ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 43 : จอมเวทย์ธาตุดินและเม็ดพลังลมปราณที่หนึ่ง (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,099
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    27 ส.ค. 59

บทที่ 1 : จอมเวทย์ธาตุดินและเม็ดพลังลมปราณที่หนึ่ง (2)



     หลังจากที่ลูน่าโคจรลมปราณได้สำเร็จ ชายหนุ่มก็อุ้มเธอออกจากศาลากลางน้ำในตอนค่ำ แล้วมุ่งตรงไปยังห้องนอนของทั้งสีคน โดยลูน่าได้รับห้องนอนขนาดเล็กในห้องทำงาน ด้วยการที่ครรชิตขอให้ลุงคามิลออกแบบและต่อเติมห้องอีกหลายห้องที่ตึกนี้ เพราะว่าห้องนอนของพวกเขาสี่คนเป็นตึกหลังเล็กที่แยกออกมาจากส่วนที่พักเจ้าบ้านนั้นเอง

     ในเรือนหลังนี้แบ่งออกเป็นสองส่วนใหญ่ๆ คือส่วนที่พักที่ยังคงเดิมเอาไว้ อีกส่วนคือห้องทำงานแบ่งเป็นสองห้องคือของครรชิตกับลูน่าทาสสาว และอีกห้องเป็นของพี่โรสแมรี่ ที่ตอนนี้เรียนจบแล้วและกำลังศึกษาการบริหารร้านค้าของครอบครัวอยู่ และปีหน้าพี่โรสก็จะต้องดูแลร้านของตัวเองแบบเต็มตัว ส่วนลุงดีลกับป้าเซเรน่าก็จะค่อยดูแลพี่โรสอีกที

     ในส่วนห้องทำงานของครรชิตแบ่งออกเป็นสองส่วนคือห้องทำงานและห้องนอนของลูน่านั้นเอง ส่วนใหญ่ถ้าไม่มีอะไรผิดปรกติเด็กหนุ่มก็จะใช้เวลาช่วงบ่ายอยู่ในห้องทำงาน ส่วนช่วงค่ำก็จะนอนที่ห้องนอน โดยมีบางครั้งที่จะให้ลูน่ามานอนด้วยกัน ถ้าไม่ติดว่าลูน่าเป็นทาสสัญญาฝ่ายเดียวเขาคงปลดทาสแล้วขอแต่งงานไปแล้ว แต่สัญญาทาสแบบนี้ทำแล้วปลดไม่ได้ และไม่สามารถตบแต่งกับทาสแบบนี้ได้เช่นกัน เขาจึงมีทาสความใคร่ไปโดยปริยายนั้นเอง

     "นะ นายท่าน" ลูน่าพูดด้วยน้ำเสียงติดขัด เพราะต้องแบ่งแยกสมาธิอย่างหนักในการควบคุมลมปราณที่กำลังบ้าคลั่งอยู่ภายในร่าง

     "ไม่ต้องพูดอะไร รอให้ถึงห้องก่อนเถอะ" เขาอุ้มลูน่าเข้าไปในห้องนอนที่ตอนนี้สองสาวต่างนั่งรออยู่

     "พี่ชาย พี่ลูน่าเป็นอะไรหรอ" ลิลลี่เอียงคอถามอย่างสงสัย

     "ไม่เป็นอะไรหรอก แค่จะทำให้เธอใช้มานาได้และมีอายุยืน พวกเจ้าอยากได้ไหม แต่มันต้องเป็นความลับของพวกเรานะ" ครรชิตพูดเสียงเบาๆและขยิบตาให้สองสาว โดยที่ไม่หยุดเดินเขาพาร่างของลูน่าเขาไปในห้องน้ำ โดยมีสองสาวตามมาด้วย

