[จบแล้ว/E-BOOK]จอมนางเหนือบัลลังก์ [王位上等]

ตอนที่ 15 : 13#คุณชายผู้น่าสงสาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 562 ครั้ง
    11 เม.ย. 63



แม้จะพยายามไม่คิดมากอันใด แต่เมื่อรถม้าเคลื่อนตัวมาจนใกล้ถึงที่หมายจู่ๆลี่เซียนก็เกิดอาการร้อนรนขึ้นมา นางเคยไปดูอาการของคนป่วยตามบ้านเรือนมาบ้างแต่กลับไม่รู้สึกตึงเครียดเท่าครั้งนี้

ถึงนางจะจับชีพจรได้ มีความรอบรู้ทางสมุนไพร แต่นางไม่ใช่หมอ!

จวนที่นางกำลังจะไปต้องเป็นจวนของขุนนางระดับสูงสักคนของเมืองฉางซูแน่ๆ และหากนางวิเคราะห์โรคผิดจ่ายยาไม่ตรงโรคขึ้นมามันจะต้องกลายเป็นเรื่องใหญ่แน่ๆ

แล้วคราวนี้เรื่องอาจจะไปถึงพระกรรณของฮ่องเต้เข้า นางอาจจะถูกตัดสินลงโทษประหารชีวิต หรือต่อให้อาจจะไม่ได้ร้ายแรงถึงขั้นนั้นแต่ขึ้นชื่อว่าจักรพรรดิผู้ครองแคว้นต่อให้นางไม่ผิดเขาก็สามารถหาโทษหนักให้นางได้อยู่ดี

ไม่นะไม่!! นางยังไม่อยากถูกตัดคอนะ! ไม่เอา!

“คุณหนู ไม่สบายหรือเจ้าคะ ไยจึงหน้าซีดถึงเพียงนั้น”

ลี่เซียนหันมาหาซูหลัว ดวงตาของนางโตขึ้นเล็กน้อย จากนั้นนางก็ค่อยๆควบคุมลมหายใจให้เป็นปกติอีกครั้ง

“อ้อ ไม่นี่ ข้าสบายดี”

ซะที่ไหนกันเล่า โธ่...

จะให้นางแสดงอาการตระหนกต่อหน้าซูหลัวน่ะหรือ ไม่ได้เด็ดขาด เด็กสาวคนนี้นางค่อนข้างขี้กลัวและมักกังวลเกินเหตุเสมอ เพราะฉะนั้นนางต้องมีสติทั้งๆที่ตนเองก็ใกล้จะสติแตกเต็มทีแล้วก็ตาม เพื่อไม่ให้ฟุ้งซ่านนางจึงชวนพ่อบ้านคุยเผื่อว่าได้รู้อาการคร่าวๆจะได้คิดไปพลางๆว่าต้องใช้สมุนไพรประเภทใดรักษา

“ท่านลุงเซียว ข้าใคร่ขอถาม ที่ท่านมารับข้าถึงร้านไม่ทราบว่าในจวนมีคนป่วยหนักงั้นหรือเจ้าคะ แล้วพอจะบอกข้าได้หรือไม่ว่าเขาป่วยเป็นอันใด”

“ต้องขออภัยคุณหนูที่ข้าไม่อาจบอกรายละเอียดได้มากกว่านี้ หากไปถึงแล้วนายท่านจะเป็นผู้อธิบายทุกอย่างให้ท่านฟังเองขอรับ”

มารดามันเถอะ! หนักกว่าเดิมอีกโว้ย!

ป่วยเป็นโรคประหลาดหรืออย่างไรกันถึงได้มีลับลมคมในขนาดนี้ ตายๆ หากนางไม่เคยรู้จักมาก่อนแล้วรักษาไม่หายขึ้นมานางไม่ตายหรอกหรือ

ถ้า...ถ้าอย่างนี้นางคิดว่านางกลับดีกว่า

“ท่านลุง คือว่า...”

“ถึงจวนอี้แล้วขอรับ”

ไม่ทันแล้วสินะ...

