The Dragon Slayer - นักล่าพิภพมังกร

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 3 : ริก้า เด็กสาวผู้มากับคำทำนาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 เม.ย. 58

3

            ทั้งราฟและนินเซย์พากันเดินออกมาจากร้านพร้อมกับขวดโพชั่นแก้อาการบาดเจ็บอีก 3 ขวดใหญ่

            นายแน่ใจเหรอว่าจะไปที่นั่นจริงๆ

มั่นใจสิ

แววตาของราฟมุ่งมั่นกับเป้าหมายของตนตอนนี้มีเพียง พาลาซิตี้ ที่เดียวที่เป็นจุดมุ่งหมายสำหรับเขา

นินเซย์มองไล่หลังคนที่พึ่งบอกเขาว่าตนเองเป็นเพื่อนกับเขา ทั้งชีวิตนินเซย์ไม่เคยมีเพื่อนเลยสักคน ใบหน้านิ่งของเขาค่อยๆเผยรอยยิ้มเล็กๆออกมา แน่นอนว่าเขารู้สึกอิ่มเอมใจกับคำพูดของร้านที่พูดกับเขาในร้าน

 

ทั้งสองเดินออกมาตามทางที่ได้สอบถามจากผู้คน แสงวูบวาบบางอย่างอยู่ถัดไปไม่ไกลจากพวกเขานัก ทางด้านทิศตะวันออกแตกต่างกับทิศตะวันตกเพราะมีโขดหินใหญ่ประปรายอยู่เต็มไปหมด แต่ยังคงมีทรายสีขาวนวลที่เหมือนกันอยู่

พะพวกนาย

เสียงเรียกแว่วขึ้นมา ทั้งราฟและนินเซย์ต่างหันหาต้นเสียงที่ไม่รู้ว่าอยู่ไหน แต่แล้วก็ปรากฎร่างของใครคนหนึ่งในชุดที่มีผ้าพันปกปิดเต็มตัวทั้งหัวจรดเท้า

มัมมี่! “

สองเท้าของราฟยกขึ้นเตรียมวิ่งตามสัญชาติญาณแต่กลับถูกสะกัดไว้ด้วยคำพูดของอีกคน

มัมมี่บ้านพ่อนายเซ่! ฉันคนย่ะ

แล้วทำไมเธอถึงมีผ้าพันเต็มตัวขนาดนั้น

ราฟเอ่ยพร้อมกับเลิกคิ้วมองอย่างสงสัย คนผู้นั้นเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆก่อนจะเปิดผ้าที่ส่วนหน้าออกเล็กน้อย

ฉันแค่ใช้ชุดคลุมตัวแล้วพันหน้าต่างหากย่ะ แล้วที่ฉันต้องเอาผ้ามาปิดแบบนี้เพราะฉันแพ้ทราย ถ้าโดนเข้ามากๆตัวจะแดงแล้วก็คันไปทั้งตัวเลยน่ะสิ

แล้วเธอเรียกพวกเรามีอะไรหรือเปล่า

พวกนายกำลังจะไปไหนกัน

ฉันกับราฟกำลังจะไปที่พาลาซิตี้

เข้าทาง ฉันไปด้วย

หะ? แต่เธอเป็นผู้หญิงนะ บนโลกที่พวกเราต้องใช้เดินทางไปพาลาซิตี้น่ะมีแต่สัตว์ประหลาดเต็มไปหมดไม่รู้ว่าพวกมันมาจากไหนกัน

ฉันรู้หรอกน่า เพราะฉันก็มาจากโลกนั้นเหมือนกันย่ะ

เธอมาจากโลกนั้น! “

ทั้งราฟและนินเซย์ตะโกนขึ้นพร้อมกันเพราะไม่คิดว่าจะมีคนมาที่นี่เหมือนพวกเขาทั้งสองคน และไม่คิดว่าจะยังมีคนรอดจากโลกอีกเช่นกัน

