ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 123 : พิธีจบการศึกษา (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,969
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    26 พ.ย. 59

บทที่ 3 : พิธีจบการศึกษา (2)




    การตกเป็นเป้าสายตาของคนนับพันในงานฉลองพิธีจบการศึกษาของโรงเรียนหลวงอเคเซีย ไม่ได้ทำให้ครรชิตรู้สึกวิตกกังวลหรือประหม่าแม้สักเลฌกน้อย เขาออกจะชินชากับการถูกจ้องมองเช่นนี้ด้วยซ้ำ เพราะครั้งหนึ่งเขาถูกผู้คนนับล้านจ้องมองมาแล้ว


    แม้เขาจะไม่มีอาการผิดปรกติ แต่ไม่ใช่กับลูกศิษย์ของเขาที่ตอนนี้กำลังจับแขนเขาแน่น และมีเหงื่อออกเล็กน้อยจนสังเกตได้อย่างชัดเจนว่าเธอรู้สึกประหม่าแค่ไหน จนเขาต้องให้กำลังใจและปลอบเธออยู่เรื่อยๆ


    พวกเขาเดินตรงไปยังซุ้มทางเข้า โดยมีชายหนุ่มอยู่ตรงกลางเป็นเหมือนศูนย์รวมของหญิงสาว โดยมีลูกศิษย์ของเขาอยู่ที่ด้านหน้าเยื่องไปขวาเล็กน้อย และคู่หมั้นทั้งสองประกบข้างและคล้องแขนเขาเอาไว้ แล้วมีเมดสาวที่อยู่ในชุดเดรสสีแดงกำลังเดินตามพวกเขาอยู่ไม่ห่าง


    ทุกคนเดินผ่านซุ้มพร้อมกับลงทะเบียนผู้เข้าร่วมงาน ถึงแม้คนที่ลงชื่อจะมีเพียงลิลลี่เพียงคนเดียว แต่ทุกคนก็ต้องถูกตรวจสอบบัตรแสดงตนและลงบันทึกเอาไว้เช่นกัน เพื่อป้องกันการลักลอบเข้ามาก่อเหตุวุ่นวายภายในงาน


    เมื่อผ่านซุ้มลงทะเบียนไปแล้ว พวกเขาก็ได้รับเข็มกลัดเล็กๆที่มีสัญญาลักษณ์ของโรงเรียนมา โดยของลิลลี่จะเป็นสีทองซึ่งแสดงถึงผู้จบการศึกษาในปีนี้ สีเงินสำหรับผู้เข้าเยี่ยมชมที่ตอนนี้มีครรชิต เมย์และลูน่าเป็นสวมใส่ และสุดท้ายสีม่วงอมแดงสำหรับศิษย์เก่า ซึ่งผู้ที่สวมมันในตอนนี้ก็คือโรสแมรี่เพียงคนเดียว


    ภายในงานตอนกลางวันนั้น ถนนเส้นยาวที่นำไปหอประชุมเต็มไปด้วยซุ้มและนิทรรศการอยู่สองฝากฝั่ง นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมประจำตึกพักและหอพักอีกด้วย ซึ่งสำหรับกิจกรรมของตึกพักและหอพักก็จะเป็นเกมเสี่ยงดวงเป็นส่วนใหญ่ ทั้งปาเป้า ทายบอลหรือแม้กระทั่งไพ่


    มีกิจกรรมไม่มากที่จะแตกต่างไปจากนี้ เช่น พวกการแข่งขันงัดข้อหรือทดสอบพลังกำลัง สำหรับกิจกรรมพวกนี้มักจะได้รับความนิยมจากพวกศิษย์เก่าและศิษย์ปัจจุบันเป็นอย่างมาก


    ส่วนพวกผู้เยี่ยมชมจะชอบกิจกรรมที่ทางโรงเรียนและคณาจารย์เป็นผู้จัดมากกว่า ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องราวของผลงานการวิจัยของพวกนักเรียน ภารกิจที่นักเรียนผู้โดดเด่นในแต่ละปีและการประลองประจำปีสำหรับผู้ที่กำลังจะจบการศึกษา


