กามเทพล็อคผลรัก

ตอนที่ 9 : งานเลี้ยงปีใหม่ กัปตัน VS เจ้าหญิง (อัพเดทแล้วจ้า)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 249
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    21 เม.ย. 60




ขอบคุณภาพจากอินเทอร์เน็ตค่ะ


 


“แกมองหาใครวะไอ้ชัช”

“ลูกพี่ไง สัญญากันแล้วว่าจะมา อย่าบอกนะจะเบี้ยว”  

ชัชวาลที่มาในชุดเจ้าชายเพราะมันไม่ต้องคิดอะไร เป็นชุดที่มาตรฐานในธีมนิทานที่หาง่ายที่สุดแล้ว  กำลังชะเง้อคอไปที่ประตูทางเข้าทั้งสองประตู  จนทำให้เวนัยที่อยู่ในชุดโรบินฮูดแต่กลัวคนอื่นไม่รู้ จัดการดัดแปลงหมวกโดยเอาลูกแอปเปิ้ลสีแดงที่ปักด้วยลูกธนูมาวางไว้บนหมวก  ต้องถามเพราะรำคาญท่าทางลอกแลกๆของชัชวาล

“เออ เดี๋ยวมันคงมาน่า ถ้ามันรับปากแล้วคงไม่เบี้ยวหรอก”

 ชาตรีวิศวกรที่อาวุโสที่สุดในโต๊ะเอ่ยขึ้นก่อนที่พิธีกรบนเวทีจะประกาศว่าท่านประธานของงานเดินทางมาถึงแล้ว ทุกคนในหอประชุมต่างยืนขึ้น พร้อมกับเสียง ตื่นเต้น ชื่นชม เซ็งแซ่ กับชุดเจ้านายของตนเอง

“หูว  โคตรเท่ห์ว่ะ  ถ้าเราใส่แบบคุณณภัทรนี่ สงสัยเหมือนขอทานมากกว่ากัปตันแจ๊ค แกว่ามั้ยชัช ” เวนัยมองตามร่างเจ้านายหนุ่ม ด้วยความชื่นชมปนอิจฉาเล็กๆในความเฟอร์เฟกของผู้เป็นเจ้านาย

“ผมนี่นึกว่าจอนน์นี่ เดป ตัวจริงมาเอง หล่อเถื่อนมากท่านประธาน” ชัชวาลจ้องณภัทรอย่างชื่นชม  ณภัทรที่ขึ้นไปถึงเวทีกล่าวเปิดงานและบอกใบ้ถึงรางวัลใหญ่จนได้รับเสียงฮือฮา เพราะทุกคนต่างก็หวังว่าตนจะได้มาครอบครอง

“แต่ผมมีรางวัลพิเศษนอกจากรางวัลใหญ่ มา.....” ณภัทรที่กำลังกวาดสายตาเพื่อมองพนักงานให้ทั่ว หยุดกึกที่ประตูทางเข้า ร่างสูงเพรียว ที่แต่งตัวมาในชุดเจ้าหญิงจัสมิน ในเทพนิยายเรื่องอาละดิน โชว์หน้าท้องแบนราบ หน้าอกหน้าใจที่ณภัทรมองแล้วต้องลอบกลืนน้ำลาย เดินเข้าอย่างมั่นใจ ทุกคนเมื่อเห็นประธานในงานหยุดชะงักสายตาเพ่งไปที่ประตูทางเข้า ก็พร้อมใจกันหันหน้าไปจุดเดียวกับเจ้านาย เสียงฮือฮาระคนสงสัยว่าสาวสวยสุดเซ็กซี่คนนี้เป็นใคร ไม่เว้นแม้แต่แผนกวิศวะ

“ใครวะ โคตรเซ็กซี่” เวนัยมองหน้าสวยๆ อย่างคลับคล้ายคลับคลา

“สวย เซ็กซี่” ชัชวาลคราง

“อืม สวย” ชาตรีก็ยังร่วมวงด้วย

แต่สำหรับณภัทรเขาจำได้ทันที ว่าคนที่ใส่ชุดเจ้าหญิงจากนิทานดิสย์นีสุดเซ็กซี่ นั้นเป็นใคร จนต้องครางในใจอย่างเซอร์ไพร์

