[จบแล้ว/E-BOOK]จอมนางเหนือบัลลังก์ [王位上等]

ตอนที่ 18 : 16#ดอกหวนทิวา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,791
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 529 ครั้ง
    25 เม.ย. 63


เย็นวันนั้นหลังจากทานมื้อค่ำ ลี่เซียนก็เริ่มจดบันทึกสิ่งที่ทั้งนางและซูหลัวจดจำมาให้ละเอียดที่สุด ส่วนใหญ่ก็ไม่มีอันใดน่าสงสัยหรือน่าจะเป็นของแปลกปลอม นอกจากแจกันดอกหวนทิวาที่วางจนเต็มห้องกับโถใส่กำยานที่ส่งกลิ่นอบอวลไปทั่วจนนางมึนศีรษะ เป็นไปได้หรือไม่นะว่าสองสิ่งนี้จะเกี่ยวพันกับอาการป่วยของคุณชายอี้

นางอาจจะต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับดอกหวนทิวาให้มากกว่านี้ รวมถึงกำยานที่จุดในห้องนอนนั่นด้วย นางคิดว่ามันน่าสงสัยยิ่ง วันพรุ่งนางอาจจะต้องหยุดร้านเพื่อไปหาข้อมูลของกำยานเพิ่มเติม

“ที่บ่าวเห็นและจำได้ก็ประมาณนี้เจ้าค่ะ” ซูหลัวบอก

“ได้ ขอบใจมากนะหลัวเอ๋อร์ เจ้าไปทำงานของเจ้าต่อเถิด” ลี่เซียนว่าแต่มือยังจดบันทึกไม่หยุด

“คุณหนูเจ้าคะ”

“ว่าอย่างไร”

“คุณหนูจะสำรวจห้องนอนคุณชายใหญ่ไปไยกันเจ้าคะ บ่าวไม่เข้าใจเลย”

“เอาไว้ถึงเวลาข้าต้องบอกเจ้าแน่ๆอย่ากังวลเลย”

ซูหลัวได้แต่ทอดถอนหายใจแล้วเดินหายออกจากห้องไปพลางคิดไปว่า นับวันคุณหนูจะทำอันใดลึกลับซับซ้อนเข้าไปทุกทีสิน่า

ลี่เซียนเองก็รู้สึกไม่ดีที่ต้องปิดบังเรื่องนี้กับซูหลัว แต่นางก็ไม่อาจบอกเล่าได้หากยังไม่รู้ความจริง นางพรูลมหายใจออกมาเบาๆ งานนี้ไม่ง่ายสำหรับนางเลย แต่นางก็ไม่อยากยอมแพ้ นางเชื่อว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรอบกายนางทุกอย่างจะต้องมีเหตุผลและไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ขนาดเรื่องที่นางเข้ามาเกิดใหม่ในร่างของเฉินอิงเย่วยังเป็นไปได้เลย ไม่แน่ว่าสวรรค์อาจต้องการส่งนางมาเพื่อการบางอย่างก็ได้

“เอาล่ะ สู้ๆนะอภิญญาเธอทำได้ คนป่วยเหล่านั้นต้องการเธอ จำไว้ๆๆ”

หลังจากนั้นลี่เซียนก็หมกตัวอยู่แต่ในห้องที่เหลืออีกห้องหนึ่ง ซึ่งยามนี้นางเปลี่ยนสภาพมันเป็นห้องสำหรับอ่านและจัดเก็บตำราของอิงเย่วเพื่อให้ง่ายต่อการค้นหา หากความทรงจำของเจ้าตัวไม่หายไปนางจำได้ว่าอิงเย่วนั้นมีตำราเกี่ยวกับพิษจากพืชสมุนไพรอยู่เล่มหนึ่ง เพียงแต่นางไม่รู้ว่ามันอยู่ตรงไหน

ผ่านไปราวสองเค่อสุดท้ายนางก็หามันเจอจนได้

“ในที่สุด...” นางปาดเหงื่อบนหน้าผากด้วยความรู้สึกโล่งใจ ก่อนจะรีบถือมันไปนั่งอ่านที่โต๊ะไม้เก่าๆตัวหนึ่งใกล้ๆหน้าต่าง