    ในตอนนี้กลุ่มคนทั้งห้าคนได้เดินไปตามถนนหลัก เพียงเพื่อไปลงทะเบียนสำหรับการประลองของลิลลี่ ซึ่งเป็นการประลองกันระหว่างศิษย์ที่กำลังจะจบ เพื่อเป็นการจัดอันดับเป็นครั้งสุดท้าย ส่วนมากจะเป็นการประลองแบบเรียบง่าย เพราะมันก็ไม่ค่อยมีผลกับการตัดสินที่หนึ่งของปีการศึกษาสักเท่าใด


    ส่วนใหญ่แล้วการประลองนี้จะจบลงในเวลาช่วงเช้า และในช่วงบ่ายทุกคนก็จะไปเตรียมตัวสำหรับงานเต้นรำในตอนกลางคืน


    ครรชิตเดินนำสี่สาวไปยังโต๊ะลงทะเบียนที่ประดับตกแต่งด้วยดาบและโล่ ซึ่งเด่นสะดุดตามากที่สุดในงานนี้แล้ว เพราะที่อื่นเต็มไปด้วยดอกไม้และของสวยงาม แต่บริเวณนี้และโดยรอบกลับเต็มไปด้วยโลหะ ทั้งดาบ โล่และชุดเกราะ


    "สวัสดีค่ะ ท่านใดเป็นผู้ลงทะเบียนค่ะ โปรดแสดงบัตรแสดงตนพร้อมสาขาหลักด้วยค่ะ" เด้กสาวที่ดูจากภายนอกอายุราวๆสิบห้าสิบหกปี แต่น่าจะมีอายุเพียงสิบสองสิบสามปีเท่านั้นเป็นผู้กล่าวต้อนรับและถามคำถามกับพวกเขา


    "เป็นข้าเอง นี้บัตร ส่วนสาขาก็การต่อสู้ด้วยเวทมนตร์และการบริหาร" ลิลลี่ยื่นบัตรไปให้ ก่อนที่จะรอเด็กสาวตรงโต๊ะลงทะเบียนตรวจสอบ


    เด็กสาวรับบัตรของลิลลี่ไป ก่อนจะนำมันไปทาบกับแผ่นหยกสีเขียวอันหนึ่ง มันเรื่องแสงออกมาเป็นข้อมูลบนแผ่นโลหะข้างๆมันอีกที ข้อมูลทำให้เด็กสาวผู้รับลงทะเบียนตกใจเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


    "ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ การแข่งขันของชั้นเรียนการต่อสู้ด้วยเวทมนตร์จะเป็นการแข่งขันยิงเวทย์ต่อเนื่อง ส่วนการแข่งขันของการบริหารปีนี้จะเป็นการเล่นเกมกระดานพ่อค้าและเจ้าเมืองค่ะ" เธอส่งแผ่นกระดาษเท่าเอสี่และบัตรแสดงตนมาให้พวกเขา ก่อนจะหันไปลงทะเบียนแข่งขันให้กับคนอื่นที่รออยู่


    พวกเขาเดินออกจากที่นั้น แล้วเดินทางไปยังอาคารเรียนของลิลลี่ ซึ่งมันอยู่ด้านหลังหอประชุมไปอีกเกือบหนึ่งกิโลเมตร และยังเต็มไปด้วยต้นไม้ยืนต้นสูงใหญ่หลากหลายสายพันธุ์ ซึ่งต่างจากบริเวณอื่นที่เป็นเพียงต้นไม้ธรรมดาทั่วไป ไม่ใช่ต้นไม้ที่แผ่พลังมานาออกมาหนาแน่นเช่นบริเวณนี้


    ในระหว่างทางเดินเขาก็สอบถามถึงวิธีแข่งขันทั้งสองแบบจากลิลลี่ ซึ่งแทนที่เธอจะเป็นคนอธิบายให้เขาฟัง เธอกลับส่งแผ่นกระดาษนั้นมาให้แทน พร้อมกับจ้องมาที่ชายหนุ่มอย่างเงียบๆเสียนี้


    เขาจึงหยิกแก้มของเธอเบาๆ ก่อนจะเริ่มกางกระดาษออกมาเพื่อจะอ่านมัน ซึ่งมันก็สามารถเปลี่ยนไปได้หลายหน้าโดยใช้เพียงกระดาษแผ่นเดียว ด้วยการส่งพลังมานาลงไปพร้อมกำหนดหน้าที่ต้องการจะอ่าน แผ่นกระดาษจะเปลี่ยนเป็นหน้านั้นให้เอง


