ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 18 : ลูกเขย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,433
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    3 ก.ย. 59

บทที่ 1 : ลูกเขย



     ตลอดช่วงบ่ายครรชิตได้อ่านและเรียบเรียงสูตรยาเพิ่มอีกห้าสูตรสามสูตรทำได้เลยอีกสองวัตถุดิบและอุปกรณ์ สามสูตรที่ทำได้เลยคือยาฟื้นฟูมานาหมายเลข90ทำจากบลูเฮิร์บ ยาบำรุงเลือดหมายเลข91ทำจากเรดเฮิร์บ และยารักษาพิษทั่วไปหมายเลข92ทำจากไวท์เฮิร์บทั้งสามอย่างใช้ตัวกระสายยาเป็นน้ำผึ้งและน้ำกลั่นเท่านั้นวิธีทำก็คล้ายกับยาสมานแผลหมายเลข89

     ตอนนี้พอจะรู้แล้วว่าชื่อยามันจะเรียงหมายเลขเพื่อจัดลำดับเท่านั้นไม่ได้หมายถึงตัวยาทดลองที่เท่าไร แสดงว่าเขายังขาดสูตรยาหมายเลข1-88 ที่น่าจะอยู่ในเล่มอื่นหรือไม่ก็ไม่มีสูตรยาก่อนหน้านั้น

     อีกสองสูตรคือยาเร่งมานาหมายเลข93ซึ่งใช้สำหรับเร่งการดูดซับมานา และยาเร่งพลังเวทย์หมายเลข94ซึ่งเหมาะกับผู้ฝึกเวทย์เพราะมันจะช่วยให่การแปลงมานาเป็นเวทย์ดีขึ้น ทั้งสองอย่างต้องใช้ใบหญ้าวิญญาณและหม้อหลอมยาซึ่งเป็นอุปกรณ์เวทย์สำหรับนักหลอมยาระดับกลางขึ้นไป ราคาของมันอย่างต่ำก็ร้อยเหรียญจิตมารซึ่งแพงมากๆสำหรับเด็กชาย

     การปรุงยาทั้งสามจะให้ดูลันค่อยดูต้นทางให้ส่วนตนก็ปรุงยาอยู่ในห้องเมื่อเสร็จสิ้นกระบวนความก็เรียกดูลันมาทดสอบซึ่งแน่นอนว่ามันดีกว่ายาที่ขายทั่วไปคนละชั้นเลยทีเดียว เขาจ่ายค่าปิดปากดูลันด้วยยาอย่างละขวดเพื่อไม่ให้ข้อมูลนี้รั่วไหล

     "เจ้าต้องจำเอาไว้ให้ดีดูลัน อย่าบอกเรื่องนี้กลับใครจนกว่าข้าจะอนุญาติ"

     "ไม่อย่างนั้นข้าจะตามล่าเจ้าสุดล่าฟ้าเขียวแน่นอน" เขาจองไปยังหน้าของดูลันด้วยความจริงจังและพร้อมจะฆ่าเขาทันทีถ้าเขาผิดสัญญา ทำให้ครรชิตเผลอใช้สายตาแบบเดียวกับการสั่งงานลูกน้องในบริษัทใส่ดูลันจนเกิดเป็นจิตสังหารอ่อนๆพุ่งตรงไปยังทางดูลันโดยไม่ตั้งใจ

     ด้วยความที่ระดับพลังมานาแตกต่างกันเกินไปจึงทำให้ดูลันรับจิตสังหารไปเต็มๆจนเขาหน้าซีดปากสั่นจนแล้วจะสลบเสียให้ได้แต่ก็กัดฟันพูดคำสัญญาออกมา "ขะ ข้าสัญญาขอรับ"

     "ดีมาก เจ้านำข้าไปห้องอาหารได้แล้วนี้เย็นแล้ว" ครรชิตมองลอดหน้าต่างออกไปเห็นแสงบนท้องฟ้าเป็นสีส้มจางๆทำให้ทราบได้ถึงยามอาทิตย์อัสดงแล้ว

