ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 54 : ล่าแมนเดรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,212
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    5 ก.ย. 59

บทที่ 1 : ล่าแมนเดรก




       ในเช้าของวันที่สิบเดือนเก้า วันนี้กลุ่มของเด็กหนุ่มผู้มีเรือนผมสีแดงส้มยาวระเอว ได้ทำการมุ่งตรงไปยังพื้นที่ที่หนึ่ง มันเป็นลานกว้างของป่าชั้นนอกของภูเขาเฟธ ในลานมีใบหญ้าขนาดยักษ์สีแดงเข้มอยู่กอหนึ่ง ในระยะเกือบห้าสิบเมตรรอบๆมัน เต็มไปด้วยเศษซากของความเสียหายจากการต่อสู้ รวมทั้งยังมีป้ายไม้เตือนผู้คนที่เดินผ่านแถวนี้


    'ระวังแมนเดรกระดับสาม ระยะปลอยภัยจากการโจมตีที่ห้าสิบเมตร'


    พวกเขาหยุดอยู่ที่แผ่นป้าย ก่อนที่จะทำลายมันทิ้งไป พวกเขามองและส่งคลื่นพลังเวทย์ไปตรวจสอบบริเวณรอบๆ เมื่อไม่พบว่ามีสัญญาณเวทย์ใดๆส่งกลับมา พวกเขาพยักหน้าให้กัน ก่อนที่เด็กหนุ่มคนเดียวในกลุ่มจะโยนแผ่นไม้หลายสิบอันขึ้นไปบนอากาศ


    แผ่นไม้ทั้งหมดต่างรอบออกไปรอบๆ มันจัดเรียงกันเป็นวงกลมรอบๆลานกว้างนั้น มันมีรัศมีเกือบเจ็ดสิบเมตรนับจากเจ้ากอหญ้าเป็นจุดศูนย์กลาง เมื่อพวกมันล้อมเป็นรูปวงกลมเสร็จ พวกมันก็เปล่งแสงสีเขียวจางๆออกมา ก่อนที่จะเกิดเป็นบาเรียสีเขียวอ่อนโดยมีกลุ่มเด็กชายและแมนเดรกถูกกักไว้ด้านใน


    "กางบาเรียธาตุดินขั้นสูงแล้ว เตรียมพร้อมโจมตีแมนเดรกได้เลยทุกคน" เด็กหนุ่มกล่าวขึ้น ในขณะเดียวกันเจ้าสิงโตวายุคลั่งตัวจิ๋ว ก็ขยายร่างกลับไปเป็นขนาดเท่าเดิม เช่นเดียวกับที่ชายหนุ่มเรียกเอาดาบสองคมสีดำด้านขึ้นมาถือไว้


    "เจ้าค่ะ/ค่า/จ๊ะ" สามสาวต่างเรียกอาวุธของตัวเองออกมาถือไว้สำหรับเตรียมเข้าปะทะ


    "พี่จูเนียร์ หนูใช้เวทย์ลมกับไฟได้ไหมอ่ะ" ลิลลี่ถามอย่างตื่นเต้น เพราะเธอกลั่นเม็ดพลังลมปราณเม็ดแรกเช่นเดียวกับทุกคนแล้ว เมื่อสองวันที่ผ่านและเคยลองใช้ในที่ลับตาคนแล้วครั้งหนึ่งเมื่อวานนี้


    "ได้สิ เพราะบาเรียนี้กันการมองเห็นด้วยนี้นะ พี่โรสก็ก็ใช้ทั้งลมแล้วก็น้ำแข็งได้เลยครับ ส่วนลูน่าเต็มที่ไปเลย แต่ตอนยิงระวังอย่าให้โดนข้าก็แล้วกัน" เด็กหนุ่มยิ้มให้ทุกคนอย่างปลอดโปร่ง เหมือนกับออกมาปิคนิคกันเท่านั้น มิใช่สู้กับสัตว์เวทระดับสามตรงหน้าสักนิด


    ทุกคนพยักหน้าตอบรับก่อนที่จะจับจ้องไปยังกอหญ้าสีแดงที่อยู่กลางลานกว้างตรงหน้า


    วูบ!


