Stubborn boy ll บอกได้คำเดียวว่าดื้อ (yuzhou)

ตอนที่ 5 : ดื้อครั้งที่ 4 จิ่งหยูวเล่าเรื่อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 242
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 ส.ค. 59

จิ่งหยูวเล่าเรื่อง.....
 เขียนโดย AUN_ALJ
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++





ผมรู้ว่าครั้งนี้ผมผิด .....






ผมมองร่างขาวผ่องผ่านไฟสลัว  แบบนี้ยิ่งทำให้มันน่ามองขึ้นไปอีก โจวโจวมันเป็นคนเก็บความรู้สึกเก่ง ถึงแม้จะหัวเราะ  เฮฮาไปทั่ว  แต่ลึกๆมันก็มักจะเก็บอะไรมาคิดเสมอ  เช่น  เรื่องของผม





เห็นมันนอนผมก็ง่วงครับ  ไปส่งลูลู่เพิ่งกลับมา  บ้านยัยนั้นอยู่ค่อนข้างไกลกว่าจะกลับมาถึงก็ปาไปเกือบห้าทุ่ม  พรุ่งนี้ยัยนั่นต้องไปเตรียมงานแต่งงานต่อและแน่นอนว่าแฟนก็ยืนกรานว่า  ไม่ให้ค้างที่นี่





ผมใช้เวลาอาบน้ำแค่ห้านาที(อาบน้ำจริงๆครับไม่ได้ล้างพุทรา) แค่ถอดเสื้อผ้าแล้วเดินเข้าไปอยู่ใต้น้ำเสร็จก็ออกมาล้มตัวนอน  ดึงโจวโจวเข้ามากอด  ตัวมันอุ่นดีและหอมด้วย  ผมจึงประทับริมฝีปากบนริมฝีปากมัน  




อื้มมม  หวานอย่าบอกใครเชียว





"อืออ  กลับมาแล้วหรอ"  มันงัวเงียขึ้นมามองผม  จะลุกขึ้นนั่งให้ได้แต่ผมกับรวมมันมากอดไว้เหมือนเดิม






"อย่ากอดกูดิ  เดี๋ยวลูลู่เข้าใจผิด"




หึหึ  นี่มันไม่รู้สินะ




"หึหึ  มึงอยากรู้ไหมว่ากูกลับลูลู่  เป็นอะไรกัน"  ผมถามแต่มันไม่ยอมตอบ แถมยังพลิกไปอีกหน้าอีกด้วย  สงสัยไอ้นี่มันไม่อยากรู้ความจริง




"เดี๋ยวกูเล่าให้ฟัง"




"กูไม่อยากฟัง"  มันพูดเสียงดังฟังชัด  ยิ่งเห็นท่าทางดื้อดึงของมัน ผมก็อยากจะแกล้งมันต่อครับ แต่พอเห็นตาแดงๆกับท่าทางซึมๆของมันวันนี้ก็แกล้งมันไม่ลงอีก




อาจจะเพราะว่าเราห่างกันมาหลายปี  สำหรับผมโจวโจวยังคงสำคัญกับผมเสมอ  แต่ผมหล่ะ..ตอนที่ผมกลับมา มันดูไม่ค่อยสนใจผมเท่าไหร่แถมยังผลักไสให้ผมไปหาเมียอีก  หึ มันนั่นแหละที่ต้องเป็นเมียผม  ยังไม่รู้ตัวอีก  ไม่เหมือนแต่ก่อนที่จะไปไหนหรือทำอะไรมันก็เรียกผมก่อนเสมอ  





อะไรก็จิ่งหยูว อะไรก็จิ่งหยูว  จนคนอื่นคิดว่าเราเป็นแฟนกันอย่างที่ลูลู่บอกนั่นแหละ  แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิม  ทำให้ผมไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ว่ามันคิดยังไงกันแน่




แต่วันนี้ผมรู้หล่ะ  หึหึ





"ฉันว่า โจวโจวยังชอบนายชัวร์   แต่หมอนั่นก็โง่เนอะ  ชอบคนอย่างนายไปได้ยังไง" ด่าครั้งเดียว ได้ทั้งผัวทั้งเมียเลยครับ




"คิดดูสิ  แค่เห็นหน้าฉันโจวโจวก็หน้าหดเหลือ 2 นิ้วแล้วอ่ะ  แต่เอ๊ะ  นายยังไม่ได้บอกโจวโจวสินะว่าฉันกับนายเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน  ไอ้หยา  ไอ้หอยดองอยุธยาเอ๊ย"จะเอาฮาไปไหนวะ




