ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 144 : การแลกเปลี่ยน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,096
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    17 ธ.ค. 59

บทที่ 3 : การแลกเปลี่ยน




    สีหน้าและท่าทางขององค์รัชทายาทแปรเปลี่ยนไปเป็นราวกับคนแก่อายุเจ็ดสิบปีที่หมดสิ้นทุกสิ่งอย่าง เขาจ้องมองไปยังของเหลวสีทองในมืออย่างเหมอลอย ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง


    "เจ้าต้องการอะไร" อิกซิลถามออกไปตรงๆ จากคำกล่าวของชุดเกราะตรงหน้าของมัน แสดงให้เห็นว่ามันมีบางสิ่งที่ทำให้บิดามันฟื้นตัวกลับมาเป็นปรกติได้


    "สิ่งที่ข้าต้องการนั้นไม่ยากที่ท่านจะให้ข้า แต่ข้าอยากถามท่านสักเรื่องหนึ่งก่อน" ครรชิตที่กำลังมองดูปฏิกิริยาขององค์รัชทายาทพูดออกมา


    "ว่ามา ตอบได้ข้าจะตอบ" ชายวัยกลางคนในชุดผ้าไหมเวทมนตร์สีทองพูดออกมาอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย


    ครรชิตยิ้มอยู่ภายใต้ชุดเกราะอย่างถูกใจ ดูเหมือนว่าองค์รัชทายาทก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบสินะ มันยังคงมีอารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์ทั่วไปอยู่สูงเกินไป อย่างน้อยมันก็ยังคิดถึงประชาชนมากกว่าผู้ที่จ้องจะเป็นราชาอยู่อีกมาก


    "คำถามง่ายๆ ท่านต้องการให้พระบิดาของท่านฟื้นจริงๆนะหรือ" เขาพูดออกมาด้วยเสียงที่ฟังดูเหมือนสงสัยเป็นอย่างมาก


    ปัง!


    เสียงฝ่ามือที่อัดไปด้วยพลังมานาตบลงไปบนโต๊ะอย่างรุนแรง มันส่งผลให้เกิดคลื่นกระแทกกระจายออกมาจนอากาศสั่นสะเทือนเป็นวงกว้าง แต่ทว่าโต๊ะไม้กลับไม่เป็นอะไรเช่นเดียวกับส่วนอื่นๆของห้อง ราวกับพวกมันไม่ได้รับผลกระทบจากการฟาดฝามือในครั้งนี้


    "อืมๆ น่าสนใจ ไม่เห็นองค์ชายองค์อื่นๆเป็นอย่างนี้เลยสักคนเดียวเมื่อถูกถามเช่นนี้" ครรชิตหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนที่เขาจะโน้มตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย


    "ตกลงท่านอยากให้พระบิดาท่านฟื้นขึ้นมาจริงๆสินะ" เขาคว่ำมือไว้บนโต๊ะซึ่งเสียงกระทบกันของเหล็กและไม้ดังสนั่นยิ่งกว่าฝ่ามือขององค์รัชทายาทเสียอีกจนทำให้โต๊ะไม้เป็นรอยฝ่ามืออย่างเห็นได้ชัด


    "ใช่!" เสียงคำรามในลำคอของอิกซิลตอบคำถามของชายหนุ่ม


    "ฮ่าๆๆ เช่นนั้นรับนี้ไป" ใต้ฝ่ามือของครรชิตปรากฏยาวิเศษที่ถูกปรุงขึ้นมาจากไข่ทากรักษา ซึ่งมันใช้สำหรับการฟื้นฟูร่างกายให้กลับไปเป็นปรกติอีกครั้ง เขาเลื่อนมันไปให้องค์รัชทายาท


    อิกซิลรับเอาขวดยาสีฟ้าใสที่แผ่ไอเย็นออกมาเล็กน้อย ด้านในเป็นเม็ดยาขนาดเมล็ดถั่วแดง มันมีสีขาวราวกับไข่มุก รอบๆเม็ดยาปรากฏไอสีขาวและฟ้าพวยพุ่งออกมาเล็กน้อย มันถูกพ้นออกมาและดูดกลับเข้าไปอย่างต่อเนื่องไม่สิ้นสุด