ตำราสมัยก่อนไม่มีสารบัญเช่นเดียวกันกับตำราในยุคของนาง การจะหาข้อมูลนางจึงต้องใช้เวลาเปิดทีละหน้าๆ แล้วเจ้าตำราที่ว่าก็หนาเกือบสองชุ่นแทบจะนำมาหนุนนอนได้อยู่แล้ว

นางเปิดหาชื่อดอกหวนทิวาอย่างตั้งอกตั้งใจ ปากก็อ้าหาวหวอดไปหลายรอบ หาอยู่ราวครึ่งชั่วยามก็พบจนได้

“นี่ไงเจอแล้วๆ” ถึงกับยิ้มออก มือเล็กรีบหยิบพู่กันขึ้นมาจดบันทึกทันที

ดอกหวนทิวานั้นมีมากในเมืองทางเหนือของแคว้นเยี่ยนซึ่งมีความหนาวเย็นตลอดทั้งปี ด้วยลักษณะที่ดูสวยงามและบริสุทธิ์ของมันทำให้หญิงสาวหลายๆคนหลงใหลจนนำมาปลูกไว้ในเรือนชานจำนวนมากเพื่อชื่นชมความงาม แรกๆมันเป็นเพียงดอกไม้ที่ขึ้นอยู่ริมทางแต่เมื่อเป็นที่สนใจจึงมีพ่อค้าหัวใสไปขุดมันมาขายจนไม่สามารถหาได้ตามริมทางได้อีก หากอยากได้ก็จำต้องควักถุงเงินเพื่อซื้อมา

แต่น้อยคนนักจะรู้ว่าดอกหวนทิวาที่ทุกคนเห็นว่าสวยงามนั้นกลับแฝงไว้ด้วยยาพิษอ่อนๆที่สามารถคร่าชีวิตผู้คนได้หากดูแลมันผิดวิธี

และเหตุผลที่คนสมัยก่อนตั้งชื่อมันว่าหวนทิวานั้นก็เพราะว่า ในยามค่ำคืน ส่วนใบของมันจะมีการคายหยดน้ำออกมาเคลือบอยู่บนใบจำนวนมาก แต่ยามกลางวันมันกลับเก็บกักน้ำจนแทบจะไม่มีหยดน้ำออกมาเลยแม้แต่น้อย ซึ่งผิดวิสัยกับดอกไม้ชนิดอื่นๆ จึงทำให้ผู้คนขนานนามมันว่า หวนทิวา

แต่ประเด็นสำคัญมันไม่ได้อยู่ที่ตรงนั้น ประเด็นสำคัญมันอยู่ที่พิษที่มันคายออกมาพร้อมกับหยดน้ำเหล่านั้นต่างหาก ถึงพิษของมันจะมีน้อยมากแต่หากมีปริมาณมากและได้สูดดมเป็นระยะเวลานานก็อาจมีผลต่อสมองและร่างกายทุกส่วนอย่างแน่นอน

ลี่เซียนชะงักมือที่กำลังจดบันทึก ขนทั่วกายของนางลุกซู่ ไม่รู้ว่าอี้หลานคุนสูดดมพิษของมันมานานเพียงไรแล้ว ดูจากสภาพร่างกายของเขายามนี้ก็เริ่มย่ำแย่จนถึงขนาดไม่สตินอนนิ่งไม่ไหวติงก็น่าเป็นห่วงนัก

ปกติแล้วดอกหวนทิวาไม่เหมาะที่เอาเข้ามาปลูกในบ้านเรือน แล้วยิ่งกับห้องที่ปิดทึบเช่นนั้นยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึง พิษของมันจะต้องระเหยออกมาในช่วงที่อี้หลานคุนนอนหลับอยู่แน่ๆ มิน่าเล่าเขาถึงเกิดอาการนอนไม่หลับและฝันร้าย ซ้ำแล้วยังมีรอยจ้ำแดงๆผุดขึ้นตามผิวหนังเช่นนั้น คงเป็นเพราะพิษเริ่มแทรกซึมเข้าสู่กระแสโลหิตในปริมาณที่มากขึ้นเรื่อยๆ แล้วกำยานนั่นที่จุดก็คงเพราะต้องการกลบพิษเหล่านั้นในช่วงกลางวันเพื่อไม่ให้ผิดสังเกตล่ะสินะ

