ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 25 : สวนสายหมอก (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,656
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    16 ส.ค. 59

บทที่ 1 : สวนสายหมอก (2)



     "เจ้าคิดว่านายน้อยของข้าจะโดนเผด็จศึกในกี่วัน อลิซาเบธ" ดูลันถามหญิงรับใช้คนสนิทของลิลลี่ที่กำลังนั่งดื่มชาอยู่ข้างๆตนในตอนนี้

     พวกเขาทั้งสองคนเห็นสิ่งที่เกิดแต่ไม่สามารถเข้าไปแทรกแซงหรือบอกต่อได้ดังนั้นพวกเขาจึงคาดเดาเรื่องในอนาคตเล็กๆด้วยกันเสมอ

     "ตอบยาก ดูลัน นายน้อยใจแข็งน่าดู" เธอตอบออกไป

     "นั้นสินะถ้าเป็นข้าคงทนไม่ได้นานขนาดนี้หรอก"

     "อืมๆ"

     ทั้งคู่ยิ้มให้กันก่อนที่ไม่มีบทสนทนาอื่นใดอีก

     อีกด้านหนึ่งครรชิตและเด็กสาวทั้งสองต่างดูธรรมชาติและความพิศดารของสวนสายหมอกพรางจิบน้ำชาทานของว่างกันไป โดยบางครั้งชายหนุ่มก็ป้อนเค้กชิ้นพอดีคำให้ทั้งคู่ หรือไม่เด้กสาวจะเป็นฝ่ายป้อนเขาบ้าง

     ในช่วงสายอย่างนี้มักจะปรากฎปาร์ตี้น้ำชาเล็กๆเต็มสวนไปหมด แต่วันกลับไม่เห็นเลยในระยะต้นไม้ต้นนี้แต่อีกต้นพอเห็นอยู่บ้าง เขาสงสัยแต่ก็ได้ไม่นานเขาก็ไม่สนใจมันอีก หลังจากชิมชาและของว่างไปพอสมควรพวกเขาทั้งสามคนก็เริ่มสนทนาด้วยเสียงจริงจังมากขึ้น

     "พวกเจ้ารู้สึกไหม" พี่โรสที่กลายเป็นสาวเจ้าระเบียบถามขึ้นเมื่อพบว่าหมอกมานาเคลื่นที่มารวมกันรอบๆพวกเขามากเป็นพิเศษ

     "นั้นสิค่ะ ท่านพี่" ลิลลี่ยกมือกวาดไปยังทะเลหมอกที่ลอยอยู่รอบๆตัวไปมา มันแตกกระจายเป็นวงก่อนจะรวมตัวอันอีกครั้ง

     ต้นเหตุของสภาพนี้กำลังนั่งจิบชา ฟังเสียงเพลงคลอสายลมและชื่นชมทุ่งดอกไม้อยู่โดยไม่ได้สนใจรอบข้างเลยแม้แต่น้อย ว่าต้นเองเผลอโคจรมานาโดยไม่รู้ตัวจนทำให้หมอกมานาถูกดูดมารวมกันที่นี้และถูกกลั่นเป็นลมปราณอย่างมากมายแล้ว

     ครรชิตหันมายิ้มให้ทั้งสองก่อนจะเรียกลูกบอลธาตุดินออกมาเพื่อเป็นข้ออ้างสำหรับการเผลอโคจรปราณครั้งนี้ บอลธาตุคือการแปลงมานาไปเป็นพลังเวทย์แล้วเรียกมันออกมาเป็นทรงกลมด้วยในจะเป้นหมอกสีต่างๆตามธาตุเช่นสีฟ้าเป็นธาตุน้ำ สีแดงธาตุไฟ สีน้ำตาลธาตุดินเป็นต้น ลูกบอลธาตุดินในมือเด็กดูดหมอกมานารอบๆมาหมุนรอบตัวมันก่อนที่จะดูดมันเข้าไป

     "ข้าทำเองนั้นแหละ" ก่อนที่เข้าจะสลายบอลธาตุดินหลังจากรู้สึกตัวว่าตนทำเกินไปเพราะดอกไม้เริ่มออกดอกแล้ว

