ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 76 : เดินเล่นในเมืองเมเปิ้ล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,121
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    4 ต.ค. 59

บทที่ 2 : เดินเล่นในเมืองเมเปิ้ล




    ขวดแก้วใสทรงสี่เหลี่ยมทั้งสองขวด ถูกนำมาวางอยู่นอกกล่อง พร้อมกับแถ้วสำหรับรินสุราของพวกมัน เช่นเดียวกับขวดแก้วทรงกลมสีน้ำตาล ที่ถูกนำมาวางคู่กันกับถ้วยดินเผา เมื่อสุราทั้งสามชนิดถูกวางอยู่บนโต๊ะเป็นที่เรียบร้อย มันทำให้ทุกขวดดูล้ำค่าและมีแรงดึงดูดทุกคน


    เด็กสาวผู้นำมันมา กลับทำตรงข้ามกับทุกคน นอกจากเธอจะไม่สนใจมันแล้ว เธอยังทำสีหน้ารังเกียจและกลัวมันอีกด้วย เธอได้เอาผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาปิดบริเวณจมูก ก่อนที่จะถอยออกไปจากโต๊ะเล็กน้อย


    ทุกคนที่เห็นปฏิกิริยาของเด็กสาว ต่างส่งเสียงประหาดใจ พร้อมกับส่งสายตาแปลกๆไปให้เด็กสาว


    "มันไม่มีอะไรอันตรายใช่ไหม" พนักงานสาวถามออกมา ซึ่งเธอก็รับการตอบกลับเด็กสาวในทันที


    "ไม่มีอันตรายหรอค่ะ เพียงแต่ว่าข้าไม่อาจทนกลิ่นของมันได้ เพราะเพียงแค่กลิ่น ข้าก็เมามายเพราะมันแล้ว เพราะฉะนั้น ข้าขอปิดการรับรู้กลิ่นเสียดีกว่า" เธอตอบด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อย ก่อนจะยืนยันกับทุกคนว่ามันไม่มีอันตราย


    เนื่องจากเธอไม่ได้เป็นมนุษย์ปรกติอีกต่อไป ทำให้ร่างกายของเธอมีประสาทสัมผัสของหมาป่าผสมอยู่ด้วย ทำให้ประสาทรับกลิ่นของเธอดีมาก และเพราะเธอเป็นประเภทคออ่อน จึงทำให้เธอเมาได้อย่างง่ายดาย นั้นทำให้เธอไม่ชอบสุราของอาจารย์เธอเป็นอย่างมาก เพราะมันแรงเสียยิ่งกว่าเบียร์ใดที่เธอเคยลองมา


    เธอไม่ได้บอกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับใคร นั้นทำให้ทุกคนไม่รู้ว่าพวกเขากำลังจะเจอกับสิ่งใด มีเพียงแบกคัสเท่านั้น ที่พอจะรู้ว่าเด็กสาวน่าจะเมาอย่างหนักเพราะมันมาแล้ว เลยไม่ชอบมันก็เท่านั้น แต่ที่เขาไม่รู้ ไม่ใช่เพราะไม่ชอบมัน แต่เธอเมาเร็วเกินไปต่างหาก เธอแทบจะไม่เคยได้รับรสสัมผัสของมันเลย


    "ถ้าอย่างนั้น ข้าขอเปิดขวดที่มีวิสกี้อยู่เลยละกัน"


    สิ้นเสียง แบกคัสก็ไม่รอช้า เปิดฝาเกลียวที่ปิดปากขวดอยู่โดยทันที เมื่อเปิดฝาเรียบร้อยแล้ว กลิ่นแอลกอฮอล์ที่หอมรัญจวนใจ ก็ส่งกลิ่นหอมฟุ่งขึ้นไปในอากาศ มันทำให้ทุกคนที่ได้กลิ่นต่างรู้สึกเมามาย และสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ความคิดของพวกเขาล่องลอยไปไกลแสนไกล กว่าที่พวกเขาจะกลับเป็นตัวของตัวเอง ก็ใช้เวลาไปหลายนาที