ร้ายกาจ นับว่าพวกเขาล้วนวางแผนได้อย่างแนบเนียนยิ่ง ใต้เท้าอี้เองส่วนใหญ่ก็มักต้องไปตรวจราชการตามเมืองที่อยู่ใกล้เคียงทำให้อยู่ที่จวนน้อยนัก คงไม่ได้นึกสงสัยในจุดนี้แน่ อย่างที่ใต้เท้าบอกเขารู้เพียงแค่ว่าในจวนไม่เคยมีเรื่องวุ่นวายอันใด เขาจึงวางใจให้ฮูหยินรองดูแลเองแทบจะทั้งหมด เพราะเช่นนี้ต่อให้ฮูหยินรองจะทำอันใดเขาก็ล้วนไม่คิดสงสัย

หากข้อสันนิษฐานของนางเป็นเรื่องจริงนั่นย่อมหมายความว่าคนร้ายที่ต้องการปลิดลมหายใจของอี้หลายคุนก็คือ ฮูหยินรอง ที่นำดอกหวนทิวาจำนวนมากเข้าไปวางในห้องนอนของอี้หลานคุนนั่นเอง

อา...สตรีผู้นี้น่ากลัวยิ่งนัก ที่เขาว่ากันว่าสตรีนั้นมีมารยาหลายร้อยเล่มเกวียนเช่นนี้เองสินะ

แต่จะว่าไปก็น่าแปลกอีกนั่นแหละ เรื่องเช่นนี้ท่านหมอหลายๆคนที่มีความรู้เรื่องพิษมากกว่านางก็ควรจะรู้นี่นา แล้วเหตุใดจึงไม่บอกความจริงใต้เท้าอี้ไปนะ

หรือว่าถูกคุกคาม!

ใช่แน่ๆ ขนาดวันนี้นางยังถูกคนของฮูหยินรองจับตาแทบจะทุกฝีก้าว เพราะฉะนั้นไม่แปลกที่หมอเหล่านั้นเลือกที่จะไม่ยุ่งเกี่ยว

แล้วนางเล่าเป็นผู้ใด นางมันก็แค่เศษฝุ่นไร้ค่ามักจะถูกเหยียบเอาไว้ใต้ฝ่าเท้าเสมอ นางรู้ข้อนี้ดี นางเลือกที่จะไม่ยุ่งก็ได้ ปฏิเสธที่จะรักษาไปเสียก็ได้

แต่นางมิใช่คนใจดำขนาดที่จะทนเห็นบุรุษผู้หนึ่งถูกฆาตกรรมช้าๆโดยที่ไม่มีโอกาสได้ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า

เอาล่ะ นางจะต้องช่วยเขาให้ได้ อันดับแรก นางต้องหายาที่ใช้ถอนพิษดอกหวนทิวานี่ให้ได้เสียก่อน จากนั้นจึงค่อยๆหาวิธีเปิดโปงคนชั่วเสีย คิดได้เช่นนั้นลี่เซียนก็เริ่มศึกษาข้อมูลของดอกหวนทิวาอย่างมุ่งมั่นตั้งใจ

เวลาล่วงเลยไปเรื่อยๆลี่เซียนก็เริ่มเหน็ดเหนื่อยจนสัปหงกหลายต่อหลายครั้ง นิ้วมือข้างหนึ่งยังคั่นอยู่ในตำรา แต่เปลือกตานางค่อยๆปรือลงทีละน้อยๆ สุดท้ายนางก็หลับไปทั้งๆที่ยังนั่งอยู่อย่างนั้นจนเกือบฟ้าสาง

 

ลี่เซียนต้องฟังเสียงบ่นของซูหลัวทั้งเช้าเรื่องที่นางไม่ยอมกลับไปนอนบนเตียงทั้งๆที่อากาศหนาวเย็น กว่าจะยอมหยุดบ่นดวงตะวันก็โผล่พ้นขอบฟ้าพอดี ไม่รู้ตกลงผู้ใดเป็นนายผู้ใดกันแน่สิเล่า ยังดีที่นางไม่มีอาการป่วยไม่อย่างนั้นคงบ่นไม่เลิก พระสนมเฉินนี่นับว่าโชคดีที่ได้พบคนดีๆที่ห่วงใยนางอย่างแท้จริงอย่างซูหลัว แม้นางจะยังเด็ก ขี้บ่น และขี้กลัวไปบ้างแต่ก็ไม่เคยทิ้งกันไปไหน ช่างเป็นเด็กดีจริงๆ