เอาน่ะ บางทีใต้เท้าอี้ผู้นี้อาจจะเป็นขุนนางธรรมดาๆก็ได้ อย่าไปกลัวสิลี่เซียน เจ้าต้องทำได้

สุดท้ายลี่เซียนกับซูหลัวก็จำต้องเดินตามพ่อบ้านเซียวไป รู้อย่างนี้ไม่รับปากเสียตั้งแต่แรกก็ดี หากจะหนีไปตอนนี้ยังทันอยู่ใช่หรือไม่

“คุณหนูเฉินจะไปไหนหรือขอรับ” พ่อบ้านเซียวที่หันมาแล้วพบว่านางกำลังจะหมุนตัวกลับทักขึ้น

หญิงสาวชะงักเท้าก่อนจะชี้ไปข้างหน้าตนเอง “หืม เปล่า ข้า...ข้าแค่อยากแวะชมสวนดอกไม้ตรงนี้น่ะ สวยดี”

พ่อบ้านเซียวเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งก่อนจะว่า “เพราะฮูหยินใหญ่ชื่นชอบดอกไม้มากโดยเฉพาะดอกไม้ที่มาจากเมืองหนาวทางเหนือของแคว้นเยี่ยน คุณชายใหญ่จึงเรียนรู้ที่จะปลูกดอกไม้ตั้งแต่จำความได้ แต่เพราะเกิดเรื่องต่างๆขึ้นมากมายคุณชายใหญ่จึงไม่ได้ดูแลมันต่อ ฮูหยินรองจึงได้สั่งให้บ่าวในจวนรับผิดชอบนำดอกไม้ชนิดอื่นๆมาปลูกเพิ่มเอาไว้จนเต็มสวนเผื่อว่าคุณชายอยากจะออกมาสูดอากาศข้างนอกบ้างขอรับ เชิญคุณหนูทางนี้เถิดขอรับ”

“ห่ะ อ้อ ได้ ไปสิ”

นางพยักหน้าพลางคิด คุณชายใหญ่ชอบปลูกดอกไม้เพราะมารดาชอบงั้นหรือ ปกติคุณชายของยุคนี้ชื่นชอบดอกไม้สวยๆพวกนี้กันงั้นหรือ ไม่ใช่ต้องร่ำเรียนตำรากระบี่กระบองเพื่อสอบจอหงวนหรืออย่างไร เอ...หรือนางเข้าใจผิดมาตลอด

นางต้องยอมรับเลยว่าจวนอี้นี่ทั้งกว้างขวางและหรูหรา แม้จะไม่เท่าจวนเฉินของท่านเจ้าเมืองเฉินอิงหลางบิดาของนางแต่ก็นับว่ามีฐานะ ดูท่าว่าใต้เท้าอี้ผู้นี้ไม่ใช่ขุนนางธรรมดาๆเสียแล้ว

กระทั่งพ่อบ้านเซียวเดินนำทางนางมาจนถึงตึกใหญ่ไม่นานก็ถึงห้องห้องหนึ่ง มีคนยืนเฝ้าอยู่ด้านหน้าดูท่าทางขึงขังหน้าตาเอาเรื่องคล้ายกับบอดี้การ์ดในชาติที่แล้วของนางสองคน ราวกับว่าเขาต้องคอยตรวจตราดูว่าคนที่เข้าออกห้องนี้ไว้ใจได้มากเพียงไร ดูสิ ขนาดนางได้รับเชิญให้มาที่นี่เขายังจ้องราวกับนางเป็นผู้ร้ายที่จะมาเอาชีวิตเจ้าของจวนอย่างไรอย่างนั้น

นี่นางจะมีชีวิตรอดกลับไปหรือไม่ ฮือ...

“นายท่าน นางมาแล้วขอรับ” พ่อบ้านเซียวร้องบอกคนด้านใน

“ให้นางเข้ามา”

“ขอรับนายท่าน” พ่อบ้านเซียวรับคำก่อนจะหันมาหาพวกนางทั้งคู่ “ต้องขอประทานอภัยที่ต้องให้คุณหนูเข้าไปพบใต้เท้าอี้และฮูหยินรองเพียงลำพัง ส่วนแม่นางผู้นี้ต้องรออยู่ด้านนอกขอรับ”

“เอ๋ แต่ว่า...” ซูหลัวซึ่งมีนิสัยหวาดระแวงอ้าปากจะแย้ง

“ไม่เป็นไร เจ้ารอที่นี่แหละ”

