ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 94 : โรงประมูลใต้ดิน (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,802
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    24 ต.ค. 59

บทที่ 2 : โรงประมูลใต้ดิน (3)




    ตึม! ตึม! ตึม!...


    การก้าวเดินของชุดเกราะทั้งสองตัว ทำให้ทุกคนที่อยู่ในห้องโถงการประมูล ต่างจ้องมองมายังพวกมันทั้งสองตน แต่กลับไม่ได้รับความสนใจจากพวกมันเลยแม้แต่น้อย


    พวกมันยังคงก้าวเดินไปยังชั้นสาม ชั้นสำหรับลูกค้าพิเศษเท่านั้น มันเป็นชั้นที่แทบจะไม่มีคนเคยเข้าไป เพราะการจะเป็นลูกค้าพิเศษได้นั้น อย่างน้อยต้องเป็นระดับขุนนางขั้นสูง หรือไม่ก็มีทรัพย์สินที่มากพอจะสร้างเมืองได้ทั้งเมือง


    การที่พวกเขาได้เดินขึ้นไปยังชั้นสามนั้น ก็เปรียบเสมอเขาเป็นพวกขุนนางชั้นสูงนั้นเอง หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง อย่างน้อยพวกเขาต้องเป็นพ่อค้าที่มีทรัพย์สินมหาศาล พวกเขาจึงได้รับสายตาสนใจจากพวกขุนนาง และพ่อค้าที่เข้าร่วมการประมูลในครั้งนี้


    และเพราะพวกเขาเป็นผู้มาใหม่ในการประมูลนี้ เพราะไม่เคยมีคนลักษณะเดียวกับพวกเขา เข้าร่วมประมูลมาก่อนเลย แถมการมาครั้งแรกของพวกเขายังมีการต้อนรับที่พิเศษ สำหรับรับรองพวกลูกค้าพิเศษเลยทีเดียว นั้นทำให้เขาได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก


    พวกเขาเดินกันไปอย่างไม่รีบร้อน เพราะการประมูลยังไม่เริ่มขึ้น ยังเหลือเวลาอีกอย่างน้อยก็ครึ่งชั่วโมงเป็นอย่างน้อย ก่อนจะเริ่มการประมูลอย่างแท้จริง


    หลังจากนั่งบนที่นั่งระดับพิเศษเรียบร้อยแล้ว พวกเขาก็ได้รับทั้งเครื่องดื่มราคาแพง และอาหารทานเล่นที่ดูน่ากินหลายสิบอย่าง ห้องที่พวกเขาเข้าพักนั้น เป็นห้องที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ด้วยของประดับที่ทำจากทองคำและอัญมณีล้ำค่าต่างๆ


    ในห้องนี้มีกระจกที่พิเศษอยู่ด้านหน้า เพื่อใช้สำหรับดูการประมูลโดยตรง พร้อมกับวงเวทย์สื่อสาร ที่ทำให้ได้ยินเสียงด้านนอกอย่างชัดเจน โดยที่ผู้คนที่อยู่ด้านล่าง ไม่อาจจะมองเห็นหรือได้ยินสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องนี้ได้ ถ้าหากไม่ได้รับการติดต่อออกมาจากห้อง ผ่านทางวงเวทย์สื่อสารอีกอันหนึ่ง


    เมื่อผู้นำทางของพวกเขาออกจากห้องไป ทั้งห้องก็ถูกทิ้งให้เงียบสงบไร้ซึ่งเสียงรบกวน ครรชิตโยนแผ่นไม้จารึกเวทย์ออกไปหลายแผ่น พวกมันไปติดตั้งทับซ้อนกับพวกจารึกเวทย์ที่อยู่รอบห้อง ทำให้พวกมันไม่อาจจะตรวจสอบสิ่งที่เกิดในห้องได้


    ถ้าเป็นผู้อื่นอาจจะไม่สังเกตถึงจารึกเวทย์พวกนี้ แต่เพราะเขามีประสาทสัมผัสทางมานาที่ดี และด้วยปลอกแขนสีเงินที่คอยตรวจสอบพื้นที่รอบๆ พร้อมกับชุดเกราะที่สามารถมองผ่านโลกมานาได้ ทำให้เขาพบกับวงจรเวทย์ขนาดใหญ่ ที่ครอบคลุมทั่วทั้งห้อง


