ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 79 : อาจารย์และลูกศิษย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,161
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    7 ต.ค. 59

บทที่ 2 : อาจารย์และลูกศิษย์




    การปรากฏตัวของเด็กสาว ถูกครรชิตล่วงรู้ถึงการมา ตั้งแต่เข้าใกล้ชายหนุ่มในระยะสี่สิบเมตร เพราะเขากางลมปราณตรวจสอบตลอดเวลา เพื่อสำรวจเส้นทางการเคลื่อนที่ของเจ้าพวกทากรักษา จะได้กั้นพวกมันให้พ้นบ้านริมภูเขานั้นเอง


    ชายหนุ่มไม่ได้มองไปที่เด็กสาว เพราะเขากำลังยุ่งอยู่กับการเก็บรวบรวมไข่ทากรักษาอยู่ เพราะมันมีจำนวนหลายร้อยรัง และแต่ละรังก็มีไข่กองเท่าเนินดินย่อมๆ นั้นทำให้ต้องใช้เวลาอย่างมากในการเก็บ ยังไม่รวมกับการที่ต้องแยกสีของไข่อีกด้วย


    ด้วยการใช้ลมปราณไร้สภาพในการเก็บ ทำให้ความเร็วนั้นเพิ่มขึ้นเล็กน้อย แต่เขาคนเดียวก็คงไม่อาจจะทำเสร็จได้ในเวลาไม่นาน


    "เจ้าจะยืนมองอยู่อีกนานหรือไม่ ไปเอากล่องมิติมาเสียสิ แล้วช่วยข้าเก็บไข่พวกนี้" ชายหนุ่มส่งเสียงออกไปยังเด็กสาว


    ด้วยเสียงที่นุ่มแต่ก็แข็งกร้าวพอควร ทำให้เด็กสาวได้สติขึ้นมา แต่ไม่วายที่จะหน้าแดงมิได้ เพราะเสียงของเขามีเอกลักษณ์ที่โดดเด่น และมีเสน่ห์มากเสียด้วย นอกจากนี้น้ำเสียงของเขาก็น่าฟังเป็นอย่างยิ่ง ทำให้เธอยังไม่อาจจะจากไปได้ง่ายๆ


    ครรชิตที่ยังสัมผัสได้ว่า ลูกศิษย์ของตนยังยืนโง่งมอยู่ จึงส่งเสียงที่แข็งขึ้นไปอีก


    "เจ้าลูกศิษย์ขี้เกียจ ทำไมยังไม่เอาของมาช่วยอาจารย์เจ้าอีก!" สุดท้ายมันก็เป็นการตวาดเบาๆ


    นั้นทำให้เด้กสาวสะดุ้งสุดตัว ก่อนจะวิ่งไปยังบ้านไม้อย่างรวดเร็ว โดยไม่ไต่ถามสักคำ


    "ขะ ข้าไม่เคยคิดเลยว่า อาจารย์ของข้าจะดูดีขนาดนี้!" เด็กสาวพูดกับตนเองเบาๆ ก่อนจะเร่งความเร็วขึ้นไปอีก


    ด้วยระยะทางเพียงไม่กี่สิบเมตร เธอก็นำกล่องไม้สีดำออกมา ถึงแม้มันจะนักพแสมควร แต่ด้วยพลังของสัตว์เวทระดับสามแล้ว มันก็มีน้ำหนักเพียงไม่กี่กิโลกรัมเท่านั้น ซึ่งจริงๆแล้วหีบนี้หนักเกือบร้อยกิโลกรัม!


    เด็กสาวเดินกลับมาด้วยสีหน้ามีความสุข โดยในใจเธอก็นึกถึงใบหน้าและเสียงของอาจารย์เธอไปด้วย

    

    ชายหนุ่มมองเด็กสาวที่เดินมาด้วยสีหน้ามีความสุข ทำให้ตนนึกขึ้นได้ ว่าตอนนี้ตัวเองมิได้สวมหน้ากากและชุดเกราะอยู่ เพราะลังมานาที่ปั่นป่วนก่อนหน้านั้นเอง แต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก ทำการเก็บไข่ทากรักษาต่อไป


