ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 117 : ทะเลทรายสีดำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,189
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    20 พ.ย. 59

บทที่ 3 : ทะเลทรายสีดำ




    หลังจากกลับมาจากการรวบรวมข่าวสาร เขารวบรวมมันจากกิลด์ค้าข่าวนับสิบกิลด์ พวกมันต่างมีข้อมูลที่เขาต้องการจำนวนมากมาย และเขาก็จ่ายมันไปเป็นจำนวนมากเช่นกัน


    แม้จะจ่ายเงินไปมากมายแต่ก็ได้ข้อมูลที่สำคัญมาหลายอย่าง มีทั้งความเคลื่อนไหวของกลุ่มคนที่น่าจะเป็นพวกที่ได้รับภารกิจจากอเคเซียเช่นเดียวกับเขา และความเคลื่อนไหวเพื่อก่อการอะไรบ้างอย่าง


    เขาพบกับการติดต่อกับกลุ่มโจรจากรายงานครั้งที่แล้ว ในครั้งนี้ เมื่อนำข้อมูลใหม่มาผสมกับกลุ่มโจรที่เคลื่อนไหวรอบๆเมือง ทำให้เขาทราบได้ว่ากลุ่มไหนได้รับการสนับสนุนจากขุนนาง หรือผู้มีอิทธิพลภายในเมืองแห่งนี้


    "มันยุ่งยากกว่าที่คิด" เขาบ่นออกมาเบาๆ ก่อนจะลากแผนภาพขนาดใหญ่บนกำแพง


    ในตอนนี้เขาอยู่ในบ้านที่เมืองอเคเซีย นี้เป็นห้องวางแผนกลยุทธของเขาและกลุ่มคนที่ไว้ใจได้ บนกำแพงด้านหนึ่งเต็มไปด้วยกระดาษหลายสิบแผ่นแปะไว้ มีรอยขีดเขียนอยู่เต็มไปหมด อีกด้านหนึ่งเป็นแผนที่ของอาณาจักรอเคเซียขนาดใหญ่เต็มผนัง พร้อมกับมุดหลากสีที่ถูกติดไว้ตามชื่อเมืองและหมู่บ้านต่างๆ


    ในขณะที่ด้านตรงข้ามกับแผ่นที่กลับเป็นแผนภาพความคิดขนาดใหญ่ ซึ่งแต่ละก้อนความคิดจะมีรูปภาพของคนหนึ่งคนที่มีรายละเอียดอยู่ด้านล่าง พร้อมกับเส้นโยงไปยังบุคคลอื่นๆเป็นเครื่อข่ายขนาดใหญ่


    มันโยงใยไปยังรายชื่ออีกนับสิบคนจากเพียงแค่สิบคนที่น่าสงสัย ซึ่งจากพื้นที่บนผนังที่เต็มไปด้วยรายชื่อนับร้อยจนครองพื้นที่ทั้งผนัง แสดงให้เห็นว่าสิบคนแรกนี้มีเส้นสายมากขนาดไหน แต่ก็ยังมีอีกหลายเส้นใยที่โยงไปยังคนอื่นๆ ซึ่งมันทะลุออกจากกำแพงไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว


    เขาได้แต่ใช้หนังสัตว์ขนาดใหญ่เป็นกำแพงสำรอง และแปะรายชื่อจำนวนอีกนับสิบรายชื่อบนหนังสัตว์นั้น จนครึ่งหนึ่งเต็มไปด้วยรูปภาพและรายละเอียดไปแล้ว


    "เอาตรงนี้ก่อนละกัน" เขาย้ายจากรายชื่อของคนบนกำแพง ไปยังแผนที่ของอาณาจักรอเคเซียที่ด้านตรงข้าม