     เขาวางเด็กสาวลงในอ่างอาบน้ำแล้วเปิดน้ำให้ไหลผ่านร่างกายนางตลอดเวลา เพื่อลดความร้อนและขจัดของเสียที่ถูกขับออกมาจากเส้นชีพจร และถอดเสื้อผ้าของเธอทั้งหมด ก่อนจะค่อยๆเช็ดเนื้อเช็ดตัวอย่างช้าๆ มีแค่วันแรกเท่านั้นที่ต้องเช็ดทำความสะอาดให้ เพราะเมื่อโคจรได้สักสิบยี้สิบรอบก็พอจะดูแลตัวเองได้แล้ว ด้วยความเร็วที่ชั่วโมงหนึ่งโคจรได้สักสามถึงสี่รอบอย่างนี้ วันหนึ่งก็ได้สักสามสิบรอบในตอนมีสติ เมื่อหลับก็คงไม่มีการโคจรแต่ก็จะเกิดความเจ็บปวดเล็กๆน้อยๆ

     "ทำยังไงหรอจูเนียร์ พี่อยากรู้ แล้วพี่ต้องเป็นแบบลูน่าไหม" พี่โรสที่กลายเป็นคนพูดน้อยแต่ตรงประเด็นมากขึ้นจากการที่ต้องติดต่อกับผู้คนจำนวนมากจึงต้องพูดกระชับและตรงประเด็นนั้นเอง

     "ถ้าทำแล้วก็เป็นแบบลูน่าไปอีกสองสามวันนะพี่โรส แต่ไม่ต้องห่วงข้าจะดูแลเอง พวกพี่ใช้มานาได้อยู่แล้ว แต่ถ้าทำแบบนี้ด้วยจะทำให้พี่ใช้พลังมานาได้ดีขึ้นและทำให้แก่ช้าลงด้วยนะ" ครรชิตใช้จุดอ่อนของพี่โรสที่ชอบดูแลตัวเอง และค่อยพิชิตใจเขาด้วยความสวยของเธอนั้นเอง

     "ได้เลย พี่พร้อมแล้ว" พี่โรสแมรี่ตาเป็นประกาย เพราะสาวๆใครก็ต่างอยากแก่ช้าลงและดูสวยอยู่ตลอดจริงไหม

     "งั้นก็" ครรชิตเรียกผลวิวัฒน์ออกมาสองผล โดยทั้งสองผลได้ถูกปลอกเปลือกและค้นเอาน้ำออก ก่อนที่มันจะถูกบีบอัดจนกลายเป็นเม็ดยาสีแดงอมดำสองเม็ด

     "กลืนเจ้านี้หนึ่งเม็ด แล้วข้าจะแนะนำเอง หลังจากนั้นพี่โรสก็ทำตามที่ข้าบอกก็พอ" ครรชิตพูดพร้อมยื่นเม็ดยาไปจอที่ปากของโรสแมรี่

     โรสแมรี่พยักหน้าให้ชายหนุ่มก่อนที่จะถอดเสื้อผ้า แล้วลงไปในอ่างน้ำก่อนจะกลืนเม็ดพลังลงไป ครรชิตก็ทำแบบเดียวกับที่เคยทำกับลูน่า ด้วยการจับมือแล้วเคลื่อนเม็ดพลังไปตามจุดชีพจร และค่อยบอกให้โรสแมรี่จดจำความรู้สึกและต่ำแหน่ง ก่อนจะให้โคจรเองโดยมีเขาเป็นผู้คุ้มครองและชี้แนะ เมื่อพี่โรสแมรี่โคจรได้รอบหนึ่งก็แทบจะหมดแรง ได้แต่นั่งนิ่งในอ่างอาบน้ำและโคจรพลังมานาไปตามจุดต่างๆขนร่างกายด้วยความเร็วที่มากกว่าลูน่า เพราะภายในร่างกายมีมานาจำนวนมากอยู่แล้วนั้นเอง

     "ว๊าว เหมือนผิวดูสดใสขึ้นเลยละ" โรสแมรี่ยิ้มอย่างพอใจ หลังจากที่โคจรมานาได้หนึ่งรอบและปรากฏคราบเหงื่อสีคล้ำกับเลือดสีดำ ที่ซึมออกมาจากผิว เมื่อล้างออกก็เห็นผิวที่นุ่มขึ้นและมีสีผิวออกชมพูอ่อนเหมือนกับเด็กทารก แม้จะแลกมาด้วยความเจ็บปวดเหมือนโดนมีดกรีดตามกล้ามเนื้อเป็นบ้างเป็นครั้งคราวก็ตาม