    "มันคือสิ่งใด" อิกซิลถามออกมา ก่อนจะมองดูปรากฏการณ์แปลกๆของมันไปด้วย


    "ยาวิเศษที่ปรุงจากไข่ทากรักษา ย้อนสภาพร่างกายไปตอนที่แข็งแรงที่สุดแลกกับอายุขัยหนึ่งปีต่ออาการบาดเจ็บ" ยาวิเศษที่ฟื้นธรรมชาติมากมายขนาดนี้ก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนมากมายเป็นธรรมดา


    แตกต่างจากยาอายุวัฒนะที่ถึงจะฝืนธรรมชาติเป็นอย่างมากเช่นกัน แต่พวกมันก็ถูกสร้างจากของที่เต็มไปด้วยพลังชีวิตมหาศาล ซึ่งมันถือว่าการใช้ชีวิตแลกชีวิตนับว่าเท่าเทียมกันอยู่แล้ว


    แต่ทว่าสำหรับยาวิเศษเป็นการใช้พลังชีวิตอันเล็กน้อยในจำนวนมหาศาลในการสร้างมันขึ้นมาก แน่นอนว่ามันมากกว่าหนึ่งชีวิตที่ต้องจ่ายไป จึงมีการแลกเปลี่ยนที่มากมายเช่นนั้น และยาที่ต่ำกว่ายาวิเศษพวกมันก็เป็นเพียงยาที่ไม่ฝืนธรรมชาติมากมายนัก


    "้ข้าต้องการสองสิ่งเพื่อแลกกับยาวิเศษเม็ดนั้น และอีกสองอย่างสำหรับยาอายุวัฒนะ" ครรชิตพูดออกมา พร้อมกับจ้องมองไปยังอิกซิล


    ในขณะที่ครรชิตพูดถึงสิ่งที่ต้องการออกไป สีหน้าของอิกซิลแสดงความรู้สึกผสมปนเปกันระหว่างดีใจและกังวลออกมา นั้นไม่ใช่เรื่องที่ครรชิตไม่ได้คาดการณ์เอาไว้ก่อน เขาส่ายหัวเบาๆก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้ง


    "มันไม่มีผลกระทบต่อบัลลังก์ของพวกท่านหรอก แต่เป็นการปกป้องบัลลังก์ของพวกท่านเสียมากกว่า"


    "ว่ามา เจ้าต้องการสิ่งใดในการแลกเปลี่ยน" ในที่สุดหลังจากนิ่งเงียบมาหลายนาทีอิกซิลก็เปิดปากพูดออกมา


    "ข้อมูลขององค์ชายใหญ่ในเรื่องพื้นที่ของมัน ป้ายเข้าออกราชวังอันใหม่ สามขอเป็นสัญญาสืบทอดโฉนดที่ดินในพื้นที่ป่าทางเหมือนสักฉบับ สุดท้ายข้าขอให้เก็บเรื่องราวที่ท่านพบกับข้าในครั้งนี้เป็นความลับ" แต่ละสิ่งที่ครรชิตต้องการสามารถหาได้ง่ายดายสำหรับผู้สำเร็จราชการแทนเช่นอิกซิลอยู่แล้ว


    มันนิ่งเงียบไปสักพักใหญ่ๆ ก่อนที่จะมองไปยังชุดเกราะสีดำตรงหน้าอย่างมึนงง เพราะสิ่งที่มันต้องการด้วยอำนาจของชายในชุดเกราะก็มากพอจะทำได้อย่างง่ายๆ ทำไมถึงต้องการความช่วยเหลือจากมันด้วย


    "หากท่านสงสัยว่าทำไมข้าถึงต้องให้พระองค์ช่วยสินะ ไม่ยากเลยข้าไม่ต้องการความวุ่นวายสักเท่าใด" ครรชิตพูดก่อนที่จะรอคำตอบจากองค์ชายตรงหน้าตน


    ย้อนกลับไปเมื่อเช้านี้ เขาได้ยื่นข้อเสนอคล้ายๆกันนี้ให้กับองค์ชายสี่และองค์ชายห้า แต่ทว่าความต้องการของพวกมันดำมืดเสียเหลือเกิน เขาแลกเปลี่ยนกับมันด้วยยาวิเศษปลอมไปทั้งสองคน