 โอ้ย แม่วิศวกรสาวสุดห้าวเจ้าของก๋วยเตี๋ยวสี่ชาม  

คนที่สวมชุดเจ้าหญิงจัสมินที่กำลังเดินตรงไปที่แผนกวิศวะชะงักมองไปบนเวที  ก่อนจะโค้งหัวให้กัปตันแจ๊ค  พร้อมรอยยิ้มที่ยิ้มทั้งปากและตาไปให้ด้วย เดินต่ออย่างมั่นใจไปที่โต๊ะที่เหล่าวิศวกรนั่งอยู่

“แผนกวิศวะ มีคนสวยขนาดนี้อยู่ด้วยเหรอวะ” เสียงใครบางคนเอ่ยขึ้นอย่างแปลกใจ

“นั่นสิไม่เห็นเคยรู้มาก่อน แผนกนี้มีแต่ผู้ชายไม่ใช่เหรอ” อีกหนึ่งเสียงผสมโรง จนปัญชิญาเดินมาหยุดที่โต๊ะที่ชาตรี นั่งอยู่ ทุกคนในโต๊ะกระพริบตาปริบๆ ที่สาวสวยสุดเซ็กซี่เดินมาหา  ไม่นานต้องเบิกตาแทบถลนเมื่อจำได้  พร้อมใจกันตะโกนออกมาอย่างตกใจ รวมถึงกลุ่มวิศวกรโต๊ะอื่นที่คุ้นเคยกันดีด้วย

“ไอ้หว้า!” /“ไอ้หว้า!” /“ไอ้หว้า!”/ “ไอ้หว้า!”/ “ไอ้หว้า!” /“ไอ้หว้า!” / “ลูกพี่!” 

“ไฮ เจทเทิลแมน” ปัญชิญาทักทายทั้งแผนก หย่อนก้นลงนั่งเก้าอี้ที่ว่างอยู่ตัวเดียว

“ไอ้หว้านี่แก ไปศัลยกรรมมาเหรอวะ” เวนัยที่ยังไม่หายตะลึงกับลุคใหม่เพื่อนร่วมงานสาวเอ่ย มองไปที่หน้าอกปัญชิญา

“ไอ้เวร แกหมายถึงหน้าอกฉันเหรอ นี่แอบมอง? ” ปัญชิญาตบหัวเวนัยดังป๊าบ

“โอ้ย ไม่ได้แอบเว้ย นมแกมันเด้งแทงตาฉันเอง ”

“สมบัติแม่เว้ย สวยธรรมชาติ หึๆ” ปัญชิญาเหล่มองเวนัยที่กำลังลอบมอง จนเขาสะดุ้งสุดตัวก่อนจะรีบเสมองไปทางอื่น เวนัยไม่เคยเห็นปัญชิญาในลุคแบบนี้จริงๆ ไอ้ผู้หญิงห้าวๆเหมือนทอมนี่มันเซ็กซี่ก็ได้เหรอวะ เขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองจริงๆ

“โคตรเซ็กซี่ โคตรสวย โคตรแจ่ม อ่ะเจ๊” ชัชวาลมองอย่างทึ่งๆ ปัญชิญาหันไปขยิบตาใส่ชัชวาลอย่างขี้เล่น และก่อนใครจะพูดอะไรต่อก็ได้ยินเสียงจากพิธีกรบนเวทีปรบมือใส่ไมค์เพื่อเรียกความสนใจก่อนจะเอ่ย

“อะแฮ่มๆ ท่านประธาน ยังพูดไม่จบครับทุกคน เชิญครับท่านประธาน” พิธีกรยื่นไมค์ให้เจ้านายหนุ่ม ณภัทรรับไมค์แต่สายตายังจับจ้องอยู่ที่โต๊ะที่เจ้าหญิงจัสมินพึ่งนั่งลง

