Stubborn boy ll บอกได้คำเดียวว่าดื้อ (yuzhou)

ตอนที่ 3 : ดื้อครั้งที่ 2 จิ่งหยูวเล่าเรื่อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 497
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    12 ส.ค. 59

จิ่งหยูวเล่าเรื่อง.....
    เขียนโดย AUN_ALJ
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

สวัสดีอย่างเป็นทางการอีกครั้งครับ  พวกคุณคงรู้จักผมแล้วหล่ะ เป็นไงบ้าง(ว่าที)เมียผมน่ารักไหม  หึหึ น่ารักยังไงก็ของผม ผมไม่แบ่งให้ใครหรอก




ผมตื่นมาแล้วหัวเสียนิดหน่อย  วันนี้ผมมีนัดสำคัญไปคุยงานกับบริษัทเขา  แต่ดูเขาทำกับผมสิ  ไม่ยอมปลุกผมเลย



เรื่องไอ้เมื่อคืนอ่ะ  ผมไม่ได้อยากเมานะ  แต่มันจำเป็น เมื่อคืนผมแค่แวะเอางานไปให้รุ่นพี่ที่เสือกนัดมาที่ผับ  และเผอิญผมเจอกับโจวโจวที่นั่นด้วย  หึหึ  มันจะไม่เป็นไรหรอกถ้าไม่มีไอ้เวรไหนมันวอแวโจวโจวของผม  



ไอ้เหี้ยฉือ



มันยังเป็นคนที่ดูแลโจวโจวตอนผมไม่อยู่อีก  ผมจะทำอะไรมันได้(เสียงสูง) ในเมื่อโจวโจวออกหน้าปกป้องมันซะขนาดนั้น



อย่าให้โจวโจวเผลอนะมึง... 



คิดไปงั้นแหละครับ  ผมไม่ทำหรอกเดี๋ยวโจวโจวเสียใจ..



"สวัสดีครับ คุณจิ่งหยูวใช่ไหมครับ"  ผมพยักหน้าให้กับเรขาหน้าสวยตรงหน้าที่ยิ้มนิดๆแต่ผมกับรู้สึกขนลุกซู่


"เชิญครับ  คุณหวังชิงกำลังรอคุณอยู่  แต่ถ้าให้ดีนะครับคุณน่าจะมาให้ตรงเวลา ไม่ใช่มาสายซะ 20 นาทีแบบนี้นะครับ" แม่เรขาหน้าสวยยิ้มหวานแต่ถ้อยคำไม่ได้หวานอย่างที่คิด หึหึ




สวยเผ็ดจริง  นี่แหละนะถึงเอาเฮียหวังอยู่ 



พอผ่านเรขาหน้าสวยคนรู้ใจเฮียหวังได้  ผมก็โดนลูกพี่ลูกน้อง แต่คนละบริษัททักทายด้วยคำพูดเสนาะหูก่อนเจอหน้ากันซะอีก



"กว่าจะโผล่หน้ามาได้ มาดิวงานต่างบริษัทเสือกเลท  นี่ถ้าเจ้านายมึงรู้เขาจะไม่ไล่มึงออกหรอวะ"  




"โธ่เฮีย  นิดๆหน่อยเอง เฮียไม่บอกเขาก็ไม่รู้"



"มึงนี่น้าาา  กะล่อนจริงๆ  เดี๋ยวกูไม่ให้โจวโจวรับงานกับมึงเลย"



"อะไรกัน  ผมอุส่าห์คุยงานกับทางนั้นนะ  แล้วยังบอกว่าจะหาสถาปนิกมาเขียนแบบให้  ถ้าไม่ได้โจวโจวผมก็ไม่เอาบริษัทเฮียอ่ะ"




"มึงนี่เจ้าเล่ห์จริงๆ ไอ้จิ้งจอก" เฮียปากระดาษที่ขยำๆใส่ผม  


ไม่สนิทไม่ให้ทำนะแม่ง




ผมกำลังรับงานทำออกแบบและสร้างโรงแรมอยู่ครับ  แต่รายละเอียดงานระบุเพียงให้ผมมาเป็นวิศวกรแค่นี้ (แค่นี้จริงๆ)  ส่วนรูปแบบของโรงแรมยังไม่มี ซึ่งผมก็งงๆอยู่ว่าแบบไม่มีแต่เลือกผมมาทำได้ยังไง  ส่วนตัวผมก็เลยบอกว่าจะหาสถาปนิกหัวครีเอทให้พร้อม หึหึ


