[จบแล้ว/E-BOOK]จอมนางเหนือบัลลังก์ [王位上等]

ตอนที่ 24 : 22#สวรรค์มีตาถูกลงโทษก็สมควรแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,662
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 609 ครั้ง
    2 พ.ค. 63



ลี่เซียนถึงกับพรูลมหายใจออกมาสุดแรงด้วยความโล่งอกเมื่อได้รู้ว่าในที่สุดหลูจินก็ทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายได้สำเร็จและสามารถพาใต้เท้าอี้กลับมาได้ทันเวลาพอดี ซ้ำยังได้มาเห็นเรื่องต่างๆกับตาตนเองขนาดนี้อีกด้วย

เฮ้อ...เกือบเหลือเพียงชื่อเสียแล้วไหมล่ะเฉินลี่เซียนเอ้ย

“นี่เจ้า...กำลังจะทำอันใด!!” ใต้เท้าอี้มองตรงไปที่มือของภรรยาตน “เจ้าคิดจะฆ่าคนปิดปากเชียวหรือ!!

ครั้นพอนางได้สติจึงรีบทิ้งมีดในมือลงพื้น ไม่ได้ ไม่ได้ จะปล่อยให้อี้หลานเฉิงหมดความเชื่อใจจากนางไม่ได้เด็ดขาด นางจะต้องเรียกความสงสารจากสามีอย่างที่แล้วมา ว่าแล้วจิ้วเหมยเม่ยรีบโผเข้ากอดขาของสามีตนเองก่อนจะใช้ไม้ตายก้นหีบบีบเค้นน้ำตาร้องห่มร้องไห้อย่างน่าสงสาร


ต่อจากตอนที่แล้ว

ท่านพี่! ไม่ใช่นะเจ้าคะ นี่ไม่ใช่อย่างที่ท่านพี่คิดเลยแม้แต่น้อย นังสารเลวนั่นวางแผนทุกอย่างนี่ก็เพื่อใส่ความข้า มันต้องการให้ท่านพี่เข้าใจว่าที่คุนเอ๋อร์ต้องเป็นเช่นนี้เพราะข้า ท่านพี่ก็รู้ว่าข้ารักคุนเอ๋อร์มากเพียงไหน แล้วข้าจะทำเรื่องชั่วร้ายได้อย่างไร ไล่มันออกไปเถิดเจ้าค่ะ มันไม่มีความสามารถจะรักษาคุนเอ๋อร์ด้วยซ้ำนะเจ้าคะ ท่านพี่ เชื่อข้านะเจ้าคะท่านพี่”

 “เชื่อเจ้าอย่างนั้นหรือ” อี้หลานเฉิงสะบัดขาออกจากการเกาะกุมของฮูหยินรอง สายตาที่เขามองลงมาไม่เหมือนเดิมอีกไป “ข้าเชื่อให้สิ่งที่ข้าเห็นและได้ยินเท่านั้นเม่ยเอ๋อร์”

หากเป็นเมื่อก่อนอี้หลานเฉิงคงจะรู้สึกว่ายามนางเศร้าโศกโศกาเช่นนี้ช่างงดงามราวกับดอกหลี่ต้องหยาดฝนทำเช่นไรก็โกรธนางไม่ลง ต่อให้นางทำผิดเขาก็คงให้อภัยได้ แต่ครั้งนี้เขาได้เห็นกับตาได้ยินกับหูเพียงนี้แล้วยังจะให้เขาเชื่อใจนางได้อีกหรือ

 “ท่านพี่...ข้า...ข้า...” เหมยเม่ยสะอึกสะอื้นจนตัวสั่นเทา พูดอันใดไม่ออกแม้ครึ่งคำ

 “เจ้าทำได้ยังไง จิ้วเหมยเม่ย เจ้าทรยศต่อความรักและความไว้ใจของข้าและหลินเอ๋อร์ได้ยังไง อยากรู้เหลือเกินว่าจิตใจของเจ้าทำด้วยสิ่งใดกันแน่ ไยจึงได้ทำเรื่องชั่วช้าเช่นนี้ได้โดยไม่รู้สึกรู้สาอันใดเลย เจ้าฆ่าคนที่ทั้งรักและหวังดีกับเจ้าอย่างหลินเอ๋อร์ลงได้ยังไง!!