ริก้า หรือเด็กสาวที่ทั้งสองพบเจอนั้นรอดมาได้จากการที่เธอหนีมาพร้อมกับครอบครัวและคนใช้ในครอบครัวอีกสองสามคน แต่สุดท้ายก็เหลือเพียงแต่ริก้าที่รอดมาได้เธอเดินมาเรื่อยๆเพราะไม่มีหนทางที่จะไป แม้จะย้อนกลับไปที่บ้านของตนก็ไม่มีประโยชน์ ริก้าเป็นเด็กสาวที่ชอบอ่านหนังสือประวัติศาสตร์และตำนานต่างๆมากมาย แต่กลับไม่ได้รับการสนับสนุนจากทางบ้านเพราะครอบครัวของริก้านั้นเป็นครอบครัวที่มีคฤหาสน์ใหญ่ในระดับหนึ่งทำธุรกิจอุตสาหกรรมเจียระไนไพลิน ถูกเลี้ยงมาในแบบมาดผู้ดีแต่นั่นไม่ใช่ตัวตนของเธอ

ริก้าทำได้เพียงแต่เวลาที่ต้องออกงานพบปะผู้คนกับพ่อแม่ของเธอเท่านั้น เมื่ออยู่ในบ้านหรืออยู่ตามลำพังเขาจะทำตัวเป็นเหมือนคนธรรมดาทั่วไป และรวมกับการที่เขาชอบใช้เวลาอ่านหนังสือจึงทำให้ไม่ได้ใช้เวลาอยู่กับคนในครอบครัวสักเท่าไหร่

ริก้าเคยอ่านเจอหนังสือเล่มหนึ่งที่ยายเขาให้เป็นของขวัญตอนอายุสิบห้าก่อนที่ท่านจะป่วยเป็นโรคชราและจากไป หนังสือเล่มที่ย่าของริก้าให้มานั้นคล้ายกับนิยายแนวแฟนตาซีทั่วไป เพราะในหนังสือนั้นมีเรื่องราวที่บ่งบอกสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคตกับโลกที่เขาอยู่

เมื่อท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีแดง จงหนีเข้าป่าลับเพื่อพบเจอกับผู้กล้าในเมืองแห่งทะเลทราย โลกสีฟ้าเขียวนั้นจะถึงกาลดับสิ้นลงเมื่อสิ่งร้ายมาเยือน จงตัดใจและเดินทางต่อไปหากต้องการมีชีวิตรอด

นี่เป็นบทความจากหนังสือที่ริก้ายังจำได้ดี เพราะหลังจากที่ริก้าเปิดอ่านหนังสือเล่มนี้ได้เพียงไม่กี่ชั่วโมงพ่อแม่ของเขาก็ต้องนำมันไปเผาทิ้งหลังจากพบว่าริก้าอ่านมันเนื่องมาจากมองว่าเป็นสิ่งไร้สาระ ริก้าแสดงออกให้ทุกคนเห็นว่าเขาเชื่อว่ามันเป็นความจริงทั้งๆที่ตัวริก้าเองก็ไม่ได้เชื่อสิ่งนั้นสักเท่าไหร่ เพียงแต่เพราะความต่อต้านที่พ่อแม่ของเขาทำลายหนังสือเล่มนั้นทิ้ง

เธอจำได้แค่นี้เหรอ

นินเซย์เลิกคิ้วถาม

ก็จะให้ทำยังไงได้ ฉันอ่านหนังสือเล่มนั้นยังไม่ถึงครึ่งเล่มเลยด้วยซ้ำ แถมนี่มันก็ตั้งสองปีมาแล้ว

แสดงว่าตอนนี้เธออายุสิบเจ็ดสินะ

ใช่

นายคิดว่าไงราฟ

ถ้าเธออยากไปก็ไปสิ อยู่ที่นี่ก็คงไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ

เยี่ยมเลย นี่ชุดของพวกนาย

เธอไปเอามันมาได้ยังไง

นินเซย์หยิบชุดในถุงกระดาษสีน้ำตาลออกมาก็พบว่ามันเป็นชุดรูปร่างหน้าตาแปลกๆจากที่พวกเขาใส่อยู่ แต่ราฟกลับคุ้นเคยมันดีเพราะว่าของพวกนี้น่าตาคล้ายคลึงกับเครื่องแต่งกายในเกมที่เขาเคยเล่นมาหลากหลาย

เอ่อคือ... ฉัน...

