ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 130 : บทพิเศษ : รุ๊กกี้แห่งหมู่บ้านเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,703
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    3 ธ.ค. 59

บทพิเศษ : รุ๊กกี้แห่งหมู่บ้านเริ่มต้น




    เมฆบนท้องฟ้าเต็มไปด้วยสีสันที่แปลกประหลาด พวกมันเป็นสีผสมกันระหว่างสีแดง ส้มและดำ จนทำให้ท้องฟ้าดูราวกับวันสิ้นโลก


    ที่พื้นดีก็แทบจะมีสภาพแปลกพิกลแทบไม่แตกต่างจากท้องฟ้าสักนิดเดียว ทุกพื้นที่เต็มไปด้วยรอยไหม้ แผ่นดินพลิกกลับ หลุมจากการตกกระแทกอย่างรุนแรง เลือดสาดกระจายไปทุกพื้นที่


    นอกจากพื้นดินที่เป็นหลุมเป็นบ่อ ยังมีเนินดินขนาดใหญ่ถูกดันขึ้นมา หนามแหลมที่แตกกระจายออกมาจากพื้นดินไปทุกพื้นที่ รวมทั้งเสาหินอีกนับสิบต้นกระจายอยู่รอบๆ


    ณ ที่จุดศูนย์กลางของพื้นที่ที่เละเทะ มีซากของสิ่งมีชีวิตที่คล้ายกับเสือขนาดใหญ่โตเท่าบ้าน มันมีหางที่เป็นใบมีดสองหาง คมเขี้ยวขนาดใหญ่จนยื่นออกมาจากปากของมัน ดวงตาสีเหลืองทองของมันก็เบิกโพล่งอยู่แม้จะตายไปแล้ว


    บนซากของมันมีส่วนหนึ่งที่เต็มไปด้วยหมานหินนับสิบแท่ง พวกมันแทงทะลุลึกเข้าไปในอวัยวะภายใน ส่วนหัวมีดาบเล่มใหญ่ปักอยู่ที่ตาข้างหนึ่งของมัน และส่วนที่เสียหายมากที่สุดของมันอยู่ที่ท้อง เป็นรอยซ้ำขนาดใหญ่หลายสิบรอย ซึ่งเกิดจากเสาหินนับสิบต้นที่กระแทกเข้าใส่มันจากด้านล่าง จนกระดูกซี่โครงและกระดูกสันหลังบางส่วนแตกหักไปหมด


    ข้างกันนั้นมีเด็กชายในชุดเกราะเบาที่เสียหายหนัก ทั้งตัวเกราะส่วนลำตัวที่ฉีกขาดหลายแห่ง และส่วนอื่นๆบนตัวต่างแตกกระจายเป็นชิ้นๆ มีเพียงส่วนแข้งและเท้าที่ยังคงดูดีอยู่บ้าง


    ตามตัวของเขามีบ้างส่วนที่มีเลือดไหลออกมาไม่หยุด จนทำให้เขาเต็มไปด้วยเลือดและผิวซีดจนเห็นได้ชัด


    "บอสเสือหางดาบเก่งเกินไป ข้ายังไม่อาจจะเอาชนะโดยไม่บาดเจ็บได้เลย" เด็กหนุ่มถอนหายใจออกมาเบาๆ


    เขายกน้ำยาสีแดงในหลอดทดลองวิทยาศาสตร์ออกมาดื่ม เลือดของเขาก็หยุดไหลเช่นเดียวกับสีหน้าดูดีขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนที่หลอดทดลองจะสลายหายไป


    หลังจากนั่งพักได้สักพัก ชายหนุ่มก็เริ่มลงมือในการชำแหละร่างกายอันใหญ่โตของเสือหางดาบขนาดยักษ์ ใช่เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงทุกอย่างก็ถูกจัดเก็บไว้ในแหวนของเขาเป็นที่เรียบร้อย


    "ต่อไปก็ขึ้นเงินรางวัล แล้วก็ตามล่าของทำเกราะใหม่สินะ" เขาพูดกับตัวเองก่อนจะเดินออกจากสนามต่อสู้ไป


    ชายหนุ่มคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน เขาคือไอเคะหรือจูเนียร์นั้นเอง หลังจากอยู่ในเกมมาหลายสิบวัน ในที่สุดเขาก็มีเลเวลมากพอจะล่าบอสในพื้นที่นี้ได้แล้ว