“ไม่จริงนะเจ้าค่ะ!! ข้ารักท่านพี่ รักหลินเอ๋อร์และคุนเอ๋อร์ที่สุด ท่านพี่ก็รู้ว่านางเป็นสหายรักของข้า ข้าย่อมไม่มีทาง... ไม่มีทางที่จะ...!!

“ท่าน...เลิก...เสแสร้งเสียทีเถิด” ไม่ทันที่จิ้วเหมยเม่ยจะได้พูดจนจบ ซานซูและซูหลัวก็ประคองอี้หลานคุนเดินเข้ามา

ลี่เซียนสังเกตเห็นแล้วว่าใบหน้าที่เคยซีดเซียวของเขาเริ่มมีสีเลือดจางๆ คงเพราะยาที่นางป้อนให้เขาก่อนหน้านี้ได้ออกฤทธิ์เต็มที่จนพิษในกายของเขาถูกขับออกทางเหงื่อ ถึงจะไม่หมดเสียทีเดียวก็นับว่านางมาถูกทางแล้ว คิดได้ดังนี้ลี่เซียนก็โล่งอกนัก จบเรื่องนี้นางคงต้องไปทำบุญเก้าวัดสะเดาะเคราะห์ให้สบายใจแล้วล่ะ

“คุน...คุนเอ๋อร์ นี่ลูก...นี่ลูก...” อี้หลานเฉิงยื่นมืออันสั่นเทาไปหาบุตรชายตน

“ท่านพ่อ...” อี้หลานเฉิงรีบโผเข้ากอดหลานคุนด้วยดีใจและโล่งอก เขาไม่รู้มาก่อนว่าบุตรชายอันเป็นที่รักรู้สึกตัวแล้วจนกระทั่งเดี๋ยวนี้ เขารู้เพียงแค่ในจดหมายของเฉินลี่เซียนบอกเพียงให้เขารีบกลับมาที่จวนโดยด่วนเพราะมีเรื่องสำคัญต้องแจ้งด้วยตนเอง และเมื่อถึงก็พบว่าภายในจวนเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นจึงรีบเข้ามาในจวนโดยที่ไม่มีใครรู้เรื่อง ยิ่งเมื่อได้ไปหาทั้งลี่เซียนและบุตรชายที่ห้องนอนแล้วพบแต่ความว่างเปล่าเขาก็ยิ่งร้อนใจเค้นถามพ่อบ้านเซียวและสาวใช้ก็ได้ความว่าภรรยารองของเขาพาตัวคุณหนูเฉินมาชำระความที่นี่

คราแรกเขาปักใจไปแล้วด้วยซ้ำว่าคุณหนูเฉินอาจจะรักษาพลาดจนหลานคุนต้องตายเหมยเม่ยจึงได้พานางมาชำระความที่เรือนนี่ แต่ไม่คาดว่าพอมาถึงประตูเรือนของจิ้วเหมยเม่ย อี้หลานเฉิงก็แทบจะหมดเรี่ยวแรงเมื่อได้รู้ความจริงว่าภรรยาที่ตนรักกลับกลายเป็นฆาตกรที่ลงมือวางยาสตรีที่เขารักที่สุดในชีวิตด้วยตนเอง ซ้ำยังกำลังจะพรากลมหายใจบุตรชายคนโตเป็นดังแก้วตาดวงใจของเขาไปอีกด้วย

เหมยเม่ยถึงกับตาแข็งค้างริมฝีปากสั่นระริกยามได้เห็นว่าหลานคุนลุกจากเตียงได้ “ไม่จริง...ไม่จริง...ข้ากรอกหญ้าเฟิ่นลงปากเจ้าไปแล้ว ไม่มีทาง ไม่มีทางที่เจ้าจะฟื้นขึ้นมาได้อีกนี่ แล้วเหตุใด...เหตุใดเจ้าถึงยัง...”

