[END] 4P Yaoi Net I Dol

ตอนที่ 12 : Net I Dol :: 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 554
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    2 มี.ค. 64

 

Net I Dol :: 11

 

 

 

‘ เน็ตไอดอลชื่อดังแห่งค่ายหนัง GV ยักษ์ใหญ่ ซุ่มปลูกต้นรักกับไฮโซหนุ่ม ดีกรีทายาทนักธุรกิจพันล้าน ’ 

 

 

‘ ปังปุริเย่ วินาทีเอาอะไรมาฉุดก็ไม่อยู่ เน็ตไอดอลชื่อดัง VS ไฮโซหนุ่มสุดฮอต อยากรู้กดเลย ’

 

 

‘ แฟนคลับ #ฮุนแบค ใจสลาย เมื่อไอดอลฝ่ายเคะแอบซุ่มคบไฮโซหนุ่ม ’

 

 

‘ กลบข่าวลือ เน็ตไอดอลหน้าใหม่ตัวย่อบอใบไม้ กับ เจ้าของค่ายหนังยักษ์ใหญ่ตัวย่อชอช้าง เมื่อมีภาพหลุดเจ้าตัวไปออกเดตกับไฮโซหนุ่ม ’

 

 

 

 

 

CHANYEOL

 

 

“ ไอ้หน้าอ่อนนี่ใครวะ ”

 

“ แล้วแบคไปอยู่กับมันได้ยังไงวะ ”

 

ผมยังคงละสายตาจากรูปถ่ายและหัวข้อข่าวที่ตกเป็นประเด็นร้อนในโลกออนไลน์ตอนนี้ไม่ได้ ไอ้อินกับไอ้เซเองก็คงจะเหมือนกันกับผม ตอนนี้พวกเราได้แต่สงสัย ว่าน้องไปอยู่กับไอ้คริสได้ยังไง ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้น้องก็อยู่กับพวกผมแทบจะตลอด ตัวติดกันแทบจะทุกเวลา แล้วน้องจะเอาเวลาไหนไปทำความรู้จักกับมันได้ 

 

“ มันชื่ออี้ฟาน หรือที่พวกไฮโซเค้ารู้จักกันในนาม คริส วู ” ผมพูดเสียงเครียด โดยที่มองรูปถ่ายอีกจำนวนหนึ่งที่ถูกเลขาของผมส่งมาให้ รูปตอนที่น้องขึ้นรถไปกับมัน แล้วตอนที่มันจับมือน้อง “ ไอ้นี่มันเป็นเสือซุ่ม เค้าว่ากันว่าดาราในวงการถูกมันฟาดไปแล้วกว่าครึ่ง ได้ทั้งชายและหญิง ”

 

“ กูว่า มันต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับแบคแน่ๆ เท่าที่กูกับน้องอยู่ด้วยกันมา น้องไม่ใช่คนที่จะไปไหนมาไหนกับใครง่ายๆแบบนั้น ” ไอ้อินพูดออกมาด้วยสีหน้าและน้ำเสียงที่จริงจัง ผมเองก็เห็นด้วยกับมัน ว่าจะต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ

 

“ ถ้างั้นเราบุกไปหาแม่งเลยไหม ”

 

“ ใจเย็นไอ้ฮุน เดี๋ยวให้คนของกูตามสืบอีกนิด ขืนบุกไปตอนนี้ได้ถูกน้องโกรธหนักกว่าเดิม ”

 

“ ถ้างั้นเอางี้ มึงไอ้อิน กลับไปเคลียเรื่องที่บ้านมึงให้เรียบร้อย ส่วนมึงไอ้ชาน ใช้อำนาจที่มีไปจัดการนักข่าวที่ปล่อยข่าวให้หมด ส่วนกูจะให้คนของกูตามสืบเรื่องน้องอีกทาง ” ไอ้ฮุนมันจัดแจงรายละเอียดทุกอย่างด้วยความรวดเร็วและรอบครอบ ก่อนที่พวกเราจะต่างฝ่ายต่างแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง

 

จะว่าไปแล้วผมเองก็ยังงงๆอยู่ไม่ใช่น้อย กับการที่ผมต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ทั้งๆที่ปากก็พูดพร่ำไปเรื่อยว่าอาจจะดูแลน้องได้ไม่ดี อาจจะดูแลน้องให้ดีเท่าไอ้อินไม่ได้ แต่พอเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาแล้วมันกลับทำให้ผมรู้ รู้ว่าความจริงแล้วตัวผมต้องการอะไรกันแน่ และนั่นก็คือ..ผมต้องการให้ในชีวิตผมมีน้องแบคอยู่ด้วย

 

 

ตอนนี้ผมรู้แค่นี้จริงๆ 

 

 

 

 

 