    การที่ชายหนุ่มไม่ได้สนใจเด็กสาว ทำให้เธอเคืองเล็กน้อย แต่มันก็หายไปอย่างรวดเร็ว เธอเริ่มเก็บไข่ทากรักษาสีเทาเท่านั้น เนื่องจากเธอได้รับเสียงจากครรชิตนั้นเอง บอกให้เธอเก็บเฉพาะสีเทา ส่วนสีฟ้าเขาจะเก็บไว้เอง


    สองศิษย์-อาจารย์ใช้เวลาไปเกือบหนึ่งชั่วโมง ถึงจะเก็บไข่สัตว์เวททากรักษาจนหมด นั้นทำให้แหวนมิติระดับต่ำของเขาสิบวง เต็มไปด้วยไข่ทากรักษา ซึ่งภายหลังเขาให้เด็กสาวย้ายมันลงกล่องมิติไป ส่วนอีกไข่สีฟ้าและผลึกโลหิต ต่างถูกใส่ไว้ในแหวนมิติขนาดกลางวงหนึ่ง


    แหวนมิติของเขามีระดับกลางแปดวง ซึ่งตอนนี้กลับไปเป็นกำไลแห่งแมกมัสแล้วนั้นเอง ซึ่งทั้งแปดวงก็เต็มไปด้วยของสำคัญ และมีแหวนมิติระดับต่ำอีกยี่สามวง ซึ่งส่วนมากก็ใส่ไว้ด้วยวัตถุดิบระดับต่ำและกลาง ส่วนระดับสูงอยู่ในแหวนมิติระดับกลาง


    กล่องมิติยังมีเนื้อที่เหลืออีกมากมายมหาศาล ยากที่จะใช้พื้นที่ทั้งหมดนั้นได้


    "เจ้าจะไม่พูดอะไรกับอาจารย์คนนี้เลยรึ" ครรชิตถามด้วยเสียงนุ่มๆ


    "ขะ ข้า" เด็กสาวกลายเป็นคนติดอ่างไปเสียอย่างนั้น


    เธอไม่ได้พูดอะไรออกมานานหลายนาที ก่อนจะก้มหน้าลงโดยไม่ยอมพูดอีกเลย นั้นทำให้ครรชิตมองไปที่เธออย่างสงสัย เธอที่รับรู้ถึงสายตาของอาจารย์หนุ่ม เธอก็เงยหน้าขึ้นมา ก่อนจะหลบสายตาในทันที


    "เจ้าไม่พอใจที่อาจารย์ของเจ้ามีหน้าตาเช่นนี้รึ" ครรชิตพูดด้วยน้ำเสียงขบขัน ก่อนจะเอาหน้ากากและชุดเกราะออกมาใส่


    จากชุดเกราะสีดำเงิน หลังจากการเสริมความแข็งแกร่งของมัน ด้วยการใช้โลหะเวทมนตร์ระดับต่ำ ด้วยสีแดงของโลหะเวทมนตร์ ทำให้ด้านนอกมีลวดลายสีแเงแต่งเติมขึ้นมา ส่วนด้านในของชุดเกราะมีโลหะสีแดงเคลือบไว้ มันทำให้ชุดเกราะดูน่าเกรงขามยิ่งขึ้น


    ส่วนหน้ากากนั้น มันดูดุร้ายยิ่งขึ้นไปอีก ด้วยการที่ขอบฟันและเขี้ยวกลายเป็นสีแดง และริมฝีปากของมันมีสีแดงเข้มเป็นพิเศษ เช่นเดียวกับชุดเกราะ ที่ด้านในของมันก็มีโลหะสีแดงเคลือบเอาไว้


    นอกจากหน้ากากปิดปากแล้ว ชายหนุ่มยังสร้างหน้ากากที่เข้าคู่กับมันอีกชิ้น มันเป็นหมวกโลหะที่ปิดเฉพาะหน้าผาก และด้านข้างของศีรษะเท่านั้น ด้านหลังปล่อยให้ผมของชายหนุ่มยาวสลวยพริ้วไหวไปมา โดยไม่มีอะไรปิดกันเส้นผมของเขาเอาไว้


    ด้านทั้งหน้ากากปิดปากและหน้ากากปิดหน้าผาก ทำให้สิ่งที่มองเห็นมีเพียงแววตาของชายหนุ่มเท่านั้น


