[FanFiction เทพยุทธ์เซียน Glory l QZGS] In your eyes, in my heart

ตอนที่ 2 : 1 :: ณ เวลา 15.45 น.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 800
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    27 เม.ย. 61

1

ณ เวลา 15.45 น.

 

 

            หลังเวลาบ่ายสามโมงครึ่งหวังเจี๋ยซีจะต้องตรงมาที่ร้านน้ำชาแห่งหนึ่ง แรกเริ่มเป็นเพียงความสงสัยและยังไม่ได้รับคำตอบ จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่รู้สาเหตุ แต่เท้าก็มักพามาหยุดที่ร้านแห่งนี้จนกลายเป็นขาประจำโดยไม่ทันรู้ตัว


            ร้านน้ำชาแบบผสมผสานระหว่างร้านเบเกอรี่ ร้านอาหาร และคาเฟ่ ตัวตึกเป็นอาคารอิฐสีส้มแดงมีเถาไม้เลื้อยจำพวกเถาไอวี่เกาะติดตามผนังอาคาร ส่งเสริมภาพลักษณ์ร้านให้ดูสวยงาม โดดเด่นท่ามกลางตึกสูงในเมืองปักกิ่งโดยเฉพาะอย่างยิ่งยามผลัดเปลี่ยนเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแบบนี้ ใบไม้จากสีเขียวชอุ่มกลายเป็นสีน้ำตาลส้มไล่เฉดสี นั่นเข้ากับชื่อร้านของมันมากที่สุด


            ซวงหมิงชิว (น้ำค้างแข็งยามอรุณรุ่งในสารทฤดู)


                ชื่อร้านและทุกสิ่งที่แสดงออกมาชวนให้นึกถึงมหาเทพแห่งกลอรี่


            ครั้งแรกที่หวังเจี๋ยซีมาเยือนร้านนี้คือการวิ่งหลบฝนหลงฤดูซึ่งจู่ ๆ ก็ตกลงมาขณะที่ฟ้าใสมาตลอดทั้งวันจนจำใจมาหลบร้านนี้ เหตุผลหนึ่งที่หวังเจี๋ยซีไม่เข้ามาเพราะสไตล์การตกแต่งร้านชวนให้ดูเป็นร้านค้าราคาแพง แต่เมื่อได้เข้ามาครั้งหนึ่งแล้วเขาถึงได้รู้ว่าของภายในร้านราคาไม่ได้สูงอย่างที่คิด


            กัปตันทีมเวยเฉ่าสั่งเครื่องดื่มและขนมอีกนิดหน่อยกับพนักงาน เขาเลือกมุมที่นั่งติดหน้าต่างมุมเดิม ๆ โดยกะระยะสายตายามเงยหน้าขึ้นมาทุกครั้งที่กระดิ่งประตูหน้าร้านเปิดจะต้องมองเห็นลูกค้าคนใหม่เข้ามาเสมอ


            ชายหนุ่มหยิบสมุดบันทึกและกล่องใส่ปากกาขึ้นมาคล้ายทำงานฆ่าเวลาเหมือนทุกครั้ง สายตาเหลือบมองหน้าปัดนาฬิกาซึ่งตอนนี้ซึ่งบอกเวลาบ่ายสามสามสิบนาที


            อีกสิบห้านาทีสินะ


            “เซตครีมทีชุดเล็ก[1] ชาซีลอนดิมบูล่าและสโคนผลไม้ที่สั่งได้แล้วค่ะ”


            ชาสีอ่อนให้กลิ่นเข้มข้นร้อน ๆ และสโคนผลไม้จัดเรียงบนจาน ผลไม้ที่ใช้ทำถูกเปลี่ยนไปตามฤดูกาล สอดไส้ด้วยคอตเตจชีสและวิปครีมวางลงบนโต๊ะ หวังเจี๋ยซีหยิบสโคนมาลองชิมด้วยท่าทีผ่อนคลาย พลิกสมุดจดหน้าถัดไปซึ่งเป็นการบันทึกผลการเล่นที่ผิดพลาดในรอบที่ผ่านมาเพื่อแก้ไขไม่ให้ผิดพลาดอีกครั้ง


            ขยับมือขีดเขียนข้อความวิเคราะห์ลงไปบนหน้ากระดาษว่างเปล่าแผ่นข้าง ๆ สลับกับเงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาอีกครั้ง


            อีกสามนาที...