#NetIDol4P

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ คุณแม่อยู่ด้านใน เข้าไปสิครับ ” ผมถอนหายใจแล้วมองหน้าเขานิ่งๆ วันนั้นที่เขาเรียกผมเข้าไปคุย เขาบอกกับผมว่า เขาคือลูกชายเพียงคนเดียวของตระกูลอู๋ ซึ่งพ่อของเขาแต่งงานใหม่กับผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นแม่แท้ๆของผม

 

เหอะ!! หนีผมไปแล้วได้ดีจนสุขสบาย แต่ก็ไม่เคยที่จะหันกลับมาดูดำดูดีลูกคนนี้เลยสักนิด ปล่อยให้ผมถูกผู้หญิงคนนั้นกดขี่ข่มเหงมาโดยตลอด ในขณะที่ตัวเองอยู่กินอย่างสุขสบายกับสามีใหม่ แบบนี้ผมควรที่จะเข้าไปเยี่ยมเขาดีไหม 

 

นี่ก็อีกเรื่อง ถ้าคุณอี้ฟานอะไรนั่นไม่มาขอร้องผมว่าผู้หญิงคนนั้นป่วยหนัก ผมก็อาจจะไม่มาก็ได้ จะหาว่าผมเป็นคนไม่ดีก็ได้นะ แต่ใครไม่มาเป็นผมคงจะไม่มีทางรู้ ว่ารสชาติของความเจ็บปวดมันทรมานแค่ไหน ต้องอดทนอยู่ภายในบ้านหลังนั้นพร้อมๆกับถูกคนที่นั่นรังแกมาโดยตลอด ถ้าวันนั้นผมไม่ตัดสินใจหนีออกมา ผมคงจะไม่มีวันนี้ 

 

 

“ แม่ครับ ดูสิ ว่าวันนี้ผมพาใครมาด้วย ” คุณอี้ฟานเดินเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้น แล้วค่อยๆประคองให้ลุกขึ้นนั่งช้าๆ เขาส่งมือมาทางผม มองมาที่ผมแล้วร้องไห้ ร้องไห้จนตัวสั่นอย่างน่าสงสาร 

 

ผมค่อยๆเดินเข้าไปหาเขา แล้วส่งมือตัวเองไปให้เขาจับ ก่อนที่จะถูกดึงเข้าไปกอดจนแน่น ผมทำอะไรไม่ถูกได้แต่ยืนนิ่งให้เขากอดอยู่พักใหญ่ ก่อนที่เขาจะค่อยๆคลายอ้อมกอด

 

“ แม่ให้คนไปตามหาลูกที่บ้านหลังนั้น ฮึก แต่ลูกไม่อยู่ ลูกออกไปอยู่ที่ไหน ล แล้วทำไมถึงได้ออกมา ” 

 

“ หยุดพูดเรื่องในตอนนั้นสักที ” ผมพูดใส่เขาเสียงสั่น แล้วผละถอยหลังออกมาเล็กน้อย “ ในขณะที่ผมต้องทนทุกข์ทรมานในบ้านหลังนั้น ในเวลาที่ผมไม่เหลือใครและในเวลาที่ผมต้องการคุณ คุณไปอยู่ที่ไหน ”

 

“ แบค คือแม่ ”

 

“ คุณมันเห็นแก่ตัว ”

 

“ แบคฮยอน!! ” คุณอี้ฟานเรียกผมราวกับไม่พอใจ แต่ก็ถูกผู้หญิงคนนั้นหันไปห้าม ประมาณว่า ไม่เป็นไร

 

“ คุณทิ้งผมไปโดยที่ไม่บอกอะไรกับผมสักคำ คุณทำแบบนั้นได้ยังไง ฮึก คุณไม่รัก ไม่ห่วงผมบ้างเหรอ ห๊ะ คุณทำแบบนั้นได้ยังไง ”

 

“ แบคลูก ”

 

“ พวกมันทุบตีผม ทำอย่างกับว่าผมไม่ใช่คน ฮึก ”

 

“ ฮือออ ”

 

“ ถ้าผมยังอยู่ที่นั่น ผมคงต้องตายในสักวัน ”

 

“ แบคว่ายังไงนะลูก ”

 

“ ไม่ทราบว่าคุณมีธุระอะไรกับผมอีกไหม ถ้าไม่ผมขอตัว ” ผมรู้สึกว่าตัวเองพูดเยอะเกินไปแล้ว และถึงต่อให้พูดเยอะแค่ไหนเขาก็ไม่มีวันสนใจผมหรอก ไม่อย่างนั้นเขาจะกล้าทิ้งผมไว้ที่ขุมนรกนั่นคนเดียวได้ยังไง 

 

“ ด เดี๋ยวลูก แบค ฮึก ฟังแม่ก่อน ” เขาดึงผมแล้วกอดไว้แน่น “ วันนั้น คุณหญิงเธอบอกกับแม่ว่า ฮึก  ถ้าแม่อยู่ ฮึก ถ้าแม่อยู่ที่นั่น คุณหญิงจะทำร้ายแบค ลูกก ฮือออ ”

