ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 121 : ของขวัญจากแดนไกล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    24 พ.ย. 59

บทที่ 3 : ของขวัญจากแดนไกล




    เช้าวันต่อมา


    พวกเขาทั้งห้าคนได้มานั่งคุยกันอยู่ตรงห้องรับแขก หลังจากที่ทุกคนตื่นขึ้นมาในตอนเช้า และร่วมรับประทานอาหารเช้ากันเรียบร้อยแล้ว พวกเขาก็มานั่งคุยเล่นกันที่ห้องรับแขกแห่งนี้


    แม้อากาศด้านนอกจะเหมาะแก่การไปนั่งเล่นในสวนก็ตาม แต่ทว่าวันนี้กลับมีความอึกทึกครึกโครมอยู่นอกรั้วบ้านเป็นระยะๆ ทำให้พวกเขาต้องมานั่งคุยกันอยู่ในห้องรับแขก พร้อมกับจิบชาและกินของทานเล่นไปด้วย


    ในห้องตอนนี้ประกอบไปด้วย เจ้าของบ้านหลังนี้'ครรชิต' ลูกศอษย์ของเขา'เมย์' คู่หมั้นของเขา'โรสแมรี่และลิลลี่' และคนสุดท้ายเมดส่วนตัวของเขา'ลูน่า' ทุกคนนั่งอยู่บนโซฟารับแขก โดยแบ่งที่นั่งเป็นสองฝั่ง ทางฝั่งชายหนุ่มจะมีเพียงเขาและลูกศิษย์ที่นั่งอยู่ด้วยกัน ส่วนอีกฝั่งก็เป็นคู่หมั้นและเมดสาวที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ที่เตี้ยกว่าเล็กน้อย


    นอกจากพวกเขาทั้งห้าคนแล้ว ภายในห้องยังมีพ่อบ้านโฮซาเอลที่คอยเติมชาและขนมให้พวกเขา และยังมีแม่บ้านอีกสองคนที่คอยเข็นอาหารว่างมาให้เป็นระยะ


    ทุกคนต่างพูดคุยถึงเรื่องราวที่ผ่านมาของตัวเอง ตั้งแต่เมื่อสองปีก่อนที่พวกเขาแยกจากกันไป โดยมีฝั่งของสามสาวเป็นผู้เล่าเรื่องมากกว่าทางฝั่งของครรชิต เพราะทางฝั่งของครรชิตเล่าเรื่องราวย่อๆไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ทำให้เรื่องที่จะเล่าก็มีเพียงสิ่งที่สามสาวถามเท่านั้น


    "ตอนนี้พวกข้าเป็นจอมเวทย์เต็มตัวแล้ว งานที่พวกเราต้องรับผิดชอบมันมากมายเหลือเกิน" เสียงบ่นของโรสแมรี่มาพร้อมกับเสียงนับสนุนจากน้องสาวของเธอ


    "ใช่เลยค่ะ พี่จูเนียร์ พวกเราทำงานกันตัวเป็นเกลียวเลยอ่ะ แถมในกลุ่มกก็มีแต่ตาแก่ไม่ก็ยายแก่ทั้งนั้นเลย ไม่มีพวกคนรุ่นใหม่แบบพวกเรามั้งเลย มองไปทางไหนก็มีแต่คนหัวโบราณ" ลิลลี่ทำหน้าย่น


    "แถมการร่ายเวทย์ก็นานจนแทบจะไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย พอพวกเราใช้เวลาด้วยการย่อเวทย์ พวกมันก็บ่นนู้นนี้นั้นทั้งวัน จนแทบจะสติแตกกันทั้งกลุ่ม"


    "จะมีก็แต่คนรุ่นพ่อแม่เรานั้นแหละพี่จูเนียร์ ที่พอจะคุยและอยู่รวมกันได้อย่างปรกติสุข" ลิลลี่เล่นกับแท่งน้ำแข็งที่เสกไปมาอย่างลื่นไหล


