[ Fic BTS JINV ] The men flirt หัวใจฉันไม่ใช่ของนาย

ตอนที่ 38 : ตอนที่ 36 :: จุดจบและการเริ่มต้น (จ บ บ ริ บู ร ณ์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,856
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    6 ม.ค. 58

36

จุดจบและการเริ่มต้น

 

กินเข้าไปจะได้ไม่อดตายมือบางกระแทกจานที่พื้นจนข้าวหกกระเด็นออกมา

“……” อีกคนเบือนหน้าหนี

เหอะ อย่ามาเรื่องมากจะได้มั้ย แกอยู่กับฉันแล้วแกไม่มีสิทธิ์เลือก!!”  ร่างบางตะคอกใส่อีกคนอย่างรำคาญ ให้ข้าวกินก็บุญหัวแล้ว! “กินๆเข้าไปก่อนที่ฉันจะหมดความอดทนแล้วไม่ได้กินอีกร่างบางหันหลังจะเดินกลับ แต่เสียงหวานของวีก็เอ่ยพร่าขึ้น

ทำไม

“…..”

ทำไมกุกกั๊กถึงได้ใจร้ายขนาดนี้เสียงแหบๆของอีกคน ทำให้คนทีกำลังจะเดินออกไปถึงกับชะงัก….

ลืมชื่อบ้าๆพวกนี้สักที

“……”

ลืมทุกอย่าง ลืมทุกความสัมพันธ์ดีๆของฉันกับนายทั้งหมดสะ!”

.......

ฉันไม่ใช่คนดีแบบที่นายคิดหรอกนะ

ตลอดเวลาที่รู้จักกัน นายก็ดีกับมาก

แล้วถ้าฉันจะทำลายความสุขของนาย แย่งจินไปจากนาย พังงานแต่งของนายละ

“……”

ฉันยังเป็นคนดีอยู่มั้ย?

จองกุกแค่นหัวเราะออกมา

เขาจำเป็นที่จะต้องทำแบบนี้….

 

เพราะแค่ไม่อยากถูกทิ้ง

 

หึ!อยู่แต่ในห้องอับๆพวกนี้นายคงเบื่อแย่

วีเงยหน้ามองจองกุกที่กำลังพูดพร้อมเหยียดยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์

อีกแค่สองวันก็จะงานแต่งนายแล้วหนิ ถ้างงานพังคงสนุกดีเน้อะว่ามั้ย? ฮ่าๆๆ

 

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

 

สองวันผ่านไป

 

งานแต่งงานถูกจัดขึ้นตามวันเวลาที่กำหนดทั้งๆที่เจ้าสาวถูกจับตัวไปเพราะไม่สามารถยกเลิกงานได้….

บรรยากาศในงานดูครื้นเครงสนุกสนานยกเว้นแต่

เจ้าบ่าวนะสิ

ที่ดูทุกข์ร้อนใจไปกว่าทุกคน

ไหนละเจ้าสาวที่นายบอกจะพามาหะจอนจองกุก!!” จินบ่นพึมพำคนเดียวอย่างร้อนใจ

เขาตื่นมาตั้งแต่เช้ามืด เพราะเป็นห่วงอีกคน….

 

โอเคมั้ยหลานจินคุณย่าเดินมาถามพร้อมกับคุณพ่อและคุณแม่

เอาตรงๆตอนนี้ผมไม่โอเค

ใจเย็นๆ พ่อเชื่อว่าหนูแทฮยองจะไม่เป็นอะไรคุณพ่อปลอบใจ

ก็มีแต่คุณแม่นี่สิที่ยิ้มกรุ้มกริ่มดูไม่เป็นทุกข์เป็นร้อนอะไรกับใครเลย….

 

เหอะ! วีถูกจับตัวไปงั้นหรอ?

 

แล้วถ้าจะบอกว่าคุณนายคิมเป็นคนอยู่เบื้องหลังละ? J

ไม่สิ ต้องบอกว่ามีส่วนร่วมเล็กน้อยเท่านั้น เพราะเธอเป็นคนบอกว่าคันเอาต์อยู่ส่วนไหนของบ้าน จนคนของจองกุกไม่ต้องเสียเวลาเดินหาก็เท่านั้น..