     "ขอรับ นายน้อยเชิญตามข้ามา"

     สองนายบ่าวที่มีข้อตกลงลับๆกันได้เดินไปยังห้องรับประทานอาหารที่ยังคงมีสมาชิกเท่าเดิม แต่ที่แตกต่างออกไปคือวันนี้ท่านป้าเซเรน่าและพี่โรสแมรี่กลับแต่งชุดราตรีออกมารับประทานอาหาร ส่วนลิลลี่ยังอยู่ในชุดปรกติก่อนเข้านอนของนางอยู่

     "เอ่อ ท่านป้าเซเรน่ากับพี่โรสแมรี่จะไปไหนกันหรอ" ครรชิตถามออกไปอย่างสงสัยใคร่รู้ แต่ในใจเข้าก็พอทราบได้ว่าคงเป็นงานเลี้ยงของพ่อค้าคนไหนสักคนที่ทำธุรกิจที่เกี่ยวข้อกับงร้านเมอลีนดีลเลอร์สักคนที่เชิญทั้งคู่ไป

     "วันนี้ป้ากับโรสจะไปออกงานแทนลุงดีลนะ" ป้าเซเรน่าตอบพร้อมกับกินของรองท้องเบาๆที่เป็นชากลิ่นหอมกับคุ๊กกี้ชิ้นเล้กสองสามชิ้นในจาน

     "อย่างงั้นหรอครับ" ผมมองไปที่พี่โรสแมรี่ซึ่งเธอเองก็ดื่มชาและกินคุ๊กกี้แบบเดียวกันแต่ต่างกันตรงที่เธอมีจานคุ๊กกี้อยู่สองสามจานแล้ว

     "โรสพอก่อนสิลูก" ป้าเซเรน่าห้ามปรามพี่โรสแมรี่เพราะเธอเริ่มกินมากเกินไปเดี๋ยวจะไปอิ่มในงานแล้วจะไม่สุภาพ

     ผมสรุปได้อย่างง่ายๆเลยว่าทั้งลิลลี่และโรสแมรี่เป็นพวกชอบอาหารแน่นอนแต่เวลาที่ชอบรับประทานนั้นต่างกัน ลิลลี่ชอบกินอาหารเช้าจำนวนมากๆและขาดอาหารเช้าไม่ได้ และพี่โรสแมรี่มักชอบกินอาหารตอนเย็นเยอะเป็นพิเศษไม่ว่าวันนั้นจะเป็นอาหารชนิดได้เธอจะขอเยอะกว่าทุกคนแน่นอน นี้คือข้อสรุปที่ได้จากการสังเกตมาสี่วัน

     แม้ที่หมู่บ้านเขาจะเจอลิลลี่อยู่บ้างแต่มักจะเจอเธอตอนบ่ายซะมากกว่าถึงแม้ทั้งสองครอบครัวจะชนิดกันแต่พ่อของเขามักจะเข้าป่าหาของมาขายจึงไม่ค่อยเจอหน้ากันเท่าใดนัก ยกเว้นว่าพ่อของเขาจะพาเขาเอาของไปขายที่ร้านลุงดีลทุกๆสามวัน เขาจึงได้สังเกตครอบควัรที่สนิทที่สุดของตนก็คราวนี้นี้เอง

     คืนนี้เด็กชายพักผ่อนด้วยการฝึกผลัดกายวชิระตั้งแต่หัวค่ำและเมื่อตีสองถึงตีสามเขาก็ออกจากการนั่งสมาธิแล้วเริ่มฝึกฝนการเขียนจารึกเวทย์จนถึงเช้า เมื่อเช้าก็ถูกเรียกโดยดูลันที่ยังคงทำหน้าที่เหมือนเดิมแม้จะโดนจิตสังหารไปเมื่อตอนบ่ายเมื่อวาน ช่วงเช้าถึงเที่ยงเขาก็ฝึกเวทย์กับสองพี่น้อง ตอนบ่ายก็ศึกษาและเรียบเรียงการปรุงยาอีกหลายสูตรเมื่อผ่านไปสิบหน้า สิบหน้าแรกเป็นสูตรยาทั่วไปที่มีวางขายอยู่แต่ประสิทธิภาพสูงกว่าจำนวนสิบสูตรและตั้งแต่หน้าสิบขึ้นไปทุกสามหน้าจะเป็นสูตรยาหนึ่งอย่างที่ทำจากสมุนไพรหายากพอสมควรและใช้อุปกรณ์เวทย์ในการสกัดยาหรือหลอมมันขึ้นมาแทบทั้งสิ้น