    การที่ลิลลี่เล่นกับแท่งน้ำแข็งได้อย่างเรียบลื่นเช่นนี้ แสดงให้เห็นว่าเธอเข้าสู่ขั้นจอมเวทย์อย่างแท้จริงแล้ว เมื่ออยู่ในขั้นจอมเวทย์นอกจากจะมีพลังมานามากพอจะใช้มหาเวทย์ได้แล้ว คนคนนั้นยังสามารถควบคุมธาตุหลักของตนได้ตามใจนึกอีกด้วย


    แต่ปริมาณพลังเวทย์ที่ใช้ได้ตามใจนึกก็ไม่มากไปกว่าเวทย์ระดับต่ำ เช่นพวกลูกบอลธาตุ ลูกศรและพวกหอกธาตุ เป็นต้น สำหรับพวกเวทย์ระดับกลางก็สามารถควบคุมได้ดีเยี่ยม จนสามารถสร้างเป็นเวทย์ต่อเนื่องได้ด้วย


    สำหรับครรชิตที่ควบคุมธาตุดังใจนึกได้หลายธาตุพร้อมกัน เขาอยู่ในขั้นจอมเวทย์ที่พิเศษกว่าจอมเวทย์ทั่วไปเป็นไหนๆ ไม่เพียงจะมีหลายธาตุให้เลือกใช้ เขายังสามารถใช้ทุกธาตุที่เขาใช้ได้ทุกธาตุพร้อมๆกันอีกด้วย


    ส่วนในเรื่องมหาเวทย์นั้นเขามีอยู่แล้วเจ็ดบทโดยเป็นของธาตุดินสามบท ธาตุไม้สองบทและที่เหลือเป็นธาตุมืด ส่วนธาตุลมและไฟเขายังไม่ได้เลือกฝึกมหาเวทย์สักบทเลย เนื่องจากเวลาในการทำความเข้าใจในวงจรเวทย์นั้นไม่คอยมีสักเท่าใด


    "ลำบากพวกเจ้าแย่เลยสินะ ทางฝั่งข้า พวกเรามีอิสระเสรีเป็นอย่างมากในการเดินทางไปทั่วทุกพื้น ผจญภัยไปยังดินแดนที่น่าอัศจรรย์ใจ และต้องยุ่งเกี่ยวกับอำนาจทางการเมืองมากนัก" ครรชิตพูดไปยิ้มไป ซึ่งมันเรียกสายตาตัดพ้อจากสองพี่น้องได้เป็นอย่างดี


    "แล้วลูน่าละ เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง ฝึกไปถึงไหนแล้วล่ะ" เขาเมินสายตาของสองสาว ก่อนจะหันไปถามเมดสาวที่กำลังกั้นยิ้มอยู่


    "ดิฉันไม่ได้ลำบากอะไรมากนักหรอก ชีวิตออกจะสุขสบายเสียด้วยซ้ำเจ้าค่ะ แต่การฝึกฝนข้าถึงทางตันตามที่นายท่านบอกไว้เลย เจ้าค่ะ" ลูน่าพูดออกมา พร้อมกับสีหน้าที่เศร้าสร้อยเล็กน้อย เพราะตนเองติดอยู่ขั้นผู้ใช้เวทย์ธาตุขั้นสูงมาถึงหนึ่งปีเต็มแล้ว ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่อาจจะผ่านไปยังขั้นจอมเวทย์ได้


    พัฒนาการของสามสาวนับว่ารวดเร็วกว่าคนปรกตินับสิบเท่า แต่พวกเธอกลับไม่ได้มีความพอใจใผลลัพธ์เช่นนี้เลย โดยเฉพาะลูน่าที่ถึงทางตันก่อนใครเพื่อน จนติดแหงกอยู่ในขั้นผู้ใช้ธาตุเท่านั้น