    ในหน้าแรกเป็นสารบัญพร้อมกับข้อมูลของเด็กสาว พร้อมกับวิธีการใช้แผ่นกระดาษนี้และกฏการใช้ต่างๆ เขาอ่านมันแบบผ่านๆแต่ก็ต้องประหลาดใจเล็กน้อยกับข้อมูลในแผ่นกระดาษนี้


    ลิลลี่เป็นถึงประธานกรรมการการค้าของชั้นปี มันเป็นกลุ่มการค้าที่นักเรียนต้องจัดตั้งขึ้นมา สำหรับการเรียนกาสอนในชั้นเรียนการบริหาร โดยหนึ่งกลุ่มจะมีทั้งหมดสามคน ทั้งสามคนจะต้องหาเงินและทำธุกิจขึ้นมาจากศุนย์ โดยไม่ได้รับความช่วยเหลือจากที่ใดทั้งสิ้น


    แน่นอนว่านี้เป็นการทำภารกิจเพื่อจบการศึกษา โดยธุรกิจยิ่งดียิ่งได้คะแนนประเมิณสูง แล้วยังมีการเล่นงานคู่แข่งได้อีกด้วย ซึ่งเด็กสาวจัดการควบรวมธุกิจหลายสิบกลุ่มเข้ามาเป็นของตัวเอง จนทำคะแนนจนถึงจุดสูงสุดไปแล้ว ซึ่งสามารถขอจบการศึกษาได้ในเวลาแค่ปีครึ่งเท่านั้น


    ส่วนในด้านการต่อสู้ด้วยเวทมนตร์โดยไม่ต้องมีข้อสงสัย เธอเป็นที่หนึ่งของชั้นเรียนอีกเช่นกัน ด้วยความที่เป็นถึงจอมเวทย์ธาตุคนเดียวของนักเรียนทั้งหมด ถึงแม้จะมีอีกหลายคนในชั้นเดียวเดียวกับเธอที่อยู่ในขั้นผู้เวทย์ธาตุขั้นสูง แต่ช่องว่างระหว่างชั้นมันสูงจนเกินไปจนไม่อาจจะเปรียบเทียบกันได้


    นอกจากนี้ยังมีข้อมูลของชมรมและภารกิจของทางโรงเรียนอีกหลายหน้า แล้วข้อมูลที่เขาอ่านมามันเป็นเพียงแค่หน้าแรกที่รวมผลงานดีที่สุดในสาขาหลักเท่านั้น ในสาขาอื่นที่เธอลงเรียนก็ยังไม่ได้อ่านสักนิดเดียว


    "เก่งจริงนะตัวแค่นี้ แล้วไม่โดนเพื่อนหมั่นไส้เอาหรือไง ลิลลี่" เขาถามเธออย่างหยอกเย้าและไม่จริงจังมากนัก


    "ใครหาเรื่องหรือพยายามกลั่นแกล้ง ข้าจัดการพวกมันไปหมดแล้ว ก็ไม่เห็นว่าจะมีใครหมั่นไส้ข้านะพักหลังมานี้" ลิลลี่ตอบพร้อมกับเชิดหน้าอย่างถือดี จนทำให้โรสแมรี่และครรชิตอดที่แกล้งเธอไม่ได้ จึงถึงดึงแก้มไปกันคนละข้าง จนเจ้าตัวบ่นอิบอุบเบาๆ ซึ่งเรียกเสียงเหราะให้กับคนทั้งกลุ่มเลยทีเดียว


    เมื่อเขากลับไปให้ความสนใจกับข้อมูลการแข่งขันต่อ เขาก็ข้ามเรื่องส่วนตัวและชีวิตในรั้วโรงเรียนของเธอไป แล้วมุ่งความสนใจไปยังวิธีการแข่งขันทั้งสอบแบบนั้นอย่างจริงจัง


    การยิงเวทย์ต่อเนื่องไม่ได้เป็นการแข่งขันที่ยากอะไรมากนัก เป็นการร่ายเวทย์บอลธาตุออกมาแล้วโจมตีให้ถูกเป้า แล้วสร้างความเสียหายให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ในหนึ่งครั้ง ซึ่งในหนึ่งครั้งจะร่ายเวทย์กี่บทก็ได้ แต่เมื่อลูกบอลเวทย์ลูกแรกออกไปแล้วก็จะไม่มีการร่ายเวทย์เพิ่มแต่อย่างใด