 

บรรยากาศสนุกๆในงานเกิดเสียงฮือฮาขึ้นมาอย่างกะทันหัน

เมื่อมีชายหนุ่มผิวพรรณดีพร้อมริมฝีปากแดงหน่อยๆยืนยิ้มอยู่ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น!

ประเด็นมันอยู่ที่ชายหนุ่มน่าตาน่ารักข้างๆที่มีแผลฟกช้ำที่ใบหน้า เรียกเสียงฮือฮาได้อย่างมากเพราะรู้ๆกันอยู่แล้วว่านั่น

 

คือเจ้าสาว..

 

 

จอนจองกุกกระตุกยิ้มทันทีเมื่อเจ้าของงานมองมาที่คนข้างตน..

เอาละ ได้เวลาสนุกแล้วสิจองกุกพูดเสียงเบาเพื่อให้ได้ยินกันสองคนระหว่างเขากับวี

 

เอาตัวเจ้าสาวฉันคืนมาได้แล้ว

นี่คือคำทักทายงั้นสิ? หึจอนจองกุกยิ้มกับท่าทางร้อนรนและห่วงหาคนข้างกายเขามาก และอีคนข้างๆนี่ก็อยากเข้าไปหาอีกคนสะเหลือเกิน

 

หมั่นไส้ !

 

ฉันไม่มีเวลามาเล่นด้วย!”

งั้นนนเรามาตกลงกันก่อนดีมั้ย?

อะไรอีกละ??

ก็ไม่มีอะไรยากแค่นายกลับมาหาฉัน

เลิกพูดในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้สักที…”

“………”

เลิกเรียกร้องความสนใจได้แล้ว!”

จำไว้นะ!ถ้าฉันอยากได้อะไรก็ต้องได้!!” ทั้งคู่ตะโกนถกเถียงกันอย่างดุเดือด

อยากได้ความรักจากฉันมากงั้นสิ? เหอะ

“…………”

ไปตายก่อนสิ ฉันถึงจะรัก จินกระตุกยิ้มมุมปาก

จองกุกเบิกตาน้อยๆกับคำที่ทิ่มแทงใจ

 

จะฉีกหน้าฉันต่อหน้าทุกคนงั้นสิ!

ได้!

 

จองกุกหยิบปืนที่เหน็บไว้ในออกมาก ทำให้ทุกคนตกใจสุดขีด

ถ้าฉันตาย…” จองกุกมองดูกระบอกปืนสีดำสนิทอย่างหลงใหล

“……..”

ไอ้นี่ก็ต้องตายด้วย!!” จองกุกเลื่อนมือไปล็อกคออีกคนเข้ามาแล้วจ่อที่ศีษระ

กุกกั๊กอา..ขอร้องละ ฮึกๆ เสียงในอ้อมแขนพูดอย่างน่าสงสาร

แต่อย่าลืมสิว่าจองกุกเปลี่ยนไปแล้ว J

หุบปาก!!แล้วอยู่ๆเฉยๆร่างเล็กสะดุ้ง

จองกุกพอเถอะ! จินพูดเพราะคนตัวเล็กเป็นอันตราย

วีมองหน้าคนรักอย่างหมดทางหนี ถ้าเขาวิ่งไปเขาก็อาจจะโดนยิง.. แต่ถ้าจินวิ่งมา เขาก็อาจจะตาย….

 

ชีวิตของคนตัวเล็กตอนนี้เหมือนอยู่แขวนบนเส้นด้าย

กระบอกปืนสีดำขลิบพร้อมจะดับชีวิตเขาได้ทุกเมื่อ

 

ร่างสูงส่งซิกให้อีกคนอย่างรู้กัน

จินวิ่งพุ่งเข้าไปคว้าปืนในมือ ในจังหวะที่วีพลักตัวออกจากอีกคน ทำให้จองกุกเซล้ม

จิน!” ร่างเล็กเรียกเสียงใส่ วิ่งเข้าสู่อ้อมกอดอีกคน

 

จองกุกมองภาพนั้นอย่างเจ็บปวด

 

ถ้ารักกันมาก ก็ไปรักกันไกลๆดวงตาของเขาเริ่มร้อนผ่าวถูกคลอไปด้วยน้ำหยดใส

“…….”