    เป็นเด็กหนุ่มที่พุ่งเข้าไปคนแรก เมื่อพ้นระยะที่ป้ายไม้เคยตั้งอยู่ กอหญ้าสีแดงเริ่มสั่นไหว มันพลันยืดใบสีแดงสดจำนวนหลายใบ พุ่งเข้าหาร่างเด็กหนุ่ม เด็กหนุ่มหลบหลีกพร้อมกับตัดใบของมันไปด้วย


    ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! ตุ๊บ!


    ใบหญ้าถูกตัดไปหลายครั้ง แต่ละครั้งเหมือนตัดผ่านเนื้อสัตว์มากกว่าตัดผ่านเส้นใยพืช นอกจากนี้บริเวณที่ถูกตัดก็มียางสีเขียวไหลออกมาด้วย เมื่อใบที่ถูกตัดล่วงลงสู่พื้นกลับเกิดเสียงเหมือนวัตถุที่มีน้ำหนักมากตกกระทบพื้น เด็กหนุ่มหันไปมองใบของมันเล็กน้อย ใบหญ้าที่ถูกตัดมันตกลงบนพื้นทำให้เกิดหลุมเล็กๆขึ้นด้านล่างของมัน ก่อนที่ใบจะสลายหายไปในไม่กี่วินาทีต่อมา


    กร๊าซ!


    เสียงดังมาจากกอใบหญ้า ก่อนที่ใบหญ้าจำนวนมากกว่าเดินยืดออกมาจากกอหญ้านั้น ทุกใบต่างมีเป้าหมายเป็นเด็กหนุ่มที่หลบหลีกใบหญ้าชุดแรกอยู่


    "ไฟบอล" เสียงแหลมของเด็กสาวดังขึ้น พร้อมกับลูกบอลขนาดเท่าลูกฟุตบอล ที่เต็มไปด้วยเปลวไฟจะพุ่งเข้าใส่ใบหย็าที่เพิ่งจะพุ่งออกจากกอหญ้า จนใบหญ้าบางส่วนมันไหม้แล้วหงิงงอ ก่อนจะกลายเป็นขี้เถ้าแล้วสลายหายไป


    ในขณะเดียวกันเสียงหวานๆก็ดังขึ้น "เข็มน้ำแข็ง" พร้อมกับปรากฏแท่งน้ำแข็งขนาดเท่าแขนเด็กจำนวนเกือบร้อยแท่ง พุ่งเข้าใส่ใบหญ้าส่วนที่เหลือ แต่ละใบต่างถูกเข็มน้ำแข็งจำนวนหลายสิบอันปักอยู่บนใบ เมื่อปักได้สักวินาทีมันก็เกิดน้ำแข็งเกาะอยู่ทั่วทั้งใบ จนกลายเป็นใบหญ้าแช่แข็งสีฟ้าใสๆแทน เมื่อมันตกกระทบพื้นก็กลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย


    คลื่น!~~~


    เกิดแผ่นดินไหวขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่จะปรากฏรากไม้สีแดงก่ำขึ้นหลายสิบเส้น พวกมันต่างพุ่งไปยังสองสาวที่ร่ายเวทย์ใสใบของมัน เด็กหนุ่มตะโกนไปโดยไม่ได้มองทางเด็กสาว "ลูน่า กำแพงน้ำแข็ง!"


    สิ้นเสียงของเด็กหนุ่ม ลูธนูดอกหนึ่งก็พุ่งไปปักด้านหน้าสองสาว มันกลายเป็นกำแพงน้ำแข็งหนาราวสิบเซ็นติเมตรขึ้นตรงหน้า มันมีความสูงเพียงสองเมตรเท่านั้น


    เปรี๊ยะ! เพล้ง!


