กามเทพล็อคผลรัก

ตอนที่ 10 : เด็กเสี่ย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    5 พ.ค. 60




ขออภัยแก้คำผิดนิดหน่อยค่ะ



   

 

 

 

 

     ปัญชิญาหว่านป๊อบคอร์นเข้าปาก แต่ตาจ้องไปที่จอขนาดใหญ่อย่างลุ้นระลึก ใช่ตอนนี้เธออยู่ในโรงหนังละกำลังดูหนัง fast the furious ภาคล่าสุด ไม่นำพาต่อแสงวาบๆของโทรศัพท์ในกระเป๋าด้านหน้าของเสื้อเชิ๊ต ทำเป็นไม่สนใจ ไม่อยากเสียสมาธิและไม่อยากพลาดจากการดูแม้สักวินาทีเดียว หนังกำลังมัน  แต่ใจหนึ่งก็กลัวว่าจะเป็นคุณป๋า จึงตัดสินใจ

Singha: อยู่ไหน?

Singha:??

Singha: ทำไม ไม่ตอบ

Singha: ลูกหว้า ตอบ

Singha: ดูหนังอยู่เหรอ?

Singha: อ่านแล้วไม่ตอบ กวน...

 ไม่ใช่คุณป๋าแต่กลับเป็นเจ้านายสุดหล่อ เอ๊ะ!แต่เขารู้ได้ไงว่าเธอดูหนังอยู่ หรือว่าเขาเห็นเธอตั้งแต่ตอนที่อยู่ร้านกาแฟ ปัญชิญาเหลียวซ้ายแลขวา หรือว่าเขาอยู่ในโรงเดียวกับเธอกันแน่ ไม่มีทางที่มันจะบังเอิญขนาดนั้นหรอกน่า ปัญชิญาคิดปลอบใจตนเองแต่ก็ยังมองหาอีกฝ่ายอย่างระแวง

ไอ้หว้า แกจะยุกยิกๆทำไมวะ รบกวนสมาธิคนอื่นรัชพลที่นั่งข้างๆมองเพื่อนสาวอย่างรำคาญ

นั่นน่ะสิ ปวดขี้ก็ไปดิวะพีระพัฒน์เอ่ยกระซิบอย่างทนไม่ไหวเหมือนกัน

โว๊ะ ไอ้นี่ฉันไม่ได้ปวดขี้โว้ยปัญชิญาเอียงหน้าไปกระซิบ

แล้วแกเป็นไร คนจะดูพี่ดอม กำลังมันพีระพัฒน์ผลักศรีษะปัญชิญากลับคืน ก่อนจะยกมะเหงกข่มขู่ถ้าเพื่อนสาวตัวดียังไม่หยุดรบกวนสมาธิ ปัญชิญายกมะเหงกกลับคืน ก่อนจะกดส่งส่งข้อความตอบกลับคนที่บังอาจรบกวนเวลาดูหนัง

 ลูกหว้าเน่าอยู่บ้านค่ะเจ้านาย     /นี่เธอกดส่งปุ๊บก็ขึ้นสถานะอ่านแล้วปั๊บ วุ้ย อีตานี่จ้องหน้าจออยู่ตลอดเลยเหรอเนี่ย

Singha: เหรออออออ

ลูกหว้าเน่าเออออ..ค่า เจ้านายมีอะไรให้รับใช้คะ

Singha: เปล่า แล้วเจอกัน

อะไรของเขาวะปัญชิญาส่ายหัวก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาจดจ่อกับจอหนังและป๊อปคอร์นต่อ ณภัทรซึ่งมองเห็นเธอจากด้านหลังหัวเราะในลำคอ ที่จริงเขาไม่รู้หรอกว่าจะบังเอิญดูหนังโรงเดียวกัน แต่พอเขาส่งข้อความปุ๊บ เขาก็สังเกตเห็นที่นั่งข้างหน้าเขาถัดไปหนึ่งแถว ทำท่ายุกยิกๆ หันซ้ายหันขวา แล้วก็ไม่ผิดหวัง เป็นเธอจริงๆด้วย ชายหนุ่มมองเห็นตอนที่เพื่อนชายปัญชิญาก้มลงไปจนชิดคล้ายๆกำลังหอมแก้มกัน ภาพนั้นทำให้ชายหนุ่มรู้สึกหงุดหงิดพิลึก  ณภัทรไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหนังจบยังไง สายตามัวแต่เหลือบมองไปยังเก้าอี้ด้านหน้า ดูคนกินป๊อบคอร์นในถังตัวเองหมด ก็คอยแต่จะแย่งกินของเพื่อนที่นั่งข้างๆจน เพื่อนสองคนที่ขนาบข้างซ้ายขวารำคาญยกถังให้ถือเอง ตะกละจริงๆผู้หญิงอะไร

