ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 32 : กวาดล้างกลุ่มเงาทมิฬ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,367
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    20 ส.ค. 59

บทที่ 1 : กวาดล้างกลุ่มเงาทมิฬ (2)



     ภายในอุโมงค์ใต้ดินขนาดใหญ่ตรงกลางอุโมงค์นั้นมีห้องโถงที่ติดตั้งโคมไฟเวทมนตร์เพื่อให้ความสว่างแก่อุโมงค์นี้ทั้งหมด ตรงนั้นด้านใต้ของโคมไฟมีวงเวทย์ขนาดใหญ่ที่กำลังส่องแสงขึ้น อุโมงค์นี้มีทางออกไปด้านบนตรงบ้านหลังหนึ่งในหมู่บ้านเกษตรเล็กๆที่ไม่มีชื่อรอบๆเมืองหลวงอเคเซียแห่งนี้นี่เอง

     "เจ้าพวกนั้นตายกลับมาหรือหนีกลับมาได้ พวกเจ้าไปตรวจดู!" บุรุษวัยกลางคนที่สวมชุดดำปิดบังใบหน้าที่อยู่ในห้องๆหนึ่ง ในจำนวนห้องหลายสิบห้องรอบๆห้องโถงของอุโมงค์นี้กล่าวขึ้น

     เขาไม่ใช่ใครนอกเสียจากหัวหน้าหน่วยที่ดักปล้นดูลันนั้นเอง

     "ทราบแล้วขอรับ" หนึ่งในสองคนที่เฝ้าหน้าประตูเดินไปยังลานกว้างที่กำลังส่องแสง

     กลางห้องโถงนั้นเริ่มปรากฎรูปร่างของมนุษย์ขึ้นสองร่าง ร่างหนึ่งนั่งชันเข่าอยู่กับพื้ออีกคนกำลังตะโกนอะไรบ้างอย่างอยู่ แต่ด้วยความที่ยังเคลื่อนย้ายไม่สมบูรณ์จึงไม่มีใครเขาใจสิ่งที่บุรุษผู้นั้นกำลังตะโกนสิ่งใด

     "เจ้าพวกนั้นมันเป็นอะไรของพวกมัน" ชายที่เดินมาจากห้องหัวหน้าหน่วยกล่าวขึ้นกับกองกำลังป้องกันประตูเคลื่อนย้ายอันนี้

     "คงจะทักทายเราละมั้ง ฮ่าๆ" "อย่าไปสนใจเลยรอมันปรากฎตัวก่อนค่อยถามก็ไม่สาย" กลุ่มคนแถวนั้นต่างตอบโต้กันไปมาอย่างสนุกสนาน

     "พวกเจ้าไปเจองานหินมาสินะ" หนึ่งในกลุ่มที่กำลังรอสองคนนั้นให้เคลื่อนย้ายเสร็จสิ้นถามขึ้น

     "ก็ใช่นะสิ ใครจะรู้ว่าไอ้หนูนั้นจะมีพวกเป็นถึงผู้ใช้เวทย์ขั้นสูงกัน" เขาตอบอย่างเจ็บใจเพราะไม่เคยเจอพวกเคี้ยวยากแบบนี้เท่าไรนักในการปล้น

     ส่วนใหญ่แล้วกลุ่มเงาทมิฬมีระดับสมาชิกอยู่ในระดับผู้ใช้เวทย์ไม่กี่คนเท่านั้น สูงสุดคือนักรบเวทย์ขั้นกลางที่เป็นหัวหน้ากลุ่มเงาทมิฬที่ตอนนี้ไปทำงานอยู่ในเมืองแห่งหนึ่งในอาณาจักรข้างเคียง ส่วนระดับรองลงมาส่วนใหญ่ต่างออกไปทำภารกิจและปล้นผู้คนแถวๆดันเจี้ยนกันทั้งนั้น ที่อยู่ในฐานในตอนนี้มีเพียงหัวหน้าหน่อยระดับนักรบขั้นสูงไม่กี่คนเท่านั้น พวกมันจึงได้แต่ปล้นและทำภารกิจเล็กๆน้อยๆรองานใหญ่ที่จะมาถึงในไม่ช้า

     "ช่างมันเถอะ ถ้าเจ้าสองคนนั้นกลับมาก็คงไม่มีทางสืบหาเราได้" "ลูกผู้ชายแก้แค้นสิบปีก็ไม่สายหรอก ฮ่าๆ" พวกเขาสนทนาฮาเฮกันอีกสักพัก