หากจะบอกว่าไม่ตื่นเต้นก็คงจะโกหกตนเองเกินไป เพราะยามนี้นางรู้สึกว่าอีกนิดเดียวหัวใจนางจะกระดอนออกมานอกอกแล้ว แต่นางก็ต้องทำใจดีสู้เสือเข้าไว้

“เจ้าค่ะคุณหนู”

ลี่เซียนพยักหน้าให้ความมั่นใจกับนางก่อนจะยืนรอให้พ่อบ้านเซียวเปิดประตู และทันทีที่บานประตูไม้ค่อยๆเปิดออก นางก็ต้องสัมผัสกับความตึงเครียดเข้าอย่างจัง ทั้งๆที่ห้องนี้กว้างขวางและมีหน้าต่างหลายบาน ไหนจะดอกไม้สดในแจกันพวกนั้น แต่บรรยากาศด้านในกลับอึมครึมชวนให้อึดอัดจนหายใจไม่ออก และคนที่อยู่ต่อหน้านางยามนี้ไม่ได้มีผู้เดียว หากแต่มีถึงสาม นางมั่นใจว่าคนที่ดูองอาจสง่างามและยืนหันหลังอยู่นั่นคือใต้เท้าอี้ และอีกคนเป็นสตรีหน้าตางดงามนั่งอยู่ที่ริมเตียง  ทว่าอีกคนที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงนางไม่แน่ใจว่าเป็นบุรุษหรือสตรีกันแน่ แต่ที่แน่ๆคงเป็นคนป่วยที่ท่านลุงเซียวต้องการให้นางมารักษาแน่นอน

“ข้าน้อยเฉินลี่เซียนขอคารวะใต้เท้าอี้และฮูหยินรองเจ้าค่ะ”

เจ้าของจวนอันโอ่อ่าค่อยๆหันมา แสงสลัวจากตะเกียงภายในห้องทำให้ลี่เซียนได้เห็นใบหน้าระทมทุกข์นั่นได้ชัดเจนขึ้น มีร่องรอยดำคล้ำที่ใต้ตาบ่งบอกว่าอดหลับอดนอนมาหลายคืน ดูจากใบหน้าแล้วอายุของเขายังไม่มากเท่าใดน่าจะราวๆสี่สิบต้นๆเท่านั้น

“ตามสบายเถิดคุณหนูเฉิน เชิญมาทางนี้หน่อยเถิด”

ลี่เซียนเดินเข้าไปใกล้ๆเตียงตามคำเชิญของใต้เท้าอี้ แต่ยิ่งไปใกล้นางก็รู้สึกอึดอัดแปลกๆ ดูแล้วก็น่าจะเป็นเพราะกลิ่นกำยานจากโถทองเหลืองที่วางอยู่ใกล้ๆคนป่วยนั่นแน่ๆ

กระทั่งนางได้มาหยุดยืนอยู่ที่ปลายเตียง นั่นเองจึงทำให้นางได้เห็นใบหน้าของคนป่วยที่หลับใหลไม่ได้สติบนเตียงได้เต็มๆตา เมื่อดูด้วยสายตาแล้วเขาน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกันกับนางแน่นอน แต่ทว่าสิ่งที่ทำให้นางต้องตะลึงจนชะงักไปครู่ก็คงจะเป็นเค้าโครงหน้าที่สมบูรณ์แบบนั่น นี่ขนาดว่าเขาป่วยไข้จนซูบผอมซีดเซียวแต่ก็ไม่อาจบดบังรูปโฉมที่งดงามราวกับอิสตรีนั่นได้เลยแม้แต่น้อย

ถ้าชาติก่อนนางงามเท่านี้ขี้คร้านจะมีบุรุษรูปงามมาตอมเช้าตอมเย็น เป็นบุรุษแต่กลับงามกว่าสตรีเช่นนี้ ฮึ้ย ช่างน่าอิจฉานัก

