พี่รหัส [SingtoKrist/สิงโตคริส]

ตอนที่ 10 : Chapter9 : น้องรหัสผมเองครับ[110%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,496
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    20 พ.ย. 59




06 : 14 น.

          เช้าวันใหม่กับโทรศัพท์สายเดิม...

          "ครับพ่อ"

          '...'

          "ได้ครับ"

          '...'

          "ครับ ถ้าสิงว่างสิงจะกลับบ้านนะครับ"

          '...'

          "ครับ ครับ แค่นี้ครับ สวัสดีครับ"

          เป็นเรื่องปกติที่พ่อจะโทรมาหาเขาทุกเช้า ถามไถ่เรื่องเรียนในแต่ละวัน ความเป็นอยู่ในหอพัก การเข้าสังคมกับกลุ่มเพื่อน หรือแม้กระทั่งอาหารที่ทานในแต่ละวัน

          โดยปกติเขาเป็นคนชอบฟาสฟู้ด อาหารจำพวกพิซซ่านับว่าเป็นของโปรด แต่ใครๆก็รู้ว่ามันไม่ดีต่อร่างกาย เขาเองก็รู้

          ในบางครั้งเขาเลือกที่จะเดินเข้าร้านพิซซ่าเพื่อซื้อมันมาตุนไว้เป็นมื้อเย็น และเลือกมันมาเป็นมื้อดึกสำหรับวันที่มีงานเยอะ เขาเชื่อว่าบางครั้งบรรยากาศที่เคร่งเครียดของการทำงานสามารถผ่อนคลายได้ด้วยอาหารที่เป็นของโปรด และถึงแม้เวลาที่เขากินมันจะเป็นมื้อดึกก็ตาม แต่ถึงกระนั้นใครๆก็ยังบอกว่าเขาผอมเกินไป

          ความที่มื้อเย็นมักจะเกิดขึ้นพร้อมๆกับการทำงานทำการบ้าน เขาจึงเลือกอาหารที่ไม่ต้องนั่งกินที่ร้านเพื่อเป็นการประหยัดเวลา

          จนกระทั่ง...

          เขามีน้องรหัส...

          "คริส ตื่น!"

          ไอ้เด็กก้อนตัวปุ้มๆที่ชอบชวนเขาไปนู่นไปนี่ โดยเฉพาะชวนไปกินมื้อเย็น

          "อือออออ พี่สิงงงงง หิวข้าววววว"

          และมื้อเช้า...

          "ถ้างั้นก็ลุก"เขาพูดแล้วลากน้องรหัสที่บ่นหิวข้าวตั้งแต่ยังไม่ลืมตาลงจากเตียง

          "ว้ากกกกก! พี่สิง เดี๋ยวหัวแตก"น้องรหัสตัวดีตื่นเต็มตาแล้วหายจากอาการเมาขี้ตาเป็นปลิดทิ้งก่อนจะกลายร่างเป็นเด็กจอมโวยวาย แต่มันไม่ได้น่ากลัวหรอกครับ ตัวก้อนๆแบบนี้จะไปทำให้ใครเขากลัวได้

          "ไม่มีเรียนหรือไง เดี๋ยวก็สายอีกหรอก"คริสลุกขึ้นนั่งตัวตรงบนเตียง

          "มีเรียนบ่าย อาจารย์สั่งงานไว้ เขาไปสัมนาต่างประเทศ"คริสว่าแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

          คุณรู้มั้ย หลังจากวันนั้นที่คริสมาค้างห้องผมครั้งแรกก็เริ่มมีของของน้องเข้ามาอยู่ในห้องผมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ บางทีเขาก็แอบคิดว่าถ้าแชร์ห้องกันรายจ่ายประจำเดือนของเขากับน้องมันคงลดลง...