"คนนี้เอาจริงหรอวะ  เห็นจีบมาตั้งแต่ม.ปลาย"  ผมยิ้มน้อยๆให้เฮียมัน  ผมกับเฮียหวังเป็นลูกพี่ลูกน้องกันและสนิทกันพอสมควร  เรื่องนี้จึงทำให้เฮียมันรู้ดี




----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


(ต่อ)



หลังจากที่ผมคุยงานกับเฮียหวังเสร็จ  ผมก็มุ่งไปยังห้องส่วนตัวสถาปนิคคนสวยเมียผมเอง  ห้องนี้เป็นส่วนของทีมสถาปนิคซึ่งมีไอ้ฉือ เป็นหัวหน้าทีม  มีโจวโจวและเหวิ่นเหวิ่นลูกเจี๊ยบน้อยเป็นลูกทีม 




ตอนแรกผมก็อารมณ์ดีอยู่นะครับ  พอไปถึงหล่ะแม่ง....



เมียผมคุยกับชู้อีกหล่ะ




"พี่นึกว่าโจวโจวจะเมาซะอีก  คอแข็งนะเราอ่ะ ก็เห็นๆอยู่ว่าอาฉือมันต้องแกล้งมอมเหล้าเราแน่เลย" พี่คนสวย(น้อยกว่าโจวโจว)คนนั้นฉีกยิ้มหวาน แถมเมียผมยังไปหัวร่อต่อกระซิกกับพี่คนนั้นอีก  



แม่งหรือกูจะจำทำเมียจริงๆเลยวะ



ผมเดินไปโอบไหล่โจวโจวจากทางด้านหลัง  เขาสะดุ้งนิดหน่อยแต่พอเห็นหน้าผมเท่านั้นหละก็....



บิดพุงผมจนเขียวอ่ะ



แต่ไม่เป็นไรครับ  ผมมันถือคติรักเมียให้จูบ รักผัวให้ตี เรื่องแค่นี้ไม่ระคายเคืองผิวหนังผมได้หรอก



"หืมมม  ใครอ่ะหล่อจัง" พี่คนสวย(น้อยกว่าโจวโจว)พูดขึ้น 



ผมไม่ได้หล่ออย่างเดียวนะ  ผมหล่อมาก



"อ้อ เพื่อนผมครับ  หวงจิ่งหยูว เป็นวิศวกรอยู่บริษัทXXXX  ครับ"




"มาคุยงานกับบอสหรอจ๊ะ พี่ชื่อปิงปิงนะ เป็นมัฑนากรที่นี่  ยินดีที่ได้รู้จักจ้า" พี่คนสวย(น้อยกว่าโจวโจว)คนนั้นยิ้มให้ผม  แต่ผมหน้าบูดใส่พี่เค้า จนโจวโจวต้องมาเร่งเร้าให้ผมยิ้มเป็นการใหญ่ อย่าเรียกว่ายิ้มให้เลย ผมสะแยะยิ้มให้พี่เขามากกว่า

 

"จ่ะ  พี่ไปละนะไม่อยากให้ใครเข้าใจผิดไปมากกว่านี้" 




"ครับ  แล้วค่อยคุยกันพี่ปิงปิง"  โจวโจวยังคงยิ้มกว้างให้พี่สาวคนสวย (น้อยกว่าโจวโจว) จนผมอดหมันไส้ไม่ได้ จึงบีบปากแดงๆนั่นให้หุบยิ้ม




"ไอ้เหี้ยเจ็บ" 



อ้าวกรรม  ปากโจวโจวเลือดออก



"เฮ้ย โทษที  ไหนมาดูหน่อย" ผมเขยิบเข้าไปหาโจวโจว  แต่เขาก็ขยับออก



งอนหรือเปล่านั่น




"มึงไม่ต้องมาใกล้กูเลย ทำกูเจ็บตัวตลอด บอกว่าอย่าเข้ามา" ผมรวบคนขี้งอนเข้ามาหาตัว  ไม่สนว่าเหวิ่นเหวินจะตาโตเมื่อเห็นผมกอดเค้าและรีบวิ่งออกไป