“งั้นฟังกันต่อนะครับ ผมมีรางวัลพิเศษมามอบให้นอกเหนือจากรางวัลใหญ่ด้วยนะครับ” ณภัทรหยุดแป๊บนึง เมื่อมีเสียงโห่ร้องปรบมืออย่างยินดี ก่อนจะพูดต่อ

“รางวัลสำหรับบุคคลที่แต่งตัวได้โดดเด่นมากที่สุด 5 รางวัลครับ โดยช่วยกันเสนอตัวแทนแต่ละแผนกมา และก็ให้พวกเราทุกคนช่วยกันโหวตนะ  5 คนสุดท้ายจะได้รางวัลพิเศษจากผม เอาล่ะคืนนี้ผมขอให้ทุกคนสนุกสนานให้เต็มที่และโชคดีทุกคนครับ” ณภัทรเดินลงจากเวทีไปที่โต๊ะสำหรับผู้บริหาร ทุกๆคนต่างฮือฮาพยายามเลือกคนจากแผนกตัวเองกันอย่างตื่นเต้น แผนกวิศวะก็เช่นกัน

“พวกเราจะให้ใครวะ แผนกเรา” ชาตรีวิศวกรที่อาวุโสสุดและเป็นหัวหน้าแผนกด้วยเอ่ยถาม ให้ทุกคนในแผนกช่วยกันเลือก

“ไอ้หว้าไง”

“เออ ใช่ๆ”

“เห็นด้วยๆ”

มติเป็นเอกฉันท์ปัญชิญาต้องเป็นผู้ลงชิงตำแหน่งแต่งกายโดดเด่น ด้วยคะแนนท่วมท้นจากหนุ่มๆทั้งแผนก แต่คนที่โดนเลือกทำหน้าปูเลี่ยนๆ

“เหอะ ถามหว้าบ้างมั้ยว่าอยากหรือเปล่า ทำไมไม่เลือกไอ้เวรล่ะ” ปัญชิญาชี้มือไปที่เวนัย

“เฮ้ย เบิกตามองสิ ชุดฉันมันโดดเด่นตรงไหนวะ” เวนัยรีบบอกปัด

“ลูกแอปเปิ้ล บนหัวแกลูกเบ้อเริ่ม เด่นจะตาย” ปัญชิญามองลูกแอปเปิ้ลสีแดง บนหัวเวนัย

“ลูกมะพร้าวแกเด่นกว่าฉันอีก” เวนัยเหล่มองลูกมะพร้าวที่พูดถึง ก่อนที่หัวเกือบทิ่มแก้วเพราะฝีมือเจ้าของลูกมะพร้าว

“ไอ้เวร ทะลึ่งล่ะๆ” ทุกคนหัวเราะสมน้ำหน้าเวนัย

“ทำตัวเถื่อนไม่สมกับชุดแกเลย” เวนัยยังบ่นหงุงหงิง จนปัญชิญาต้องถลึงตาใส่

ปัญชิญาตกลงเป็นตัวแทนของแผนก เธอรู้ว่าหลายคนแอบมองเธอ ปัญชิญาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไป อยากมองก็มองไปเอาไปไม่ได้อยู่แล้ว และเธอก็ไม่ได้แต่งตัวแบบนี้บ่อยๆซะหน่อย แต่คนที่อยากให้มองจริงๆดันไม่มอง ปัญชิญาลอบถอนใจสงสัยเนื้อคู่ยังไม่รู้ใจตัวเอง เป้าหมายไม่สนใจ ก็ถือว่าวันนี้เช็คเรตติ้งละกัน  มือเรียววางแก้วน้ำสีอำพันเหมือนน้ำแอลกอฮอล์ แต่จริงๆแล้วมันเป็น้ำชาเขียว ล้วงกระเป๋าหยิบสมาร์ทโฟนมาดูเมื่อได้ยินเสียงข้อความไลน์ซึ่งอาจเป็นคุณป๋าส่งมา พออ่านข้อความรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏบนใบหน้า

Singha: สวย

ลูกหว้าเน่า: มากมั้ยคะกัปตัน

Singha: มาก

ลูกหว้าเน่า: ขอบคุณค่ะ

Singha: หมายถึงชุดนะ!

