ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 118 : โอเอซิสสีดำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,975
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    20 พ.ย. 59

บทที่ 3 : โอเอซิสสีดำ




    การเดินทางในทะเลทรายสีดำเป็นไปอย่างราบรื่น ในสองวันแรกพวกเขาไม่ได้เจอกับสัตว์เลทเลยสักครั้งเดียว มีเพียงกลุ่มโจรเล็กๆกลุ่มหนึ่งมาตอแยกับพวกเขาเท่านั้น


    พวกมันทำได้ดีในเรื่องก่อกวนในตอนต้นของการโจมตี แต่เมื่อครรชิตเริ่มตอบโต้ การรบก็เปลี่ยนไปเป็นการสังหารหมู่ เขาจัดการแนวหน้าตัวล่อหลอกของพวกมันไปจนหมดในเวลาไม่ถึงสิบวินาที ก่อนจะพุ่งเข้าไปโจมตีพวกพลธนูและผู้ใช้เวทย์ที่อยู่แนวหลังจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงตัวหัวหน้าที่ยืนนิ่งอยู่กับที่ในท่าเตรียมพร้อม


    การโจมตีของเขามันเกิดก่อนที่จะพวกผู้นำทางจะหยิบอาวุธออกมาเสียอีก และมันก็จบลงอย่างรวดเร็วจนพวกเขาไม่ทันจะทำอะไรเลยด้วยซ้ำ พวกเขาทำได้เพียงเก็บของและเตรียมออกเดินทางต่อก็เท่านั้น


    ส่วนครรชิตหลังจากสังหารพวกโจรจนหมดสิ้นแล้ว เขาก็รับเอาสิ่งของและตรวจดูสัญลักษณ์ของพวกมันเอาไว้ ก่อนจะเผาพวกมันในกองเพลิงจนกลายเป็นเถ้าถ่านสีเทาลอยไปกับสายลม


    แล้วขบวนเดินทางของเขาก็เคลื่อนตัวออกไป มุ่งลึกเข้าไปในทะเลทรายสีดำเข้าไปอีก ยิ่งลึกเข้าไปเท่าใดกระบองเพชรและต้นไม้ทะเลทรายหลายชนิดก็เริ่มหายไปจากสายตา เหลือเพียงผืนทรายสีดำทอดตัวบาวไปจนสุดลูกหูลูกตา


    ในวันที่สามพวกเขาก็เริ่มพบกับสัตว์เวทที่อาศัยอยู่ในทะเลทรายแห่งนี้ ทั้งงูทะเลทรายสีดำที่มีรูปลักษณ์เหมือนงูหางกระดิ่ง แต่ทว่าส่วนหางที่ควรจะส่งเสียงเหมือนกระดิ่งอันไพเราะ กลับกลายเป็นคลื่นเสียงทำลายการได้ยินของสิ่งมีชีวิตเสียอย่างงั้น


    นอกจากงูหลายสิบตัวระหว่างทางแล้ว ยังมีสัตว์เวทอีกหลายชนิดปรากฏตัวขึ้นเป็นระยะๆ แต่พวกมันก็ไม่ได้ทำให้การเดินทางนั้นช้าลงเลย มีเพียงแต่การเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่ก็เท่านั้น


    ครรชิตเก็บศพพวกมันเข้าไปในกล่องรวบรวมวัตถุดิบ ซึ่งสามารถเก็บพวกมันได้ทั้งหมดอย่างแน่นอน และกล่องนี้ก็ถูกแบกไปด้วยอูฐสามโหนกตัวเขื่อง ที่เขาได้เช่ามันมาตั้งแต่อยู่ในเมืองสำหรับเดินทางที่นี้


    มันเป็นสัตว์เวทที่ถูกนำมาเลี้ยงจากทะเลทรายอันกว้างใหญ่ ที่อยู่อีกฝากของอาณาจักรโลแวนอันใหญ่โต มันถูกใช้ทั้งในทะเลทรายฝากของอาณาจักรอเคเซีย และทางฝั่งของอาณาจักรโลแวนก็นำมาใช้เช่นกัน


    ด้วยความทนต่อสภาพอากาศของทะเลทราย และมันสามารถอดน้ำและอาหารได้นานนับเดือน แถมยังสามารถใช้เวทธาตุดินเพื่อป้องกันตัวเองได้อีกด้วย ทำให้มันเป็นที่นิยมเป็นอย่างมากในทะเลทรายสีดำ