"เจ็บหรอ  ให้ต่อยคืนเลยเอาไหม" ผมพยายามพูดกับเขาเพราะๆ  แต่คนขี้งอนก็เอาแต่ดิ้นๆ ไม่ยอมท่าเดียว  ผมจึงล็อคขาเขาที่ถีบผมและจับแขนทั้งสองข้าไม่ให้ทำร้ายผมอีก  ท่าสุดท้ายก็เลยเป็นท่าที่ผมกำลังคร่อมเขาอยู่บนโต๊ะทำงาน




"ไอ้เหี้ยปล่อยดิวะ"  พอเห็นเขาที่หน้าแดงด้วยความโกรธหรือเขินก็ไม่รู้ ผมกลับอารมณ์ดีซะงั้น หึหึ



"มึงดื้อไง  กูเลยได้ใช้กำลังกับมึง"




"เพราะมึงอ่ะ ชอบทำกูเจ็บ แขนกูแดงหมดเลย"  พอเห็นเขาทำหน้าเจ็บๆใจผมก็อ่อนยวบไปทั้งดวง เลยเปลี่ยนให้เขามานั่งบนตักผมแทน  ไม่ดิ้นครับ สงสัยเจ็บจริง




"ขอโทษคร้าบบบบบบ"



"มึงไม่ผิดกูดื้อเองอ่ะ"



หึหึ ประชดกูหล่ะ



"โอเค กูขอโทษจริงๆ ไหนดูแผลหน่อย"  ผมหันหน้ามันสบตากับผม  แต่มันก็เม้นปากไม่ยอมให้ดู




"หายแล้ว"  เขาบอกแต่ไม่ยอมสบตากับผม  หน้าเราห่างกันนิดเดียว จนผมสามารถสังเกตเขาได้ชัดเจน




รูปหน้าเรียวถูกประดับด้วยตาที่โตจนผู้หญิงบางคนยังอาย แถมยังเป็นประกายจนผมไม่สามารถละจากไปได้  จมูกที่เจ้าตัวภูมิใจนักภูมิใจหนาว่ามันมีเสน่ห์และเซกซี่จะตายไป แต่สำหรับผมจุดที่ดึงดูดคงหนีไม่พ้นริมฝีปากแดงๆนั่นที่สัดส่วนกำลังดี ไม่หนาไม่บางจนเกินไป ถ้าผมจูบ คงจะรู้สึกดีไม่น้อยนะ




เราสองคนนั่งเงียบกันพักใหญ่  เป็นผมนี่แหละที่เริ่มอยู่ไม่เป็นสุขอะไรๆมันก็เริ่มจะควบคุมไม่อยู่  หน้าแดงๆกับแววตาสั่นระริกของคนตรงหน้านั่นทำให้ผมแทบจะสติแตก  จนอดคิดไม่ได้ว่า..





"โจวโจวมึงแม่งโคตรน่า"เอา"เลยว่ะ"  



อ้าว  สงสัยผมคงคิดดังไปหน่อย


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


(ต่อ)


หน้ามันแดงแปร๊ดทันทีที่ผมพูดจบประโยค ตาโตๆของมันยิ่งเบิกกว้างกว่าเดิม  ปากแดงๆก็กำลังพะงาบๆหาคำมาพ่นด่าใส่ผม  หึหึ  สงสัยคิดไม่ออกอ่ะ





"อะ อะ..ไอ้.."




ไอ้อะไร ไอ้ เลิฟ  ยูววว  (ปล.ออกสำเนียงแบบคนตะวันออกเฉียงเหนือ)




"มึงแม่ง  เหี้ยที่สุด ปล่อยกูววววว" มันพยายามดิ้นออกจากอ้อมกอดของผม  ทั้งเท้าทั้งมือใส่มาไม่ยั้ง  




"ฮ่าๆๆ  ถ้ากูปล่อยมึงก็หนีกูไปดิ  กูยังไม่เล่าเรื่องเมื่อคืนให้มึงฟังเลย"  




"เรื่องไร" 



"มึงอยู่นิ่งๆสิ  เดี๋ยวกูจะบอก"