    ยาที่พวกมันได้เป็นเป็นยาที่ถูกจารึกเวทย์เอาไว้ ถ้าผู้อื่นที่ไม่ใช่องค์ชายสี่และองค์ชายห้ากินมันเข้าไป มันก็เป็นแค่ยาบำรุงร่างกายเล็กน้อยเท่านั้น แต่ถ้าเป็นองค์ชายทั้งสองกลืนยาวิเศษนั้นไป มันจะกลายเป็นยาพิษในทันที


    ยาพิษที่เขาใช้นั้นไม่ออกฤทธิ์ทำให้ถึงตาย แต่ทำให้มันมีพลังอำนาจเพิ่มขึ้นเช่นเดียวกับยาของจริง เพียงแต่ว่ายาพิษนี้จะใช้ร่างกายของพวกมันในการฟื้นฟูแทนที่จะเป็นอายุขัยตามปรกติ นั้นหมายความว่าหลังจากที่ยาหมดฤทธิ์พวกมันไม่ตายก็พิการอย่างแน่นอน


    นี้นับว่าเป็นการกำจัดตัวเลือกที่จะเงาร้ายไปได้อีกสอง ผู้ที่เขาสงสัยว่าจะเป็นเงาร้ายคือองค์ชายใหญ่ เพราะข้อมูลที่สืบย้อนหลังกลับไปหลายสิบปี ซึ่งมันเป็นข้อมูลที่หาได้ทั่วไปไม่มีราคาแพงสักเท่าใด


    ในอดีตองค์ชายใหญ่เกือบจะได้เป็นองค์รัชทายาทแล้ว ถ้าหากมันไม่ได้คำนับอาจารย์ผู้ศึกษาเวทย์ต้องห้ามอย่างเวทย์สังเวทย์โลหิตทั้งสิบสองบท ด้วยเหตุนั้นทำให้ตำแหน่งของมันถูกตัดสินในทันที มันกลายเป็นเพียงองค์รัชทายาทลำดับที่เจ็ดไปในทันที และน้องของมันทั้งหกคนก็เลื่อนลำดับขึ้นมาแทน


    เวทย์สังเวยโลหิตเป็นวิชาเวทย์ที่ว่าด้วยการสร้างศิลาจิตอสูรด้วยชีวิตของสิ่งมีชีวิตต่างๆ บนแรกเป็นการกลั่นสกัดศิลาจิตอสูรจากพืชสมุนไพร และในบทต่อๆมาก็ยิ่งน่าหวาดกลัวขึ้นไปอีก เพราะเริ่มใช้กับพวกสัตว์เวทที่ไม่มีชีวิต ไปจนถึงพวกที่มีชีวิต และในที่สุดก็เป็นการกลั่นสกัดจากมนุษย์


    แต่ทว่าองค์ชายใหญ่ได้เรียนรู้ถึงการกลั่นสกัดศิลาจิตอสูรจากสัตว์เวทที่ตายแล้วเท่านั้น ห่างจากภูมิความรู้ของอาจารย์มันอีกเพียงขั้นตอนเดียวเท่านั้น แต่กลายเป็นว่าอาจารย์ของมันก็ตายลงไปเสียก่อนและไม่ได้ทิ้งอะไรไว้ให้มันเลยแม้แต่น้อย เพราะผู้ใช้เวทย์ต้องห้ามนี้ยามตายของทุกอย่างที่เคยผูกพันธะจะถูกกลั่นสกัดเป็นพลังมานาบริสุทธิ์ และกำเนิดเป็นสถานที่พิเศษขึ้นมาแทนที่


    ที่อยู่ในปัจจุบันขององค์ชายใหญ่เป็นคฤหาสน์ที่เคยเป็นที่อยู่ของอาจารย์มัน ที่แห่งนั้นเต็มไปด้วยพลังมานาที่หนาแน่นกว่าที่อื่นอย่างเห็นได้ชัด ทำให้มันเป็นที่เหมาะสมที่จะฝึกฝนวิชาเวทย์เป็นอย่างยิ่ง


    หลังจากนั้นมาเรื่องราวขององค์ชายใหญ่ก็เงียบหายไปอย่างลึกลับ ไม่ปรากฏข่าวการปรากฏตัวของมันเลยนับตั้งแต่นั้นมา แต่ก็พบกับการเคลื่อนไหวของผู้คนที่ทำงานอยู่ในคฤหาสน์แห่งนั้นอยู่เรื่อยๆ ซึ่งน่าจะพอคาดเดาได้ว่าองค์ชายใหญ่ยังอยู่ดีมีสุขในที่แห่งนั้น


