[จบแล้ว/E-BOOK]จอมนางเหนือบัลลังก์ [王位上等]

ตอนที่ 19 : 17#ตงเฟิงหลินและจิ้วเหมยเม่ย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,729
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 496 ครั้ง
    21 เม.ย. 63

       

หลูจินรีบหันหลังกลับมามองคนพูด ก็พบว่าคนที่คุณหนูให้หาตัวเป็นเด็กสาววัยใกล้เคียงกับเขา หน้าตามอมแมมผมเผ้ายุ่งเหยิงมีรอยฟกช้ำตามใบหน้าและเนื้อตัว มุมปากของนางมีเลือดเกรอะกรัง สีหน้าของนางดูตื่นตระหนกตลอดเวลา มือทั้งสองกำหลวมๆและยกขึ้นชิดอก หลังของนางค้อมต่ำไหล่ทั้งสองข้างหดเข้าหากัน

“นี่เจ้า? ไยจึงได้อยู่ในสภาพเช่นนี้ คนในจวนไม่ดูแลเจ้าหรือ”

นางส่ายหน้าไปมา แววตาเศร้าสร้อยและขลาดกลัวจนน่าสงสาร

“เอาอย่างนี้ เราจะมามัวแต่เสียเวลาอึกอักไม่ได้ ประเดี๋ยวสาวใช้ผู้นั้นจะย้อนกลับมาแล้ว คุณหนูของข้าต้องการรู้ว่าที่เจ้าตามนางตั้งแต่เมื่อวานมีสิ่งใดต้องการบอกให้บอกผ่านข้ามาได้เลย”

“ข้า...ข้า...”

“เอ้า เร็วๆเข้าเถิด” หลูจินเร่งนาง “เจ้าเป็นผู้ใด ต้องการอันใด รีบว่ามาเร็วเข้า”

นางยังตัวสั่นและหวาดกลัว นัยน์ตาของนางกลอกไปมาคอยมองออกไปนอกโรงครัวตลอดเวลา “ข้าเป็นสาวใช้ข้างกายคุณชายใหญ่ ข้า...ข้า...อยากให้คุณหนูผู้นั้นช่วยเขา เขาถูกวางยาเจ้าค่ะ”

“วางยางั้นหรือ” หลูจินทวนคำ “ไยเจ้าจึงได้คิดเช่นนั้น”

“เป็นนางแน่นอนเจ้าค่ะ ต้องเป็นนางแน่ๆ นางอยากให้คุณชายตาย! นางอยากให้คุณชายตาย!” เด็กสาวย้ำคำซ้ำไปซ้ำมา

“นาง? นางไหน? แล้วที่เจ้าบอกว่าเจ้าเป็นสาวใช้คุณชาย แล้วเหตุใดเจ้าถึงไม่ได้รับใช้ข้างๆกายเขาเล่า มาอยู่แถวนี้ไยกัน”

พลันนั้นขอบตาของนางก็ร้อนผ่าว รู้สึกเจ็บใจที่ทำอันใดนางผู้นั้นไม่ได้ มิใช่ว่านางไม่อยากจะคอยอยู่ปรนนิบัติรับใช้อี้หลานคุน แต่เพราะคนพวกนั้นคอยกีดกันนางต่างหาก

“นั่นเพราะข้า...”

ไม่ทันได้ว่าต่อเสียงฝีเท้าสองคู่ก็ใกล้เข้ามา นางหวาดกลัวจนร่ำไห้และทำท่าจะวิ่งหนี แต่หลูจินก็คว้ามือนางเอาไว้พร้อมกับยัดจดหมายฉบับเล็กๆใส่มือของอีกฝ่าย

“เจ้าอ่านหนังสือออกใช่หรือไม่” นางพยักหน้ารัวๆ หลูจินพยักหน้ารับก่อนจะกระซิบเสียงเบา “ไปอ่านในที่ลับตาคนอย่าให้ใครรู้ ไป”

เด็กสาวพยักหน้าอีกครั้งก่อนจะลนลานรีบวิ่งหนีออกไป หลูจินหันมาสนใจอุ่นหม้อยาของตนเองต่อ ทำราวกับไม่มีอันใดเกิดขึ้น

“ยาบ้าอันใดกันกลิ่นแรงเป็นบ้าเลย นี่ข้าต้องให้คนมาช่วยล้างถึงจะหมด” นางบ่นใส่หน้าหลูจินด้วยความหงุดหงิด