    เด็กสาวมองภาพตรงหน้า ด้วยสีหน้าขบขันเล็กน้อย เพราะเธอเองก็เคยเห็นตัวเองเป็นแบบนี้เหมือนกัน ในตอนทดลองสุราของอาจารย์เธอ แต่ตอนนั้นมันเป็นสุราที่มีความแรงน้อยกว่านี้หลายเท่า เธอมองไปยังภาพด้านหน้าอย่างพอใจ แล้วรอให้พวกนั้นฟื้นสติขึ้นมาเอง


    "มะ ไม่น่าเชื่อ" แบกคัสพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ หลังจากที่ได้สติเป็นคนแรก


    เสียงของแบกคัสได้ปลุกสติของทุกคนขึ้นมา ทำให้ทั้งสองคนที่เหลือ ต่างหน้าแดงซ่านไปด้วยเลือดฝ่าน เหมือนกับว่าทั้งสามคนได้ดื่มเบียร์จนเมาแล้ว แต่นี้กลับเป็นเพียงเพราะทุกคนได้กลิ่นมันเท่านั้น


    "มันสุดยอดอะไรขนาดนี้ เพียงแค่กลิ่นก็สามารถตีราคาได้หลายร้อยเหรียญจิตอสูรแล้ว" แบกคัสพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ก่อนจะจับจ้องไปที่ขวดเหล้า อย่างกับว่ามันคือสมบัติอันล้ำค่า ที่ประเมิณราคามิได้


    เขามองขวดเหล้าไป พร้อมกับอ่านข้อความถึงวิธีการดื่มมันอย่างละเอียดไป การจะดื่มพวกมันต้องใช้แก้วเหล้าที่แนบมาด้วย แก้วพวกนี้ได้ลงจารึกเวทย์เอาไว้ โดยแก้วของวิสกี้ลงเวทย์ลดอุณหภูมิเอาไว้ ส่วนแก้วของบรั่นดีกลับมีเวทย์เพิ่มอุณหภูมิแทน วิธีใช้งานก็แสนง่าย เพียงส่งมานาลงไปบนแก้วเล็กน้อย ก็สามารถรินเหล้าลงได้เลย


    เมื่อเหล้าที่ริบไหลลงไปยังแก้ว ตัวของเหล้าจะได้รับอุณหภูมิที่เหมาะสมกับการดื่มที่สุด โดยไม่ต้องปรับปรุงมันเลยแม้แต่น้อย เมื่อดื่มเหล้าในแก้วจนหมด ก็สามารถรินเติมต่อได้เลย ไม่ต้องใส่มานาลงไปเพิ่ม


    "ขะ ข้าจะรินแล้วนะ" เสียงรินวิสกี้ดังขึ้น พร้อมกับเสียงกลืนน้ำลายของทุกคน


    วิสกี้สีน้ำตาลทองไหลรินลงไปยังแก้ว มันเป็นภาพที่สวยงามราวกับอัญมณี มันส่องประกายล่อกับแสงที่ตกกระทบกับแก้ว เมื่อวงเวทย์เริ่มทำงาน กลิ่นหอมที่หนักแน่นก็กระจายออกมา ไม่มีเพียงกลิ่นแอลกอฮอล์ แต่มันยังมีกลิ่นของข้าวลอยออกมาจางๆ ผสมกับกลิ่นของไม้ที่หอมสดชื่นลอยขึ้นมาอีกด้วย


    เมื่อทุกอย่างถูกเตรียมพร้อมแล้ว ทั้งสามคนต่างจ้องมองไปยังแก้ววิสกี้ ที่วางอยู่บนโต๊ะเขม็ง ทั้งสามคนมองหน้ากัน ก่อนที่แบกคัสจะยกแก้วขึ้น แล้วอังมันไปที่จมูก เพื่อสูดกลิ่นของมันเข้าไป ก่อนจะจิบมันเล็กน้อย เพียงแค่จิบแรก ก็ทำให้แบกคัสเข้าสู่ห้วงภวังค์ไปเสียแล้ว


    "อ่า" เสียงถอนหายใจด้วยความพึงพอใจ ดังออกมาจากปากของแบกคัส ก่อนที่เขาจะถอนสายตาออกจาก แก้ววิสกี้ในมือของเขา


