ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 140 : หลอมยาอายุวัฒนะ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,129
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    13 ธ.ค. 59

บทที่ 3 : หลอมยาอายุวัฒนะ (2)




    การเดินทางของครรชิตเพิ่งจะเริ่มต้น หลังจากที่ผ่านกอบัวกอแรกไปแล้วนั้น สิ่งที่เขาต้องเผชิญมันยากกว่าการบุกภูเขามานาแกลชั้นที่หกเสียอีก


    ปลาคราฟสีเงินและทองจำนวนหลายร้อยตัวต่างยื้อแย่งและพลัดกันโจมตีชายหนุ่มอย่างไม่เว้นวางให้พักหายใจ จนกระทั่งไปถึงกอกกที่อยู่ระหว่างทางไปยังกอบัวถัดไป เขาถึงได้มีเวลาพักและหาที่พักผ่อนได้เสียที


    กกที่ขึ้นในบึงบัวนี้ต่างมีใบสีเขียวอ่อนเปล่งประกายสีทองจางๆ ขอบใบเป็นสีเงินสะท้อนดูสวยงามไปอีกแบบ แต่ความสวยงามก็แฝงไปด้วยความอันตรายอย่างยิ่งยวด


    เพียงมองดูที่ใบเหมือนจะเป็นเพียงใบกกธรรมดาทั่วไป แต่ขอบใบของมันคมเป็นอย่างมาก คมมากเสียจนสร้างบาดแผลลึกถึงกระดูกของเหล่าปลาคราฟสีเงินและทองได้อย่างง่ายดาย ทั้งๆที่เขาใช้พลังลมปราณสุดตัวยังไม่อาจจะสร้างรอยขีดข่วนบนเกล็ดของพวกมันได้สักรอย


    เขาจับจ้องไปยังปลาคราฟยักษ์ตัวหนึ่งที่ตายอยู่ด้านล่าง มันกำลังถูกเพื่อนฝูงลุมกัดกินอย่างเอร็ดอร่อยอยู่ด้านล่าง พวกมันกัดกินแทบทุกอย่างยกเว้นเพียงเกล็ดและส่วนกระดูกที่ถูกทิ้งเอาไว้


    เขารอจนพวกมันแยกย้ายกันไปหมดแล้วหลังจาอาหารมือใหญ่ จึงลงไปเก็บเกล็ดที่ลอยอยู่บนผิวน้ำมาสิบกว่าอัน พวกมันมีขนาดใหญ่เท่ากับตัวของเขาเลยทีเดียว แต่กลับมีน้ำหนักเบาราวกับผ้าไหมผืนหนึ่งเท่านั้นเอง


    เมื่อหาที่พักได้ดิบดีแล้ว ชายหนุ่มจึงเริ่มลงมือสร้างอุปกรณ์ป้องกันตัวของมาจากเกล็กของปลาคราฟยักษ์ และใช้ใบกกที่ตายแล้วเป็นเชือกและด้าย โดยมีใบกกที่ยังสดเป็นเข็ม ถึงแม้ขอบใบมันจะคมเป็นอย่างมาก แต่ตรงกลางที่เป็นสีเขียวทองกลับแข็งพอกับเหล็กทั่วไป มันจึงไม่แข็งแรงมากพอที่จะป้องกันการใช้ลมปราณตัดมันออกมา


    เขาใช้มันเป็นเข็มสำหรับรอยเชือกที่ทำจากใบที่ตายแล้ว ซึ่งมันแข็งแรงกว่าเชือกธรรมดาหลายเท่า ราวกับมันเป็นลวดสลิงเส้นเล็กๆเลยทีเดียว


    เมื่อตัวเกราะเสร็จสิ้น ครรชิตเริ่มทำส่วนอื่นๆต่อไปทั้งส่วนกางเกง ปลอกแขน หมวกและสนับแข้ง จนกระทั้งทั่วทั้งตัวเขาเต็มไปด้วยเกราะสีทองที่สวมทับไว้ใว้บนชุดผ้าไหม จะขาดก็แต่อาวุธคู่มือสักอัน


    ในเวลาเดียวกันกับที่ครรชิตกำลังสร้างชุดเกราะ ที่ด้านนอกบริเวณที่พักของชายหนุ่ม โกเลมทั้งหลายต่างทำหน้าที่ของตัวเองเสร็จสิ้น และพวกมันกำลังทำตามคำสั่งต่อไปของชายหนุ่มอยู่