รอยยิ้มที่ประดับใบหน้างามหายไปทันที

เซ็งวะ’  เธอว่าวันนี้เรตติ้งเธอถล่มทะลายแล้วนะ สรุปเสน่ห์เธอคงใช้ไม่ได้กับเขา  ปัญชิญาไม่ส่งข้อความตอบกลับเจ้านายหนุ่ม แต่ยื่นโทรศัพท์ให้กับเวนัย ซึ่งฝ่ายหลังก็รับไปถือแบบงงๆ

“อะไรวะ”

“ถ่ายรูปให้หน่อยดิ” ปัญชิญาลุกขึ้นไปยืนอยู่ด้านหลังทักดนัย เพื่อนวิศวกรอีกคนที่นั่งโต๊ะเดียวกัน ก่อนจะโน้มตัวลงไปกอดคอทักดนัย แก้มแทบจะแนบแก้มของชายหนุ่มที่ตอนนี้ตัวเกร็งขึ้นมากะทันหัน

“มาพี่ทัก ถ่ายรูปกัน”

“อะ เอ่อ ดะ ได้” ทักดนัยตอบตะกุกตะกัก ถ้าเป็นปัญชิญาเวอร์ชั่นเดิมจะไม่ว่าเลย แต่ปัญชิญาเวอร์นี้มันยากที่จะรับมือจริงๆ

“ถ่ายสวยๆนะเว้ยไอเวร”

“เออ เอ้า หนึ่ง สอง สาม” เวนัยกดชัดเตอร์ไปสองครั้งปัญชิญาก็เรียกทุกคนมาถ่ายรูปรวมกัน โดยเธออยู่ตรงกลางกอดคอทักดนัยและชัชวาล เวนัยช่างภาพเลยโวยวายที่ไม่มีรูปตนเอง

“เฮ้ย แล้วฉันล่ะวะ”

“งั้นไอ้ชัชช่างภาพ ” เวนัยจึงมาแทนที่ชัชวาล ปัญชิญาใช้แขนเรียวโน้มคอเวนัยลงมาใกล้ๆ เมื่อได้ภาพจนพอใจ ทุกคนก็แยกย้ายกับที่นั่ง ปัญชิญาเอาโทรศัพท์จากเวนัย มากดเช็คดูภาพอย่างพอใจ กดจะกดแอพลิเคชั่นไลน์ ส่งภาพที่พึ่งถ่ายไปสี่ภาพ ก่อนจะเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋าโดยไม่รอดูว่าข้อความภาพนั้นถูกอ่านหรือยัง

ทางด้านณภัทรที่กำลังคุยกับฝ่ายบริหารด้วยท่าทางสบายๆ ก็ต้องหยุดชะงักก่อนจะขออนุญาตทุกคนหยิบโทรศัพท์สมาร์ทโฟนขึ้นมาดูชื่อคนที่ส่งข้อความมาทำให้เขาต้องรีบเลื่อนปลดล็อค ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอสี่ภาพนั่นทำให้ชายหนุ่มต้องหรี่ตาเล็กน้อย โดยเฉพาะภาพแรกที่เป็นรูปคู่สองคน ดูท่าทางใกล้ชิดสนิทสนมแก้มแนบแก้มนั้น จะว่าไม่มีผลต่อเขาก็ไม่เชิงแต่เขาไม่แน่ใจว่าตนเองรู้สึกยังไงกันแน่ แต่ที่แน่ๆหงุดหงิดชะมัด  ณภัทรสลัดความคิดแปลกๆออกชั่วคราวเมื่อแผ่นหลังรับรู้ถึงแรงสะกิด

“ดูอะไรอยู่วะ” ปริญชะเง้อคอดูหน้าจอของเพื่อน จนณภัทรรีบเก็บโทรศัพท์

“เปล่า”

