(จบแล้วมีE-Book)สามชาติสองภพ ริมแม่น้ำบูรพา ภาค 1: ผูกชะตา รักหวนคืน

ตอนที่ 45 : ตอนพิเศษ : กลับคืนสู่มาตุภูมิ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,170
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    16 ก.ค. 61




ตอนพิเศษ  กลับคืนสู่มาตุภูมิ

 

ในคืนหนึ่งขณะที่ไป๋อวี้กำลังหลับใหลอยู่ในอ้อมกอดอบอุ่นของหยางเซิงไท่จื่อ นางก็รู้สึกกระวนกระวายแปลกๆ มีเสียงท่องบทสวดดังอื้ออึงตลอดเวลา ไป๋อวี้รู้สึกอึดอัดคล้ายมีคนกำลังเรียกนางที่ข้างหู

“มะ...ไม่ ข้าไม่ไป ไม่ไป อย่า...” ไป๋อวี้พยายามดิ้นรนอย่างรุนแรง เหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นเต็มใบหน้านางราวกับคนจับไข้

“อวี้เอ๋อร์ อวี้เอ๋อร์” หยางเซิงพยายามเขย่าตัวภรรยาตนให้ตื่นด้วยความเป็นห่วง แต่ไม่ว่าจะทำเช่นไรนางกลับไม่รู้สึกตัว “ใครก็ได้ ตามหมอหลวงที!!” หยางเซิงตะโกนก้องห้องบรรทม แต่กลับไม่มีผู้ใดได้ยิน นี่มันเกิดอันใดขึ้น

หยางเซิงตัดสินใจอุ้มร่างของไป๋อวี้ขึ้นไว้ในอ้อมกอดหมายจะพานางออกไปหาหมอหลวงด้วยตนเอง แต่ทว่าไม่ทันได้ก้าวออกจากห้องบรรทม ร่างสูงโปร่งสง่างามของบุรุษผู้งดงามกว่าสตรีผู้หนึ่งก็เข้ามาขวางทางเขาเอาไว้ แววตาของอีกฝ่ายไม่ให้ความรู้สึกที่เป็นมิตรเลยแม้แต่น้อย

“ส่งเซียนเอ๋อร์กลับมาให้ข้า” เฮ่ยหลงไท่จื่อเอ่ยเสียงเย็นเยียบชวนสะท้าน

ขนาดว่ายามนี้หยางเซิงบรรลุวรยุทธ์ไปถึงขั้นเก้า เขากลับรู้สึกถึงความน่าหวั่นเกรงของคนตรงหน้าอย่างมหาศาล แรงกดดันที่แผ่กำจายออกจากร่างองอาจนั่นทำให้เขาขยับกายไม่ได้เลยสักนิด

“เจ้า...เจ้าเป็นใคร!” หยางเซิงพยายามเค้นเสียงออกมาจากปากอย่างยากลำบาก

“นางไม่ใช่ของเจ้า เจ้ามนุษย์ไร้ค่า!

ขนาดอีกฝ่ายไม่ได้แม้แต่จะขยับกาย แต่หยางเซิงกลับรู้สึกเจ็บปวดไปทั้งร่างทรมานจนแทบกระอักเลือด ทว่าไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่มีวันปล่อยมือจากไป๋อวี้แน่นอน “อึ้ก...ไม่...นาง...เป็นภรรยาของข้า” เขายังยืนกราน

“เช่นนั้นอย่าหาว่าข้ารังแกเจ้าก็แล้วกัน มนุษย์ต่ำต้อยอย่างเจ้าดิ้นรนอย่างไรก็ไม่อาจเอาชนะข้าได้หรอก” เพียงเฮ่ยหลงกระดิกนิ้ว ร่างของไป๋อวี้ก็ลอยออกจากอ้อมแขนของหยางเซิงอย่างง่ายดาย ในขณะที่หยางเซิงกลับยืนแข็งค้างอยู่กับที่และได้แต่มองอีกฝ่ายทำบางอย่างกับร่างของไป๋อวี้ด้วยความโกรธ

หยางเซิงกัดฟันดังกรอด เค้นลมปราณจนเส้นเลือดปูดโปนไปทั่วร่างกระทั่งสามารถขยับแขนได้ เขาไม่รอช้าที่จะปล่อยฝ่ามือลมคลั่งสยบมารออกไปหาอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว แต่พอเฮ่ยหลงยกฝ่ามือขึ้นลมนั่นก็หายไปในพริบตา จากนั้นร่างทั้งร่างของหยางเซิงก็ปลิวไปกระแทกกับผนังห้องดังสะเทือนไปทั่วบริเวณ

“อั๊ก!!” เลือดข้นเหนียวพุ่งออกจากปากของหยางเซิงเป็นสาย เขารู้ได้ทันทีว่าอวัยวะภายในของเขาเสียหายอย่างหนัก กระดูกทั่วร่างแหลกละเอียด เขาได้เพียงมองบุรุษผู้นั้นดึงวิญญาณออกจากร่างของไป๋อวี้ไปช้าๆพร้อมกับหอบหายใจรวยรินอยู่ตรงนั้น “อย่า...อย่าพานางไป...”