    วงจรเวทย์นั้นมีทั้งเวทย์ตรวจสอบระดับสูง เวทย์สื่อสารที่ซ่อนอย่างแนบเนียน ซึ่งจะค่อยรับเสียงและถ่ายทอดไปยังนอกห้อง และยังมีเวทย์ตาทิพย์ระดับสูงอยู่อีก มันสามารถจะส่งภาพจากห้องนี้ไปยังด้านนอก ที่ซึ่งวงเวทย์สื่อสารส่งไปเช่นกัน


    ด้วยการใช้จารึกเวทย์ของเขาทับซ้อนลงไป ทำให้วงเวทย์ทั้งหลายยังคงทำงาน แต่มันไม่อาจจะรุกล้ำเข้ามายังชั้นป้องกัน ของวงเวทย์ป้องกันที่เขาใช้ได้อยู่ดี เพราะมันเป็นถึงวงเวทย์ระดับเหนือมนุษย์ ซึ่งเขาได้รูปแบบมาจากภารกิจอันหนึ่งของเมืองโคลอสเซียมทะเลทราย


    "ถอดชุดออกเถอะ แล้วมองดูเรื่องราวสนุกๆด้านล่างกัน" เขาหันไปพูดกับเด็กสาวในชุดเกราะสีแดง ส่วนตนนั้นถอดชุดออกตั้งแต่วางจารึกเวทย์เรียบร้อยแล้ว


    "ท่านอาจารย์ คิดว่าพวกมันจะมีปัญญาซื้อกันไหม เพราะตอนที่เราเอาไปขายที่เมืองเอพริคอต ยังแทบจะไม่มีคนมีเงินพอจ่ายเลยนะ" เมย์ตอบด้วยน้ำเสียงเหยียดหยามเล็กน้อย


    ตอนที่พวกเขาได้นำไข่ทากรักษาสิบฟองไปขายที่เมืองโคลอสเซียมต่างๆ พวกเขายังสามารถขายพวกมันหมดอย่างรวดเร็ว และได้ศิลาจิตอสูรระดับสามบริสุทธิ์จำนวนห้าอัน สำหรับไข่ทากรักษาหนึ่งชุด แต่ที่เมืองเอพริคอตพวกเขาต้องใช้เวลาเกือบหนึ่งวัน จึงจะมีคนมาซื้อออกไปสามชุด ไม่ใช่เพราะมันไม่มีคนต้องการ แต่เป็นเพราะราคาของมันสูงมากจนเกินไป แต่ก็เหมาะสมกับสรรพคุณของมัน


    ขนาดไข่ทากรักษาสิบฟอง พวกมันยังเอาเงินถึงห้าพันเหรียญจิตมารมาซื้อ นั้นเป็นเพียงราคากลางเท่านั้น ถ้านำออกประมูลไม่แน่อาจจะพุ่งไปแปดพันถึงหนึ่งหมื่นเหรียญจิตมารเลยก็ได้ ยิ่งทำให้เด็กสาวคิดหนัก ว่าจะมีใครมีเงินมากพอจะซื้อหรือเปล่า


    "น่าจะมีคนที่อยากได้อยู่บ้างแหละ ยังไงก็ต้องมีคนซื้ออยู่แล้ว เผลอๆอาจจะเป็นโรงประมูลใต้ดินนี้ด้วยซ้ำ เพราะถ้าเอาไปขายที่อาณาจักรใหญ่ๆ พวกมันจะได้เงินมากกว่านี้อีกมาก แต่ยังไงพวกเราก็ได้กำไรอยู่ดี"