หลูจินประสานมือค้อมศีรษะ “ขออภัยๆ ยาดีก็กลิ่นแรงเช่นนี้แหละแม่นาง จะลองชิมซักหน่อยหรือไม่”

“ไม่ล่ะๆ เก็บไว้ให้คุณชายทานเถิด แล้วนี้เรียบร้อยหรือยัง”

“อ้อ เรียบร้อยแล้วขอรับ”

“ดี อย่างนั้นกลับไปที่ห้องคุณชายใหญ่ได้แล้ว”

“ขอรับๆ”

 

ทันทีที่รถม้าที่มาส่งทั้งสามเคลื่อนตัวออกไปไกล ลี่เซียนก็เร่งให้ซูหลัวและหลูจินกลับเรือนหลินหลิง เมื่อไปถึงเรือนหลูจินก็รีบรายงานสิ่งที่ได้รับมอบหมายแก่คุณหนูตนในทันที

“นางมิได้วิกลจริตอย่างที่คุณหนูสงสัยจริงๆ และจากที่บ่าวเห็นสภาพร่างกายของนางคล้ายถูกทำร้ายอย่างหนักทีเดียวขอรับคุณหนู”

“งั้นหรือ แล้วนางบอกอันใดเจ้ามาอีกบ้าง”

“นางบอกบ่าวว่านางเป็นสาวใช้ข้างกายคุณชายมาก่อน และยังบอกอีกว่ามีคนคิดวางยาเพื่อให้คุณชายใหญ่ตายขอรับ”

นั่นปะไรเล่า ที่นางคาดเดาเอาไว้ไม่มีผิดเลยจริงๆ คงไม่ต้องการให้นางได้พบกับสาวใช้คนนั้นล่ะสินะ ไม่รู้ว่าใต้เท้าอี้จะรู้บ้างหรือไม่ว่ายามนี้ในจวนของเขาหาได้มีความสงบสุขมานานเพียงไรแล้ว

“เจ้าพูดจริงหรือ!” ซูหลัวยกมือขึ้นทาบอกสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ “นี่มันเรื่องอันใดกันเจ้าคะคุณหนู!

“ใจเย็นก่อนหลัวเอ๋อร์” ลี่เซียนปรามก่อนจะหันมาถามหลูจินต่อ “แล้วเจ้าได้ให้จดหมายนางไปหรือไม่”

“ให้ขอรับ”

“ดีมาก ใกล้ถึงเวลาเมื่อใดเราจะลงเขาไปรอพบนางที่หมู่บ้าน ข้าจะได้รู้ความจริงที่อยากรู้เสียที”

 

เมื่อถึงเวลานัดหมายลี่เซียนก็เห็นร่างเล็กๆร่างหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบมา เสื้อผ้าของนางสกปรกและขาดวิ่น สภาพของนางเต็มไปด้วยร่องรอยการถูกทำร้ายทุบตีจริงอย่างที่หลูจินบอก และทันทีที่พบหน้าลี่เซียนเด็กสาวก็คุกเข่าลงกับพื้นพร้อมกับร่ำไห้

“ได้โปรดเถิดเจ้าค่ะคุณหนู ได้โปรดช่วยคุณชายของบ่าวด้วย ช่วยเขาด้วย!

“เดี๋ยวๆ ลุกขึ้นก่อนๆ”

“ไม่เจ้าค่ะ บ่าวจะไม่ลุกจนกว่าคุณหนูจะรับปากว่าไม่ว่าจะเกิดอันใดขึ้นคุณหนูจะไม่ทอดทิ้งคุณชายเด็ดขาด” เด็กสาวยืนยันหนักแน่น

ลี่เซียนทอดถอนหายใจเบาๆ “ข้าไม่ทอดทิ้งคุณชายของเจ้าหรอก ลุกขึ้นก่อนเถิดนะ”

เด็กสาวเงยหน้าขึ้นจ้องตาอีกฝ่ายก็พบว่าแววตาของลี่เซียนนั้นจริงใจนักจึงยอมเชื่อและยอมลุกขึ้นจากพื้นโดยดี

ลี่เซียนจับมือเล็กๆที่มีแต่รอยฟกช้ำขึ้นมาลูบเบาๆ “เจ้าชื่ออันใดหรือ”

