ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 41 : การเติบโตของกลุ่มการค้า 'Orebal'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,680
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    27 ส.ค. 59

บทที่ 1 : การเติบโตของกลุ่มการค้า 'Orebal'



     นับตั้งแต่ที่ครรชิตหรือชื่อที่คนอื่นๆเรียกจนติดปากคือจูเนียร์ ได้เริ่มผลิตยาระดับกลางเป็นจำนวนมาก โดยเขาได้ให้ดูลันค่อยรับซื้อวัตถุดิบปรุงยาระดับกลางจากกิลด์นักผจญภัยในฐานะตัวแทนของเขา ตอนนี้แรงค์ของทั้งคู่อยู่ที่แรงค์E แล้ว เพราะได้ทำภารกิจเล็กๆน้อยๆ เช่นล่าสัตว์เวทระดับหนึ่ง ส่งศิลาจิตอสูรให้โรงตีเหล็ก รวมทั้งพวกภารกิจจิปาถะอื่นๆอีก โดยให้ดูลันไปทำนั้นเอง

     ทำให้โรงประมูลและร้านขายยาของกลุ่มการค้า'Orebal' หรือกลุ่มการค้าที่ลุงดีลและเพื่อนๆของเข้าอยู่นั้นเอง ได้เริ่มขยายตัวกลายเป็นร้านขนาดใหญ่ในที่สุด ด้วยความที่ว่าเริ่มมีของระดับกลางมาขายมากขึ้น และแย่งชิงตลาดมาจากกลุ่มการค้าอื่นๆ ด้วยความที่ว่ามีสินค้าประเภทยาระดับกลางและระดับสูงเข้ามาบ้าง จึงทำให้เริ่มมีลูกค้าขาประจำเพิ่มขึ้น

     เมื่อทั้งสองกิจการในกลุ่มการค้า'Orebal' ขยายตัวกลายเป็นร้านขนาดใหญ่ทำให้ร้านค้าในกลุ่มได้รับผลประโยชน์ไปด้วย อย่างร้านของลุงดีลที่สามารถหายาระดับกลางที่ช่วยในการล่าสัตว์เวทได้มากขึ้นและล่าสัตว์เวทระดับสามได้บ้างแล้ว จึงทำให้มีศิลาจิตอสูรและชิ้นส่วนสัตว์เวทระดับสองเขาสู่ร้านค้าอย่างมากมาย และนานๆครั้งก็มีของระดับสามโผล่มาบ้าง นอกจากนี้ร้านของลุงดีลยังเพิ่มจำนวนกลุ่มทหารรับจ้าง โดยใช้สวัสดิการเรื่องยานี้เองในการดึงคนรู้จักของลุงมาสันมาช่วยงานล่าสัตว์เวทอีกหลายกลุ่ม ทำให้ตอนนี้ร้านของลุงดีลขยายขึ้นมาบ้างแต่ยังไม่เป็นร้านขนาดใหญ่ เพราะยังไม่มีวัตถุดิบระดับสี่หรือสูงกว่าเข้ามาขายนั้นเอง

     สัตว์เวทแบ่งเป็นเก้าระดับ โดยระดับหนึ่งถึงสามถือว่าเป็นสัตว์เวทระดับต่ำ ระดับสี่ถึงหกเป็นสัตว์เวทระดับกลางและระดับเจ็ดถึงเก้าเป็นสัตว์เวทระดับสูง นอกจากการจัดระดับทั้งเก้าระดับแล้วยังมีการจัดระดับอีกสองขั้นคือ อนุราชาหรือสัตว์เวทประจำพื้นที่ มันจะเรียกอีกอย่างว่าเจ้าป่านั้นเอง ส่วนอีกระดับคือราชา เป็นสัตว์เวทที่อยู่ในดันเจี้ยนเท่านั้นมันจึงมีชื่อเรียกของนักผจญภัยว่าบอสดันเจี้ยนนั้นเอง มันจะอยู่ในดันเจี้ยนชั้นลึกที่สุดเสมอ ยิ่งดันเจี้ยนลึกหรือสูงเท่าใด บอสดันเจี้ยนยิ่งแข็งแกร่งเท่านั้น 