    "พื้นที่ของตระกูลเวอรองค์ในหมู่บ้านสายลมหวน ตระกูลชิยองก้าในหมู่บ้านสีทอง ตระกูล..." เขาร่ายรายชื่อที่ดินบนแผนที่ไปที่ละหมู่บ้านๆ ก่อนจะปักหมุดแต่ละสีลงไปเพื่อแสดงพื้นที่ที่แต่ละตระกูลครอบครองอยู่


    ส่วนใหญ่จะเป็นของราชวงค์ที่เขาได้รับการยืนยันมาแล้ว ส่วนที่เหลือก็เป็นของขุนนางต่างๆ ไม่ว่าจะตระกูลใหญ่หรือเล็กก็มีพื้นที่ในครอบครองกันทั้งนั้น เช่นตระกูลแอสลาสของชายหนุ่ม ที่นอกจากภูเขาที่ล้อมรอบเมืองแบล๊คร็อคแล้ว ยังมีพื้นที่ในอีกหลายหมู่บ้านที่ถูกครอบครองโดยตระกูลแอสลาส


    "อีกสามที่ที่ไม่ได้รับการยืนยันสินะ ทะเลทรายสีดำ ทะเลสาบสีเลือดและน้ำตกไร้ชีวิต" เขาใช้หมุดสีใส่ปักลงไปบนพื้นที่ทั้งสาม


    ทั้งสามที่ไม่ใช้ว่าไม่มีผลประโยชน์ให้เก็บเกี่ยว แต่เป็นเพราะว่าไม่มีใครสามารถเก็บเกี่ยวจากพื้นที่เหล่านั้นได้มากกว่า ทำให้ผู้ถือครองพวกมันปล่อยมันทิ้งและขายทอดตลาดไปเรื่อยๆ


    แม้เจ้าของในปัจจุบันจะเป็นตระกูลที่มีความทะเยอทะยายอย่างยิ่ง แต่พวกมันก็แทบจะหาประโยชน์ที่คุ้มค่ากับการลงทุนมิได้เลย มีเพียงใช้เป็นสถานที่ฝึกฝนเท่านั้นที่พวกมันสามารถทำได้ในตอนนี้


    "น่าสนใจ" เขาเอาข้อมูลของทะเลทรายสีดำ พร้อมกับตำนานของสถานที่แห่งนั้นมาด้วย


    ครรชิตได้เดินออกจากห้องลับแห่งนี้ ก่อนจะไปปรากฏตัวในห้องนอนของเขาเอง ที่นั้นเขาพบกับเมย์ผู้วึ่งเพิ่งกลับมาจากเทือกเขาอเคเซีย ซึ่งเธอกำลังจะมารายงานผลการฝึกเช่นนี้ประจำ


    "ท่านอาจารย์ ผลการฝึกเป็นไปอย่างน่าพอใจ มีคนบาดเจ็บสามคน ไม่มีใครบาดเจ็บสาหัส พัฒนาการเพิ่มขึ้นเล็กน้อย พร้อมสำหรับการฝึกอย่างเต็มรูปแบบค่ะ" เด็กสาวยื่นแผ่นกระดาษที่จดรายละเอียดต่างๆมาให้เขา


    เขารับมันมา ก่อนจะเริ่มอ่านอย่างช้าๆ เพราะนี้เป็นครั้งแรกที่พาพวกมันไปเผชิญหน้ากับสัตว์เวทระดับสองขั้นปลาย ที่มีความแข็งแกร่งกว่าพวกมันพอสมควร


    "เยี่ยมเลยลูกศิษย์ข้า อีกไม่นานพวกมันจะพร้อมสำหรับการต่อสู้ครั้งใหญ่" เขายื่นม้วนหนังสัตว์ไปให้ ด้านในมีแผนที่ของค่ายโจรที่อยู่รอบเมือง พร้อมกับจำนวนคนในค่าย รวมทั้งโครงสร้างของค่ายอย่างหยาบๆ ซึ่งได้มาจากการจ่ายไปหลายสิบล้านเหรียญจิตอสูร