            จังหวะมือของชายหนุ่มชะงักลง ในใจนับถอยหลังรอเวลาที่เฝ้ารอคอย มันเป็นสามนาทีที่เชื่องช้าทุกครั้งที่รอคอย จนกระทั่งเวลาบนหน้าปัดนาฬิกาแขวนบนผนังบอกเวลาบ่ายสามโมง สี่สิบห้านาที


            กระดิ่งเงินของร้านส่งเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดสูทเรียบกริบผลักประตูร้านเข้ามา ใบหน้าของเขาหากมหาเทพแห่งวงการกลอรี่คนอื่นมาเห็นเป็นต้องอึ้งเหมือนที่หวังเจี๋ยซีได้พบในครั้งแรก ใบหน้าที่เหมือนเยี่ยชิวราวกับฝาแฝด เพียงแต่เป็นเยี่ยชิวในเวอร์ชั่นที่ดูแลตัวเองเป็นอย่างดี ยอมรับว่าตอนแรกกัปตันทีมเวยเฉ่าเกือบเข้าไปทักว่าบินจากหังโจวมาปักกิ่งนี่มีธุระอะไรแถวนี้ แต่ว่าบรรยากาศรอบตัวมันผิดแปลกเกินไป อีกทั้งเยี่ยชิวคงไม่มานั่งชิวร้านน้ำชาอ่านข่าวเศรษฐกิจแบบนี้


            จากความสงสัยกลายเป็นความสนใจใคร่รู้ว่าฝาแฝดของเยี่ยชิวคนนี้เป็นใคร แต่พอลองปะติดปะต่อคาดการณ์ถึงอดีตอันลึกลับของมหาเทพแห่งกลอรี่หวังเจี๋ยซีจึงต้องหยุด


            “นูวารา อิลิยา และมาการองครับ”


            ชื่อน้ำชาแปลกหูเปลี่ยนไปทุกครั้งที่หวังเจี๋ยซีได้พบยกเว้นเพียงขนมที่ทานคู่กันมักเป็นมาการองเสมอ


            ดวงตาสองคู่สบกันและผงกศีรษะทักทายกันเล็กน้อยตามมารยาท เพราะเราพบกันในทุก ๆ วันเวลานี้ เห็นหน้ากันจนคุ้นเคยแม้เราจะไม่รู้จักกัน อันที่จริงมีแค่อีกฝ่ายต่างหากที่ไม่รู้จักเขา


            เยี่ยชิวที่ไม่ใช่เยี่ยชิวที่เขารู้จักในวงการกลอรี่ เยี่ยชิวที่เป็นเจ้าของร้านน้ำชาแห่งนี้


            น้ำชากลิ่นหอมประหลาดยิ่งเมื่อบีบน้ำมะนาวเติมลงไปยิ่งทำให้กลิ่นหอมฟุ้ง มุมที่หวังเจี๋ยซีนั่งทำให้เขามองเห็นใบหน้าหลับตาพริ้มชื่นชมกลิ่นหอมนั้นอย่างพอใจได้ชัดเจน เขาไม่รู้ว่าเยี่ยชิวหันไปคุยอะไรกับพนักงานร้าน หรืออาจเอ่ยวิจารณ์น้ำชาที่ลองชิมไปเมื่อครู่


            หวังเจี๋ยซีหยิบโทรศัพท์กดเข้า QQ ของคนที่อยู่หังโจว กดพิมพ์แล้วลบทิ้งซ้ำ ๆ ชั่งใจว่าควรถามดีไหม


            นาฬิกาลูกตุ้มฝาผนังตีบอกเวลาทุกหนึ่งชั่วโมง เตือนหวังเจี๋ยซีว่านี่เย็นมากแล้ว และเขาควรจะกลับสโมสรเสียที อดคิดไม่ได้ว่าน่าเสียดายจริง ๆ หากอีกฝ่ายมาเร็วกว่านี้และไม่เอาแต่พูดคุยกับพนักงานในร้านเขาก็อยากเข้าไปทำความรู้จักเหมือนกัน

 

 

            กรุ๊งกริ๊ง...