    ลึกเขาไปในทะเลทรายสีดำ พวกเขาได้มาถึงจุดหมายแรกของการเดินทางนี้ มันเป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยต้นไม้ที่แคระแกน แต่ก็เต็มไปด้วยชีวิตชีวาของเหล่าพืชพรรณและสัตว์ป่า มีอยู่ไม่น้อยที่เป็นสัตว์เวทและพืชเวทย์ที่มีชีวิต ซึ่งพวกมันอาศัยอยู่รวมกันอย่างดีไม่มีการต่อสู้กัน


    พวกมันสามารถมองเห็นได้จากระยะไกลและไม่มีการซ่อนตัวใดๆทั้งสิ้น พลังกดดันของพวกมันสามารถรับรู้ได้ถึงบริเวณนี้เลยทีเดียว แม้จะอยู่ห่างไปเกือบสามกิโลเมตรจากโอเอซิสแห่งนั้น


    "นี้แหละขอรับ โอเอซิสสีดำจุดหมายแรกของพวกเรา ไม่ทราบว่าจะให้พวกเราทำยังไงต่อไปดีขอรับ" หัวหน้ากลุ่มพูดจาสุภาพขึ้นอย่างมาก หลังจากได้เห็นการต่อสู้ของชายหนุ่มตลอดทั้งสองวันที่ผ่านมา


    "ตั้งค่ายรอข้าอยู่ที่นี้ก็พอ หลังจากนี้อีกสองวันเราจะอยู่ที่นี้กัน" เขาพูดพร้อมกับเอากระโจมเวทย์ของตัวเองออกมา และกางมันพร้อมกับการใช้จารึกเวทย์สร้างอาณาเขตเอาไว้ เพื่อป้องกันการโจมตีของพวกสัตว์เวทที่อยู่ใกล้ๆกับโอเอซิสนี้


    "ได้ตามที่ท่านสั่งขอรับ" มันหันไปสั่งคนอื่นๆในกลุ่ม ก่อนจะเริ่มตั้งกระโจมและเตรียมอาหารสำหรับคืนนี้


    ทั้งสี่คนใช้เวลาเพียงไม่กี่สิบนาที ทั้งที่พักและอาหารก็พร้อมสำหรับการพักผ่อนแล้ว ด้วยกล่องรวบรวมวัตถุดิบทำให้พวกเขามีเนื้อสดกิน จนทำให้พวกเขากินอยู่อย่างสุขสบาย ด้วยฝีมือการปรุงอาหารของหญิงสาวคนเดียวในกลุ่ม ทำให้ทั้งกลุ่มมีอาหารอร่อยๆกินอย่างเอร็ดอร่อย


    แต่สำหรับครรชิตที่ทำอาหารเป็นและมีความชำนาญอยู่ไม่น้อย ได้ทำอาหารสำหรับตัวเองออกมาหลายอย่าง แล้วยังเตรียมอาหารสำหรับเจ้าไลก้าที่ต้องให้อาหารทุกๆวันอีกด้วย ถึงแม้ในปลอกแขนจะให้อาหารไว้ได้ แต่การกินข้างนอกก็ดีกว่าเป็นไหนๆ


    ด้วยเจ้าไลก้าที่ปรากฏตัวขึ้นมาในทุกวันของการเดินทาง ทำให้ทั้งสามคนเริ่มชินกับมันแล้ว แม้ตอนแรกจะหวาดกลัวมันอยู่บ้างก็ตาม แต่เมื่อผ่านการเดินทางมาสามวันพวกเขาก็เริ่มเข้าไปเล่นกับมันได้บ้าง แต่ก็ได้แค่เล็กน้อยเท่านั้นเพราะต้องดูอารมณ์ของเจ้าไลก้าประกอบด้วย


    มีครั้งหนึ่งที่เจ้าไลก้าคำรามดังลั่น จนหญิงสาวคนเดียวในกลุ่มสลบมาแล้ว จากการที่ไปลูบขนของมันขณะมันนอนหลับอย่างสบายในตอนกลางคืน


    "เจ้าคิดว่ามันจะมีจริงไหม น้ำพุมานาในสถานที่แห่งนั้น" ครรชิตที่กำลังแปลงแผงคอให้เจ้าไลก้ากระซิบถามมันเบาๆ พร้อมกับจ้องมองไปยังโอเอซิสด้านหน้า