     วงเวทย์ที่อยู่กลางลานก็ตรวจสอบผู้เคลื่อนย้ายเสร็จสิ้น กระบวนการดังกล่าวใช้เวลาถึงสองนาทีเพื่อคัดกรองบุคคลที่จะเคลื่อนย้ายมาว่าเป็นสมาชิกของกลุ่มหรือไม่ เมื่อใช่ก็จะดำเนินการวาปทันที ถ้าไม่ใช่มันจะถูกตรึงไว้ที่ที่จากมาและการเคลื่อนย้ายจะล้มเหลว

     "พวกนั้นมาแล้ว" สิ้นเสียงของคนในกลุ่ม วงเวทย์ก็เปล่งแสงเจิดจ้าก่อนจะดับแสงลงไป

     "หะ นี หนี!" เสียงอันแหบพร่าและฟังไม่ได้ศัพท์ดังมาจากหนึ่งในคนที่เคลื่อนย้ายมา

     กลุ่มคนที่เฝ้าอยู่เห็นมันพูดขาดห้วงและไม่ชัดเจนจึงได้เข้าไปช่วยมันยืนและรับฟังข้อความ เพื่อนำไปรายงาน

     ชายหนุ่มที่เห็นพวกมันวิ่งเข้ามาต่างหน้าซีดตัวสั่นด้วยความกลัว ก่อนจะตะโกนสุดเสียงจนหลอดลมในลำคอมันจะระเบิด

     "หนีไปโว๊ย!" สิ้นเสียของมันทุกคนในอุโมงค์แห่งนี้ต่างตกตะลึงก่อนที่ใครจะทันคิดได้ ตัวของมันก็เริ่มเปล่งแสงและมีบดสวดดังขึ้น

     'เทพีไกอาผู้ปกป้องแผ่นดิน ตัวข้าคือหนึ่งในผู้ศรัทธาของท่าน ได้โปรดประทานพรและความรอบรู้ เพื่อใช้ในการทำลายอริราชศัตรูให้มลายสิ้น ข้าขออัญเชิญพลังแห่งท่าน 'ดิ เอิร์ธ' '

     พลังเวทย์สีน้ำตาลเอ่อล้นทะลักออกมาจากตัวของคนที่นั่งชันเข่าสลบอยู่ เกิดเป็นโดมหินที่ครอบคลุมทุกสิ่งในรัศมีสิบเมตรเอาไว้ภายใน คนที่วิ่งหนีไม่ทันต่างถูกขังไว้อยู่ภายใน พวกมันต่างตะเกียกตะกายหาหนทางทำลายโดมหินนี้ให้ได้ ด้านนอกโดมหินเริ่มปรากฎหนามตะปุ่มตะป่ำขึ้นทั่วทุกพื้นผิว 

     ด้านใน ณ จุดศูนย์กลางของโดมหิน ร่างกายของชายที่ปล่อยบทสวดออกมาล้มพับเหมือนหุ่นเชิดที่ถูกตัดสาย ส่วนอีกคนกลับเริ่มต้นตะโกนและแผ่กระจายพลังเวทย์ออกมาจนหมดสิ้นทั้งตัวก่อนที่มันจะล้มลงไปเหมือนคนข้างๆมัน

     "ระเบิดเพลิง! อัดอากาศ! บาเรีย!"

     เกิดบาเรียสีแดงเลือดลอยออกมาคลุมร่างของมันทั้งคู่เอาไว้ด้วยขนาดห้าเมตรมันคลุมทั้งคู่มิดภายในปรากฎลูกบอลไฟหลายพันลูกไหลวนโดยมีพวกมันเป็นจุดศูนย์กลาง พวกมันเป็นดังกองเพลิงที่ค่อยทำให้ลูกไฟร้อนขึ้นๆเพราะร่างกายของพวกมันมีแต่น้ำมันทาร์ ได้ไหลซึมออกมาจากปากจนร่างของพวกมันถูกกลืนกินลงไปในเปลวเพลิง ส่วนภายนอกบาเรียกลับปรากฎลูกบอลสีใสหลายร้อยลูกหมุนวนอยู่รอบๆบาเรียคลายกับป้องกันบาเรียเอาไว้ พวกมันส่งเสียงดังคล้ายกับบดขยี้มวลอากาศโดยรอบโดยพวกมันก็มีบาเรียอีกอันค่อยป้องกันการกระทบกับโดมหิน

     "บัดซบ! มหาเวทย์ พวกเจ้ารีบออกไป เร็ว!" หัวหน้าหน่วยที่ได้ยินบทสวดดังขึ้นก็สั่งลูกน้องก่อนที่ตนจะพุงไปยังทางออกของอุโมงค์แห่งนี้