    "คงไม่มีพวกสิ้นคิดแบบที่เมืองหลวงเอพริคอตหรอกนะ ท่านอาจารย์" เด็กสาวพูดอย่างเบื่อ เพราะตอนออกจากโรงประมูลที่นั้น มีพวกสิ้นคิดมาดักปล้น แต่กลับถูกทำร้ายจนกลายเป็นพวกไร้ค่าไปเลย แต่เพราะพลังที่ห่างกันมากเกินไป ทำให้เด็กสาวแทบจะไม่ได้ออกแรงด้วยซ้ำ


    "เจ้าสนใจด้วยรึ ครั้งที่แล้วเจ้าก็เข้าไปสู้ทันทีเลยนี้ แต่ก็จบอย่างรวดเร็ว สนใจจะลดพลังตัวเองลงไหนล่ะ" เขาพูดยิ้มๆ ก่อนจะโชว์กำไลให้เด็กสาวเห็นประมาณสี่วง นั้นทำให้เขาได้ยินเสียงขู่คำรามต่ำๆ ออกมาจากเด็กสาวเลยทีเดียว


    หลังจากหยอกล้อกันไปสักพัก เสียงจากวงเวทย์สื่อสารก็ดังขึ้น ซึ่งวงเวทย์นี้ไม่ได้ถูกเขาป้องกันเอาไว้ เพราะมันมีหน้าที่เพียงส่งเสียงจากด้านนอกมาด้านในเท่านั้น


    "ยินดีต้อนรับพวกท่านเข้าสู้การประมูลประจำสัปดาห์นี้นะขอรับ กระผมจะเป็นผู้นำการประมูลในครั้งนี้ โปรดเรียกผมว่า'การ์เดี้ยนที่สามสิบสอง' วันนี้เรามีแขกผู้มีเกียรติที่พิเศษ พวกเขานั่่งอยู่ในชั้นที่สาม ซึ่งในวันนี้เขาได้ของที่น่าสนใจและล้ำค่าลงประมูลอย่างมากมาย รับรองว่าทุกท่านต้องสนใจอย่างแน่นอน" สิ้นเสียงของพิธีกรหนุ่มที่ใส่หน้ากากเป็นรูปหน้าจิ้งจอกสีทอง ทั่วทั้งห้องโถงการประมูลก็เต็มไปด้วยเสียงซุบซิบดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง


    แปะ! แปะ! แปะ!


    เสียงปรบมือของพิธีกรหนุ่มที่ดังพอจะกลบเสียงซุบซิบได้ทั้งหมด ได้เรียกความสนใจของทุกคนให้กลับมายังเวทีอีกครั้ง


    "เราจะเริ่มการประมูลเลยแล้วกันนะขอรับ ชิ้นแรกสัญญาโลหิตของแมงมุมปีศาจระดับห้า ราคาเริ่มต้นอยู่ที่หนึ่งร้อยเหรียญจิตมารขอรับ ชิ้นนี้ทางโรงประมูลของเรา ได้รับมาจากตระกูลใหญ่ตระกูลหนึ่ง ที่ไม่ต้องการสัตว์เวทตัวนี้อีกต่อไป เนื่องจากพวกเขาเพิ่งจับสัตว์เวทระดับห้าที่ดีกว่าได้ จึงได้ส่งสัญญานี้เข้าประมูล เพื่อนำเงินไปลงทุนจับสัตว์เวทตัวอื่นแทน"


    การประมูลของชิ้นแรกจบลงในเวลาไม่นาน เพราะสัญญาโลหิตของสัตว์เวทระดับห้า ไม่ใช่ว่าจะหายากมากมายเท่าใดนัก ขอเพียงมีทุนทรัพย์สักหนึ่งถึงสองร้อยเหรียญจิตมาร ก็สามารถจ้างนักฝึกสัตว์สำหรับจับพวกมันได้แล้ว


    ของชิ้นที่สองและสามก็ยังคงเป็นสัญญาโลหิตอีกสองชิ้น ทั้งสองชิ้นก็มีระดับห้าเช่นเดียวกัน ส่วนใหญ่แล้วราคาของมันก็อยู่ที่หนึ่งร้อยห้าสิบถึงสองร้อยเหรียญจิตมารเท่านั้น


    "ชิ้นที่สิบแปด อัญมณีเวทย์เพลิงลาวา อัญมณีเวทย์ระดับห้าที่หายาก ซึ่งจะได้มาจากซาลาแมนเดอร์ลาวาเท่านั้น ราคาเริ่มต้นที่สามร้อยเหรียญจิตมาร สินค้าชิ้นนี้เราได้มาจาก..."