    สิงโตวายุคลั่งคล้ายเข้าใจที่นายมันพูด มันได้หันมามองหน้าครรชิตแล้วร้องออกมาเบาๆ ด้วยเสียงโทนต่ำที่แฝงไปด้วยความออดอ้อน นั้นทำให้ชายหนุ่มหัวเราะอย่างเบิกบาน แล้วแปลงแผงคอมันต่อไปอย่างช้าๆ


    "ข้าไม่กวนเจ้าแล้ว ข้าฝากหน้าที่ระวังภัยไว้ที่เจ้าด้วยแล้วกัน" เขาลูบไปที่แผงคอมันเบาๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในกระโจม เพราะตอนนี้มันก็ค่ำแล้วจึงไม่มีทางเลือกนอกจากพักผ่อน ก่อนจะลุยกันต่อในวันพรุ่งนี้ตอนเช้า


    มันร้องออกมาเบาๆ แล้วกลับไปนอนอย่างขี้เกียจหน้ากระโจมต่อไป หลังจากมันหลับตาลงก็ปลดปล่อยแรงกดดันทางมานาของสัตว์เวทระดับห้าออกไป ทำให้รอบกระโจมของกลุ่มคนทั้งสี่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของสัตว์เวทระดับห้า ซึ่งมันสามารถไล่พวกสัตว์เวทระดบต่ำกว่าได้ทุกตัว


    ทั้งคืนก็ผ่านไปด้วยความเงียบสงบไร้ซึ่งสิ่งรบกวน ถึงแม้ภายในโอเอซิสจะมีสัตว์เวทระดับกลางอยู่บ้าง แต่พวกมันก็ไม่ได้ให้ความสนใจแก่กลุ่มของชายหนุ่ม


    "อรุณสวัสดิ์นายท่าน วันนี้จะรับอะไรดีขอรับ" มันยกกาน้ำพร้อมกับถุงใส่ชาและกาแฟขึ้นมา


    "ขอเป็นชาอ่อนๆก็พอแล้ว พวกเจ้าก็หาอะไรทำกันไปก่อนละกัน ข้าจะไปตามหาบ้างสิ่งข้างในนั้น" เขาพูดออกมาก่อนจะรับเอาชาจากชายหนุ่มมา


    ในช่วงเช้าผ่านไปด้วยบรรยากาศสบายๆ ไม่มีการโจมตีจากสัตว์เวทตั้งแต่เมื่อคืน ซึ่งปรกติพวกเขาก็ไม่ค่อยได้รับการโจมตีอยู่แล้ว เพราะกลิ่นอายของเจ้าไลก้าที่ตอยไล่พวกมันให้อยู่ ส่วนมากก็ทำให้เฉพาะตอนกลางคืนแต่วันนี้เจ้าไลก้าจะอยู่ตรงนี้ทั้งวัน ทำให้พวกเขาจะปลอดภัยทั้งวันแน่นอน


    เมื่อครรชิตจิบชาและกินอาหารเช้าเรียบร้อยแล้ว เขาก็มุ่งหน้าไปยังโอเอซิสสีดำที่ตั้งตระง่านอยู่ตรงหน้าของเขา


    มันเป็นโอเอซิสขนาดใหญ่ที่มีความกว้างของโอเอซิสนับสิบกิโลเมตร โดยมีทะเลสาบเป็นจุดศูนย์กลางของโอเอซิสนี้ จากการสำรวจเมื่อนานมาแล้ว โอเอซิสที่นี้มีตาน้ำอยู่บนภูเขาในหลายๆจุดของพื้นที่แห่งนี้ และมันก็ไหลมารวมกันตรงกลางกลายเป็นทะเลสาบ ก่อกำเนิดเป็นโอเอซิสสีดำขึ้นมา


    หนึ่งในตาน้ำเป็นน้ำพุมานา ซึ่งเป็นมานาที่ผสมอยู่ในน้ำอย่างเข้มข้น แต่ไม่เข้มข้นเท่ากับในผลวิวัฒน์แต่ก็มากพอจะสามารถดูดซับได้โดยมนุษย์ แล้วเป็นมันเป็นมานาของตนได้ทั้งหมดโดยไม่สูญเปล่า