    บอสพื้นที่ก็เหมือนกับมอนสเตอร์ระดับสูงสุดในพื้นที่นั้นๆ พวกมันจะเป็นเจ้าถิ่นที่คอยป้องกันอาณาเขตของพวกมันเอาไว้ พวกมันมีความฉลาดเป็นอย่างมาก จนแทบจะไม่ต่างจากมนุษย์เลยด้วยซ้ำ


    มอนสเตอร์ในเกมนี้ถูกสร้างขึ้นมาด้วยการเขียนโค้ดสำคัญๆเพียงไม่กี่บรรทัด ซึ่งโค้ดนั้นมีเพียงคำสั่งเดียวที่พวกมันได้รับมา นั้นคือการเรียนรู้ทุกอย่างจากรุ่นพ่อแม่ของพวกมัน ด้วยเหตุนี้ทำให้พวกมันมีความคล้ายสิ่งมีชีวิตของจริง


    พวกมันมีการวิวัฒนาการอยู่ตลอดเวลา จนผู้เล่นและเอ็นพีซีต้องปรับตัวให้ทันพวกมัน จนการเป็นการแข่งขันกันตามกฏธรรมชาติไปแล้ว


    ในช่วงแรกของการอยู่ในเกม เขาเอาแต่ดูดซับพลังมานาให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ จนเมื่อมันถึงจุดหนึ่งที่ร่างกายของเขารับมันไม่ไหวแล้ว เขาก็ไปล่ามอนสเตอร์หลายสิบชนิด จนเลเวลของเขาขึ้นมาจากหนึ่งกลายเป็นหกภายในเวลาไม่กี่วัน


    ถึงแม้จะไม่มีเวทมนตร์ที่สามารถใช้ได้ในตอนนี้ แต่การใช้พลังเวทย์เสริมร่างกายและอาวุธไม่ใช่เรื่องยาก เพียงแค่เจ็ดวันเขาก็สามารถผสานมันเข้ากับร่างกายและอุปกรณ์ได้อย่างไร้ที่ติ มีเพียงเวลาในการใช้ที่ยังไม่ทันใจเขาอยู่บ้าง


    จนเมื่ออาทิตย์ที่สองของการอยู่ในเกม เขาก็มีเลเวลมากถึงเลเวลสิบ ซึ่งถือว่าเร็วเกินกว่าสถิติเก่าไปไกล เพราะสถิติที่ดีที่สุดคือใช้เวลาเกือบสามอาทิตย์ในการเพิ่มถึงเลเวลสิบ แต่เขากลับใช้เวลาไปหนึ่งอาทิตย์กับอีกสามวันเท่านั้น


    ยศแรกที่เขาเลือกไม่ใช่นักเวทย์ แต่กลับเป็นทางด้านนักดาบแทนเสียนี้ เพราะการใช้เวทย์เขาไม่จำเป็นต้องเรียนรู้มากนัก เนื่องจากมีตำรามากมายเกี่ยวกับการใช้เวทย์โดยไม่ต้องร่ายเวทย์ เพียงแค่เรียนรู้จากสิ่งนั้นก็เพียงพอสำหรับเขาแล้ว


    ในโลกนี้ยศเป็นเพียงตัวกำหนดความสามารถพิเศษ และสิทธิพิเศษที่จะได้รับจากการเป็นยศนั้นๆ เช่นการเป็นนักดาบก็ได้ความสามารถในการใช้ดาบได้ดีขึ้น มีบัพและสกิลเรียกใช้หนึ่งถึงสองอย่าง นอกจากนี้ยังมีสิทธิ์ในการรับภารกิจเฉพาะทาง เป็นต้น


    ส่วนการใช้พลังมานานั้นสามารถเรียนรู้ได้ถึงแม้จะไม่ใช้นักเวทย์ก็ตาม แต่ผลที่ได้จากการเรียนรู้โดยไม่มียศนักเวทย์ ก็จะทำให้เวทย์ที่ใช้ออกมามีประสิทธิภาพไม่เต็มร้อย และการใช้เวทย์ก็จะไม่สมบูรณ์ ทำให้บางครั้งเวทมนตร์ก็ไม่ได้ดังใจคิด มีเพียงการฝึกฝนอย่างต่อเนื่องถึงจะลดความผิดพลาดเหล่านี้ไปได้