ย้อนกลับไปเมื่อ 2 ชั่วโมงที่แล้ว

จริงเหรอคะ! พวกเราสามารถไปลงทะเบียนเป็นประชากรของโลกนักรบมังกรได้ที่พาลาซิตี้จริงเหรอคะ

จริงสิจ๊ะหลาน ยายเคยอยู่ที่นั่นมานานเห็นผู้คนจากโลกต่างๆที่เข้ามาอยู่ในโลกของเราเยอะแยะเลยล่ะจ้ะ แอ่กๆๆ… “

ที่เมืองนั้นเป็นยังไงบ้างคะคุณยาย

เป็นโลกที่มีผู้คนเยอะที่สุดเมื่อเทียบกับเมืองอื่นๆในโลกนักรบมังกรจ้ะ แอ่กๆ ที่นั่นเป็นเมืองที่สงบสุขมาก มีคลับมากมายให้ผู้คนได้อาศัยอยู่เพื่อทำภารกิจแลกกับเงินและสิ่งของน่ะจ้ะ ถ้าหลานอยากจะไปอยู่ที่นั่นก็สามารถหางานทำได้ง่ายๆที่คลับ แต่ก็สามารถทำงานอย่างอื่นได้เช่นกันจ้ะ แอ่กๆๆ

แล้วที่นั่นจะมีที่ให้หนูพักไหมคะ

มีแน่นอนจ้ะ ว่าแต่หลานมาจากโลกไหนล่ะจ๊ะ

โลกมนุษย์ค่ะคุณยาย

หนึ่งในสี่ของโลกมนุษย์น่ะเท่ากับเมืองพาลาซิตี้เมืองเดียวเลยนะจ๊ะ แอ่กๆ หลานสบายใจเรื่องที่อยู่ได้เลยหละจ้ะ

ขอบคุณนะคะคุณยาย ว่าแต่… “

ริก้าหยุดคำพูดของเขาไว้แล้วเหลือบมองเด็กผู้ชายสองที่กำลังเดินอยู่ในตลาด เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายช่างเหมือนกับที่เขาเคยเห็นไม่มีผิด มันเป็นเสื้อผ้าแบบเดียวกับบนโลกมนุษย์ ทันใดนั้นริก้าก็เปิดปิ๊งไอเดียขึ้นมา เขายกมือไหว้ขอบคุณคุณยายที่พึ่งพบได้ไม่นานแล้ววิ่งออกจากบ้านตรงไปยังร้านขายอาวุธนั้น

ได้โปรดรับนี่ไป ถึงแม้มันจะมีราคาไม่มากเท่าไหร่นักแต่ข้าเต็มใจให้นายท่าน

ทำไม

ผมตามหาขวานของตระกูลราฟาเอลมานานแล้ว และผมจำได้แม่นว่ามันมีรูปร่างยังไง มันเป็นขวานศักดิ์สิทธิ์ที่ถึงแม้จะมีใครพยายามทำเลียนแบบก็ไม่สามารถทำได้ ถึงแม้ผมจะได้เห็นมันตอนที่ยังไม่มีพลังอานุภาพอะไรนักแต่ตำนานเล่าลือกันมาอย่างไม่มีผิดเพี้ยนว่ามันน่าทึ่งขนาดไหน

ริก้าแอบฟังบทสนทนานั้นอยู่นอกร้านได้สักพักก่อนจะต้องวิ่งไปแอบเมื่อเด็กหนุ่มสองคนเดินออกมาจากร้าน เขาเฝ้ามองขวานเล็กๆเหมือนกับขวานตัดไม้ทั่วไปที่พาดอยู่ข้างเอวของเด็กหนุ่มอีกคน หากแต่มองดีๆแล้วมันกลับปรากฎภาพเลือนลางที่ทำให้คนมองอึ้งไปเล็กน้อย เพราะเห็นเป็นภาพขวานขนาดใหญ่ตามรูปภาพในหนังสือเล่มหนึ่งที่ริก้าคุ้นตาเป็นอย่างดี