     เด็กชายมีกิจวัตรประจำวันเป็นเช่นนี้แทบทุกวันจนถึงวันสุดท้ายที่ต้องออกเดินทางกลับสู่หมู่บ้านกรีนพีชที่ตนอาศัยอยู่

     ในบ่ายของวันที่หกของเทศกาลอเคเซียเด็กชายที่กำลังศึกษาการสกัดยาขั้นกลางอยู่หรือยาตั้งแต่หน้าที่สิบขึ้นไปนั้นเอง ยาตัวนี้คือเม็ดยาสามวิญญาณหมายเลข99 เป็นยาที่ช่วยฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของเม็ดพลังมานา เป็นยาที่หายากยิ่งที่จะมีออกมาขายสักเม็ดในโรงประมูลของกิลด์การค้า

     ยาส่วนใหญ่ในแผ่นดินทลายฟ้ามักมาจากกิลด์เทพโอสถซึ่งเป็นกิลด์ทางด้านโอสถอันดับหนึ่งของแผ่นดินนี้ แม้จะมีกิลด์ทางด้านนี้อีกมากแต่ทุกกิลด์ก็ด้อยกว่ากิลด์เทพโอสถอยู่มากเพราะกิลด์นี้มีประวัติมาอย่างยาวนานตั้งแต่หนึ่งหมื่นปีที่ผ่านมา

     แผ่นดินการค้ามีกิลด์อยู่มากมายหลายพันถึงหลายหมื่นกิลด์ กิลด์ที่ใหญ่ที่สุดได้แก่กิลด์การค้าที่มีหนึ่งเดียวแต่มีกิลด์ลูกนับพันกิลด์ รองลงมาเป็นกิลด์นักผจญภัยที่รวมกิลด์ต่างๆที่เกี่ยวกับการรวบรวมวัตถุดิบในสถานที่ต่างๆ อันดับสามคือกิลด์ทหารรับจ้างเป็นกิลด์ที่รวบรวมกิลด์ต่างๆที่เกี่ยวกับการคุ้มครองหรือกองทัพสนับสนุนต่างๆ กิลด์การช่างเป็นการรวมกันของกิลด์ที่เกี่ยวข้องกับการสร้างอุปกรณ์ทั่วไปและอุปกรณ์เวทมนตร์ต่างๆทั้งอาวุธ ชุดเกราะ หรืออะไรก็ตามแต่จะสั่งมา อันดับห้าคือกิลด์ขนส่งและข่าวสารที่เป็นการรวมมือกันของสองกิลด์ใหญ่ที่มีกิลด์ลูกอยู่จำนวนไม่น้อยเน้นด้านการขายข่าว รวบรวมข่าวสารและขนส่งสินค้าทั่วทั้งแผ่นดินทลายฟ้านี้

     นี้คือกิลด์หลักๆในโลกใบนี้แต่ถ้าเป็นกิลด์ทางด้านโอสถกิลด์เทพโอสถคงเป็นอันดับหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัยแต่กลับไม่ติดกิลด์ที่ใหญ่ที่สุดหนึ่งในห้าเสียด้วยซ้ำ เพราะกิลด์ทางด้านยาไม่สามารถรวมกันเป็นหนึ่งเดียวเช่นกิลด์ด้านอื่นๆได้เพราะแต่ละกิลด์ก็มีสูตรยาเฉพาะของตนเองที่ไม่ต้องการให้คนอื่นได้ไปเพื่อลดกำไรของตน แม้ว่ากิลด์ทางด้านโอสถอันดับสองมือทองโอสถจะเคยรวบรวมจำนวนกิลด์ด้านโอสถเกือบร้อยกิลด์เพื่อรวมเป็นกิลด์โอสถก็ตามแต่กลับถูกกิลด์เทพโอสถกดดันจนกิลด์สมาชิกถอนรายชื่อออกไปจนหมด