    "อะไรค่ะ ท่านอาจารย์" เมย์ถามอย่างสงสัย เพราะปรกติแล้วพวกเขาจะต่อสู้กับสัตว์เป็นส่วนใหญ่ มีบ้างที่ต้องป้องกันตัวจากคนด้วยกันเอง แต่ไม่ได้มีการโจมตีก่อนเช่นนี้


    "การฝึกขั้นต่อไป สำหรับพวกนักรบของเรา รวมทั้งหน่วยสังหารด้วย" เขาพูดออกมาอย่างสบายๆ เหมือนเป็นการไปซื้อของธรรมดาๆ ทั้งที่คำสั่งที่ให้เหมือนกับการฆ่าล้างโคตรเสียด้วยซ้ำ


    "ใครที่ยอมแพ้ก็จับกุมตัวส่งให้ทางการ ใครขัดขืนก็เก็บพวกมันซะ ข้าต้องการตัดกำลังพวกผู้มีอำนาจเหล่านี้เสียบ้าง จะได้หาตัวเงาได้ง่ายขึ้นสักหน่อย"


    "ค่ะ ท่านอาจารย์ เช่นนั้นศิษย์ของไปเตรียมการให้นะค่ะ" เด็กสาวหันกายกลับออกจากเรือนนอนของเขาไป


    "อย่างเพิ่งรีบร้อนเกินไปนัก รอให้พวกมันพร้อมกว่านี้เสียก่อน" เขาพูดไล่หลังเด็กสาวเบาๆ นั่นทำให้เธอชะงักเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าให้ชายหนุ่มแล้วเริ่มเดินต่อไป


    "ต่อไปก็สำรวจสถานที่กันสักหน่อย จะมีความลับอะไรรอข้าอยู่บ้างนะ" เขายิ้มขึ้นมา แล้วแฝงตัวเองไปกับเงาหายไปพร้อมกับแสงสุดท้ายของดวงตะวัน


    ณ พื้นทรายสีดำที่ไร้ซึ่งชีวิตแต่ก็ดูสงบและสวยงามอยู่ไม่น้อยในยามเช้า ปรากฏกลุ่มคนที่ตั้งป้อมอยู่ที่ริมขอบทะเลทราย ซึ่งเชื่อมต่อระหว่างพื้นป่าสีเท่าอันอุดมสมบูรณ์กับทะเลทรายสีดำอันแห้งแล้ง


    นี้คือหนึ่งในสถานที่อันน่าหวาดกลัวและสวยงามของอาณาจักรอเคเซีย มันอยู่ทางตะวันตกถัดจากป่าแอสอันกว้างใหญ่ไพศาลไปเล็กน้อย ในที่แห่งนี้ถูกครอบครองโดยตระกูลขุนนางใหม่คนหนึ่งในอาณาจักรแอสลาส


    พวกมันเป็นตระกูลขุนนางในเมืองธุลีแห่งสงคราม หรือเมืองสีเทาของอาณาจักรอเคเซีย ที่ซึ่งครั้งหนึ่งมันเคยเป็นสนามรบอันยิ่งใหญ่ในอดีต เป็นพื้นที่ที่แยกอาณาจักรอเคเซียและอาณาจักรโลแวนออกจากกัน


    เมื่อครั้งยังมีสงครามระหว่างอาณาจักรอยู่ ที่แห่งนี้เคยเป็นทุ่งราบอันกว้างใหญ่ที่เหมาะสำหรับเพาะปลูก แต่เมื่อสงครามเริ่มต้นขึ้นแผ่นดินถูกทำลายจนเสื่อมโทรมลง และกลายเป็นทะเลเพราะการใช้เวทย์ที่รุนแรงจนป่นและแผดเผาพื้นดินที่อุดมสมบูรณ์ ให้กลายเป็นเม็ดทรายสีดำสนิทไร้ซึ่งความสามารถในการอุ้มชูชีวิตได้