    นั้นทำให้ผู้แข่งขันต้องหน่วงเวทย์เอาไว้ ก่อนจะปล่อยโจมตีไปในครั้งเดียว ซึ่งถือว่าเป็นเทคนิคพื้นฐานที่นักเวทย์ต้องเรียนรู้ เพื่อรับมือกับสถานการณ์ต่างๆที่จะเปลี่ยนไปตลอดเวลา


    ส่วนเป้าโจมตีก็เป็นหินเวทมนตร์ที่เรียกว่า'อุโรโบรอส' มันเป็นหินที่มีรูปร่างเหมือนงูสองตัวไล่กินหางของอีกตัว มันเป็นหินเวทมนตร์หายากแต่กลับแทบจะไม่มีค่าใดๆ นอกจากเป็นตัวชีวิตของความเสียหายทางเวทมนตร์เท่านั้น


    ตามประวัติการค้นพบนั้น เป็นของที่จอมเวทย์คนหนึ่งในพันปีที่แล้วไปพบเข้า มันเป็นหินที่มีรูปร่างเป็นงูสองตัวไล่กินหางของอีกฝ่าย ซึ่งตรงกลางของก้อนหินเป็นพื้นหินที่ดูเงางามเป็นอย่างมาก มันมีไอมานาไหลเวียนอยู่ภายในไม่น้อย แต่มันกลับไม่สามารถดูดซับหรือใช้งานอะไรมันได้


    หินอุโรโบรอสนี้มีความแข็งแรงและทนทานเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะถูกทำลายด้วยวิธีไหนก็ไม่เกิดรอยขีดข่วนทั้งสิ้น มีเพียงผิวหน้าที่จะเปลี่ยนไปหลังจากได้รับการโจมตีเข้าไป ซึ่งมันจะแสดงออกมาเป็นตัวเลขบนผิวหินที่เงางาม


    นับแต่นั้นมากหินอุโรโบรอสที่ถูกพบทุกก้อน ก็ถูกนำเอาไปเป็นเป้าทดสอบพลังโจมตีของเวทมนตร์อยู่เสมอๆ และมีบางครั้งก็มีพวกกล้าบ้าบินใช้มันเป็นโล่ในสนามรบเช่นกัน ด้วยความแข็งแรงและทนทานของมัน แต่มันกลับมีน้ำหนักที่มากขึ้นตามจำนวนตัวเลขหลังโดนโจมตีจากเวทมนตร์ ทำให้มักมีผู้ที่ตามจากการถูกมันทับตายอยู่ไม่น้อย


    สำหรับการทดสอบนี้ก็เป็นการโจมตีไปที่หินอุโรโบรอสนี้ เพื่อวัดคะแนนการโจมตีจากเวทมนตร์ ยิ่งได้คะแนนเยอะเท่าใดก็ยิ่งได้รับคะแนนประเมิณจากคณาจารย์มากเท่านั้น


    ส่วนเกมกระดานพ่อค้าและเจ้าเมือง มันก็คล้ายกับเกมเศรษฐีที่เขารู้จักผสมไปด้วยหมากรุกที่ต้องวางแผนการเดินให้ดี ซึ่งทำให้มันมีการแข่งขันที่ดูสมจริงและใช้เวลาเล่นที่นานมาก กระดาษหนึ่งอาจจะใช้เวลาตั้งตั้งสามสิบนาทีไปจนถึงสามชั่วโมง ขึ้นอยู่กับความเด่งกาจในการบริหารเงินทุน


    เกมจะเริ่มเดินเหมือนกับการเล่นกระดานหมากรุก ด้วยการสลับกันเดินหมากแล้วรุกเข้าไปยึดครองพื้นที่ของอีกฝ่าย หมากหนึ่งตัวเป็นทหารและสินค้าอย่างใดอย่างหนึ่ง เมื่อเข้าสู่พื้นที่ของฝากตรงข้ามก็ต้องทำสงครามทางการทหารหรือทางเศรษกิจ เมื่อชนะจะยึดครองพื้นที่ของอีกฝั่ง ใครหมดพื้นที่หรือไม่มีเบี้ยให้ใช้ก็ถือว่าแพ้


