ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 98 : คฤหาสน์แอสลาส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,956
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    28 ต.ค. 59

บทที่ 2 : คฤหาสน์แอสลาส




    ครรชิตที่ถูกล้อมด้วยนักรบของตระกูลแอสลาสอยู่นั้น เขาไม่มีความเดือดเนื้อร้อนใขแม้แต่น้อย เขามองไปยังทุกคนอย่างเงียบๆ


    ช่วงเวลาอึดอัดนี้ผ่านไปนานหลายนาที แต่ทุกอย่างก็ยังคงนิ่งสงบและไร้ซึ่งการเคลื่อนไหวใดๆ มีเพียงเสียงลมหายใจที่ยังคงดังขึ้นอย่างแผ่วเบา


    ชายหนุ่มหันมองไปรอบข้างอย่างช้าๆ หลังจากยืนอยู่ในท่ายืนสงบนิ่งมาอย่างยาวนาน เขาเก็บทุกรายละเอียดรอบข้าง ทั้งการตำแหน่งการยืนของทุกคนระดับพลังมานาของแต่ละคนและอาวุธที่แต่ละคนใช้ นั้นรวมทั้งคนที่บาดเจ็บนอนอยู่บนพื้น


    เมื่อชายหนุ่มเริ่มเคลื่อนไหว ผู้ใช้ศาสตราขั้นกลางทั้งร้อยหกสิบคนก็เริ่มเคลื่อนไหวเช่นกัน ทุกคนเริ่มขยับตัวอย่างมีระเบียบแบบแผน ก่อเกิดเป็นค่ายกลชนิดหนึ่งขึ้นมา มันส่งพลังกดดันทางมานาส่งตรงมาให้ชายหนุ่ม แต่ทว่ามันกลับไม่ส่งผลให้ชายหนุ่มเลยแม้แต่น้อย


    มีบางส่วนของกลุ่มคนที่เคลื่อนที่ไปใกล้ กับผู้ที่ถูกเมย์ทำร้ายจนตกลงมาจากต้นไม้ พวกมันลากผู้บาดเจ็บไปปฐมพยาบาลที่ด้านหลังค่ายกล ก่อนจะกลับเข้าร่วมกับค่ายกลอีกครั้ง


    "รุมกันงั้นรึ" เขาสบถออกมาเบาๆ ก่อนจะเรียกเอาดาบสองคมขนาดใหญ่สีดำลายแดงขึ้นมา


    เมื่อเขาเอาดาบใหญ่ออกมา พลังมานาในร่างกายของเขาก็เริ่มปะทุขึ้น มันกลายเป็นพลังกดดันทางมานาที่สูงล้ำยิ่งกว่าพลังกดดันจากค่ายกดเสียอีก มันกดดันให้ทุกคนที่อยู่ล้อมรอบของเขานิ่งสงบ


    ใครที่มีพลังมานาน้อยก็ถูกกดทับเสียจนติดพื้น ส่วนคนที่มีพลังสูงกว่าเล็กน้อยก็ถูกกดจนต้องใช้อาวุธต่างไม้เท้า สำหรับคนที่มีพลังมานาสูงอย่างมากก็สามารถทนต้องพลังกดดันนี้ได้ แต่ก็ถูกกดดันเสียจนไม่อาจจะทำสิ่งใดได้ นอกเสียจากยืนอยู่เฉยๆเท่านั้น


    นั้นทำให้สถานการณ์เช่นนี้ดำเนินต่อเนื่องไปอีกหลายนาที โดยไม่มีการต่อสู้หรือการเคลื่อนไหวใดๆ มีเพียงการฝืนยืนขึ้นของนักรบหลายสิบคน ที่ไม่ยอมแพ้ต่อแรงกดดันทางมานาที่ชายหนุ่มได้ปล่อยออกมา


    การจ้องตากันและกันดำเนินไปอีกสักพัก เป็นชายหนุ่มที่กลับมาอยู่ในท่าผ่อนคลายเช่นเดิม นั้นทำให้พวกนักรบของตระกูลแอสลาสประหลาดใจ แต่พวกเขาก็ไม่ได้ลดท่าทีระวังภัยลงแม้แต่น้อย กลับกันพวกมันยิ่งกระชับอาวุธและลอบเกร็งพลังมานาขึ้น เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีที่จะมาถึง


