ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 66 : ถึงจุดหมาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,475
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    23 ก.ย. 59

บทที่ 2 : ถึงจุดหมาย




    ในการเดินทางไปยังเมืองเมเปิ้ล พวกเขาต้องผ่านทะเลสาบสามสีไป โดยพวกเขาต้องอ้อมมันไปไกลเล็กน้อย เพราะที่ทะเลสาบนั้นเป็นแหล่งรวมของสัตว์เวทมีพิษระดับกลางทั้งหลายนั้นเอง พวกเขาพยายามหลีกเลี่ยงพวกมันให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้


    พวกเขาเดินตามเส้นทางหลักที่จะนำไปสู่เมืองเมเปิ้ลนั้นเอง แต่ในเส้นทางนั้นก็จะอ้อมทะเลสาบแห่งนี้ไปเช่นกัน พวกเขาจึงได้เดินตามไปยังเส้นทางนั้น ถึงแม้มันจะมีการสัญจรกันอยู่เสมอ แต่เพราะที่นี้เป็นศูนย์รวมของสัตว์มีพิษนั้นเอง ทำให้พวกเขาหลีกหนีการปะทะไม่ได้ จนเกิดการต่อสู่กับสัตว์เวทอยูหลายครั้ง


    เมื่อผ่านทะเลสาบสามสีมาได้ สภาพของกลุ่มคุ้มกันก็บาดเจ็บกันบ้างเล็กน้อย เพราะพวกสัตว์เวทมีพิษทั้งหลาย มันไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก นอกจากพิษมันของมันแล้ว มันก็แทบไม่มีความอันตรายใดๆอีกเลย ทำให้พวกเขาฆ่าพวกมันได้ในทันทีที่เจอนั้นเอง


    ยกเว้นเพียงแต่ว่า สัตว์เวทตัวนั้นเป็นพวกมีความพิเศษเพิ่มขึ้นมา เช่นเจ้าพวกอสรพิษมรกตที่เมื่ออยู่ในป่านี้ มันกลับมีธาตุไม้อัดแน่นในตัว ทำให้พวกมันแทบจะกลมกลืนไปกับต้นไม้ใบไม้เสียหมด จนแทบจะไม่สามารถสัมผัสถึงพวกมันได้ ดีที่ครรชิตได้กระจายปราณตรวจสอบโดยรอบไว้เสมอ จึงทำให้ทราบถึงตำแหน่งของพวกมันได้ก่อน จนสามารถฆ่าพวกมันได้


    นอกจากเจ้าอสรพิษมรกตที่สามารถซ่อนตัวเองได้อย่างแนบเนียนแล้ว สัตว์เวทมีพิษตัวอื่นๆ ที่มีความสามารถพิเศษ ส่วนใหญ่พวกมันจะมีความสามารถในการพ่นพิษที่แม่นยำ และมีการเคลื่อนไหวได้รวดเร็วเท่านั้น ซึ่งไม่ค่อยมีปัญหามากนัก


    หลังจากพ้นทะเลสาบมาได้ พวกเขาก็พักรักษาตัวกันสักครู่ โดยที่พริมที่เป็นนักเวทย์ธาตุไม้ ก็ได้ร่ายเวทย์รักษาของธาตุไม้ให้กลุ่มของพวกเขา โดยมีเพียงครรชิตที่ไม่ได้รับบาดเจ็บเพียงคนเดียว ซึ่งไม่ใช่เพราะว่ากลุ่มของโจเซฟสามารถป้องกันเด็กหนุ่มได้หรอก แต่เป็นเพราะว่าพวกสัตว์เวทตัวใดที่เข้ามาในระยะโจมตีของเด็กหนุ่ม ต่างตกตายภายในพริบตาเดียว โดยที่พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าชายหนุ่มโจมตีตอนไหน รู้ตัววอีกที่พวกมันก็กลายเป็นซากศพเสียแล้ว


    "เวทย์ธาตุไม้นี้ดีจังเลยนะ สามารถใช้เวทย์รักษาก็ได้ โจมตีก็ดี ป้องกันยิ่งดีใหญ่เลย" ครรชิตพูดขึ้นเบาๆ เมื่อเห็นว่าทุกคนต่างล้อมวงดื่มน้ำและพักผ่อนกันอยู่