          แต่ค่าอาหารต้องมากขึ้นแน่ๆ

          "พี่สิง หิวข้าวอ่ะ ทำข้าวเช้าให้กินหน่อยดิ"น้องเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพที่ไม่ต่างจากเดิมแม้แต่น้อย ซึ่งนั่นแปลว่าเด็กตรงหน้าเขาคงเข้าไปแค่แปรงฟัน

          "จะกินอะไรอ่ะ"บางทีเขาก็แอบคิดว่านี่มันห้องนอนของเขาหรือคลังเสบียงของน้องรหัสตัวเองกันแน่

          "อะไรก็ได้อ่ะ"น้องพูดแล้วพุ่งตัวลงบนเตียงอีกครั้ง

          "..."ผมส่ายหน้าเอือมๆกับยิ้มน้อยๆแล้วเดินเข้าไปทำมื้อเช้าให้น้องรหัส

          

          30นาทีผ่านไป

          เขายกมื้อเช้าทุกอย่างมาวางที่โต๊ะญี่ปุ่นกลางห้องแล้วจัดการปลุกน้องรหัสขี้เซาที่ทำตัวเหมือนชีวิตนี้มีแค่กินกับนอนให้ลุกมากินข้าว

          "คริส"

          "..."ไม่ตื่น

          "คริส"

          "..."ไม่สะเทือน

          "คริสสสสสสส!?!?!!!!!!!!"

          "ว้ากกกกก ตื่นแล้วๆๆๆๆๆ"น้องเอามืออุดหูตัวเองหน้าตาตื่นแล้วมองหน้าเขา

          "ไป กินข้าว"เขาเลิกสนใจน้องรหัสที่ทำหน้าตาขัดใจอยู่บนเตียงแล้วนั่งลงข้างโต๊ะญี่ปุ่นที่มีอาหารกำลังส่งกลิ่นหอมตลบอบอวล

          "อื้อออออ ทำไรอ่ะ"คริสคลาน(?)ลงจากเตียงแล้วมองอาหารบนโต๊ะ

          "ผัดผักรวม เห็ดเข็มทองผัดน้ำมันหอย ข้าวสวย"

          "..."เขามองหน้าน้องรหัสที่กำลังทำหน้าตาเหยเกใส่อาหารบนโต๊ะ

          "พี่สิงแกล้งคริสใช่มั้ย ฮือออออ"

          "พี่แกล้งอะไร"เขาทำหน้างงๆใส่น้องรหัส ผมแกล้งอะไร คริสแพ้อาหารหรอ

          "คือ..."

          "คืออะไร"

          "คือ แบบว่า..."

          "คือ?"

          "ผมไม่กินผัดอ่ะ แฮร่"น้องพูด

          "คึคึ ฮ่าๆๆๆๆ โถ่ พี่ก็นึกว่าเรื่องอะไร"เขาขำแล้วยิ้มล้อๆให้น้องรหัส

          "งื้ออออออ พี่สิง หยุดขำผมเดี๋ยวนี้นะ!"น้องทำหน้าบูดใส่เขาแล้วนั่งกอดอกอมลมจนแก้มป่องใส่ผม

          "โอเค ฮ่าๆๆๆ ไม่ขำๆ ฮ่าๆๆๆ"เขาพยายามกลั้นขำ แต่ถึงกระนั้นก็ยังหยุดขำเด็กน้อยตรงหน้าไม่ได้

          "พี่สิง! ลุกไปทำกับข้าวอย่างอื่นให้ผมเดี๋ยวนี้เลย!!"เจ้าเด็กก้อนตรงหน้าเริ่มออกคำสั่งกับเขา ให้ตายเถอะ ไม่น่ากลัวเลยซักนิด

          "โอเคครับๆ ยอมๆ เดี๋ยวพี่ไปเจียวไข่ให้"แต่ถึงอย่างไรเขาก็เป็นพี่ พี่ต้องดูแลน้อง

          ถูกมั้ย???

          

          ผ่านไปสักครู่เขาก็เดินออกมาจากครัวพร้อมกับจานไข่เจียวของน้องรหัสตัวเอง

          "อ่ะครับคุณชาย กินให้หมดนะครับ"เขาวางจานนั้นลงตรงหน้าเด็กก้อนแล้วเริ่มลงมือทานอาหารเช้าไปพร้อมๆกับน้องรหัสของตัวเอง

          "พี่สิง"เสียงของน้องรหัสเรียกให้เขาเงยหน้าขึ้นมาจากจานข้าวตรงหน้า

          "ว่าไง"

          "ผมมาอยู่กับพี่บ่อยๆแบบนี้ผมทำให้พี่ลำบากหรือเปล่า"

          กึก!

          คำถามของเด็กตรงหน้าทำให้เขาชะงักไปนิดหน่อย

          เขาควรตอบน้องยังไงดีล่ะ??