    ปัญหานี้แทบจะไม่มีผลกับจูเนียร์เลยสักนิด ด้วยความเข้าใจถึงมานาอย่างลึกซึ้ง ทำให้เขาสามารถควบแน่นพลังมานาและเปลี่ยนมันเป็นวงเวทย์ได้อย่างง่ายได้ หลังจากเรียนรู้การใช้เวทย์ในเกมนี้จากตำราในอาทิตย์ที่สาม


    เมื่อเวทย์และร่างกายพร้อมสำหรับการล่าอย่างเต็มที่ เขาก็เลือกภารกิจที่ยากที่สุดที่ยศและเลเวลของเขาจะรับได้ โดยไม่มีความเสียหายต่อการเก็บเลเวลหรือมีสิทธิทำให้เขาตายได้อย่างง่ายดาย


    ภารกิจนั้นคือการล่าบอสเสือหางดาบ ซึ่งเป็นบอสที่อ่อนแอที่สุดในบริเวณหมู่บ้าน โดยทุกคนในหมู่บ้านนี้ต่างก็เลเวลอย่างน้อยก็สามสิบเลเวลเป็นอย่างต่ำ เลเวลสูงสุดในหมู่บ้านคือเลเวลสี่สิบสามแล้ว จึงไม่มีใครสนใจการล่าบอสตัวนี้สักเท่าใด เพราะพวกเขาเตรียมตัวจะออกจากหมู่บ้านในไม่ช้า เมื่อเลเวลของพวกเขาถึงเลเวลสี่สิบกันหมดแล้ว


    ด้วยการเป็นมือใหม่เพียงคนเดียวของหมู่บ้าน ทำให้ภารกิจระดับล่างและภารกิจจิปาถะถูกเขารับไปทำจนหมด ทำให้เขามีเงินสะสมมากพอสำหรับการอัพเกรดบ้านและอุปกรณ์ของเขาแล้ว


    แต่ทว่าการอัพเกรดบ้านหรืออุปกรณ์ไม่ใช่แค่ต้องมีเงินจ้างช่างฝีมือเท่านั้น ยังต้องมีวัตถุดิบสำหรับการสร้างอีกด้วย ทำให้อาวุธและชุดเกราะทุกชิ้นแทบจะไม่มีการซ้ำกัน เพราะคุณภาพและจำนวนวัตถุดิบต่างก็แตกต่างกันไปตามแต่ละบุคคล รวมทั้งบ้านพักและเมืองก็มักจะมีรูปแบบที่หลากหลายตามวัสดุที่ใช้


    ตอนนี้เขามีวัสดุสำหรับการอัพเกรดบ้านเกือบครบแล้ว ในขั้นแรกต้องการไม้หรือว่าหินสำหรับโครงสร้างหลัก พร้อมกับแร่โลหะจำนวนหนึ่งสำหรับโครงสร้างเสริม ซึ่งสามารถเลือกได้ว่าจะใช้แร่โลหะหรือว่าวัสดุอื่น เขามีครบเกือบหมดแล้วเหลือเพียงวัสดุสำหรับการสร้างรั้วรอบบ้านเท่านั้นที่ยังขาดอยู่อีกเล็กน้อย


    ซึ่งของพวกนั้นสามารถหาได้ตามแหล่งล่ามอนสเตอร์ตัวต่อไปของเขา ซึ่งมอนสเตอร์ชนิดนั้นจะถูกใช้สำหรับการสร้างชุดเกราะด้วยเช่นกัน ทำให้การล่าครั้งนี้ถือว่าคุ้มอย่างมาก


    พวกมันมีชื่อที่พวกผู้เล่นตั้งให้ว่า'หมีหนาม' แต่ชื่อที่พวกเอ็นพีซีรู้จักกันในชื่อ'หมีม่วงเกราะหนามทมิฬ' มอนสเตอร์ระดับสองเลเวลยี่สิบ ซึ่งเป็นเลเวลสูงสุดของระดับสองเลยทีเดียว