    เด็กสาวที่ได้ยินเสียงการใส่ชุดเกราะ นั้นทำให้เธอเงยหน้าขึ้น ก่อนจะจ้องไปยังอาจารย์ของเธอตาเขม็ง


    "ใจร้ายจังเลยนะค่ะ ท่านอาจารย์" เด็กสาวทำแก้มป๋อง ก่อนจะลวงเอาหมูป่าเพลิงออกมา เธอยื่นมันให้ชายหนุ่ม


    ครรชิตมองเด็กสาวตรงหน้า ภายใต้หน้ากากนั้นเข้ายิ้มให้เธอเล็กน้อย ก่อนจะรับเอาเจ้าหมูป่าเพลิงมา แล้วนำมันไปยังเพิงทำอาหาร


    เขาใช้เวลาไม่กี่นาที ทำการชำแหละและจัดการกับซากหมูป่าเพลิง เมื่อเตรียมเนื้อเสร็จเรียบร้อย สองศิษย์-อาจารย์ก็นั่งรอบวงกันที่ลานกว้าง


    ที่ลานกว้างนั้น ยังคงมีสภาพเหมือนเช่นเคย เพียงแต่ครั้งนี้ ชายหนุ่มได้เอาตะแกรงมาตั้งไว้ที่กองไฟ และนำชามออกมาหลายอัน ในชามนั้นมีทั้งน้ำผึ้ง สมุนไพร และซอสน้ำจิ้มอีกหลายอย่าง เขานำมันออกมาเรียงใกล้ๆกับตะแกรง


    นอกจากตะแกรงแล้วเขายังนำเอากระทะ และหมออีกสองใบออกมา ในหม้อมีน้ำซุปและมันฝรั่งต้มอยู่ ส่วนในกระทะมีเนื้อสัตว์เวทที่หนักไว้ นี้เป็นอาหารเย็นที่ช้าหนุ่มเตรียมไว้ตั้งแต่เช้านั้นเอง


    เข้านำพวกมันมาทำให้เสร็จเรียบร้อย พร้อมกับปรุงพวกมัน โดยมีส่วนผสมเป็นหมูป่าเพลิงย่างน้ำผึ้งด้วย นั้นทำให้อาหารมื้อนี้ประกอบไปด้วย เนื้อหมูป่าย่างหันบางๆ เสต็กเนื้อวัวสี่เขา มันฝรั่งบด ซุปเห็ดสามสี และปิดท้ายด้วยน้ำผลไม้หลายชนิด รวมทั้งเหล้าทั้งสามอย่างอีกด้วย


    เพียงน้ำเหล้าออกมา เด็กสาวก็กระโดดหนีไปไกล พร้อมส่งเสียงขู่ต่ำๆออกมาอีกด้วย มันเหมือนกับเด็กสาวกลายเป็นหมาป่าคลั่งขึ้นมาทันที เนื่องจากเด็กสาวอยู่ในร่างปรกติของเธอนั้นเอง


    "ไม่ต้องกลัวสาวน้อย เหล้าพวกนี้มีความแรงไม่มากนักหรอก ข้าทำให้เจ้าโดยเฉพาะเลยนะ" ครรชิตยิ้มขำๆให้เธอ


    เขาถอดชุดเกราะส่วนหัวออก รวมทั้งชุดอื่นๆอีกด้วย เพราะเด็กสาวขอให้เขาถอดนั้นเอง เนื่องจากเธออึดอัดเวลาเห็นเขาพร้อมต่อสู้ เช่นเดียวกัน เด็กสาวก็อยู่ในชุดปรกติของเธอ และมันก็ไม่ค่อยสะดวกทำอาหารด้วยนั้นแหละ


    ชุดของเด็กสาว ก็เป็นเสื้อผ้าฝ้ายแขนสั้นสีเขียวทั่วไป และสวมทับด้วยแจ็คเก็ตหนังไม่มีแขนสีน้ำตาลอ่อน กางเกงเป็นกางเกงขาสั้นสีดำที่ทอจากใยของพืชบางชนิด ทำให้มันมีความทนทานและมีความหนาคล้ายๆกับผ้ายีนส์ มีเข็มขัดหนังที่ใส่ซองมีดสั้นเอาไว้ข้างกาย