     "ดูสิเห็นไหมว่ารอบๆสวยขนาดไหน" ชายหนุ่มยิ้มกว้างให้สองสาว

     ดอกไม้หลายร้อยชนิดต่างออกดอกมาโออวดซึ่งกันและกันเพื่อรับมานาจากหมอกที่อยู่รอบๆให้มาที่สุดเพื่อการเจริญเติบโตของพวกมันเอง จนกลายเป็นภาพทะเลดอกไม้ที่ชูช่อหลากสีสัน ดอกไม้รอบๆตัวพวกเขาบานสะพรั่งส่งกลิ่นหอมอ่อนๆลอยออกมารอบตัวของพวกเขา นอกจากกลิ่นหอมแล้วยิ่งมีเพลงที่บรรเลงลอยตามลมมาคลอเบาๆกับกลิ่นหอม ทำให้ผู้คนรู้สึกผ่อนคลายยิ่งขึ้นจนเคลิบเคลิ้มกับบรรยากาศจนยากจะถอนตัวขึ้นมาได้

     สองสาวที่มองไปรอบก่อนที่พวกเธอเหมือนจะอยู่ในภวังค์ สีหน้าของพวกเธอสงบลงก่อนจะเต็มไปด้วยรอยยิ้มจางๆ ด้วยกลิ่นหอมรอบตัวทำให้พวกเธอไม่อยากขยับตัวแรงกลัวกลิ่นหอมจะฟุ่งกระจายหายไปจึงค่อยๆเคลื่อนตัวมาประชิดชายหนุ่มก่อนจะใช้ไหล่และอกของเขาต่างพนักพิง แล้วเหม่อมองไปยังดอกไม้หลากหลายสายพันธุ์ที่แบ่งบานภายในสวนแห่งนี้

     ความสวยงามและสงบนี้ไม่ได้เพียงเรียกความสนใจของกลุ่มเด้กชายเท่านั้น แต่มันเรียกความสนใจจากคนที่อยู่ด้านหนึ่งของสวนใต้ต้นสายหมอกอีกต้น ทางด้านนั้นเองก็ไม่มีใครทราบว่าเกิดอะไรขึ้นกับต้นสายหมอกของพวกเขาถึงปล่อยสายหมอกออกมาน้อยกว่าทางด้านกลุ่มเด็กชาย แต่ทุกคนที่ได้เห็นทั้งสามคนที่อยู่ในลักษณะซบพิงอิงแอบกันอย่างนี้ ก็ทำให้เหมือนพวกเขาได้ชมประติมากรรมชิ้นเอก ด้วยความชายหนุ่มดูเหมือนคุณชายเจ้าสำราญด้วยรูปร่างหน้าตาที่จัดได้ว่าสมบูรณ์และสง่างาม หญิงสาวด้วยความสวยคมและการแต่งตัวที่เรียบร้อยของเธอทำให้เหมือนกับเป็นเทพธิดาแห่งพรหมจรรย์ และเด็กสาวตัวน้อยที่หน้าตาน่ารักสมวัยของเธอเปรียบเสมือนเทพีตัวน้อยเลยทีเดียว

     หลังจากพวกเขาทั้งสามอยู่ในท่าทางนี้ได้สักพักชายหนุ่มก็กระแอมเบาๆ เพื่อเรียกสติของทั้งคู่ร่วมถึงสองข้ารับใช้ที่ซบกันไปตั้งแต่ตอนไหนก้ไม่ทราบได้ ดูลันและอลิซาเบธต่างสะดุ้งสุดตัวก่อนจะผละออกจากกันเรากับโดนไฟดูด ส่วนสองสาวลิลลี่และพี่โรสก็ค่อยๆขยับตัวไปนั่งที่เบาะของตนเองก่อนจะทำหน้านิ่งเพื่อดึงสติกลับมา

     "เรานั่งกันมานานแล้วนะ ใกล้ได้เวลาเที่ยงแล้วด้วย" ครรชิตก้มมองดูเงาที่กำลังหุบเข้าสู่ต้นไม้