วันนี้นางยังคงให้หลูจินเข้าป่าไปเก็บสมุนไพรมาเพิ่ม โดยเฉพาะเซิงตี้หวง อิ๋นฮวา และหวงเหลียนที่นางยังไม่มีในห้องเก็บสมุนไพร ตำรับยาชิงอิ๋งทัง[1]จะขาดสองตัวนี้ไม่ได้ ส่วนสุ่ยหนิวเจี่ยว[2]ที่เป็นตัวยาหลักนางอาจจะต้องให้หลูจินไปขอซื้อหรือนำสมุนไพรหายากไปแลกมา

และดูเหมือนว่าพักหลังมานี้หลูจินดูจะเชี่ยวชาญเรื่องการเข้าป่าการจดจำสิ่งต่างๆและมีทักษะค้นหาสมุนไพรมากขึ้นกว่าเมื่อก่อนชนิดก้าวกระโดด วันนี้หลังจากได้รับคำสั่งจากนางแค่เพียงชั่วยามเดียวเขาก็กลับมาถึงเรือนหลินหลิงแล้ว นับว่าเด็กคนนี้ช่างมีพรสวรรค์ในเรื่องที่มีประโยชน์กับนางยิ่ง คิดไปคิดมาแล้วเรื่องเหล่านี้คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญสินะ

ยิ่งได้ส่วนผสมเร็วมากเท่าใดนางก็จะสามารถปรุงยาได้เร็วขึ้น โอกาสที่ช่วยคุณชายอี้ก็มีมากขึ้น เพราะนางเองก็ยังไม่มั่นใจว่าร่างกายของเขาจะตอบสนองหรือต่อต้านยาขจัดพิษเหล่านี้ หากนางรู้ตั้งแต่ช่วงแรกๆที่เขาถูกพิษเขาคงไม่ต้องทุกข์ทรมานมากขนาดนี้ แต่นี้ปล่อยเวลาให้ผ่านมาหลายปีจนร่างกายของเขาแทบจะรับไม่ไหวแล้ว

ก็ได้แต่ภาวนาให้เขาเข้มแข็งมากพอที่จะต่อสู้ไปพร้อมๆกันกับนางก็พอ

 

วันนี้นางสั่งให้หลูจินติดตามไปด้วยเพราะมีจุดประสงค์ความต้องการบางอย่างที่ค่อนข้างสุ่มเสี่ยง แต่นางก็อยากลองถ้าหากลางสังหรณ์ของนางแม่นพอสิ่งที่นางสงสัยอาจจะคลายไปได้หลายเปราะ แต่ก็นั่นแหละ สิ่งที่ยากที่สุดคือการสลัดมนุษย์หินที่ไร้ความรู้สึกอย่างป๋ายอิงไปให้ไกลๆ

นางไม่ได้แจ้งแก่ฮูหยินรองว่าวันนี้นางจะเปลี่ยนยาชุดใหม่ให้คุณชายเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้ และนางจะทำทุกอย่างเหมือนเดิมคือป้อนยา เช็ดตัว และจดบันทึกอาการ ซึ่งป๋ายอิงก็ไม่ได้ติดใจสงสัยอันใด จนกระทั่งถึงเวลาป้อนยาบำรุงที่ลี่เซียนนำมาด้วยแต่ก็พบว่ามันเย็นชืดเสียแล้ว

“เย็นเชียบเช่นนี้คงไม่ดีต่อภายในของคุณชายแน่ๆ แล้วยาหม้อนี้จำต้องเคี่ยวให้ได้อย่างน้อยๆหนึ่งก้านธูปไม่อย่างนั้นยาอาจจะนอนก้นทำให้ประสิทธิภาพของยาด้อยลงไป เช่นนั้นป๋ายอิง เจ้าให้คนช่วยนำทางอาจินไปอุ่นยาสักหน่อยได้หรือไม่”