มือเรียวหยิบรูปภาพในกระเป๋าเสื้อออกมาดูให้แน่ใจว่าตนไม่ได้เข้าใจผิดไปเอง ริก้ามองสลับไปมาระหว่างภาพในกระดาษกับภาพเลือนรางที่ปรากฎบนขวานเล่มนั้น ใช่! ไม่ผิดแน่ๆ มันคือขวานในตำนานจริงๆ

คุณลุงคะ! “

เจ้าของร้านสะดุ้งโหยงกับเสียงตะโกนเรียกที่ดังขึ้นมา

วะว่าไงครับท่านผู้หญิง ฮิฮิฮิ

คุณลุงมีอาวุธอะไรให้หนูใช้ได้บ้างไหมคะ

อาวุธเหรอ ลุงว่าหนูเป็นเด็กผู้หญิงอย่าเอาอาวุธพวกนี้ไปเล่นเลยดีกว่านะจ๊ะ ฮิฮิฮิ มันอันตราย

เอามาเถอะลุง! “

ริก้าตบปังลงบนเค้าน์เตอร์ทำเอาลุงแก่สะดุ้งโหยง

แต่ลุงว่า… “

ตึ้ง!

กองธนบัตรจำนวนหนึ่งถูกวางลงบนเค้าน์เตอร์ ลุงเจ้าของร้านตาโตเหมือนได้ลาภก้อนใหญ่รีบคว้าธนบัตรกองนั้นไปนับจำนวนทันที

10000 บาท!

ท่านผู้หญิงไปเอาเงินมาจากไหนกัน ฮิฮิฮิ

ลุงอย่าชักช้าสิ หนูบอกให้เอาอาวุธมาให้หนูอย่างนึงไง

จ้ะๆๆๆ ถ้างั้นลุงให้เอ่อ… “

ลุงเจ้าของร้านมุดลงไปใต้เค้าน์เตอร์ใหญ่อยู่ประมาณสองสามนาทีก่อนที่จะโผล่ขึ้นมาพร้อมกับคฑาด้ามหนึ่งมีหัวกลมเหมือนลูกแก้วถูกยึดไว้ด้วยเหล็กกล้าสีเงินสี่ด้านที่ยื่นออกมาจากด้ามคฑาซึ่งทำมาจากเหล็กกล้าสีบลอนซ์เงิน

ริก้าหยิบคฑาขึ้นมาแล้วสอดสายตาไปทั่ว หากไม่ได้คิดไปเองริก้ารู้สึกเหมือนว่ามันกำลังพยายามโต้ตอบกับตนเองอยู่ แต่คงเป็นไปไม่ได้เพราะอาวุธเป็นเพียงแค่สิ่งประดิษฐ์ไม่ใช่สิ่งมีชีวิต

เอาอันนี้แหละลุง ว่าแต่มันใช้ยังไง

คฑาด้ามสามารถใช้ทักษะได้สี่ทักษะก็คือ บริสฟอร์ซ อาร์คไฟเออร์ ธันเดอร์เบรค และฮีล แต่หากใช้ทักษะของมันติดต่อกันมากเกินไปพลังชีวิตของท่านผู้หญิงก็จะลดต่ำลงไปตามกัน ต้องให้ร่างกายได้พักฟื้นชั่วระยะหนึ่ง

แน่ใจนะว่าใช่ได้

ได้สิครับท่านผู้หญิง ฮิฮิฮิ

ลุง ลุงจำเด็กผู้ชายสองคนเมื่อกี้ได้ใช่ไหม

จำได้สิครับท่านผู้หญิง ฮิฮิฮิ

ขอชุดที่หนูใส่ได้หนึ่งชุด แล้วก็ชุดที่ลุงคิดว่าสองคนนั้นใส่ได้สองชุด

ได้ครับคุณผู้หญิง ฮิฮิฮิ

 