     "นี้ๆ พี่จูเนียร์ เค้าทำบางสิ" ลิลลี่ไม่รอช้ากระโดดเข้ามาดูดเม็ดพลังจากนิ้วมือชายหนุ่ม แถมยังดูดนิ้วของชายหนุ่มด้วยสีหน้ามีความสุขอีกต่างหาก

     "จ้าๆ ทำตัวตามสบายนะลิลลี่ ถ้าเจ็บก็บอกพี่ทันทีนะ" ครรชิตถอนหายใจให้กับความกระตื้อรื้อล้นของลิลลี่ เขาค่อยๆโคจรเม็ดพลังอย่างช้าๆ ซึ่งช้ากว่าที่เขาใช้กับสองสาวก่อนหน้า เพราะร่างกายของลิลลี่ยังเด็กแต่ก้คาบเส้นในการเริ่มฝึกฝนลมปราณพอดี ถ้าไม่ใช่เพราะว่าร่างกายของมนุษย์ในแผ่นดินนี้เจริญเติบโตเร็วกว่าที่โลกเซียนก็คงไม่สามารถฝึกได้หรอก

     เด็กหนุ่มค่อยๆเคลื่อนเม็ดพลังอย่างช้าๆ ถ้าสีหน้าของลิลลี่เปลี่ยนไปเขาก็จะหยุด แล้วปลอบโยนเธอเล็กน้อย เมื่อผ่อนคลายขึ้นเขาก็เคลื่อนเม็ดพลังต่อไป เขาทำเช่นนี้จนโคจรครบรอบ แล้วก็ให้ลิลลี่โคจรเอง แม้แต่ลิลลี่ก็มีความเร็วในการโคจรที่มากกว่าลูน่า แต่ยังช้ากว่าของพี่โรสอีกสองก้าวใหญ่ๆเลยทีเดียว เมื่อคำนวณดูแล้วพรุ่งนี้เช้าทั้งพี่โรสและลิลลี่คงแทบจะไม่เจ็บปวดจากการโคจรมานาแน่นอน และยังทำให้มานาของทั้งคู่หนาแน่นขึ้นอีกหลายเท่าตัว ส่วนลูน่ายังต้องการเวลาอีกหนึ่งถึงสองวันถึงจะไม่เจ็บปวด ดังนั้นเขาจะดูแลแค่ลูน่าเพียงคนเดียว

     "อ่า เจ็บจังเลย" ลิลลี่น้ำตาเล้ดออกมาเมื่อโคจรได้ครบรอบ

     "ครั้งแรก้เจ็บแบบนี้แหละ ครั้งต่อไปก็ชินไปเอง" ครรชิตลูบหัวสาวน้อยเบาๆ หลังจากที่ได้ยินเสียงระเบิดจากภายในร่างของสาวน้อย

     "จูเนียร์ ข้าสัมผัสได้ถึงพละกำลังที่เพิ่มขึ้นมาอย่างชัดเจนเลย นี้สินะที่ทำให้เจ้าไม่เคยพ่ายแพ้ในสงครามของพวกเรา ไม่ต้องห่วงตอนนี้ข้าทำสงครามได้มากขึ้นกว่าเดิมแน่นอน" พี่โรสแมรี่พูดด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ที่มักจะใช้ในตอนเจรจาธุรกิจกับเขา และเลียริมฝีปากอย่างหิวกระหาย

     "อ่า" ครรชิตได่แต่ครางเสียงต่ำเบาๆในลำคออกมา เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเวลานอนของเขาจะนอนลงอีกแล้วใช่ไหม ตอนนี้เขาได้นอนวันละสี่ถึงหกชั่วโมงเท่านั้น เขาไม่น่าไปเพิ่มกำลังให้แม่เสือสาวนี้เลยจริงๆ

     ส่วนคนที่ยังพูดไม่ได้ในตอนนี้มีเพียงลูน่าเท่านั้น ที่ได้แต่ส่งสายตามองมายังพวกเขาอย่างอิจฉาเล็กน้อย เพราะเธอไม่มีมานาค่อยหนุนเสริม จึงได้แต่ใช้มานาที่เม็ดพลังปล่อยออกมาตามจุดชีพจรในร่างเธอเท่านั้นเป็นตัวขับเคลื่อน จึงทำให้ได้รับความเจ็บปวดมากกว่าและการควบคุมเป็นได้ยากกว่าเช่นกัน ครรชิตยิ้มให้กำลังใจลูน่า ก่อนจะเช็ดตัวให้อย่างนุ่มนวล เพื่อให้เธอผ่อนคลายและไม่เคร่งเคลียดในการโคจรมานาในร่าง