    ในขณะที่พิธีกรกล่าวเปิดตัวสินค้าที่สิบแปด พนักงานหญิงในชุดวาบหวิวก็เดินขึ้นมาบนเวที พร้อมกับหมอกสีแดงที่ตรงกลางมีอัญมณีขนาดเท่ากำปั้น ที่มีสีแดงเพลงและเปล่งแสงสีแดงส้มออกมาจางๆ


    มันเรียกสายตาของคนทั้งห้องโถงประมูลในทันที เพราะอัญมณีระดับห้านั้นหาได้ยากยิ่ง และเมื่อเอาไปทำเป็นอุปกรณ์เวทย์แล้ว อย่างน้อยก็จะได้เวทย์ระดับสูงอย่งแน่นอน ไม่แน่อาจจะได้มหาเวทย์เลยก็ได้ ทำให้มันเป็นที่สนใจของพวกเขาอย่างมาก


    สำหรับลูกค้าบนชั้นพิเศษทั้งสองคน พวกเขามองดูอัญมณีเวทย์เพลิงลาวาอย่างสนใจเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ก่อนที่ทั้งสองคนจะกลับไปสนใจอาหารและพูดคุยกันต่อไป


    "พวกมันจะตื่นเต้นกันทำไม พวกมีมีของที่ดีกว่าเจ้าอัญมณีเวทย์ระดับชั้นต่ำเช่นนั้นตั้งมากมาย ข้าไม่เข้าใจพวกมันเลยจริงๆ" เด็กสาวพูดอย่างหงุดหงิด ก่อนจะซัดขนมหวานที่ชายหนุ่มทำขึ้นมา จากความทรงจำในอดีต


    "เจ้านี้นะ ข้าบอกตั้งหลายครั้งแล้วไม่ใช่หรอ ว่าโลกของพวกเขากับของพวกเรามันคนละระดับกัน ของสำหรับที่ด้อยค่าสำหรับพวกเขาแล้ว มันคือสมบัติประจำตระกูลเสียด้วยซ้ำ พวกเขาตระเวนไปยังพื้นที่สัตว์เวทระดับห้าระดับสูงทุกวัน แต่พวกเขาต้องใช้กองทัพเกือบทั้งเมืองเล็กๆ เพื่อล้มมันสักตัวหนึ่ง เจ้าอย่าคิดว่าพวกเขาจะเข้าใจเหมือนกับพวกเราสิ"


    "ค้า~ ท่านอาจารย์" เด็กสาวตอบรับอย่างเกียจคร้าน ห่อนจะตักเค้กขึ้นมากินอย่างไม่ใส่ใจ ทำให้ครรชิตได้แต่ส่ายหน้ากับพฤติกรรมของเด็กสาว


    เวลาผ่านไปนับชั่วโมง การประมูลจบสิ้นไปแล้วหนึ่งร้อยรายการ ส่วนมากของที่นำมาประมูลจะเป็นวัตถุดิบ และมีอีกเกือบยี่สิบชิ้นที่เป็นอุปกรณ์เวทย์ ทั้งวัตถุดิบและอุปกรณ์เวทย์ที่นำลงมาประมูล ต่างก็เป็นของที่สร้างจากชิ้นส่วนสัตว์ระดับสี่และห้าทั้งนั้น


    ในที่สุดเวลาที่ชายหนุ่มและเด็กสาวรอคอยก็มาถึง เมื่อเขาเห็นพนักงานสาวสองคน ที่คนหนึ่งนำกล่องคริสตัลใสที่ด้านในมีแท่งผนึกสามก้อนอยู่ ส่วนอีกคนเอากล่องทึบสีเงินที่มีไอเย็นลอยออกมา ทั้งคู่เดินออมาหลังเวทีพร้อมกับกล่องพวกนั้นอย่างละสิบใบ