     เด็กชายเก็บหนังสือเรื่องกิลด์ด้านโอสถกลับเข้าในแหวนมิติไปเมื่อลองเอามันมาเทียบราคาขายของเม็ดยาสามวิญญาณเสร็จแล้วยาเม็ดนี้มีมูลค่าหลายสิบเหรียญจิตปีศาจ ค่าวัตถุดิบมีราคาแค่สองร้อยเหรียญจิตมารรวมค่าอุปกรณ์เวทย์อย่างเตาหลอมยาเวทย์ระดับสูงอีกพันเหรียญจิตมารจ่ายแค่พันสองเหรียญจิตมารแต่ได้กลับมาสองหมื่นเหรียญจิตมารเลยทีเดียว แต่เขาก็ได้แต่ฝันที่จะหาของมาสร้างมันเท่านั้น

     เย็นวันนี้นี้เองที่พ่อของเขาและพวกลุงดีลกลับมาจากการออกเดินทางหาของขวัญให้เขา

     "จูเนียร์ เป็นไงบ้างลูกอยู่บ้านตาดีลคงไม่ได้ดื้อแล้วก็ไม่ได้ซนใช่ไหม" บิชอบถามลูกชายหลังจากเจอหน้ากันที่ห้องทานอาหาร

     "ข้าไม่ดื้ออยู่แล้วท่านพ่อก็รู้ ว่าแต่ท่านพ่อและลุงดีลเป็นไงบ้าง เหนื่อยหรือบาดเจ็บอะไรไหม" ข้าตอบพรางทำหน้าใสซื่อและเป็นห่วงเป็นใยอย่างเต็มที่

     แม้ไม่ได้เจอกันถึงสามวันแต่จากสีหน้าของทั้งคู่ก็พอดูออกมาเหนื่อยและได้รับบาดเจ็บกันพอดู

     "ข้ากับพ่อเจ้าถึกกันจะตาย เรื่องแค่นี้ไม่ทำให้ข้าบาดเจ็บหรอก แค่กๆ" ลุงดีลลุกขึ้นพูดพร้อมตบแปะๆไปบนอกตนเองแต่สุดท้ายก็ไอออกมาเป็นเลือดเล็กน้อย

     "ท่านพี่! อย่ารีบร้อนเคลื่อนไหวสิ เด็กๆไปเอายารักษาภายในมา" ป้าเซเรน่าพยุงลุงดีลให้นั่งลงแต่มือหนึ่งก็บิดหูลงแกเบาจะได้ยิ้นเสียงแกครางอย่างเจ็บปวดเบาๆ "มันเจ็บนะที่รัก อย่าบิดหูข้าสิ!" ส่วนพ่อข้าก็ยิ้มอย่างมีความสุขที่เห็นเพื่อนสนิทกลับมาเฮฮาเหมือนเดินหลังจากออกจากบ้านไปสามวันเอาแต่บนถึงภรรยาจนคนในทีมแทบจะทนไม่ไหว

     "ไม่ต้องก็ได้ท่านป้า ข้าพอมีอยู่สักหลายเม็ดข้าจะแบ่งให้เอง" ครรชิตเรียกขวดดินเผาขนาดใหญ่เท่ากำปั้นผู้ใหญ่ออกมาแล้วเทยาสีน้ำตาลเข้มออกมาหนึ่งเม็ด

     ยารักษาภายในทำจากใบกรีนเฮิร์บผสมกับใบเรดเฮิร์บในอัตราส่วนเท่าๆกัน โดยใช้น้ำค้างเยือกแข็งเป็นกระสายยาก่อนจะผสมน้ำผึ้งแล้วปั้นเป็นก้อนขนาดหัวแม่มือสำหรับกินเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บภายในและบำรุงเลือดเล็กน้อย