พวกแกไปกินติมต่อกันปัญชิญาชวนเดอะแกงค์หลังออกมาจากโรงหนัง

ต้องทำงานโว้ย ไม่รวยเหมือนแกนี่นนทวัช เอ่ยเหน็บแนม

ฟรีนะโว้ย ไม่สนเหรอปัญชิญายังตะล่อมต่อ

พวกแกว่าไงนันทวัชหันหน้าไปขอความเห็นบรรดาเพื่อนๆ ซึ่งทุกคนส่ายหน้า ที่มาดูหนังนี่ไม่ได้เห็นแก่ของฟรีอะไรหรอก แต่เพราะเพื่อนสาวเพียงคนเดียวในกลุ่มที่ไม่ค่อยมีเวลาหยุดตรงกับคนอื่นมากนัก เสนอตัวเลี้ยงหนัง ก็เลยต้องจำเป็นสละเวลามาดูหนังเป็นเพื่อน

แง พวกแกอ่ะใจร้าย เพื่อนหยุดทั้งทีนะโว้ย ปัญชิญากอดแขนนนทวัชกับรัชพลคนละข้างแล้วเอาใบหน้าถูไถคนนั้นทีคนนี้ที

ปัญญาอ่อน นี่แกย่างเข้าวัยชราแล้วนะ ไม่ใช่เด็กประถมรัชพลพยายามสลัดยัยปลาหมึกออก

ไอ้บ้าหยาบคาย วัยชราอะไรกันวะ ฉันพึ่งยี่สิบเก้าว้อย

เก้าสู่วัยชราพีระพัฒน์เอ่ยเบาๆ อย่างไม่ต้องการให้เพื่อนสาวได้ยิน แต่คนหูดีปล่อยแขนสองหนุ่มที่เกาะอยู่แทบทันที เดินตรงไปหา ป๊าบพีระพัฒน์เซถลาไปข้างหน้าทันทีจากแรงเตะของปัญชิญา

ยัยผู้หญิงถึก ขอให้แกขึ้นคานพูดจบพีระพัฒน์ ก็วิ่งปรู๊ดไปหลบหลังกิตติชัยทันที เพราะเท้าของเพื่อนสาวทำท่าจะลอยมาอีก

ไอ้ปากเสีย ฉันจะขึ้นคานก็เพราะไอ้พวกเพื่อนเฮ็งซวยอย่างพวกแกนี่ล่ะรึจะเถียง

แหมๆ ยอมรับว่าสมัยเรียนน่ะใช่โว้ย  แต่พวกฉันไม่ได้ยุ่งวุ่นวายกะแกมาหลายปีแล้วนะโว้ยหลังจากเรียนจบ

ช่ายย คุณป๋าสั่งยกเลิกปฏิบัติการ ตั้งแต่พวกเราเรียนจบแล้วเตวิชกล่าวเสริมรัชพล

จนตอนนี้ยังไม่มีผู้ชายคนไหนมาจีบ กิ๊วๆพีระพัฒน์โผล่มาจากหลังกิตติชัยถากถางเพื่อนสาว

ถึกๆ ห้าวๆ แถมยังตะกละขนาดนี้ใครจะเอาวะ ฮ่าๆนันทวัช ทับถมซ้ำจนแทบจะจมดิน ถ้าสายตาปัญชิญาฆ่าพวกมันได้ พวกปากปีจอคงได้นอนดิ้นตายกันไปแล้ว

ไม่มีใครเอา ไม่มีใครจีบเดี๋ยวจีบเองโว้ย อีกไม่นานพวกแกรอดูแล้วกัน ฉันจะเปิดตัวผัว..เอ้ยว่าที่สามี

ส่วนพวกแกรีบไสหัวกลับไปเลย ไม่ต้องลงทุนมาทำให้ฉันอารมณ์เสียหรอก หึ คิดว่ารู้ไม่ทันรึไงปัญชิญารู้ทันพวกมันหรอกว่า พวกมันต้องการยั่วให้โมโหจนเธอไล่พวกมันไปเอง พวกมันจะได้ไม่มีข้อหาทิ้งเพื่อนติดตัว

หลังจากแยกย้ายกับเพื่อนๆ ก็มานั่งในร้านไอศกรีม ไอ้พวกนี้บางคนก็ติดธุระ บางคนก็ติดแฟน เหลือเธอคนเดียวนี่แหละที่ไม่มีธุระไม่มีแฟนให้ติด แถมวันนี้ต้องทนเห็นเนื้อคู่ควงแฟนมาเย้ยอีก แค่นิดเดียวชีวิตเธอก็จะเดินเข้าสู่วัยเลขสามล่ะ แต่ปฏิบัติการล่างูเผือกเนื้อคู่ยังไม่ไปถึงไหนเลย แถมคนมาจีบก็ไม่มีน่าอนาถใจเป็นที่สุด  มดลูกเธอคงต้องเหี่ยวเฉาเดียวดายเป็นแน่แท้  เนตรนรีก็โทรมาถามความคืบหน้าบ่อยๆแต่ยัยนั่นก็ต้องผิดหวังกะลูกศิษย์อย่างเธอทุกครั้ง  คุณป๋าก็ยังโทรมาถามจนเธอแปลกใจ นี่คุณป๋าเธอเลิกหวงเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ หรือกลัวลูกสาวขึ้นคานจนเพี้ยนไปแล้ว แต่ปัญชิญารู้ดีว่าที่ยังไม่คืบหน้าเพราะเธอยังไม่เต็มที่ ก็ผู้ต้องสงสัยว่าเป็นเนื้อคู่ของเธอเขามีแฟนอยู่แล้ว จะให้ทำตัวไปเป็นมือที่สามผิดศีลข้อกาเม เธอก็กลัวบาปกรรมติดตัว  ถ้าต้องถึงขั้นแย่งสามีคนอื่นก็ขอเกิดมาและตายไปอย่างไม่มีผัวละกัน  ปัญชิญาคิดก่อนจ้วงไอศกรีมเข้าปาก หยิบนิยายที่พึ่งซื้อจากร้านหนังสือก่อนแวะมากินไอศกรีมขึ้นมาอ่าน