    "หืม?" เขามองไปยังบรรยากาศที่ยังไม่เปลี่ยนไป ก่อนจะสบถออกมาเบาๆ


    "เจ้าพวกนี้เป็นพวกสมองกล้ามงั้นรึ ถึงไม่ได้รู้สึกถึงคนจำนวนหลายคนที่กำลังเข้ามา" สิ้นเสียงพูดเบาๆของชายหนุ่ม ที่บริเวณบันไดหินก็ปรากฏเงาร่างของคนในชุดพ่อบ้านยุคกลางนับสิบคนเดินลงมา


    พวกมันทั้งหกต่างอยู่ในชุดพ่อบ้านีดำ ที่กระเป๋าเสื้อบนหน้าอกซ้ายประดับไปด้วยตราสัญลักษณ์ตระกูลแอสลาส พวกมันเดินออกมาอยู่ด้านหลังพวกนักรบ ก่อนจะแหวกค่ายกลออก จนมีช่องว่างประมาณสองเมตร ซึ่งพวกมันก็จัดแถวละสามคนซ้ายขวา เพื่อกันเหล่านักรบออกไป


    ที่ด้านหน้าของช่องว่างเป็นพ่อบ้านที่มีอายุมากที่สุด นอกจากชุดพ่อบ้านสีดำแล้วเขายังใส่แว่นตาขาเดียวสีเขียว ที่มีพลังมานาแผ่ออกมาจากเลนส์แว่นตา เขาเดินตรงมายังชายหนุ่ม


    สิ่งที่เกิดขึ้นตั้งแต่ที่พวกพ่อบ้านเดินลงมา นั้นคือการที่พวกนักรบต่างลบจิตสังหารและพลังมานาลง แล้วเดินหลบทางให้แก่พวกพ่อบ้านเหล่านั้น พวกมันแยกออกเป็นสองฝั่งแล้วไปยืนอยู่ด้านหลังของพวกพ่อบ้าน ก่อนจะยืนกันอยู่นิ่งๆตรงนั้น


    ปล่อยให้พ่อบ้านที่ชราที่สุดเดินมาหาชายหนุ่มเพียงคนเดียว โดยไม่มีใครเดินตามออกมาสักคนเดียว


    พ่อบ้านที่เดินเข้ามาหาชายหนุ่มได้โค้งให้เขาหนึ่งครั้ง ก่อนจะเอ่ยปากพูด


    "ยินดีต้อนรับคุณชายที่สิบเจ็ดสู่คฤหาสน์แอสลาสขอรับ กระผมมอร์กาหัวหน้าพ่อบ้านของคฤหาสน์ท่านยูโซ" มอร์กายิ้มให้ชายหนุ่มก่อนจะพูดต่อ


    "กระผมต้องขอเสียมารยาทสักเล็กน้อย กระผมต้องขออนุญาตตรวจสอบบัตรเชิญด้วยขอรับ" พร้อมกับยื่นมือออกมารอรับบัตรเชิญของครรชิต


    "อืม" เขาพยักหน้าให้เล็กน้อย ก่อนจะยื่นส่งจดหมายเชิญไปให้หัวหน้าพ่อบ้าน


    เมื่อพ่อบ้านมอร์การับจดหมายเชิญไปแล้ว เขาก็ตรวจสอบมันด้วยแว่นตาขาเดียวของเขา มันเรืองแสงสีน้ำตาลออกมาก่อนที่มันสาดแสงสีน้ำตาลใส่บัตรเชิญ บัตรเชิญการเป็นหนังสัตว์สีน้ำตาลแทนที่กระดาษธรรมดา


    พ่อบ้านมอร์กามองไปยังหนังสัตว์สีน้ำตาลในมือ ก่อนจะยืนมันกลับมาให้ชายหนุ่ม ซึ่งเขาก็ยื่นมือออกไปรับมันก่อนจะเก็บลงแหวนมิติไป


    "บัตรเชิญถูกต้องขอรับ เชิญเข้ามาด้านในได้เลยขอรับ พวกเจ้า! กลับไปทำหน้าที่และซ่อมแซมประตูหน้าซะ!" มอร์กาหันไปชี้นิ้วสั่งให้พวกนักรบต่างแยกย้ายกันไป


    พวกนักรบทั้งหมดต่างแยกย้ายกันไปอย่างรวดเร็ว มีบ้างคนที่แบกคนเจ็บเข้าประตตูที่เป็นรูไป ส่วนคนไหนที่มีฝีมือทางช่างอยู่บ้าง ก็เริ่มซ่อมแซมประตูโดยใช้วัสดุเป็นไม้ด้านในกำแพง เอามันมาตัดและตกแต่งเป็นประตูบานใหม่ก่อนจะนำมันไปติดตั้ง