    กำแพงน้ำแข็งพังภายในเสี้ยววินาที แต่นั้นก็มากพอให้สองสาวถอยหลังไปได้เกือบสามเมตร จนสามารถรอดพ้นจากการจู่โจมของรากไม้นั้นได้


    สองสาวตอบโต้กลับด้วยลูกบอลไฟและเข็มน้ำแข็ง แต่เวทย์ทั้งคู่ไม่สามารถทำลายรากของมันได้สักเส้นเดียว ทั้งคู่สบตากันก่อนจะถอยไปอีกลายเมตร เมื่อเห็นว่าเวทย์ระดับต่ำไม่สามารถทำลายรากของมันได้


    "พี่โรส หนูไปรอสนับสนุนกับพี่ลูน่าล่ะ" เด็กสาวพูดก่อนจะกระโดดถอยหลัง เธอกระโดดไปหาหญิงสาวที่ค่อยยิงธนูที่กลายเป็นกำแพงน้ำแข็ง ซึ่งค่อยสกัดการโจมตีของรากไม้สีแดงอยู่


    "ได้ ไลก้ามาช่วยข้า" สิ้นเสียงของหญิงสาว เจ้าไลก้าที่ค่อยปกป้องลูน่าก็บินมารับตัวของโรสแมรี่ ก่อนมันจะพาเธอบินขึ้นเพื่อหลบรากไม้ไปมา


    ด้วยกำแพงวายุคลั่งจากเจ้าไลก้าที่ค่อยปกป้องลูน่ายังไม่สลายหายไป ทำให้รากไม้ไม่สามารถโจมตีสองสาวด้านในได้ จึงทำให้สองสาวค่อยร่ายเวทย์และยิงธนูสกัดรากไม้ที่กำลังหันไปเล่นงานเด็กหนุ่มแทน เมื่อมันไม่สามารถโจมตีทั้งคู่ได้


    "เยอะเกินไปแล้ว กลืนกิน!" ครรชิตที่กำลังสู้ระยะประชิดกับใบหญ้าจำนวนมาก ได้ร่ายเวทย์ธาตุมืดระดับกลางออกมามันคือเวทย์กลืนกิน มันมีลักษณะเป็นทรงกลมสีดำที่มีรัศมีเรืองแสงรอบๆ มันคล้ายๆแบล็คโฮลเพียงแต่มันไม่ได้ดูดกลืนสะสารให้หายไปได้ มันทำได้แต่กัดกินและบดขยี้สะสารเท่านั้น


    ใบหญ้าสีแดงที่สัมผัสกับดวงแสงสีดำเข้าไป ใบของพวกมันต่างค่อยๆกลายเป็นสีดำ เมื่อส่วนที่เป็นสีดำสัมผัสกับแรงลมก็สลายตัวกลายเป็นฝุ่นผงสีดำเท่านั้น มันค่อยๆกัดกินจนไปถึงกลางใบ ในตอนนั้นเองที่ใบหญ้าได้ขาดออกด้วยตัวมันเอง กอหญ้าจึงรอดจากการถูกทำลายไปได้


    "ชิ ฉลาดจริง" เด็กหนุ่นกระโดดไปช่วยโรสแมรี่ทำลายรากไม้สีแดงด้วยเวทย์บทเดียวกัน


    "ขอบใจจ๊ะ จุ๊บ!" โรสแมรี่ขี่เจ้าไลก้ามาข้างเด็กหนุ่ม ก่อนที่เธอจะกระโดดลงมายืนข้างๆ ก่อนจะหอมแก้มเด็กหนุ่มไปหนึ่งฟอด


    "ไม่ใช่เวลามาหวานกันนะพี่โรส ตัวจริงมันกำลังจะออกมาแล้วนะ" เด็กหนุ่มหน้าแดงเล็กน้อย ก่อนจะพูดด้วยเสียงดังขึ้นเล็กน้อย เพื่อระงับอารมณ์เขินอายลงไป เพราะต้องเตรียมสู้กับร่างจริงของแมนเดรกแล้ว