    "ตกลง ข้าจะให้คนส่งข้อมูลและของที่ขอมาให้ในวันพรุ่งนี้" อิกซิลพูดออกมา พร้อมกับยืนขึ้นเตรียมตัวจะออกจากห้องไป


    "พรุ่งนี้ข้าจะมารอที่นี้เวลาเดิม แล้วพบกันใหม่องค์รัชทายาท'อิกซิล'" ครรชิตโค้งตัวให้องค์ชายสองผู้นั้นเล็กน้อย ก่อนที่มันจะนั่งลงไปที่เดิมอย่างผ่อนคลาย


    หลังจากออกมาจากหอวีรชน ผู้สำเร็จราชการแทนอิกซิลได้เดินทางไปยังสถานที่อื่นๆอีกหลายสถานที่ ส่วนใหญ่เป็นสถานที่สำคัญๆเช่นพวกกิลดิ์ขนาดใหญ่ทั้งหลายและกองรักษาการณ์ เป็นต้น


    ส่วนครรชิตหลังจากที่องค์รัชทายาทออกไปแล้ว ก็มีชายหนุ่มในชุดพนักงานของหอวีรชนเดินเข้ามา เขามองดูชุดเกราะสีดำตรงหน้าด้วยความนอบน้อม ก่อนจะเอ่ยถามออกมาอย่างอดมิได้


    "มีสิ่งใดท่านต้องการสิ่งใดเป็นการแลกเปลี่ยนกับยาอายุวัฒนะที่ท่านครอบครองอยู่บ้างไหม ขอรับ" มันถามเสียงสั่น เพราะด้วยสิ่งนี้ถ้ามันส่งไปยังอาณาจักรทลายฟ้า มันจะได้ความดีความชอบเป็นอย่างมาก และสามารถข่มพวกสาขาอื่นๆในวันประชุมแผนงานประจำปีได้อีกด้วย


    มีหรือที่ครรชิตจะไม่รู้เท่าทันผู้จัดการร้านคนนี้ ถึงแม้เขาจะไม่ชอบการบริหารงานก็จาม แต่ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับมันเสียหน่อย การชิงดีชิงเด่นกันในหอวีรชนทลายฟ้านี้คงหนักหน่วงกว่าที่กิลด์การค้าอย่างแน่นอน


    การแข่งขั้นในกิลด์การค้าไม่รุนแรงมากนัก เพราะที่นั้นอำนาจเป็นแบบพีระมิด ทำให้การต่อสู้ของกลุ่มฐานอำนาจนับหมื่นนับแสนกลุ่มไม่ค่อยเกิดขึ้น เพราะอย่างไรถึงแม้จะชนะกลุ่มอื่นแล้วอย่างไร พวกมันก็ยังเป็นแค่กลุ่มรากฐานเพียงเท่านั้น ถ้าต้องการจะอยู่ในต่ำแหน่งสูงขึ้นไป ต้องไปต่อสู้กับพวกที่อยู่ด้านบนแทน และมักจะเกิดการต่อสู้ที่รุนแรงเพียงไม่นานก็เงียบลงไป


    แต่สำหรับหอวีรชนทลายฟ้า โครงสร้างอำนาจมันเป็นเพียงทรงกระบอก ต้องต่อสู้เพื่อไต่ขึ้นไปชั้นบนๆให้ได้ ซึ่งมันวัดจากยอดขายและผลกำไรที่ทางหอวีรชนแต่ละอาณาจักรจะทำได้ ทำให้การต่อสู้มันเกิดขึ้นตลอดเวลาและรุนแรงมากพอสมควรเสียด้วย


    "เช่นนั้น เจ้ามีอะไรเสนอให้ข้าบ้างหรือไม่ อุปกรณ์ที่ต่ำกว่าสิ่งนี้ข้าไม่ต้องการ" เขายื่นข้อมือนที่ปลดชุดเกราะบางส่วนออกไป มันเผยให้เห็นแหวนมิติระดับสูงที่รวมเป็กำไลแห่งแมกมัสระดับสูงให้ดู ก่อนจะสวมใส่ชุดเกราะปิดบังกลับไปเช่นเดิม