    คนส่วนใหญ่กลับเข้าไปประจำการบนกำแพงและบนต้นไม้โดยรอบ ทุกคนต่างทำเหมือนว่าไม่เคยเกิดอะไรขึ้น ต่างกลับไปใช้ชีวิตประจำวันเหมือนเดิม ทั้งการสอดแนมรอบนอกกำแพง ลาดตระเวนตามแนวกำแพงรวมทั้งการประจำการบนหอคอยของกำแพง


    หลังจากมองดูจนพอใจแล้ว เขาก็หันไปมองพ่อบ้านมอร์กาที่กำลังรอชายหนุ่มอยู่ที่หน้าประตู ซึ่งตอนนี้มันก็ซ่อมเสร็จเรียบร้อยแล้ว


    "เช่นนั้น เชิญตามกระผมไปยังคฤหาสน์ของท่านยูโซด้วยขอรับ ท่านจะได้เข้าพักที่บ้านของท่านบิชอบเมื่อสมัยก่อน" พ่อบ้านมอร์กาเดินนำชายหนุ่มไปตามทางเดินที่ปูด้วยหินสีขาว


    ครรชิตพยักหน้าให้พ่อบ้านเล็กน้อย ก่อนจะเดินตามพ่อบ้านไปอย่างเรื่อยเปื่อย เขาเดินไปชมวิวทิวทัศน์รอบข้างไป


    ทั้งสองข้างทางของทางเดินเต็มไปด้วยต้นไม้ จากที่สังเกตต้นไม้โดยรอบได้ถูกปลูกด้วยฝีมือมนุษย์ แต่เป็นต้นไม้ตามธรรมชาติที่เติบโดตมาอย่างยาวนาน นอกจากพวกต้นไม้แล้วในป่ายังเต็มไปด้วยสัตว์ป่า ซึ่งต่างจากสัตว์เวทตรงที่พวกมันไม่มีพลังมานาในตัวเอง เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตธรรมดาๆ


    เมื่อมองข้างทางจนเบื่อหน่าย เขาก็สังเกตรอบข้างเพื่อหาสิ่งที่น่าสนใจ ดีกว่ารอเวลาให้ไปถึงคฤหาสน์อย่างช้าๆ จนสายตาของเขาสะดุดไปยังร่างของกลุ่มบุคคลกลุ่มหนึ่งที่ซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้ มันเป็นคนที่ตัวใหญ่กว่าพวกนักรบที่เขาเจอด้านหน้าประตูพอสมควร


    เพื่อยืนยันว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาดไป เขาได้ยกแขนที่ใส่ปลอกแขนสีเงินเอาไว้ขึ้นมา ก่อนจะพูดเสียงเบาๆไปยังปลอกแขน มันก็แสดงแผนที่พร้อมจุดสีแดงและสีเขียวขึ้นบนแผนที่ ทำให้สิ่งที่เขาสังเกตเห็นนั้นเป็นมนุษย์จริงๆ มิใช่เขามองผิดไป


    นั้นทำให้เขาจ้องมองไปยังพวกมันเป็นพิเศษ พวกมันทุกคนมีร่างกายที่สูงใหญ่ และดูมีกล้ามเนื้อมากกว่าพวกนักรบอย่างมาก ซึ่งมันทำให้เขาเกิดข้อสงสัย เพราะกลุ่มนักรบที่เขาเจอเมื่อสักครู่ ก็มีความสูงกว่าคนทั่วไปอยู่แล้ว แถมยังมีกล้ามเนื้ออยู่พอสมควร ซึ่งน่าจะเป็นคนในตระกูลแอสลาสเช่นกัน


    แต่ทว่าพวกที่ซ่อนร่างอยู่ตามต้นไม้ทั่วทั้งป่านี้ กลับมีร่างกายที่ใหญ่โตเสียยิ่งกว่าพวกนักรบ แถมร่างกายของพวกมันก็เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่ปูดโปนจนน่ากลัว เสื้อผ่ช้าที่พวกมันสวมใส่เป็นชุดเกราะเห็นสีดำที่ไม่สะท้อนแสง ทำให้พวกมันกลมกลืนไปเงามืดของต้นไม้


    "มอร์กา พวกนั้นเป็นใคร" เขาถามไปยังพ่อบ้านที่เดินนำอยู่ด้านหน้า


    เสียงของชายหนุ่มทำให้การเดินของพ่อบ้านสะดุดลงเล็กน้อย แต่ไม่ได้ทำให้เขาเสียสมดุลหรือตื่นตระหนกมากนัก เขาหันกลับมามองชายหนุ่มสักครู่ก่อนจะเอ้ยปากพูด