นี่สรุปเธอแอบตามเรามางั้นเหรอ

ก็ใช่น่ะสิ พวกนายรีบเปลี่ยนชุดนั้นแล้วไปกันได้แล้ว

แล้วเธอไม่เปลี่ยนเหรอไง

ฉันเปลี่ยนหมดแล้วย่ะ ถึงต้องเอาผ้ามาคลุมอย่างนี้ไง

ทำไมอะ

ไม่ต้องถามหรอกน่า! ไปเปลี่ยนชุดได้แล้วไป

ยัยนี่แปลกคนชะมัด แล้วนี่มันชุดอะไรกันเนี่ย

นินเซย์หยิบชุดที่ทำจากผ้าไหมสีดำปักด้วยด้ายสีทองเป็นรูปหยินหยางออกมาเทียบกับร่างตัวเอง ชุดที่นินเซย์ได้นั้นทำมาจากผ้าไหมโบราณที่สามารถทนความร้อนได้เป็นอย่างดีแถมขาดยาก ส่วนชุดของราฟนั้นเป็นเกราะเหล็กแต่มีน้ำหนักเบาไม่ใหญ่เกินไปสำหรับเขา

หลังจากเปลี่ยนชุดเสร็จทั้งสามก็พากันเดินไปที่จุดวาร์ปสีแดงเหมือนกับประตูผ่านไปอีกมิติในหนังแฟนตาซีซึ่งอยู่ทางด้านตะวันออกของเมืองมูนเบย์ซิตี้ มันต่างจากวาร์ปทางเข้าที่เป็นเหมือนหลุมอากาศ ราฟเป็นคนเดินเข้าจุดวาร์ปนั้นคนแรก ตามด้วยริก้าและนินเซย์

 

ทั้งสามโผล่ออกมาอีกด้านหนึ่งของป้าที่ไม่คุ้นเคยนัก ราฟยังคงเป็นคนเดินนำอีกเช่นเคยแม้ว่าเขาจะไม่รู้ทิศทาง แต่ก็ไม่ได้ต่างอะไรไปจากทั้งสองคนที่เดินมากับเขาซึ่งไม่รู้ทางเช่นกัน

นินเซย์ล้อเลียนเรื่องชุดที่ริก้าใส่ตลอดทางนั่นทำให้เด็กสาวรู้สึกหงุดหงิด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้กับเรื่องที่นินเซย์ล้อเลียนเธอ แม้มันจะทำให้ขยับตัวไปมาได้สบายๆไม่อึดอัดแต่ริก้าไม่เคยใส่ชุดที่ดูโป๊ขนาดนี้มาก่อน กระโปรงสีฟ้าเดียวกับส่วนบนนั้นก็ช่างสั้นจนรู้สึกหวิวๆบ้างบางที แต่จะมัวมานั่งเลือกแต่งตัวอย่างนั้นอย่างนี้มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรมากกว่าการหาวิธีเอาตัวรอดบนโลก

            เฮ้พวกนายดูนั่นสิ

ราฟชี้ไปทางนกยักษ์ความสูงสองเมตรกว่าตัวสีเหลืองหน้าตาบ่องแบ๊ว นั่นทำให้ริก้าที่เป็นผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มถึงกับอดใจไม่ไหวรีบวิ่งเข้าไปคลอเคลียกับมันทันที

เฮ้ย! ยัยบ้า! ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะเดี๋ยวก็โดนมันทำร้ายเอาซะก่อนหรอก

จะบ้าเหรอไง นายดูนี่สิมันหน้าตาน่ารักจะตายไป

ริก้าพูดพร้อมกับทำตาหวานให้นกแบ๊วตัวนั้น มันร้องออกมาเหมือนกับได้พบเพื่อนใหม่แต่กลับไม่ใช่ แววตาของมันเปลี่ยนเป็นสีแดงคล้ำก่อนที่กรงเล็บแหลมจะยื่นยาวออกมา ริก้าสะดุ้งโหยงรีบผละตัวออกจากนกตัวนั้นวิ่งแจ้นไปหลบหลังนินเซย์ทันที