“ซานซูเจ้าค่ะ หยุนซานซู”

“เอาล่ะ หลัวเอ๋อร์ พานางไปคุยกันในหมู่บ้านเถอะ อยู่ตรงนี้นานๆคงไม่ดีเท่าไหร่”

“เจ้าค่ะคุณหนู” ซูหลัวพยักหน้าก่อนจะรีบเข้าไปพยุงเด็กสาวเดินตามกันเข้าไปที่หมู่บ้าน ซึ่งลี่เซียนเลือกจะพาเด็กสาวไปที่เรือนของเอ้อสุ่ยเจินเพราะไว้ใจได้

พอมาถึงเรือนของสุ่ยเจินลี่เซียนก็สั่งให้ซูหลัวนำยาแก้ช้ำในมาให้นางดื่มตามด้วยยาไฉหู[1]เพื่อผ่อนคลายภาวะเครียดให้จิตใจของนางสงบลง เช็ดเนื้อเช็ดตัวให้จากนั้นก็ใช้ขี้ผึ้งทาที่รอยช้ำให้ทั้งบนใบหน้าและลำตัวจนทั่ว ผู้ใดจะคาดว่าสาวใช้ของคุณชายใหญ่อี้เองก็หน้าตาจิ้มลิ้มพริ้มเพราไม่แพ้กันเลยแม้แต่น้อย

หลูจินที่ถูกใช้ให้ไปชงชากลับเข้ามาเห็นเด็กสาวก็หน้าแดงก่ำ เมื่อกลางวันอีกฝ่ายหน้าตามอมแมมนักไม่คิดเลยว่าพอเช็ดหน้าเช็ดตาจะดูดีขึ้นมากมายเพียงนี้

“เอาล่ะ ซานซู  ยามนี้เจ้ารู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง” ลี่เซียนเอ่ยถาม

“ดีขึ้นมากแล้วเจ้าค่ะ ที่เคยเจ็บก็หายเจ็บ ที่เคยปวดก็เริ่มบรรเทา บ่าวขอขอบคุณคุณหนูมากเจ้าค่ะ”

“ดูจากรอยฟกช้ำเหล่านี้ เจ้ายังต้องทานยาแก้ช้ำในต่อไปอีกหลายมื้อ เจ้าต้อง...” ลี่เซียนพยายามกำชับให้นางดูแลรักษาตนเองแต่ทว่าอีกฝ่ายกลับรีบคุกเข่าลงขอร้องอีกครั้ง

“รอยช้ำพวกนี้ข้าทนได้เจ้าค่ะ  แต่คุณชายใหญ่ไม่อาจทนได้อีกแล้วท่านเองก็น่าจะเห็น คุณหนู...ท่านต้องช่วยชีวิตเขาด้วยนะเจ้าคะ”

“ซูเอ๋อร์ ข้ารู้แล้วว่าเจ้าอยากช่วยคุณชายของเจ้ามากเพียงไร แต่ข้าก็สัญญาไปแล้วอย่างไรเล่าไม่เชื่อใจข้างั้นหรือ”

“ไม่...ไม่ใช่เจ้าค่ะ”

“เช่นนั้นเจ้าต้องเชื่อฟังข้า เจ้าเองก็บาดเจ็บต้องรักษาตัวเองเช่นกัน หากเจ้าเป็นอันใดไปเสียแล้วผู้ใดจะดูแลคุณชายเล่า คิดบ้างสิ”

“บ่าว...บ่าวขออภัยเจ้าค่ะ”

ลี่เซียนถอนหายใจเบาๆ “เอาล่ะ ทีนี้เจ้าบอกข้ามาว่าเกิดอันใดขึ้นกับคุณชายใหญ่อี้และเจ้ากันแน่”