แหม พระเอกก็ดันผมยาว  นางเอกยังเป็นดารานางแบบด้วย เอาเข้าไป ซ้ำเติมไอ้หว้าได้แม้กระทั่งนิยาย หึ” ปัญชิญาบ่นงึมงัมใช้สมาธิกับนิยาย โดยไม่รู้สึกตัวว่ามีใครบางคนมานั่งด้วย

สนุกมั้ยคนที่พึ่งมานั่งเอ่ยถามหน้ายิ้มๆ ปัญชิญาได้ยินเสียงคุ้นหูมาก เงยหน้าขึ้นจากตัวอักษรมากมายที่กำลังอ่าน ทันทีที่เห็นบุคคลตรงหน้า ตากลมสวยก็เบิกกว้าง เปล่งประกายดีใจ

คุณป๋า!” หนุ่มเหลือน้อยที่ถูกเรียกว่าคุณป๋า ลุกเดินมากอดร่างแน่งน้อยที่เป็นดังแก้วตาดวงใจอย่างคิดถึง

เซอร์ไพร์คิดถึงจังเลย คนสวยของป๋าคุณปัญญากอดรัดลูกสาวอย่างแสนรัก

คุณป๋ามาได้ยังไง กลับไทยตั้งแต่เมื่อไหร่  รู้ได้ไงว่าลูกหว้าอยู่ที่นี่หลังจากคุณป๋าคลายอ้อมกอดผู้เป็นลูกสาวก็รัวคำถามใส่ทันที

ทีละคำถามๆ ป๋าก็มีสายของป๋ารายงานสิ ฮ่าๆ

นี่คุณป๋า ให้คนติดตามลูกหว้าเหรอดวงตากลมสวยจ้องมองคนเป็นพ่ออย่างไม่อยากเชื่อ

เปล๊า

ไม่จริงอ่ะ แล้วรู้ได้ไงว่าอยู่นี่

แล้วมีใครรู้ว่า หนูอยู่นี่บ้างล่ะคนสวย

พวกไอ้ห้าแสบนั้นใช่มั้ยคนเป็นพ่อไม่ตอบแต่ผู้เป็นลูกสาวรู้ดีว่ารอยยิ้มและท่าทางแบบนี้คือการยอมรับ

เรากลับบ้านกันดีกว่า ป๋าคิดถึงส้มตำปากซอยจะแย่แล้วปัญชิญายิ้มอย่างรู้ใจเรียกพนักงานมาเก็บเงินอย่างไว แค่คิดถึงส้มตำของป้าหวินน้ำลายเธอก็สรอขึ้นมาทันที สองพ่อลูกกอดคอกันออกจากร้านกระหนุงกระหนิงจนถึงลานจอดรถ และไม่ทันสังเกตว่าณภัทรและนานาก็เดินตามหลังมาที่ลานจอดรถเหมือนกัน ชายหนุ่มมองชายหญิงต่างวัยที่กอดคอใกล้ชิดหัวเราะต่อกระซิกไม่สนใจคนรอบข้าง เขาจำฝ่ายหญิงได้ทันที นี่ปัญชิญามีแฟนแก่คราวพ่ออย่างงั้นเหรอ แล้วนี่เล่นแสดงความรักกันอย่างไม่อายอย่างนี้กลางที่จอดรถเนี่ยนะ เขาไม่อยากจะเชื่อว่าห้าวๆอย่างปัญชิญาจะเป็นเด็กเสี่ย มิน่าล่ะรถที่ขับแต่ละคันทั้งบิ๊กไบต์และรถยนต์ยี่ห้อก็ไม่ธรรมดา ราคาก็ไม่ใช่น้อยๆรวมไปถึงคอนโดที่อยู่ทำเลดีๆนั่นอีก  ณภัทรเผลอกำมือแน่นจนนานาที่จับมืออยู่และโดนมือแฟนหนุ่มบีบจนเจ็บร้องขึ้น

โอ้ย เลโอคะ ทำไมต้องบีบมือนานาแรงอย่างนี้ล่ะคะ

ผมขอโทษณภัทรที่พึ่งได้สติรีบปล่อยมือแฟนสาว  แต่สายตามองตามเด็กเสี่ยที่เขาเข้าใจจนทั้งคู่แยกกันไปขึ้นรถคนละคันด้วยจิตใจที่ไม่ปกติ

 

หลังจากกลับถึงบ้านหลังใหญ่สองพ่อลูกก็ชวนกันออกมาร้านส้มตำหน้าปากซอยเจ้าเก่าเจ้าเดิม ปัญชิญายุคุณป๋ากินส้มตำปลาร้าครั้งแรกเมื่อสมัยเธออยู่ ม.คุณป๋าก็ติดใจกลายเป็นสาวกปลาร้าเต็มตัวตั้งแต่นั้นมา ต้องวานลูกสาวอย่างเธอซื้อส้มตำป้าหวินมาฝากประจำหรือบางทีก็ออกมาซื้อเอง 