ก้าบ ก้าบ ก้าบ

มันไม่ใช่นกนี่นินเซย์

ถึงจะเป็นตัวอะไรก็ไม่ปลอดภัยอยู่ดีนั่นแหละน่า

นั่นสินะ หึหึ

ราฟยิ้มมุมปากมือหยิบเอาขวานที่พกติดตัวไว้มาถือก่อนที่มันจะเปลี่ยนขนาดใหญ่ขึ้นกว่าเดิม

เข้ามาเลยเจ้านกน้อย

ก้าบ ก้าบ ก้าบ

นกทั้งฝูงจำนวนไม่ต่ำกว่าห้าสิบตัววิ่งออกมาจากหลังพุ่มไม้วิ่งตรงมายังเขาทั้งสามที่ยืนเกาะกลุ่มกันอยู่ ราฟกวัดแกว่งขวานไปมาอย่างไม่ลีลอส่งผลให้นกแบ๊วจำนวนหนึ่งกระเด็นออกไป แต่มันก็วิ่งกลับมาอีก ทางด้านนินเซย์เองก็ใช้กระบวนท่ากับดาบเล่มใหม่ของเขาอย่างพริ้วไหวตามที่ฝึกมาอย่างชำนาญ

อาร์คไฟเออร์! “

ริก้ายื่นคฑาออกไปข้างหน้าแล้วเปล่งเสียงออกมาตามที่ลุงเจ้าของร้านขายอาวุธบอก ทั้งราฟและนินเซย์หันขวับมาดูผลงานที่ริก้าทำแต่กลับต้องงงไปตามๆกัน

ทำอะไรของเธอน่ะยัยบ้า

บ้าจริง ลุงนั่นหลอกฉันรึเปล่าเนี่ย! “

ริก้ายังคงทำเช่นเดิมอยู่สองสามครั้งจนนกยักษ์นั่นวิ่งเข้ามาหาเธอแต่ถูกนินเซย์วิ่งเข้ามาช่วยไว้ได้ทัน

โธ่ คฑาบ้าบออะไรของเธอกันเนี่ย

ฉันจะไปรู้เหรอไง! “

ริก้าเปลี่ยนจากท่องคาถาไปเป็นใช้คฑาเหล็กของเธอฟาดหัวนกแทน ในใจยังคงโกรธแค้นเป็นฝืนเป็นไฟที่ลุงเจ้าของร้านหลอกขายของบ้าๆพรรค์นี้ให้เธอ

            ตู้ม

เฮ้ย! “

นินเซย์สะดุ้งโหยงเมื่อเสียงระเบิดดังสนั่นขึ้นใกล้ๆเขา นกยักษ์สีเหลืองจำนวนไม่น้อยพากันไหม้เกรียมจากการถูกระเบิด

นายเห็นมั้ย! ฉันบอกแล้วว่าฉันทำได้

เมื่อกี้มันอะไรกัน

อาร์คไฟเออร์ของฉันคงทำให้นายอึ้งไปเลยล่ะเซ่

นินเซย์จิ๊ปากหมันไส้กับเสียงหัวเราะเยาะเย้ยของริก้า เขาหันกลับไปต่อสู้กับนกยักษ์วิ่งเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้งเช่นเดียวกับราฟที่ยื่นห่างจากพวกเขาประมาณห้าเมตร

กรี๊ดดดดด! “

ริก้ายืนหัวเราะเยาะเย้ยนินเซย์โดยไม่ทันได้ระวังตัว นกยักษ์ตัวหนึ่งก็กระโจนเข้าหาเธอจนกระเด็นไปไกล ร่างของเธอถูกนกยักษ์ยืนทับจนไม่สามารถขยับไปไหนได้แต่ยังคงดิ้นไปมา เล็บเท้าข้างหนึ่งจิกเข้าไปในแขนซ้ายของหญิงสาว พร้อมกับง้างเท้าอีกข้างเตรียมใช้เล็บอันแหลมคมของมันตะปบลงมาที่หญิงสาวสุดกำลัง