     "ขอบใจจ๊ะจูเนียร์" ป้าเซเรน่าเอายากรอกใส่ปากของลุงดีลโดยไม่ถามเจ้าตัว

     "นะ น้ำ ขอน้ำหน่อย อึกๆๆๆ" ลุงดีลพุ่งตัวไปคว้าเยือกน้ำจากคนรับใช้ที่กำลังจะส่งน้ำมาให้มากระดกน้ำลงไปจำนวนมาก

     "ข้าเกือบติดขอตายแล้วนะที่รัก" ลุงดีลหันหลังแล้วแกล้งร้องไห้กระซิกๆ เพื่อเรียกคะแนนส่งสารจากป้าเซเรน่า

     "ชิ อย่ามาสำออย ก็ได้ๆ มาโอ๋ๆ" ป้าเซเรน่าที่เริ่มใจอ่อนเมื่อสามีตนไม่ยอมหันหน้ามามองจนต้องดึงตัวคนข้างๆที่ตัวใหญ่กว่าตนเองมาพิงไหล่ตน

     ลุงดีลหันหน้ามาก่อนจะยิ้มกว้างโดยไม่แคร์สายตาใคร "ข้ารักเจ้าที่สุดเลย" แกหอมแก้มป้าเซเรน่าก่อนจะกลับมานั่งตัวลงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

     ข้าและทุกๆคนในห้องได้แต่ยิ้มอย่างเจื่อนๆปนอายๆกับฉากพ่อแง่แม่งอนที่ออกจะสลับบทบาทกันเล็กน้อย เพราะไม่ว่าเมื่อไรถ้าสองคนนี้อยู่ด้วยกันลุงดีลมักจะกลายเป็นเด็กเอาแต่ใจในทันทีเรื่องนี้คนที่รู้จักครอบครัวนี้ต้องก็ทราบกันดีถึงนิสัยประหลาดของดีล เมอลีนผู้นี้ดี

     เมื่อเหตุการณ์กลับมาเป็นปรกติพวกเขาก็รับประทานอาหารกันจนอิ่มถึงจะเริ่มสนทนาอีกครั้ง

     "นี้จูเนียร์ไปได้ยานี้มาจากไหนมันดีกว่ายาที่ลุงซื้อมาใช้อีก" ลุงดีลถามด้วยสีหน้ามีเลือดฝานขึ้นมาบ้าง เช่นเดียวกับพ่อข้าที่ยาไปเม็ดหนึ่งเช่นกันทั้งคู่ดูดีขึ้นเยอะ

     "ข้าลองปรุงมันขึ้นมาเองนะท่านลุงท่านพ่อ" ครรชิตพูดความจริงเพราะบุคคลตรงหน้านี้มีค่าพอให้เชื่อใจได้

     "งั้นหรอ อืมมม" ลุงดีลพยักหน้าให้ข้าเบาๆเหมือนตัดสินใจอะไรบ้างอย่างอยู่

     "เจ้ามาเป็นลูกเขยข้าไหม" อยู่ดีๆลุงดีลก็พูดอะไรขึ้นมาอย่างไม่มีที่มาที่ไป

     ข้าและคนอื่นในห้องอาหารแห่งนี้ต่างสำลักน้ำชาที่จิบกันแทบทุกคนยกเว้นก็แต่ลุงดีลกับป้าเซเรน่ารวมถึงพ่อของเขาที่เหมือนจะรู้อยู่แล้ว แสดงว่าเรื่องที่เขาเขียนจารึกได้ดีก็ถูกลุงดีลล่วงรู้แล้ว เพราะเมื่อคนมีความสามารถขนาดนี้คงจะปล่อยไปไม่ได้ใช่ไหมในยุคนี้ที่แต่ละอาณาจักรต่างก็เสื่อมถอยลง