     "พี่จูเนียร์พาไปร้านป้าคาเรนนะๆ" ลิลลี่อ้อนครรชิต เพราะเมื่อลิลลี่รู้ว่าเขามีรายได้จำนวนมากในแต่ละวัน เธอจึงค่อยพาชายหนุ่มไปกินอาหารและซื้อขนมเป็นประจำ เพราะเด็กชายแทบจะไม่ออกจากบ้านถ้าจะออกก็มักไปหอสมุดหรือไม่ก็ร้านประมูลและร้านประเมิณเท่านั้น

     "ก็ได้ ไปกันเถอะ" เขาลุกขึ้นยืนแล้วเดินนำไปโดยมีสองสาวขนาบข้าง

     "วันนี้กะจะไม่ฝึกตอนบ่ายใช่ไหมลิลลี่" พี่โรสดุน้องสาวตน

     "ข้าไม่ฝึกหรอกวันนี้วันหยุดทั้งที ข้าอยากไปเที่ยวบ้าง" ลิลลี่ที่หลบหลังชายหนุ่มพูดออกมา

     "นั้นสินะ วันนี้เป็นหยุดที่ข้าจะได้เจอจูเนียร์ทั้งที" พี่โรสหน้าแดงก่อนจะหยุดเดินแล้วทำหน้าแปลกๆพร้อมรอยยิ้มหื่นกระหายโดยมีเป้าหมายเป็นจูเนียร์หรือครรชิตที่กำลังเดินนำไปยังรถม้าอยู่

     ตั้งแต่จบเทศกาลอเคเซียโรงเรียนหลวงก็เปิดอย่างเป็นทางการในฐานะที่พี่โรสเป็นนักเรียนชั้นปีที่หกจึงต้องกลับไปเรียนอย่างเสียไม่ได้ โรงเรียนหลวงมีการศึกษาหลากหลายวิชาโดยนักเรียนสามารถเรียนได้ตามความชอบของตนโดยแบ่งไปตามระดับชั้น แต่ต้องจัดตารางเวลาให้ดีมิฉะนั้นก็เจอตารางเรียนชนกันหรือสอบชนกันอีก โรงเรียนหลวงแบ่งนักเรียนเป็นหกระดับชั้นโดยทุกระดับชั้นจะต้องเรียนอย่างน้อยหกวิชาเป็นอย่างต่ำและต้องสอบผ่านทั้งหมดถึงจะย้ายไประดับชั้นต่อไปได้

     พี่โรสกำลังจะจบการศึกษาในอีกสามเดือนนี้เอง การเรียนการสอนจะเริ่มตั้งแต่เดือนสี่ถึงเดือนเจ็ดแล้วทำการสอบจบปีการศึกษา เมื่อถึงฤดูหนาวการเรียนการสอนจะหยุดลงแต่จะมีภารกิจให้นักเรียนทำในระหว่างเดือนแปดถึงเดือนสามเมื่อส่งภารกิจก็ถือว่าเป็นการจบหนึ่งภาคการศึกษา ปีหกภารกิจมักเป็นการสักหารสัตว์เวทตามอัตราส่วนระดับขั้นฝึกฝน เช่นผู้ใช้เวทย์ธาตุขั้นต้นต้องสังหารสัตว์เวทระดับหนึ่งจำนวนสี่สิบตัว เป็นต้น

     "พี่โรส เป็นอะไรหรือเปล่า" ข้าที่เดินนำอยู่รู้สึกถึงผิดปรกติด้านหลังของตน เขาจึงหันไปมองจึงเห็นโรสแมรี่ที่กำลังหน้าแดงและเหม่อนลอยอยู่ด้านหลังเขา

     "ไม่มีอะไรหรอก พอดีคิดอะไรเพลินๆ" โรสแมรี่ยิ้มอย่างน่ารักให้เด้กชายก่อนจะจูงมือเขาแล้วลากไปยังรถม้า