    โกเลมก่อสร้างที่พักเปลี่ยนไปสร้างโกเลมชนิดอื่นขึ้นมาแทน พวกมันถูสร้างมาให้ทำงานในการรวบรวมสมุนไพรและแร่ธาตุหายาก และมีบางตัวที่ถูกสร้างมาสำหรับเตรียมหลอมยาอายุวัฒนะ


    พวกมันเริ่มเตรียมเชื้อเพลิง หม้อสำหรับหลอมยาที่ชายหนุ่มทิ้งเอาไว้ก็ถูกเตรียมพร้อมรอเอาไว้ ส่วนผสมที่ยังขาดเหลือและยังไม่ได้เตรียมก็เริ่มถูกเตรียมขึ้นมา ส่วนที่ขาดก็ก็ส่งไปให้หน่วยรวบรวมทำการค้นหาไปทั่วทั้งป่าแถบนี้


    ของสำหรับหลอมยาอายุวัฒนะจากดอกบัวสวรรค์แปดกลีบสามารถหาได้ทั้งหมดจากดินแดนราชาเทพ เพราะต้นกำเนิดของยาอายุวัฒนะมาจากบันทึกของดินแดนราชาเทพนั้นเอง และยังคงมีบันทึกหลงเหลืออยู่จนถึงปัจจุบันนี้


    บันทึกที่เหลือไว้มันอยู่ในสภาพสมบูรณ์แบบเสียด้วยซ้ำไป ต่างจากบันทึกเกี่ยวกับเรื่องอื่นๆที่มีผุพังและเสียหายบ้าง


    นอกจากโกเลมที่กล่าวมาแล้ว ยังมีโกเลมอีกส่วนที่ถูกสร้างขึ้นมาเหมือนกับโกเลมรูปร่างมนุษย์ที่คอยเฝ้าที่พักอยู่ในขณะนี้อีกนับสิบตัว พวกมันมีหน้าที่ในการล่าสัตว์เวทบ้างชนิดเพื่อหาของสร้างส่วนผสมยาอายุวัฒนะ


    และพวกมันก็เริ่มออกล่าในเวลาไม่นาน นอกจากส่วนผสมของยากอายุวัฒนะแล้ว พวกมันยังล่าสัตว์เวทที่แข็งแร่งและสามารถนำชิ้นส่วนมาสร้างอาวุธและชุดเกราะที่ดีได้อีกหลายตัว ซึ่งพวกมันถูกสั่งงานเอาไว้ก่อนที่ชายหนุ่มจะเข้าไปยังบึงบัว


    "ข้าขอรายงาน นายท่าน" เสียงของชายหนุ่มดังขึ้นในห้องโถงประชุม ก่อนที่ตัวของมันจะเข้าไปยังหอประชุมอย่างเร่งรีบ


    "มีอะไรก็ว่ามา" เสียงอบอุ่นแต่แฝงไปด้วยความกดดันดังออกมาจากชายชราที่หน้าตาดูใจดีเป็นอย่างมาก มันเป็นชายชราในชุดนักพรตจีนที่เสื้อด้านในเป็นสีขาวและเสื้อตัวนอกเป็นสีดำ มันไว้หนวดเคราสีขาวยาวถึงกลางหน้าอก พร้อมกับมีแส้ที่เป็นเส้นขนสัตว์เวทชนิดหนึ่ง มันนั่งอยู่ในตำแหน่งประธานในหอประชุมแห่งนี้


    "เราพบผู้บุกรุกเมื่อสิบวันก่อน แต่ทว่าหลังจากการไล่ล่ามาสองวัน เราก็พบว่ามันเป็นเพียงแค่โกเลมเพียงตัวหนึ่ง จนกระทั้งวันต่อมาเราจึงพบผู้บุกรุกอีกครั้งและครั้งนี้เราใช้เวลาไล่ล่าถึงเจ็ดวัน มันกลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ราวกับว่ามันไม่เคยมีตัวตนปรากฏขึ้นมาก่อนหน้านี้ เสมือนว่าพวกเราถูกภาพมายาบังตาเอาไว้" มันรายงานออกไป ก่อนจะหยิบเอาชิ้นส่วนและอาวุธที่พังเป็นชิ้นออกมา