    การจะสู้กับพวกมันได้แบบตัวต่อตัว จะต้องเป็นคนที่มีเลเวลยี่สิบหรือมากกว่าสิบห้าขึ้นไปเท่านั้น เพราะพลังป้องกันของมันแน่นหนาเป็นอย่างมาก ทั้งป้องกันการโจมตีกายภาพและเวทมนตร์ การโจมตีของมันก็รุนแรงและมีความเร็วปานกลาง


    จุดอ่อนของมันมีเพียงสีข้างจุดเล็กๆเท่านั้น ส่วนอื่นเต็มไปด้วยเกราะและหนามที่งอกอยู่ทั่วตัว ไม่เว้นแม้แต่สวนหัวของมันมีเพียงดวงตาที่ไม่มีเกราะปิดเอาไว้


    เกราะของมันสามารถนำมาทำเป็นเกราะชั้นดีได้เลยทีเดียว เพราะมันเป็นการผสมกันระหว่างโลหะและโครงสร้างของกระดูก ทำให้มันมีน้ำหนักเบาแต่มีความแข็งแกร่งระดับเดียวกับโลหะ


    หนามสามารถนำเอาไปส่วนผสมของลูกธนูได้เป็นอย่างดีเยี่ยม เพราะมันมีความตรงมากพอจะใช้สำหรับเป็นตัวลูกธนู และปลายของหนามก็แหลมคมพอสำหรับการเจาะทะลุผิวหนังได้อยู่แล้ว แถมคมแข็งแกร่งของมันก็แข็งพอกับโลหะซุบเลยทีเดียว สามารถใช้เป็นลูกศรได้เลยโดยไม่ต้องเพิ่มเติมสิ่งใด มีเพียงแต่การเพิ่มหางลูกศรเท่านั้นก็เพียงพอ


    ที่อยู่อาศัยของมันก็เต็มไปด้วยไม้เนื้อแข็งและหินเยื่อไฟ ซึ่งสามารถนำไปใช้ทำกำแพงกันไฟได้ ซึ่งราคาของวัสดุแบบนี้ไม่แพงมากนัก จึงไม่ค่อยมีใครสนใจจะเก็บเกี่ยวพวกมัน เพราะมีเจ้าพวกนี้ค่อยเฝ้าเอาไว้อยู่แล้วด้วย มันก็ไม่คุ้มกับการลงทุ่นสักนิดเดียว


    "ขึ้นเงินให้ข้าด้วย" จูเนียร์ยื่นใบภารกิจพร้อมกับธาตุมอนสเตอร์ไปให้พนักงานประจำเคาน์เตอร์ขึ้นเงินรางวัล


    "ธาตุมอนสเตอร์'เสือหางดาบ' ยืนยันขอรับ สำหรับเงินรางวัลตามที่ลงเอาไว้ วัสดุทุกอย่างเป็นของผู้ล่าเพียงผู้เดียว เชิญรับไปขอรับ" พนักงานหนุ่มประทำตราเวทย์ลงบนใบภารกิจ ก่อนจะยื่นถุงเงินและธาตุมอนสเตอร์คืนให้จูเนียร์


    "ภารกิจล่าหมีม่วงเกราะหนามทมิฬมีคนรับไปหรือยัง" จูเนียร์ถามขึ้น หลังจากรับสิ่งของมาทั้งหมดแล้ว


    "ยังไม่มีนักผจญภัยคนไหนรับไปเลยขอรับ ท่านต้องการรับมันไปหรือไม่" พนักงานหนุ่มหยิบใบภารกิจออกมา ก่อนจะวางไว้บนหน้าเคาน์เตอร์ราวกับเป็นเรื่องธรรมดา


    "ตกลง เงินประกันสิบเหรียญเงินสินะ" เขาวางเหรียญเงินสิบเหรียญลงไป ก่อนจะรับเอาใบภารกิจมาจากเคาน์เตอร์ และเดินออกไปจากกิลด์นักผจญภัยแห่งนี้


    "โชคดีขอรับ" เสียงพนักงานชายดังไล่หลังจูเนียร์ ก่อนที่เขาคนนั้นจะหันไปรับเรื่องจากชายหนุ่มอีกคนแทน