ซานซูพยักหน้าแล้วเริ่มเล่าทุกอย่างตั้งแต่แรกเริ่ม “ท่านพ่อและท่านแม่ของบ่าวเคยเป็นชาวนามาก่อนเจ้าค่ะ ท่านทั้งสองรู้จักกับฮูหยินใหญ่เพราะนางมักมาช่วยซื้อข้าวสารจากครอบครัวของบ่าวอยู่เป็นประจำ และไม่รู้ว่าเป็นเรื่องบังเอิญหรืออย่างไรที่ท่านแม่และฮูหยินตั้งครรภ์ขึ้นมาในปีเดียวกัน เพราะอย่างนี้ฮูหยินใหญ่จึงออกปากว่าไม่ว่าบ่าวจะกำเนิดมาเป็นหญิงหรือชายก็จะรับบ่าวเข้าจวนมาคอยดูแลรับใช้บุตรของนาง จนกระทั่งคุณชายใหญ่และข้าได้ถือกำเนิดฮูหยินใหญ่ก็ให้คนมารับข้าไปอยู่ที่จวนด้วยจริงๆ ทำให้ข้าเติบโตมาในจวนอี้โดยที่ไม่เคยพบหน้าท่านพ่อและท่านแม่ของข้าอีกเลยนับแต่วันนั้น และจากที่ข้าได้รับความเมตตาจากฮูหยินใหญ่ชุบเลี้ยงมาอย่างดี ข้าจึงมีใจกตัญญูดูแลคุณชายใหญ่อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ชีวิตของใต้เท้าอี้ ฮูหยินใหญ่ และคุณชายใหญ่ล้วนเพียบพร้อมสมบูรณ์และเต็มไปด้วยความสุขจนผู้คนในเมืองฉางซูต่างพากันอิจฉา”

“ใช่ๆ เป็นเช่นนี้จริงๆเจ้าค่ะพี่ลี่เซียน ข้าน่ะรู้มาว่าสกุลอี้ไม่เคยมีปัญหาภายในเลยเพราะใต้เท้าอี้รักเดียวใจเดียวต่อฮูหยินใหญ่มาตลอด ผิดกับจวนใต้เท้าคนอื่นๆที่มักมีแต่ปัญหาครอบครัวเพราะมากด้วยอนุไม่เว้นแต่ละวัน” สุ่ยหลินพูดตามสิ่งที่เคยได้ยินมา

“แล้วเหตุใดทุกอย่างจึงกลายเป็นเช่นนี้เล่า มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นหลังจากนั้นใช่หรือไม่”

“ใช่แล้วเจ้าค่ะ เรื่องทุกอย่างมันเริ่มเลวร้ายลงหลังจากที่ฮูหยินใหญ่ชักนำหญิงชั่วจิ้วเหมยเม่ยผู้นั้นเข้ามาในจวน” สิ้นประโยคหลังซานซูก็มีสีหน้าเกลียดชังออกมาอย่างชัดเจน

 

จิ้วเหมยเม่ยหรือฮูหยินรอง เป็นสหายสนิทของตงเฟิงหลินหรือฮูหยินใหญ่มานานหลายปีก่อนที่นางจะแต่งเข้าสกุลอี้ ตระกูลตงของฮูหยินใหญ่เป็นขุนนางเก่าแก่ผู้ใดก็ล้วนรู้จักและให้ความเคารพ ในขณะที่ตระกูลจิ้วของฮูหยินรองเป็นเพียงพ่อค้าธรรมดา แต่ตงเฟิงหลินก็ไม่เคยแบ่งแยกชนชั้นยอมคบหากับจิ้วเหมยเม่ยเป็นสหาย

ตงเฟิงหลินนั้นโดยพื้นฐานเป็นคนดีมีน้ำใจ ผู้ใดในเมืองฉางซูต่างก็นับถือในความดีของนาง ด้วยรูปโฉมที่งามล่มเมืองและจิตใจที่ดีงามนี้ทำให้ใต้เท้าอี้หลงรักนางจนรับนางเข้าจวนอี้ในฐานะภรรยาเอกและไม่เคยรับหญิงใดเข้ามาเป็นภรรยารองหรืออนุให้นางต้องเจ็บช้ำน้ำใจ ตลอดเวลาที่นางอยู่ในจวนอี้ นางก็ดูแลจวนเป็นอย่างดีไม่เคยขาดตกบกพร่องแม้ในยามที่สามีออกราชการนอกเมืองหรือต่างเมือง บ่าวรับใช้ในจวนก็รักและให้ความเคารพนางกันทุกคน