    "มันไม่ได้ดีไปทุกอย่างหรอกค่ะ ท่านครรชิต ถึงแม้จะทำได้หลายอย่างแต่ก็ไม่สุดสักทางอยู่ดี ป้องกันเอ่ย โจมตีเอ่ย ต่างก็มีระยะที่สั้น แถมต้องมีพืชอยู่ใกล้อีกด้วย" พริมพูดออกมา เพราะว่ามันเป็นจริงอย่างที่เธอว่า


    เวทมนตร์ธาตุไม้ ถือว่าเป็นเวทย์สายสนับสนุนที่ดี เพราะมันสามารถเป็นได้ทุกตำแหน่งของนักเวทย์นั้นเอง ทั้งนักเวทย์สายรักษา ถึงแม้จะไม่สามารถรักษาบาดแผลได้ทันทีเหมือนเวทย์ธาตุแสง หรือว่าฟื้นฟูสภาพร่างกายและจิตวิญญาณได้อย่างธาตุน้ำโดยทันที แต่มันสามารถทำทั้งสองอย่างพร้อมกันได้นั้นเอง แต่มันก็ใช้เวลาเล็กน้อยในการแสดงผลอยู่ดี


    ในด้านการโจมตีนั้น สามารถพลิกแพลงได้หลากหลาย ทั้งก่อกวนคู่ต่อสู้หรือจะโจมตีปิดฉากก็ทำได้หมด แต่ไม่ค่อยมีพลังทำลายมากสักเท่าไร ส่วนในด้านป้องกันสามารถตอบสนองความต้องการได้ทุกรูปแบบ ทั้งการป้องกันหลายๆชั้น หรือแม้แต่การป้องกันในจุดเดียวก็ดีเยี่ยมเช่นกัน แต่ติดปัญหาคือต้องมีพืชที่แข็งแกร่งเป็นต้นแบบนั้นเอง ไม่สามารถสร้างมันขึ้นมาจากอากาศได้เช่นเวทย์ธาตุอื่นๆ


    "แต่จุดอ่อนพวกนั้นคงจะกลบได้ เมื่อเป็นจอมเวทย์แล้วสินะ" ครรชิตหันไปถามหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างสามีของเธอ


    "ก็จริงค่ะ แต่ว่าน่าจะอีกหลายสิบปีเลยละค่ะ ที่ข้าจะสามารถไปถึงระดับนั้นได้" เธอยิ้มแบบไม่ยี่หระ ก่อนจะหันไปคุยกับสามีเธออย่างกระหนุงกระหนิงกันสองคน เป็นการจบการสนทนานี้


    ครรชิตยิ้มให้กับภาพตรงหน้า ก่อนที่เขาจะเอาพวกหินขัดมีดและอุปกรณ์รักษาสภาพอุปกรณ์ออกมา เขาเอาพวกมันออกมาดูแลดาบ ที่มีบางส่วนเป็นคราบของเลือดสีดำและม่วงติดอยู่ มันคือเลือดของสัตว์เวทมีพิษนั้นเอง เขาได้ใช้ของต่างๆในการล้างและขัดคมของดาบให้สะอาด ก่อนจะเก็บมันเข้าฝักไป


    ตอนฆ่าพวกมันเสร็จ เขาได้ลองสะบัดดาบเหมือนปรกติดู แต่ทว่าคราบเลือดของพวกมันกลับติดแน่นกับผิวของดาบซะงั้น เขาจึงต้องมานั่งเช็ดและขัดออกนั้นเอง กระบวนการนี้ใช้เวลาไม่กี่นาทีก็เรียบร้อย เมื่อเขาขัดดาบเสร็จ ก็ได้เวลาออกเดินทางต่ออีกครั้ง


    ในช่วงที่สองของการเดินทาง พวกเขาได้เดินตามถนนเส้นหลักไปสู่เมืองเมเปิ้ลโดยตรง จึงทำให้แทบจะไม่เจอสัตว์เวทเลยนั้นเอง เพราะเส้นทางหลักมักมีผู้คนสัญจรไปมาอยู่เสมอ จนทำให้สัตว์เวทถูกกวาดล้างอยู่ตลอดเวลา การเดินทางของพวกเขาจึงราบลื่นนั้นเอง