    "นี้คือสิ่งที่เราได้จากโกเลมที่เราไล่ล่ามันถึงสองวัน เมื่อเราได้วิเคราะห์ส่วนประกอบและเทคนิคการลงจารึกเวทย์ เราได้พบว่ามันเป็นจารึกเวทย์แบบใหม่ที่เราไม่เคยพบมาก่อน ทั้งสลับซับซ้อนแต่ก็ง่ายดายเป็นอย่างยิ่ง" มันชี้ไปยังวงเวทย์ส่วนหนึ่งเล็กๆขนาดเท่าเม็ดข้าวที่ยังไม่ถูกทำลายไป มันเป็นตัวเลขหนึ่งกับศูนย์เพียงชุดเดียวเท่านั้น ซึ่งมีราวๆหกถึงเจ็ดตัว


    "และนี้คือสิ่งสุดท้ายที่เราได้จากหนึ่งในที่พักของมัน" มันหยิบเอามีดหั่นเสต็กที่ครรชิตลืมทิ้งเอาไว้ในที่พักแห่งสุดท้าย ก่อนที่จะหลบซ่อนลงไปใต้ดินเพื่อหลบการไล่ล่าและกลับไปยังบ้านของตัวเอง


    "ของก่อนหน้านี้ข้าเขาใจถึงความสำคัญของมัน แต่มีดหั่นเสต็กนี้น่ะ" ชายชราในชุดผ้าไหมสีม่วงอมเขียวพูดขึ้น มันเป็นชายชราที่ดูน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง มันผอมแห้งราวกับหนังหุ้มกระดูก แต่ประกายตาของมันเต็มไปด้วยพลังชีวิตอย่างเข็มข้นต่างจากรูลักษณ์ของมันโดยสิ้นเชิง


    "เรียนผู้เฒ่ากระดูก มีดเล่มนี้ดีกว่าดาบและอาวุธที่พวกเราใช้เสียอีกขอรับ ข้าจะทดสอบให้ท่านได้ดูชม" ชายหนุ่มลุกขึ้นยืน ก่อนจะชักมีดสั้นขึ้นมาเล่มหนึ่ง ก่อนที่เขาวางมันลงบนโต๊ะและใช้มีดหั่นเสต็กกรีดไปบนมีดสั้นอย่างเบามือ แต่ทว่าทั้งมีดสั้นและโต๊ะต่างเป็นรูจนหมดสิ้น


    สีหน้าของผู้เฒ่ากระดูกและผู้ที่อยู่ในหอประชุมต่างเข้มขรึมขึ้น พร้อมกับมองไปยังมีดหั่นเสต็กเล่มเล็กๆอย่างหวาดผวา เพราะมีดสั้นที่ชายหนุ่มเอามาทดสอบ เป็นอาวุธที่ทรงพลังในระดับเดียวกับอุปกรณ์เวทย์ขั้นสูงเลยด้วยซ้ำไป แต่กลับถูกตัดได้อย่างง่ายดาย


    ถ้าไปถามเจ้าของมีดสั้น คงได้คำตอบแค่ว่าสร้างไว้สำหรับหั่นเสต็กจริงๆ และมันต้องใช้คู่กับจานที่ทำจากวัสดุชนิดเดียวกันถึงจะทานได้อย่างอร่อย เพราะไม่เพียงมันจะคมเพียงอย่างเดียว แต่วัสดุที่ใช้ทำมันยังคงรสชาติของอาหารเอาไว้ได้อีกด้วย


    "ไปสืบหาตัวมันให้เจอและจับมันกลับมาให้ได้ สิ่งนี้นับว่าเป็นอาวุธที่ล้ำค่าเหมือนกับสิ่งของในยุดดึกดำบรรพ์อย่างแน่นอน ยกเลิกการแทรกแซงอาณาจักรต่างๆเป็นการชั่วคราว!" เฒ่ากระดูกพูดกับข้ารับใช้ของมัน ก่อนที่ทุกคนในหอประชุมจะทำเช่นเดียวัน ด้วยการส่งข้อความเสียงไปยังข้ารับใช้ของตนเอง


    ในเช้าของวันรุ่งขึ้น ผู้คนนับพันคนพลันปรากฏขึ้นที่วงเวทย์เคลื่อนย้ายอย่างต่อเนื่อง และพวกมันกระจายไปยังส่วนต่างๆของดินแดนแห่งนี้อย่างวุ่นวาย