“นี่คืออี้หลานคุน เขาเป็นบุตรชายคนโตของข้าเอง ร่างกายของเขาอ่อนแอมาตั้งแต่ยังเล็กๆ ยิ่งพอสูญเสียฮูหยินใหญ่ไปอาการป่วยของเขาก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ข้ากับฮูหยินรองพยายามจะเชิญหมอจากหลายๆที่ที่ใครต่อใครว่าเก่งกาจมารักษาเขาให้หาย แต่ก็ได้เพียงประคองอาการไปเรื่อยๆเท่านั้น ยามนี้ข้าแทบจนปัญญา ไม่รู้ว่าจะหันไปพึ่งผู้ใดได้ จนกระทั่งเมื่อไม่กี่วันก่อนฟงฉีพ่อบ้านของจวนข้าไปได้ยินชาวบ้านย่านนี้คุยกันเรื่องคุณหนูกันอย่างหนาหูว่าสามารถรักษาโรคด้วยสมุนไพรได้ราวกับหมอเทวดา ข้าจึงได้ตัดสินใจให้เขาไปเชิญเจ้ามาในวันนี้”

ฉิบหายแล้ว....

ขนาดหมอยังรักษาให้หายไม่ได้ แล้วนางเป็นผู้ใด ในอดีตชาตินางเป็นเพียงเภสัชกร นางขายสมุนไพร นางไม่ใช่หมอแล้วจะเอาปัญญาที่ใดไปตรวจโรคให้ได้เล่า จริงอยู่ว่าที่ผ่านมานางจะจัดยาได้ถูกโรคแต่ก็อาจจะไม่ได้ถูกต้องเสมอไปหรอกนะ โรคบางโรคมันก็หนักหนาเกินกว่ากำลังความรู้ของแม่ค้าสมุนไพรอย่างนาง

“เรียนใต้เท้า ข้าคงต้องขออภัยท่านแล้ว ข้าเองก็อยากจะช่วย แต่ข้าเป็นเพียงแม่ค้าสมุนไพรไหนเลยจะสามารถรักษาอาการป่วยของคุณชายได้”

ฮูหยินรองได้ยินนางคล้ายจะปฏิเสธก็รีบลุกจากริมเตียงแล้วคุกเข่าลงต่อหน้าลี่เซียนดังตึง นางตกใจจนผงะถอยหลังไปหนึ่งก้าว

“ได้โปรดเถิดเจ้าค่ะคุณหนูเฉิน หากท่านไม่ยอมช่วย คุนเอ๋อร์ของข้าจะต้องแย่แน่ๆ ข้าไม่อาจทนเห็นเขาทุกข์ทรมานเช่นนี้ได้อีกแล้ว” น้ำเสียงของนางสั่นเครือจนน่าสงสาร หลังจากฮูหยินใหญ่สิ้นลมก็มีจิ้วฮูหยินผู้นี้ที่คอยเลี้ยงดูอี้หลานคุนราวกับลูกแท้ๆของตนมาตลอด ความผูกพันจึงมีมาก ไม่แปลกที่ยามนี้นางจะรู้สึกทุกข์อย่างแสนสาหัสถึงเพียงนี้

ใต้เท้าอี้รีบเข้าไปประคองฮูหยินตน นัยน์ตาที่เคยเด็ดเดี่ยวสมชายชาตรีมีหยาดน้ำใสคลอน้อยๆ “ฮูหยินรอง...”

โอ้โห ดราม่ามาเต็มขนาดนี้แล้วนางจะทำเช่นไรได้เล่า หากปฏิเสธไปมีผู้ใดบ้างจะไม่รู้สึกผิด โธ่เอ้ย กรรมอันใดของลี่เซียนหนอ

“ก็ได้เจ้าค่ะ ข้าจะลองดู แต่หากว่าเกินกว่ากำลังของข้าแล้ว ข้าคงต้องขอปฏิเสธการรักษานะเจ้าคะ”

ได้ยินอีกฝ่ายตอบรับเช่นนี้ สีหน้าของใต้เท้าอี้ก็ดีขึ้นเล็กน้อย “ไม่เป็นไรๆ ข้าอยากให้เจ้าได้ลองดูก่อน บางทีสวรรค์อาจจะเมตตาคุนเอ๋อร์ของข้าบ้าง”

“เช่นนั้นขอข้าเข้าไปตรวจดูอาการของคุณชายใกล้ๆได้หรือไม่เจ้าคะ”