    แต่ด้วยระยะทางที่ไกลกว่าจากเมืองหน้าด่านถึงเมืองเอพริคอตถึงสองเท่า ทำให้ตกเย็นพวกเขาก็เพิ่งเดินทางไปได้สามในห้าส่วนของระยะทางเท่านั้น ในคืนนี้พวกเขาจึงต้องพักค้างแรมนอกเมืองกันนั้นเอง


    "เดี๋ยวข้าไปวางเขตแดนก่อนละกัน ส่วนพวกเจ้าของคนก็เตรียมอาหารเลยละกัน ส่วนทางท่านครรชิตก็แล้วแต่ท่านเลย ว่าจะทำอะไรรอพวกเรา" โจเซฟได้กล่าวทิ้งไว้ ก่อนจะออกไปวางอาณาเขต โดยใช้จารึกเวทย์หลายสิบอันรอบๆที่พักของพวกเขา


    โดยพวกเขามีกระโจมเวทย์ขนาดเล็กเป็นของตัวเอง แสดงให้เห็นว่าทั้งสามคนมีฝีมือในการคุ้มกันอยู่พอควร จนมีความร่ำรวยอยู่พอบางถึงสามารถซื้อกระโจมเวทย์ได้ เพราะกระโจมเวทย์มีราคาแพงพอๆกับบ้านหนึ่งหลังเลยทีเดียว


    ครรชิตที่เห็นว่าเมร่ากำลังกางกระโจมเวทย์ของพวกตนอยู่ เขาจึงหยิบเอากระโจมเวทย์ของตนออมาบาง และเขาเข้าไปด้วยในในทันที โดยไม่ได้สนใจสองสาวที่กำลังปรุงอาหารอยู่หน้ากระโจมเลยแม้แต่น้อย เพราะเขาอย่างลองปรุงยาดูนั้นเอง


    ส่วนสองสาวที่เห็นชายหนุ่มเอากระโจมเวทย์ออกมากางหน้าตาเฉย มันเป็นการทำให้พวกเธอตกตะลึงไปเลยทีเดียว เพราะชายหนุ่มสามารถมีกระโจมเวทย์ได้ด้วยอายุเพียงเท่านี้ และที่สำคัญเหมือนชายหนุ่มจะซื้อมันมานานแล้ว สังเกตได้จากคราบฝุ่นและคราบน้ำที่ติดอยู่ตามเขตกระโจมนั้นเอง ส่วนกระโจมของพวกเธอยังดูใหม่อยู่เลย เพราะเพิ่งใช้เงินที่สะสมมาสองปีเกือบทั้งหมดในการซื้อมันมา เมื่อไม่กี่เดือนก่อนนี้เอง


    สองสาวไม่มีทางรู้หรอกว่ากระโจมเวทย์หลังนี้ ชายหนุ่มได้รับมาจากดีล ซึ่งมันเคยเป็นกระโจมของพวกเขาที่ใช้ในการออกล่าอยู่เสมอนั้นเอง แต่เมื่อพวกเขามีกระโจมนำทัพ เขาจึงส่งต่อกระโจมนี้ให้เด็กชาย เพื่อใช้ในการไปเข้าร่วมเทศกาลล่าสัตว์เวท


    ในเย็นวันนั้นทุกคนต่างทานข้าวและเข้านอนแต่หัวค่ำ เพราะพวกเขาต้องออกเดินทางแต่เช้า เพราะไม่อาจเสี่ยงถูกสัตว์เวทระดับกลางที่ออกหากินในตอนเช้าได้ เพราะที่พักของเขายังใกล้กับทะเลสาบสามสีอยู่บ้าง เพราะรอบนอกของทะเลสาบ ก็เต็มไปด้วยสัตว์เวทระดับกลางเช่นกัน


    ในเวลาบ่ายอ่อนๆของวันต่อมา พวกเขาก็มาถึงเมืองเมเปิ้ลได้อย่างปลอดภัย โชคดีที่ตอนเช้านั้น พวกเขาไม่ได้เจอกับสัตว์เลยแม้แต่ตัวเดียว มีปะทะกันบ้างในช่วงบ่ายอยู่บ้าง แต่ก็ไม่รุนแรงมากนัก