    "ข้าไม่รู้จะประเมิณราคาของมันอย่างไรดี มันสุดยอดเป็นอย่างมาก ข้าไม่เคยลิ้มรสชาติของเหล้าเช่นนี้มาก่อน มันทั้งนุ่มลึกและรุนแรงเสียเหลือเกิน" แบกคัสพูดออกมาด้วยน้ำเสียง ที่ไม่ปรากฏถึงอาการเมาเลยแม้แต่นิดเดียว


    "เอาล่ะ อย่างน้อมมันก็เกือบสิบเหรียญจิตมารเลยละนะ ถึงแม้อยากจะใช้ราคาสูงกว่านี้ แต่มันก็คงจะแพงเกินไปสำหรับเครื่องดื่มมึนเมาละนะ ต้องการขายมันหรือไม่"


    "ตกลงค่ะ เชิญประเมิณราคาของสุราอีกสองชนิดด้วยนะค่ะ อย่าเพิ่งเมาเสียก่อน" เมย์พูดด้วยน้ำเสียกึ่งเล่นกึ่งจริงจัง เพราะดูเหมือนว่าชายชราจะซื้อไปดื่มเองจนหมดแน่ๆ เธอจุงดักเขาไว้ก่อน ให้ทำงานก่อนที่จะดื่มพวกมัน


    หลังจากนั้น ด้วยการประเมิณราคาของสุราอีกสองชนิด ทำให้เด็กสาวได้เงินรวมแล้วหนึ่งพันสามสิบห้าเหรียญจิตมาร จากการขายมีดสั้นและกริช ซึ่งได้เงินมาหนึ่งพันเหรียญจิตมาร และจากสุราทั้งสามชนิด ซึ่งทั้งวิสกี้และบรั่นดี ได้มาขวดละสิบเหรียญจิตมาร ส่วนแบล็กเพอรี่ได้ขวดละสามเหรียญจิตมาร เนื่องจากขวดมีขนาดเล็กเท่านั้นเอง


    เมื่อได้รับเงินเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เด็กสาวก็เดินออกจากกิลด์นักผจญภัยไป ก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังโซนการค้า ที่อยู่บนต้นไม้อีกส่วนหนึ่งของเมืองนี้


    หลังจากเด็กสาวออกไปไม่นาน ทั้งสามคนที่อยู่ในห้องร้านค้าส่วนตัว ก็เริ่มทำการพูดคุยกัน


    "ของที่อาจารย์ของเด็กคนนั้นนำมา ต่างเป็นของดีระดับสูงทั้งนั้น ทั้งอาวุธและสุราเลิศรส ข้าอยากรู้เสียจริงว่า อาจารย์ของนางเป็นใคร" วัลแคนพูดเสียงทุ้มๆอย่างสงสัยใคร่รู้


    "ข้าก็เหมือนกับเจ้า วัลแคน แต่หน้าเสียดาย ที่เด็กสาวและอาจารย์ของเธอไม่อยากจะเผยตัวสักเท่าไร ไม่งั้นคงไม่ติดต่อกับร้านค้าของกิลด์ด้วยห้องส่วนตัวเช่นนี้" แบกคัสประเมิณสถานการณ์อย่างรอบขอบ


    "เช่นนั้นสินะ ว่าแต่เจ้าเถอะ เฟร์  อยากได้แพร่งพรายเรื่องนี้ออกไปเสียละ เราไม่อยากสูญเสียทรัพยากรบุคคลเช่นเด็กสาวคนนั้น หรือแม้แต่อาจารย์ของเธอก็ด้วย รวมทั้งสินค้าที่เด็กสาวนำมาเสนอ เพราะของพวกนี้มีมูลค่าสูงเป็นอย่างมาก มากพอที่จะสร้างความมั่นคงให้กับกิลด์ไปได้อีกนาน" แบกคัสหันไปกำชับกับเจ้าหน้าที่กิลด์สาว ที่ตอนนี้กำลังพยักหน้าอย่างหนักแน่น


    "ทราบแล้วค่ะ แล้วเราจะเริ่มวางขายของเหล่านี้เลยหรือไม่"