 

“ …………. ” ผมยืนแน่นิ่ง ตัวแข็งถื่อ เมื่อได้ยินบางอย่างออกมาจากปากเขา จากปากของแม่แท้ๆของผม

 

“ เธอ บอกให้แม่ ฮึก ฮือออ ทิ้งแบค ฮึก ทิ้งแบคไว้ที่ ฮึก นั่น แล้วเธอ แล้วคุณหญิงจะดูแลแบค ฮืออออ เธอบอกแบบนั้น ”

 

“ …………. ” ผมฟังคำสารภาพที่ไม่รู้ว่าจริงหรือไม่จริงออกมาจากปากเขาด้วยอาการแน่นิ่งเหมือนเดิม ถ้าเกิดว่าเรื่องมันเป็นแบบนั้นจริง ผมจะไม่มีวันปล่อยให้พวกมันได้อยู่กันอย่างมีความสุขแน่

 

“ เธอบอกว่า เธอจะส่งลูก ให้เรียน จนจบ ฮึก จะไม่ทำร้ายลูก ฮือออ แต่ว่าแม่ แม่จะต้องไปอยู่ที่อื่น ฮึก ตอนนั้นแม่ไม่มีทางเลือก ฮือออ ไม่มีอะไรเลย แม่ไม่มีอะไร ฮึก เลย ”

 

“ ปล่อยผม ” ผมแกะมือของเขาออก แล้วพูดขึ้นมาเสียงดังและผละออกจากเขา “ ผมจะไปฆ่าพวกมัน ” แต่คุณอี้ฟานที่เร็วกว่าเข้ามาจับผมเอาไว้ก่อน ตอนนี้ผมสติแตกไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น อยากจะไปฆ่าพวกมัน ฆ่าพวกมันให้หมดทุกคนซะเดี๋ยวนี้

 

“ เรื่องนั้นพี่จะจัดการให้เอง เราน่ะ ใจเย็นๆแล้วค่อยๆคุยกับแม่ดีกว่า ” เขาใช้มือลูบแผ่นหลังผมไปมากลายๆว่าอยากจะปลอบประโลม ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ผมกับแม่ได้เคลียปัญหาที่ค้างคาใจกันอยู่

 

 

ผมเล่าให้แม่ฟังว่าหลังจากแม่ออกไปจากบ้านหลังนั้น ผมก็ถูกแม่ลูกพวกนั้นทำร้ายสารพัด ทั้งให้คอยรองมือรองเท้า ทั้งทุบตี หนำซ้ำยังบังคับให้ผมเลิกเรียนหนังสือ และผมยังเล่าให้แม่ฟังอีกด้วยว่าในตอนที่ผมหนีออกมา ผมได้มาเจอกับพี่จงอินที่เป็นรุ่นพี่ เขาคอยช่วยเหลือผมเอาไว้ในทุกๆเรื่อง

 

ส่วนเรื่องที่ผมไปถ่ายหนังคุณอี้ฟานบอกกับผมในตอนที่นั่งรถมาด้วยกันว่า ไม่ได้บอกเรื่องนั้นกับแม่ เพราะกลัวว่าแม่จะไม่สบายใจ ซึ่งผมก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว อ่อ แถมคุณอี้ฟานยังบอกอีกนะว่า ที่ตามหาตัวผมเจอก็เพราดูหนังที่ผมเล่นนั่นแหละ

 

ผมเคลียปัญหาที่ค้างคาใจมานานหลายปีกับแม่ จนเราเข้าใจกันในที่สุด ผมรู้สึกผิดกับตัวเองที่เอาแต่โทษแม่ เอาแต่ต่อว่าแม่ที่ทิ้งผมไป โดยที่ไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง ไม่รู้เลยว่าที่แม่ทำทุกอย่างลงไปก็เพื่อผมทั้งนั้น 

 

ต่อไปนี้ก็ถึงเวลาชำระแค้นแล้ว ผมจะไม่มีวันปล่อยให้พวกมันมีความสุขอีกต่อไป บุญคุณที่เลี้ยงดูกันมาผมถือว่าผมชดใช้ให้ไปหมดแล้ว และต่อไปนี้ ผมจะจัดการพวกมัน ในวิธีของผมเอง

 

 

 

 

#NetIDol4P

 

ฝากติดตามเน็ตไอดอลด้วยนะค้าบบบ

 

บรรยายอาจไม่สมูทเท่าไหร่ ตามสไตล์ไรท์เองจ้า

เจอคำผิดแจ้งได้จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

38 ความคิดเห็น

  1. #31 6140627 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2564 / 16:57
    เจ้มจ้นมาก
    #31
    0