    เมื่อพวกเขาเข้ามาในเมื่อง ต่างก็ได้แยกย้ายกันไปหาอาหารทานและหาที่พัก ก่อนที่จะนัดเจอกันในตอนเช้าของอีกวัน เพราะหมู่บ้านซาเซรัสอยู่ห่างจากเมืองเมเปิ้ลไปอีกสี่ชั่วโมงนั้นเอง ทำให้ไม่สามารถไปถึงได้ในตอนเย็นของวันนี้


    เมืองเมเปิ้ลมีลักษณะคล้ายกับเมืองเอพริคอต เพียงแต่ว่ามันมีพื้นที่มากกว่า และยังมีต้นไม้ที่สูงกว่าอีกด้วย ทุกต้นต่างเต็มไปด้วบบ้านเรือนหลายชั้น เหมือนเป็นคอนโดมิเนียม นอกจากนี้ยังมีร้านค้ากระจัดกระจายไปทั่วทุกพื้นที่ ทำให้ตลาดที่เป็นจุดรวมกันนั้นเล็กกว่าที่เมืองเอพริคอตอยู่มาก เพราะเมืองนี้ส่วนใหญ่จะเป็นที่อยู่อาศัยเสียส่วนมาก


    แต่เมืองแห่งนี้กลับมีบ้านหรือร้านค้าบางส่วนอยู่บนพื้นดินด้วย พวกมันส่วนใหญ่เป็นร้านค้าเล็กๆ และบ้านเรือนของผู้ทำการเกษตรเท่านั้น เมืองนี้มีพื้นที่เพาะปลูกเป็นส่วนใหญ่ของพื้นรอบๆเมือง ทำให้เมืองนี้เหมือนเป็นอู่ข้าวอู่น้ำของอาณาจักรแห่งนี้เลยที่เดียว


    นั้นคือสิ่งที่แตกต่างจากเมืองเอพริคอต เพราะที่นั้นเป็นเมืองที่มีตลาดขนาดใหญ่ ที่กินพื้นที่ไปเกือบครึ่งเมือง ส่วนที่นี้ก็เต็มไปด้วยบ้านเรือนและแปลงปลูกธัญพืช


    นอกจากเรื่องนี้ส่วนอื่นๆก็คล้ายกันไปหมด ทั้งการตรวจตราของทหาร การวางรูปแบบเมือง หรือแม้กระทั่งสถานที่ตั้งของสถนาทีสำคัญต่างๆ ก็แทบจะพิมพ์เดียวกัน


    ครรชิตตระเวนหาโรงแรมที่พัก ก่อนจะได้โรงแรมแห่งหนึ่ง ที่มีราคาไม่แพงมากนักและดูสะอาดดี เขาได้เข้าพักที่แห่งนั้น ด้วยห้องที่ดีที่สุดและมีราคามากที่สุดของโรงแรมนี้ โดยเขาเข้าพักเพียงหนึ่งคืนเท่านั้น หลังจากเปิดห้องและเข้าไปดูห้องเรียบร้อย เขาก็เดินออกจากโรงแรมไป โดยมุ่งหน้าไปยังตลาดของเมืองแห่งนี้นั้นเอง


    ตลาดที่นี้ขายของคล้ายกับที่เมืองเอพริคอต แต่เน้นหนักไปทางสินค้าเกษตรกรรม พวกเมล็ดพืชและอุปกรณ์ทำไร่เป็นส่วนใหญ่ เขาเดินดูและซื้อบางอย่างกลับมาด้วย ทั้งเมล็ดธัญพืชและเมล็ดสมุนไพรหลายชนิด รวมทั้งพวกอุปกรณ์ปลูกพืชสมุนไพร


    เช้าวันรุ่งขึ้น พวกเขาก็ได้ออกเดินทางต่อ โดยยังคงมุ่งหน้าขึ้นเหนือเช่นเดิม


    ในระหว่างทาง แทบจะไม่เจอกับสัตว์เวทเข้ามาโจมตีเลยแม้แต่น้อย ส่วนใหญ่จะเจอพวกสัตว์เวทระดับหนึ่งเป็นส่วนใหญ่ พวกเขาไม่ได้ให้ความสนใจมัน และมันก็ไม่ได้มายุ่งกับพวกเขาเช่นกัน ทุกอย่างจึงอยู่ในความสงบนั้นเอง