ตายได้ก็ยิ่งดีจองกุกคว้าหยิบปืนขึ้นมาจ่อคนตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดอีกคน..

 

ถ้าฉันไม่ได้ ก็ต้องไม่มีใครได้!!”

 

 

ปัง!

 

 

 

ลูกกระสุนพุ่งตรงไปที่ร่างเล็กอย่างรวดเร็ว

ร่างเล็กหลับตาปี๋

อั๊กก ร่างสูงทรุดลงกับพื้น..

 

จินนน!!!!” วีเรียกชื่ออีกคนพร้อมประครองอีกคนไว้ในอ้อมกอดฮึกๆ ฮืออ มารับกระสุนแทนฉันทำไม ฮะ ฮึกๆ

ตายแล้ว!!” คุณย่าและคุณแม่แทบทรุด

 

จะจินฉัน ไม่ได้ตั้งใจจองกุกส่ายหัวไปมาอย่างสับสน.. แก! แก วี แกทำให้จินถูกยิง!!” จองกุกจ่อปลายกระบอกปืนไปทีวีอีกครั้ง

คุณพ่อที่มองสถานการณ์อยู่วิ่งไปยืนกางแขนปกป้องลูกสะใภ้อย่างไม่ยอม!

 

 

 

ปัง!

 

 

คุณพ่อที่หลับตาแน่นถึงกับต้องค่อยๆลืมตาขึ้นมามองหลังจากที่เสียงกระสุนดังขึ้นไปแล้ว

พบว่ามีชายหนุ่มน่าตาหล่อเหลาถูกยิงที่ท้องทรุดตัวอยู่ด้านหน้าเขา

 

ยะ….ยองแจมือร่างเล็กสั่นเทา จนกระบอกปืนล่วงหล่น

 

อะไรกันจู่ๆยองแจก็โผล่มาแล้วถูกยิง

 

โดยมือของเขาเอง….

 

ไม่จริงร่างเล็กเสียงแหบพร่า คลานเข้าไปหายองแจที่นอนหายใจโรยริน

จะจองกุก…” ยองแจมองอีกคนทั้งๆที่ตาแทบจะปิดอยู่ร่อมร่อ

ฮะฮึกๆๆ มาทำไมฮะ คนโง่!”

ยองแจยิ้ม ที่เห็นคนที่เขารักอีกครั้ง

พอเถอะ หยุดทำแบบนี้สะ…”

“……”

กลับไปอยู่กับฉัน..”

นายไม่โกรธฉันรึไง ฮึกๆ

ฉันไม่เคยโกรธนายหรอก

ยองแจ..”

ระ …. รักจะ..จอง

ยองแจ!!!” ร่างบางตะโกนขึ้น เมื่ออีกคนหลับตาลง ไม่ๆ นายต้องไม่ตาย ไม่ๆๆๆ!”

ร่างเล็กเบิกตาโพลง ตัวสั่นไปทั้งตัว …..

 

เขากำลังหวาดกลัวทุกอย่าง….

 

ปะปืน ปืนจองกุกมองเห็นปืนไม่ไกล คลานเข้าไปหยิบแล้วยิงไปที่คนตัวเล็กที่มองสถานการณ์อย่างงุนงง….

วีแกเป็นคนทำให้ยองแจถูกยิง ฮ่าๆๆๆๆๆจองกุกยิ้มเหมือนคนโรคจิตและหัวเราะอย่างน่าสยดสยอง แกต้องชดใช้!”

 

 

ปัง!! ปัง!! ปัง!!

หนูแทฮยอง!!!!!”

 

 

_ _ _  _ _ _ _ _ _ _

 

งานนี้เราจะไม่มีเจ้าสาวไม่ได้เสียงชายชรามีอายุพูดขึ้นอย่างสุขุม

แล้วเราจะต้องทำไง

หาคู่ใหม่ให้ตาจินไงละ…”

ตลก! ใครจะมาแทนที่หนูแทฮยองกันได้ละ

“…..”

