ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 92 : โรงประมูลใต้ดิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,021
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    22 ต.ค. 59

บทที่ 2 : โรงประมูลใต้ดิน




    "ขอย้ำ เป้าหมายหายไป เป้าหมายหายไป" เสียงของชาายหนุ่มดังขึ้น หลังจากพยายามพุ่งตามลำแสงสีแดงและดำ ที่พุ่งด้วยความเร็วสูงตัดผ่านป่าไป ก่อนจะออกไปจากระยะสายตาของเขา


    "รับทราบ ถอนกำลังแล้วกลับมารายงานตัว กลุ่มติดตาม! วิเคราะห์ทิศทางและหาเส้นทางที่เป้าหมายจะไป พร้อมระบุจุดหมายมาด้วย" เสียงที่แข็งกร้าวดังออกมาจากจารึกเวทย์สื่อสาร


    "ขอรับ/เจ้าค่ะ" เสียงตอบรับดังขึ้นพร้อมกัน ก่อนที่จารึกเวทย์สื่อสารจะดับไป


    "เป้าหมายในครั้งนี้ ไม่เลวเลยทีเดียว สายตาของนายหญิงช่างแหลมคมยิ่งนัก" เจ้าของเสียงก้มมองไปยังพื้นดินและบริเวณโดยรอบ ที่เคยเป็นแปลงปลูกพืชมาก่อน


    "มีสามารถขนาดทำให้มานาในพื้นที่แถบนี้หายไปจนหมดสิ้นได้" สิ้นเสียงดินที่แห้งผากก็แตกละเอียด และไม่มีพลังมานาปะปนอยู่เลย ก็ได้หลุดร่วงลงจะอุ้งมือของเขา มันปริ้วไปกับสายลม พร้อมกับร่างกายของชายหนุ่ม ที่เลือนหายไปกันสายลมเช่นกัน


    ในภูเขาที่ห่างจากหมู่บ้านไปเกือบสิบกิโลเมตร มันปรากฏเงาร่างของคนสองคน ทั้งคู่มีความสูงใกล้เคียงกัน พวกเขาทั้งคู่หยุดอยู่ที่ยอดเขาลูกหนึ่ง โดยหันหน้าไปทางแสงไฟที่อยู่สุดขอบสายตา


    "ไม่มีคนตามมาสินะ เราก็ไปกันต่อดีกว่า" เสียงดังออกมาจากชุดเกราะสีดำ ชุดเกราะนี้เหมือนสร้างขึ้นมาเป็นชิ้นเดียวกัน เหมือนกับพวกเปลือกแมลง ที่มีการต่อชิ้นส่วนกันอย่างเรียบสนิท โดยมีเปลือกด้านนอกปิดชิ้น่วนภายในเอาไว้จนหมดสิ้น


    "ค่ะ ข้าไม่สามารถจับสัมผัสของพวกคนรอบๆนี้ได้เลย และอีกสิบสามนาทีด้วยความเร็วระดับนี้ เราจะถึงจุดหมายแล้วค่ะ ท่านอาจารย์" เสียงที่ดังออกมาจากชุดเกราะสีแดง เหมือนกับเสียงของเด็กสาวที่ผสมด้วยเสียงกังวานของโลหะ ทำให้เสียงที่ดังออกมาเลยแปลกพิกล


    "อ่า ไม่เคยคิดมาก่อนเลย ว่าระยะทางมันจะใกล้แค่นี้เอง" เสียงบ่นเบาๆดังออกมาจากเจ้าชุดเกราะสีดำ ก่อนที่ชุดเกราะจะเปล่งแสงสีฟ้าออกมา


    ด้านหลังของชุดเกราะสีดำนั้น กลายเป็นเหมือนกับปีกโลหะงอกออกมา มันกางออกมาเต็มที่มีความกว้างเกือบข้างละสี่เมตร ปีกนั้นมีแสงสีเขียวอ่อนปกคลุมไปทั่วทั้งปีก


    มันไม่ได้ขยับเช่นปีกนกทั่วไป แต่มันกลับกางออกมานิ่งๆ มีการขยับขึ้นลงเล็กน้อยเพียงเท่านั้น แต่นั้นก็ทำให้ชุดเกราะสีดำนี้ บนขึ้นไปบนอากาศสูงเกือบสามเมตร และหยุดนิ่งอยู่ตรงนั้น