จนกระทั่งนางได้ตั้งครรภ์ลูกคนแรก ทำให้ใต้เท้าอี้ดีอกดีใจยิ่งนักถึงกับจัดงานเลี้ยงฉลองสามวันสามคืน พอคุณชายใหญ่อี้หลานคุนคลอดออกมาเขาก็ยิ่งมีความสุขมากขึ้นไปอีกทั้งรักทั้งหลงเฟิงหลินจนสุดหัวใจ แต่ไม่รู้ด้วยเหตุใดหลังจากนั้นสามปีเฟิงหลินก็ป่วยไข้เจ็บออดๆแอดๆมาโดยตลอด ใต้เท้าอี้ทุกข์หนักด้วยห่วงภรรยาอันเป็นที่รักของตนจะทรุดหนักเข้าสักวัน

เมื่อร่างกายอ่อนแอลงเรื่อยๆเช่นนี้นางจึงเกรงว่าสามีจะไม่ได้รับการปรนนิบัติที่ดีทำให้นางรู้สึกผิด นางจึงพยายามหาสตรีที่เพียบพร้อมเข้าจวนมาคนหนึ่ง ซึ่งก็คือ จิ้วเหมยเม่ย สหายรักของนางนั่นเอง

พ่อบ้านเซียวและบ่าวใช้คนสนิทต่างก็พากันทัดทานนางแต่นางก็ยืนยันเสียงแข็งว่าอย่างไรก็ต้องเป็นเหมยเม่ยเท่านั้น

แรกๆใต้เท้าอี้ปฏิเสธด้วยเป็นคนรักเดียวใจเดียวมาตลอด แต่เพราะถูกเฟิงหลินผลักดันให้เข้าหาจิ้วเหมยเม่ยบ่อยครั้ง สุดท้ายใต้เท้าอี้ก็หลงใหลเหมยเม่ยจนถึงขั้นยกให้ขึ้นเป็นฮูหยินรองจนได้ ยิ่งผ่านไปนานวันอาการของเฟิงหลินก็ยิ่งทรุดหนักจนไม่อาจลุกจากเตียงได้อีก ในระหว่างนั้นเหมยเม่ยก็ทำหน้าที่แทนนางทุกอย่างทั้งหน้าที่ภรรยา ดูแลจวน และดูแลบุตรชายเพียงคนเดียวของนางอย่างหลานคุน จนกระทั่งตงเฟิงหลินสิ้นลมจากไป

ด้วยเหตุนี้ใต้เท้าอี้จึงรู้สึกซึ้งใจในความดีที่เหมยเม่ยอย่างมาก เมื่อเฟิงหลินตายจากไปใต้เท้าอี้จึงยกให้นางดูแลหลานคุนแทนราวกับเป็นแม่อีกคนหนึ่ง

แต่ทว่าหลังจากนั้นไม่ถึงครึ่งปีเหมยเม่ยก็ตั้งครรภ์บุตรคนที่สองให้ใต้เท้าอี้จนได้

และไม่ต้องเดาเลยว่าใต้เท้าอี้จะทั้งรักและทะนุถนอมภรรยาคนนี้มากเพียงไร ไม่ว่านางอยากได้สิ่งใดก็ล้วนแต่หามาให้ จนทุกวันนี้ผู้ใดต่างก็อิจฉานางที่มีบุญได้แต่งเข้าจวนอี้กันทุกคน

แต่แล้วในปีเดียวกันกับที่เหมยเม่ยตั้งครรภ์นั้นเอง จู่ๆคุณชายใหญ่ที่เคยแข็งแรงมาตลอดก็เริ่มมีอาการป่วยแปลกๆ มีไข้บ้าง ถ่ายท้องบ้าง อาเจียนบ้าง มีอาการเพ้อบ้าง นอนไม่หลับบ้าง ผสมปนเปกันจนหมอคาดเดาอาการป่วยไม่ถูก หนักเข้าก็โวยวายคล้ายคนฝันร้ายหรือเห็นภาพหลอน ไม่ได้หลับนอนจนร่างกายซูบผอมและขาดสารอาหาร

ใต้เท้าอี้พยายามเสาะหาหมอฝีมือดีทั่วเมืองฉางซูและเมืองใกล้เคียงมารักษาบุตรชายคนโตแต่ก็ไม่ดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย อย่างมากก็ทำได้เพียงประคองอาการหรือทำให้ทุเลาลงบ้าง

“ถ้าให้ข้าเดา เวลาที่มีหมอมารักษาคุณชาย ใต้เท้าอี้มักไม่ค่อยอยู่จวนแต่ให้ฮูหยินรองคอยรับหน้าแทนทุกครั้งใช่หรือไม่” ลี่เซียนว่าขึ้น