    สิ้นคำพูดของเด็กหนุ่มไม่กี่วินาที รากไม้สีแดงจำนวนมากต่างเลื่อยกลับลงไปใต้ดิน ก่อนที่กอหญ้าจะถูกยกขึ้น จนเกิดเป็นฝุ่นฟุ่งกระจายไปทั่ว ก่อนจะมีบางสิ่งปรากฏขึ้นให้เห็นเป็นเงารางๆภายในม่านฝุ่นละออง จนเมื่อฝุ่นเริ่มเบาบางลงจึงเห็นตัวมันได้อย่างชัดเจนขึ้น


    มันมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ มันมีความสูงเกือบสี่เมตร ทั่วร่างต่างเต็มไปด้วยเส้นสีแดงทั่วทั้งตัว มันมีแขนสองข้างและขาสองข้างเช่นมนุษย์ หัวของมันเป็นทรงกลมมีสองตาและหนึ่งปากที่เต็มไปด้วยฟันปหลม บนหัวของมันมีกอหญ้าที่อยู่บนดินก่อนหน้านี้ ปลายนิ้วของมันเป็นรากไม้สีแดงที่ออกมาโจมตีพวกเขาจากใต้ดินนั้นเอง


    กร๊าซซซซซซซ


    มันคำรามก้อง พร้อมส่งสายตาอาฆาตจับจ้องมายังกลุ่มชายหนุ่มที่มาร่วมตัวกันเรียบร้อย ตั้งแต่ที่พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และกอหญ้าได้ถูกดันขึ้นเหนือพื้นดินแล้ว


    ทั้งชายหนุ่มที่ตั้งดาบพร้อมพุ่งเข้าใส่ ทั้งสามสาวที่สองคนเริ่มร่ายเวทย์ที่ตนถนัด อีกหนึ่งคนเอาลูกธนูสีฟ้าที่มีหัวลูกศรสีน้ำเงินเข้มขนาดใหญ่ขึ้นสายรอ ไม่เว้นแม้แต่เจ้าสิงโตวายุคลั่งที่ร่ายเวทย์วายุคลั่งขึ้นมาเป็นเกราะป้องกันสามสาวไว้ภายใน พายุนี้มันเคลื่อนที่ไปรอบๆกลุ่มเด็กหนุ่มเด็กสาวนั้นเอง


    ควับ!


    รากไม้จำนวนมากมายมหาศาลต่างจากตอนแรกลิบลับ รากไม้ทั้งหมดต่างพุ่งเข้าใส่วายุคลั่งเพื่อที่จะทำลายพายุนี้ให้ได้ พายุรับการโจมตีของรากไม้ได้เพียงสักครู่ พายุก็แตกสลายลงไป แต่ที่ที่รากไม้พุ่งใส่กลับไม่ปรากฏถึงสัญญาณของสิ่งมีชีวิตแม้แต่น้อย มันจึงแทงได้แต่พื้นดินที่ว่างเปล่า


    ฉัวะ!


    รากไม้ทั้งหมดต่างถูกตัดด้วยดาบสองคมขนาดใหญ่ในมือของเด็กหนุ่มผมสีแดง ก่อนที่รากไม้จะถูกไฟและน้ำแข็งกัดกินที่ละเล็กละน้อย ในขณะเดียวกันก็มีลูกธนูหนึ่งดอกพุ่งเข้าใส่ร่างต้นของรากไม้นี้อย่างรวดเร็ว


    ลูกธนูได้แต่ปักลงไปบนรากไม้ที่สานกันเป็นโล่ขนาดเล็ก เพื่อกันลูกธนูดอกนี้โดยเฉพาะ แต่นั้นกลับกลายเป็นว่าลูกศรดอกนั้นกลายเป็นเถาวัลย์ที่สร้างจากน้ำเลื้อยเข้าไปหาร่างต้นของมัน ทุกที่มันเคลื่อนผ่านไปจะเกิดเป็นเถาวัลย์ขนาดเล็กขึ้น ก่อนที่มันจะกลายเป็นน้ำแข็งเจาะทะลุเนื้อไม้เข้าไป จนในที่สุดเนื้อไม้ก็ปริแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย


    กรี๊ดดดดดดด


    เสียงกรีดร้องดังออกมาจากปากที่เต็มไปด้วยฟันแหลมๆของมัน ก่อให้เกิดคลื่นเสียงโจมตีไปรอบทิศทาง ทำลายเวทย์เถาวัลย์น้ำและเถาวัลย์น้ำแข็งจนหมดสิ้น นอกจากนี้มันยังทำลายไฟและแข็งที่กัดอยู่บนรากที่ส่งไปโจมตีด้วยเช่นกัน ทำให้กลุ่มของเด็กหนุ่มต้องถอยไปตั้งหลักที่นอกเขตคลื่นเสียง ซึ่งคลื่นเสียงนี้มีระยะเกือบยี่สิบเมตร


    "บ้าชมัด ไม่คิดว่าคลื่นเสียงมันจะลบล้างเวทย์ระดับกลางได้ด้วย" เด็กหนุ่มได้แต่บ่นออกมาด้วยน้ำเสียงเซ็งๆ


    "ช่วยไม่ได้นะค่ะ พวกเราไม่มีใครเรียนเวทย์ขั้นสูงมาเลย" โรสแมรี่ได้แต่พูดออกมาเบาๆ เพราะเธอเองก็มีแต่เวทย์ระดับกลางธาตุลมเท่านั้น ซึ่งไม่เหมาะสำหรับฆ่าสัตวเวทจำพวกพืชสักเท่าใด


    "โจมตีจนกว่าพลังมานามันจะหมดแล้วกัน" นี้เป็นสิ่งที่ทำได้เมื่อไม่มีเวทย์ขั้นสูงสำหรับจัดการสัตว์จำพวกพืชระดับสามขึ้นไป กลุ่มเด็กหนุ่มต่างก็เริ่มโจมตีมันไปเรื่อยๆ


    เด็กหนุ่มคอยกันการโจมตีที่จะเข้าใกล้กลุ่มเด็กสาว ส่วนสามสาวต่างโจมตีด้วยธาตุที่ตนถนัดไปยังรากไม้ ใบหญ้าและลำต้นของแมนเดรกอยู่ตลอดเวลา โดยมีเจ้าไลก้าค่อยใช้เวทย์วายุคลั่งสกัดรากไม้ที่ชอบพุ่งมาจากพื้นดินเป็นระยะๆ


    โดยพวกสาวๆใช้ยาเร่งมานาไปหลายสิบขวดแล้ว เพราะพลังมานาของพวกเธอหมดอย่างรวดเร็วจากการใช้เวทย์ขั้นกลาง แตกต่างจากเด็กหนุ่มและแมนเดรก ที่ทั้งคู่สามารถชดเชยมานาที่เสียไปได้ด้วยมานาในธรรมชาติโดยตรง แต่ก็แตกต่างอยู่ตรงที่เด็กหนุ่มชดเชยได้อีกทางจากลมปราณในทะเลลมปราณนั้นเอง


    ส่วนสาวๆที่ยังไม่สามารถนำเอาลมปราณมาแปลงเป็นมานาใส่ในเวทย์ได้ จึงต้องใช้มานาจากเม็ดพลังมานาไปก่อน ลมปราณทำได้แค่เสริมความแข็งแกร่งของร่างกายและเพิ่มขีดจำจัดของพลังมานาเท่านั้น นอกจากยาเร่งมานาแล้วยังมียาอื่นๆอีกหลายสิบอย่างที่ถูกใช้ตลอดเวลาที่ต่อสู้กับแมนเดรก จนของในแหวนมิติลดลงไปเล็กน้อย