“ได้ เชิญคุณหนู” ใต้เท้าอี้ผายมือให้ก่อนจะประคองฮูหยินตนไปนั่งที่เก้าอี้อีกตัวใกล้ๆ

ลี่เซียนถอนลมหายใจออกมาแรงๆก่อนจะเดินไปนั่งที่ริมเตียงเพื่อเริ่มพิจารณาลักษณะภายนอกของเขาอย่างละเอียด เริ่มจากริมฝีปากของเขาที่คล้ายจะซีดแต่กลับออกไปทางม่วงอ่อนๆคล้ายคนที่ได้รับพิษบางอย่างสะสมมาเป็นเวลานาน จากนั้นนางก็เอื้อมมือไปจับคางของเขาลงเพื่อดูลิ้นก็พบว่ามีฝ้าขาว เปลือกตาที่ปิดสนิทเป็นสีซีดจนเห็นเส้นเลือดฝอย ใต้ตาบวมช้ำคล้ายคนอดนอนทั้งๆที่เขานอนอยู่บนเตียงตลอดเวลา

ลี่เซียนเลิกผ้าห่มขึ้นเพื่อดึงมือผอมแห้งที่ร้อนผ่าวออกมาจับชีพจรนั่นจึงทำให้นางเห็นว่าภายใต้ผิวหนังที่ซีดขาวมีรอยจ้ำเป็นจุดๆประปรายอยู่เต็มไปหมด จากลักษณะที่เห็นทั้งหมดนี้ก็ไม่ได้ทำให้นางแปลกใจสักเท่าใดที่ชีพจรของเขาจะจมลึกและเต้นอ่อนขนาดนี้

หากไม่ได้มองให้ลึกนางเชื่อว่าหมอท่านอื่นๆก็คงคิดเห็นเป็นไปในทางเดียวกันว่าเขาป่วยไข้ด้วยโรคเลือดพร่องและโรคขาดสารอาหารคล้ายๆกับเหล่าเซินที่นางเพิ่งจะรักษาไปไม่นาน เพียงแต่อาการของเขาอาจจะหนักหนาสาหัสกว่ามากเนื่องจากมีอาการป่วยเช่นนี้มานานจนเกินไป

ลี่เซียนเลื่อนมือขึ้นไปแตะหน้าผากของหลานคุนก็พบว่าเย็นเชียบราวกับน้ำแข็ง ธาตุในกายแปรปรวนและผิดปกติขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องธรรมดาเสียแล้ว

 “ท่านหมอที่มารักษาคนอื่นๆล้วนแต่แจ้งใต้เท้าว่าเขาเป็นโรคโลหิตจางและขาดสารอาหารใช่หรือไม่เจ้าคะ”

“เป็นเช่นนั้น ท่านหมอทุกคนที่มาจะพูดอย่างที่คุณหนูว่ามาจริงๆ พวกเขาจะจัดยารักษาอย่างดีให้คุนเอ๋อร์ชุดหนึ่งพร้อมทั้งยาบำรุงร่างกายหลายขนาน แรกๆอาการของเขาก็คล้ายจะดีขึ้น แต่ผ่านไปเพียงสัปดาห์เดียวอาการของเขาก็ทรุดลงอีก วนเวียนอยู่เช่นนี้ทุกครั้ง จนหมอเหล่านั้นต่างก็ถอดใจกันหมด ทำให้ยามนี้อาการของคุนเอ๋อร์หนักหนาจนไม่ได้สติมาสี่ห้าวันแล้ว คุณหนูเฉิน ข้าขอบอกตามตรง ในเมืองฉางซูนอกจากท่านยามนี้ก็ไม่เหลือผู้ใดให้ข้าได้พึ่งพาอีกแล้ว”

น้ำเสียงที่คล้ายจะสิ้นหวังของใต้เท้าอี้ช่างกดดันนางทุกทางจริงๆ หากหมอทุกคนที่เขาเชิญมาล้วนวินิจฉัยโรคมาเหมือนกันเช่นนี้นั่นย่อมหมายความว่าต่อให้นางจัดยาให้ผลที่ได้ก็คงไม่ได้ต่างกันนัก นางเองอย่างมากก็อาจจะทำได้เพียงประคับประคองอาการไปเรื่อยๆเท่านั้น