ลี่เซียนได้ยินถึงกับตาเบิกกว้าง “มิน่าเล่า เพราะอย่างนี้เองคุณชายใหญ่จึงไม่ยอมฟื้นตั้งแต่ข้าใช้ยาชิงอิ๋งทังกับเขา ไม่ใช่เพราะยาสูตรนี้ไม่ได้ผล แต่เพราะท่านเอายาพิษร้ายอย่างหญ้านั่นให้เขากิน ท่านนี่ช่าง...!!

นางจำได้หญ้าชนิดนี้ไม่ได้ส่งผลให้ตายในทันทีแต่ผลข้างเคียงของมันร้ายแรงนัก หากทานเข้าไปจะหมดสติอย่างไร้สาเหตุจนคล้ายคนที่ป่วยหนักไม่ฟื้นขึ้นมาอีก เพียงแค่รอเวลามันก็จะค่อยๆกัดกินเลือดเนื้อไปเรื่อยๆจนเจ้าของร่างตายไปเอง  ที่คุณชายใหญ่ยังมีชีวิตอยู่ได้ก็เพียงเพราะได้รับยาบำรุงชั้นดีประคองอาการมาตลอดเท่านั้น

โชคดี โชคดีเหลือเกินที่นางหายาที่มารักษาชีวิตของเขาเอาไว้ได้ทันเวลา ขอบคุณสวรรค์

“เม่ยเอ๋อร์!!” ใต้เท้าอี้ร่างสั่นสะท้าน ใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธอย่างที่สุด “เจ้ามันคนเนรคุณ หลินเอ๋อร์ดีแสนดีกับเจ้าเพียงนั้นเจ้ายังฆ่านาง ฆ่าลูกของนางได้ลง ข้าไม่อาจ...ไม่อาจอยู่ร่วมกับเจ้าได้อีกแล้ว ตั้งแต่นี้ไปข้ากับเจ้าไม่เคยรู้จักกันอีก!!

“ท่านพี่! ท่านพี่! ไม่จริงเจ้าค่ะ ข้าน่ะหรือจะทำร้ายพวกเขาได้ ท่านพี่ ฟังข้าอธิบายก่อนนะเจ้าคะ” เหมยเม่ยเห็นใบหน้าของสามีตนยามนี้ก็รู้ตัวแล้วว่าไม่รอดแน่ เขาไม่เคยโกรธขนาดนี้มาก่อนเลย นางไม่รอดแน่ นางไม่รอดแน่แล้ว

“เอาตัวนางงูพิษกับสาวใช้นี่ไปส่งให้ศาลประจำเมืองไต่สวนความผิดเดี๋ยวนี้!!” ใต้เท้าอี้สั่งเสียงกร้าว แม้แต่ใบหน้างดงามเปื้อนน้ำตานั่นเขาก็ไม่เหลียวแลอีกต่อไป

ผู้ติดตามทั้งสองของอี้หลานเฉิงจัดการรวบตัวหญิงโฉดทั้งสองแล้วพาออกไปจากจวนในทันที มีเพียงเสียงกรีดร้องของอดีตฮูหยินรองที่ยังดังก้องไปทั่ว ชาวบ้านที่พบเห็นต่างก็พากันออกมามุงดูและวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆนาๆถึงความชั่วร้ายของหญิงผู้หนึ่งที่สามารถกระทำเรื่องชั่วๆได้อย่างไม่รู้สึกรู้สาเพียงเพราะความริษยาที่มีต่อหญิงผู้หนึ่งเท่านั้นเอง

 