    ในขณะที่ชุดเกราะสีดำงอกปีกโลหะออกมา ชุดเกราะสีแดงกลับไม่ได้ทำเช่นกัน แต่มันมีสิ่งที่คล้ายๆกับท่อหลายอันโผล่ออกมาแทน ท่อเหล่านั้นต่างเปล่งแสงสีเขียวเข้มออกมา ก่อนที่จะมีเปลวเพลิงสีเขียวพุ่งออกมาจากท่อเหล่านั้น พาให้ชุดเกราะสีแดงลอยขึ้นไปในอากาศ เช่นเดียวกับชุดเกราะสีดำ


    เมื่อทั้งคู่ลอยอยู่บนนั้นสักพัก ก่อนที่จะพุ่งด้วยความเร็วสูง จนกลายเป็นแสงสีดำแดงวิ่งผ่านท้องฟ้าไป ทิศทางที่ทั้งคู่มุ่งไปนั้นเป็นทางด้านทิศใต้ของหมู่บ้าน หรือก็คือเส้นทางตัดตรงที่จะไปยังเมืองแบล็คร็อคโดยตรง


    เส้นทางนี้ จะทำให้พวกเขาต้องผ่านไปยังเขตสัตว์เวทระดับสามจำนวนหลายที่ ซึ่งไม่ใช่เส้นทางปรกติที่ใช้เดินทาง เส้นทางที่ปลอยภัยนั้น จะอ้อมเขตสัตว์อสูรพวกนั้นไปมาเหมือนกับแม่น้ำที่คดเคี้ยว ใช้เวลาเดินทางถึงสามวันเต็ม แต่ด้วยการตัดตรงก็สามารถไปถึงได้ในหนึ่งวันเท่านั้น


    ในตอนเช้าของเมืองแบล็คร็อค บนท้องฟ้าทางด้านทิศเหนือ ปรากฏลำแสงสีดำแดงพุ่งเข้ามาใกล้กับเมือง แต่เมื่อเข้ามาใกล้จนเกือบจะถูกมองเห็น ลำแสงนั้นก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย


    ถึงแม้จะมีคนมองเห็นลำแสงนั้นอยู่บ้าง แต่ก็ไม่มีใครสงสัยว่ามันคือสิ่งใด เพราะลำแสงเช่นก็ปรากฏให้เห็นอยู่ทั่วไป ส่วนมากมันจะเป็นพลังเวทย์ธาตุต่างๆ ที่ยิงออกมาจากการต่อสู้ของนักเวทย์


    แต่ที่พวกเขาไม่รู้นั้นคือ ลำแสงทั้งสองสีนั้นไม่ได้เกิดจากการต่อสู้ แต่กลับเป็นชุดเกราะเต็มตัวสีดำและสีแดง พวกมันทั้งสองได้ดิ่งลงจากท้องฟ้า ตรงภูเขาลูกหนึ่งใกล้กับเมืองนั้นเอง


    ชุดเกราะทั้งสองตัว เต็มไปด้วยรอยเลือดและเศษเนื้อของสัตว์เวท แต่ตัวของชุดเกราะกลับไม่มีร่องรอยของความเสียหาย ปีกโลหะของชุดเกราะสีดำพับเก็บตัวเอง เช่นเดียวกับท่อของชุดเกราะสีแดง ที่หดกลับเข้าไปที่กลางหลังของชุดเกราะ


    ชุดเกราะทั้งสองตัวสงเสียงวีดแหลมออกมา ก่อนที่พวกเศษเนื้อและรอยเลือดบนชุดเกราะ จะถูกเป่ากระเด็นออกไปจากตัวชุดเกราะ จนมันสะอาดเหมือนไม่ได้ผ่านการใช้งานมาก่อน


    เวลาผ่านไปนานหลังจากทำความสะอาดตัวเอง ชุดเกราะทั้งสองชุดต่างเกิดรอยต่อขึ้น ตรงบริเวณส่วนหน้าของชุดเกราะ ก่อนที่ชุดเกราะทั้งชุดจะเปิดตัวเองจากตรงกลางออกมา เพื่อแสดงให้เห็นถึงสิ่งที่อยู่ด้านใน นั้นคือชายหนุ่มและเด็กสาว