    เด็กสาวหยุดขู่ ก่อนจะกลับมานั่งตามปรกติ ครรชิตเลยส่งอาหารบนถาดไปให้เธอ ในถาดมีทั้งเสต็ก มันบดและซุปที่อยู่ในชาม พร้อมกับเครื่องดื่มนานาชนิด สำหรับอาหารมื้อหลัก หลังจากอาหารชุดนี้ ก็เป็นการดื่มเหล้าไปกินหมู่ป่าย่างไป


    "อาจารย์ ท่านเป็นใครกันแน่" เด็กสาวถามออกไป คำถามนี้เธอเคยถามครรชิตมาแล้วหลายครั้ง แต่คำตอบยังคงเดิม


    "ข้าก็เป็นอาจารย์เจ้า เป็นนักเดินทางธรรมดาๆคนหนึ่ง" ครรชิตยิ้มให้เด็กสาว ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย โดยการถามถึงการผจญภัยของเธอ ระหว่างที่เข้าเก็บตัวอยู่นั้นเอง


    "เจ้าทำอะไรมาบ้างละ ได้ไปเที่ยวยังชั้นสามหรือยัง"


    "ส่วนใหญ่ข้าก็ฝึกแบบเดิมนั้นแหละ ท่านอาจารย์ มีเพียงสามเดือนหลังนี้เอง ที่ข้าได้ออกเดินทางผจญภัยไปทั่วทั้งบริเวณนี้..."


    เด็กสาวเล่าเรื่องราวการผจญภัยในดินแดนต่างๆ ทั้งการบุกฝ่าด่านของพวกมรณะสี่กร สู้ตัวต่อตัวกับหมาป่าพฤษาระดับสาม ซึ่งเธอใช้รงที่แท้จริง ด้วยการปล่อยให้ศิลาจิตอสูรควบคุมการไหลของมานาทั้งหมด แล้วตัวเองคอยเคลื่อนไหวเท่านั้น ร่างกายของเธอเกือบจะกลายเป็นหมาป่ายืนสองทีเดียว การต่อสู้ด้วยความเร็วและพลังโจมที่ที่พอๆกัน ทำให้มันใช้เวลานานหลายชั่วโมง กว่าที่เธอจะชนะได้ในที่สุด


    หลังการต่อสู้หมาป่าพฤษาตัวนั้นก็ยังคงเป็นจ่าฝูงต่อไป เพราะเธอไม่ได้ฆ่ามันและไม่ได้สนใจฝูงหมาป่านั้นอีกด้วย เธอจึงจากมาอย่างเงียบๆ นั้นทำให้ครรชิตมองเมย์อย่างแปลกใจ เพราะเธอมักเป็นคนเงียบๆ แต่ชอบช่วยเหลือ ไม่น่าจะไปท้าสู้กับคนอื่นได้


    ครรชิตลูบหัวของเด็กสาวอย่างเอ็นดู เธอฉลาดและแข็งแกร่งพอควรเลยทีเดียว และตอนนี้เธอก็มีความคิดของผู้ใหญ่แล้วด้วย เข้าจึงมองเธอในฐานะหญิงสาว มิใช่เด็กสาวอีกต่อไป ดูเหมือนการเติบโตที่รวดเร็ว และการได้รับจิตสำนึกของผู้ใหญ่มา จะทำให้เด็กหนุ่มสาวของแผ่นดิน สามารถรับมือกับการต่อสู้ได้อย่างรวดเร็ว และสามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมได้อย่างรวดเร็ว


    อย่างเด็กสาว ที่เพิ่งอายุสิบขวบเศษๆตรงหน้าเขานี้ ที่ตอนนี้เธอมีทั้งนิสัยและการตัดสินใจแบบผู้ใหญ่ และรูปร่างหน้าตาที่กลายเป็นสาววัยรุ่นเสียแล้ว ทั้งที่หกเดือนที่แล้ว เธอยังเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆและเรียบร้อยอยู่เลย ตอนนี้กลายเป็นหมาป่าสาวไปเสียแล้ว