     ครรชิตไม่รู้ว่าพี่โรสแมรี่คิดอะไรถึงได้เหม่อลอยได้ขนาดนั้นตอนออกมาเดินยังคุยกันดีๆอยู่เลย เมื่อมาถึงรถม้าลิลลี่ขึ้นไปนั่งด้านในสุดโดยมีชายหนุ่มตามเข้าไปแล้วสุดท้ายคือโรสแมรี่ที่ชายหนุ่มช่วยดึงขึ้นรถม้า ตอนที่สัมผัสกับมือของพี่โรสเด็กชายรู้สึกได้ว่าตัวของเธอร้อนเหมือนคนเป็นไข้แต่เมื่อเข้าเอามือไปแตะที่หน้าผากก็มีอุณหภูมิปรกติ เด็กชายไม่ได้สังเกตเลยว่าการกระทำของเขาจะทำให้สีหน้าของพี่โรสแมรี่แดงกล่ำจนทั่วตัว
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #558 phairatw (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 13:46
    ขอบคุณครับ
    #558
    0
  2. #510 Kimihito Kurusu (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 01:36
    เฮ้อ แรกๆว่าสนุก พอช่วงนี้รุสึกเซงยังไงไม่รู้
    เบื่อนิสัยผญเรื่องนี้ 

     
    พระเอกก้อไม่สมกับ เนื้อในเป็นคนอายุเกือบสี่สิบ แต่ประสบการณ์กับผญกลับไม่มีมันขัดกันไปหมด
    ถ้านิยายเรื่องนี้ไม่มีการฟิก"ภรรยา" ไว้ตั้งแต่แรก แล้วค่อยๆปล่อย ผญ ออกมาให้พระเอกจิ้นกันไป จะน่าติดตามกว่านี้มากๆๆๆๆๆ
    ไม่สมเหตุสมผลกับเด็กอายุไม่ถึง 15 เลย
    #510
    0
  3. #406 Gnuh (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 13:10
    ขอบคุณครับ
    #406
    0
  4. #338 K.w. (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 22:07
    ขอบคุณครับ สนุกมาก
    #338
    0
  5. #297 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 23:28
    ความรักในวัยเด็ก...?
    #297
    0
  6. #257 suck-it (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 15:31
    ชายหนุ่ม? เด็กน้อยไม่ใช่เหรอ what
    #257
    0
  7. #213 Fresher Aeolus Zephyrus (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 03:16
    เทพธิดาพรหมจรรย์ แต่ขึ้นคร่อมพระเอก == ปล. (คหสต. นะครับ) สำหรับผม นิยายแฟนตาซี หรือนิยายกำลังภายในเนี่ย ใส่มุมมองความรักตัวละครพอกรุบกริบ มันเสริมอรรถรสได้ครับ แต่ถ้าใส่มากไปจนจะเป็นนิยายรักเนี่ย มันเลี่ยน และดร็อปความสนุกในส่วนของความตื่นเต้นเร้าใจน่าค้นหาของแฟนตาซีลงไป(สังเกตอย่างแฮร์รี่ JKก็พยายามเลี่ยงที่จะเสนอความรักตัวละครให้เด่นชัด) ส่วนใหญ่ผมว่าผู้อ่านที่อ่านแนวแฟนตาซีก็เพื่อเสพจินตนาการและความสนุกสนานครับ ถ้าต้องการอ่านนิยายรัก หมวดนิยายรักโรแมนติกมี อันนี้เป็นความเห็นส่วนตัวนะครับ ไม่ได้บังคับให้ไรท์เปลี่ยนแนวทาง แค่เสนอความคิดเห็นเฉยๆ
    #213
    0
  8. #59 แว่นใส (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 20:15
    หวานไปไหมจ๊ะ หนูน้อย
    #59
    0
  9. #57 arm (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 16:15
    ขอบคุณคับ
    #57
    0
  10. #52 เจี่ยวเอ้อ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 21:33
    กลายเป็นนิยายฟรุ้งฟริง
    #52
    0
  11. #51 รามิเรส (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 20:51
    ขอบคุนคับ
    #51
    0