    ทั้งคู่ได้ก้าวออกมาจากชุดเกราะ ก่อนจะเก็บพวกมันเข้าแหวนมิติไป สำหรับชายหนุ่มนั้นไม่มีปัญหาสักเท่าไร เพราะเขาสามารถยกมันได้ทั้งชุด แล้วยัดมันลงไปได้เลย แต่กับเด็กสาว เธอต้องแยกชุดเกราะเป็นสองส่วน ระหว่างส่วนบนตั้งแต่เอวขึ้นไป กับชุดเกราะส่วนล่างตั้งแต่เอวลงไป ที่ตอนนี้กลับไปเป็นชุดเกราะเช่นเดิม


    "เป็นไงบ้าง ชุดทำงานผิดพลาดหรือเปล่า" ชายหนุ่มถามเด็กสาวด้วยความเป็นห่วง


    "ไม่ค่ะ ท่านอาจารย์ครรชิต มีเพียงการตอบสนองที่ช้ากว่าที่คิดเอาไว้" เด็กสาวตอบกลับมาหลังจากยัดส่วนล่างของชุดเกราะลงแหวนมิติไป


    "อืม... เดี๋ยวข้าจะลองแก้ไขการทำงานดู หลังจากเราหาที่พักได้แล้ว ส่วนตอนนี้ก็ไปกันเถอะ" เขาเดินนำเด็กสาวไป ส่วนทิศทางนั้น ก็ไม่ใช่ที่ไหนนอกเสียจากเมืองแบล็คร็อคตรงหน้านั้นเอง


    การเข้าเมืองนั้นไม่ได้ยุ่งยากมากมาย เพียงแค่แสดงบัตรบนวงเวทย์ตรวจสอบ ก็สามารถเข้าสู่เมืองได้แล้ว ส่วนเด็กสาวที่ไม่ได้เป็นคนของอาณาจักรนี้โดยกำเนิด ก็สามารถเข้าไปได้เช่นกัน เพราะมีชายหนุ่มเป็นผู้รับรองนั้นเอง


    การจะนำคนนอกเข้าสู่เมืองของอาณาจักรอเคเซียนั้น ก็ต้องมัผู้รับรองและกรอกข้อมูลเล็กน้อย ซึ่งก็ใช้เวลาไม่นานนักในการดำเนินเรื่องดังกล่าว


    เมื่อเข้ามาสู่ตัวเมืองแล้ว ที่แรกที่พวกเขาไปนั้นก็คือโรงแรม เพื่อหาที่พักสำหรับเด็กสาว ส่วนตัวของชายหนุ่มก็จะพักที่เดียวกัน แต่ก็เพียงสามวันเท่านั้น เพราะในอีกสามวัน เขาก็ต้องเดินทางไปยังคฤหาสน์ของตระกูล เพื่อลงชื่อเข้าร่วมการประลองที่กำลังจะเริ่มขึ้น


    หลังจากตระเวนหาเกือบครึ่งชั่วโมง ในที่สุดพวกเขาก็ได้โรงแรมที่ยังว่าง และมีความสะดวกสบายเป็นอย่างมาก


    "ขอห้องพักสองห้องครับ" ครรชิตพูดกับพนักงานตอนรับ


    "ได้ค่ะ ไม่ทราบว่าต้องการห้องพักแบบไหนค่ะ ห้องธรรมดาคืนละหนึ่งเหรียญจิตมาร ห้องดูลักซ์คืนละสามเหรียญจิตมาร ส่วนห้องสวีทราคาคืนละสิบเหรียญจิตมารค่ะ" พนักงานสาวพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ โดยไม่มีได้มองเพียงภายนอกของทั้งคู่


    ตอนนี่ทั้งคู่เข้ามายังโรงแรมที่ดูหรูหรา และมีความใหญ่โตเป็นอย่างมาก ด้วยชุดนักผจญภัยที่พวกเขาใส่กันเป็นประจำในเมืองโคลอสเซียม ซึ่งแน่นอนว่ามันเป็นชุดที่ดีกว่าชุดทั่วไปอย่างเทียบไม่ติด เพราะวัสดุที่ทำส่วนใหญ่เป็นพวกสัตว์เวทระดับห้า และทอโดยเผ่าแมงมุมที่เชี่ยวชาญทางด้านนี้อยู่แล้ว