    "นั้นเป็นนักรบระดับผู้ใช้ศาสตราวุธขั้นสูง ซึ่งได้รับการฝึกฝนโดยตรงจากผู้อาวุธโสของตระกูลเรา ส่วนพวกนักรบที่หน้าประตูเป็นเพียงนักรบทั่วไปของตระกูลเท่านั้น"


    "ส่วนใหญ่แล้วพวกนักรบผู้ใช้ศาสตราวุธขั้นสูง จะถูกชุบเลี้ยงด้วยคนในตระกูล และมีสายเลือดของตระกูลแอสลาสอยู่บ้าง แต่สายเลือดไม่เข้มข้นมากพอจะใช้พลังของสายเลือดได้" พ่อบ้านมอร์กาพูดจบ ก็เป็นเวลาเดียวกับที่ด้านหน้าของพวกเขาเป็นประตูเหล็กสีดำสนิท


    "เรื่องที่คุณชายสงสัยอื่นๆ สามารถสอบถามได้กลับพ่อบ้านส่วนตัวของท่าน ซึ่งตอนนี้ได้ไปรอท่านที่บ้านพักเรียบร้อยแล้ว"


    "เปิดประตูให้คุณชายสิบเจ็ดด้วยขอรับ กระผมมอร์กาเป็นผู้พามาเองขอรับ" พ่อบ้านมอร์กาหันไปพูดกับวงเวทย์สีฟ้าที่เรืองแสงบนส่วนหนึ่งของประตู


    ทันใดนั้นเองประตูเหล็กสีดำก็เปิดขึ้นเอง พร้อมกับพ่อบ้านและแม่บ้านหลายคนเดินออกมา พวกเขาทำความเคารพมอร์กาเล็กน้อย ก่อนจะทำความเคารพชายหนุ่มอย่างจริงจัง แล้วเข้าแถวต้อนรับชายหนุ่ม


    "พวกนี้เป็นใครรึมอร์กา" เขาถามอย่างมึนงง เพราะถ้ารวมกับตอนแรกแล้ว ในตอนนี้มีพ่อบ้านแม่บ้านเกือบสามสิบคนแล้ว ที่มารวมตัวกันอยู่ตรงหน้าเขา นั้นทำให้เขาจินตนาการไม่ออกเลยว่า ตระกูลแอสลาสนั้นมีคนงานอยู่เท่าไรกันแน่


    "พวกเขาเป็นพ่อบ้านและแม่บ้านของบ้านพักท่านบิชอบ ซึ่งพวกเขายังคงดูแลบ้านพักอยู่เช่นเดิมขอรับ แม้ว่าบิดาของท่านจะไม่ได้อยู่แล้วก็ตาม ส่วนพ่อบ้านอาวุธโสท่านั้น เป็นพ่อบ้านส่วนตัวของท่านขอรับ เขาเป็นหัวหน้าของผู้รับใช้ในเรือนของท่าน โปรดตามพวกเขาไปยังที่พักด้วยขอรับ"


    ชายชราที่มอร์กาแนะนำว่าเป็นพ่อบ้านอาวุธโส ซึ่งเป็นพ่อบ้านส่วนตัวของบิดาเขานั้น เป็นชายชราที่ดูแล้วยังแข็งแรงอยู่ เขามีใบหน้าที่แสนจะใจดีและมีเมตตาเป็นอย่างมาก เขาโค้งตัวให้ชายหนุ่มเล็กน้อย


    "ยินดีที่ได้พบนายน้อยขอรับ ข้าฮาโซเป็นผู้ดูแลบ้านพักของท่าน และยังเป็นพ่อบ้านส่วนตัวของนายน้อยเช่นกัน ได้โปรดตามกระผมไปยังบ้านพักของท่านด้วยขอรับ"


    โฮซาเอลผายมือไปด้านหลัง ซึ่งในเวลาเดียวกันนั้นพ่อบ้านมอร์กาและเหล่าพ่อบ้านที่มากับเขา ได้เดินหลายไปทางด้านซ้ายของประตู ซึ่งทางที่พวกเขาเดินไปก็มีคฤหาสน์หลังใหญ่ตั้งอยู่


    ส่วนทางที่โฮซาเอลผายมือไปนั้น มีเรือนพักสองชั้นอยู่หลายสิบหลัง ทั้งหมดยังมีอยู่ในสภาพดีและเหมือนไม่ค่อยได้ใช้งาน ในบรรดาบ้านพักเหล่านั้น มีหลายหลังที่มีเหล่าพ่อบ้านและพ่อบ้านทำงานอยู่ มีเพียงไม่กี่หลังที่ไม่มีใครอยู่