หลังจากเรื่องวุ่นวายในจวนอี้เริ่มสงบลง ลี่เซียนจึงขอตัวกลับเพื่อไปรักษาอาการบาดเจ็บที่ป๋ายอิงทำร้าย โดยนางสั่งให้หลูจินคอยช่วยซานซูดูแลคุณชายใหญ่อี้ที่จวนไปก่อน เพราะยาสูตรใหม่ที่นางคิดขึ้นนี้ต้องเคี่ยวและป้อนให้หลานคุนทานทุกๆครึ่งชั่วยามเป็นเวลาสองวัน ซึ่งก็ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะยินดีเป็นอย่างมากที่ได้อยู่ที่จวนอี้อย่างนั้น ยามนี้จึงมีเพียงนางและซูหลัวที่ได้กลับเรือนหลินหลิง

เมื่อรถม้าที่มาส่งกลับไป ทั้งคู่จึงเดินเท้ากลับเรือนตนเหมือนเช่นเคย แต่ที่ไม่เหมือนเคยก็คงเป็นสีหน้าที่ไม่สู้ดีของลี่เซียนยามนี้

“คุณหนูไหวหรือไม่เจ้าคะ” ที่ถามเพราะยามนี้คุณหนูของนางตัวร้อนราวกับไฟ ดูท่าจะมีไข้เสียแล้ว

“ไหว รีบไปเถอะหลัวเอ๋อร์”

ใช่ ปากน่ะบอกว่าไหวแต่อวัยวะภายในน่ะบอบช้ำไปหมดแล้ว ก่อนหน้านี้อาการระบมยังไม่มากนางจึงยังพอทนมาได้ แต่พอเวลาผ่านมาหลายชั่วยามความเจ็บปวดก็เริ่มเล่นงานนางอย่างหนักหน่วงขึ้นทุกที

ยามนี้ไม่ต้องเปิดดูก็รู้ว่าตามลำตัวของนางต้องมีร่องรอยช้ำม่วงเป็นดวงใหญ่แน่ๆ โดยเฉพาะสีข้างด้านขวาที่กระแทกกับพื้นตอนที่ถูกป๋ายอิงเหวี่ยงตอนนี้คงบวมช้ำน่ากลัวเชียวล่ะ

“อดทนหน่อยเจ้าค่ะ อีกไม่ไกลแล้วเจ้าค่ะ”

ทั้งสองประคองกันเดินไปตามทางอย่างเชื่องช้า อีกไม่ไกลก็จะถึงเรือนหลินหลิงแล้ว แต่ทว่าจู่ๆก็มีบุรุษหน้าตาเหี้ยมโหดราวกับโจรป่าสี่ห้าคนกระโจนเข้ามาขวางหน้าทั้งคู่เอาไว้จนพวกนางตกใจจนเกือบจะหงายหลัง

“พวกเจ้าหยุดอยู่ตรงนี้แหละ!!” หนึ่งในกลุ่มนั้นตะโกนก้องป่า

“พวก...พวกเจ้าเป็นใครกัน มาขวางหน้าข้ากับคุณหนูทำไม” ซูหลัวเค้นความกล้าถามกลับ

“พวกข้าเป็นใครงั้นรึ พวกข้าก็เป็นคนที่จะมาพาเจ้าไปรับผิดแทนฮูหยินรองอย่างไรเล่า”

สิ้นเสียงที่คุ้นหูของผู้มาใหม่ ลี่เซียนก็เงยหน้าขึ้นมองทันใดก่อนจะตาเบิกกว้าง “เจ้า คนที่อยู่กับฮูหยินรองคนนั้น!

“อ้อ นี่เจ้าเห็นข้ากับเม่ยเอ๋อร์นี่เอง เรื่องมันจึงได้บานปลายถึงขั้นนี้ ดี ข้าจะจัดการเจ้าก่อนจึงจะพาไปรับโทษที่ศาลประจำเมือง”

“อย่ามายุ่งกับคุณหนูของข้านะ พวกเจ้าต่างหากที่ทำเรื่องชั่วๆ สวรรค์มีตาลงโทษพวกเจ้าก็สมควรแล้ว!