    แต่ทว่าไม่รู้ด้วยเหตุใด เมื่อสามร้อยปีก่อน โอเอซิสแห่งนี้ก็ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง พลังมานาในทะเลสาบลดหายไปอย่างรวดเร็ว จนทำให้อาณาเขตของโอเอซิสที่กว้างเกือบร้อยกิโลเมตร ลดลงเหลือเพียงสิบกว่ากิโลเมตรเท่านั้น และยังดึงดูดพวกสัตว์เวทจำนวนมหาศาลให้มาอยู่ในที่แห่งนี้อีกด้วย


    และน้ำพุมานาก็เริ่มมีปริมาณน้อยลง จนทำให้น้ำในทะเลสาบก็แทบจะไม่มีมานาไหลเวียนอยู่อีกต่อไป นั้นยิ่งทำให้สัตว์เวทที่รวมตัวกันอยู่ดุร้ายยิ่งขึ้น นับตั้งแต่นั้นมาผู้คนก็ไม่ได้สามารถเข้าไปใช้ประโยชน์จากสถานที่แห่งนี้ได้อีก


    และนั้นก็เป็นที่มาของการขายสัญญาสืบทอดโฉนดที่ดินที่ถูกขายทอดตลาด จนตกไปอยู่ในมือของขุนนางใหม่ผู้ทะเยอทะยาน และได้ออกทุนเพื่อบุกสถานที่แห่งนี้เพื่อเอาน้ำพุมานาไปใช้ประโยชน์ แต่ด้วยปริมาณที่มากมายมหาศาลของสัตว์เวท ทำให้การบุกเข้าไปไม่ค่อยจะคืบหน้าสักเท่าใด


    เมื่อเขามุ่งตรงไปยังโอเอซิสนั้นได้ครึ่งทาง เขาก็สังเกตถึงความอันตรายของมันได้อย่างชัดเจน


    ทั่วทั้งพื้นที่เต็มไปด้วยเถาวัลหนามพิษที่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ และยังมีพวกพืชมีพิษอีกหลายสิบชนิดเป็นพื้นดินของโอเอซิสนี้ และมีพวกสัตวืเวทค่อยเคลื่อนที่อยู่ขอบของโอเอซิสจำนวนมาก และมีพลังไม่น้อยกว่าระดับสามสักตัวเดียวในกลุ่ม


    นอกจากปราการด้านแรกนี้แล้ว ถัดจากป่าเถาวัลหนามขนาดใหญ่ไป มันก็เป็นภูเขาที่มีไม้ยืนต้นอยู่หลายชนิดขึ้นอยู่ แต่พวกมันก็มีขนาดไม่ใหญ่โจมากนักแต่กลับมีความกว้างของต้นที่ผิดแปลกไป เพราะมันมีขนาดใหญ่มากเหมือนกับบวมน้ำเสียงมากกว่า


    ในส่วนของภูเขามีสัตว์เวทชุกชุมมากกว่าบริเวณป่าเถาวัลเสียอีก จนทำให้แทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะเข้าไปสำรวจด้านใน โดยไม่ทำให้ตัวเองถูกรุมสังหารจากพวกสัตว์เวทเลยแม้แต่น้อย


    เมื่อเขาบรรลุถึงชายขอบของป่าเถาวัล เขาก้ได้รับการต้อนรับจากฝูงสัตว์เวทนับสิบตัว พร้อมกับการจู่โจมจากพวกเถาวัลหนามอีกด้วย


    เสียงของสายลมกรีดร้องจากการโจมตีของพวกสัตว์เวท ดังขึ้นทั่วทั้งชายขอบของป่าเถาวัลหนาม ทำให้ผู้ที่ได้ยินสามารถสั่นกลัวได้เลยทีเดียว เพราะมันเป็นเสียงกรีดอากาศที่ดังสนั่น ที่มาพร้อมกับกรงเล็บและคมเขี้ยวของสัตว์เวทขนาดใหญ่นับสิบตัว


    พวกมันเป็นเครื่องจักรสังหารที่มีประสิทธิภาพสูงเป็นอย่างยิ่ง แต่ทว่าถ้าการโจมตีของพวกมันถูกหลบได้ มันก็เป็นได้แค่เสียงขู่ขวัญก็เท่านั้น