นั่นแหละครับ...ผมขอท้าวความนิดหน่อย  สมัยอยู่มัธยมลูลู่มันค่อนข้างป๊อบครับ  มีผู้ชายมาจีบให้เพรียบ มันรำคาญมากถึงมากที่สุด  จึงได้มาขอร้องแกมบังคับให้ผมเป็นแฟนปลอมๆกับมัน  มีทั้งคนเชื่อและคนไม่เชื่อครับ  แต่คนที่เชื่อสนิทใจก็คือไอ้คนที่นอนหลับข้างผมนี่แหละ หึหึ  




หึงแบบไม่มิดซะด้วยสิ





จริงๆผมกะจะอธิบายให้มันฟังแล้วหล่ะ พอเห็นมันหึงแล้วน่ารักดี  ไปๆมาๆก็เลยไม่ได้บอกจริงๆซะงั้น  นึกว่ามันจะลืมไปแล้วซะอีก  แต่เสือกจำได้ มันก็เลยเข้าแก๊บกับมิชชันผมเป๊ะเลย


1) เวลามีผู้หญิงสวยๆมาหยอดมันมันก็ยังตีมึน  ทำตัวเฉยๆ  แสดงว่ามันต้องมีคนที่ชอบแล้ว  แหละนั่นคือผม


2) เวลาที่ผมหึงหรือหวงมัน  ผมรู้ว่าลึกๆแม่งก็ดีใจ  แสดงว่ามันก็มีใจให้ผม



3) เวลาผมเต๊ะอั๋งมันหรือหยอดมัน  มันก็มักจะหน้าแดง  แสดงว่ามันยังชอบผมชัวร์



4) และเวลาที่ผมพูดถึงผู้หญิงอื่นหรืออยู่กับผู้หญิงอื่น เฉกเช่นวันนี้  มันหึงผมชัวร์ๆ (เอาเล็บเป็นประกัน)  แสดงว่ามันยังชอบผมชัวร์ไม่เว่อวังอลังการแต่ประการใด


5) แต่ช่วงเวลาที่ผมหายไป  คงจะทำให้มันเจ็บพอสมควร (เพิ่งคิดได้เนาะกู) ไม่รู่้ว่ามันจะสร้างกำแพงกับผมกี่ชั้น  ถ้าไม่เข้าข้างตัวเองจนเกินไป  ผมว่ามีแค่ช่วงเวลาที่เราห่างไกลกันนี่แหละที่เป็นปัญหากับเรา 2 คน 


.........................................................................................................................




วันอาทิตย์พวกผมรีบกลับคอนโดตั้งแต่เช้า  ไอ้ดื้อมันมีงานเข้าส่วนผมก็ขอติดตามไปดูพวกเห็บไรที่มักจะตามติดคนของผม




"ถ้ามึงว่างขนาดนี้  มึงก็ควรไปดูชุด  ไปแจกการ์ดหรือไม่ก็ไปเลือกของชำร่วยสิ  จะมาตามกูทำไม"  มันหันมาทำหน้าเหวี่ยงๆใส่ผม  เหมือนแมวขูฟู่แต่ไม่ได้น่ากลัวเอาเสียเลย




"ให้จิ่งหยูวมาก็ดีด้วยนะ  เราว่าเจ้าของโปรเจ็คเหมือนจะไม่ค่อยชอบเราเลย  มองทีแทบจะกินเลือดกินเนื้อ ถ้าไม่ใช่จิ่งหยูวรีเควสทีมสถาปิกเราก็คงไม่ได้รับงาน"  เหวิ่นเหวิ่นน้อยทำแก้มพองลม  เค้าก็น่ารักดีนะครับ  นิสัยดีด้วย  คนนี้ผมไว้ใจได้ แถมยังคอยช่วยเหลือผมอีก  เพื่อนแบบนี้น่าคบ





"เหมือนเค้าจะเอ็นดูนายเกินไปนะจิ่งหยูว" 




อันนี้ก็เรื่องของกูเปล่าวะ




ผมมองหน้าเพื่อนไอ้ดื้ออย่างหาเรื่อง  มันกระตุกยิ้มอย่างมีเลิศนัย ผมไม่รู้ว่ามันคิดอะไรกับโจวโจวหรือเปล่า  แต่ที่แน่ๆมันกวนตีนผม





"เราว่าเราไปเตรียมงานดีกว่า เฮียฉือไปเถอะ  โจวโจวเดี๋ยวเราไปรอที่ห้องรับรองนะ"  เป็นเหวิ่นเหวิ่นที่ห้ามไม่ให้พระเอก(อย่างผม)มีเรื่องกับตัวร้าย(อย่างมัน)  ส่วนโจวโจวก็หันมามองผมอย่างหน่ายๆ  