    "เช่นเดียวกับอาวุธและชุดเกราะที่ไม่สูงกว่าที่ข้าใส่อยู่ข้าก็ไม่ต้องการพวกมันเช่นกัน และยาลืมยาที่ข้านำมาไม่ใช่ของที่เจ้าจพหามาเทียบเคียงได้หรอกนะ" เสียงของครรชิตที่พูดออกมาทำให้ผู้จัดการร้านหน้าซีดลงไปเล็กน้อย


    ด้วยชุดเกราะและอาวุธที่เห็นอยู่ในตอนนี้ถือว่าเป็นอุปกรณ์ระดับของวิเศษได้เลยทีเดียว ถึงแม้จะยังไม่เท่ากับพวกอุปกรณ์ในตำนานเช่นที่ตำราเทพแห่งการสร้างบรรยายไว้ก็ตาม


    ส่วนกำไลแห่งแมกมัสนั้นยังมีขั้นสูงกว่านี้อีกขั้นหนึ่ง แต่ของสำหรับการสร้างที่สำคัญมันแทบหาไม่ได้อีกแล้ว นั้นคือแหวนมิติระดับวิเศษที่มีปริมาตรถึงหนึ่งพันล้านลูกบาศก์กิโลเมตร มันจะต้อใช้ตัวอีทเทอร์ระดับเจ็ดในการทำเลยทีเดียว และตัวอีทเทอร์ระดับเจ็ดก็ไม่เคยพบเห็นมาเป็นเวลาหมื่นปีแล้ว


    สำหรับขั้นสูงสุดของแหวนมิติคือแหวมมิติไร้ขอบเขตที่สร้างจากตัวอีทเทอร์ระดับสิบ ซึ่งมันมีอำนาจมากพอจะกลืนกินแผ่นดินทั้งหมดได้ มันไม่เคยปรากฏขึ้นมาเลยตั้งแต่อดีต แต่ในบันทึกเก่าแก่ของยุคดึกดำบรรพ์ปรากฏเคยมีผู้คนใช้มันอยู่หลายสิบวงด้วยกัน


    สำหรับหอวีรชนทลายฟ้าในอาณาจักรขนาดกลางที่ค่อนข้างเล็กแห่งนี้ สิ่งของที่เหนือกว่าที่ชายหนุ่มครอบครองคงมีไม่กี่ชิ้นเท่านั้น และมันยังแทบจะมีค่าไม่เพียงพอต่อการแลกเปลี่ยนกับยาอายุวัฒนะสักขวดเดียว


    สำหรับยาอายุวัฒนะที่ชายหนุ่มนำมาด้วย มันสามารถขึ้นไปยังชั้นสามซึ่งเป็นชั้นสูงสุดได้ด้วยซ้ำไป แต่มันกลับเลือกเพียงชั้นสองเพื่อรอพบกับคนคนหนึ่งเท่านั้น


    "ข้ามีอยู่หลายรายการ ข้าจะนำมาให้ท่านเลือกดู" มันพูดอย่างจนใจ ก่อนจะเดินออกมาจากห้องไป


    "ดูท่าข้าจะมีของให้เล่นอีกหลายชิ้นแล้วสินะ ข้าน่าจะลองกลับไปยังเมืองโคลอเซียมและเดินทางไปยังชั้นที่สูงกว่าหกดูเสียที ที่นั้นน่าจะมีอะไรให้ค้นพบอีกเยอะแยะเลยทีเดียว" เขาพูดออกมาเบาๆ ก่อนจะมองไปยังประตูทางเข้าออกห้องแห่งนี้


    เวลาผ่านไปเพียงสิบนาที ชายวัยกลางคนที่เป็นผู้จัดการร้านก็นำเอาของเข้ามาให้ชายหนุ่มเลือกดู มันมีทั้งหมดหกชิ้นด้วยกัน


    สองชิ้นแรกชายหนุ่มเมิณมันในทันที มันเป็นอาวุธที่อยู่ในขั้นอาวุธวิเศษเช่นเดียวกับของชายหนุ่ม แต่ทว่าพวกมันถูกสร้างด้วยการประกอบอาวูธวิเศษที่เสียหายเข้ากับอาวุธขั้นสูงที่ถูกสร้างขึ้นที่หลัง ทำให้ระดับของมันไม่ลดพลังแต่ประสิทธิภาพลดลงเป็นอย่างมาก