    เช่นในตอนนี้ ร่างของชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำผสมกับเกราะอ่อนที่เน้นการเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว ได้พริ้วไหวไปมาในดงสัตว์เวทโดยไม่มีสักครั้งที่เขาถูกโจมตี มีเพียงเงาติดตาเท่านั้นที่ถูกโจมตีใส่ จนพวกมันได้แต่หัวหมุนและโกรธแค้นเจ้าของร่างอย่างยิ่ง


    เมื่อเวลาผ่านไป การเคลื่อนไหวของสัตว์เวทก็เริ่มน้อยลงไปเรื่อยๆไม่ว่าจะเป็นหมาป่าหรือแมงมุมขนาดใหญ่ พวกมันก้หมอบกระแตอยู่ที่พื้นเถาวัล ซึ่งถูกร่างของสัตว์เวทขนาดใหญ่ทั้งสิบกว่าตัวทับไว้ จนพวกมันเคลื่อนไหวไม่ได้มากนักเพราะมีร่างของพวกสัตว์เวทขว้างเอาไว้


    ครรชิตที่จัดการเจ้าพวกสัตว์เวทและเถาวัลเรียบร้อยแล้ว ก็ทะยานตัวขึ้นไปบนภูเขาที่ล้อมรอบทะเลสาบเอาไว้ด้านใน


    เมื่อเขาปืนภูเขาก็ได้พบกับสัตว์เวทขนาดใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นลิงสีดำที่มีรูปร่างเหมือนลิงลมขนาดใหญ่ คิงคองขนาดเท่าตึกสิบชั้นหรือว่าจะเป็นเสื้อขนาดเท่ารถยนต์ และยังมีพวกแมลงอีกนับร้อยตัวที่ค่อยตอดเล็กตอดน้อยอีก ทำให้เขาเสียเวลาพักใหญ่กว่าจะจัดการกับพวกมันได้


    ที่ด้านหลังของภูเขาหินทรายสีดำ มันเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ที่กินรัศมีราวๆสามกิโลเมตร น้ำในทะเลสาบนั้นเป็นสีฟ้าใสราวกับกระจก พื้นทะเลสาบเป็นทรายสีดำที่มีวัตถุบ้างอย่างปะปนอยู่ด้วย ดูคล้ายกับอัญมณีหลากสีสันแทรกตัวอยู่ในทรายสีดำ


    รอบทะเลสาบเต็มไปด้วยต้นไม้หลากสี เสมอประหนึ่งว่าทะเลสาบแห่งนี้เป็นสรวงสวรรค์ แต่สิ่งที่ผิดแปลกไปจากปรกติก็คือ รอบข้างเต็มไปด้วยัตว์เวทระดับสี่อยู่เต็มไปหมด พวกมันบ้างก็พักผ่อนอยู่ในร่มไม้ บ้างก็กำลังดื่มน้ำจากทะเลสาบ และก็มีบ้างส่วนกำลังต่อสู้กันเองอยู่


    เขาพยายามไม่ไปรบกวนพื้นที่ที่มีพวกสัตว์เวทอยู่ แต่กลับไปยังพื้นที่ที่ไร้ซึ่งผู้ครอบครอง สิ่งหนึ่งที่น่าประหลาดใจสำหรับชายหนุ่ม พวกสัตว์เวททั้งหมดต่างมองมายังเขาสักครู่ ก่อนที่แต่ละตัวจะกลับไปทำกิจวัตรของพวกมันต่อ ราวกลับว่าชายหนุ่มไม่มีตัวตน


    "น่าสนใจ อะไรทำให้พวกมันอยู่รวมกันอย่างสงบสุขได้เช่นนี้" ครรชิตพูดออกมาเบาๆ ก่อนจะตักน้ำในทะเลสาบขึ้นมาหนึ่งถัง


    หลังจากทดสอบความเข้มข้นของมานาในทะเลสาบ เขาก็พบว่ามันมีปริมาณที่มากพอสำหรับการทำเป็นกระสายยาชั้นสูงได้เป็นอย่างดี แต่ไม่เหมาะสำหรับการใช้ฝึกฝนพลังมานาอีกแล้ว เพราะมันมีพลังมานาเจือจางเป็นอย่างมาก จนแทบจะไม่ต่างจากพื้นที่ทั่วไปอีกต่อไปแล้ว