ป้าหวินนนนนนปัญชิญาส่งเสียงทักทายเจ้าของร้านที่กำลังควงสากตำส้มตำให้ลูกค้าที่ยืนรออยู่สองสามคน

คุณหว้าไม่มานานเลยนึกว่าลืมส้มตำป้าแล้วเด้อป้าหวินทักตอบอย่างดีใจที่ลูกค้าประจำแถมกระเป๋าหนักแวะเข้ามามือก็สาละวนกับการตักส้มตำใส่ถุงให้ลูกค้า ปากก็พูดเจื้อยแจ้วกับปัญชิญา

บ่ลืมดอกจ้า”(ไม่ลืมหรอกค่ะ) ปัญชิญาตอบกลับเป็นภาษาอิสาน เดินไปกดน้ำในกระติกน้ำสำหรับบริการลูกค้าของป้าหวินมาเผื่อคุณป๋าด้วย

กะเห็นหายไปโดนเนาะ ป้าก็นึกว่าย้ายเฮือนหนีไปแล้ว” (ก็เห็นหายไปนาน ป้านึกว่าย้ายบ้านหนีไปแล้ว)ป้าหวินทอนเงินให้ลูกค้าคนสุดท้ายก็หันมาหาปัญชิญาที่นั่งอยู่ก่อนจะทำหน้าตกใจ เมื่อเห็นคนที่มากับคุณหว้า

อุ้ย คุณผู้ชายก็มาด้วยเหรอคะป้าหวินรีบเปลี่ยนเป็นภาษากลางทันทีที่เห็นคุณป๋าของลูกค้าสาวห้าว

ครับ ผมพึ่งกลับจากต่างประเทศวันนี้เอง คิดถึงปลาร้าร้านนี้จนต้องรีบมา ฮ่าๆ

เป็นเกียรติอย่างยิ่งค่า  วันนี้รับตำอะไรดีคะป้าหวินยิ้มหน้าบาน  ปัญชิญาที่คิดเมนูมาจากบ้านก็บอกเมนูตำที่ต้องการไปทันที

ตำปูปลาร้า  ตำป่า  ตำซั่ว.....ตำ....

เอ่อ  พอเถอะลูก นี่เรากินสองคนนะ เยอะขนาดนั้นจะกินหมดได้ไง ท้องไส้จะแย่เอานาคุณปัญญารีบห้ามลูกสาว ที่สั่งยังกะตายอดตายอยาก และถึงขั้นอาจจะลำบากตูดด้วย

แหะๆ ร่างกายต้องการความแซบ มากไปหน่อยค่ะคุณป๋า งั้นแค่นี้พอค่ะป้าหวินปัญชิญาหันไปทำหน้าเจื่อนๆ ประโยคสุดท้ายบอกป้าหวินที่ถือปากกาจดออเดอร์อยู่อย่างตั้งใจ

รับรองแซบ แสบดากค่าคุณหว้า” (รับรองแซบ แสบก้นค่าคุณหว้า) ป้าหวินหันไปสาละวนจัดการตามที่ลูกค้ากิตติมศักดิ์สั่ง ร่างผอมบอบบางของใครบางคนเดินงกๆเงิ่นออกมาจากหลังร้าน และค่อยๆเดินมายังโต๊ะของปัญชิญา มือเหี่ยวย่นยื่นมือไปจับมือของปัญชิญา จนเธอสะดุ้งโหยง เกือบสะบัดมือออกเพราะตกใจ ดีที่หันมาเจอก่อน หญิงสาวจำได้ทันทีว่าหญิงชราที่กำลังจับมือเธอนั้นคือแม่ของป้าหวินที่เคยทำนายทายทักเรื่องเนื้อคู่ของเธอ

สวัสดีค่ะคุณยาย

คือบ่ฟ้าวๆแนล่ะ เขาสิเอาผัวเจ้าไปก่อนเด้นาง” (ทำไมไม่รีบๆหน่อยล่ะ เขาจะเอาสามีเธอไปก่อนนะ) หญิงชรามิได้นำพาต่อเสียงทักทายยังคงจับๆจ้องๆฝ่ามือของปัญชิญา

ห๊ะ อะไรนะคะยายปัญชิญาได้ยินชัดแต่ไม่เข้าใจ หญิงสาวหันไปเลิกคิ้วให้กับคุณป๋าที่กำลังมองมาอย่างแปลกใจเช่นเดียวกัน

โอ้ยอิแม่ เจ้าอย่าไปหาเว่าบอกเพินไปทั่วหลาย”(โอ้ยแม่ แม่อย่าไปพูดบอกเรื่องไร้สาระกับคุณๆ) ป้าหวินได้ยินก็ตะโกนบอกแม่ตัวเองกลัวแกทำให้ลูกค้ารำคาญหรือตกใจ

แม่อยากซอยมันเนาะ ย่านมันบ่ได้ผัวนำเขา เสียดายผุบักงาม

(แม่อยากช่วยมัน กลัวมันไม่ได้สามีกับเขา เสียดายความสวย)