     "ไม่ได้ครับหัวหน้า ด้านนอกมีบาเรียขว้างกั้นไว้ครับ" ลูกน้องที่เฝ้าหน้าอุโมงค์บอกข่าวร้ายให้หัวหน้าของตนทราบ ไม่ว่าพวกเขาจะทำลายยังไงก็ไม่มีผล

     "เวรเอ้ย! พวกเจ้าจัดกระบวนป้องกันเต็มรูปแบบ!" เมื่อหนีไม่ได้มันจึงสั่งให้ทุกคนเตรียมรับมหาเวทย์ที่กำลังจะเกิดขึ้น

     มหาเวทย์'ดิ เอิร์ธ' เป็นมหาเวทย์บทแรกที่จอมเวทย์ธาตุดินใช้ได้ มันเป็นการสร้างโดมหินที่มีหนามงอกออกมาและระเบิดออกจากภายในโดยการพุ่งหนามหินไปทุกทิศทางมักใช้ในสงครามกันเท่านั้น แต่ใครจะไปคิดว่าครรชิตจะนำมาใช้สำหรับทำลายพวกกลุ่มนี้กัน

     ในส่วนที่ลึกที่สุดของอุโมงค์ทางออกเกิดบาเรียและโดมสีต่างๆหลายสิบชั้นขึ้นป้องกันคนที่อยู่ภายในเอาไว้จนมิดชิด บรรยากาศด้านนอกเงียบสงบจนได้ยินแต่เสียงหวีดหวิวของสายลมที่พัดปะทะกันภายในโดน

     โดมหินหนามกำลังยุบตัวลงอย่างช้าๆจนลดขนาดเหลือห้าเมตร คนที่อยู่ภายในทั้งหมดต่างขาดอากาศหายใจตายจนหมดสิ้นเพราะลมมันพัดแรงจนไม่มีทางสูดหายใจเข้าได้ ส่วนสองคนที่จุดศูนย์กลางตายตั้งแต่ปลดปล่อยพลังเวทย์และมานาออกมาแล้ว

     คลิ๊ก! "พร้อม!"

     สิ้นเสียงการยุบตัวครั้งสุดท้ายโดมหินเริ่มปริแตกจนเห็นแสงสีแดงเล็ดรอดออกมาจากด้านใน ในขณะเดียวกันบุคคลที่อยู่หลังบาเรียต่างส่งพลังเวทย์ไปยังบาเรียที่กางอยู่ด้านนอกจนหมดสิ้นเพื่อเอาชีวิตรอดจากมหาเวทย์บทนี้

     เฟี้ยว! ฟ้าว! บึก! ตูม!

     หนามหินหลายพันแท่งพุ่งทะลวงไปทั่วทุกที่ ไม่ว่าจะเป็นเพดานหรือห้องหับต่างถูกหนามหินนี้ทำลายจนหมดสิ้น บาเรียที่กลุ่มโจรต่างกางป้องกันตนเริ่มถูกทำลายไปที่ละชั้นๆ เจ้าของบาเรียในแต่ละชั้นที่ถูกทำลายต่างล้มฟุบสิ้นลมหายใจไปที่คนๆ ทำให้คนที่เหลืออยู่ต่างหนาวเย็นสุดขั้วหัวใจ พวกมันต่างมุ่งสมาธิเพื่อส่งพลังไปยังบาเรียแต่ละชั้นเพื่อชีวิตของพวกมันเอง

     ผ่านไปสิบวินาทีฝนหนามหินก็หยุดลง พวกมันต่างถอนหายใจอย่างโล่งอกทีพวกมันคงรอดออกมาได้ เพราะครรชิตไม่สามารถใช้พลังเวทย์ทั้งหมดของตัวเองผ่านคนที่ถูกทำเป็นหุ่นเชิดได้มันจึงมีพลังทำลายเพียงสิบวินาทีเท่านั้น แต่เขาก็เตรียมการโจมตีระรอกสองเอาไว้แล้ว!

     พวกมันดีใจได้เพียงไม่นาน ที่กลางห้องโถงที่สภาพพังยับเยินเพดานบางส่วนพังทลายลงมาจนเห็นท้องฟ้าและอาคารบ้านเรือน ที่นั้นปรากฎลูกบอลส่องแสงออกมาจางๆที่ด้านในเป็นสีแดงเข้ม มันกำลังยุบตัวอย่างรวดเร็ว พวกมันไม่ทันจะสังเกตด้วยซ้ำ เจ้าลูกบอลนั้นก็มีขนาดหนึ่งเมตรก่อนที่มันจะส่องแสงเจิดจ้าออกมา

     บึม!

     เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว จนสั่นสะเทือนไปทุกพื้นที่ ทำให้ทุกคนต่างตื่นตกใจกับเสียงระเบิดที่ดังสนั่นครั้งนี้ ในจุดที่เกิดการระเบิดเป็นส่วนของพื้นที่นอกกำแพงเมืองทางเขตบรรเทิงของตัวเมืองทำให้ผู้คนที่กำลังมีความสุขอยู่ถึงกับสะดุ้งสุดตัว

     บริเวณที่เกิดการระเบิดเกิดเป็นหลุมลึกเกือบยี่สิบเมตร ภายในไม่เหลือสภาพบ่งบอกได้ว่าที่แห่งนี้อะไรมากก่อน บนปากหลุมเป็นหมู่บ้านขนาดเล็กที่มีประชากรไม่กี่ครัวเรือนต่างไม่มีใครได้รับอันตราย ยกเว้นแต่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้านที่เคยอยู่ตรงกลางหลุมระเบิดนี้ได้หายไปทั้งครอบครัว

     กองทหารได้เร่งรุดมายังทีเกิดเหตุอย่างรวดเร็วแต่ก็ต้องใช้เวลาถึงสิบนาทีกว่าจะถึงหลุมยักษ์นี้ได้

     "ไปตรวจสอบ และกันออกไปให้หมด!" สิ้นเสียงชาวบ้านและพวกพ่อค้าต่างถูกกันออกจากหลุมนี้ ส่วนทหารเกือบทั้งหมดต่างลงไปในหลุมก่อนจะเริ่มเก็บกวาดทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นหลักฐานได้ออกมาทั้งหมด

     ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงก็มีทหารในชุดเกราะเงินเดินเข้ามายังเต็นท์รักษาการณ์ที่ตั้งขึ้นทันทีหลังจากเริ่มแจกจ่ายงาน

     "นี้เป็นรายงานและข้อมูลที่รวบรวมมาจากเศษซากอาคารขอรับ ท่านนายกอง"

     "ขอบใจ" นายกองหนุ่มที่เมื่อกลางวันที่ไปตรวจสอบการปล้นของกลุ่มเงาทมิฬได้อ่านรายงานและข้อมูลที่ลูกน้องนำมาส่ง

     ภายในมีรายชื่อและกลุ่มผู้สนับสนุนกลุ่มนี้ไว้เป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ยังมีรายชื่อของสมาชิกทุกคนที่เก็บไว้ในตู้นิรภัยขนาดใหญ่ที่ด้านในมีทรัพย์สิ้นมีค่าที่ยังได้ถูกนับไปขายและนำไปใช้จำนวนมาก มันเป็นหลักฐานที่มากพอจะเอาผิดขุนนางบางคนได้เลยทีเดียว

     "อเล็ก!" นายกองที่อยู่ในห้องตะโกนเรียกผู้ส่งสารนี้มา

     "ขอรับ เซอร์เดรก" อเล็กทำความเคารพก่อนะจะหยุดยืนอยู่ด้านหน้าโต๊ะสนาทที่มีชายหนุ่มนั่งอยู่

     "มีใครรู้ข้อมูลในนี้บ้าง"

     "มีท่านกับข้าในห้องนี้ และพวกทหารข่าวกรองอีกสามคนขอรับ"

     "สั่งให้พวกมันปิดปากเงียบอย่าให้ข้อมูลรั่วไหล ถ้าใครปากโป้ง โทษประหารสถานเดียว ไป!"

     "ขอรับ เชอร์เดรก"

     การกวาดล้างขุนนางทุจริตต่อหน้าที่กำลังจะเปิดฉากขึ้นแล้ว ข้อมูลเหล่านี้ต้องส่งให้พวกขุนนางที่ซื่อสัตย์ต่อราชาเท่านั้น
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #849 phairatw (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 22:17
    ขอบคุณครับ
    #849
    0
  2. #414 Gnuh (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 14:05
    ขอบคุณครับ
    #414
    0
  3. #339 K.W. (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 22:44
    มันโหดมากกก 5555
    #339
    0
  4. #303 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 23:58
    หายนะ... 
    #303
    0
  5. #149 arm (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 20:22
    ขอบคุณคับ
    #149
    0
  6. #99 แว่นใส (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 20:07
    กวาดล้างได้เยอะเลยนะ แต่โหดจริง
    #99
    0
  7. #96 เอกเองครับ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 18:17
    ปล้นใครไม่ปล้น โดนขุดรากถอนโคนเลย หุหุ
    #96
    0
  8. #92 รามิเรส (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 12:25
    ขอบคุนคับ
    #92
    0
  9. #90 ปกเงิน& (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 12:08
    ขอบคุณคับ
    #90
    0