    "การประมูลในช่วงเช้า เราจะจบการประมูลด้วยของทั้งสองอย่างนี้! ทางด้านสาวน้อยชุดแดง นั้นคือผลึกมหัศจรรย์ที่มีความวิเศษเป็นอย่างมาก! มันสามารถปรับแต่งศิลาจิตอสูรธรรมดา ให้กลายเป็นศิลาจิตอสูรที่บริสุทธิ์ได้! ส่วนทางด้านสาวน้อยชุดฟ้า มันคือไข่ของทากรักษา กล่องหนึ่งมากพอจะปรงยาอายุวัฒนะได้หนึ่งเม็ด!" สิ้นเสียงแนะนำของพิธีกร เสียงโห่ร้องอย่างตื่นเต้นก็ดังออกมาจากที่นั่งผู้ชม


    ทั้งเสียงโห่ร้องอย่างยินดีระคนตื่นเต้น แต่นั้นก็เป็นเพียงเสียงของพวกขุนนางระดับล่าง ส่วนพวกขุนนางระดับสูงขึ้นมาต่างก็มองไปยังชั้นสาม เช่นเดียวกับกลุ่มพ่อค้าแทบทุกกลุ่ม ที่จ้องมองไปยังชั้นสามด้วยแววตาคมกริบ ราวกลับต้องการจะเจาะทะลุกระจกเข้าไป


    แววตาของพวกมันเป็นแววตาของพวกหมาป่าหิวโหย มันจ้องมองไปยังชั้นสามราวกับจ้องเหยื่ออันโอชะ แต่พวกมันกลับไม่ได้รับรู้เลยว่า บุคคลในห้องพิเศษนั้น ก็จ้องมองพวกมันเช่นกัน แต่เป็นการจ้องแบบเฉยชา เหมือนกับมองซากสิ่งมีชีวิต


    "เอาล่ะครับ ชิ้นแรกเป็นทางด้านผลึกมหัศจรรย์ วิธีการใช้มันนั้นไม่ยากอย่างที่พวกท่านคิด เพียงแค่บดมันสิบกรัมต่อระดับศิลาจิตอสูรหนึ่งระดับ จากนั้นก็นำมันไปโรยหรือคลุกกับศิลาจิตอสูร มันจะทำการปรับแต่งให้เอง สนนราคาเริ่มต้นของมันคือหนึ่งพันเหรียญจิตมาร! มันไม่แพงจนเกินไปใช่ไหนขอรับ เพราะกล่องหนึ่งมีสามสิบกรัม ท่านสามารถนำมันไปใช้สำหรับศิลาจิตอสูรระดับสามได้หนึ่งชิ้น! เริ่มการประมูลได้เลย!"


    "หนึ่งพันหนึ่งร้อย!" เสียงตะโกนดังมาจากที่นั่งแถวหน้า


    "หนึ่งพันหนึ่งร้อยห้าสิบ!" เสียงตะโกนสวนกลับมาจากทางด้านข้าง


    "หนึ่งพันสองร้อย!" มันเป็นเสียงตะโกนมาจากหญิงชราคนหนึ่ง เธอนั่งอยู่ในแถวที่สามซึ่งเป็นแถวสำหรับพ่อค้าระดับกลาง ก่อนที่เสียงตะโกนราคาจะเพิ่มขึ้นอีก จนสับสนวุ่นวายไปทั่วทั้งห้องโถง


    ราคาที่เพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ มาพร้อมกับเสียงสบถของพวกขุนนางระดับล่าง และพวกพ่อค้าที่มีกิจกรรมไม่ใหญ่โตมากนัก จนราคามันไปสิ้นสุดที่หนึ่งพันสี่ร้อยห้าสิบเหรียญจิตมาร จากขุนนางชั้นกลางผู้หนึ่งเสนอมา


    หลังจากผ่านไปสิบกล่อง ทุกกล่องมีราคาประมาณที่หนึ่งพันสีร้อยเหรียญจิตมาร มีเพียงสองกล่องสุดท้าย ที่ราคพุ่งสูงถึงหนึ่งพันหกร้อยเหรียญจิตมาร ทั้งสิบกล่องไม่มีพ่อค้าใหญ่หรือขุนนางระดับสูงซื้อไปเลย เหมือนกับว่าพวกมันรู้ว่ายังมีอีกหลายสิบกล่อง