    และลูปเช่นนี้ก็วนเวียนไปอีกหลายร้อยครั้ง จนในที่สุดพลังมานาของแมนเดรกก็ไม่เพียงพอที่จะสร้างรากไม้เข้าจู่โจมได้อีก มันจึงเหลือเพียงลำต้นเปล่าๆที่ฝั่งรากลึกอยู่ในดิน โดยที่มันไม่สามารถเคลื่อนที่ได้รวดเร็วนัก เพราะรากที่ฝั่งลึกอันนี้นี้เอง และพลังคลื่นเสียงที่เบาบางจนแทบไม่มีพลังทำลายเวทย์อีกแล้ว


    ทั้งสี่คนใช้เวลาไปเกือบทั้งวันในการฆ่าแมนเดรกระดับสามตนนี้ พวกเขาหมดยาไปหลายร้อยขวด และเสียพลังมานาจนแทบหมดตัว แต่ยังยืนอยู่ได้ด้วยลมปราณที่โคจรฟื้นฟูความเหนื่อยล้าอยู่ในตอนนี้ ส่วนเจ้าสิงโตวายุถูกเก็บเข้าปลอกแขนไปตั้งแต่สามชั่วโมงแรกแล้ว เพราะมันไม่ได้มีพลังชีวิตและความอึดถึกขนาดสัตว์เวทจำพวกพืชอยู่แล้ว จึงไม่อาจจะใช้พลังมานาได้นานๆได้ เพราะร่างกายมันรับไม่ไหว


    เช่นกันถ้าสามสาวมิได้มีพลังลมปราณค่อยหนุน ร่างกายของเธอคงแตกสลายไปตั้งแต่ชั่วโมงที่สองแล้ว แต่เด็กหนุ่มคนเดียวในกลุ่มตอนนี้ยังมีสภาพที่สมบูรณ์ แม้จะมีคราบฝุ่นและรอยฉีกขาดบางบนเสื้อผ้า แต่ที่ผิวของเข้ามีแค่รอยแดงๆเท่านั้น จากการรับการโจมตีต่อเนื่องถึงหกชั่วโมงเต็มๆ


    "ข้าไปเก็บชิ้นส่วนมันก่อนแล้วกัน พวกเจ้าพักไปก่อนเถอะ" เด็กหนุ่มพูดไปยิ้มไป ก่อนจะเดินไปยังซากแมนเดรกที่ตอนนี้กลายเป็นต้นไม้โง่ๆเท่านั้น ก่อนจะเริ่มลงมือตัดชิ้นส่วนต่างๆเก็บลงแหวนมิติ โดยเก็บเข้าไปในแหวนมิติส่วนตัว


    "จูเนียร์/นายท่านของข้า เจ้า/ท่านเป็นปีศาจหรืออย่างไร!" สามสาวต่างโอดครวญกันเบาๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1862 Waiwit (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 08:55
    พระเนียนทำเป็นกากสินะ
    #1,862
    0
  2. #1658 อตวสัตถา (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 15:01
    ขอบคุณครับ
    #1,658
    0
  3. #888 phairatw (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 22:06
    ขอบคุณครับ
    #888
    0
  4. #681 โลกหล้าล้วนพี่น้อง (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 10:01
    พระเอกปกปิดเป็นความลับไม่มีใครรู้ถึงไม่ใช้ครับ
    #681
    0
  5. #632 อยากรู้ต้องเเถลง (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 15:21
    จำได้ว่าพระเอกเคยใช้มหาเวทไม่ไช้ออ ทำไมตอนนี้บอกไม่มีใครเคยเรียนเวทระดับสูง
    #632
    0
  6. #446 James'z Ks'jaxdd (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 01:56
    ขอบคุณค้าบ
    #446
    0
  7. #444 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 20:54
    แค่ระดับ 3 ยังใช้เวลาเป็นวัน...

    ถ้าเป็นทีมคนอื่นจะต้องใช้คน และเวลาเท่าไหร่กัน
    #444
    0
  8. #443 Gnuh (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 20:51
    ขอบคุณครับ
    #443
    0
  9. #438 kamol1122 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 20:20
    สนุกดีครับ
    #438
    0