    พวกเธอใช้เวลาเพียงหนึ่งปีก็เข้าสู่ขั้นผู้ใช้เวทย์ธาตุขั้นสูง ทั้งสองสาวพี่น้องใช้เวลาอีกไม่กี่เดือนก็ก้าวสู่ขั้นจอมเวทย์ แต่สำหรับลูน่าแล้ว ด้วยความที่เธอเป็นพวกโนเลสมาก่อน หลังจากทะลวงเม็ดพลังมานาได้แล้ว ก็ไม่สามารถพัฒนาต่อจากขั้นผู้ใช้เวทย์ธาตุขั้นสูงได้


    เส้นแบ่งระหว่างผู้ใช้เวทย์ธาตุและจอมเวทย์ คือพลังมานาจำนวนมากที่ใช้ออกมาในครั้งเดียว แปลงมันเป็นพลังเวทย์แล้วร่ายมหาเวทย์ออกมา ด้วยการจะทำเช่นนั้นได้ต้องมีทางผ่านของมานาบนเม็ดพลังจำนวนมาก เพื่อจะปลดปล่อยพลังมานาปริมาณมากในคราวเดียว


    แต่เพราะลูน่ามีเพียงทางผ่านมานาเพียงหนึ่งทางเดียวเท่านั้น ทำให้ความสามารถของเธอถูกจำกัดลงไป ทำให้เปล่งประสิทธิภาพได้เพียงขั้นผู้ใช้เวทย์ธาตุขั้นสูง


    "ลองทะลวงเม็ดพลังมานาอีกสักรอบดูไหม ถ้าทะลวงได้อีกสักครั้งสองครั้ง เจ้าน่าจะมีทางผ่านมานามากพอจะใช้พลังมานาแปลงเป็นพลังเวทย์สำหรับมหาเวทย์ได้อยู่นะ" เขาพูดออกมาหลังจากครุ่นคิดอยู่สักพัก


    "อะไรคือการทะลวงเม็ดพลังมานาหรือค่ะ ท่านอาจารย์" เมย์ถามออกอย่างสงสัย เพราะเธอเพิ่งได้ยินสิ่งนี้เป็นครั้งแรก


    "ข้ายังไม่ได้บอกเจ้าสินะ ลูน่าเคยเป็นโนเลสมาก่อนนะ ข้าได้ใช้วิธีบ้างอย่างทำให้เธอสามารถใช้พลังมานาได้เช่นคนปรกติ" เขาพูดออกมา พร้อมกับยิ้มแย้มอย่างมีความสุขเล็กๆ เพราะมันเป็นความสำเร็จครั้งในการใช้พลังปราณกับผู้อื่น


    "ทำอย่างไรหรอค่ะ ข้าไม่เคยได้ยินถึงวิธีการทำแบบนี้ได้เลยนะค่ะ ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนก็ตามที" เด็กสาวเอียงคอถามอย่างสงสัย


    "จะพูดยังไงดีนะ เอาเป็นว่ามันเป็นพลังพิเศษคล้ายกับพลังมานาของเจ้าก็ได้ แต่มันลึกซึ้งและแข็งแกร่งกว่ามาก" ยิ่งเขาอธิบายเด็กสาวยิ่งสงสัยมากขึ้นไปอีก


    "ถ้าอย่างนั้นดูเอาเองละกัน ช่วยหน่อยนะทั้งสามคน" เขาหันไปร้องของสาวสวยที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของเขา


    ทุกคนมองไปที่ครรชิตแล้วให้เล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าให้แก่กันเพื่อส่งสัญญาณเตรียมตัวถึงกัน เริ่มจากโรสแมรี่ที่รีดเร้นพลังลมปราณออกมาจากร่างกาย เพื่อเสริมสมรรถภาพทางร่างกายของตน จนร่างกายของเธอถูกปกคลุมไปด้วยแสงสีม่วงจางๆ เหมือนกับร่างกายของผู้ฝึกวิถีนักับในขั้นจอมศาสตรวุธ ที่ร่างกายของเขาจะมีมานาป้องกับตัวอยู่ตลอดเวลา


    ในขณะที่สองสาวที่เหลือ พวกเธอก็มีร่างกายที่ปกคลุมไปด้วยพลังลมปราณสีม่วงเช่นกัน ต่างกันที่ความเข้มของสีลมปราณที่อ่อนเข้มไม่เท่ากัน ในส่วนของลูน่านั้นมีสีเข้มกว่าคนอื่นอย่างเห็นได้ชัด