    ซึ่งชุดนี้จะผสมเส้นใยเวทมนตร์ลงไปด้วย ทำให้มันแทบจะมีความแข็งแรงและทนทานเหมือนกับชุดเกราะเลยทีเดียว แถมยังมีน้ำหนักเบาและทำความสะอาดตัวเองได้ จึงเหมาะสำหรับนักผจญภัยอบ่างพวกเขา


    ครรชิตยิ้มให้พนักงานสาว ก่อนจะยื่นเหรียญจิตมารไปให้เธอยี่สิบเหรียญ "นี้ครับ ช่วยจัดการให้พวกเราด้วย ขอเป็นห้องที่ติดกันจะดีมาครับ"


    พนักงานสาวมองไปยังชายหนุ่มตรงหน้า ที่ดูยังไงก็อายุยังไม่ถึงยี่สิบปีแน่นอน แต่กลับจ่ายเงินยี่สิบเหรียญจิตมารได้อย่างง่ายๆเช่นนี้ แต่เธอก็ไม่ลืมที่จะทำหน้าที่ให้เสร็จสิ้น


    "ได้ค่ะ จะให้ช่วยนำทางไปยังห้องพักไหมค่ะ" เธอพูดพร้อมกับส่งกุญแจห้อง ที่เป็นแท่งแก้วใสๆมาให้พวกเขาสองอัน ทั้งสองอันมีตัวเลขสลักไว้ที่ข้างของตัวแท่งแก้ว


    "ขอบคุณครับ" ทั้งสองคนเดินตามพนักงานหญิง ที่กำลังเดินนำพวกเขาไปยังห้องพัก


    หลังจากจัดการเรื่องที่พักเสร็จเรียบร้อย พวกเขาก็ออกจากโรงแรมไป ทั้งสองเดินสำรวจไปยังที่ต่างๆของเมืองนี้ ไม่ว่าจะเป็นร้านค้า ร้านอาหาร สถานที่ท่องเที่ยงหรือแม้กระทั่งโรงประมูล


    สิ่งของที่นำมาประมูลส่วนใหญ่ เป็นของที่หาได้ยากสักหน่อยสำหรับเมืองนี้ เช่นพวกพืชสมุนไพรล้ำค่า ยารักษาแบบต่างๆ ส่วนใหญ่มักจะเป็นพวกวัตถุดิบจากสัตว์เวท เพราะเมืองแห่งนี้แทบจะล้อมรอบไปด้วยภูเขา ทำให้มันเป็นปราการธรรมชาติที่ป้องกันทั้งมนุษย์และสัตว์เวท ที่บุกเข้ามายังเมืองแห่งนี้


    ส่วนของที่ไม่ค่อยจะมีขายหรือลงประมูล ก็จะเป็นพวกสินแร่และพวกอาวุธชุดเกราะทั้งหลาย เพราะเมืองนี้เป็นสถานที่ที่ผลิตพวกมันเป็นสินค้าหลัก สำหรับส่งขายในอาณาจักรและนอกอาณาจักร ทำให้เมืองนี้มีสินค้าประเภทโลหะจำนวนมาก ที่มีการขายกันในราคาไม่แพงมากนัก


    เมื่อเดินเที่ยวทั่วเมืองแบล็คร็อคไปได้สองชั่วโมง พวกเขาก็พบกับสถานที่ที่น่าสนใจ ด้วยการซื้อข้อมูลมาจากกิลด์ค้าข่าว ที่มีกระจายอยู่ทั่วทั้งเมือง ซึ่งข้อมูลที่พวกเขาซื้อมา นั้นคือข้อมูลของสถานที่ที่สามารถปล่อยของได้ โดยไม่มีการตรวจสอบประวัติและการลงบันทึกสิ่งใด นอกจากรายการสิ้นค้าที่ลงประมูลเท่านั้น