    สำหรับผู้เป็นต้นเหตุของความวุ่นวายในครั้งนี้ มันกำลังใช้ขอบคมๆของใบกกต่างมีดพกในการตัดแต่งเกล็ดปลาให้ได้รูปของถุงมือ ก่อนที่จะนำมันไปติดบนถุงมือที่สร้างจากใยของต้นกก


    ชายหนุ่มที่ตอนนี้ทั่วทั้งตัวใส่ชุดเกราะเต็มยศ แต่น้ำหนักของมันราวกับสวมเพียงเสื้อผ้าอีกชั้นเท่านั้น กำลังพริ้วตัวลงจากต้นกกที่สูงหลายร้อยเมตรลงมาบนผิวน้ำ ก่อนจะดำดิ่งลงไปใต้น้ำอย่างรวดเร็วและพุ่งขึ้นมาแทบจะในทันที ที่ตามหลังของเขามาเป็นปลาคราฟหลายสิบตัวที่กระโดดขึ้นมา


    พวกมันตกลงไปบนผิวน้ำเกือบทุกตัว แต่ก็มีบางตัวที่โชคร้ายไปติดอยู่ในกอกก จนถูกบาดด้วยใบกกที่แหลมคมจนตาย


    ครรชิตใช้มันเป็นเสบียงสำหรับการพักผ่อนในวันนี้ เพราะตอนนี้มันก็เริ่มดึกมากแล้ว เขานอนบนกอกกอย่างสบายไร้ซึ่งสิ่งรบกวน จนกระทั่งรุ่งเช้าได้มาเยือนชายหนุ่มอีกครั้ง


    "น่าจะทำอาวุธจากมันได้อยู่" ครรชิตพูดพร้อมกับมองไปยังกระดูกปลาสองสามชิ้นที่ลงไปงมมาเมื่อคืน และกองซากปลาที่ถูกกินไปหลายส่วน


    เขาใช้ฟันของมันบางส่วนทำเป็นมีขว้างหลายสิบเล่ม ใช้กระดูกสั้นหลังส่วนหางของมันเป็นธนูหนึ่งอัน โดยมีเชือกจากใบกกเป็นสายธนู ส่วนลูกธนูก็ทำจากกระดูกที่ตรงหรือถูกตัดแต่งให้ตรง และหัวลูกธนูจากส่วนฟันและการตัดแต่งด้วยขอบใบกก กระบอกลูกธนูทำจากกระดูกขนาดใหญ่เป็นโครงและสร้างด้วยใบกกที่สดอยู่อีกที


    หลังจากนั้นก็ทำดาบจากกระดูสั้นหลังที่ใหญ่ที่สุด ซึ่งใหญ่พอๆกับดาบใหญ่เลยทีเดียว และใช้อีกชิ้นสำหรับดาบคู่ที่สามารถทำรวมเป็นดาบสองด้านได้อีกด้วย และสุดท้ายเป็นดาบขนาดกลางอีกหนึ่งเล่ม


    นอกจากนี้ก็มีหอกขว้างอีกสองสามเล่ม ทำให้เขาต้องขนอาวุธไปหลายชิ้นพอดู แต่ด้วยน้ำหนักที่เบาจึงไม่เป็นปัญหาสำหรับเขาสักเท่าใด


    เขาบุกฝ่าทั้งผืนน้ำและป่าไปอย่างต่อเนื่อง วันหนึ่งอย่างน้อยต้องเดินทางได้ห้าสิบกิโลเมตร ซึ่งต้องใช้เวลาอีกอย่างน้อยๆก็ยี่สิบวันเพื่อไปให้ถึงจุดศูนย์กลางของค่ายกลเวทย์อันนี้


    ยิ่งเขาเดินทางลึกเข้าไปในบึงบัวมากเท่าใด สัตว์เวทย์ก็ยิ่งมีหลายชนิดและอยู่กันมากขึ้นไปเท่านั้น ทั้งพวกแมลงและสัตว์เวทที่บินได้เริ่มปรากฏตัวให้เห็นมากเสียจนเดินทางบนยอดไม้ไม่ได้แล้ว และบนพื้นดินก้เต็มไปด้วยสัตว์เวทรวมทั้งใต้พื้นดินก็เช่นกัน


    เขาเจอแม้กระทั้งหนอนทรายสามเขี้ยวด้วยซ้ำไป ซึ่งมันเป็นสัตว์เวทระดับเจ็ดที่ชอบอาศัยอยู่เป็นฝูงใต้ดิน ตัวของมันมีขนาดใหญ่เท่ารถบัสถึงสิบคันมัดรวมกัน กว่าที่เขาจะหนีจากใบบัวอันนั้นมาได้ต้องใช้เวลาและพลังงานเป็นอย่างมาก