----------58%----------


          "ไม่ลำบากหรอกน่า บอกแล้วไงน้องรหัสคนเดียวพี่เลี้ยงได้"

          "จริงนะ"คริสถามเหมือนไม่แน่ใจในคำตอบของเขา

          "อืม จริงสิ"บางทีเขาก็คิด นี่เขาโอ๋น้องมากไปหรือเปล่านะ?

          

          หลังจากที่จัดการมื้อเช้าจนเรียบร้อยและไล่น้องรหัสของตัวเองกลับห้องไปก็ถึงเวลาที่ผมควรจำเริ่มทำงานของตัวเองได้แล้ว

          เขาเอางานทุกอย่างมากองเรียงกันข้างโต๊ะญี่ปุ่นแล้วเริ่มลงมือทำงาน

3ชั่วโมงผ่านไป

          หลังจากก้มหน้าก้มตาทำงานมาหลายชั่วโมงเขาก็ผละออกจากงานแล้วลุกเดินไปรอบๆห้องเพื่อไล่ความเมื่อยล้า

          Rrrrrr!?!?!!!!!!!

          หือ?

          เขาหยิบมือถือที่นอนอยู่บนเตียงขึ้นมาแล้วรับสาย

          "ว่าไงปาย"

          'สิงหรอ ฮึก! ฮือออออ'

          "ปาย ปายเป็นอะไร ร้องไห้ทำไม"เขานั่งลงบนเตียงแล้วคุยกับเพื่อนในสาย

          'เราทะเลาะกับเมย์อ่ะ ฮึก! เราปะ...ฮึก ไปหาสิงได้มั้ย ฮึกๆ'ดูเหมือนว่าเพื่อนต้องการความช่วยเหลือจากเขา

          "อืม ได้สิ"เขาเป็นที่พึ่งของเพื่อนได้เสมอ ใครๆก็พูดอย่างนั้น

          'เราอยู่หน้าห้องสิงอ่ะ ฮึกๆ เปิดประตูให้เราหน่อยสิ ฮือออออ'

          "ได้ๆ"เขาวางสายแล้วรีบลุกไปเปิดประตูให้เพื่อน

          

          แกร๊ก!

          แอ๊ด!

          หมับ!

          "สิง ฮืออออออ"ทันทีที่ประตูเปิดออก ร่างของหญิงสาวที่เขาเพิ่งวางสายไปก็พุ่งเข้ามากอดเขาไว้

          "ปาย ใจเย็นๆก่อน"เขาพูดแล้วพยายามดันเพื่อนออกไป

          เขาว่าการที่มีผู้หญิงมาหาเขาถึงห้องก็แย่พอแล้วหากใครมาเห็นเข้า

          "สิง ฮือออออ เมย์เกลียดเราแล้วอ่ะ เมย์บอกว่าปายทำให้สิงเปลี่ยนไปอ่ะ ฮืออออออ"เอ่อ...ฟังดูแปลกๆมั้ยอ่ะผมว่า

          ผมพาเพื่อนเข้ามานั่งคุยกันในห้อง

          "เอ่อ...เดี๋ยวเมย์ก็หายโกรธน่า เมย์ใจดีจะตาย"ผมพูดปลอบแล้วพยายามนั่งห่างๆปาย คือไม่ได้กลัวผู้หญิงครับ แค่เป็นสุภาพบุรุษครับ

          "แต่เมย์ดูโกรธเรามากเลยนะสิง ฮืออออ"ปายร้องไห้แล้วพุ่งเอามากอดผมอีกรอบ

          เป็นจังหวะเดียวกับ...

          แกร๊ก!

          "พี่สิงงงง ผมมะ..."จังหวะเดียวกับที่น้องรหัสผมมา

          O.O <- หน้าน้อง

          O.O <- หน้าผม

          และ...

          "สิง!!! เด็กนี่เป็นใคร!!!"ปายที่ลุกขึ้นชี้หน้าน้องรหัสผม

          "น้องรหัสสิงเอง"ผมตอบ

          "แล้วเข้ามาทำอะไรในห้องสิง ไม่มีห้องอยู่หรือไง!!!!"ปายเริ่มแผดเสียงดังลั่น

          "ครับเจ๊"ส่วนน้องรหัสผมก็ใช่ย่อย

          "กรี๊ดดดดดดดด กล้าดียังไงมาเรียกฉันว่าเจ๊!!!"

          "ทำไมหรอครับเจ๊ เจ๊ เจ๊ เจ๊ เจ๊ๆๆๆๆๆ"

          "กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!!!"