    เขาเดินตามพ่อบ้านโฮซาเอลไป ซึ่งทางที่พวกพ่อบ้านและแม่บ้านเดินนำเขาไป มันเป็นบ้านหนึ่งในจำนวนหลายสิบหลังที่มีคนงานทำงานอยู่ เหล่าคนงานนั้นกำลังทำความสะอาดครั้งใหญ่และจัดตกแต่งสวนอยู่ ซึ่งตอนนี้ก็เกือบจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว


    "นี้คือบ้านพักของนายน้อยนะขอรับ ถามมีสิ่งใดที่ต้องการถามหรืออยากได้สิ่งใด ได้โปรดบอกกล่าวแก่เหล่าพ่อบ้านและแม่บ้านได้เลยขอรับ พวกเราพร้อมจะตอบทุกข้อสงสัยและพร้อมรับใช้นายน้อยเสมอ"


    บ้านพักนั้นมันเป็นบ้านสองชั้นสไตล์ยุโรปยุคกลาง รอบข้างเป็นสวนดอกไม้และสวนไม้ประดับที่ตัดแต่งเป็นรูปสิ่งมีชีวิตต่างๆ พร้อมกับแทรกรูปปั้นหินอ่อนเป็นจุดๆ ในตรงกลางสวนดอกไม้มีน้ำพุอยู่ตรงกลาง พร้อมกับชุดโต๊ะน้ำชาหนึ่งชุด


    ในบ้านพักมีทั้งหมดสามห้องในชั้นล่าง แบ่งเป็นห้องรับแขก ห้องรับประทานอาหารขนาดใหญ่ที่อยู่ติดกับห้องครัวในด้านหลังของบ้าน ส่วนชั้นสองเองก็มีสามห้องเช่นกัน ทั้งหมดเป็นห้องนอนทั้งหมดโดยแต่ละห้องก็มีขนาดที่แตกต่างกัน


    "ช่างสบายเสียจริง" ครรชิตพูดขึ้นเบาๆ หลังจากนั่งลงบนโซฟาแสนสบายในห้องนั่งเล่น หลังจากเดินตามพ่อบ้านโฮซาเอลไปสำรวจทั่วทั้งบ้านพัก



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1130 phairatw (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 19:16
    ขอบคุณครับ
    #1,130
    0
  2. #1033 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 23:43
    ขอบคุณครับ
    #1,033
    0
  3. #1026 Gnuh (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 20:22
    ขอบคุณครับ
    #1,026
    0
  4. #1020 HaetRock (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 08:46
    นึกว่าจะได้บู๊
    #1,020
    0
  5. #1019 วิโรจน์ ศรเพชร (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 07:09
    ระบบความปลอดภัย สุดยอด
    #1,019
    0
  6. #1018 manima (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 00:18
    ขอบคุณครับ ต้อนรับดีเกินไปไม่น่าไว้ใจ
    #1,018
    0
  7. #1017 toy (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 00:11
    ขอบคุณครับ
    #1,017
    0
  8. #1016 kamol1122 (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 00:11
    สนุกดีครับ
    #1,016
    0
  9. #1015 Warakorn Triamthaisonglg (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 23:40
    รอพระเอกตบเกรียนตระกูลเลยจ้าา
    #1,015
    0
  10. #1014 NessZero (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 23:13
    ไรเตอร์ ตัวเองยังไม่มีเวทสำรวจพื้นที่อีกหรือ ผมว่ามันแปลกๆ เรื่องเวทสำรวจพื้นที่ หรือ พวก โดรน สำรวจ นี่ ตัวเองที่เก่งขนาดนั้นถึงขนาดควบคุมมานาในพื้นดินได้ ไม่มีไว้ใช้เลยหรือ สำรวจ แล้วสร้าง แบบแปลน จำลองให้เห็นมุมสูตร ใช้ควบคู่กับเวทดินใครเดินไปไหนก็จะแสดงในแผนภูมิสามมิติ อะไรทำนองนี้จะ sifi ไปไม เหอะๆ
    #1,014
    0
  11. #1013 Impact Thunder (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 22:44
    ขอบคุณครับ
    #1,013
    0
  12. #1012 gearparama (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 22:37
    รอพระเอกโชว์สกิล
    #1,012
    0
  13. #1011 Phukit415 (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 22:27
    ขอบคุณครับ :)))
    #1,011
    0