“ให้ข้านำไปอุ่นให้ดีกว่าเจ้าค่ะ” ป๋ายอิงเสนอพร้อมกับยื่นมือออกไปรับหม้อยา ทว่าคำตอบรับที่แฝงด้วยน้ำเสียงแปลกๆบางอย่างของลี่เซียนทำเอาป๋ายอิงชะงักมือแล้วหันมามอง

“ก็ตามใจเจ้า ระหว่างนี้ข้า หลัวเอ๋อร์กับอาจินจะดูแลคุณชายเอง”

ป๋ายอิงคิดทบทวนเรื่องทั้งหมดอีกครั้งก่อนจะว่า “คิดอีกทีข้าเกรงว่าคุณหนูจะขาดผู้ช่วย แม่นางซูหลัวเพียงคนเดียวคงลำบาก เช่นนั้นข้าจะให้คนนำทางหลูจินไปที่ห้องครัวก็แล้วกันเจ้าค่ะ”

ลี่เซียนยิ้มมุมปากภายใต้ผ้าขาวบาง นางพยักหน้าส่งสัญญาณให้หลูจินเดินตามป๋ายอิงไปด้านนอก ในจังหวะเดียวกันนั้นซูหลัวก็รีบช้อนศีรษะอี้หลานคุนขึ้นเพื่อให้ลี่เซียนป้อนยาลูกกลอนเข้าปากก่อนจะป้อนน้ำตามลงไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าคนป่วยกลืนยาลงไปจนหมดแล้วซูหลัวจึงค่อยๆวางเขาลงไปนอนที่เดิม จริงๆนางไม่ต้องทำเช่นนี้ก็ได้เพียงแต่นางไม่ต้องการให้ป๋ายอิงเห็นและนำไปแจ้งแก่ฮูหยินรองแล้วมาซักไซ้ถามเอาความว่านางป้อนยาอันใดให้คุณชายไป เพราะหากอีกฝ่ายระแวงเรื่องตัวยานี้ขึ้นมาอาจไม่เป็นผลดีกับตัวคุณชายเอง ทางที่ดีให้เห็นแค่ยาบางตัวจะดีกว่า ซึ่งก็เป็นไปตามคาด เพียงไม่นานป๋ายอิงก็กลับเข้ามาเฝ้าดูนางตามเดิม

ที่เหลือนางก็ได้แต่เอาใจช่วยให้หลูจินทำเรื่องที่นางสั่งให้สำเร็จก็พอ

 

หลูจินนั่งพัดเตาไฟที่เพิ่งถูกจุดอยู่ในโรงครัวโดยมีสาวใช้อีกคนคอยยืนมองอยู่ใกล้ๆ เขาเหลือบไปมองนางรอให้นางไปทำธุระอย่างอื่นนางก็ไม่ยอมไป เอาแต่ยืนคุมเขาอย่างตั้งใจอยู่เช่นนี้ ไม่ผิดไปจากคำพูดของคุณหนูเลยแม้แต่น้อย คงต้องใช้แผนสองอย่างที่คุณหนูบอกเขาไว้แล้วจริงๆ

ร่างสูงลุกขึ้นเพื่อจะไปยกหม้อยา เขาทำทีว่ายามันหนักจึงเดินเซไปเซมาสุดท้ายก็สะดุดพื้นจนหม้อยากระฉอกออกมารินรดโดนชายกระโปรงของสาวใช้ตรงหน้าเป็นดวงใหญ่

“นี่เจ้า...! ซุ่มซ่ามเสียจริง เห็นหรือไม่ว่าชุดของข้าสกปรกหมดแล้ว!!

“อา...ขอประทานโทษแม่นางด้วย ยาหม้อนี้หนักจริง ให้ข้าช่วยเช็ดให้ดีหรือไม่ขอรับ” หลูจินจับชายเสื้อตนเองขึ้นตั้งท่าจะเช็ดกระโปรงให้อีกฝ่าย

“ไม่ต้องๆ ออกไปให้ห่างเลย เจ้าอยู่ตรงนี้ห้ามเดินไปทั่วเด็ดขาด ข้าจะเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสักเดี๋ยว”

“ขอรับๆ ข้าน้อยจะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหนแน่นอน” หลูจินให้สัญญา