ซานซูพยักหน้ารับ “เป็นดังที่คุณหนูว่าจริงๆเจ้าค่ะ”

“เล่าต่อเถิด”

ซานซูพยักหน้าอีกครั้ง “กระทั่งสามปีก่อนใต้เท้าอี้ได้เชิญหมอชื่อดังจากเมืองหลันโจวมารักษาคุณชายใหญ่เจ้าค่ะ ซึ่งวันนั้นนายท่านก็ต้องออกราชการต่างเมืองเช่นเคย ส่วนบ่าวที่ยามนั้นบ่าวยังคอยปรนนิบัติรับใช้อยู่ข้างกายของคุณชายไม่ห่างก็ถูกไล่ให้ไปต้มน้ำมาเช็ดเนื้อตัวของคุณชายที่เพ้อไม่ได้สติเพราะไข้ขึ้น ทว่าข้ารู้สึกไม่ดีจึงต้มน้ำทิ้งไว้แล้วย้อนกลับมาเฝ้าคุณชายด้วยความเป็นห่วง ไม่คิดเลยว่าจะทันได้ยินบางอย่างที่เลวร้ายเข้า ซ้ำแล้วบ่าวยังเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้นทุกอย่าง และนั่นก็เป็นเหตุผลว่าไยบ่าวจึงได้ตกอยู่ในสภาพครึ่งผีครึ่งคนอยู่เช่นนี้”

“ได้ยินบางอย่างที่เลวร้ายงั้นหรือ?” ลี่เซียนตาโต เริ่มคาดเดาเรื่องที่ซานซูกำลังจะเอ่ยได้แล้ว “หรือว่า...หมอท่านนั้นบอกฮูหยินรองว่าคุณชายถูกพิษจากดอกหวนทิวา!

“คุณหนูทราบ!

ลี่เซียนพยักหน้า “เล่าต่อสิซานซู เจ้าเห็นอันใด เกิดอันใดขึ้นกับหมอท่านนั้นกันแน่”



[1] ไฉหู มีสรรพคุณขับกระจายลดไข้ ผ่อนคลายระบบตับ ช่วยให้หยางชี่ขึ้นสู่ส่วนบน ผ่อนคลาย คลายเครียด


          TALK: ทุกคน ถ้าจู่ๆไรท์หายไปไม่ต้องตกใจ ไม่ได้เป็นโควิด19นะคะ แต่แต่งไม่ทันเพราะที่แต่งดองเอาไว้มันหมดแล้วอ่ะ 555 ขอเวลาหายไปปั่นก่อน ไม่ได้หายลับนะคะแค่ขอเวลาสักนิดดด ไรท์ทำงานหลักควบด้วย เข้าใจเค้าเน้อออ

          ปล. ถ้าเป็นแฟนนิยายไรท์จะรู้ดีว่าไรท์ไม่เคยเทนิยายตัวเองเด้ออ รับผิดชอบงานตัวเองทุกเรื่อง แต่ช้าบ้างไรบ้าง แหะๆ

       [ทุกคนคะถ้าเนื้อเรื่องมันน่าเบื่อมันยืดไป ไรท์ต้องขอโทษด้วยนะคะ แต่ที่เนื้อเรื่องเป็นอย่างนี้เพราะมันมีเหตุผล มันจะเกี่ยวเนื่องกันไปในอนาคต ตัวละครตอนนี้มีความเกี่ยวพันกับเนื้อเรื่องในระยะยาวแน่นอน เพราะงั้นไรท์จึงต้องปูทางให้ตัวละคร หากทุกคนคิดว่ามันน่าเบื่อก็ขอโทษด้วยนะคะ ไรท์น้อมรับค่ะ แต่ไรท์ก็ยังยืนยันที่จะแต่งต่อไปต่อให้ไม่มีคนอ่านก็ตาม]
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 496 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,352 ความคิดเห็น