“เสียดายที่ข้าหาร่างนางพบช้าไป มิเช่นนั้นเจ้าคงไม่มีแม้แต่โอกาสจะได้แตะต้องนางแม้แต่ปลายเส้นผม” เมื่อได้สิ่งที่ต้องการเฮ่ยหลงก็ทิ้งร่างไร้วิญญาณของไป๋อวี้ลงบนพื้นห้องอย่างไม่ใยดี

พริบตาต่อมาร่างหนึ่งร่างและจิตสังขารดวงหนึ่งก็หายวับไปต่อหน้าต่อตาของหยางเซิงที่ใกล้หมดลมหายใจ

หยางเซิงไท่จื่อนึกเจ็บใจตนเองที่ไม่อาจปกป้องดูแลหญิงสาวอันเป็นที่รักได้ มันช่างเจ็บปวดเหลือจะเอ่ย บุรุษแปลกหน้าผู้นี้เป็นใครกันแน่ จะว่าคุ้นก็ช่างคุ้นเหลือเกิน เขาเคยเห็นที่ใดมาก่อนนะ หยางเซิงพยายามนึกทบทวนความทรงจำตนเองอยู่ครู่หนึ่ง

และก่อนที่จิตของเขาในชาตินี้จะแตกดับนั้นเอง จู่ๆความทรงจำชาติที่แล้วก็หลั่งไหลเขามาในห้วงสำนึกสุดท้ายราวกับน้ำหลาก ดวงตาแดงก่ำเบิกกว้าง ความอาฆาตแค้นปะทุขึ้นในใจอย่างรวดเร็วและรุนแรงก่อนสิ้นลมหยางเซิงเอ่ยก็ได้บางอย่างออกมา

“เฮ่ยหลง เจ้ามันคนขี้ขลาด ข้าจะไม่มีวัน ไม่มีทางปล่อยเซียนเอ๋อร์ไปอีกเป็นครั้งที่สอง ข้าจะกลับไปทวงหัวใจของข้าคืน”

และแล้วในคืนนั้นเองแคว้นฉวนอันก็ได้สูญเสียทั้งองค์รัชทายาทและพระชายาไปพร้อมๆกัน ไม่มีผู้ใดรู้ว่าเกิดอันใดขึ้นกับทั้งคู่กันแน่ และเพราะเช่นนี้พระโอรสกู้หยางซุนจึงต้องกำพร้าบิดาและมารดาตั้งแต่อายุได้เพียงสองขวบเท่านั้น องค์ชายสามจึงได้รับเป็นบุตรบุญธรรมและเลี้ยงดูอย่างดีราวกับเป็นบุตรของตน อีกทั้งยังต้องขึ้นรับตำแหน่งองค์รัชทายาทอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงส่วนเทียนเหม่ยเหรินเองก็ได้รับตำแหน่งพระชายาเอกด้วยเช่นกัน

 

แดนสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ทะเลสาปเฮยอั้น

เมฆสีดำทะมึนเคลื่อนตัวมารวมกันเหนือทะเลสาปอีกทั้งท้องฟ้าก็ส่งเสียงครืนครั้นตลอดเวลาดูน่ากลัวยิ่ง สัตว์เล็กสัตว์ใหญ่ในท้องทะเลต่างตื่นตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นพากันว่ายน้ำหนีกันจ้าล่ะหวั่น คลื่นน้ำทะเลแปรปรวนอย่างรุนแรง ซึ่งครั้งสุดท้ายที่เกิดเหตุการณ์นี้คือเมื่อสิบแปดปีก่อนคราที่ท่านแม่ทัพซงหยวนเผ่ามังกรเพลิงนิลสู้รบกับเผ่าปีศาจมัจฉาที่ต้องการยึดครองทะเลสาปแห่งนี้ไว้แต่เพียงผู้เดียว

สุดท้าย แม่ทัพซงหยวนกลับพลาดท่าถูกราชาปีศาจมัจฉาสังหารจนร่างตกลงไปในทะเลสาปเฮยอั้นและไม่มีผู้ใดหาร่างของเขาพบจวบจนปัจจุบัน

แต่ทว่ายามนี้ใต้ทะเลลึกกลับมีบางอย่างกำลังเกิดขึ้นโดยที่ไม่มีใครรู้ พื้นดินที่อยู่ลึกลงไปโป่งนูนขึ้นทีละน้อยๆคล้ายมีใครบางคนพยายามจะดันมันขึ้นมา

ครืน...