ทว่าพออีกฝ่ายหายออกไป เขาก็ยืนนิ่งอยู่ครู่ก่อนจะว่าขึ้น “ออกมาได้แล้วล่ะ ยานั่นกลิ่นแรงต้องอาบน้ำจึงจะหาย กว่านางจะกลับมาคงอีกพักหนึ่ง”

คนที่แอบอยู่ในมุมมืดสะดุ้งกายน้อยๆด้วยไม่คิดว่าหลูจินจะรู้ตัว แต่เพราะความกลัวที่มีนางจึงยังขดกายอยู่ที่เดิมแม้ใจอยากจะออกไปหาหลูจินมากก็ตาม

“ไม่ต้องกลัวไป คุณหนูรู้ว่าเจ้าอยากให้ช่วยจึงแอบตามนางตั้งแต่เข้ามาในจวนอี้แล้ว ใช่หรือไม่”

ถึงหลูจินจะพยายามหว่านล้อมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนอย่างที่ลี่เซียนบอก อีกฝ่ายก็ยังคงแอบอยู่เงียบๆเช่นเดิม หลูจินจึงจำต้องพูดขู่

“หากเจ้าไม่ออกมา ข้าจะแจ้งแก่สาวใช้ผู้นั้นว่า...”

“ข้า...ข้า...ออกแล้ว ออกแล้วเจ้าค่ะ” พลันนั้นร่างเล็กๆก็ลุกขึ้นยืน



[1] ชิงอิ๋งทัง มีสรรพคุณช่วยรักษาอาการโลหิตเป็นพิษ ระบายความร้อน ช่วยให้เลือดเย็น ขับพิษ กระทุ้งพิษร้อนออกสู่ภายนอก อาการเลือดออกเป็นจ้ำๆใต้ผิวหนัง

[2] สุ่ยหนิวเจี่ยว คือ เขาควาย มีสรรพคุณขับพิษไข้ที่เข้าสู่กระแสโลหิต


     Talk: ทุกคนขอโทษที่ผิดนัดค่ะ ไรท์เกิดอาการจู้ดๆอย่างรุนแรงเมื่อวานนี้ ลำไส้แปรปรวนจนต้องนอนแหง่กอยู่กับที่เลย แต่มาอัพให้แล้วค่ะ  ว่าแต่อยากรู้ว่าสนุกกันมั้ยคะ สงสัยเรื่องนี้ไม่สนุกแน่เลยแต่ไม่เปนไรค่ะ ไรท์ไม่เทชัวร์ๆไรทืแต่งจบแน่นอนไม่ต้องห่วงนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 529 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,352 ความคิดเห็น

  1. #429 Moo.chompoo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 05:06
    ทำไมนางเอกไม่เปิดห้องให้บรรยากาศถ่ายเท.. อ้างความเป็นหมอเลิกจุดกำยานกับห้ามเอาดอกไม้เข้ามาในห้อง.. เป็นหมอพูดอะไรไปก็ได้..
    #429
    0
  2. #428 jaroenrampijitra (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 00:46
    สนุกม้ากมากกกกก
    ไรท์เก่งที่สุด
    #428
    0
  3. #426 chanchan123 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 21:10
    เอาใจช่วยเซียนเซียนกับพรรคพวก 555+
    ว่าแต่พระเอกค่าตัวแพงจัง 555+
    #426
    0
  4. #425 LovelyWonbin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 20:50
    อ่านแล้วลุ้นตลอดเวลา ชอบๆ
    #425
    0
  5. #424 Emmajung2 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 14:39

    โอ้ยยยยลุ้นๆ ดูแลสุขภาพด้วยนะไรท์ สู้ๆ รออ่านจ้า
    #424
    0
  6. #423 wavefinaba (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 13:01
    รอครับ รีบต่อนาาาาส
    #423
    0
  7. #422 kulyasalin2 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 11:49
    ลุ้นมากจ้า ....ไรท์ดูแลสุขภาพนะ หายไวๆ
    #422
    1
    • #422-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 18)
      19 เมษายน 2563 / 12:34
      ดีขึ้นมากแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ
      #422-1
  8. #421 GreyEye (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 11:35
    สนุกค่ะ รออ่านนะคะ
    #421
    1
    • #421-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 18)
      19 เมษายน 2563 / 12:34
      ขอบคุณค้าบ
      #421-1
  9. #420 pook1819 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 11:06
    สนุกและอ่นเพลินมากขอร๊าบ มีอะไรให้คิดตามตลอดๆ ไรท์สู้ๆ
    #420
    1
    • #420-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 18)
      19 เมษายน 2563 / 12:34
      แงงง ขอบคุณนะคะ
      #420-1
  10. #419 smile1432 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 10:44
    สนุกก แล้วก็ลุ้นมากเลยย