    นี้เป็นเกมที่พวกขุนนางและพ่อค้าชอบเล่นกันเป็นอย่างมาก เช่นเดียวกับพวกราชวงค์และคนใหญ่คนโตทั้งหลาย เพราะมันเป็นเกมที่ชิงไหวชิงพริบและเป็นการฝึกวางกลยุทธ์ที่ดี


    เขาเคยเห็นกระดาฯสำหรับการเล่นมาก่อนในบ้านพักตระกูลแอสลาส แต่เขาไม่ได้ให้ความสนใจแก่มันมากสักเท่าใด และยังเคยเล่นท่านลุงกับท่านป้าเล่นกันอยู่พักใหญ่เหมือนกัน ซึ่งเขาก็ไม่ค่อยรู้มากนักว่ต้องเล่นยังไงบ้าง เพราะแค่อ่านข้อมูลก็ทำให้เขางงกับการเล่นแล้ว


    ไหนจะต้องบริหารเบี้ยของตนให้ดี ไหนจะต้องกันการบุกรุกของฝ่ายตรงข้ามแถมยังต้องพยายามบุกเข้าไปอีก ถึงจะบุกเข้าไปได้ก็ต้องเอาชนะเบี้ยของฝ่ายตรงข้ามให้ได้อีก เป็นอะไรที่ยุ่งยากและซับซ้อนเป็นอย่างยิ่ง


    เมื่อเขาอ่านจบ ก็เป็นเวลาเดียวกับที่พวกเขาได้ที่นั่งพักสักที มันเป็นโต๊ะน้ำชาสำหรับนั่งพักผ่อนใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ซึ่งรอบข้างก็เต็มไปด้วยโต๊ะน้ำชาเช่นนี้นับสิบโต๊ะกระจายอยู่รอบๆต้นไม้นี้


    "ใครเป็นคนตั้งแบบนี้นะ ช่างรู้จักเอาใจและเรียกเงินจากแขกอย่างแนบเนียนเสียจริง" ครรชิตพูดยิ้มๆ พร้อมกับหยิบเอากาน้ำพร้อมกับใส่เงินลงไปหลายสิบเหรียญจิตอสูร ซึ่ีงแลกมากับการที่น้ำในการได้รับการเติมเต็ม พร้อมกับใบชาหลายชนิดในกล่องเล็กๆผุดขึ้นมาจากโต๊ะ


    "ช่วยไม่ได้หรอกค่ะ คนในตึกนี้เป็นพวกพ่อค้าหัวใสทั้งนั้น จะไปใครก็ได้ในหมู่นักเรียนของที่นี้นั้นแหละ" ลิลลี่ยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ แต่กลับแอบยิ้มอย่างเงียบๆ


    ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเจ้าเด็กสาวจอมแสบลิลลี่คนที่นั่งข้างๆเขานี้เอง เพราะแทบจะไม่ได้ที่ผู้ที่สนใจจะเรียนเวทย์ในโรงเรียนที่เน้นไปทางด้านการบริหารบ้านเมืองเช่นนี้ ส่วนมากคนที่นี้ก็มักจะเป็นเพียงพวกลูกพ่อค้าและขุนนางที่สนใจด้านการค้าเท่านั้นที่เข้ามาเรียน


    ส่วนลูกขุนนางที่ต้องรักษาตำแหน่งของตระกูลมักจะเรียนในโรงเรียนเวทย์และโรงเรียนการทหารมากกว่า เพราะสองโรงเรียนนั้นสอนทั้งด้านการบริหารบ้านเมืองและกลยุทธ์ทางการสงครามอีกด้วย ไม่ใช้การบริหารธุรกิจเช่นที่นี้


    ใกล้เวลาแข่งขันที่กำหนดไว้ พวกเขาก็ยังคงนั่งจบชาและพูดคุยถึงการแข่งขันลิลลี่ไปด้วย ถึงแม้เธอจะบอกว่าไม่มีปัญหาแต่พวกเขาก็ไม่อาจจะว่างใจได้มากนัก เพราะเธอเป็นที่อ่อนต่อโลกไปหน่อยและคู่แข่งก็มีแต่พวกที่เก่งพอๆกับเธอ แต่พวกมันกลับมีเล่ห์เหลี่ยมที่มากกว่าทั้งนั้น ซึ่งเป็นพวกที่เธอไม่สามารถควบรวมธุกิจมาได้ทั้งสิ้น