ฮ่วยยยยย  มึงทำไมทำหน้าตาอย่างนั้นกับกูว้าาาาา






"กูไปนะ" มันพูดแล้วหมุนตัวกลับเป็นผมที่ต้องขว้ามือบางไว้ก่อน






"เนี่ย  ถ้ามึงคุยงานผ่านกูจะพาไปดินเนอร์เลย" มันตอบส่งๆแล้วจะหันกลับแบบเดิม แต่ผมเร็วกว่าหน่อยจึงคว้ามันไว้ทัน  เห็นหน้ามันหงอยๆบวกกับคิ้วขมวดเป็นแมวดื้อ  มันจะเครียดเรื่องงานไม่น้อย






"ไม่ต้องกังวลหรอกน่า  พี่เค้าใจดีจะตาย"




"ใจดีกับมึงคนเดียวนะสิ  กับพวกกูนี่โคตรจิก"มันถอนหายใจเฮือกใหญ่สีหน้ายังเป็นกังวลได้ชัด  จริงๆเฮียหลิว เอ้ยหรือผมจะเรียกว่าเจ๊หลิวที เออ..นั่นแหละ  เป็นเจ้าของโครงการ  จริงๆแล้วเจ๊หลิวใจดีนะครับ  แต่เจ๊แกชอบแกล้งผู้ชายน่ารักๆซะด้วยสิ




เห็นแบบนี้แล้วผมต้องทำตัวเป็นแฟน(?)ที่ดีเปล่าครับ






"มากูเติมพลังให้มึงเอง" ผมดึงมันเข้ามากอดจนจมอก  ตอนแรกคิดว่ามันจะยื้อและถีบผมกระเด็น  แต่ผิดคาดเมื่อมันยอมให้กอดแถมยังกอดตอบอีก  สงสัยจะไม่ได้เครียดเล่นๆ






"อย่าเครียดน่า  งานพวกมึงนะดีแล้ว  ขนาดกูยังชอบ  เฮียหวังยังชมงานมึงเลย"  






"หื้ออ" มันเอาหัวถูไถกับหน้าอกผม...







"กูจะรออยู่ห้องข้างๆ  ถ้ามึงไม่ไหวหรือพี่เค้าว่ามึง  มึงก็เดินมาหากูตกลงเปล่า"





"อื้ออ" มันพยักหน้ากับหน้าอกผม  เรากอดกันอยู่พักใหญ่เป็นผมที่ต้องผละมันออก  อยากให้มันอ้อนต่อนะครับ  แต่มันมีงานรออยู่ข้างหน้าผมจะทำให้มันเสียหายไม่ได้




"ดีขึ้นยัง" มันพยักหน้ารับพร้อมกับสูดลมหายใจเรียกพลัง





"กูไปนะ" 






"อืมม เดี๋ยวก่อน  มึงรู้อะไรเปล่า"





"ว่า" ไอ้แมวเอ๋อหยุดเดินแล้วหันหน้ามาฟังผมอย่างตั้งใจ






"ว่ากันว่า  อ้อมกอดของคนรักจะช่วยทำให้เราผ่อนคลายจากความเครียดได้ดีนะ"






พ่องงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง  






หึหึ  เสียงด่ายังน่ารักเลยนะครับ




--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เง้ออออ  ไม่ได้อัพกี่วันจำไม่ได้แล้ว  อันนี้แต่งได้มั่วตามอารมณ์นักเขียนจริมๆ เราเพิ่งว่างเนอะ  ตอนอยู่ปีหนึ่งว่ากิจกรรมเยอะแล้ว  พอปีสองมา  งุ๊ยยย  โคตรเยอะ (บ่นเฉยๆ)  หลังจากนี่อิจิ่งคงจะชัดเจนกับความรู้สึกตัวเองมากขึ้นแล้วอ่ะ  (พล็อตตอนทำงานนี่ยากนะ  ไม่เคยมีประสบการณ์)  



ปล.ขอบคุณน้ำแข็งใสนะคะ ที่เม้นให้เรา  คุณทำให้เราอยากมาอัพอยู่เรื่อยๆเลย 55555 

15 ความคิดเห็น

  1. #14 น้ำแข็งใส* (@snice_cz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 21:14
    5555 ค่าาาาา สู้ๆ กับการเรียนนะคะ :) รอตอนต่อไปนะ
    #14
    0
  2. #13 น้ำแข็งใส* (@snice_cz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 20:16
    รอค่ะ จิ่งแกเข้าข้างตัวเองป่าว 5555
    #13
    0