“ว่าแต่สาวสวยเซ็กซี่คนนั้น คุ้นตาฉันมากเลยว่ะ” ปริญพยายามนึก ว่าเขาเคยเห็นสาวสวยที่แต่งเป็นเจ้าหญิงจัสมินที่ไหน เขาแน่ใจว่าเคยเจอเธอมาก่อนแน่นอน

“แกนี่เห็นคนสวยก็คุ้นหมดแหละ”

“โนๆ คนนี้คุ้นจริงเว้ย ขอเวลาเรียบเรียงความจำแป๊บ” ณภัทรส่ายหัวแต่ไม่ยอมบอกว่าทำไมปริญถึงคุ้นหน้าปัญชิญา

 “นึกออกแล้ว!” ปริญตบเข่าฉาด ตะโกนออกมาเสียงดัง จนณภัทรต้องปราม เมื่อผู้หลักผู้ใหญ่บนโต๊ะหันมามองอย่างสนใจ เขาก้มหัวกล่าวขอโทษเบาๆ

“เบาโว้ยๆ”

“โทษทีว่ะ นั่นมันสาวสวยเจ้าของบิ๊กไบท์ ที่เราเจอที่แยกไฟแดงและผับวันนั้นนี่หว่า  นี่สรุปเธอเป็นพนักงานบริษัทแกเองเหรอวะเนี่ย นี่แกรู้แต่แรกแต่ไม่ยอมบอกฉัน เพราะจะเก็บไว้เองเปล่าวะไอ้นี่” ปริญเหล่ตาประเมินท่าทีของเพื่อนที่ตอนนี้อยู่ในร่างกัปตันแจ๊ค มาดเท่ห์

“เปล่าเว้ย แค่คิดว่าไม่ใช่เรื่องสำคัญ”

“ไม่-สำ-คัญ จริงอ่ะ ” ปริญเน้นคำอย่างจงใจว่าเขาหมายความว่ายังไง

“เออ”

“งั้นฉันลุย” ณภัทรหันขวับมามองหน้าเพื่อนทันที ที่ปริญพูดจบ

“แกหมายความว่าไง”

“ก็หมายความว่าถ้าเขายังโสด ฉันจะลุยไง”

“แกแน่ใจนะ  ยายนั่นไม่ได้เป็นอย่างที่แกเห็นหรอกนะ”

“นี่แกกำลังกันท่าฉันหรือเปล่าวะ” ปริญมองอย่างจับผิด

“กันท่าบ้าบออะไร แล้วแต่แกล่ะกัน” ณภัทรรีบตัดบทเพื่อน ที่กำลังจ้องอย่างจับผิด เสหยิบแก้ววิสกี้มาดื่ม ในใจเริ่มรู้สึกหงุดหงิดแปลกๆ สายตาณภัทรวนเวียนอยู่แต่แถวแผนกวิศวะโดยที่เขาไม่รู้ตัว แต่คนที่นั่งข้างๆอย่างปริญเก็บรายละเอียดได้ทุกการกระทำทีเดียว

 


ปัญชิญาบิดตัวอย่างเกียจคร้าน เอื้อมมือหยิบนาฬิกา นี่เธอหลับยาวถึง 11 โมงเลยเหรอเนี่ย ปัญชิญายกมือคลึงขมับที่ยังปวดตุบๆ เพราะนอนดึก กว่าจะกลับถึงคอนโดก็เกือบตีสอง ดีที่เอารถยนต์ไปแทนพี่บิ๊ก และดีที่เธอดื่มน้ำผลไม้และน้ำชาเขียวแทนเครื่องดื่มแอลกอฮอร์ ปัญชิญาก้าวลงจากเตียงเพื่อไปอาบน้ำ  หญิงสาวใช้เวลาในห้องน้ำนานนับชั่วโมง ก่อนจะออกมาด้วยท่าทางที่สดชื่นแจ่มใสต่างจากตอนตื่นนอน