     "ลูน่า ใจเย็นๆ วันนี้พอแค่นี้ก่อนเถอะ เดียวข้าพาไปนอน" ครรชิตอุ้มลูน่าออกจากอ่างอาบน้ำก่อนจะเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ แล้วชุดคลุมอาบน้ำมาใส่ให้หลลังจากเวลาผ่านมาใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว ลูน่าที่ตอนนี้แทบจะไม่แรงเหลือแล้วได้แต่ปล่อยให้ครรชิตอุ้มและแต่งตัวให้ไม่อย่างขัดขืนอะไร และไร้ซึ่งความเอียงอายเพราะไม่มีแรงจะมองดูด้วยซ้ำ จึงได้ใช้แต่การสัมผัสทางกายเป็นตัวรับรู้รอบข้างเท่านั้น

     "พี่โรสกับลิลลี่อย่าเพิ่งขยับตัวมากนะครับ" เขาหันมากำชับสองสาว

     "จ้าๆ" เมื่อสองสาวตกปากรับคำ เขาก็พาลูน่าไปนอนที่เตียงขนาดคิงส์ไซด์ในห้องของนอนของเขากับสองสาว ก่อนจะย้อนกลับเข้าไปในห้องน้ำอีกครั้ง

     "เอาล่ะ พี่โรสครับพี่น่าจะไม่มีอาการปวดตามกล้ามเนื้อแล้วสินะ" เด็กหนุ่มถามหญิงสาวที่เปลือยกายนั่งอยู่ในอ่างอาบน้ำ ด้วยผมที่ยาวปิดไปตามร่างกาย ทำให้เธอดูยั่วยวนและมีเส่ห์ดึงดูดอย่างมาก ถึงแม้จะเห็นมาหลายครั้งแต่ก็อดกลืนน้ำลายไม่ได้ทุกครั้ง

     "ใช่จ๊ะ น้องจูเนียร์" พี่โรสโน้มตัวมาด้านก่อนจะยิ้มบางๆมาให้ชายหนุ่มขณะตอบคำถามไปด้วย

     "ถ้าอย่างนั้น ผมจะพาพี่ออกไปนะครับ ค่อยๆก้าวออกมานะ" ครรชิตสงบใจลง ก่อนจะค่อยๆพยุงโรสแมรี่ที่หมดแรงกายไปมากพอสมควร จากการที่หน้าสีซีดๆ แต่ก็มีเลือดฝาดที่แก้มพอให้สังเกตได้เช่นกัน

     เปรี๊ยะ! แกร๊ก! กระเบื้องเคลือบที่เท้าของโรสแมรี่แตกกระจาย เพราะทนรับแรงกระแทกเท้าของเธอไม่ได้ แตกเป็นชิ้นๆและพื้นด้านใต้นั้นเป็นหลุมลึกขนากสิบเซนเลยทีเดียว แต่ที่เท้าและขาที่เรียบเนียนของเธอไม่มีแต่รอยขีดขวนให้เห็นแม้แต่น้อย

     "ข้าบอกแล้ว ว่าให้พี่โรสค่อยๆก้าวไงฮ่ะ พี่ต้องควบคุมแรงให้ดีๆนะครับ ไม่อย่างนั้นข้าวของพังหมดแน่" ครรชิตดุโรสแมรี่ ก่อนจะโอบกอดเธอเบาๆเมื่อเห็นสีหน้าตกใจและเศร้าใจของเธอ ก่อนที่เขาจะลูบหัวแล้วค่อยๆพยุงเธอเดินออกไปแต่งตัว โดยพยายามสอนการควบคุมพลังกายของเธอไปด้วย