    นับแต่นั้นมา แผ่นดินแห่งนี้ก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นทะเลทรายสีดำ นอกจากผืนทรายนี้แล้ว เถ้าถ่านจะผืนดินนี้ยังเปลี่ยนป่าที่อยู่ใกล้เคียงให้กลายเป็นซากต้นไม้ ก่อนที่จะก่อกำเนิดเป็นป่าที่ดูแปลกพิกล ซึ่งต้นไม้และทุกชีวิตต่างเป็นสีเดียวกับขี้เถ้า จนได้ชื่อว่าป่าแอสจนถึงทุกวันนี้


    ป้อมตรวจตราที่สร้างจากไม้สีเทา เสริมรอบนอกของพวกมันด้วยแก้วผลึกสีดำ ซึ่งเกิดจากการหลอมทรายสีดำนี้แล้วเทมันทับบนไม้เหล่านี้ เพื่อกันไฟและเพิ่มความแข็งแกร่งให้แก่กำแพงอาณาจักร


    ตัวป้อมอยู่ลึกเข้าไปในทะเลทรายนับสิบกิโลเมตร มันถูกสร้างเป็นแนวยาวจากเทือกเขาทางเหนือไปจนถึงหน้าผาอันสูงชันทางด้านใต้ ป้องกันแนวชายแดนของฝั่งตะวันตกเอาไว้


    ครรชิตในชุดผ้าไหมสีดำพร้อมผ้าคลุมหัวและผ้าปิดปาก ได้เดินเข้าไปยังกำแพงอาณาจักรชั้นใน ซึ่งสร้างอยู่ติดกับป่าแอสและมีบ้างส่วนเป็นป้อมที่ซ่อนตัวอยู่ภายในป่า ที่นั้นเขาถูกตรวจสอบประวัติก่อนเข้าเมืองเล็กน้อย


    เมืองธุลีแห่งสงครามถูกสร้างอยู่ระหว่างกำแพงทั้งสองชั้น โดยมันมีหมู่บ้านขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วทั้งผืนทรายสีดำ และมีตัวเมืองที่ใหญ่โตที่ซึ่งตรงกลางเมืองเป็นโอเอซิสที่ใหญ่ที่สุดในทะเลทรายแห่งนี้


    ในทะเลทรายสีดำนี้มีการเปลี่ยนแปลงของภูมิประเทศอยู่ตลอดเวลา ซึ่งทำให้การหาทิศทางที่ถูกต้องนับว่ายากเย็นอยู่พอสมควร แต่ด้วยแสงนำทางบนกำแพงเมืองและป้อนปราการรอบนอก ทำให้การหาทิศทางในตอนกลางคืนเป็นไปอย่างง่ายดาย


    "ข้าต้องการสำรวจทั่วทะเลทราย ช่วยจัดหาผู้นำทางให้ข้าด้วย" เสียงของชายหนุ่มดังออกมาจากใต้ผ้าคลุม


    กิลด์ทหารรับจ้างแห่งนี้นับว่าใหญ่โตอยู่พอตัว และมีทหารรับจ้างอยู่หลายร้อยคนทีเดียว เขาได้รับคำแนะนำให้มายังที่นี้จากการถามเหล่าทหารรักษาการ ซึ่งมันก็มอบแผ่นที่เล็กๆมาให้เขาโดยที่แผ่นที่เหล่านี้ก็หาได้ทั่วไปในเมืองนี้


    "ไม่ทราบว่าต้องการจากวานกี่วันดีขอรับ นายท่าน" พนักงานชายในชุดคลุมสีเข้มพูดออกมา พร้อมกับเตรียมจดรายละเอียดเพิ่มเติมลงไป