ปัญชิญาเปิดกระเป๋าเพื่อหาโ?รศัพท์ แต่เจอบัตรที่เธอพึ่งได้มาเมื่อคืน เมื่อคืนหลังจากเธอเป็นตัวแทนของแผนกเพื่อชิงตำแหน่งแต่งกายโดดเด่น เธอก็ได้รับคะแนนโหวตติด 1 ใน 5 ซึ่งณภัทรที่แต่งกายเป็นกัปตันแจ๊ค สแปโร่ว์ ที่ดูแล้วเหมือนจอนน์นี เดป ยังกับพี่เดปมาเอง  ก็ถูกพนักงานทุกคนโหวตเป็นอันดับ 1 ส่วนเธออันดับที่ 2  ตอนขึ้นไปยืนเรียงแถวห้าคนบนเวที เจ้านายหนุ่มที่ยืนอยู่หัวแถวคนแรกข้างเธอที่อยู่ลำดับถัดมา เอ่ยกระซิบ

 ‘หูว มีกะเขาเหมือนกันนะเนี่ย

มีอะไร?’ ปัญชิญากระซิบถามกลับอย่างงงๆ แต่คนถูกถามไม่ตอบ ใช้สายตาบอกแทน ปัญชิญาเห็นสายตาที่เขามองหน้าอกเธอ ก็ถลึงตาใส่

หิวณภัทรยังกระซิบกวนประสาท

ของกินเยอะแยะไม่แด..เอ้ยกินล่ะคะ ท่านประธานปัญชิญาส่งเสียงรอดไรฟันกลับไป

หิว....นมณภัทรเหล่มอง และหันหน้าหนีทันที

กัปตันหื่น.. ไม่สนใจปัญชิญาที่บ่นสาปแช่งอยู่ข้างๆ ก่อนจะเดินไปยังตำแหน่งมอบรางวัลเพื่อทำการมอบรางวัลให้กับทั้งสี่คนบนเวที เนื่องจากคนที่ห้าสละสิทธิ์เพราะเป็นเจ้าของรางวัลเอง

รอยยิ้มเล็กๆประดับบนหน้าปัญชิญา  หญิงสาววางบัตรรับประทานอาหารฟรีของร้านดังซึ่งเป็นรางวัลที่ได้มา ลงที่เดิมก่อนจะเดินไปแต่งตัว วันนี้เธอวางโปรแกรมว่าจะไปดูหนัง หลังจากแต่งตัวง่ายๆด้วยเสื้อยืดกางเกงยีนส์เสร็จ หญิงสาวก็หยิบโทรศัพท์สมาร์ทโฟนกดเบอร์ที่คุ้นเคย

ว่าไง

“วันนี้ ว่างเปล่าวะ” ปัญชิญาเงียบรอลุ้นคำตอบ ปลายสายเงียบไปพักนึง

ทำไม

“จะชวนไปดูหนัง”

ฟรี?

“ไอ้นี่.. เออ ฟรี”

ไป’  ปัญชิญากรอกตา เรื่องของฟรีไม่เคยพลาดสำหรับไอ้เพื่อนทั้งห้าคน แต่นนทวัฒน์นี่หนักสุด

“โทรชวนไอ้สี่ตัวนั่นด้วย”

อ้าวไมแกไม่โทรเองวะ

“เปลืองเงินไง นี่เลี้ยงหนังล่ะนะ ”

เออ.. ไอ้ไฮโซขี้ตืด..’  ปัญชิญากดตัดสายทันที โดยไม่รอให้นนทวัฒน์ด่าจบ ก่อนจะหยิบกระเป๋าสะพาย ไม่ลืมหยิบบัตรกินฟรีมาด้วย ปัญชิญาซิ่งพี่บิ๊กมาถึงห้างดัง ก็ส่งโลเคชั่นเข้ากลุ่มไลน์เพื่อบอกตำแหน่งนัดพบ ระหว่างจิบกาแฟนั่งรอเพื่อนๆ สายตาของหญิงสาวก็ปะทะเข้ากับร่างคุ้นตา ที่กำลังเดินเข้ามาในร้านที่เธอนั่งอยู่  และมีสาวสวยคนที่เธอคุ้นตาดีเกาะแขนมาด้วย ปัญชิญารีบหันหน้าหนี หยิบหนังสือนิยายที่พกมาด้วยขึ้นมาอ่านเพื่อปิดบังใบหน้า แต่การกระทำดังกล่าวหาได้หลุดรอดสายตาของณภัทรไปได้