    จูเนียร์เดินไปยังกลางหมู่บ้าน ที่ตรงนั้นจะมีป้ายประกาศขนาดใหญ่ตั้งอยู่ มันทำจากไม้ที่พิเศาเป็นอย่างมาก เพราะมันสามารถเปลี่ยนข้อความได้ด้วยตัวเอง และป้ายประกาศนี้ก็เป็นการประกาศรายชื่อและลำดับของคนใหมู่บ้านแห่งนี้


    ในวันแรกที่เขาเข้ามาอยู่ในหมู่บ้าน รายชื่อของเขาอยู่ล่างสุดเสมอมา จนเมื่อวันก่อนที่เขาจะไปล่าบอส ชื่อของเขาก็ขยับขึ้นมาสองลำดับ ด้วยการมีเงิน อำนาจและปัจจัยอื่นๆอีกหลายอย่าง


    ทุกสิ้นเดือนในเกมนี้ ทุกคนที่มีลำดับในป้ายประกาศจะได้รับของขวัญประจำเดือน ยิ่งลำดับสูงเท่าใดก็ยิ่งได้ของขวัญดีมากขึ้นเท่านั้น และยังมีเงื่อนไขพิเศษอีกหลายสิบอย่างบนป้ายประกาศนี้


    เช่น การที่มีผู้เล่นปราบบอสได้จำนวนมากที่สุดในรายชื่อทั้งหมด คนคนนั้นอาจจะได้เงินรางวัลเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย เป็นต้น


    ที่หลังชื่อของเขาในตอนนี้มีฉายาปรากฏขึ้นมา ซึ่งก่อนหน้านี้เขามีเพียงชื่อและเลเวลประดับอยู่เท่านั้น แตกต่างจากคนอื่นๆที่มีฉายาหรือไม่ก็เกียรติยศต่อท้ายชื่อ ตอนนี้เขามีฉายาว่า'รุ๊กกี้ดาวเด่นของหมู่บ้านเริ่มต้น'


    ฉายานี้จะมอบโบนัสสิ้นเดือนให้เขาเป็นกล่องสุ่มอาวุธขั้นต้นหนึ่งกล่อง แน่นอนว่ามันอาจจะไม่จำเป็นกับเขาสักเท่าใด แต่สำหรับรุกกี้คนอื่นๆนั้นมันมีค่ามากพอสมควร เพราะการจะเป็นรุ๊กกี้ได้นั้น อย่างน้อยต้องทำภารกิจเกินห้าสิบอย่างในเวลาหนึ่งเดือน ซึ่งภารกิจระดับแรกก็ยากเกินกว่าจะทำได้ในเวลาสั้นๆ


    เขาตรงกลับบ้านโดยไม่ได้แวะที่ไหนสักที จนกระทั่งเขากลับถึงเขาถึงหยุดพักสักครู่หนึ่ง โดยนั่งพักบนม้านั่งหน้าบ้านที่มีสวนดอกไม้เล็กๆอยู่ แล้วเริ่มจัดกรแยกของที่มาเป็นส่วนๆ ส่วนวัสดุสร้างบ้านก็เก็บเข้ากล่องอัพเกรดบ้านไป ของที่ใช้สำหรับสร้างเกราะก็เก็บไว้กับตัว เช่นเดียวกับของจิปาถะอื่นๆ


    กล่องแัพเกรดบ้านนับเป็นของอำนวยความสะดวกของเจ้าของบ้าน และยังรวมไปถึงความสะดวกของช่างอีกด้วย เพราะช่างสามารถเรียกใช้วัสดุจากกล่องอัพเกรดบ้านได้โดยตรง ซึ่งไม่จำเป็นต้องขนย้ายเลยสักนิดเดียว


    "วันนี้พักแค่นี้ก่อนดีกว่า อาหารเย็นเอาเป็นเสต็กเนื้อเสือหางดาบแล้วกัน" เขาพูดออกมาหลังจากนั่งจัดของในแหวนมิติให้เป็นระเบียบ เพื่อความสะดวกในการเรียกใช้งานในระหว่างต่อสู้


    การทำอาหารในเกมนี้ไม่ยากและก็ไม่ง่าย มันเป็นการทำอาหารที่เหมือนจริงที่สุด เว้นแต่ว่ามันจะมีสูตรและวิธีการค่อยแจ้งเตือนตลอดเวลา ถ้าคนคนนั้นได้เรียนรู้วิถีพ่อครัวมาบ้าง มันก็เป็นเรื่องง่ายที่จะทำอาหารที่ดีออกมา