    เมื่อเดินทางไปได้สองชั่วโมง ในที่สุดพวกเขาก็เจอสัตว์เวทเข้ามาโจมตีบางแล้ว แต่ก็ไม่ได้ร้ายกาจเช่นระหว่างเดินทางเมื่อวาน ทำให้เขาฝ่าพวกมันไปได้อย่างง่ายได้


    จนในที่สุด การเดินทางของพวกเขาทั้งสี่คนก็สิ้นสุดลง เพราะด้านหน้าของพวกเขา มีทุ่งหญ้าขนาดใหญ่แทรกอยู่ระหว่างต้นไม้ใหญ่ และที่ด้านนอกมีรั้วไม้ผสมหิน ตั้งเป็นอาณาเขตบอกถึงพื้นที่ของหมู่บ้าน โดยที่ซุ่มทางเข้ามีป้ายไม้ขนาดใหญ่เขียนเอาไว้ว่า'หมู่บ้านซาเซรัส'



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1868 Waiwit (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 11:17
    บทเดินทางไม่มีอะไรพิเศษเลยนอกจากดูวิวทิวทัศน์ เจอสัตว์เวทก็ไม่ได้บรรยายตอนสู้อีก งั้นก็ข้ามๆไปเถอะจะได้เดินเรื่องไวไว
    #1,868
    0
  2. #1100 phairatw (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 15:17
    ขอบคุณครับ
    #1,100
    0
  3. #891 Punz Success (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 00:33
    คำว่านั่นเอง นี่เอง เยอะมาก บทเดินทางถ้าไม่มี event อะไรพิเศษข้ามๆมันไปก็ได้ครับเปลือง
    #891
    0
  4. #756 cutehell (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 05:35
    บทเดินทางถ้ามันจะไม่มีอะไรเลย ข้ามไปก็ได้นะบางที มีแต่น้ำ ไม่ได้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเลย พระเอกไม่ได้มีบทสักนิด 
    #756
    0
  5. #755 cutehell (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 05:29
    ด้วยใน   ด้านใน

    อย่าง     อยาก

    ไม่ใช่แค่พิมพ์ผิด นี้มันผิดความหมายเลยนะ



    "มีปะทะกันบ้างในช่วงบ่ายอยู่บ้าง"   นี้ก็เปลือง"บ้าง"จัง (มีปะทะกันบ้างในช่วงบ่าย)



    "ส่วนใหญ่เป็นที่อยู่อาศัยเสียส่วนมาก"     ทั้งใหญ่ทั้งมาก ใช้คำเปลืองจริง (ส่วนใหญ่เป็นที่อยู่อาศัย)



    "แต่เมืองแห่งนี้กลับมีบ้านหรือร้านค้าบางส่วนอยู่บนพื้นดินด้วย" คือประโยคมันขัดแย้งตรงไหนถึงใช้ "แต่" (ส่วนมากอยู่บนต้นไม้*และ*มีบางส่วนอยู่บนพื้นดิน)



    เกลาประโยคบ้างนะครัย ใช้คำเปลืองจริง โดยเฉพาะ "นั้นเอง" "นี้เอง"



    เอามาแค่บางส่วน ขี้เกียดพิมพ์ อ่านแล้วขัดใจมาก เวลาแต่งเสร็จควรอ่านตรวจรูปประโยคบ้างนะครับ



    #755
    0
  6. #678 songkranboy13 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 01:17
    กว่าจะเดินทางถึงที่หมาย  กว่าจะฝึก กว่าจะกลับ  คงอีกนานกว่าจะไปแก้แค้นได้

    #678
    0
  7. #609 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 22:09
    กว่าจะถึง...
    #609
    0
  8. #602 แว่นใส (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 14:25
    กว่าจะถึงที่หมายเนอะ
    #602
    0
  9. #601 Gnuh (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 13:18
    ขอบคุณครับ
    #601
    0
  10. #600 kamol1122 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 11:53
    สนุกดีครับ
    #600
    0
  11. #598 Ikimatsu (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 00:16
    ขอบคุณ
    #598
    0
  12. #596 Gardena (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 21:32
    ขอบคุณค่ะ
    #596
    0