     "ข้าไม่คิดว่าจะเป็นอย่างนี้นี่" โรสแมรี่ทำหน้ามุ้ยก่อนจะกลายเป็นปรกติ เธอเองก็แต่งด้วยชุดนอนสีดำบางๆ โดยไม่ใส่อะไรไว้ด้านในแม้แต่ชิ้นเดียว เธอค่อยๆเดินมาหาเด็กหนุ่มที่กำลังยืนรอเธออยู่ข้างๆตู้เสื้อผ้าเธอนั้นเอง แม้ทุกย่างก้าวของเธอจะทำให้เกิดเสียงเหมือนมีอะไรบ้างอย่างแตกร้าวก็ตาม

     "ไม่ต้องห่วง ถ้าข้าควบคุมมันได้เมื่อไร ข้าจะกินเจ้าไม่ให้เหลือเลยค่อยดู" โรสแมรี่กระซิบที่ข้างหูเด็กหนุ่มด้วยสีหน้าแดงๆ และกล่าวด้วยเสียงหวานที่แหบพร่าแต่ดูเซ็กซี่และยั่วยวนเป็นอย่างมาก พร้อมกับกัดที่ติงหูของเด็กหนุ่มเบา แล้วหอมแก้มอีกฟอดหนึ่งก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างทาสสาวนั้นเอง

     "ชิ ค่อยดูเถอะ ใครจะกินใครกันแน่" ครรชิตยิ้มอย่างถูกใจดูเหมือนแม่เสือสาวของเขาจะมีเทคนิคที่แพรวพราวขึ้นอีกแล้วสินะ เขาละอยากรู้จริงๆว่าเจ้าตัวไปเรียนรู้มาจากไหนกัน 'แต่แรงกัดของเธอนี้ไม่เบาเลยนะ ถ้าข้าไม่ได้มีพลังลมปราณที่เนื้อกว่าเกรงว่าหูคงขาดไปแล้ว'

     "ลิลลี่ พี่มาแล้วจ้า" ครรชิตยิ้มให้เด้กสาวที่นั่งหน้ามุ้ยอยู่ในอ่างอาบน้ำ

     "ทำไมไปนานจัง" ลิลลี่พยายามจะออดอ้อนแบบพี่สาวเธอ ด้วยการโน้มตัวเข้าไปจับแขนเด็กหนุ่มแล้วส่งสายตาใสซื่อมาให้ แต่กลับกลายเป็นว่ามันเหมือนการออดอ้อนแบบเด็กๆที่อยากได้ขนมเสียมากกว่าที่จะเป็นการออดอ้อนของสาววัยแรกรุ่นซะอย่างนั้น ครรชิตอดไม่ได้ที่ยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน แล้วดึงเธอมากอดตามด้วยลูบหัวอย่างนึกความเอ็นดูในความน่ารักสดใสของเธอ

     "ไม่นานสักหน่อย ลิลลี่ค่อยๆก้าวน่า" ครรชิตพูดเสียงนุ่มก่อนจะคลายอ้อมกอด แล้วอุ้มลิลลี่ออกจากห้องอาบน้ำแล้วเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เธอ เพราะเธอเองก็แทบจะไม่เหลือแรงพอๆกับลูน่านั้นเอง

     "ทำไมอ่ะ ทีพี่ไม่อุ้มพี่บ้าง น้อยใจๆ" โรสแมรี่งอแงเป็นเด็กๆ เมื่อเห็นว่าลิลลี่หรือน้องสาวของเธอก็ถูกอุ้มมานอนบนเตียงเหมือนกับลูน่านั้นเอง

     ครรชิตได้แต่ยิ้มให้เธอก่อนจะวางลิลลี่ลงบนเตียง ก่อนที่เขาจะอ้อมไปอุ้มพี่โรสแมรี่ขึ้นมา ก่อนจะพาอ้อมไปวางไว้ข้างลิลลี่ที่หลับลงไปแล้วตั้งแต่ชายหนุ่มอุ้มเข้ามาในห้องนอน และนั้นเองทำให้หญิงสาวหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะชิงริมฝีปากของเด็กชายที่กำลังโน้มตัว เพื่อวางเธอไปบนเตียงนอนอันนุ่มสบาย ทั้งคู่อยู่ในท่าทางนี้ต่อไปสักพัก ก่อนจะแยกกันในทีสุด

     "อืม... หวานจังหน่า เลือดของจูเนียร์นี้" โรสแมรี่พูดเบาๆก่อนที่จะเข้าสู่ห่วงนิทราไป