ตาจินคงเสียใจมากถ้าตื่นมาแล้วรู้ว่าหนูแทฮยองเขาไม่อยู่กับเราแล้ว..”

ถึงอย่างนั้นแต่งานนี้เรายกเลิกไม่ได้ เราไม่มีเจ้าสาวไม่ได้!”

 

-จบ-

 

 

 

 

 

จริงๆนะ

 

 

 

 

 

 

 

แต่มีบทส่งท้ายให้

 

ไปอ่านกันนนนนนน

 

 

บทส่งท้าย

 

ผ่านมาสองเดือนแล้วสินะ….

ที่ผมต้องอยู่คนเดียว….

นอนคนเดียวไม่มีใครให้นอนกอดเหมือนเมื่อก่อน

ใช่แล้วละ

วีเขาเสียไปแล้ว

เขาจากผมไปแล้ว

 

 

และไม่มีวันกลับ

 

หลังจากวันนั้นผมตื่นมาในห้องของพยาบาล ผมร้องไห้เป็นบ้าเป็นหลังทุกๆวัน จนถึงทุกวันนี้

 

ผมทำใจไม่ได้

 

ที่คนรักของผมตาย ผมได้แต่มองรูปของเราทุกๆวัน

เฝ้าวอนขอพระเจ้าถ้าปฏิหารมีจริง ได้โปรดให้เขาได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

 

คิดถึง….

คิดถึงเหลือเกิน

นายอยู่ข้างบนนั้นสบายดีมั้ย

คิดถึงฉันบ้างรึเปล่า

ฉันคิดถึงนายจนจะบ้า

ได้ยินรึเปล่า ผมเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า แล้วฟุบหัวลงบนเข่าตัวเองในห้องมืดๆ ที่แทบจะไม่ได้เปิดไฟเลย….

 

ก๊อกๆๆ

จินหลานรักคุณย่าเดินเข้ามาย่าเป็นห่วงหลานนะ ออกมาหาอะไรกินสักหน่อยมั้ย

ผมไม่หิว คนเป็นย่ามองอย่างอดสงสารไม่ได้

งั้นย่าจะให้คนยกเข้ามาให้นะคุณย่าเดินออกจากห้องไปเงียบๆ

 

 

 

คิมดงยูน แม่ว่าแม่ทนให้หลานจินเขาเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้วนะ…”

ผมก็สงสารลูกชายผมเหมือนกันครับ

สงสารหลานฉันบ้าง พอเถอะ

“……..ครับ

 

_ _ _  _ _ _ _ _ _ _

 

ก๊อกๆ

เข้ามาผมเอ่ยก่อนจะก้มหน้าซุกเข่าตามเดิม

เสียงฝีเท้าย่างกรายเข้ามาพร้อมกลิ่นโจ๊กหอมๆที่ลอยมาแตะจมูกผม

พร้อมเสียงถาดยาที่กระทบกับโต๊ะ

 

ถาดยา

ยา งั้นหรอ

 

ภาพที่วีป้อนยาผมครั้งแรก….ด้วยปากของเขา ลอยเข้ามาในหัวของผมอัตโนมัติ

 

พร้อมกับน้ำตาที่รื้นขึ้นอย่างง่ายดาย

ฮึกๆร้องไห้อีกแล้ว คิมซอกจิน..

เสียงฝีเท้าเข้ามาใกล้ผมเรื่อยจนนั่งลงข้างๆผม พร้อมกับมือทีลูบหัวผมเบาๆ….

 

 

สัมผัสนี้….

 

 

 

ร้องไห้ทำไมหะ ไอ้หื่น

ผมเงยหน้าหันไปมองอีกในความมืด ถึงจะมืดผมก็จพเขาได้

 

วี

ทำหน้าแบบนี้ไม่คิดถึงกันรึไง..” วีฉีกยิ้มให้ผม

 

พระเจ้า

เขากลับมาหาผมแล้วงั้นหรอ….