    หลังจากนั้นพวกเธอก็ใช้พลังลมปราณก้อนใหญ่ จ่ายพลังลมปราณไปยังเม็ดพลังลมปราณหนึ่งเม็ดจากหลายเม็ดของพวกเธอ นั้นทำให้ข้างกายของพวกเธอทั้งสามคนปรากฏสัตว์เวทขึ้น โดยพวกมันมีหนึ่งตัวต่อสาวหนึ่งคน


    พวกมันมีรูปร่างต่างกันไปตามที่เด็กสาวทั้งสามคนเรียกมา โดยของโรสแมรี่เป็นหงส์น้ำแข็งสัตว์เวทระดับสาม มันเป็นหงส์ที่มีขนและร่างกายประกอบขึ้นจากน้ำแข็ง ตัวของมันมีขนาดพอๆกับหญิงสาวผู้เรียกมันออกมา มันนอนหมอบอยู่ด้านข้างของเธออย่างหยิ่งทรนง


    สัตว์เวทของลิลลี่กลับเป็นแมวป่าหิมะสีขาว มันมีขนาดตัวเท่ากับวัวหนุ่มเลยทีเดียว ร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่ซ้อนอยู่ใต้ขนสีขาวฟูๆของมัน มันมีหน้าตาคล้ายกับแมวทั่วไปแต่ทั่วทั้งตัวเป็นสีขาวล้วน และมีขนาดใหญ่กว่าแมวปรกติหายเท่าเท่านั้นเอง


    ส่วนสัตว์เวทของลูน่าเป็นสิ่งที่ไม่ค่อยพบเจอในอาณาจักรแห่งนี้มากนัก มันเป็นภูตหิมะสี่ตา ซึ่งหาพบได้เฉพาะพื้นที่ที่มีอากาศหนาวเสียจนน้ำกลายเป็นน้ำแข็งในทันที และหนาวเย็นเสียจนไม่มีสิ่งใดอาศัยได้อยู่เลยนอกจากพวกภูตหิมะทั้งหลาย


    โดยภูตพวกนี้จะมีลักษณะเป็นเด็กจิ้มลิ้มขนาดตัวเท่ากับลูกเจี๊ยบเท่านั้น และแต่ละสายพันธุ์ก็จะมีรูปร่างหน้าตาต่างกันอีกด้วย โดยหน้าตาของพวกมันก็บ่งบอกถึงความสามารถพิเศษของพวกมันแตกต่างกัน เช่นภูตหิมะสี่ตาจะมีความสามารถในการตรวจจับระดับสูง พร้อมกับความว่องไวของสายตาที่ดีเยี่ยม สามารถพบการเคลื่อนไหวจากที่ไกลๆได้


    สัตว์เวทที่ถูกเรียกออกมานี้นับว่าแปลกประหลาดเสียยิ่งกว่าอะไร เพราะพวกมันต่างมีพลังมานาที่กล้าแกร่งยิ่งกว่าญาติของพวกมันในธรรมชาติเสียอีก ทุกตัวต่างมีชีวิตจิตใจเป็นของตัวเองอย่างชัดเจน นั้นทำให้เมย์ถึงกับตกตะลึงกับเรื่องที่เกิดขึ้น


    "นี้แหละพลังพิเศษที่ว่า มันมีชื่อเรียกว่า'ลมปราณ' เป็นอย่างไรบ้างพอจะเข้าใจบ้างหรือเปล่า" ครรชิตที่พูดออกมา ตัวเองก็เรียกสัตว์เวทเป็นงูมรกตที่มีขนาดใหญ่กว่าปรกติถึงสามเท่าออกมาเช่นกัน


    "แล้วข้าจะฝึกบ้างได้หรือเปล่าท่านอาจารย์" เด็กสาวถามอย่างตื่นเต้น แต่สีหน้าของครรชิตกลับไม่ได้ให้ความหวังเธอแม้แต่น้อย