    ทำให้เขาได้รายชื่อสถานที่นั้นมาถึงสองที่ หนึ่งคือโรงประมูลของตระกูลฟาร์บลัด ที่เป็นโรงประมูลที่ใหญ่ที่สุด สามารถที่จะเอาของมาลงประมูลได้โดยไม่มีการถามรายละเอียด สองคือโรงประมูลใต้ดิน ที่ไม่ทราบสถานที่ตั้งที่แน่นอน มีเพียงแต่สมาชิกของโรงประมูล ที่จะได้สถานที่และเวลานัดหมาย ด้วยเวทย์สื่อสารเฉพาะ


    แน่นอนว่าข้อมูลเรื่องสถานที่จัดประมูล ก็ถูกซื้อขายกันที่นี้เช่นกัน โดยราคาของที่ตั้งจะแพงเป็นสองเท่า สำหรับราคาสมาชิกของโรงประมูลใต้ดินนี้ แน่นอนว่าเขาต้องซื้อข้อมูงของสถานที่จัดประมูลครั้งต่อไป


    การไปโรงประมูลของตระกูลฟาร์บลัด ถึงแม้จะไม่ต้องลงรายละเอียดสินค้าและตัวผู้ลงประมูล แต่มันก็คงจะสืบประวัติผู้เข้าประมูลแน่นอน ส่วนการดำเนินการของโรงประมูลใต้ดินนั้น จะไม่มีการถามประวัติหรือสืบย้อนหลังแน่นอน


    จากข้อมูลที่ซื้อมา หลังจากเปลี่ยนสถานที่ประมูล พนักงานและสินค้าจะเปลี่ยนไปทั้งหมด โดยไม่มีการทำประวัติพนักงาน ทำให้การประมูลแต่ละครั้ง จะไม่มีการบันทึกใดๆทั้งสิ้น เพราะขนาดพนักงานยังไม่มีการบันทึกเลยแม้แต่น้อย มีเพียงแต่พวกผู้คุมกฎการประมูล ที่จะไม่เคยเปลี่ยนตัวผู้ควบคุมไป


    และเพราะผู้คุมกฎผู้นี้ ทำให้การประมูลที่ผ่านๆมา ไม่มีการสืบประวัติของใครทั้งสิ้น ส่วนคนที่ฝ่าฝืนและขายข้อมูลให้คนอื่น ก็ถูกเก็บทั้งหมดทั้งผู้ขายและผู้ซื้อ รวมทั้งผู้รู้เห็นทั้งหมดอีกด้วย ก่อนที่ผู้สังหารจะหายไปอย่างลึกลับ


    "ยินดีที่ได้ทำธุรกิจด้วยกันนะ ขอรับ" พนักงานในชุดคลุมสีขาว ที่ปกปิดรูปร่างและซ่อนใบหน้าด้านในอย่างดี โค้งตัวให้ทั้งสองคนที่กำลังจะออกจากกิลด์ไป


    "เช่นกันครับ" เขาโค้งตัวให้เล็กน้อย ก่อนจะเดินนำเด็กสาวหาไปกับฝูงชน ที่อยู่หน้ากิลด์ค้าข่าวแห่งนี้


    พวกเขาใช้เวลาไม่นาน ก็หายไปกับคลื่นมนุษย์ที่เดินเบียดเสียดกัน เพราะในส่วนที่พวกเขาเดินเข้ามา เป็นส่วนของกิลด์และร้านค้าของพวกกิลด์การค้า ทำให้ที่แห่งนี้เต็มไปด้วยฝูงชนตลอดเวลา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1125 phairatw (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 18:39
    ขอบคุณครับ
    #1,125
    0
  2. #948 Gnuh (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 11:49
    ขอบคุณครับ
    #948
    0
  3. #947 Aswin@mao21.24.118.81 (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 00:54
    จะส่งเหล้าเข้าประมูลนี่ถึงกับต้องซับซ้อนงี้เลยเหรอ
    #947
    0
  4. #946 kamol1122 (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 00:24
    สนุกดีครับ
    #946
    0
  5. #945 toy (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 23:43
    ขอบคุณครับ
    #945
    0
  6. #944 ปกเงิน& (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 22:53
    ขอบคุณคับ
    #944
    0
  7. #943 BomS_Za (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 22:51
    ชุดเกาะนี้. มันมีระบบ Ai ที่ชื่อ จาวิส ป่าวครับ
    #943
    0
  8. #942 omzazg (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 22:23
    ขอบคุณครับ
    #942
    0