     ร้านค้าที่ขายของเกี่ยวกับสัตว์เวทนั้น ถ้าหาศิลาจิตอสูรระดับหนึ่งมาขายได้เท่านั้นถือว่าเป็นร้านขนาดเล็ก ถ้าได้ระดับสองถึงสามจะเป็นร้านขนาดกลาง แต่ถ้าหาได้ระดับสี่ขึ้นไปก็จะเป็นร้านขนาดใหญ่ และถ้ามีศิลาจิตอสูรหรือชิ้นส่วนสัตว์เวทระดับหกขึ้นไปวางขายเรื่อยๆ จะถือว่าเป็นร้านระดับเพชร ซึ่งเป็นร้านค้าที่ได้รับความไว้วางใจจากขุนนางและกษัตริย์นั้นเอง นอกจากนี้ยังจะได้มีสิทธิออกเสียงและเป็นตัวแทนในกิลด์การค้าอีกด้วย ซึ่งจะทำให้ได้รับเงินสนับสนุนจำนวนมากจากกิลด์การค้านั้นเอง

     ส่วนร้านค้าอื่นๆก็มีการจัดระดับที่แตกต่างกันไป แต่ส่วนใหญ่จะวัดตามระดับของความหายากของสินค้าเป็นหลัก เช่นร้านอาหารที่สามารถหาวัตถุดิบเป็นเนื้อสัตว์เวทระดับกลางได้ก็ถือว่าเป็นร้านอาหารระดับภัตตาคารห้าดาว เป็นต้น

     นอกจากร้านของลุงดีลแล้ว โรงตีเหล็กของลุงคามิล ร้านขายผ้าของป้าโซเฟียที่ตอนนี้กลายเป็นร้านขายเสื้อผ้าและผ้าดิบไปแล้วและร้านจารึกเวทย์ของป้ามาเรียก็ได้รับผลประโยชน์เป็นจำนวนมาก ทำให้แต่ละร้านไม่ใช่ร้านขนาดเล็กอีกต่อไปแล้วกลายเป็นร้านขนาดกลางค่อนไปทางร้านขนาดใหญ่เสียด้วยซ้ำ ถ้าไม่ติดว่ายังไม่สามารถหาวัตถุดิบจากสัตว์เวทระดับสี่ขึ้นไปได้เท่านั้น

     และร้านประเมิณของลุงเมสันที่ตอนนี้เริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้น และได้รับการไว้วางใจให้ตรวจสอบอุปกรณ์เวทย์ ยา หรือแม้กระทั่งสินแร่ก็เริ่มมีให้ตรวจสอบมากขึ้น ทำให้ร้านประเมิณค่าสิ่งของของลุงมาสันขยายตัวมากขึ้นแต่เป็นการขยายตัวในระดับบุลคลเสียมากกว่า เพราะร้านประเมิณไม่ค่อยเป็นที่นิยมมากนักเพราะอุปกรณ์เวทย์ที่ได้จากดันเจี้ยนมักถูกเทขายในร้านค้าของกิลด์นั้นเอง โดยนักผจญภัยมักไม่ค่อยเสี่ยงโชคในการประเมิณคุณค่าของมันมากนัก บุคคลที่จะทำร้านประเมิณได้ส่วนมากจะมีเวทย์ตรวจสอบระดับสูง แต่ถ้าเป็นที่อาณาจักรอเคเซีย ถ้ามีทักษะสัญญาส่องมานาก็เป็นนักประเมิณได้เช่นกัน ร้านของลุงเมสันมีเพียงเขาและลูกจ้างอีกสามคนเท่านั้นที่มีสัญญาส่องมานา ทำให้พวกเขาต้องทำงานหนักขึ้น เพื่อรองรับลูกค้าที่มาใช้บริการ