เซี่ยปิงกัดฟันกรอด “หนอย ปากดีนักนะ จับนังคุณหนูนั่นมาให้ข้า ข้ามีเรื่องจะคุยกับนางเป็นการส่วนตัว ส่วนนังสาวใช้นั่นพวกเจ้าจะจัดการอย่างไรก็ตามสบาย”

“ขอรับหัวหน้า!

เมื่อเห็นว่าพวกมันทำท่าจะเข้ามาจับตัวลี่เซียนซูหลัวจึงรีบกอดร่างอันบอบช้ำของนางเอาไว้แน่นด้วยไม่รู้จะทำเช่นไร จะหนีก็ไม่ได้ด้วยเพราะสภาพของลี่เซียนยามนี้ย่อมไม่มีทางหนีรอดแน่นอน

“ไม่นะ อย่ามาใกล้คุณหนูนะ ออกไป ออกไป!” ซูหลัวพยายามหยิบก้อนหินใกล้มือขึ้นมาขว้างใส่คนพวกนั้นแต่ก็ไม่ได้ทำให้พวกมันสะดุ้งสะเทือนเลยแม้แต่น้อย

“เจ้าหนีไปก่อนหลัวเอ๋อร์ ไปเร็ว” ลี่เซียนไล่ให้สาวใช้คนสนิทหนีไปก่อน

“ไม่เจ้าค่ะ คุณหนูป่วยหนักเช่นนี้บ่าวจะทิ้งไปได้อย่างไรกัน โอ๊ย!!” หนึ่งในนั้นกระชากแขนของซูหลัวอย่างแรงจนนางลงไปกระแทกกับพื้นดิน

“นังตัวดี มานี่เลย”

“คุณหนูเจ้าคะ คุณหนู!

“หลัวเอ๋อร์!!” ลี่เซียนพยายามจะไปดึงซูหลัวกลับมาแต่ก็โดนชายอีกสองคนคว้าตัวเอาไว้ “ปล่อยข้านะ หลัวเอ๋อร์ หลัวเอ๋อร์!!

เซี่ยปิงเดินตรงมาหาลี่เซียน ทันทีที่นางถูกสองคนนั้นปล่อยตัวเขาก็รวบเอวบางเอาไว้แน่นจนนางดิ้นไม่อาจดิ้นหลุด “ดวงตาเจ้างามออกขนาดนี้น่าเสียดายนัก ไหนดูสิว่าใบหน้าจะมีรอยแผลเป็นมากสักแค่ไหนกัน” จบคำเขาจัดการก็กระชากผ้าบางออกจนเผยให้เห็นใบหน้านวลลออให้เห็น

“อย่า!!

เซี่ยปิงกระหยิ่มยิ้มย่องออกมาด้วยความพอใจ มือหนาก็ลูบไล้ผิวเนียนอย่างชื่นชม “อะ ฮ้า ที่แท้...เจ้าก็เป็นสาวงามถึงเพียงนี้ คงไม่อยากให้ผู้ใดเห็นล่ะสินะ”

จิ้วเหมยเม่ยว่างามแล้วกลับเทียบไม่ได้เลยกับหญิงสาวผู้นี้ ดี เขาเองก็เบื่อหญิงที่มีตำหนิอย่างนั้นแล้วเหมือนกัน ได้สาวงามเช่นนี้มาไว้ข้างกายโดยไม่ต้องกังวลเรื่องใดก็นับว่าคุ้มอยู่

ลี่เซียนเห็นแววตาหื่นกระหายของมันก็อยากจะอาเจียนเหลือทน หากนางไม่บาดเจ็บนางคงพอหนีไปได้ แต่ยามนี้อย่าว่าแต่วิ่งเลย หายใจก็ยังลำบาก นางผิดเองที่ไม่พกยาติดกายไว้เผื่อฉุกเฉิน