    ถึงกระนั้นเขาก็ได้อาวุธใหม่และชุดเกราะใหม่อีกหลายชิ้น ทั้งชิ้นส่วนสัตว์เวทระดับสูงที่ตายไปแล้ว หรือเพิ่งถูกฆ่าถูกเขานำมาใช้สร้างสิ่งของสำหรับเอาตัวรอดในค่ายกลนี้ทั้งสิ้น


    อีกไม่ถึงองกอบัว เขาก็จะถึงใจกลางของบึงบัวแห่งนี้แล้ว กลิ่นหอมของดอกบัวสวรรค์แปดกลีบทำให้เขารู้สึกสดชื่นและมีพลังอยู่ตลอดเวลา เช่นเดียวกับสิ่งมีชีวิตที่อยู่โดยรอบที่พวกมันตัวใหญ่และแข็งแรงขึ้นอีกจม และยังมีสติปัญญาที่มากขั้นอีกหลายเท่าตัว


    "อีกหนึ่งใบเท่านั้น!" ครรชิตคำรามเสียงต่ำ ก่อนจะกัดฟันพุ่งทะยานผ่านผืนน้ำที่เต็มไปด้วยปลาคราฟสืเงินและสีทองไปอย่างรวดเร็ว


    เมื่อไปถึงเขาก็ทรุดตัวลงนั่งอย่างหมดแรง ก่อนจะดูดซับพลังมานารอบๆเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง โดยไม่สนใจถึงความอันตรายของใบบัวนี้แม้แต่น้อย เพราะบนใบบัวนี้กลับเป็นใบบัวปรกติไม่มีพื้นป่าหรือพื้นที่ที่แปลกหลาดเช่นบัวกออื่น


    ร่างายของเขาเต็มไปด้วยแผลเล็กๆน้อยๆทั่วทั้งตัว ชุดเกราะของเขายังคงเป็นชุดเกราะที่ทำจากเกล็ดปลาคราฟ แต่มีบางส่วนที่ถูกแต่งเติมเข้าไปจนมันแข็งแรงและทนต่อการโจมตีของสัตว์เวทระดับแปดได้ เช่นเดียวกับอาวุธที่ถูกพัฒนาและเปลี่ยนจนแทบจะไม่เหมือนเดิม และบางชิ้นเปลี่ยนไปเลยก็มี


    หลังจากฟื้นฟูร่างกายจนหายเป็นปรกติ เขาก็ทำการเดินไปยังดอกบัวขนาดใหญ่ราวร้อยเมตรตรงกลางกอบัว ยิ่งเข้าไปใกล้กลิ่นของมันยิ่งทำให้ชายหนุ่มรู้สึกราวกับล่องลอยไปบนสรวงสวรรค์


    เมื่อเดินไปถึงดอกบัวเขาถึงกลับมามีสติอีกครั้งหนึ่ง ที่นั้นเขาพบกับจุดศูนย์กลางของค่ายกลเวทย์แห่งนี้ มันถูกสลักลงบนพื้นหินใต้ก่อบัวบอกดี ด้วยน้ำที่ใสจนมองเห็นด้านลงได้ชัดเจน ทำให้เขามองเห็นมันได้ในทันที แต่เขายังไม่อาจจะตัดใจกลับไปยังโลกภายนอกได้


    เขาใช้พลังลมปราณพาตัวเองทะยานขึ้นไปบนดอกบัว ซึ่งมันสูงจากพื้นหลายสิบเมตรและชูดอกบัวที่กำลังบานได้เต็มที่อยู่บนยอดของก้านบัวสีทองสวยงาม


    จนกระทั่งเขาเข้าไปในดอกบัวได้สำเร็จ ที่นั้นเขาพบกับเกสรดอกบัวสิบหกอันเรียงตัวชูตัวเกสรอย่างสวยงาม ในแต่ละเกสรมีเกสรเล็กๆนับหมื่นนับแสนอันอัดกันอยู่ในพื้นที่หนึ่งตารางเมตร