ยายหันไปตะโกนตอบป้าหวินแต่มือยังจับมือของปัญชิญาไว้แน่น

ไม่เป็นไรค่ะป้าหวิน ปัญชิญาบอกอย่างไม่ถือสาคนแก่ และเธอพอจะฟังภาษาอิสานออกจึงเข้าใจว่ายายแกพูดว่าอะไร

ฟ้าวแนเด้อ บักผมยาวมันรูปหล่อ มีผู้หญิงอยากได้มันหลาย ถ่าปล่อยไว้โดน นางล่ะสิเมือยเองเด้อ

(รีบหน่อยนะ ไอ้ผมยาวมันรูปหล่อ มีผู้หญิงอยากได้มันเยอะ ถ้าปล่อยไว้นาน เธอจะเหนื่อยเองนะ)

ยังไงคะยายเอาวะ เชื่อเรื่องเนื้อคู่แล้วจะเชื่อที่ยายทักอีกจะเป็นไรไป คำพูดยายก็เข้าเค้ามาอยู่

ถ่าฟ้าวตอนนี้ นางสิบ่เมือย เพราะตอนนี้มันมีผู้หญิง วนเวียนกับมันแค่สองคน

(ถ้ารีบตอนนี้เธอจะไม่เหนื่อย เพราะตอนนี้มันมีผู้หญิง วนเวียนกับมันแค่สองคน )

ตั้งสองคนเถอะค่ะยายปัญชิญาแย้ง เธอไม่รู้หรอกว่ายายหมายถึงเจ้านายของเธอหรือเปล่าแต่ตีขลุมเอาไว้ก่อน คุณป๋าก็เอาแต่ตั้งใจฟังเงียบๆไม่ถงไม่ถามซักคำ

คนนึงกะแฟนมัน อีกคนคนกะนางนี่ล่ะมือเหี่ยวๆชี้มือใส่ปัญชิญา  โหยยายรู้ลึกรู้จริง นี่ยายมีตาทิพย์หรือมีญาณพิเศษเหมือน เจน ญาณทิพย์ แน่ๆ

แล้วยังไงอีกยาย

ยายฮู้ส่ำนี้ ข้างบนเขาให้ฮู้ส่ำนี้ยายชี้มือขึ้นบนฟ้าประกอบคำพูด ก่อนจะพูดต่อ

อยากมีผัว อย่าย่านบาป ผู้หญิงคนนั้นยังบ่ทันได้เป็นเจ้าของบักผมยาว บ่บาปดอก ขั่นบ่อยากให้ผัวในอนาคตเปลืองตัวไปกว่านี้ ฟ้าวไปเอามันมา เข้าใจบ่นาง มือเหี่ยวๆตบแปะๆที่ไหล่ปัญชิญาเหมือนให้กำลังใจ หญิงสาวส่งยิ้มแหยๆให้ ก่อนที่หญิงชราจะเดินงกๆเงิ่นๆเข้าไปหลังร้านตามเดิม คุณป๋าที่ฟังอยู่เงียบก็เอ่ยขึ้นหลังจากลับหลังยายไป

แปลให้ป๋าฟังบ้าง ยายพูดเรื่องผัวหนูเหรอ

โว๊ะ คุณป๋าก็ หว้าจะมีผัว เอ้ย  สามีที่ไหนล่ะ นี่คุณป๋าเธอพูดเรื่องแบบนี้กับเธอด้วยหน้าตาท่าทางตื่นเต้นแบบนี้ เป็นไปได้ยังไง เมื่อก่อนแค่ผู้ชายมาวนเวียนใกล้ๆก็วีนแตกแล้ว

อ้าว ก็ป๋าได้ยิน

คุณผู้ชายอย่าไปถือสาคำพูดแม่เลยจ้าป้าหวินที่กำลังมัดถุงส้มตำส่งยิ้มเหมือนจะขอโทษแทนแม่ตัวเอง

ไม่เป็นไรครับผมไม่ถือ

ยายแกให้หว้ารีบหาผัว..เอ้ย สามีน่ะคุณป๋า แกเคยทักเรื่องเนื้อคู่ช่วงที่หว้าฝันเห็นงูไงคุณป๋าพยักหน้าหงึกหงัก ก่อนจะพูดประโยคจี๊ด

ห้าวๆแบบนี้จะหาผัวคงยาก แค่แฟนยังหาไม่ได้เลยเนาะ

คุณป๋าเพราะใครล่ะ หว้าจะขึ้นคานเพราะใครห๊ะ!” ปัญชิญาโวยวายใส่ต้นเหตุที่ทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้ แถมยิ้มระรื่นอีก จนป้าหวินเอาถุงส้มตำมาให้

160 บาทจ้าปัญชิญาหยิบให้หว้าหวินสองร้อย และบอกว่าไม่ต้องทอน แต่ป้าหวินไม่ยอมยัดเงินทอนใส่มือลูกค้าสาว

บ่ๆ บ่ได้จ้าคุณลูกหว้า เอาไปเงินทอน แค่แวะมาดู๋ๆ ป้ากะดีใจแล้ว

(ไม่ๆ ไม่ได้จ้าคุณลูกหว้า เอาเงินทอนไป แค่แวะมาบ่อยๆป้าก็ดีใจแล้ว)