     หนังสือสัญญาส่องมานา นักผจญภัยมักเรียกกันว่าใบส่องคุณสมบัตินั้นเอง เมื่อก่อนนิยมซื้อมาใช้ในตอนลงดันเจี้ยน เพราะด้านในมีอุปกรณ์เวทย์หรือของแปลกๆมากมายหลายชนิดและหลายความสามารถ จึงทำให้นักประเมิณเป็นอาชีพที่ร่ำรวย แต่เมื่อผู้คนเริ่มรู้ว่าอุปกรณ์เวทย์แต่ละอย่างทำอะไรได้บ้าง ก็ทำให้มันเสื่อมความนิยมลง จะมีแต่พวกนักผจญภัยหน้าใหม่ที่ซื้อสัญญาส่องมานาลงดันเจี้ยน เพื่อแสวงโชคเพื่อจะเจออุปกรณ์เวทย์ใหม่ๆหรือเหมืองแร่นั้นเอง

     กลุ่มการค้า'Orebal' ได้เติมโตขึ้นได้ขนาดนี้ในเวลาเพียงแค่สองเดือนเท่านั้น ในสองเดือนที่ผ่านมาเทียบเท่ากับกลุ่มการค้าอื่นๆที่ต้องใช้เวลาหลายปีและทรัพยากรอีกจำนวนมาก เพื่อเสริมสร้างความสามารถของบุคลากรในระดับเดียวกับกลุ่มการค้า'Orebal' ด้วยแรงสนับสนุนจากลูกเขยร้านเมอลีนดีลเลอร์ ทำให้กลุ่มการค้า'Orebal' มียาระดับเบื้องต้นและระดับกลางที่เพียงพอที่จะพัฒนาศักยภาพของบุคลากรอย่างต่อเนื่อง ทำให้กลุ่มการค้า'Orebal' เติบโตอย่างรวดเร็วและมั่นคงนั้นเอง

     ส่วนใหญ่กลุ่มการค้าที่ได้นักปรุงยาของกิลด์ยาต่างๆสนับสนุนก็จะมีการเติบโตที่รวดเร็วเช่นนี้เหมือนกัน แต่จะต่างกันตรงที่ต้องใช้ทรัพยากรมากกว่าหลายเท่านั้นเอง เพราะครรชิตมีหนังสือยาวิเศษแห่งภูเขามานา ที่อธิบายการปรุงยาให้ล้มเหลวน้อยที่สุดนั้นเอง ทำให้มีวัตถุดิบเสียเปล่าเพียงหนึ่งในห้าเท่านั้น ถ้าเป็นสูตรทั่วไปคงจะเสียเปล่าอย่างน้อยก็สามในห้าเป็นอย่างน้อยนั้นเอง

     "เทศกาลล่าสัตว์เวทก็จะเริ่มขึ้นในไม่กี่วัน พวกเราจะเอายังไง จะทำตามแผนเดิมหรือจะวางแผนใหม่" ผู้พูดไม่ใช่ใครที่ไหนลุงฟาย่า ที่เป็นหนึ่งในสมาชิกกิลด์การค้าสาขาเมืองหลวงอเคเซียนั้นเอง

     กิลด์การค้าจะแบ่งการทำงานออกเป็นหัวหน้ากิลด์ ผู้อาวุโส ซึ่งทั้งสองต่ำแห่นงจะควบคุมหัวกิลด์ประจำสาขาต่างๆตามเมืองของแต่ละอาณาจักรอีกที โดยสมาชิกส่วนใหญ่จะเป็นพ่อค้าที่มีอำนาจมากหรือไม่ก็พวกลูกขุนนางมีเงินนั้นเอง ลุงฟาย่าเป็นลูกขุนนางที่ออกจากตระกูลนั้นเอง เพราะเขาไม่ชอบการเล่นเกมการเมืองสักเท่าไร จึงทำอาชีพค้าขายแทนแล้วใช้อิทธิพลของตระกูลเข้าร่วมกับกิลด์การค้าสาขาเมืองหลวงอเคเซีย เมื่อเป็นสมาชิกเรียบร้อยก็ตัดขาดกับตระกูล ลบนามสกุลเดิมออกแล้วตั้งนามสกุลตัวเองใหม่