"เออ  มึงก็ปล่อยกูได้หล่ะ"  มันถอนหายใจหอบเมื่อผมปล่อยมันเป็นอิสระ


  อือหึ  เซ็กซี่  



มือบางจัดทรงผมกับเสื้อผ้าตัวเองให้เขาที่  พอเห็นผมไม่เล่าอะไร  มือนั้นก็เผื่อแผ่มาที่หัวผมดังโป๊กทันที




"เล่าดิแม่ง  อ้ำอึ้งอยู่นั่นแหละ กูมีงานไหมบางทีหน่ะ"  



"อ้ออ  แม่กูนัดไปกินข้าวกับผู้หญิงวะ  กูไม่อยากไปคนเดียวเลยชวนมึงไปด้วย"  ผมเล่าด้วยอาการเซ็งๆ  เป็นปัญหาล้านแปดที่แม่ผู้ให้กำเนิดมักจะหาลูกสะไภ้ให้ลูกชาย  



"ทำไมต้องให้กูไปด้วยวะ  มึงก็ไปของมึงดิ  ไปนัดหญิงนะเว้ยไม่ได้ชวยกูไปเตะบอล"



ถ้ากูไปเตะบอลกูคงไม่ชวนอ่ะ เดี๋ยวมึงโดนเตาะ



"กูปฏิเสธแม่ไม่ได้นี่  แล้วมึงก็เป็นตัวเลือกสำคัญ ในฐานะที่มึงเป็นลูกรักแม่กู  เอามึงไปด้วยนี่แหละปลอดภัยหายห่วง"



"ถ้ากูไม่ไปหล่ะ"



"กูก็จะเหี้ยกับผู้หญิงคนนั้นสุดๆ  มึงก็รู้ว่ากูไม่ได้ชอบผู้หญิงพวกนั้น"




"เออออ ไปก็ไป  เสร็จยัง  กูจะไปทำงานนะ"  ผมพยักหน้ารับ  ยิ้มให้กับมิชชันแรกที่สำเร็จไปด้วยดี แถมยังได้กำไรด้วยสิ  นี่แหละนะสมกับเป็น  หวงจิ่งหยูวจริงๆ








--------------------------------------------------------------------------------------------------------
-สวัสดี  #stubbornyuzhou come back  (จุดพลุ  ปุ้งๆๆๆๆๆ)
-หายไปไหนเกือบ 3 เดือน แล้วจะกลับมาตอนนี้หรือ  .ให้โอกาสเราหน่อยเนอะ  ช่่วงนั้นเราไปทำงานช่วงปิดเทอม  เลยไม่ว่างจ้า เอาเป็นว่าจากนี้ก็คงได้กลับมาแต่งจริงๆจังๆสักทีละเนอะ


spoil อิจิ่งนี่น่าหมันไส้มาก  เหมียวโจวเราก็ไม่ค่อยทันความตอแ-ลของมันซะด้วยสิ อยากแต่งตอนพิเศษหวังอวี่จังเล้ยยยย



































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #10 *~Loma_mH~* (@LOMA_MH) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 19:31
    ป๋า คิดดังไปรึเปล่าคะ แล้วช่วยเบาเบากับน้องหน่อย ถนอมหน่อยซี่ ~~~~~~~

    รออ่านตอนต่อไป ขอบคุณค่ะ
    #10
    0
  2. #9 Fern'CY (@skullferin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 10:52
    อิจิ่งงงง อิบ้า ไปพูดงั้นได้ไง โดนน้องต่อยมาชุ้นไม่รับผิดชอบนะแกรร
    #9
    0
  3. #8 imagine_me (@chutikarn-ploy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 01:23
    กรี๊ดดดดดจิ่งงงแกหลุดอ่าาา แรงด้วยยยย โอ้ยยย เขิน
    #8
    0
  4. #5 imagine_me (@chutikarn-ploy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 10:33
    นั่นไงๆๆๆๆว่าแล้วเชียว จีบมานานๆๆ ขอให้สมหวังนะจิ่ง
    #5
    0
  5. #3 Mttt (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 17:22
    รอติดตามค่าาาา

    ชอบบบ ป๋าจะจีบแมวยังไง ><
    #3
    0