    "เสียใจด้วยนะเมย์ เจ้าไม่สามารถฝึกได้ เพราะตอนนี้เจ้าอยู่ระหว่างพลังมานาและพลังลมปราณอยู่แล้ว แต่เจ้าไม่อาจจะฝึกแนวทางพลังลมปราณนี้ได้อย่างเต็มที่ ด้วยความที่เจ้าผูกมัดกับจิตวิญญาณของหมาป่าพฤษา เจ้าก็มีความสามารถเรียกมันออกมาได้เช่นกัน ไม่ใช่โดยการสร้างร่างของมันออกมาแต่เป็นการผสานร่างกับมันแทน" ด้วยคำอธิบายก็ทำให้สีหน้าผิดหวังของเธอดีขึ้นมาบ้าง


    "ในตอนนี้เจ้าก็สัมผัสได้ถึงพลังแปลกๆที่คล้ายกับกระแสลมไหลเวียนในร่างกายใช่หรือไม่ นั้นก็คือพลังลมปราณเพียงแต่มันเบาบางกว่าที่พวกข้าใช้เล็กน้อย เมื่อเจ้าฝึกควบคุมและสร้างความหนาแน่นมันให้มากพอเจ้าก็อาจจะสร้างร่างจำแลงของหมาป่าพฤษาออกมาได้ แต่มันไม่มีชีวิตจิตใจเป็นของตัวเองมีเพียงแต่เจ้าที่ต้องควบคุมมัน" สีหน้าของเด็กสาวกลับมาชีวิตชีวาอีกครั้งหลังจากฟังคำอธิบายของครรชิตจบลง


    "ข้าช่วยเจ้าให้ฝึกตามแนวทางลมปราณเช่นกัน แต่ก็เพียงแค่ขั้นควบคุมการไหลเวียนเท่านั้น ไม่อาจจะถ่ายทอดขั้นต่อไปให้ได้ เพราะร่างกายของเจ้าไม่เหมือนกับข้าเสียทีเดียว แม้จะมีส่วนคล้ายกันเป็นอย่างมากก็ตาม สำหรับพวกข้าแล้ว การผูกมักกับจิตวิญญาณสัตว์เวทสามารถทำได้หลายตัว สูงสุดคือเก้าตัว"


    "เรื่องลมปราณเราก็พอเท่านี้ เรามาพูดถึงเรื่องนี้กันดีกว่า" ครรชิตเอากล่องของขวัญหลายสิบกล่องขนาดเล็กออกมา ก่อนจะวางมันไว้บนโต๊ะรับแขก


    นอกจากกล่องขนาดเล็กนับสิบกล่องแล้ว มันยังมีกล่องไม้ขนาดใหญ่ที่มีรูปร่างผอมยาวอีกสามอัน และมีขนาดใหญ่เท่าตัวคนอีกสามชิ้นตั้งอยู่ข้างกัน พร้อมด้วยกล่องหยกอย่างดีอีกนับสิบชิ้นว่างอยู่บนแท่นไม้อย่างดีอีกสามชุด


    พวกมันมีพลังมานาไหลเวียนออกมาจนแทบจะสัมผัสได้ มันทำให้สามสาวให้ความสนใจกับพวกมันเป็นอย่างมาก แต่กลับเมย์แล้วเหมือนเธอจะชินชาและรู้สึกเฉยๆกับมันเสียมากกว่า


    โดยไม่ต้องเดาให้เสียเวลา ครรชิตแยกกล่องไม้และชุดกล่องหยกให้แต่ละคนเป็นที่เรียบร้อย พร้อมกับแนะนำให้เปิดมันออกมาดูเยในทันที


    "ลองเปิดดูสิ ข้าใช้เวลาหลายเดือนในการทำพวกมันขึ้นมาเลยนะ รับรองว่าพวกเจ้าต้องชอบมันมากแน่ๆ" เขาพูดไปยิ้มไป ก่อนจะกลับมานั่งข้างลูกศิษย์ของตนตามเดิม