     ครรชิตส่งสายตามที่เต็มไปด้วยคำถามและข้อสงสัยให้ป้าเซเรน่าซึ่งเธอเองก็พยักหน้าแล้วเหล่ตาไปท่าบิดาตนอีกด้วย พ่อเขาก็รู้แล้ว? เมื่อข้าหันไปมองที่บิดาท่านก็ยิ้มให้ข้าก่อนจะพยักหน้าเงียบๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #579 วิโรจน์ ศรเพชร (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 08:22
    เดี๋ยวๆ ถามไปก่อนสิว่า
    "แล้วไปเป็นลูกเขยคนอื่นด้วยได้ไหม.." (จะสร้างฮาเร็มในฝัน)
    #579
    0
  2. #552 phairatw (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 13:05
    ขอบคุณครับ
    #552
    0
  3. #435 iapisitt (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 18:07
    ขัดใจครับ
    1 พระเอกเคยมีความลับกับคนอื่นๆบ้างไหม
    2 พ่อของตัวเองไม่เคยบอก แต่กับสาวๆแม่งบอก เรื่อง การเขียนจารีกเวท
    3 กูเด็ก 10 ขวบ แม่งจะให้เป็นลูกเขยเลยเหรอ ถามพ่อมันสักคำไหม
    4 ตกลง-ที่อ่านๆ จากหนังสือ ไม่ทำให้เรียนรู้ได้ ต้องให้คนอื่นสอนเหรอ เสียแรกที่ มีความรู้มาจากโลกเดิม
    #435
    2
  4. #399 Gnuh (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 12:15
    ขอบคุณครับ
    #399
    0
  5. #290 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 22:51
    ถูกจองตัวตั้งแต่สิบขวบ...
    #290
    0
  6. #208 Fresher Aeolus Zephyrus (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 02:36
    ถามเด็ก10ขวบเรื่องการเป็นลูกเขย เอิ่ม วัยนี้ยังวิ่เงล่นเลยมั้ง กว่าจะเริ่มมีอารมณ์ทางเพศก็11ไปแล้ว กว่าจะเรียนรู้ รู้เรื่องชายหญิงก็ไป12-13
    #208
    0
  7. #183 Gear_ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 19:36
    ชัดเลยแนวฮาเร็ม ไม่ชอบแนวฮาเร็มเลย ทำไมคนอื่นๆถึงชอบกันนะ
    ไม่ลองคิดบ้างว่า ถ้าเกิดตัวเองเป็นผู้หญิงอ่ะ ใครจะอยากให้สามีตัวเองมีเมียน้อยหรือผู้หญิงคนอื่น...
    #183
    3
    • #183-2 TAC0(จากตอนที่ 18)
      23 สิงหาคม 2559 / 20:01
      ผมว่าพวกมีหลักการสมจริงแบบคุุณไม่ควรอ่านนิยายหมวดแฟนตาซีหรือกำลังภายในหลอกคับ
      #183-2
    • #183-3 มีมี่ (จากตอนที่ 18)
      3 กันยายน 2559 / 12:09
      แหม แต่เราคิดเหมือนคุณนะ ว่าไม่อยากมีฮาเร็ม หรือจะพูดจริงๆ คือ ไม่อยากให้ผูกพันกับผู้หญิงให้มาก มันงี่เง่า น่ารำคาญ

      อ่ะแต่ถ้า ไม่งี่เง่ามันก็อีกเรื่อง
      #183-3
  8. #144 เอกภพไร้ขอบเขต (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 19:40
    ว่าที่พ่อตาถึงกับเสนอเอง!!!
    สมชื่อ"ดีล"จริงๆเลยครัชท่าน
    ดีดลูกคิดรางแก้ว
    คำนวนมาแล้วเสร็จสรรพสินะ!!!
    555+
    #144
    0
  9. #119 James'z Ks'jaxdd (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 03:50
    ได้แฟนแล้วว อิอิ
    #119
    0
  10. #26 arm (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 02:38
    ขอบคุณคับ
    #26
    0
  11. #6 Littledevil (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 16:31
    อ่านยาวๆจนถึงตอนนี้ สนุกมากเลยค่า รอติดตาม ~ ~
    #6
    0