“ไอ้พวกคนชั่ว คอยดูเถอะ ข้าจะต้องเอาพวกเจ้าเข้าคุกให้ได้” นางขู่ฟ่อ

“จุ๊ๆๆ ดุเสียด้วย นี่แหละข้าชอบ คราแรกข้าก็โกรธที่เจ้าเป็นต้นเหตุให้เม่ยเอ๋อร์เมียรักของข้าถูกจับ แต่ตอนนี้ข้าไม่โกรธเจ้าแล้วล่ะ เพียงแต่เจ้ายอมไปเป็นภรรยาของข้าดีๆแล้วข้าจะไม่รังแกเจ้า ข้ารับรองเลยว่าจะเลี้ยงดูเจ้าอย่างดีทีเดียว”

“ไม่!! ปล่อยนะ ปล่อยข้า!!

“ปล่อยให้โง่หรือ”

เซี่ยปิงโน้มใบหน้าไปใกล้หมายจะดอมดมกลิ่นหอมจากซอกคอของลี่เซียน แม้จะไร้ซึ่งเรี่ยวแรงขัดขืนแต่นางก็พยายามที่จะสะบัดใบหน้าหนีการกระทำอันต่ำช้าของเขาอย่างสุดความสามารถ น้ำตาแห่งความหวาดกลัวเริ่มไหลรินอาบสองข้างแก้ม หรือชะตาชีวิตในชาตินี้ของนางจะมาได้เพียงเท่านี้จริงๆ

ฟิ้ว!! ฉึก!!

“อ๊าก!!!

เสียงโหยหวนของเซี่ยปิงดังลั่นไปทั่วป่า ลี่เซียนลืมตาขึ้นด้วยความตระหนกว่าเกิดอันใดขึ้น แต่เพราะกลิ่นคาวเลือดที่ไหลทะลักออกมาจากท่อนแขนของเซี่ยปิงทำเอาสติของนางเริ่มหลุดลอยแล้วทรุดลงไปนั่งอยู่กับพื้นดินอย่างหมดเรี่ยวแรง

ภายใต้ภาพอันพร่ามัวนางเห็นบุรุษรูปร่างสูงโปร่งสวมชุดขาวผู้หนึ่งยืนขวางหน้านางเอาไว้ราวกับปกป้อง แต่เพราะเขาหันหน้าไปหาเซี่ยปิงและศัตรูจึงทำให้นางมองเห็นเพียงแผ่นหลังของเขา นางพยายามตั้งใจฟังว่าพวกเขาพูดอันใดกันแต่ก็ฟังไม่ได้ศัพท์เพราะหูของนางดับไปเสียแล้ว


TALK: มาช้ายังดีกว่าไม่มา แหะๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้มาอัพให้อีกตอนนะฮับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 609 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,352 ความคิดเห็น