    เมื่อถึงเวลาแข่งขัน พวกเขาก็เดินไปส่งเธอที่สนามทดสอบที่อยู่ใกล้กับที่ลงทะเบียนแข่งขัน พร้อมกับเป็นการไปเชียร์เด็กสาวไปในตัว


    ในสนามแข่งขันสำหรับการแข่งขันยิงเวทมนตร์ต่อเนื่อง หลังจากผ่านไปหลายรอบ ผู้ที่มีคะแนนนำจากการประเมิณของหินอุโรโบรอสอยู่ที่หนึ่งพันสองร้อยเจ็ดแต้ม ซึ่งเป็นของชายหนุ่มคนหนึ่งที่เป็นผู้ใช้เวทย์ธาตุไฟ การโจมตีของเขาเกิดขึ้นสิบเจ็ดลูกต่อเนื่อง ซึ่งถือว่ายอดเยี่ยมสำหรับคนหนุ่มอายุเท่าเขา รองลงมาก็มีคะแนนน้อยกว่าเขาเพียงไม่กี่ร้อยแต้มเท่านั้น


    เมื่อมาถึงรอบของลิลลี่ เธอทำเพียงแค่โบกมือไปมาอย่างรวดเร็วและหลายรอบ ที่ข้างกายของเธอก็ปรากฏลูกบอลสีเขียวสดใสนับสิบลูกและยังคงเพิ่มขึ้นต่อเนื่องตามจำนวนการโบกมือของเธอ จนถึงลูกที่สามสิบเธอก็หยุดลงและสบัดมือไปทางหินอุโรโบรอส


    ผู้ชมรอบสนามประลองตาอ้าปากค้างไปแล้วสำหรับคนที่ไม่รู้จักเธอ แต่สำหรับคนที่เคยเห็นความสามารถและได้ยินชื่อเสียงของเด็กสาวมาบ้างและ พวกเขาก็แค่ประหลาดใจเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพราะตามที่พวกเขาได้ยินมา เธอมีความสามารถมากกว่านี้มากมายนัก


    "เก้าหมื่นเจ็ดพันสีร้อยหกสิบเอ็ดแต้ม!" เสียงของผู้ตรวจสอบหินอุโรโบรอสประกาศขึ้น พร้อมกับเสียงโห่ร้องของฝูงชน นี้นับเป็นครั้งแรกที่พวกเขาเคยเห็นนักเรียนทดสอบกับหินนี้แล้วได้รับการประเมิณสูงขนาดนี้ เพราะส่วนมากเขาจะเห็นพลังระดับนี้จากพวกอาจารย์และศิษย์เก่าเท่านั้น


    สิ้นเสียงของผู้ตรวจสอบ ลิลลี่ที่เดินลงมาจากเวทีก็เดินตรงมายังกลุ่มครรชิต ก่อนที่พวกเขาจะหันหลังแล้วเดินออกไปโดยไม่สนสายตาและเสียงตะโกนของผู้คนรอบข้าง แล้วกลับไปรอที่โต๊ะน้ำชาตัวเดิมที่ต้องเสียเงินจ้องโต๊ะเอาไว้อย่างแพง



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1388 jasweem (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 20:50
    ขอบคุณครับ
    #1,388
    0
  2. #1386 Gnuh (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 12:10
    ขอบคุณครับ
    #1,386
    0
  3. #1378 neschan (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 17:08
    รออ่านตอนหน้าค่า

    #1,378
    0
  4. #1377 kamol1122 (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 16:34
    สนุกมากครับ
    #1,377
    0
  5. #1376 inasba (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 15:50
    ขอบคุณครับ
    #1,376
    0
  6. #1375 phairatw (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 15:50
    ขอบคุณครับ
    #1,375
    0
  7. #1374 cutehell (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 15:19
    รุ้สึกมันขาดความตื่นเต้นจังเรื่องนี้
    #1,374
    0
  8. #1373 บีเลตต้า นุ (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 15:10
    ง่ะ...อยากเห็นพระเอกโชว์บ้างอะไรบ้าง
    #1,373
    0