    "พวกอาวุธและชุดเกราะที่ท่านแอบทำสินะ ท่านอาจารย์" เด็กสาวกระซิบถามชายหนุ่ม ซึ่งได้รับการพยักหน้าเป็นการตอบรับ


    "ไม่ต้องห่วงไปหรอกเมย์ มันมีคุณภาพและใช้วัสดุเหมือนกับที่เจ้าได้รับไปจากข้านั้นแหละ เพราะในตอนนี้พวกมันคือของที่ดีที่สุดที่ข้าสร้างได้แล้ว ว่าแต่เจ้าใช้มีดสั้นคู่ใหม่ได้ชินมือหรือยังล่ะ" เขากระซิบถามกลับไป เพราะเมื่อไม่นานมานี้เขาได้สร้างมีดสั้นขึ้นมาใหม่ให้เด็กสาว ด้วยวัสดุที่ดีกว่าเดิมจากโลหะเวทมนตร์ทั้งชิ้น


    "ข้าใช้ได้ดังแขนขาแล้วค่ะ ท่านอาจารย์ แม้จะลำบากในตอนแรกก็ตามที่เถอะ มีดสั้นอะไรไม่รู้ควบคุมยากเสียจริง" เด็กสาวบ่นอุบอิบเล็กน้อย ซึ่งครรชิตก็ลูบหัวเด็กสาวอย่างเอ็นดู ก่อนจะให้ความสนใจไปยังสามสาวที่ตอนนี้แกะกล่องทั้งหมด พร้อมกับสวมใส่และทดลองใช้งานพวกมันทั้งหมดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว


    ในระหว่างที่ลูกศิษย์และอาจารย์กำลังกระซิบกระซาบกัน สามสาวที่แกะกล่องของขวัญชิ้นเล็กๆออกมา ด้านในมีแหวนอยู่ในกล่องคนละสี่วง พวกมันเป็นแหวนมิตระดับกลางทั้งหมด ด้านในเต็มไปด้วยของใช้จำเป็นทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นยา น้ำดื่มหรือแม้แต่อาหารก็มี


    กล่องผอมยาวเป็นไม้เท้าสามอันที่ส่วนหัวของไม้เท้ามีอัญมณีเม็ดใหญ่ประดับเอาไว้ ซึ่งจากขนาดแล้วมันต้องเป็นของสัตว์เวทระดับห้าขึ้นไปอย่างแน่นอน ซึ่งมันเป็นอัญมณีตามธาตุหลักของพวกเธอ และในกล่องยังมีมีดสั้นเล่มซ่อนเอาไว้ในไม้เท้านี้อีกด้วย


    มีดสั้นนี้สามารถถอดออกมาจากไม้เท้าได้อย่างรวดเร็ว มันเป็นมีดสั้นเรียบๆที่มีวงเวทย์สลักเอาไว้อยู่ เมื่อดูรวมๆแล้วทั้งไม้เท้าและมีดสั้นสมควรอยู่ในขั้นของอาวุธระดับสูงเลยด้วยซ้ำ


    ของในกล่องของขวัญขนาดใหญ่สุดนั้น มันเป็นชุดเกราะผ้าที่ดูสวยงามอย่างมาก มันดูเหมือนชุดออกงานอย่างเป็นทางการมากกว่าจะเป็นชุดเกราะเสียอีก ถ้ามันไม่ได้แผ่พลังมานาออกมาพร้อมกับมีวงจรเวทย์อยู่ภายใน ซึ่งมันซับซ้อนเป็นอย่างมากและถูกซ่อนในชุดอย่างแนบเนียน


    และพวกของในกล่องหยกกลับเป็นอะไรที่พิเศษเป็นอย่างยิ่ง พวกมันเป็นศิลาจิตอสูรระดับหกสี่ชิ้น ซึ่งทุกอันมีแต่พลังมานาธาตุที่บริสุทธิ์เป็นอย่างมาก ซึ่งมันแทบจะประเมิณค่าออกมาเป็นตัวเงินไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ึ่งพวกมันเป็นพลังมานาธาตุของธาตุรองพวกเธอทั้งสิ้น