     ครรชิตเลียริมฝีปากที่มีเลือดติดอยู่บนนั้นนิดๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนและก้าวออกจากห้องตรงไปยังอาบน้ำ ภายในห้องอาบน้ำชายหนุ่มเปลี่ยนน้ำแล้วเติมน้ำลงไป ก่อนที่จะพาตัวเองลงไปแช่ในอ่างอาบน้ำ แล้วปล่อยให้ความคิดล่องลอยไปกับรสชาติภายในปาก
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1258 lnwsaa (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 21:46
    หะๆๆๆ ได้กันตอนไหนนนน. งงงงงงงง
    #1,258
    0
  2. #1025 negiharem (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 19:46
    หืม ตอนนี้ไรท์ลืม รีไรท์ สินะ เพราะรีไรท์จากตอน 38-40 ใหม่ให้พระเอกกับสาวๆ ยังไม่ได้กัน
    มาตอนนี้เหมิอนได้กันไปแล้ว

    #1,025
    0
  3. #760 wollier (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 15:55
    ไม่ไหวละ แต่งผิดแต่งถูกยังพอเรื่อยๆได้ยุ อย่างที่เขาว่าแหละอ่านไปอ่านมามีแต่น้ำล้วนๆเลยช่วงหลังนี้
    #760
    0
  4. #675 Wibbie (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 01:02
    ผมเริ่มเพลียกับบทรักของอายุ10ขวบจนใกล้ drop+สำนวนช่วงนี้แย่ลง+ติดปัญหาคำว่า "นั้นเอง" "เท่านั้น"

    แนะนำว่าอยากเขียนรักหรือ erotic แยกไปอีกเรื่องดีกว่าครับ
    #675
    1
    • #675-1 Lemon (จากตอนที่ 43)
      1 ตุลาคม 2559 / 05:54
      ใช่ค่ะๆ มันมีแต่พวก....แบบนี้ไม่สนุกเลย

      เข้าใจนะว่าฮาเร็มแต่ มันเกิินไป เด็กค่ะเด็ก ยังไม่แตกหนุ่มเลลย
      #675-1
  5. #531 Gazz (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 01:37
    เหอะๆ ทั้งเรื่องนี้ความรักกินไปหมดเลย มีแต่น้ำ ส่วนเนื้อหายไปไหนหมดไรท์คร้าบบ เบาๆหน่อยหน่อเรื่องรักใคร่เนี่ย เด็ก10ขวบมันจะกลายเป็น18 อยู่แล้ว
    #531
    0
  6. #426 Gnuh (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 15:40
    ขอบคุณครับ
    #426
    0
  7. #386 ichigi (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 21:32
    สาวๆ80% อีก20%โชวความเก่งพระเอกที่ไม่รุ้ไปฝึกมาตอนไหน ฮาเร็มทำใจสองคนพอไหวนา คนที่สามคิดหนัก เเถมกินกันอีก 9ขวบ..รุ้สึกป่วย เนืัอเรื่องน่าสนใจมากเเต่เราคงมาได้เเค่นีั
    #386
    0
  8. #254 Urtrash (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 05:01
    น...น่าอิจฉา
    #254
    0
  9. #242 สาลิน (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 18:10
    จูเนียร์ เธอรับปากจะดูแลพ่อเขา มีไรต้องตามไปดู เอะใจด้วยดิฟระ มีไรนี่ปล่อยเลยหราา
    #242
    0
  10. #240 Mako (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 15:49
    สรุปนี่ในหัวพี่ครรชิตจะไม่คิดถึงพ่อมั้งเลยออ รับปากจูเนียร์จะดูแลพ่อไม่ใช่? ไหงดูแลแต่สาวๆล่ะนั่น???
    #240
    0
  11. #238 ปกเงิน& (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 13:25
    ขอบคุณคับ
    #238
    0
  12. #237 จตุรัสมายา (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 13:17
    ผมว่าไม่น่าจะโฟกัสเรื่องความรักมากเกินไปมันทำให้เลียนและน่าเบื่อ
    #237
    0
  13. #236 James'z Ks'jaxdd (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 13:13
    ขอบคุณค้าบบ
    #236
    0
  14. #235 toy (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 12:39
    ขอบคุณครับ
    #235
    0