    ของอย่างที่สามเป็นแหวนมิติระดับสูงสิบสองวง พวกมันมีโลหะเวทมนตร์ที่ถูกบรรจุเอาไว้ในแก้วผลึกอย่างดี ซึ่งพร้อมสร้างเป็นกำไลแห่งแมกมัสในทันทีหนึ่งชุด เขามองมันอย่างสนใจ เพราะการจะหาแหวนมิติระดับสูงมากขนาดนี้ เขาต้องไปยังโรงประมูลใหญ่ๆของอาณาจักรรอบข้างจนหมดแน่


    "ใช้ได้ๆ ข้าแลกมัน" เขาส่งขวดแก้วใบเล็กๆไปให้ผู้จัดการ ก่อนจะเอาชุดแหวนมิติออกมา ก่อนะจเปลี่ยนมันชุดหนึ่งเป็นกำไลแห่งแมกมัส ่อนที่เขาจะเอาวัตถุดิบออกมาจากกำไลของตัวเอง และเปลี่ยนอีกแหวนมิติอีกเก้าวงเป็นกำไลแห่งแมกมัสทั้งสามวงในที่สุด


    เขานำพวกมันทั้งสี่วงสวมลงไปบนข้อมือของตัวเอง ซึ่งมันเข้าไปประกอบอยู่บนตัวปลอกแขนสีเงินในทันที และของในแหวนมิติระดับกลางก็ถูกโอนไปยีงแหวนมิติระดับสูงทั้งหมด เช่นเดียวกับของในแหวนมิติระดับต่ำพวกมันถูกเก็บเข้าไปด้วยเช่นกัน


    สิ่งแรกเปลี่ยนอันที่สี่เป็นเตาหลอมยาระดับเตาหลอมยาวิเศษ ซึ่งเขากำลังต้องการมันอย่างมาก เพราะการเตรียมการสำหรับการหลอมยาอายุวัฒนะขั้นกลางนั้นต้องใช้เตาหลอมระดับเตาหลอมยาวิเศษ ซึ่งมันดีกว่าเตาหลอมยาระดับเพชรที่เขาใช้อยู่มากนัก


    เขาแลกมันไปอีกเช่นกัน แม้มันจะมีค่าน้อยกว่ายาของเขาเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่ใส่ใจมันสักนิดหนึ่ง เพราะเขาสามารถหลอมมันขึ้นมาอีกเท่าไรก็ได้ตามต้องการ เพราะแหล่งวัตถุดิบที่จำเป็นเขารู้ถึงที่อยู่ของมันหมดแล้ว


    ชิ้นที่ห้าเป็นเกล็ดเล็กๆของงูยักษ์ตัวหนึ่งที่เป็นสัตว์เวทระดับเก้า มันเป็นงูขนาดใหญ่เลยที่เดียวถ้าดูจากขนาดเกล็ดเล็กๆที่ใหญ่เกือบเท่าตัวของครรชิตที่สวมเกราะอยู่ในตอนนี้


    ราคาของมันมากกว่ายาอายุวัฒนะระดับต่ำนี้ถึงสิบเท่า แต่เพราะไม่มีใครสามารถหลอมและสร้างอุปกรณ์จากมันได้ เนื่องจากมันทนไฟที่ร้อนที่สุดในการหลอมโลหะเวทมนตร์ได้ และไม่มีอะไรที่สามารถสร้างรอยให้มันได้ในปัจจุบัน ทำให้มันถูกหมุนเวียนไปยังสาขาต่างๆมาหลายร้อยปีแล้ว


    สำหรับครรชิตการหลอมสร้างสามารถเป็นไปได้ เพราะเขามีตำราเทพแห่งการช่างฉบับเกือบสมบูรณ์อยู่กับตัว ซึ่งมันพอจะมีวิธีการหลอมสร้างเกล็ดงูที่แข็งแกร่งและทนไฟเช่นนี้อยู่บ้าง แต่ก็ไม่แน่ว่าจะทำได้สำเร็จหรือไม่


    "นี้สิบเอ็ดขวด ข้าแลกมันกับเกล็ดงูชิ้นนี้" เขาพูดออกมาอย่างตื่นเต้น เพราะด้วยของสิ่งนี้ การเข้าไปในบึงบัวสวรรค์คงกินแรงเขาน้อยลงเป็นอย่างมาก