    เช่นเดัยวกับไข่ทากรักษา ที่มีราคาไม่เกินราคากลางมากนัก ส่วนมากจะอยู่ที่หกพันเหรียญจิตมาร มีเพียงกล่องสุดท้ายที่พุ่งไปถึงเจ็ดพันเหรียญจิตมาร การประมูลช่วงเช้านี้แทบจะไม่ได้รับความสนใจจากพวกระดับสูงเลยแม้แต่น้อย มีเพียงคนสองคนที่ประมูลแข่งกัน


    ทำให้การประมูลช่วงเช้าจบลงไปด้วยการแทบจะหมดเนื้อหมดตัว ของพวกขุนนางระดับล่างและขุนนางระดับกลาง รวมทั้งพ่อค้ารายเล็กและพ่อค้าคนกลาง ส่วนพวกระดับสูงต่างยังนิ่งสงบอยู่



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1155 SlaveBoom (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 12:25
    เด็กต้องสาปทำอวดดีจิงๆ อิอิ แซวๆ
    #1,155
    0
  2. #1127 phairatw (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 18:57
    สนุกมาก
    #1,127
    0
  3. #980 phenixdevill (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 19:02
    #980
    0
  4. #979 Gnuh (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 12:40
    ขอบคุณครับ
    #979
    0
  5. #978 ปกเงิน& (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 08:02
    ขอบคุณคับ
    #978
    0
  6. #977 วิโรจน์ ศรเพชร (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 07:19
    หลังจบการประมูลนี้
    คงมีคนแปลกหน้าเอาของมาให้เพียบแน่ๆ 555+
    #977
    0
  7. #976 Impact Thunder (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 04:58
    ขอบคุณครับ
    #976
    0
  8. #974 MojRiSad (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 23:50
    หาเงินแต่งเมียสิน่ะ มีหลายคนเลยต้องหาเงินเยอะ สิน้า
    #974
    0
  9. #973 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 23:43
    รวยเลย
    #973
    0
  10. #970 •นิลกาฬ• (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 22:40
    ปล่อยของยังงี้ คงประมูลได้ราคาหรอก
    เอาซะของหายากกลายเป็นของโหลเลย นึกว่ามาเดินตลาด ของมีคุณภาพเลยแพงหน่อย หายากนิดๆ(นิดจริงๆ เพราะปล่อยซะเยอะ)ก็บวกราคาให้อีกหน่อย สรุปเลยได้สูงกว่าราคากลางมาไม่มาก
    ถ้าปล่อยทีละน้อยๆ ราคาพุ่งแน่
    #970
    0
  11. #969 Punz Success (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 22:11
    เอาของมาปล่อยทีละเยอะๆ เหมือนฉลาดนะครับแต่มันทำให้ราคาของได้ไม่เยอะเท่าที่ควรเลนจริงๆ
    #969
    0
  12. #968 manima (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 22:01
    เอาออกมาปล่อยแยอะเกินราคาเลยต่ำ เสียดาย
    #968
    0
  13. #967 Huntherfc (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 21:22
    จะรวยไปไหนพระเอกเรา
    #967
    0
  14. #966 kamol1122 (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 21:20
    สนุกดีครับ
    #966
    0
  15. #965 Ghakjit (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 20:53
    มาอีกไวๆๆนะครัช
    #965
    0
  16. #964 cutehell (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 20:43
    อาจใช้คำว่า "ทั้งสองคน" หรือบางประโยคสามารถละคำว่า "พวกเขา"ทิ้งได้
    #964
    0
  17. #963 cutehell (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 20:41
    คำว่า พวกเขา มาเต็มอีกแล้ว ต้องหัดหาทำอื่นมาแทนบ้างนะครับ พวกคำซ้ำเยอะๆ ต้องแก้สำนวนหน่อยนะ
    #963
    0