  1. #1352 124824_s (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มีนาคม 2564 / 16:30
    เอามีดไปไว้จ๊ะแม่คนสวย ลืมล่ะสิ
    #1,352
    0
  2. #1019 Poonchanit (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 08:08
    ทำไมไม่เล่าเรื่องทั้งหมดทำไมใต้เท้าอี้ปล่อยผู้มีพระคุณเดินกลับเอง เนื้อหาไม่สมเหตุสมผลอย่างแรง
    #1,019
    0
  3. #994 เมมฟิส (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 15:48
    ชายชุดขาวคือคนเดียวกับที่ช่วยลี่เซียนจากเสือรึเปล่า
    #994
    0
  4. #960 Maya2501 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 01:18
    สมน้ำหน้าแทนที่จะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ใต้เท้าอี้ฟังก็ไม่เล่า..อวดเก่งนัก..สงสารสาวใช้ที่มีนายโง่ๆ
    #960
    0
  5. #647 bell1728 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 09:25
    น้ำเน่ามาก ไรท์ ลองคิดถึงเหตุและผลตามความเป็นจริงช่วยจับเมียเป็นชู้/รักษาลูกจนหายทำไมถึงปล่อยให้กลับเองเหตุผลอยู่ตรงไหนทำไมถึงไม่ไปส่งหรือให้ค้างแรมพี่จวนมันไม่สมเหตุสมผลครับลองพิจารณาดูเอง มันไม่เมกเซ้นครับผมคิดว่าช็อตนี้ไร้ควรแก้ไขอย่างด่วนจะให้พระเอกเปิดตัว action ยังไงควรจะมีสถานการณ์อย่างอื่น
    #647
    2
    • #647-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 24)
      9 พฤษภาคม 2563 / 09:33
      ตัวเองอ่านข้ามแน่เลย ไรท์ปูเรื่องมาตั้งแต่แรกแล้วค่ะ ว่านางเอกไม่ต้องการให้คนรู้มากว่าหลับนอนที่เรือนหลินหลิง ยิ่งเป็นพวกขุนนางน้องยิ่งจะบอกไม่ได้ เพราะฉะนั้นไรท์จึงบรรยายว่า "เมื่อรถม้าที่มาส่งกลับไป ทั้งคู่จึงเดินเท้ากลับเรือนตนเหมือนเช่นเคย" เพราะน้องต้องการให้มาส่งแค่นั้น จากนั้นน้องก็ต้องเดินเท้ากลับเองค่ะ น้องตัดปัญหาเรื่องนี้ไปเท่านั้นเอง ถ้ามันดูไม่เมกเซ้นไรท์ก็ขอโทษจริงๆ
      #647-1
    • #647-2 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 24)
      9 พฤษภาคม 2563 / 12:02
      คนเราก็แปลกไม่เข้าก็บอกกันดีๆ ดิ

      แนะนำอะไรก็ว่าไป มาถึงก็ว่าๆ ท้ายที่สุด

      ตัวเองอ่านไม่ดีเอง ข้ามๆ เอง ก็ไม่เข้าใจเอง

      แปลกคน
      #647-2
  6. #588 เงาสายลม (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 02:12
    แล้วทำไม/ม่บอกเรื่องชู้ด้วยเล่า โง่จริงๆ
    #588
    0
  7. #584 chanchan123 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 16:15
    เย้ พระเอกค่าตัวแพงมาแล้ว 555+
    #584
    0
  8. #583 orawanlotkaeo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 13:29
    จะใช่พระเอกมั้ยเอ่ย????น้องเกือบไม่รอดแล้วน่ะไรท์
    #583
    0
  9. #568 Taksina_Tangkwa (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 20:42
    ไรด์ ถ้าอีกตอนมาช้า จะส่งระเบิดไปตามที่อยู่นะคะ
    #568
    2
    • #568-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 24)
      3 พฤษภาคม 2563 / 10:27
      ใจเยนนะคะตัววว
      #568-1
  10. #566 Phan_126 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 19:01
    มาซะลุ้นเลย ใครกัน?รอๆๆจ้า
    #566
    0
  11. #565 dokao (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 18:33
    ไผมาแน้
    #565
    0
  12. #564 usaonly (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 17:31

    แหมนึกว่าพระเอกจะออกมาไม่ทันซะแล้ว ได้ยังไงใช่ไหมไรท์ รอตอนต่อไปค่ะขอบคุณค่ะ

    #564
    0
  13. #563 Sureepond9585 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 16:47

    รอๆๆๆๆๆ
    #563
    0
  14. #562 Jira123 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 16:40
    หมายถึงพระเอกใช่ไหมค่ะ มาช้าจริง ไอเราก็ลุ้นตัวโก่ง ใครจะมาช่วย //ไม่นาาาา จะถูกหอมแล้ว ฟิ้ว...พ่อพระเอกมาซะที
    #562
    0
  15. #560 beaw02 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 14:57