     เขาลุงทุนตั้งกลุ่มการค้าขึ้นมาเพื่อชิงตำแหน่งต่างๆในกิลด์สาขาเมืองหลวงอเคเซียนั้นเอง ยิ่งกลุ่มการค้าแข่งแกร่งก็ยิ่งมีสิทธิมีเสียงในกิลด์มากขึ้น และก้โชคดีที่กิลด์การค้ามีการแข่งขันที่ยุติธรรมพอควร กล่าวคือจะไม่การโจมตีกันเองระหว่างสมาชิกกิลด์ และไม่ขัดแข้งขัดขากันใครทำดีกว่าก็ได้ส่วนแบ่งไปนั้นเอง เลยทำให้กิลด์นี้มีกฏระเบียบมากมายแต่ก้ไม่เคยมีการฆ่าฟันกันอย่างโจ้งแจ้ง

     "แผนเดิมหรือแผนใหม่ ข้าก็มีหน้าเดิมไม่ใช้หรอ" ลุงดีลกล่าวขึ้นในที่ประชุมอย่างยิ้มๆ

     "นั้นสินะ เจ้าไม่จำเป็นต้องมากก็ได้นี้หว่า ใช่ไหมมาสัน" ลุงคามิลเจ้าของโรงตีเหล็กพูดออกมาหลังจากดื่มเบียร์ไปอึกใหญ่

     "ตาแก่คามิล ถ้าเจ้าดีลมันไม่มา แล้วข้าจะฟังทีพวกแกพูดรู้เรื่องไหมห่ะ" ลุงมาสันที่กำลังกงเหล้าเบียร์อยู่กับลุงคามิลพูดขึ้นอย่างฉุนเฉียว

     "ฮ่าๆ มันก็จริงของเจ้า" ลุงฟาย่าหัวเราะอย่างชอบใจ

     "ว่าแต่ ลากเจ้าหนุ่มนี้มาเกี่ยวด้วยรึ" ลุงฟาย่าหันมามองเด็กชายผมแดงส้มที่นั่งอยู่ข้างๆลุงดีล

     "เอามันมาแทนบิดานะ ข้าให้บิดาเจ้าลูกเขยไปเตรียมกองกำลังอยู่" ครรชิตที่ถูกลากมาเกี่ยวกับการประชุมแบบบอร์ดบริหาร ซึ่งเขาไม่ชอบการประชุมแบบนี้สุดๆ เพราะทุกครั้งที่มีประชุมเขาจะให้เลขาไปประชุมแทน ส่วนตัวเองก็นั่งทำงานรอผลสรุปจากเลขานั้นเอง

     "เอาเถอะ เจ้าตัวมาอยู่นี้ก็ดี ได้ข่าวว่าตั้งภารกิจระดับสูงในกิลด์นักผจญภัยมาหรอ" ลุงเฟย่าถามข้า

     "ใช่ครับ พอดีอยากลองรวบรวมสมุนไพรและวัตถุดิบปรุงยาระดับสูงมากักตุนไว้ รอให้ลุงคามิลสร้างเตาหลอมยาเทพเจ้าให้อยู่นะครับ จะได้ทำการหลอมยาดู"

     "ไอ้เจ้าเด็กบ้า! มันไม่เรื่องง่ายเลยนะโว๊ย วัตถุดิบมันหายากสุดๆ รอให้เจ้าเมสันเจอเหมืองแร่โลหะเวทย์ก่อนเถอะ ข้าจะทำให้" ลุงคามิลโยนเผือกร้อนไปให้ลุงเมสันอย่างหน้าตาเฉย

     "หน๊อย ไอ้เพื่อทรยศ แกอย่ามาโยนขี้ให้กันสิฟร่ะ เหมืองโลหะเวทย์มันหากันได้ง่ายๆที่ไหนกันเล่า" ลุงเมสันชี้หน้าตอกกลับไปอย่างมีอารมณ์ แต่จากที่ดูแล้ว ทุกคนแทบจะเมากันหมดแล้วนี้หว่า

     "จูเนียร์ เธอมีชุดใหม่ๆให้ป้านำไปออกแบบขายไหมจ๊ะ ตอนนี้พวกคุณหนูและคุณชาย เริ่มอยากได้สินค้าใหม่ๆ แล้วนะจ๊ะ" ป้าโซเฟียที่กำลังห้ามทัพการดวลเหล้าและเบียร์ของลุงเมสันกับลุงคามิล ได้หันมาถามเมื่อทั้งคู่เริ่มสงบลงแล้ว