  1. #1344 tjeab9999 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 14:10
    สนุกค่ะ
    #1,344
    0
  2. #1016 Poonchanit (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 07:45
    บ่าวคนนี้ไม่น่าถูกปล่อยเพ่นพ่าน ถ้าไม่ถูกขังไว้แน่นหนา น่าจะถูกฆ่าตาย ทำไมฮูหยินรองถึงเปิดช่องโหว่ใหญ่ขนาดนี้
    #1,016
    0
  3. #443 chanchan123 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 17:42
    หลูจินยังไงชอบสาวรับใข้คุณชายอี้หรอ อิอิ
    ขอให้แก้พิษได้เร็ว ๆ
    #443
    0
  4. #442 smile1432 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 10:22
    เราว่าเรื่องไม่ได้น่าเบื่อนะะ สนุกดี ทุกๆอย่างค่อยๆเป็นค่อยๆไป มีเหตุผลในแบบของมันนน เงอะๆ
    รอค่าาา
    #442
    0
  5. #441 beaw02 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 03:27

    ขอบคุณค่ะ
    #441
    0
  6. #440 Sureepond9585 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 02:08

    เราอ่านนะคะ เราไม่เทแน่นอนค่ะ. มันก็ไม่ยืดน้า สนุกดีค่ะ
    #440
    0
  7. #439 nichaa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 20:39

    เป็นกำลังใจให้นะคะไรท์ ^ ^

    #439
    0
  8. #438 kulyasalin2 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 15:42
    ลุ้นมากเด้อ.....แล้วไงอีก นั่งฟังนางเล่า รีดขี้เผือก 5555 ไรท์สู้ๆ ปั่นๆ
    #438
    0
  9. #437 vkmy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 15:07

    รอค่า ไรท์สู้ๆ

    #437
    1
    • #437-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 19)
      21 เมษายน 2563 / 15:19
      ขอบคุณค่าา
      #437-1
  10. #436 Jirapanonpitak (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 14:23
    สนุกมากกกกรอค่ะชอบบบ
    #436
    1
    • #436-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 19)
      21 เมษายน 2563 / 15:19
      งือออ ขอบคุณจ้า
      #436-1
  11. #435 jaroenrampijitra (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 14:05
    สนุกมากไรท์สู้ๆ
    #435
    1
    • #435-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 19)
      21 เมษายน 2563 / 15:19
      ขอบคุณจ้าาา
      #435-1
  12. #434 Panarinya (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 12:47

    รอนะค่ะไรท์
    #434
    1
    • #434-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 19)
      21 เมษายน 2563 / 15:19
      ขอบคุณคับ
      #434-1
  13. #433 LovelyWonbin (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 11:03
    ยังคงสนุกดีนะไรท์ แต่งตามที่วางแผนไว้เถิด อาจมีบ้างที่ไม่ถูกใจใครบ้าง นิ้วในมือเรายังไม่เท่ากันเลยจ้า สู้ๆไปด้วยกันนะคะ
    #433
    1
    • #433-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 19)
      21 เมษายน 2563 / 15:18
      ฮืออ ขอบคุสำหรับกำลังใจค่ะ
      #433-1
  14. #432 bell1728 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 09:21
    ผมว่าเนื้อเรื่องเริ่มยืดแล้วนะครับ ในความคิดเราควรจะจบบทคุณชายใหญ่เร็วจะได้ให้นางเอกไปทำอย่างอื่นได้แล้ว
    #432
    3
    • #432-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 19)
      21 เมษายน 2563 / 09:26
      มันไม่ได้ยืดหรอกค่ะ ไรท์อัพช้าคนอ่านเลยคิดว่ามันยืด ถ้ามันน่าเยื่อมากไปก็ขอโทษนะคะ
      #432-1
    • #432-3 ayuzakijoy(จากตอนที่ 19)
      21 เมษายน 2563 / 09:50
      จวนอี้จะมีความเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องของนางเอกในระยะยาวน่ะคะ่ ไรท์จึงต้องปูทางเนื้อเรื่องเยอะหน่อย อย่าเพิ่งเบื่อเลยนะคะ
      #432-3
  15. #431 pook1819 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 09:18
    เริ่มเป็นนักสืบเต็มตัวแล้วเนี่ย
    #431
    1
    • #431-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 19)
      21 เมษายน 2563 / 09:19
      เพิ่มรสชาติให้นิยายค่ะ 555
      #431-1
  16. #430 Phan_126 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 09:17
    จ้า จะรอๆๆๆจ้า❤️❤️✌️✌️
    #430
    1
    • #430-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 19)
      21 เมษายน 2563 / 09:19
      ขอบคุณที่เข้าใจค้าบ
      #430-1