    ด้วยการทดสอบของเขา ก็ทำให้พบว่าทะเลสาบแห่งนี้ไร้ซึ่งความสามารถในการใช้ประโยชน์แล้ว ไม่ว่าจะมีใครมายึดครองสถานที่แห่งนี้ต่อไป


    เขาทำสัญลักษณ์ลงในสมุดบันทึก และเริ่มจดรายละเอียดถึงสิ่งที่พบในสมุด โดยไม่ให้ตกหล่นลงไปแม้แต่สิ่งเดียวที่เขาพบเจอ เมื่อทำการตรวจสอบน้ำเสร็จสิ้น เขาก็ตรวจสอบสิ่งที่อยู่ในก้นทะเลสาบเป็นอย่างต่อไป


    ปรากฏว่าอัญมณีที่อยู่ในทะสาบเป็นเพียงหินมีค่าเท่านั้น ไม่ใช้แก่นเวทย์หรืออัญมณีของสัตว์เวทแม้แต่น้อย เพียงแต่มันมีค่าสำหรับหญิงสาวก็เท่านั้น เขาจึงเก็บพวกมันมาพอสมควร และเดินทางกลับไปยังกระโจมที่พักของเขา เพราะเขาใช้เวลาทั้งวันในการบุกเขามาและเริ่มสำรวจ จนตอนนี้พระอาทิตย์กำลังจะตกดินอยู่แล้ว


    เมื่อยามดึกมาถึง เขาก็ส่งอัญมณีพวกนั้นไปให้คนทั้งสามดู ซึ่งทุกคนก็ดูพวกมันอย่างสนใจพร้อมกับถอนหายใจในภายหลัง


    "มันคงจะดีกว่านี้ถ้ามันเป็นอัญมณีเวทย์" เสียงของชายหนุ่มหัวหน้าคณะผู้นำทางได้พูดขึ้น ก่อนจะส่งอัญมณีคืนให้ครรชิต พร้อมกับรับเอาน้ำจากทะเลสาบมา


    "แค่นี้ก็ทำเงินได้อยู่บ้าง แต่สิ่งนี้คงมีประโยชน์เฉพาะผู้ปรุงยาเท่านั้นแหละ ไม่สามารถใช้ฝึกฝนพลังมานาได้เพราะมันมีพลังมานาน้อยเกินไป น้อยพอๆกับมานาในอากาศด้วยซ้ำไป" ครรชิตพูดขณะส่งขวดแก้วที่บรรจุน้ำจากทะเลสาบไปให้ทั้งสามคน


    แม้พวกเขาจะไม่ใช้พวกเดียวกัน แต่ครรชิตก็ยินดีที่จะแบ่งสิ่งของเหล่านี้กับพวกมัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้างให้พวกมัน สำหรับความสามารถในการนำทางได้ในตอนกลางวันโดยไม่หลงทาง เพราะถ้าให้เขาทำคงได้แต่เดินทางตอนกลางคืนเท่านั้น ซึ่งมันเย็นเกินไปสำหรับการเดินทาง



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1840 โคตรเบื่อ (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 11:08
    ซื้อเอาไว้ทำสวนผสมนะ
    #1,840
    0
  2. #1365 jasweem (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 15:55
    ขอบคุณครับ
    #1,365
    0
  3. #1313 toy (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 00:16
    ขอบคุณครับ
    #1,313
    0
  4. #1308 phairatw (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 20:32
    ขอบคุณครับ
    #1,308
    0
  5. #1304 Gnuh (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 14:44
    ขอบคุณครับ
    #1,304
    0
  6. #1299 neschan (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 11:21
    จะรออ่านต่อค่า
    #1,299
    0
  7. #1298 manima (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 11:10
    ไปซื้อต่อจากเจ้าของเดิมแล้วฟื้นฟูทำประโยชน์ด้วยนะ
    #1,298
    0
  8. #1297 เจี๊ยบ (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 07:29
    สนุกจ้าาา
    #1,297
    0
  9. #1296 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 02:51
    ขอบคุณครับ
    #1,296
    0
  10. #1295 cherry2012 (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 01:33
    นึกว่าจะมีความลับอะไรสะอีก สนุกมากๆ
    #1,295
    0
  11. #1294 kamol1122 (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 00:19
    สนุกดีครับ
    #1,294
    0
  12. #1293 wit000 (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 00:07
    ขอบใจจ้า
    #1,293
    0