โอเคจ้าป้า คุณป๋ากลับมาอยู่บ้านแล้วหว้าคงได้แวะมาบ่อยๆค่ะคุณป๋าเดินไปสตาร์ทรถรอแล้ว ปัญชิญากำลังจะก้าวขึ้นรถ ป้าหวินที่พึ่งนึกอะไรออก เดินเขามาหา

ที่แม่แกพูดคุณลูกหว้าเชื่อมั้ยคะ

เชื่อ..นิดนึงค่ะปัญชิญาตอบแบ่งรับแบ่งสู้

ขอบคุณนะคะที่ไม่ถือสาแม่ของป้า แต่แกดูหมอแม่นจริงๆนะคะ ถ้าคุณหว้าจะรีบหาผัวตามที่แกบอก ก็ไม่เสียหายนะคะ

ป้าหวินพูดจบก็เดินหนีทันทีเพราะมีลูกค้าเข้าร้าน ก่อนไปยังชูสองนิ้วเป็นเชิงให้หญิงสาวสู้ๆอีกแน่ะ จนคุณป๋าที่ได้ยินยังหัวเราะ

กองเชียร์เยอะจริงลูกสาวป๋าปัญชิญาม้องค้อนผู้เป็นพ่อนิดนึง ก่อนจะนั่งนิ่งคิดตามคำพูดของคุณยาย ‘อยากมีผัวอย่ากลัวบาป เขายังไม่ได้เป็นเจ้าของ..’ อืม มันน่าสนใจตรงประโยคนี้แหละในเมื่อเขายังไม่แต่งงานจดทะเบียนสมรสเธอก็ยังมีสิทธิ์นี่นาและเธอก็ไม่อยากให้ว่าที่สามีเปลืองตัวไปกับผู้หญิงอื่นอย่างที่ยายบอกซะด้วย ถึงเวลาจริงจังซะแล้วสิ ถ้าเขาไม่มองไม่สนใจ ก็แล้วแต่บุญกรรมแล้วกัน อยากมีสามีต้องกล้าๆหน่อยลูกหว้า ‘สามีจ๋ารอไอ้หว้าก่อน

 

 

 

 

ด้านคนที่กำลังจะมีเมียโดยไม่รู้ตัว หลังจากขับรถไปส่งดาราสาว ก็ขับรถมายังคอนโดที่เขาเคยมาส่งวิศวกรสาวครั้งหนึ่ง ณภัทรนั่งทึ้งผมตัวเองอย่างหงุดหงิด นี่เขาเป็นบ้าอะไรวะถึงต้องขับรถมาที่คอนโดยัยเด็กเสี่ย เห็นถึกห้าวๆแบบนั้นไม่คิดว่าจะมีเสี่ยตาบอดมาชอบด้วย แต่จะว่าไปปัญชิญาถึงจะห้าวแต่ยังมีบางมุมบางครั้งที่ทำเขาตะลึงมาแล้วนี่นา เมื่อคืนก็ใส่ชุดเจ้าหญิงจัสมินเซ็กซี่จนผู้ชายทั้งบริษัทรวมทั้งเขาด้วยมองตาละห้อย นับประสาอะไรที่จะอ่อยเสี่ยแก่ๆคนหนึ่งให้หลงหัวปักหัวปรำไม่ได้ หึ ถึงขนาดเป็นเมียเสี่ยได้ง่ายๆ แล้วทำไมเขาจะเอามาเชยชมเล่นๆไม่ได้ล่ะ ณภัทรคิดอย่างพาลๆ ก่อนจะขับรถออกจากหน้าคอนโดปัญชิญาเร็วแรงตามอารมณ์  

มาทำงานสายนะณภัทรที่เข้าอ๊อฟฟิศตั้งแต่เช้า เพราะนอนไม่ค่อยหลับ เอ่ยเสียงกระด้างเมื่อร่างของคนที่รอเดินผ่านเขาไปโดยไม่สังเกตด้วยซ้ำว่าเขานั่งอยู่มุมกาแฟ

อุ้ย ท่านรอง สวัสดีค่ะ มาแต่เช้าเลยนะปัญชิญาสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าใครที่บังอาจว่าเธอมาสายทั้งที่ ในอ๊อฟฟิศยังไม่มีใครมาเลยด้วยซ้ำ เมื่อเห็นว่าเป็นใครก็ยกมือไหว้ ก็เป็นลูกจ้างเขานี่หว่า

เมื่อคืนคงจะหนักจนเพลียล่ะสิ ปัญชิญาเลิกคิ้วอย่างแปลกใจท่าทางและน้ำเสียงเหมือนหาเรื่องของเจ้านายหนุ่ม

คุณณภัทรรู้ได้ไงเนี่ย!”ปัญชิญาเบิกตากลมโตกว้างอย่างประหลาดใจ ก็เขาพูดเหมือนรู้ว่าเธอกินส้มตำหนักมากจนต้องวิ่งรอกเข้าห้องน้ำเกือบทั้งคืนจนเพลียอย่างที่เขาบอกจริงๆ