    รอค่าาา
    #419
    3
    • #419-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 18)
      19 เมษายน 2563 / 12:34
      งือออ ดีใจ พอเงียบๆกันไปไรท์ใจบ่ดี
      #419-1
    • #419-3 ayuzakijoy(จากตอนที่ 18)
      19 เมษายน 2563 / 12:45
      ขอบคุณนะค่ารักที่สุดเลย
      #419-3
  11. #418 june_dd (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 10:36

    ลุ้นค่ะ
    #418
    1
    • #418-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 18)
      19 เมษายน 2563 / 12:33
      ขอบคุณค่า
      #418-1
  12. #417 usaonly (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 10:36

    ลี่เซียนเก่งจังค่อย ๆ สังเกตสิ่งรอบกายและวิเคราะห์เลยรู้ว่าคุณชายถูกพิษจากดอกหวนทิวา และคงได้รับพิษมานานแล้วน้องคงหายาแก้พิษได้นะ สงสารคุณชายที่มีแม่เลี้ยงใจร้ายคิดจะกำจัดเขา คงต้องดูอาการกันว่ารักษาแล้วได้ผลไหม ถ้ารักษาถูกทางก็ไปจับมือคนวางแผนได้แน่นอน เพียงแต่รอเวลา ใจเย็น ๆ นะลี่เซียน ขอให้ไรท์หายไว ๆ นะคะ ขอบคุณค่ะ

    #417
    1
    • #417-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 18)
      19 เมษายน 2563 / 12:33
      ดีขึ้นมากแล้วค่ะพี่ ตอนต่อๆไปไรท์รับรองเลยค่ะว่าลุ้นทุกตอนสนุกทุกตอน อิอิ
      #417-1
  13. #416 dchimtuem (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 10:26
    สนุกค่ะมาอีกนะคะ รอค่ะ
    #416
    1
    • #416-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 18)
      19 เมษายน 2563 / 12:32
      ขอบคุณนะคะ รอหน่อยน้า
      #416-1
  14. #415 prapijit (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 10:24

    สนุกค่ะรอนะ

    #415
    1
    • #415-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 18)
      19 เมษายน 2563 / 12:32
      จะรีบๆปั่นแล้วมาอัพน้าาา
      #415-1
  15. #414 310515 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 10:12
    ลุ้นๆ กำลังสนุก
    #414
    1
    • #414-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 18)
      19 เมษายน 2563 / 12:32
      ดีใจที่ชอบค่าาา
      #414-1
  16. #413 Lada29 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 10:06

    สู้สู้ค่ะ รักษาตัวด้วยนะคะ

    #413
    1
    • #413-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 18)
      19 เมษายน 2563 / 12:32
      ขอบคุณนะคะตัวเองง
      #413-1
  17. #412 Nun2301 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 09:40
    หายไวๆนะคะ
    #412
    1
    • #412-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 18)
      19 เมษายน 2563 / 09:47
      ขอบคุณค่า ดีขึ้นมากแล้ว เมื่อวานแทบแย่เยย
      #412-1
  18. #411 sungkyunglee (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 09:27
    กนุกดิไรท์รออยู่ทุกวันเนี่นเพียงแต่ทำไมพระเอกยังไม่มาเลยแถมยังไม่รุ้ว่าใครเปนพระเอกเลยมันก้อเลยยังไม่ได้ลุ้น
    #411
    1
    • #411-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 18)
      19 เมษายน 2563 / 09:34
      อ้อ 555 มาแน่นอนค่าา พอดีค่าตัวแพงไปหน่อยนึง 555
      #411-1
  19. #410 Taksina_Tangkwa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 09:22
    อย่าเทน้า รออ่านอยู่ค่ะ
    #410
    1
    • #410-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 18)
      19 เมษายน 2563 / 09:33
      ไม่เทค่าาา เพียงแต่ช่วงนี้มันซึมๆนิดหน่อย แงง
      #410-1