    "ถูกใจกันไหมสาวๆ" ครรชิตยิ้มบางๆให้ทั้งสามคน ก่อนจะได้รับการตอบรับเป็นเสียงด้วยกันจากสามสาว


    "ถูกใจมาเลยค่ะ" สามสาวยังคงยุ่งอยู่กับการตรวจสอบของขวัญที่เพิ่งได้รับจากครรชิตอย่างดีใจกันยกใหญ่ โดยมีสายตากรุ่มกริ่มของครรชิตคอยมองอยู่ตลอดเวลา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1423 無名 (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 21:01
    สอบถามครับ สรุปลูน่านี่ยังไงครับเนี่ย?
    #1,423
    1
    • #1423-1 thetonzakung(จากตอนที่ 121)
      6 ธันวาคม 2559 / 10:16
      ทาสไคร่เอาไว้เยสเล่นๆครับ ล้อเล่น จริงๆครรชิตจะตบแต่งด้วยนั้นแหละจากบทต้นๆแต่ติดตรงสัณญาทาสทางเดี่ยวละมั่งเลยลดจากเมียเปนเมดส่วนตัว ตามที่ผมเข้าใจมานะ
      #1423-1
  2. #1369 jasweem (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 21:33
    ขอบคุณครับ
    #1,369
    0
  3. #1358 Gnuh (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 11:30
    ขอบคุณครับ
    #1,358
    0
  4. #1349 Phukit415 (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 05:38
    ไม่มี...ปักธงบ้างรึ เฮ้ออออ :((
    #1,349
    0
  5. #1345 phenixdevill (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 22:46
    #1,345
    0
  6. #1343 kamol1122 (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 15:24
    สนุกดีครับ
    #1,343
    0
  7. #1342 phairatw (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 15:12
    ขอบคุณครับ
    #1,342
    0
  8. #1341 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 15:00
    ขอบคุณครับ
    #1,341
    0
  9. #1340 wit000 (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 14:41
    ขอบใจจ้า
    #1,340
    0
  10. #1339 qwasan00 (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 14:10
    ขอบคุณที่แต่ให้อ่านนะคับ...
    จิงแล้วเรื่องออกแนวฮาเร็มนะคับเนีย...แต่คนแต่งเค้าไม่ได้โฟกัสในเรื่องความรักเลยเรียกว่าฮาเร็มได้บ่  (ผู้หญิงรอบตัวตั้ง3-4คน) ซึ่งจิงๆแล้วเค้าไม่ได้แต่งเป็นฮาเร็มอะนะ  ช่วงนี้ปูเนื้อเรื่อง...ออกจะไม่เล้าใจแต่ก็ช่วยไม่ได้นะคับ...เพราะรอเวลาสิ้นปีรอบที่3ของพระเอก...แค่อยากรู้รอบนี้นั้นจะระเบิดภูเขาเผากระท่อมมากไหมกำลังรอ...น้ำตาจิไหล...ถ้าคอมเม้นตรงไม่ถูกใจขอบอภัยด้วยแล้งกันนะคับ
    #1,339
    0
  11. #1338 neschan (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 14:08
    เอาของมาล่อสามสาวเลยหรอเนี่ย555
    #1,338
    0
  12. #1337 NessZero (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 14:06
    เปรียนชื่อเรื่องเป็นเรียกพี่ว่าป๊าชิดสิน้อง
    #1,337
    0
  13. #1336 inasba (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 13:33
    งานนี้สามสาวต้องตอบแทนเยอะๆแล้ว
    #1,336
    0
  14. วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 13:28
    เสี่ยชิตใจป้ำมากกกก
    #1,335
    0
  15. วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 13:28
    เสี่ยชิตใจป้ำมากกกก
    #1,334
    0
  16. #1333 dvdkeeper (จากตอนที่ 121)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 13:14
    ออกช้าแฮะตอนนี้ ติดแหงกกับสตีมหรือ black fridayรึไง :)
    #1,333
    0