หึ ความลับไม่มีในโลกหรอก พึ่งรู้ว่าแค่กินส้มตำที่บ้าน ต้องถึงขั้นเก็บเป็นความลับด้วย ปัญชิญาเกาหัวแกรกๆ

ความลับไม่มี มีแต่ความเลิฟค่ะเจ้านายปัญชิญาขยิบตาอย่างขี้เล่นใส่เจ้านายที่นั่งหน้าตึง ไม่รู้ไปกินรังแตนที่ไหนมา แล้วสายตาเหมือนรู้ทันอะไรนั่นอีก อยู่ๆณภัทรก็ลุกขึ้นเดินหนีออกไปข้างนอกโดยไม่ตอบโต้อะไร  วิศวกรสาวมองตาหลังอย่างงงงวย นี่เขาเป็นบ้าอะไรเนี่ย ตอนนี้เธออยากโด๊ปกาแฟ ร่างกายต้องการคาเฟอีน ยังไม่มีเวลาอ่อยว่าที่สามีตอนนี้หรอก ปล่อยไปก่อนละกัน  เพื่อนร่วมงานทยอยเข้าอ๊อฟฟิศมาเรื่อยๆ และแซวเรื่องชุดเมื่อคืนเลี้ยงปีใหม่ ว่าเธอคงมีเวทย์มนต์เสกให้ตัวเองสวยแน่ๆ เพราะสภาพตอนนี้ลบภาพคืนนั้นออกไปซะไม่เหลือเค้าเจ้าหญิงจัสมินเลย

พี่หว้าคนสวยคร๊าบเสียงชวนเลี่ยนจากชัชวาล ดังลอยมาก่อนตัวจะมาถึงซะอีก ปัญชิญาทำหน้าผะอืดผะอม กับน้ำเสียงของโฟร์แมนหนุ่มรุ่นน้อง

มึงไม่ต้องทำเสียงแบบนี้นะไอ้ชัช จะอ๊วก

อ้าว ทำไมนางฟ้าถึงปากหมาอย่างงี้ล่ะ

ไอ้ชัช ! ถ้าเรียกฉันด้วยน้ำเสียงแบบเมื่อกี้อีก แกโดนถีบแน่ไอ้ชัชปัญชิญาถีบก้นชัชวาลโดยไม่บอกไม่กล่าวจนเซแทดๆ ข้อหามันด่าเธอว่าปากหมา

โอ้ย นางฟ้าคืนนั้นออกจากร่างเจ๊ตอนไหน  แล้วนี่แกเป็นใครยัยปีศาจออกไปจากร่างเจ๊คนสวยของฉันเดี๋ยวนี้นะโว้ยนางฟ้าสุดเซ็กซี่คืนนั้นมันเป็นแค่ภาพลวงตารึไง ทำไมวันนี้ลูกพี่เขาถึงกลับกลายร่างมาเป็นปีศาจเหมือนเดิมอีกแล้ว

อยากโดนอีกเหรอ นี่แหละโว้ยร่างจริงฉันปัญชิญายกเท้าขึ้นหมายจะถีบอีกรอบ ชัชวาลวิ่งปรู๊ดออกไปที่ประตูอย่างรู้ทัน แต่ก่อนไปเขาชะงักเกือบลืมข้อความที่มีคนสั่งเข้ามาซะแล้ว

เออลืม  คุณณภัทรให้มาตามลูกพี่น่ะ

ตามไปไหนวะ

อยู่ที่ไซต์งาน ชั้นสองนะ ด่วนด้วย หน้าเจ้านายยังกะอยากฆ่าใครอ่ะตอนนี้

เออๆ เดี๋ยวไปชัชวาลออกไปแล้ว ปัญชิญาก็ยกแก้วกาแฟดื่มจนหมดก่อนจะตามหลังชัชวาลออกไปยังสถานที่ที่เจ้านายอารมณ์แปรปรวนเรียกพบ หญิงสาวเดินเข้าไปในไซต์งานห้างสรรพสินค้าที่ยังไม่เสร็จดีอย่างเร่งรีบ จนถึงชั้นสองก็ยังมองหาคนที่เรียกพบก็ไม่เจอ

เจ้านาย วู้ๆ อยู่ตรงไหนเดินหามุมไหนก็ไม่มีนี่คงไม่ได้เรียกเธอมาเพื่อเล่นซ่อนแอบนะ ทั้งชั้นนี่ก็ใช่ว่าจะเล็กๆ แล้วเขาไปมุดหัวอยู่ที่ไหน คนที่เดินตามจนเกือบทั่วชั้นสองอารมณ์เริ่มบูด เมื่อไม่เห็นแม้แต่เงาของคนที่เรียกมาพบ ถ้าไม่เจอก็ไม่รอเจอแล้วโว้ย เตรียมก้าวขาเดินไปทำงานต่อ เสียงข้อความไลน์ก็ดังเบรกขาไว้ซะก่อน

Singha: Where are you?  

เรียกมาพบที่นี่แต่มาถามว่าอยู่ไหนงั้นเหรอ  มันน่านัก

 

ลูกหว้าเน่าอยู่ในใจคุณ

Singha: _*_ 

Singha: ตอบดีๆเดี๋ยวเดินไปหา

ลูกหว้าเน่าอยู่ในใจเสมอ

Singha: ลูกหว้าอยู่ตรงไหน

ลูกหว้าเน่าอยากอยู่ใกล้ๆคุณ

Singha: กวน..