          "คริส ออกไปคุยกับพี่ข้างนอก..."ผมทนไม่ไหวลุกขึ้นพูดเสียงดุแล้วเดินเข้าไปหาน้องรหัส

          "พี่สิง..."คริสมองหน้าผมตาละห้อยเมื่อโดนผมดุ

          "ส่วนเธอ กลับไปได้แล้ว"ผมหันไปพูดกับเพื่อนของตัวเองที่ตอนนี้ดูเหมือนจะหายเสียใจแล้ว

          "สะ...สิง"

          "กลับไป!!!!!"ผมตวาดเสียงดัง

          ปายหน้าเสียไปแล้วเดินปึงปังออกจากห้องไป

          ผมพาคริสออกมานั่งที่ระเบียงห้อง คริสนั่งก้มหน้าก้มตาอยู่ข้างๆกระถางต้นไม้ชนิดที่ว่าสิงได้สิงไปแล้ว

          "ออกมาดิไอ้เด็กก้อน มัวแต่นั่งกอดเข่าอยู่นั่นแหละ"ผมพูดแล้วดึงน้องมันออกมาจากข้างกระถาง

          "งื้ออออออ เมื่อกี้พี่สิงดุผมอ่ะ"น้องพูดแล้วจัดท่านั่งตัวเอง

          คือจริงๆมันเป็นท่านอนเลยอ่ะ น้องมันนอนครับ แต่ไม่ต้องห่วง ระเบียงของผมผมปูผ้าแล้ว ฮ่าๆๆ

          "กลัวด้วยหรือไง"ผมถามน้องรหัสตัวดี

          "นิดนึงอ่ะ ฮ่าๆๆๆ"น้องขำแล้วกลิ้งไปกลิ้งมา

          "แล้วมาทำไรเนี่ยห้ะ เมื่อเช้าเพิ่งกลับไปไม่ใช่หรือไง"ผมถาม

          "อืออออ จะมาชวนไปกินข้าวอ่ะดิ กะจะมาเซอร์ไพรส์ แต่มาเจอเซอร์ไพรส์กว่า"

          "เซอร์ไพรส์บ้าไรล่ะ นั่นเพื่อนพี่"ผมพูดแล้วล้มตัวนอนบ้าง

          "อ้าว แล้วเขามาห้องพี่ทำไมอ่ะ แถมกอดพี่อีก หวงนะเนี่ย ฮ่าๆๆๆๆ"คริสพูดแล้วขำก่อนจะได้รับรางวัลเป็นมะเหงกหนึ่งที

          "แก่แดดจริง มาหวงอะไรห้ะ"ผมพูดแล้วยีหัวน้อง

          "หวงดิ พี่รหัสคริสมีคนเดียวนะ ไม่หวงพี่แล้วจะไปหวงใคร-3-"คริสพูดแล้วยู่ปาก

          "โอ๋เอ๋ๆ พี่ก็มีเราคนเดียวเหมือนกัน อย่านอยด์ๆ"ผมพูดแล้วยิ้ม

          "หายโกรธก็ได้ แต่ต้องเลี้ยงข้าวผมนะ"น้องพูดแล้วลุกขึ้น

          "ก็ได้"แล้วเราสองคนก็ไปกินข้าวด้วยกัน(อีกแล้ว)

          ผมว่ามีน้องรหัสแบบนี้ก็ดีนะครับ

          เอาของกินมาล่อก็หายโกรธหายงอนแล้ว

          เลี้ยงง่ายจริงๆเล้ยยย น้องรหัสผมเนี่ย ฮ่าๆๆๆๆ

----------110%--------

ฮือออออ แต่งไม่ออก สมองไม่แล่นนนนน

แต่งเองอ่านเองละรู้สึกท้อ รู้สึกเนื้อเรื่องเริ่มออกทะเลและไร้คุณภาพ ควรได้รับการบำรุงรักษา(╥﹏╥)