    "เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ข้าได้ไปที่หุบเหวทางด้านใต้มาแล้วด้วย ที่นั้นมีแต่พวกสัตว์เลื้อยคลานทั้งนั้น พวกอสรพิษก็ชุกชุม ที่นั้นข้าเจ้าสมุนไพรแก้ผิดหลายชนิดเลย รวมถึงสมุนไพรหายากอีกด้วย แต่เพราะพวกสัตว์เวทจำนวนมาก ข้าเลยไม่สามารถเก็บพวกมันมาได้" เด็กสาวพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจและเศร้าเล็กน้อย


    "ดีแล้วที่เจ้าปลอดภัย ของพวกนั้นข้าจะไปเอามาเมื่อไรก็ได้ เจ้าไม่ต้องห่วงหรอก ว่าแต่เจ้าใช้พลังมานาโดยไม่มีไอสัตว์เวทได้หรือยัง" ครรชิตถามถึงสิ่งที่สำคัญ ที่เขาได้ให้เด็กสาวฝึกมัน เพื่อการใช้ชีวิตรวมกับคนอื่นได้อย่างแนบเนียน


    "ได้แล้วค่ะ" เด็กสาวตอบด้วยเสียงอ้อมแอ้ม และเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน


    "ยังไม่นานพอสินะ" ชายหนุ่มถามเสียงเข้ม แต่ไม่มีความโกรธเจือนป่นแม้แต่น้อย มีเพียงเข้มๆแบบหยอกเล่นเท่านั้น


    "ค่ะ" เด็กสาวตอบกลับ ก่อนจะเรียกบอลเวทย์สีเขียวออกมา มันเป็นบอลเวทย์ธาตุไม้นั้นเอง


    เด็กสาวควบคุมมันได้หลายนาที ก่อนที่บอลเวทย์จะสลายหายไป หน้าของเด็กสาวซีดเล็กน้อย และมีเหงื่อนเกาะอยู่บนใบหน้า ส่วนเสื้อผ้าก็เปียกชุ่มไปด้วยน้ำ เพราะลูกบอลเวทย์นั้น ใช้พลังมานาของเด็กสาวเท่านั้น ซึ่งมันต้องใช้มานาเกือบสองเท่าของปรกติ เนื่องจากต้องใช้ส่วนหนึ่งป้องกันการปะป่นของมานาจากศิลาจิตอสูร อีกส่วนสำหรับขึ้นรูปวงเวทย์


    ทำให้ร่างกายของเธอรับภาระหนักเป็นอย่างมาก เขาป้อนยาฟื้นฟูพลังมานาและน้ำหวานให้เธอ เพียงครู่เดียวก็กลับมาเป็นปรกติ


    "ทำได้ดีมาก ด้วยพรสวรรค์ของเจ้า ได้แค่นี้ก็ถือว่าเก่งมากแล้ว" ครรชิตชมเด็กสาว ก่อนที่พวกเขาจะแยกย้ายกันไปนอน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1113 phairatw (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 17:25
    ขอบคุณครับ
    #1,113
    0
  2. #876 เอกภพไร้ขอบเขต (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 20:32
    ปักธง completed!!!
    555+
    #876
    0
  3. #850 Gnuh (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 22:25
    ขอบคุณครับ
    #850
    0
  4. #808 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 21:44
    ขอบคุณครับ
    #808
    0
  5. #792 ghjnbvffjkk (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 23:49
    #792
    0
  6. #791 drjones32 (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 23:28
    สนุกมากครับ รอตอนต่อไปนะครับ
    #791
    0
  7. #790 manima (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 23:02
    ทากน้อยของผมยังไม่ฝัก
    #790
    0
  8. #789 kamol1122 (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 22:25
    สนุกดีครับ
    #789
    0
  9. #788 inasba (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 22:06
    ขอบคุณครับ
    #788
    0
  10. #787 Pongza Eiei (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 21:34
    แยกกันไปนอน.....
    #787
    0
  11. #786 Phukit415 (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 20:56
    แยกกันนอนมะ มะไม ผิดสูตรละ 555
    #786
    0
  12. #785 เซียนไร้พ่าย (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 20:19
    ท่านได้รับโลลิ 1ea

    ปักธงเรียบร้อย

    หมีตื่น
    #785
    0
  13. #784 องค์ชายสายลม (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 20:15
    ป้อนด้วยปากสิ
    #784
    0
  14. #783 thalian (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 20:09
    ^^       
    #783
    0