 

ผมสวมกอดอีกคนทันทีจนวีเซ..

โกหกใช่มั้ย ฉันฝันรึเปล่าเสียงผมแหบพร่า

ไปโดหน้าผาดิ เดี๋ยวรู้วีหัวเราะคิกคัก

“….นี่วีจริงๆใช่มั้ย ปาฏิหารจริงๆผมถามซ้ำเพื่อความแน่ใจ

อื้มมไม่ปฏิหารณ์หรอก…”

“……” ผมเงยหน้าขึ้นมามองอีกคน

ก็ฉันไม่ได้ตายตั้งแต่แรกนี่นา…”

หะ ว่าไงนะ!” ผมอึ้งงงงงงงงงงง=[]=

J โดนหลอกแล้วววววียิ้ม

หมายความว่า??

พวกผู้ใหญ่เขาจะลองใจนายดูว่านายรักฉันจริงรึเปล่าจึงกุเรื่องนี้ขึ้นมาก็เท่านั้น แต่คุณย่าดันใจอ่อนสงสารนายขึ้นมาสะงั้น จึงให้ฉันมาเฉลยกับตัว เซอร์ไพร์สอะดิ้><” นี่ก็ยิ้มจัง สนุกมากงั้นสินะ?

งั้นตลอดสองเดือนพวกนายก็หลอกฉันนะสิ

ป๊าววววววสักหน่อย

หนอยยย ชั่งกล้าทำกันได้! แล้วที่ผมร้องไห้เป็นเดือนๆ อดข้าวอดน้ำเก็บตัวอยู่ในห้องนี่คืออะไรครับ? -0-

คืนนี้โดนดีแน่ แทฮยองงง ผมยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะหอมแก้มอีกคนให้หายคิดถึง

งื้ออออ >< ”

คิดถึงฉันบ้างมั้ย?? รู้เปล่าตอนที่ฉันรู้ว่านายตายนี่สมองฉันขาวโพลนไปหมด

คิดถึงสิแต่ให้ทำไงได้ละ ฉันขัดคำสั่งของผู้ใหญ่ไม่ได้หรอกน้ะ:P”

ไม่รู้แหละ แต่คืนนี้นายต้องโดนทำโทษ

อ้าวว ทำไมไม่ไปทำโทษพวกคุณย่าเล่า TOT”

เสียใจนะ พอดีนายน่าแกล้งกว่าพวกคุณย่าเยอะ

เง้อออออ ไอ้คนหื่นกามมม>O<”

 

มีความสุขจังครับบบบ ><

ผมโครตตตตตตตโกรธที่ทุกคนแกล้ง

แต่ผมก็โครตตตตดีใจ ที่เรื่องวีเสียไม่ใช่เรื่องจริง

ผมสัญญาว่าต่อจากนี้และตลอดไป จะดูแล จะรักผู้ชายที่ชื่อคิมแทฮยองคนเดียวและตลอดไป

รักนะไอ้ลิงน้อยย ><

 

แต่เดี๊ยวววววววววววววววววววววววววววววววววววววว อย่าเพิ่งไป

หลายคนคงสงสัยว่าแล้วจองกุกละ คุณคิมจีวอนละ(แม่พี่จินน)

ตอนนี้จองกุกถูกจับเรียบร้อยในคดีพยายามฆ่าครับ ยองแจก็มาดูบ้าง แต่ยังไม่ยอมประกันตัวออกมาเพราะอยากให้จองกุกรับรู้ถึงความทุกข์บ้าง #พี่แจหล่อเลยครัช-w-

ส่วนแม่ผม ท่านยอมสารภาพความจริงๆออกมาแถมยังเอ่ยขอโทษวีที่ชอบว่าให้บ่อยๆ

สรุปแล้วแฮปปี้ทุกอย่างฮะ J

แต่ผมเชื่อคงมีหลายคนคงถามหาไอ้โฮปกับไอ้ก้าบ้าระเบิด(?) แหม่คู่นี้ไม่ต้องพูดถึงครัชช แม่บ้านชอบมาฟ้องผมตลอดเลยเรื่องผ้าปูที่นอนเวลาเธอไปทำความสะอาดห้องของสองคนนี้

ถถถถถถถถถถถ น้องกูได้เชื้อมาเต็มๆ .___.