พักนี้แต่งอะไรไม่ออกจริงๆ หาฟิคอ่านยาก แต่งเองก็ยาก เศร้าใจจริมๆ

ขอบคุณทุกคนจริงๆที่ยังรอเราอยู่ ฮือออออออ

เจอกันตอนหน้านะคะ

จู๊บบบบบบบ(。•́3•̀。)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

308 ความคิดเห็น

  1. #229 ntybbam (@kangsomks) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 01:23
    น่ารักกกกกกก ปายนี่สมควรโดนอีก 55555555
    #229
    0
  2. #228 s.lattecoffee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 15:34
    สิงโตโอ๋น้องมากอ่ะ 555+ ตอนแรกนึกว่าจะดุน้องที่ไหนได้ 5555+
    #228
    0
  3. #219 Bifern_09 (@Bifern_09) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 23:27
    น่ารักกกก <3 
    #สู้ๆน้ะไรท์
    #219
    0
  4. #218 sugarfree09 (@sugarfree09) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 18:40
    พี่สิงสายเปย์ที่แท้จริง555
    #218
    0
  5. #217 noey (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 23:54
    สิงตามใจน้องมากเลยน้าาาา น่ารักๆ
    #217
    0
  6. #216 wanpink (@wanpink) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 22:04
    ก้อนฉบับนี้ ต๊องดีจริง มีการนั่งกอดเข่าสิงต้นไม้ด้วย
    #216
    0
  7. #215 YanisaYj (@YanisaYj) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 20:42
    ชอบๆๆๆๆๆๆก้อนน่ารักไปอีกกกก งื้อออ>~<
    #215
    0
  8. #213 satjaporn (@satjaporn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 06:59
    โอ๋น้องมากอะพระเอกเรา 55555555555555555
    #213
    0
  9. #212 ntybbam (@kangsomks) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 02:38
    สู้ๆค่ะไรท์ เรื่องกำลังดีเลยยย งื้ออออ
    #212
    0
  10. #210 Noey (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 22:40
    มาอยู่กับพี่เค้าขนาดนี้เพิ่งจะมาถามนะก้อน น่ารักๆ
    #210
    0
  11. #209 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 22:33
    เอ่อ...
    #209
    0
  12. #208 Sasikan2546 (@Sasikan2546) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 22:32
    อัพเร็วๆนะค่า รออยู่????
    #208
    0
  13. #207 Minor Planet (@minorplanet) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 11:29
    Im coming~~~ แอ่แฮ่! ไม่ได้เม้นมานานน้านนานนน~ นานจนรู้สึกว่าตัวเองเริ่มเป็นผีบล็อคไปทุกทีแล้วฮรือออ คริสถึงสิงมากๆ งิงิ รักฟิคเรื่องนี้มาก อยากให้ไรท์มีกำลังใจแต่งต่อไปและมีกำลังใจไปเรียนด้วยเย้วๆ พี่วาดงี้ฮาร์ดคอกับน้องเปรมจังครับบบ กว่าจะจบหัวน้องเปรมไม่แบะหมดหรอ เอะอะฟาด เอะอะฟาด เนี่ยะ เนี่ยะ!!!!!!! ในห้องจะเป็นแบบนี้รึป่าว -.,- (สาบานว่าไม่ได้คิดอะไรเกินเลย5555) ส่วนตอนที่8นี้กินกับนอนจริงๆ อิอิ 5555 ก้อนมีการดึงหน้าหลังจากเจอเจ๊คนนั่นนะจ้ะ ใจเย็นค่ะหนูใจเย็นๆ หนูจะไม่ชอบเจ๊คนนั้นก็ได้ แต่หนูจะดึงหน้าก้อนๆให้พี่สิงบ่ได้นะจ้ะ! แต่ตอนนี้รู้สึกถึงความดูแลเอาใจใส่น้องรหัสของพี่สิงอยู่สูงม้ากกมาก แต่เดี๋ยวค่ะ!! เดี๊ยว ตอนต่อไป อมกมาก คุณเจนคะ! อิฉันสัมผัสได้ถึงความดราม่าค่ะ รอนะค้าาา ชุ้บๆ
    #207
    0
  14. #206 Mild1047 (@Mild1047) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 09:16
    ใครอ่ะพี่สิง. พี่ก้อนสู้ๆน่ะค่ะ
    #206
    0
  15. #205 sffs (@manmild266) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 07:35
    พี่ก้อนสู้ๆๆๆๆ
    #205
    0
  16. #204 Taeyonggi (@faifailfy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 21:47
    ก้อนต้องสู้นะ5555
    #204
    0
  17. #203 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 19:55
    มีความเชีนร์คริสน้อย
    #203
    0
  18. #202 sugarfree09 (@sugarfree09) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 18:41
    ก้อนมีความกวน
    #202
    0