    "สุราทั้งหมดยังไม่ต้อง ข้าจะซื้อไว้เอง แต่ชุดต่อไปก็นำไปประมูลเสียก่อน เพื่อเรียกราคาของมันเพิ่มขึ้น โดยจัดประมูลเฉพาะพวกนักผจญภัยแรงค์บี ส่วนอาวุธพวกนั้นก็คงต้องเอาไปประมูลเลยใช่ไหม วัลแคน"


    "จัดการตามนั้นเลย เฟร์ ข้ากับเจ้าแก่นี้ไปก่อนละ"


    แล้วทั้งสองคนก็เก็บสุราทั้งสามชนิดไป ก่อนที่จะเดินหายไปจากห้องส่วนตัวนี้ หลงเหลือแต่พนักงานสาว ที่โอดครวญถึงสุราทั้งสามชนิดภายในห้องเพียงคนเดียว


    ในโซนการค้า หลังออกจากห้องส่วนตัวแล้ว เมย์ เด็กสาวผู้เป็นลูกศิษย์ของครรชิต ได้เดินเตร็ดเตร่ไปตามร้านค้าต่างๆ เธอเดินเข้าร้านทุกร้านอย่างช้าๆ เธอเลือกซื้อสินค้า ตามที่อาจารย์ของเธอเขียนมาให้ ทั้งวัตถุดิบราคาถูก เบียร์หรือของมึนเมา ที่อาจารย์ของเธอสั่งซื้อที่ละหลายสิบถัง หรือของจิปาถะอื่นๆอีก นั้นทำเอาแหวนมิติระดับกลางที่แนบมาด้วย เต็มจนไม่มีที่จะใส่ของแล้ว


    "เจ้าของร้าน ไม่ทราบว่านั้นใช่ รากแมนเดรกหรือไม่" เสียงเด็กสาวถามพ่อค้า ที่ขายสมุนไพรและวัตถุดิบปรุงยาอยู่บนต้นไม้หนึ่ง


    "ใช่แล้วคุณหนู ไม่ทราบว่าท่านต้องการซื้อมันหรือไม่" เจ้าของร้านพูดด้วยน้ำเสียงนอบน้อม เพราะสิ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่จะขายออกได้ง่ายๆ


    "ข้าต้องการมันทั้งหมด ห่อมาให้ข้าได้เลย" เมย์ส่งเงินไปให้เจ้าของร้าน ก่อนจะเลือกดูสินค้าอื่นๆ


    ในร้านขายของร้านนี้ก็คล้ายกับร้านอื่นๆ เพียงแต่มันอยู่ในทำเลที่ดีกว่าร้านอื่นๆ ทำให้ในร้านมีลูกค้าอีกหลายสิบคน เด็กสาวก็เป็นเพียงลูกค้าคนหนึ่งเท่านั้น


    "ข้าต้องการนั่นด้วย อันนู้น..." เด็กสาวซื้อของอีกหลายสิบอย่าง ทั้งหมดรวมแล้วเป็นเงินหลายร้อยเหรียญจิตมาร ก่อนที่เธอจะเดินออกไป


    ทุกร้านที่เธอเดินเข้าไป เธอจะได้ของมาหลายอย่าง ส่วนใหญ่แล้วก็มักจะเป็นของตามรายการ ที่เมย์ได้รับมากจากครรชิต มีเพียงแค่ของกินเล่นหรือเครื่องดื่ม ที่เด็กสาวซื้อเพราะตัวเอง ยามที่ตัวเองเหนื่อยจากการเดินซื้อของในเมืองนี้


    ด้วยบรรยากาศที่สบายๆ เด็กสาวเดินซื้อทั้งเสบียงและเครื่องปรุง สำหรับการปรุงอาหารของเธอ ด้วยความสนุกสนาน เธอลัดเลาะไปตามต้นไม้ต่างๆ โดยบ้างที่เธอก็เดินตามบันไดไม้ ที่โยงระหว่างต้นไม้ยักษ์ จนไปเจอร้านขายของแปลกๆในบ้างครั้ง