เอ้ะ ที่ผมเม้านานไปรึเปล่าาา??

เอาเป็นว่าตอนนี้ผมขอไป……(จงเติมคำลงในช่องว่าง)…….กับแฟนผมก่อนละกันครับ><

 

When you love someone, say it. Say it loud. Say it right away, or the moment..just passes you by. 
เมื่อไหร่ที่คุณรักใครสักคน จงบอกเขา บอกไปเลยดังๆ ว่า คุณรักเขามากมายแค่ไหน อย่าปล่อยจนถึงวันที่เขาไม่อยู่ให้คุณบอกรัก

 

 

จบบริบูรณ์

 

 

จบแล้ววววววจย้า หวังว่าจะถูกใจกันนะ >< ขอโทษที่ทำให้รอกันนานขนาดนี้ ตั้งใจจะอัพวันเกิดพี่จินแต่โดนบังคับให้อ่านหนังสือเลยเลื่อนมาเป็นวันนี้แทน แต่ยังไงๆก็ขอขอบคุณคนอ่านทุกๆคนเลยน้า ที่คอยเม้น คอยแอดเฟบติดตาม เคยโหวตให้ ขอบคุณจริงๆ ตอนแรกคิดว่าจะมีคนติดตามไม่เกินร้อยหรอกไปๆมาๆอ่าวไหงแปดร้อยกว่า ว้าววต้องขอบคุณจริงๆที่อยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้>< เป็นคนแต่งฟิคไม่เก่งน้ะ แต่จะพยายาม การเม้นหรือให้คำติชมเป็นกำลังใจชั้นดีเลยนะคะ อิๆ>O< รีดเดอร์บางคนตามไปทุกเรื่องเลย โฮTOTขอบคุณจริงๆ ตอนนี้คือแบบเวลาไม่ค่อยมี ไม่รู้จะได้แต่งฟิคอีกรึเปล่าแต่จะพยายามทำเรื่องใหม่ออกมาน้ะคะ ขอบคุณที่ติมตามน้าา คัมซาเวรี่มัช >O< 555555555555555