            เยี่ยชิวหันไปมองประตูร้านซึ่งถูกเปิดออกไปด้วยคนใน เขาเห็นแผ่นหลังคุ้นเคยของลูกค้าประจำ แต่ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก หันกลับมาพูดกับผู้จัดการร้านต่อ


            “สำหรับเรื่องขนมในฤดูใบไม้ร่วงนี้ผมอยากให้ปรับเปลี่ยนเพิ่มเติมให้เข้ากับฤดูกาล และสอดคล้องกับเทศกาลต่าง ๆ เช่นเทศกาลไหว้พระจันทร์ คุณคิดว่าจะลองผสมแนวคิดขนมทางยุโรปเข้ากับวัฒนธรรม...”


            “อ้าว”


            เสียงอุทานไม่ห่างขัดจังหวะการพูดของเยี่ยชิว ชายหนุ่มหันกลับไปมองเห็นพนักงานซึ่งทำความสะอาดโต๊ะที่ชายคนนั้นพึ่งลุกไปเมื่อสักครู่ เป็นสมุดเล่มหนึ่งถูกวางทิ้งไว้ เยี่ยชิวส่ายศีรษะคิดว่าอีกฝ่ายคงลืมจริง ๆ นั่นแหละ ก็ดูหอบของออกไปหลายอย่างทั้งสมุด กล่องปากกา กล่องแว่นตา แถมยังมีผ้าพันคอซึ่งวางทิ้งไว้คงทำให้หยิบของกลับไปไม่หมด


            “เขามาที่นี่บ่อยไหม” เยี่ยชิวเอ่ยถามเพราะจะให้ตามออกไปตอนนี้ก็คงไม่ทัน อีกทั้งร้านยังอยู่ในย่านทำเลทองที่ผู้คนเดินขวักไขว่อีกด้วย


            “มาเกือบทุกวันค่ะ ช่วงเวลาประมาณบ่ายสามโมง”


            “ถ้างั้นเก็บไว้รอคืนเขาในวันพรุ่งนี้ละกัน”


            เยี่ยชิวรับสมุดจดมาพลิกดูเผื่อมีชื่อของผู้ที่ถูกลืมวางทิ้งไว้ กระดาษสองแผ่นแรกของสมุดถูกเว้นว่าง หน้าที่สามจึงมีตัวหนังสือเขียนด้วยลายมือเรียบร้อย ชายหนุ่มชะงักค้างกับคำว่ากลอรี่และชื่อไอดีซึ่งเขาไม่รู้จัก ถอนหายใจออกมาคล้ายกับไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมคนคนนี้ถึงกลายมาเป็นลูกค้าขาประจำ


            คงเพราะใบหน้าซึ่งเหมือนพี่ชายฝาแฝดของเขาเองนั่นแหละ หยิบโทรศัพท์เสิร์จชื่อไอดีนี้ เขาก็รู้ไม่ยากแล้วว่าอีกฝ่ายเป็นใคร รอยยิ้มมากแผนการที่ทำให้เขาแลดูคล้ายพี่ชายฝาแฝดปรากฏขึ้นบนใบหน้า เยี่ยชิวหันไปบอกพนักงานคนนั้นว่า


            “เดี๋ยวสมุดนี่ผมเก็บไว้คืนเขาเอง”

           


            หวังว่าพรุ่งนี้จะได้เจอคุณ...


            หวังเจี๋ยซี กัปตันทีมเวยเฉ่า

.

.

            เพราะว่าร้านน้ำชาคือสถานที่แห่งการนัดพบนี่นะ

 



[1] ครีมที (Cream Tea) คือ การเสิร์ฟชากับสโคน ซึ่งสโคนจะจัดมาพร้อมกับครีมข้นและแยมผลไม้ แต่การเรียก ‘Cream Tea’ มักจะทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นการดื่มชากับครีม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

37 ความคิดเห็น

  1. #12 Se... the secret (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 18:25
    ห๊ะ— เหมือนเยี่ยวชิวจะรู้อะไรบ้างอย่าง
    #12
    0