    การจะเก็บพวกมันเพียงแค่นำเกสรตัวผู้และตัวเมียผสมกัน มันจะเกิดเป็นเม็ดเล็กขึ้นมาพร้อมกับหยดของเหลวสีทองเปล่งประกายอย่างงดงามขึ้นหนึ่งหยด หยดของเหลวนั้นคือส่วนที่ใช้ทำยาอายุวัฒนะ มันมีรสหวานและเป็นน้ำหวานของดอกบัวสวรรค์แปดกลีบ


    ปรกติแล้วบัวสวรรค์แปดกลีบจะมีสัตว์อสูรอยู่ชนิดหนึ่งเป็นผู้ผสมเกสรให้ พวกมันถูกเรียกว่า'ผึ้งสานสวรรค์' ที่ตอนนี้พบได้เพียงในป่าดึกดำบรรพ์ในกลางทวีป ที่ซึ่งป่าเต็มไปด้วยดอกไม้วิเศษแทบทั้งป่า


    ครรชิตรวบรวมเกสรทั้งสองเพศมาหลายสิบคู่ ก่อนจะผสมมันและเก็บน้ำหวานลงไปในขวดน้ำที่ทำมาจากชิ้นส่วนของสัตว์เวทที่เหมืออูฐตัวหนึ่ง เขาเก็บน้ำหวานนี้จนเต็มขวดไปแล้วสองขวดถึงจะหยุดเก็บ ก่อนจะใส่เมล็ดบัวสวรรค์แปดกลีบลงไปถุงหนังสัตว์ถุงหนึ่ง


    ก่อนที่เขาจะดำลงไปยังผืนน้ำและแตะเข้ากับวงเวทย์ศูนย์กลางของค่ายกลเวทย์ เสียงผึ้งหลายล้านตัวดังขึ้นมาอีกครั้งและความรู้สึกเหมือนถูกกระชากก็เกิดขึ้น เมื่อกลับมามองเห็นอีกครั้ง เขาก็พบว่าตัวเองขึ้นมาอยู่บนริมฝั่งของบึงดอกบัวตรงจุดที่เขาเข้าไปนั้นเอง


    "ข้ากลับมาแล้ว สามสิบสองวันแล้วสินะที่ข้าอยู่ในนั้น แต่มันก็คุ้มค่าสำหรับสิ่งที่ได้มา" เขามองไปยังชุดเกราะของตัวเองที่ขยายขนาดตัวตัวของเขา เช่นเดียวกับสิ่งของอื่นๆที่เขาได้รับมาจากการต่อสู้ในค่ายกลเวทย์


    เขาเดินไปยังต้นไม้ที่มีบ้านพักของเขาอยู่ ก่อนจะหายตัวไปจากพื้นดินในวินาทีเดียวกับที่เข้าไปใกล้ต้นไม้ ทิ้งไว้เพียงรอยเท้าจางๆที่เกิดขึ้นจากการยั่งเท้าในตอนปรากฏตัวเพียงเท่านั้น



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1696 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 21:50
    กว่าจะสำเร็จ...
    #1,696
    0
  2. #1570 MojRiSad (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 03:01
    เอาไปปลูกในมิติบ้านส่วนตัวจะขึ้นมั้ยนั่น
    #1,570
    0
  3. #1568 พาชอน (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 01:18
    ขยันสร้างเรื่องตริงๆ
    #1,568
    0
  4. #1567 Miku02 (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 17:56
    สนุกมาก รอตอนต่อไป ติดตามทุกตอน(ยกเว้นตอนพิเศษ) รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,567
    0
  5. #1566 m-cloud (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 16:56
    แล้วได้ช่วยผสมพันธ์ดอกบัวไหมนั้น มัวเก็บอย่างเดียว.
    #1,566
    0
  6. #1564 ปกเงิน& (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 15:01
    ขอบคุณคับ
    #1,564
    0
  7. #1563 Warakorn Triamthaisonglg (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 14:34
    เค้าจะหาพระเอกเราเจอมั้ยน้ออ
    #1,563
    0
  8. #1562 บีเลตต้า นุ (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 14:06
    555 กวาดให้หมด โกยมาเป็นของข้า!!
    #1,562
    0
  9. #1561 kamol1122 (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 14:02
    สนุกดีครับ
    #1,561
    0
  10. #1559 Gnuh (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 12:57
    ขอบคุณครับ
    #1,559
    0
  11. #1557 อัมรินทร์ งามวงศ์ (จากตอนที่ 140)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 12:37
    ขอบคุณมากครับ
    #1,557
    0