    อาหารในเกมนี้ถ้าวัตถุดิบยิ่งมีคุณภาพดีและมีสรรพคุณทางยาที่ดี มันก็สามารถให้บัพแก่ตัวละครได้อีกด้วย แต่ส่วนมากก็ไม่ค่อยมีใครกินอาหารไปต่อสู้ไป มีเพียงแค่กินอาหารก่อนออกไปสู้ ซึ่งต้องคำนวนเวลาของบัพให้ดีไม่เช่นนั้นอยากจจะบาดเจ็บหรือตายได้ง่ายๆ


    และแล้ววันนี้ก็ผ่านไปอย่างไม่มีการบาดเจ็บรุนแรงไปอีกวัน มันเป็นวันที่ดีที่สามารถแข็งแกร่งขึ้นได้อีกเล็กน้อย และแข็งแกร่งมากพอจะลุยในพื้นที่ล่าใหม่ๆที่ไกลจากเขตหมู่บ้านไปอีกสักเล็กน้อย


    เขตล่ายิ่งไกลจากหมู่บ้านมอนสเตอร์ที่พบจะเก่งขึ้น ระดับสูงขึ้นและฉลาดขึ้นอีกด้วย จนถึงระยะหนึ่งมอนสเตอร์จะมีเลเวลสูงสุดที่ห้าสิบ และเลยจากพื้นที่มอนสเตอร์เลเวลหาสิบไปมันจะเป็นโลกแห่งการผจญภัยของจริงแล้ว เพราะที่นั้นมอนสเตอร์จะมีระดับและเลเวลผสมปนเปกันไปหมด หากประมาทแม้เพียงเสี้ยววินาทีก็อาจจะตายได้ง่ายๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1678 จันทร์สีโลหิต (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 13:37
    คนที่งงนี่ไม่เคยจะอ่านชื่อตอนกันเลยสินะ ขนาดมีแทรกไปหลายตอนจนถึงขนาดนี้ เสี่ยวเอ้อเอาลูกตามันไปทิ้ง  (lli  0__0) 
    #1,678
    1
    • #1678-1 akira307(จากตอนที่ 130)
      4 มกราคม 2560 / 14:50
      พวกเจ้ามีตา หาดูชื่อตอนไม่ 5555
      #1678-1
  2. #1494 inasba (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 15:55
    น่าจะแยกตอนพิเศษออกไปอีกตอนนะครับนิ เกือบงง
    #1,494
    0
  3. #1483 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 13:29
    สู้ไปต่อ...
    #1,483
    0
  4. #1480 Gnuh (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 13:06
    ขอบคุณครับ
    #1,480
    0
  5. #1445 Anan Kiatti (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 13:15
    ตอนพิเศษสั้นจัง
    #1,445
    0
  6. #1443 Phukit415 (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 06:10
    นี่มันเรื่องแตกยอดแตกหน่ออะไรกันครับ หรือไรท์หมดมุกแต่งเรื่องเดิมต่อแล้ว ทำกันได้นะ... ถ้าแต่งต่อไม่ได้ก็ยืดเวลาลงไปสักหน่อยคงไม่มีคนบ่นแบบผมแน่ แต่นี่อยู่ๆแทรกเรื่องที่อ่านแล้ว งง ก็จบกันนะ ลาขาดเลย #เวลา #เสียความรู้ !!
    #1,443
    1
    • #1443-1 yourgame3(จากตอนที่ 130)
      4 ธันวาคม 2559 / 08:28
      ก็เนื้อเรื่องพอเศษของเด็กที่สลับร่างกับพระเอกไงครับ ผมก็จำได้นะว่ามีตั้งหลายตอนต่อๆกัน ลืมหรอครับ
      #1443-1
  7. #1442 pkcomza (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 00:35
    อยากอ่านเนื้อเรื่อง หลักอาาาาาา
    #1,442
    0
  8. #1441 songponkh35 (จากตอนที่ 130)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 00:18
    เริ่มจะงง สลับไปมา ทำไมไม่เอาเรื่องคนใดคนหนึ่งไปเลยแล้วเพิ่มตอนพิเศษของจูเนียร์ไปแทนล่ะคับ
    #1,441
    0