    "สามวันเป็นอย่างน้อย จะมาเดี่ยวหรือกลุ่มก็ได้ สำหรับคนคุ้มกันไม่จำเป็นและผู้นำทางต้องพาไปยังที่เหล่านี้ได้" เขาส่งแผ่นหนังที่มีชื่อสถานที่อยู่สองสามที่ แต่มันกลับทำให้พนักงานชายทำสีหน้าแปลกๆออกมา


    "รอสักครู่ขอรับ" มันรับเอาแผ่นหนังมาอ่านอีกที ก่อนจะจดรายละเอียดลงไปแล้วส่งต่อให้พนักงานหญิงที่รออยู่ด้านหลัง


    ในไม่ช้าคำร้องของเขาก็ถูกขึ้นประกาศบนบอร์ดภารกิจ นั้นหมายความว่าคำร้องของเขาไม่มีใครที่รับทำได้ในตอนนี้ เขาต้องรอไปอีกหลายวันหรืออาจจะไม่กี่ชั่วโมงก็ได้ ขึ้นอยู่กับว่ามีใครสนใจรับมันไปทำหรือไม่


    เขาเลือกที่พักเป็นโรงแรมเรียบๆที่สร้างจากหินทรายสีดำผสมกับผลึกแก้วสีทึบ และมีการตกแต่งที่ดูธรรมดาสามัญเป็นอย่างยิ่ง เพราะต้องการเลี่ยงความสนใจจากพวกโจรและนังเลงทั้งหลาย


    เขาเช่าห้องไว้นานสามวัน หลังจากสามวันไปแล้วเขาก็จะออกเดินทางในทันที ไม่ว่าจะมีผู้นำทางหรือไม่ก็ตาม เพราะด้วยอาณาเขตที่ไม่กว้างใหญ่สักเท่าใด เขาคงใช้เวลาเพียงไม่กี่อาทิตย์ในการสำรวจมัน แต่อาจจะต้องออกแรงสักเล็กน้อยเพราะจำนวนสัตว์เวทที่มากมายในฤดูนี้


    คำร้องขอของเขาต้องใช้เวลานานถึงสองวัน กว่าที่จะมีผู้รับเงื่อนไขและเรียกร้องค่าจ้างพอสมควร แต่ด้วยเม็ดเงินที่มีอยู่มากมายในกำมือ เขาไม่ได้ต่อรองราคาด้วยซ้ำ มีเพียงการจ่ายเงินและเตรียมพร้อมออกเดินทางในเช้าวันถัดมาในทันที


    ผู้ที่มารับหน้าที่เป็นผู้นำทางเป็นหญิงสาวและชายหนุ่มสองคน พวกมันเป็นทหารรับจ้างที่มีฝีมือพอสมควร และเคยไปยังสถานที่ทั้งสามที่เขาว่าจ้างให้นำไปด้วย ถึงแม้มันจะหาเส้นทางการไปถึงได้ไม่ยาก แต่การใช้เวลาน้อยที่สุดกลับเป็นเรื่องยากถ้าไม่มีคนที่ชำนาญทางนำไป


    "เราจะออกเดินทางตามเส้นทางนี้ เราจะไปยังจุดหมายแรกของท่านในสามวัน เส้นทางปลอดภัยจากข่าวล่าสุดและไร้การดักปล้นของโจรทะเลทราย" หัวหน้าคณะผู้นำทางเป็นชายหุ่นผอมเพรียว ใช้ดาบโค้งคู่เป็นอาวุธหลักและมีกริซเป็นอาวุธสำรอง


    ในกลุ่มผู้นำทางทั้งสามคนมีหน้ากลุ่มเป็นชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำสะพายดาบโค้งคู่หนึ่ง มีผู้นำทางเป็นชายหนุ่มอีกคนที่ใช้ธนูเป็นอาวุธหลัก รูปร่างของมันดูคล้ายกับหัวหน้ากลุ่ม ต่างกันเพียงแค่ชายคนนี้ดูหลักแหลมมากกว่าเท่านั้น