            ฉึก

ดาบเงินถูกเขวี้ยงมาสุดกำลังจนมันทะลุไปเสียบที่ต้นไม้อีกต้นหนึ่งในแนวเดียวกัน นกยักษ์ร้องอย่างโหยหวนก่อนที่มันจะล้มลงดังตึงข้างๆริก้า

เธอเป็นอะไรมั้ย

นินเซย์วิ่งเข้ามาประคองตัวเด็กสาวและพบว่าเล็บของนกตัวนั้นยังคงจิกทะลุอยู่บนต้นแขนของริก้า เขาค่อยๆช่วยดึงมันออก ความเจ็บปวดที่ริก้าไม่เคยเจอมาก่อนทำให้เธออดร้องออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่

ฉะ...ฉันเจ็บ

อยู่นิ่งๆสิ

นินเซย์ดึงเล็บนกออกจนสุด แผลเหวอะหวะสามแผลบนต้นแขนริก้าทำเอาเขาแทบหมดสติ

จะจริงสิ

ริก้าใช้คฑาแตะลงไปบนต้นแขนที่มีแผลเหวอะหวะแล้วเปล่งเสียงบางอย่างออกมา

ฮีล

แสงสีเขียววูบวาบขึ้นมาเล็กน้อย แผลของริก้าเริ่มสมานตัวขึ้นช้าๆจนกลับเป็นปกติ ริก้ายังคงได้รับความเจ็บปวดอยู่เล็กน้อยแต่นับว่าดีขึ้นมากถ้าเทียบกับก่อนหน้านี้

เวทย์มนต์อะไรของเธอ

ฮีลเป็นเวทย์ที่ใช้รักษาบาดแผล

แน่นอนว่าคนชำนาญด้านการเล่นเกมอย่างราฟต้องรู้จักคำคำนี้ดี ราฟเดินเข้ามาจากด้านหลังของนินเซย์ก่อนที่เขาจะนั่งพิงต้นไม้ข้างๆริก้า

ป่านี้มันอันตรายจริงๆเลยน้า… “

นายนี่มันเหมือนกับพระเอกในการ์ตูนอนิเมะเลยนะราฟ

ถ้าฉันเป็นแบบนั้นเธอก็คงเหมือนกับผู้หญิงในกลุ่มที่ไม่เอาไหน ส่วนนินเซย์ก็คงเป็นเพื่อนของพระเอกสุดหล่อ

หยี หลงตัวเองชะมัด

ฉันว่าพวกเราหยุดคุยแล้วเดินต่อกันก่อนที่จะมืดดีกว่าไหม

นินเซย์แทรก

ริก้ายังเดินไหวเหรอ

ฉันไม่เป็นไรหรอกน่า ไปกันต่อเถอะ

งั้นก็ได้

ทั้งสามพักเหนื่อยกันสักพักหนึ่งก็เดินทางกันต่อ ข้างหน้าเป็นป่าที่ดูมืดครึ้มแต่พวกเขากลับไม่ทันสังเกตุ

สายตาแหลมคมค่อยๆตื่นขึ้นช้าๆ แม้จะห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตรแต่กลับสามารถมองทะลุผ่านไปได้อย่างง่ายดาย

            กรร

เสียงคำรามดั่งขึ้นมาสนั่นป่า สองปีกกระพือพัดเอาต้นไม้บริเวณนั้นโค่นล้มไปตามๆกัน ก่อนที่ร่างใหญ่ยักษ์นั้นจะเดินหายไป

---------------------------------------------------

พูดคุยกับไรท์เตอร์

ตอนที่ 4 อาจจะอัพให้ภายใน 2-3 วันนี้นะครับถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

ขอขอบคุณทุกท่านที่ยังติดตามอ่านนิยายกากๆเรื่องนี้อยู่นะครับ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น

  1. #1 ToKi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 02:22
    สนุกดีนะครับ
    #1
    0