ที่อื่นมีเยอะแยะไม่ไป ดันมาที่เดียวกันปัญชิญาบ่นกับตัวเองอย่างไม่เข้าใจโชคชะตา วันนี้ยังไม่พร้อมลุย แต่เนื้อคู่ดันมาอ่อยถึงที่ แถมพาชะนีควงมาเย้ยอีก

“ทำร้ายมาก ” ส่งค้อนใส่หนังสือนิยาย ราวกับมันเป็นคนคนนั้น โดยไม่ได้รู้ตัวว่ามีใครเดินมาใกล้ๆ

“ไอ้หว้า” เสียงเรียกดังๆของเตวิชทำให้ปัญชิญาสะดุ้งโหยงอย่างตกใจ เผลอปล่อยหนังสือหลุดมือ ก่อนจะผงะอย่างตกใจรอบสองเมื่อเจอใบหน้าเพื่อนๆทั้งห้าคนที่ยื่นมาใกล้ๆและส่งสายตามาอย่างสงสัย

“พวกแกจะเสียงดังทำไมเนี่ย ตกใจหมด” ปัญชิญากระซิบดุ แก้เก้อ

“อ้าว ก็เรียกแล้ว แต่แกมัวแต่อ่านนิยายปัญญาอ่อนแล้วก็เพ้ออะไรพึมพัมๆ ” นนทวัชเอานิ้วชี้จิ้มหน้าผากเพื่อนสาวจนหน้าหงาย

“โอ้ย เจ็บนะโว้ยตี๋” ปัญชิญาโวยวาย ก่อนจะถูกห้ามทัพจากรัชพลหนุ่มพูดน้อย แล้วหญิงสาวคนเดียวในกลุ่มก็ถูกลากแบบหิ้วปีกด้วยฝีมือ กิตติชัย และ พีระพัฒน์คนละข้างไปยังโรงหนัง โดยมีสายตาของณภัทรมองตามหลังจนกระทั่งสาวสวยข้างๆสะกิดถึงรู้สึกตัว

“เลโอคะ มองอะไร นานาเรียกตั้งหลายครั้งแล้วนะ” นานา มองตามสายตาของแฟนหนุ่มอย่างสงสัย เพราะเธอมัวแต่ก้มหน้าเขี่ยสมาร์ทโฟนอยู่ เลยไม่เห็นกลุ่มของปัญชิญาที่พึ่งเดินออกไป

“อ๋อ เปล่าหรอกผมก็มองไปเรื่อย เราไปกันได้รึยัง ใกล้เวลาฉายแล้วนะ” ณภัทรก้มมองนาฬิกา ตอนแรกที่นานาโทรชวนเขาออกมาดูหนังณภัทรปฏิเสธเพราะอยากพักผ่อนหลังจากงานเลี้ยงเมื่อคืน แต่ทนเสียงรบเร้าของนานาไม่ไหว ถึงเขาปฏิเสธวันนี้วันหลังเธอก็หาเรื่องชวนเขาอีกอยู่ดี แต่ไม่คิดว่าจะมาป๊ะกันกับเจ้าหญิงจัสมินสุดเซ็กซี่เมื่อคืน ที่วันนี้คืนร่างเดิมจนแทบหาเค้าเจ้าหญิงคนเมื่อคืนไม่เจอ  

หลายร่างหลายบุคลิกจริงๆนะแม่คุณ

 

 

 

 

 

 

 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

36 ความคิดเห็น

  1. #5 k_koi (@k_koi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 22:41
    รออ่านตอนต่อไปนะค่ะ อัพเดทเร็วๆนะค่ะ
    #5
    0