พริบตาต่อมาพื้นดินก็แยกออกจากกันพร้อมกับมีร่างร่างหนึ่งค่อยๆโผล่ขึ้นมา เขาลอยนิ่งอยู่ในทะเลสาปอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นพร้อมกับความทรงจำทุกอย่างทั้งสองชาติที่หลั่งไหลเข้าสู่โสตประสาทอย่างไม่มีตกหล่นไปแม้แต่เรื่องเดียว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของเฟิ่งเซียน หรือเรื่องของเทียนไป๋อวี้

ดวงตาของแม่ทัพซงหยวนค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นสีนิล ไอสีดำแผ่ซ่านอยู่บนผิวหนังกำยำตลอดเวลา ด่านเคราะห์เพื่อให้เขาเลื่อนขั้นเป็นเซียนเทพขั้นสูงสุดได้สิ้นสุดลงแล้ว ส่วนไซจื้อที่ผูกจิตกับเขาเมื่อครั้งยังเป็นมนุษย์นั้นก็คือมังกรนิลสัตว์เทพคู่กายตั้งแต่กำเนิดของเขานั่นเอง

ซงหยวนเงยหน้าขึ้นก่อนจะพุ่งตัวผ่านใต้ทะเลกว้างใหญ่ทะลุขึ้นเหนือผิวน้ำ ร่างองอาจแข็งแกร่งลอยนิ่ง แววตาทอดมองไปไกล แต่ทว่าจุดหมายมีเพียงหนึ่งเดียว

“เซียนเอ๋อร์ ข้ากลับมาแล้ว”


TALK: สั้น กระชับ ฉับไว ฮะๆๆ เรื่องนี้มี E-Book แล้วนะฮ๊าฟ สำหรับผู้ที่อ่านไม่ทันแล้วอยากอ่าน ยังไงก็ขอขอบคุณผู้อ่านที่ติดตามอ่านมาตลอด ไรท์มีกำลังใจเพราะพวกคุณจริงๆนะ ขอบคุณจากใจจริงๆเลย ส่วนภาค 2 นั้นรอหน่อยนะจ๊ะ แล้วจะรีบมา แฮะๆ

ปล. สำหรับคนที่อ่านไม่ทัน ไรท์สปอยภาคแรกไว้ว่า ไม่มีอะไรค้างคานะคะ มันจบในตัวมันเองไม่ต้องกลัวค้าง จะมีแค่ตอนพิเศษตอนนี้ที่จะเป็นตัวเชื่อมไปภาค 2 แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น อาจจะมีบางท่านรออ่านทีเดียวเพราะกลัวค้างจริงๆ ไรท์บ่มีปัญหา แต่ต้องรอหน่อยเน้อ ขอไรท์เรียบเรียงพล็อตก่อนเพราะภาค 2 มันจะเป็นอะไรที่เหนือมนุษย์ไปละ มันก็ยากขึ้นอีก แต่จะสู้ๆค่ะ

สุดท้าย....ลิ้ง E-Book อยู่ข้างล่างนะฮะ




สามชาติสองภพ ริมแม่น้ำบูรพา ภาค 1 : ผูกชะตา รักหวนคืน
เหอไป๋ซิง
www.mebmarket.com
รอยยิ้มพึงใจปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลาใต้แสงเทียนสลัวอีกครั้ง “เช่นนั้นก็อย่าได้ห้ามข้าเลย เจ้ารู้หรือไม่ ตลอดเวลาที่ข้าต้องปราบกบฏเมืองเสิ่น ไม่มีวันใดที่ไม่คิดถึงเจ้า ข้าแทบนับวันนับคืนอยากให้ศึกจบลงเร็วๆเพื่อจะได้กลับมานอนกอดเจ้าเช่นนี้ ฉะนั้นแล้วอย่าปฏิเสธข้าอีกเลยนะอวี้เอ๋อร์”น้ำเสียงเว้าวอนของหยางเซิงทำเอาหัวใจดวงเล็กๆของไป๋อวี้อ่อนยวบ ไยนางจะไม่รู้ว่าความรักที่สื่อออกมาจากแววตาและน้ำเสียงของเขามันมากมายเพียงไร แต่เพราะนางเป็นเพียงสามัญชนธรรมดาๆจะไปมีสิทธิ์ใดที่จะครอบครองเขาเป็นของตนได้ แต่เพราะนางเองก็รักเขามากเหลือเกินนางจึงไม่อาจปฏิเสธเขาได้เลยเช่นกัน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

77 ความคิดเห็น

  1. #77 bigsun1120 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 16:52

    ลุ้นอย่างใจจดใจจ่อเลย

    #77
    0
  2. #75 Yingant (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 10:43
    รอภาค 2 ค่ะ
    #75
    1
    • #75-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 45)
      16 กรกฎาคม 2561 / 13:45
      ขอบพระคุณอย่างสูงค่ะ รักเสมอ
      #75-1
  3. #74 Lisanarak (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 10:13

    สนุกมากๆ ติดตามๆ

    #74
    1
    • #74-1 ayuzakijoy(จากตอนที่ 45)
      16 กรกฎาคม 2561 / 13:44
      ขอบคุณจริงๆน้าตัวเอง
      #74-1