     "แหะๆ มันก็พอมีนะครับ" ชุดที่ป้าโซเฟียได้ไปส่วนใหญ่เป็นชุดคอสเพลย์อาชีพต่างๆในโลกเก่าทั้งนั้น ล่าสุดเพิ่งส่งชุดพยาบาลไปให้ แต่ก็ไม่รู้ทำไหมสาวๆชอบใส่กันจัง ส่วนชุดที่หนุ่มๆนิยม ส่วนมากเป็นชุดพวกพระเอกในอนิเมะที่ใช้ในการออกแบบเครื่องแต่งกายในเกมนั้นเอง

     "เจ้า ไม่มาหาข้าบ้างเลยนะ อึก จ๊ะ รู้ไหมข้านะเหง๊าเหงา" ป้ามาเรียที่เริ่มหน้าแดงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ พูดจาแบบสองแง่สองง่ามกับเด็กหนุ่ม

     "ยัยโคแก่ อย่าริอาจกินหญ้าอ่อนเชียวนะ" ป้าโซเฟียหันไปตำหนิป้ามาเรียที่กำลังเอามือมาคล้องคอเด็กหนุ่มคนเดียวในห้องประชุมนี้

     "ทำไมจะกินไม่ได้ ข้าไม่ได้มีสามีเป็นตัวเป็นตนแบบเจ้านี้หน่า"

     "หยุดเลยมาเรีย นั้นลูกเขยข้านะ" เดือนร้อนลุงดีลต้องมาช่วยครรชิต

     "ชิ ว่าแต่จูเนียร์เมื่อไรจะมาช่วยงานที่ร้านข้าบ้างล่ะ"

     "อีกสักพักนะครับ"

     "พวกเจ้านี้ นอกเรื่องกันอีกแล้วนะ" ลุงแคสเตอร์ที่นั่งมองความวุ่นวายในห้องประชุมอย่างเงียบๆมานานได้เรียกสติของทุกคนให้กลับมาอีกครั้ง

     "ขอบใจแคสเตอร์ เอาละๆ เลิกเมาได้แล้วมาประชุมกันดีๆได้แล้ว" สิ้นเสียงของลุงเฟย่า ทุกคนที่เหมือนคนเมาเมื่อสักครู่ก็กลายเป็นคนสุขุมขึ้นมาในทันที
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1794 I'm nani (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 21:36
    ใครเขาประชุมทั้งที่เมาฟะ คงจะคุยกันรู้เรื่อง 5555555555
    #1,794
    0
  2. #1473 I'am.G :)) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 07:46
    ใช้คำว่านั่นเองบ่อยไปนะ มันขัดๆ สะดุดๆ ไงไม่รู้
    #1,473
    0
  3. #866 phairatw (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 08:32
    ขอบคุณครับ
    #866
    0
  4. #523 Katana (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 13:20
    มันใช่การประชุมแน่หรอนั้น
    #523
    0
  5. #445 TheBest (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 00:26
    ที่แท้วิชาหมัดเมานี่เอง
    #445
    0
  6. #424 Gnuh (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 15:20
    ขอบคุณครับ
    #424
    0
  7. #311 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 00:36
    ประชุมแบบเมาๆ  
    #311
    0
  8. #227 toy (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 22:08
    ขอบคุณครับ
    #227
    0
  9. #220 MojRiSad (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 14:50
    พ่อ หาย?
    #220
    0
  10. #219 เอกเองครับ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 14:25
    หือ ขยายตัวอักษรได้ กดเพิ่มขนาดก็ไม่เห็นใหญ่ขึ้นนี่ครับ

    รอดูเทศกาลล่าสัตว์เวทครับ
    #219
    0
  11. #217 ปกเงิน& (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 13:54
    ขอบคุณคับ
    #217
    0
  12. #216 ยาหยี (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 12:42
    ชอบมากเลยย อ่านยาวๆไม่ค่อยได้เม้น เพราะมันสนุกเกินไป
    #216
    0
  13. #215 รามิเรส (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 12:35
    ขอบคุนคับ
    #215
    0