แล้วหลังจากนั้นล่ะ นางจะทำเช่นไร ทำอย่างนี้ก็ไม่ต่างจากการเลี้ยงไข้หรอกหรือ

แต่การที่นางมาที่นี่ นั่งอยู่ตรงนี้ นั่นก็หมายความว่านางปลงใจที่จะมารักษาเขาแล้วหกเจ็ดส่วนไม่ใช่หรือ จะให้นางทิ้งไปทั้งๆที่ยังไม่ได้ลองก็ดูจะใจจืดใจดำไปสักหน่อย นิสัยของอภิญญาไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้อันใดง่ายๆ อย่างมากก็แค่ความแตกถูกทางการจับไปส่งวังหลวงเพื่อรับโทษฐานหลอกลวง คิดในแง่ดีอย่างน้อยนางก็รู้ตัวก่อน นางจะได้วางแผนรับโทษเพียงผู้เดียว คงมีเวลามากพอให้ซูหลัวและหลูจินหนีไปได้

ว่าก็ว่าเถิด คิดมาถึงตรงนี้นางกลับยังรู้สึกว่ามีบางอย่างเกี่ยวกับอี้หลานคุนที่ยังค้างคาใจนางอยู่และไม่ถูกต้อง ซึ่งนางก็ไม่รู้ว่ามันคือสิ่งใดแน่ จากที่นางจับชีพจร ดูลักษณะภายนอกเช่นนี้ก็ดูคล้ายอาการป่วยทั่วๆไป แต่ความรู้สึกลึกๆนางกลับคิดว่ามันมีบางอย่างที่ผิดปกติ

หรือไม่แน่ว่า...อี้หลานคุนอาจจะป่วยด้วยโรคอื่นที่อาการไม่ชัดเจนจนตรวจไม่รู้ก็เป็นได้ ซึ่งนางจะรู้ได้มันก็จะต้องใช้เวลาสักระยะหนึ่งในการสังเกตและจดบันทึกอาการให้ละเอียด

พลันนั้นนางก็เห็นว่าหลานคุนค่อยๆหันศีรษะมาหาทั้งๆที่ดวงตายังหลับสนิท ความรู้สึกสงสารก็ผุดขึ้นกลางใจ อายุเพียงเท่านี้แต่ไม่ได้ใช้ชีวิตวัยหนุ่มให้คุ้มค่า คิ้วเข้มได้รูปที่ขมวดเป็นปมนั่นบ่งบอกว่าเขากำลังเจ็บปวด

“ข้ายินดีจะรักษาคุณชายเจ้าค่ะ”

“จริงหรือคุณหนูเฉิน!!” สีหน้าใต้เท้าอี้แช่มชื่นและดูมีความหวังขึ้นมาหลายส่วน ตลอดเกือบสิบปีที่ผ่านมาความหวังของเขาริบหรี่ลงเรื่อยๆจนแทบไม่เหลือ แต่ไม่รู้ด้วยเหตุผลใดเขาจึงเลือกที่จะเชิญคุณหนูเฉินผู้ซึ่งไม่มีหัวนอนปลายเท้าซ้ำยังเป็นเพียงคนขายสมุนไพรไม่ใช่หมอรักษาโรคมารักษาอี้หลานคุน หากเป็นเมื่อก่อนเขาคงไม่มีทางปล่อยให้นางได้เข้ามาเหยียบในจวนเป็นแน่ แต่ยามนี้เขากลับรู้สึกว่านางนี่แหละที่ช่วยเหลือบุตรชายคนโตของเขาได้

“แต่ข้าคงต้องสร้างเงื่อนไขบางอย่าง หากท่านให้ข้าได้ ข้าก็จะลองรักษาคุณชายอย่างเต็มกำลัง แต่หากให้ข้าไม่ได้ข้าก็คงต้องขอปฏิเสธเจ้าค่ะ”

ครานี้ไม่ใช่เพียงใต้เท้าอี้ที่มีสีหน้าประหลาดใจ แม้แต่ฮูหยินรองก็อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าที่เปื้อนน้ำตาขึ้นมอง ด้วยไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายต้องการสิ่งใด

“ไม่ทราบว่าคุณหนูเฉินมีเงื่อนไขอันใดงั้นหรือ”