    ขอบคุณค่ะ
    #560
    0
  16. #559 smile1432 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 12:40
    โอ้ยเนาะ ใจจ5555
    เย้ๆ ไรท์มาแว้วว555
    รอน้าค้าาาา สู้ๆงับบ
    #559
    0
  17. #558 pook1819 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 12:29
    เกือบตลอดๆ เฮ้อโล่งอก
    #558
    0
  18. #557 jaroenrampijitra (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 11:55
    ลุ้นทุกตอนจริงแหล่ะ
    #557
    3
    • #557-2 jaroenrampijitra(จากตอนที่ 24)
      2 พฤษภาคม 2563 / 12:06
      ม่ายยยยเชื่อค่ะ55555
      #557-2
    • #557-3 ayuzakijoy(จากตอนที่ 24)
      2 พฤษภาคม 2563 / 12:08
      หูยยย ไรท์ออกจะน่าเชื่อถือเด้อ
      #557-3
  19. #556 Preen772 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 11:46
    เขาเป็นใครหนอเขามาจากไหน
    #556
    3
    • #556-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 24)
      2 พฤษภาคม 2563 / 11:51
      เขาคือ!!! ใครอ่ะ 555
      #556-1
    • #556-3 ayuzakijoy(จากตอนที่ 24)
      2 พฤษภาคม 2563 / 11:57
      โอเค เราเข้ากันได้ดี มาเป็นเพื่อนกันได้ 5555
      #556-3
  20. #554 Emmajung2 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 11:37

    ลุ้นสุดๆไปเลย ใครหว่าๆ พี่เสือ หรือพ่อค้า หรือมีอีก เดาไปทั่ว555555
    #554
    6
    • #554-3 ayuzakijoy(จากตอนที่ 24)
      2 พฤษภาคม 2563 / 11:50
      5555 ไม่มีฮาเล็มนะคะบอกล่วงหน้า เดะมีคนว่านางเอกเค้า พระเอกมีเพียงหนึ่งเดียวคับ และนางเอกเลือกคนไม่ผิดแน่นอนจ้า คนอื่นๆก็ผ่านมาให้รู้จักจ้า
      #554-3
    • #554-5 ayuzakijoy(จากตอนที่ 24)
      2 พฤษภาคม 2563 / 12:01
      เรียกพี่เสือล่ะฟังดูรว้ายย 5555
      #554-5
  21. #553 tigerdog (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 11:37
    ไรท์ .....รีดใจจะขาดอยู่แล้ว
    #553
    1
    • #553-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 24)
      2 พฤษภาคม 2563 / 11:39
      พรุ่งนี้น้า รอนิดฮึบๆๆ
      #553-1
  22. #552 2531 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 11:33
    รอออออออออออ
    #552
    2
    • #552-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 24)
      2 พฤษภาคม 2563 / 11:39
      รอน้าาา
      #552-1
  23. #551 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 11:32

    อ้าย...ใครมาช่วยอ่ะ...ค้างได้ที่กำลังเหมาะพอดีจริงๆ..ใคร อ่ะชายชุดขาว..รอต่อนะคะ
    #551
    1
    • #551-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 24)
      2 พฤษภาคม 2563 / 11:38
      เรื่องกลั่นแกล้งคนอ่านไรท์ถนัดค่ะ ฮึๆๆ
      #551-1
  24. #550 Angangkana (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 11:28
    ค้างงงงง ใครกันนะหนุ่มชุดขาว
    #550
    1
    • #550-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 24)
      2 พฤษภาคม 2563 / 11:38
      ติ๊กต่อกๆๆ ใครนะ
      #550-1
  25. #549 kulrapas (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 11:10
    หัวย!!!!

    หายใจเข้ายังไม่ทันได้เต็มปอด กลั้นหายใจอีกแล้ว เอ้ารอลุ้น ตอนต่อไปวันพรุ่งนี้
    #549
    1
    • #549-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 24)
      2 พฤษภาคม 2563 / 11:13
      5555 งานแกล้งรีดคืองานของไรท์ 5555
      #549-1