ลูกหว้าเน่า: Teen

 ปัญชิญาเห็นเขาอ่านแล้วแต่ไม่ตอบกลับมาสักที สงสัยยอมแพ้ไปแล้ว หึ อยากทำให้เธอโมโห  เสียเหงื่อ เสียพลังงาน เสียอารมณ์ ก็ต้องโดนกวนให้อารมณ์เสียเหมือนกันเนี่ยแหละจะได้หายกัน ชิหญิงสาวเดินออกมาจากส่วนที่เป็นห้องน้ำ อย่างอารมณ์ดี กำลังจะอ้าปากร้องเพลงแต่ต้องร้องอย่างตกใจแทน เมื่อมีมือลึกลับจับกระชากเข้าไปหาอย่างแรงและเร็ว จนหลังของเธอกระแทกกับอกแข็งๆแรงเอาการอยู่

เฮ้ย! ใครวะปล่อยนะโว้ย ไม่งั้นแกโดนแน่ยิ่งดิ้นยิ่งรัดแน่น กลิ่นหอมๆจากตัวคนที่ลากเธอมากอดจนจะได้เสียเป็นเมียผัวกันอยู่แล้วนั้นคุ้นจมูก มากๆ

อ้าว ไหนบอกอยากอยู่ใกล้ๆผมไงเสียงทุ้มเอ่ยชิดใบหูจนขนอ่อนทั่วร่างกายของเธอลุกชัน แต่ไม่อยากยอมรับเท่าไรว่าเธอโล่งอกที่เป็นเขา

โอ๊ะ เจ้านายเองหรอกเหรอเนี่ยเมื่อรู้ว่าเป็นใครก็หยุดดิ้น ความสนุกเริ่มมาแทนความโมโห

อืม ก็ผมไง หรือคุณนัดใครไว้นอกจากผมล่ะ

เดี๋ยวๆ เข้าใจอะไรผิดมั้ยคะเจ้านาย คือฉันไม่ได้เป็นคนนัดคุณ แต่คุณเรียกฉันมาพบค่ะ

ก็เหมือนกันนั่นแหละ

เหมือนตรงไหนวะ

ลูกหว้าอย่าหยาบคายวงแขนรัดแน่นขึ้นอย่างต้องการทำโทษ แต่คนโดนกอดไว้ทั้งตัวกลับไม่ดิ้นไม่พยายามออกจากอ้อมแขนแม้แต่น้อย อยู่เฉยๆ เฉยมากจนน่าแปลกใจ เหมือนเต็มใจให้กอดยังไงยังงั้น จนคนที่ตอนแรกคิดจะแกล้งอดถามไม่ได้

นี่จะไม่ดิ้น ไม่บอกให้ปล่อยหน่อยเหรอคนถูกถามส่ายหน้าหวือ แบบไม่ต้องคิดก่อนจะพูดประโยคเด็ด

ชอบ ตัวหอมดี แถมน่าจะมีซิกแพคด้วยใช่ม้าไม่พูดเปล่ายังถูหลังกับหน้าท้องชายหนุ่มที่กำลังช๊อคกับคำตอบที่ไม่คาดฝัน แรงถูไถเสียดสีทำให้ณภัทรขนลุก การกระทำของยัยวิศวกรบ้านี่ก็กำลังรบกวนน้องชายเขา คนแกล้งกลับเพลี่ยงพล้ำเป็นฝ่ายโดนแกล้งซะเอง จนต้องรีบปล่อยวงแขนและถอยออกห่าง

ผู้หญิงประสาท มีผัวแล้วยังอ่อยไปทั่วปัญชิญาอ้าปากค้างกับคำพูดชายหนุ่ม เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ!  ใช่เขาพูดว่า ผู้หญิงประสาท มีผัวแล้วยังอ่อยไปทั่ว ผัวเหรอ? เขาบอกว่าใครมีผัวนะกำลังจะอ้าปากถาม ร่างสูงที่พึ่งกล่าวหาเธอด้วยข้อหาร้ายแรง ก็ชิ่งเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว ปัญชิญาอ้าปากแล้วหุบ อ้าปากแล้วหุบ ก็ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา ตั้งสติไม่ทันไปไม่เป็น คนไม่มีผัวอย่างที่โดนกล่าวหา ไม่ได้โกรธณภัทรแต่งงมากกว่าว่าเขาไปเอาข้อมูลง่อยๆห่างไกลความจริงหลายล้านปีแสงนี่มากจากไหน ถ้าเธอมีผัวจริง คงไม่ต้องมาจีบๆ อ่อยๆ ว่าที่ผัว เอ้ย ว่าที่สามีในอนาคตอย่างเขาหรอก

 

........................................................................................................................................................

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

36 ความคิดเห็น

  1. #13 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 16:24
    55555555เข้าใจผิดไปใหญ่แล้ว
    #13
    0
  2. #6 S1O9N9E5 (@SaXoNySone) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 11:10
    เข้าใจผิดซะงั้น
    #6
    0