TALK: เอาล่ะค่ะ น่าลุ้นใช่มั้ยล่ะว่าเซียนเซียนของไรท์จะสามารถรักษาคุณชายอี้คนงามได้หรือไม่ ขนาดหมอเก่งๆยังรักษาไม่ได้เลยแล้วน้องจะรักษายังไง ฮึๆ ไรท์จะสปอยว่างานนี้ไม่ง่ายเลย เรื่องราวจะน่าปวดหัวแค่ไหนโปรดติดตาม ตาม ตาม


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 562 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,352 ความคิดเห็น

  1. #710 150221 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 14:23
    ลุ้นไปกับเซียนๆด้วย
    #710
    0
  2. #388 nuchii675 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 00:42
    ตระกูลนี้ซับซ้อนละ เมื่อมีคุณชายใหญ่ก้อคงมีคุณชายรอง อย่าบอกนะว่าศึกสายเลือดในตระกูล เวรแท้
    #388
    1
    • #388-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      14 เมษายน 2563 / 09:32
      มาต่อแล้วว มาเดาต่อนะคะ แฮะๆ
      #388-1
  3. #387 Nun2301 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 19:39
    ค้างมากกกกก
    #387
    1
    • #387-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      14 เมษายน 2563 / 09:32
      มาต่อแย้วค่า
      #387-1
  4. #386 jaroenrampijitra (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 15:48
    ค้างแรงมากไรท์
    #386
    1
    • #386-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      14 เมษายน 2563 / 09:32
      มาต่อแย้วๆ
      #386-1
  5. #385 chanchan123 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 16:51
    ลุ้น ๆ
    #385
    1
    • #385-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      11 เมษายน 2563 / 16:57
      ขอบคุณค่าาา
      #385-1
  6. #384 Emmajung2 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 15:30

    ทำให้ค้างได้ตลอดนะไรท์จ๋า อิอิ
    #384
    8
    • #384-5 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      11 เมษายน 2563 / 16:41
      บร๊ะ ชมกันตรงๆอย่างนี้เค้ากะเขิลดิ รีดกะน่ารักเสมอเหมือนกัน ใจไรท์นี่อยากแต่งเรื่องนี้ให้จบล่ะไปเรื่องข้าคือฮองเฮาไร้คุณธรรมล่ะเนี่ย คิดพล็อตได้เต็มเลยแต่ยังไม่รู้จะเริ่มแต่งแบบไหนก่อนนี่สิ สรุปคือดองๆไว้ก่อน 555
      #384-5
    • #384-7 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      11 เมษายน 2563 / 16:56
      อะเครรร เพื่อรีดคนงามไรท์จะแต่งเรื่องนี้ให้สนุกจนต้องทวงกันเลยทีเดียว ฮุๆๆ
      #384-7
  7. #383 Taksina_Tangkwa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 13:52
    งี้ตลอด ตัดฉับ ค้างไปอีก
    #383
    1
    • #383-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      11 เมษายน 2563 / 16:01
      ไรท์ซาดิสท์ชอบเห็นรีดทรมาน ฮึๆๆๆ
      #383-1
  8. #382 Kwan Kiri (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 13:15
    ค้างมากแม่ โอยๆ ไรท์โปรดมาต่อด่วนๆ
    #382
    1
    • #382-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      11 เมษายน 2563 / 16:01
      ใจเย็นๆเด้อ มาช้าแต่มานะ 55
      #382-1
  9. #381 kulyasalin2 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 11:17
    เซียนเซียนจะขออะไรละนี่ ลุ้นเด้อ ......แล้วคุณชายคนงามป่วยเป็นอะไรกันแน่นะ
    #381
    1
    • #381-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      11 เมษายน 2563 / 11:31
      รอลุ้นตอนต่อไปคับผมมม
      #381-1
  10. #380 NuReader (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 10:36
    ไรท์คะ... รีบมาต่อด่วน!! ลุ้นๆ
    เงื่อนงำเยอะไปหมดเลยที่น่าสงสัยครือแม่เลี้ยง?