    และสิ่งของแลกเปลี่ยนชิ้นสุดท้าย มันเป็นเพียงหนังสัตว์เก่าขาดชิ้นหนึ่งเท่านั้น มันมีสัญลักษณ์และลวดลายที่ดูสลับซับซ้อนกว่าจารึกเวทย์ที่เขาเคยเห็นมา มันดูเก่าแก่และทรงอำนาจกว่าจารึกเวทย์ที่เก่าแก่กว่าแท่งคริสตัลเมืองอเคเซียที่เขาเคยเห็นเสียอีก


    "ข้าไม่ทราบว่ามันเป็นสิ่งใด แต่เคยมีนักจารึกเวทย์ของเราเคยศึกษามันอย่างระเอียดมาหลายสิบปี สิ่งที่จารึกเวทย์นี้บอกแก่ผู้ที่จะใช้มันไว้ว่า มันสามารถส่งตัวของผู้ที่ปลดผนึกมันได้ไปยังสถานที่ลับแห่งหนึ่ง แต่วิธีการปลดผนึกนั้นไม่มีใครทราบ ถึงแม้จะไม่สามารถใช่มันได้มันก็ยังมีผลให้ผู้ที่ครอบครองมีเกราะป้องกันการโจมตีถึงชีวิตได้หนึ่งครั้ง และช่วยในการดูดซับพลังมานาธาตุไม้ได้ดีขึ้น" มันพูดออกมาหลังจากเห็นท่าทางสงสัยของชุดเกราะที่แสดงออกมา


    "เจ้าต้องการกี่ขวดบอกราคาข้ามา แล้วเจ้าก็ส่งมันมาให้ข้า" ครรชิตพูดพร้อมกับเรียกเอายาอายุวัฒนะออกมาห้าสิบขวด แล้วมองไปยังผู้จัดการร้านที่กำลังยิ้มอย่างยินดี



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1626 Gnuh (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 11:47
    ขอบคุณครับ
    #1,626
    0
  2. #1625 thetonzakung (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 08:14
    ให้ไป50ขวดแดกทีเดียวอานุเกินพันปีแล้ว ไปอ่านเรื่องของดีมานซับพลายนะครับแล้วเอามาเปรียบเทียบกับราคาของในนิยายจะสมเหตุมากขึ้น
    #1,625
    0
  3. #1614 วิโรจน์ ศรเพชร (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 11:06
    แลกง่ายเกินไปอะป่าวฟะ
    ผู้จัดการคงคิดว่า ไอ่นี่โง่...
    #1,614
    0
  4. #1612 ปกเงิน& (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 22:10
    ขอบคุณคับ
    #1,612
    0
  5. #1610 Fuxker (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 20:54
    ยาขายออกง่ายกว่าของพวกนี้สินะ
    #1,610
    0
  6. #1608 phenixdevill (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 19:05
    #1,608
    0
  7. #1607 kamol1122 (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 16:33
    สนุกดีครับ
    #1,607
    0
  8. #1606 Warakorn Triamthaisonglg (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 14:47
    เอายาไปแลกของ ดีจ้า
    #1,606
    0
  9. #1605 อัมรินทร์ งามวงศ์ (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 14:40
    ให้เยอะเกินไปครับยาราคาแพงให้ซะเยอะเลยอย่างละขวดก็พอแล้วขวดนึงถ้าเก็บไว้ก็เพิ่มอายุได้ขวดละ35ปี ดูแล้วมันใช้เปลืองจนความน่าอ่านลดลงอะครับ
    #1,605
    2
    • #1605-1 บีเลตต้า นุ(จากตอนที่ 144)
      17 ธันวาคม 2559 / 22:39
      อันนี้เห็นด้วยครับ ยาหาง่ายสำหรับเรา แต่กะคนอื่นมันหายากมากๆ เพราะงั้นสิทธิต่อรองเราต้องมากกว่า ของสองอย่างให้1-2ขวดน่าจะพอแล้วด้วยซ้ำ เกริ่นเริ่มว่าแพง แต่เอามาโชว์50ขวด มันดูถูกไปเลยนะครับ
      #1605-1
    • #1605-2 sea (จากตอนที่ 144)
      18 ธันวาคม 2559 / 09:11
      เอามาแจกยังกับลิโพ ขวด15บาท คิคิ

      c9jdHlo6dg0hk8t
      #1605-2
  10. #1604 phairatw (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 14:17
    ขอบคุณครับ
    #1,604
    0
  11. #1603 supersupersuper (จากตอนที่ 144)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 13:43
    -3- / ขอบคุณครับ
    #1,603
    0