    ส่วนสมาชิกคนสุดท้ายของกลุ่มเป็นนักเวทย์หญิงของกลุ่ม เธอเป็นสาวที่ดูสวยใช้ได้ แต่กลับมีใบหน้าที่เย็นชาอยู่เสมอ แต่เธอกลับเป็นถึงผู้ใช้เวทย์ธาตุไฟขั้นต้น ซึ่งมันไม่เข้ากับนิสัยของเธอที่ดูเย็นชาสักนิด เพราะตั้งแต่พวกเขาพบกัน เธอเปิดปากแทบนับครั้งได้ด้วยมือข้างเดียว


    "แล้วแต่พวกเจ้าเห็นสมควร ข้าแค่ติดสอยห้อยตามไปก็เท่านั้น" เขายักไหล่อย่างเสียไม่ได้ ก่อนจะเรียกเอาอาวุธออกมาเตรียมพร้อมเช่นกัน


    เขาเลือกเอาชุดเกราะหนังผสมโลหะสีแดงออกมาใส่ ซึ่งมันดูเหมือนเกราะเบาธรรมดาทั่วไปเพียงแค่มีสีแดงแทรกขึ้นมา ส่วนอาวุธใช้เป็นดาบสองคมหนึ่งเล่มพร้อมกับมีดสั้นอีกหนึ่งอัน เขาสะพายดาบไว้ที่กลางหลัง ส่วนมีดสั้นสีแดงก็เหน็บไว้กับเข็มขัดหนังจากชุดเกราะ


    "ข้าขอถามอะไรสักเล็กน้อยก่อนเดินทางได้ไหม" หัวหน้ากลุ่มถามอย่างระมัดระวังและเบาเสียงจนแทบจะเป็นเสียงกระซิบ


    "ตอบได้ข้าจะตอบ" เขาหันไปจ้องตาของมันอย่างสงบนิ่ง


    มันกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ แล้วถามเสียงเบาราวกับยุ่งบิน "ทำไมถึงจะไปยังโอเอซิสสีดำ ที่ซึ่งเต็มไปด้วยสัตว์เวทอันตรายและเหล่าพืชที่น่าหวาดหวั่น"


    "ไปหาประสบการณืเสี่ยงตายนะสิถามได้" เขาตอบไปด้วยยิ้มอย่างตื่นเต้นไปให้มัน แล้วเดิมออกเดินนำมันไปยังประตูเมือง ทิ้งให้ทั้งสามคนที่ได้ยินคำพูดของชายหนุ่มต่างมองหน้ากันอย่างตกตะลึง



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1371 ปกเงิน& (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 10:28
    ขอบคุณคับ
    #1,371
    0
  2. #1364 jasweem (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 14:28
    ขอบคุณครับ
    #1,364
    0
  3. #1317 gnome (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 03:46
    ป่าแอช ไม่ใช่ป่าตูด
    #1,317
    0
  4. #1307 phairatw (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 20:03
    ขอบคุณครับ
    #1,307
    0
  5. #1303 Gnuh (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 14:32
    ขอบคุณครับ
    #1,303
    0
  6. #1292 0848496616 (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 20:10
    สนุกอะ
    #1,292
    0
  7. #1291 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 19:29
    ขอบคุณครับ
    #1,291
    0
  8. #1289 prach57 (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 10:07
    5555 งงกันเลย
    #1,289
    0
  9. #1288 manima (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 10:02
    ขอบคุณครับ ได้ฐานใหม่แล้ว ฆ่าให้หมดเลยนะ
    #1,288
    0
  10. #1287 kamol1122 (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 09:38
    สนุกดีครับ
    #1,287
    0
  11. #1285 ซิกม่า (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 02:13
    ขอบคุณมากครับ สนุกมาก ติดตามตอนต่อไปครับ
    #1,285
    0
  12. #1284 กระต่ายน้อย (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 02:12
    ขอบคุณค่ะ
    #1,284
    0