    มาต่อเร็วๆ นะ
    #380
    3
    • #380-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      11 เมษายน 2563 / 10:48
      ไปๆมาๆจะกลายเป็นแนวสืบสวนสอบสวนแล้วนิยายไรท์ 5555
      #380-1
    • #380-3 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      11 เมษายน 2563 / 11:51
      จัดไปค่ะ นิยายเรื่องนี้ยังมีอะไรๆอีกเยอะค่ะ ไม่ต้องห่วงงงง
      #380-3
  11. #379 usaonly (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 10:15

    เอาแล้วเซียนเซียนเจอเคสที่ท้าทาย จะรักษาได้ไหมนะ อาจใช้เวลาสังเกตอาการสักระยะ ท่ีรักษานี่เพราะน่าตาของคนป่วยหรอกนะ สงสารใช่ไหม ยะคอดว่าโดนพิษ หรือ ว่ามีโรคภัยซ่อนตัวแยู่ต้ังแต่เกิดแต่อาการค่อย ๆ ปรากฏไปตามกาลเวลา มาลุ้นกันต่อไปว่าน้องจะรักษาด้วยวิธีใดแล้วจะได้ผลไหม เซียนเซียนสู้ ๆ งานนี้ถ้ารักษาหายชื่อเสียงจะขจรไกลไปอีก แล้วอาจจะได้ค่ารักษามากด้วย ขอบคุณค่ะ

    #379
    1
    • #379-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      11 เมษายน 2563 / 10:26
      คุณธรรมในใจน้องนั้นเป็นหนึ่งเหนือสิ่งใดจริงๆค่ะ ทุกอย่างที่เกิดย่อมมีเหตุมีผล น้องไม่ได้มาเพราะเรื่องบังเอิญ น้องมาเพราะมีหน้าที่ อิอิ มาเอาใจช่วยน้องให้รักษาหลานคุนให้หายกันดีกว่า เนอะ
      #379-1
  12. #378 Airki (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 09:55

    มาอีกหน่อย ยังรอพระเอกอยู่นา
    #378
    1
    • #378-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      11 เมษายน 2563 / 09:57
      อีกพักหนึ่งนะคะ ใจเย็นๆเด้อ มาช้าแต่มานะ อิอิ
      #378-1
  13. #377 Airki (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 09:54
    หรือจะเป็นเพราะกำยาน หรือว่าดอกไม้ หนือจะเป็นแม่เลี้ยง!!!! ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น!!
    #377
    1
    • #377-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      11 เมษายน 2563 / 09:57
      ฮ่าๆๆๆ เราจะเป็นโคนันไปด้วยกานนนน
      #377-1
  14. #376 pook1819 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 09:44
    เงื่อนไขของนกน้อยคงห้ามบอกผู้รักษารึป่าว
    #376
    3
    • #376-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      11 เมษายน 2563 / 09:53
      ยังไงนะคะไรท์งง ผู้รักษานี่หมายถึงน้องมั้ยคะ
      #376-1
    • #376-3 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      11 เมษายน 2563 / 09:58
      อ้อๆๆๆ 555 เคค่า
      #376-3
  15. #375 mooklinlava2505 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 09:43
    โดนแม่เลี้ยงวางยาพิษ รึเปล่า
    #375
    1
    • #375-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      11 เมษายน 2563 / 09:44
      เอ๊ะๆ ใช่มั้ยนะๆ
      #375-1
  16. #374 benjama1 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 09:36
    ฮูหยินรองแม่เลี้ยงปะคนนี้น่าสงสัยรีดอิน...ค้างอ่าไรท์555
    #374
    3
    • #374-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      11 เมษายน 2563 / 09:39
      ฮึๆๆๆ คบกันมานานน่าจะรู้นิสัยไรท์ที่ชอบปล่อยให้ค้างนะคะรีด ไรท์โรคจิตค่ะฮึๆๆๆ
      #374-1
    • #374-3 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      11 เมษายน 2563 / 09:44
      ดีมากค่า 555 เป็นรีดที่น่ารักของไรท์ต้องสตรองแบบนี้
      #374-3
  17. #373 jinny21 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 08:54

    มาไวๆน๊ารออ่านค่ะ
    #373
    1
    • #373-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 15)
      11 เมษายน 2563 / 09:01
      ขอบคุณน้าาาา รอหน่อยนะคะ ไรท์แต่งบ่ทัน 555
      #373-1