รักคนอ่านนนน>O<

อย่าลืมติดแท็ก #ฟิคดมฟ นะค้ะ


CRY .q
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,077 ความคิดเห็น

  1. #2025 JibARMY (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 16:45
    ไรท์อ่าแกล้งแค้าาา คือร้องไห้ไปแล้วนะนั่นฉากที่วีโดนยิงอ่ะ พอตอนจบ...
    ไรท์อ่าาา แกล้งเค้าาาา
    #2,025
    0
  2. #1975 Chompunuchhh (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 09:56
    ชอบมากกกกๆๆๆๆๆๅๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆไม่อยากใก้จบเลอT^T
    #1,975
    0
  3. #1943 Opal K. Sutaphat (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 02:04
    Oh my goshh!! ก่อนอื่นขอสารภาพบาปก่อนว่าซุ่มค่ะ จนกลับมาอ่านอีกครั้งถึงได้มาเม้น ตอนแรกแอบใจหายกับการจากไป(แบบปลอมๆ)ของวีวี่ อีกเรื่องคือึวามร้ายกาจของกุก โอ้ววว เป็นเรื่องที่อ่านแล้วลุ้นไปกับทุกๆตอน ส่วนโฮปก้าไม่รู้มันจะสุขสมอะไรขนาดนี้ ฟิคจบแล้วเนอะ เย้~!!
    #1,943
    0
  4. #1942 Opal K. Sutaphat (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 02:04
    Oh my goshh!! ก่อนอื่นขอสารภาพบาปก่อนว่าซุ่มค่ะ จนกลับมาอ่านอีกครั้งถึงได้มาเม้น ตอนแรกแอบใจหายกับการจากไป(แบบปลอมๆ)ของวีวี่ อีกเรื่องคือึวามร้ายกาจของกุก โอ้ววว เป็นเรื่องที่อ่านแล้วลุ้นไปกับทุกๆตอน ส่วนโฮปก้าไม่รู้มันจะสุขสมอะไรขนาดนี้ ฟิคจบแล้วเนอะ เย้~!!
    #1,942
    0
  5. #1922 Momay (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 มกราคม 2558 / 14:40
    โถ่ตกใจหมด ไอ้เรานี่ร้องให้ไปแล้ว เง้ออ ไรท์ไม่ได้ทำซอกจินร้องคนเดียวแล้วนะเนี่ยT^T
    #1,922
    0
  6. #1914 Do.V. (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 มกราคม 2558 / 01:38
    เกือบจะสตั้นตอนที่รู้ว่าวีตายแล้วเขียนว่าจบตอนนั้นมีความรู้สึกแบบ..หัก..มุม...แต่พอเลื่อนลงมาข้างล่างนี้สตั้นกว่าข้างบนที่มีตอนต่อให้อ่านฟินมว้ากกกกกกกกกกกก//สุดท้ายแล้วถ้าไรท์จะเขียนจะแต่งเรื่องไหนก็ขอให้ประสบความสำเร็จเน้อขอมีคนเข้ามาอ่านคอมเมนต์เยอะๆเบยสู้ๆคร้าา><
    #1,914
    0
  7. #1909 คุกกี้คุกกี้รันรัน (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 21:20
    ตกใจหมดไรท์ โอ้ยๆๆๆๆๆๆๆๆ กว่าจะจบแทบหยุดหายใจ เอาจริงไม่อย่าให้จบอ่ะ อยากให้มีสเปเชี่ยลอีกซัก2-3ตอน แบบตอนหลังแต่งงานไรงี้ แล้วก็ตอนของลูกจินวีงี้ แล้วก็ตอนของโฮปก้างี้ แต่ถ้าไรท์ขี้เกียจแล้วก็ไม่เป็นไร  แต่ไปเปิดฟิคจินวีเรื่องใหม่แบบด่วนๆ โฮปก้าก็ได้ สุดท้ายล่ะ รักไรท์น๊า >_<
    #1,909
    0
  8. #1897 KissZ'me (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2557 / 00:53
    อ่านตอนแรกเกือบช็อกแล้วนะไรท์~ แต่พอเลื่อนอ่านลงมาถึงกับฟินเลยทีเดียว พี่จินจิหื่นไปถึงหนายยยยยย
    คุณย่านี่พิสูทธิ์หลานได้โหดมากอ่ะ โฮปก้านี่ไม่ต้องพูดถึงอะไรมันจะสุขล้นขนาดนั้นพ่อคุณณณ น้องวีวี่คงจะมีความสุขได้สักทีนะ ^_^
    ส่วนกุกนางคงจะเข้าใจอะไรหลายๆอย่างได้แล้วนะ ถูกจับไปอยู่ห้องกงน่ะ ยองแจนี่ก็พระเอกยิ่งกว่าพี่จินอีกนะเนี้ยแอบกรี๊ดดดดดด
    ใจหายที่จบแล้ว แต่ยังไงก็จะติดตามผลงานต่อไปของไรท์นะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆน้าาาาา ^O^
    #1,897
    0
  9. #1894 pmoodujun1410 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 18:38
    จบแล้วอ่าาาาาาาาาาา
    ตอนแรกอ่านนี่แบบจะร้องแล้วนะ ไม่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    พอลงมานี่แบบงื้ออออออออออ
    ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ 
    ขอบคุณที่แต่งฟิคสนุกๆให้อ่านนะครับบบบ
    #1,894
    0
  10. #1893 pwrisr. (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 11:28
    เห้อออออ จบแล้ว จะร้องไห้เลย T^T ชอบฟิคเรื่องนี้มากๆ เพราะเป็นการอ่านฟิคเรื่องแรกในชีวิตต>< มาแต่งเร่องใหม่ด้วยนะค่ะ จะติดตามคะ
    #1,893
    0
  11. #1892 sora (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 11:18
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด><
    #1,892
    0