    มันมีทั้งร้านขายชิ้นส่วนอุปกรณ์เวทย์ที่พัง ร้านขายสิ่งประดิษฐ์แปลกๆ หรือจะเป็นร้านขายเนื้อสัตว์เวทก็มี ไม่ใช้ว่าเนื้อสัตว์เวทมันจะไม่แปลกที่จะมีขาย แต่ที่ร้านนี้ขายกลับเป็นเนื้อของสัตว์ที่ไม่น่าจะกินได้ เช่นพวกเนื้อแมลงที่มีพิษหรือเนื้อของโกเลม


    "คุณหนู ไม่ทราบว่าท่านต้องการอะไรหรือไม่" เจ้าของร้านขายสิ่งประดิษฐ์ถามเด็กสาว ที่หยุดจ้องไปยังปลอกแขนที่มีเฟืองหลายสิบอันติดอยู่


    "มันคือสิ่งใด" เด็กสาวถามเจ้าของร้านออกไป เนื่องจากมันเป็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นในร้านอื่นๆ


    "มันคือปลอกแขนเสริมพลัง มันสามารถเพิ่มกำลังแขนให้คนที่ไม่มีพลังเวทย์ได้ เหมือนกับใช้พลังเวทย์ในการเพิ่มกำลังแขน มันเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ข้าภูมิใจเป็นอย่างมาก ถึงแม้จะมีของจากอาณาจักรข้างเคียง ที่ทำเพื่อคนไร้เวทย์เช่นข้าก็ตาม แต่ของข้าก็เป็นที่หนึ่งแน่นอน" เจ้าของร้านยิงฟันอย่างกว้าง ก่อนจะมองไปที่ปลอกแขนเสริมพลังอย่างถือดี


    เด็กสาวกลับค่อยๆเดินถอยหลังไป แล้วเดินออกจากร้านไปอย่างเงียบๆแทน ก่อนจะมุ่งหน้าไปร้านอื่นๆ


    การค้าขายของเด็กสาวมีรูปแบบเช่นนี้อีกหลายครั้ง ทุกครั้งที่เธอลงจากเขา เธอก็จะขายพวกสุราและอาวุธจำนวนไม่มาก ทำให้ได้ราคาดีเสมอมา และเป็นที่ชื่นชอบของกิลด์นักผจญภัย เพราะพวกเขาสามารถนำพวกมันไปเสริมพลังให้คนในกิลด์ได้ แล้วสุราทั้งสามชนิดก็สามารถขายให้พวกขุนนางในราคาที่สูงมาก


    เมื่อขายของเสร็จ เด็กสาวก็เริ่มตระเวนไปทั่วโซนร้านค้า พร้อมกับซื้อของออกไปเป็นจำนวนมาก ทำให้แต่ละร้านมีเงินทุนเพิ่มขึ้น ทำให้มีสินค้ามาขายให้เด็กสาวมากขึ้น นั้นทำให้ครรชิตมีทรัพยากรบ่มเพาะลมปราณมากขึ้น และสามารถสร้างสิ่งของมาขายได้อีกมากมาย ทำให้เขายังคงเก็บตัวฝึกวิชาต่อไป



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1110 phairatw (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 16:32
    ขอบคุณครับ
    #1,110
    0
  2. #807 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 21:26
    ใช้ลูกศิษย์คุ้มเลย...
    #807
    0
  3. #759 Gnuh (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 13:59
    ขอบคุณครับ
    #759
    0
  4. #752 Huntherfc (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 01:39
    สนุกมาก
    #752
    0
  5. #751 inasba (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 23:18
    ขอบคุณครับหมุนเวียนเงินได้เก่ง
    #751
    0
  6. #750 j3est (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 23:03
    ขอบคุณครับ
    #750
    0
  7. #749 manima (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 22:35
    ขอบคุณครับ เรื่องเงินๆทองๆเรื่องใหญ่
    #749
    0
  8. #748 อัมรินทร์ งามวงศ์ (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 22:30
    สบายเลยมีคนเดินซื้อของให้
    #748
    0
  9. #745 Pongza Eiei (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 21:43
    ขอบคุณครับ..
    #745
    0
  10. #744 kamol1122 (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 21:10
    สนุกดีครับ
    #744
    0
  11. #743 MojRiSad (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 21:10
    จะไปถึงขั้นไหนว้า
    #743
    0
  12. #742 Gardena (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 20:39
    ขอบคุณค่ะ
    #742
    0