ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 112 : เศษมงกุฎทศธาตุ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,575
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    11 พ.ย. 59

บทที่ 2 : เศษมงกุฎทศธาตุ




    ในตอนเช้าของวันรุ่งขึ้น ในเรือนพักของครรชิตได้มีการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ เหล่าพ่อบ้านและแม่บ้านที่ยังคงจงรักภักดีต่อครอบครัวชายหนุ่ม ได้เริ่มขนย้ายข้าวของและเก็บเครื่องใช้ใส่ในหีบขนย้าย ซึ่งมันก็คืนแหวนมิติเวอร์ชันขนาดใหญ่เหมือนหีบเก็บวัตถุดิบ เพียงแต่มันใส่ได้เฉพาะเครื่องเรือนและอุปกรณ์ไร้วงจรเวทย์


    การจัดเตรียมสิ่งของนั้นดูวุ่นวายเป็นอย่างยิ่ง แม้พวกเขาจะเริ่มทำกันตั้งแต่เมื่อวานเย็นแล้วก็ตาม แต่ทว่ามันก็ยังไม่เสร็จเสียที


    วันนี้พวกเขาเลยจัดการต่อ ด้วยจำนวนเครื่องเรือนและของอีกหลายสิ่งหลายอย่าง ทำให้หีบขนย้ายนับสิบใบเต็มไปด้วยสิ่งของต่างๆจนเต็มหีบ ทำให้มันมีน้ำหนักที่มากมายนับพันกิโลกรัม


    แต่ด้วยความแข็งแรงของผู้คนในโลกนี้ พวกเขาสามารถยกหีบนี้ได้อย่างง่ายดาย แม้จะต้องใช้พลังมากสักหน่อยก่อนตามที ซึ่งพวกเขาก็ขนหีบที่เต็มแล้วไปใส่ไว้ในพาหนะที่ครรชิตซื้อมาให้


    มันเป็นรถม้าสีดำขนาดใหญ่ที่มีม้าอสูรสีดำเป็นผู้ลาก ซึ่งมันเป็นม้าชั้นดีสำหรับลากของหนักๆ เพราะมันมีความแข็งแรงและทนทานที่สูงยิ่งกว่าม้าพันธุ์อื่น ด้วยม้าเพียงตัวเดียวสามมารถแบกน้ำหนักได้หลายสิบตัน


    ม้าอสูรนั้นมีรูปร่างเหมือนม้าปรกติทั่วไป แต่มีสิ่งที่แตกต่างคือร่างกายที่สูงใหญ่กว่าม้าทั่วไปถึงสองเท่า การเคลื่อนไหวของมันรวดเร็วกว่าและทำระยะทางได้มากกว่า มันสามารถวิ่งติดต่อกันได้นานนับชั่วโมง โดยใช้เพียงศิลาจิตอสูรเป็นอาหารเพียงเล็กน้อย


    ด้วยรถม้าที่ทำจากเหล็กดำ ซึ่งถือว่าเป็นโลหะธรรมดาที่แข็งแรงที่สุด และทนทานต่อสภาพแวดล้อมอย่างขีดสุดได้โดยง่าย จึงทำให้รถม้าคันนี้พร้อมด้วยม้าอสูรทั้งสองตัว กลายเป็นพาหนะที่เหมาะสำหรับการเดินทางไกลเป็นอย่างยิ่ง


    ซึ่งเขาก็เคยใช้บริการของรถม้าเช่นนี้มาแล้ว ในตอนที่เดินทางไปกลับระหว่างอาณาจักอเคเซียกับอาณาจักรพฤกษาพันปี ซึ่งเป็นการเดินทางเต็มอัตราถึงสองวันสองคืนด้วยกัน


    "พ่อบ้านโฮซาเอล เหลือของอีกเท่าไร" เสียงตะโกนของครรชิตทำให้พ่อบ้านชราที่กำลังสั่งงานต่างๆอยู่ได้หันกลับมามอง ก่อนจะเดินตรงเข้ามาหาชายหนุ่มอย่างนอบน้อม มันทำความเคารพชายหนุ่มก่อนจะเริ่มพูดออกมา


    "อีกส่วนเดียวเท่านั้นขอรับ นายน้อย" มันที่พูดพร้อมกับตรวจดูรายการสิ่งของในสมุดบันทึกของมันไปด้วย


    "ก็ดี ถ้าอย่างนั้นข้าไปทำธุระสักครู่ เมื่อกลับมาข้าหวังว่าเราจะพร้อมออกเดินทาง" เขาสบัดชายเสื้อผ้าไหมเล็กน้อย ก่อนจะเดินจากไปยังทางหน้าบ้านพักหลังนี้


    "ขอรับ พวกเจ้า! ช่วยแมรี่เก็บเครื่องครัวซ่ะ แล้วพวกเจ้า..." เสียงตระโกนสั่งงานดังไล่หลังของครรชิตที่กำลังเดินอย่างสง่างามไปยังภนนหลัก ด้วยเสียงตะโกนนี้ทำให้การจัดเตรียมสิ่งของเร่งความเร็วขึ้นไปอีกเล็กน้อย


    ในทางด้านของครรชิตนั้น เขาที่เดินออกมาจากบ้านพักได้บรรลุถึงทางหลักเรียบร้อยแล้ว บนทางหลักก็ยังคงเต็มไปด้วยร้านค้าและผู้คนของตระกูลแอสลาส ที่ยังคงเลือกซื้อสิ้นค้ากันอย่างเนื่องแน่นเช่นเดิม แม้จะผ่านมาหลายเดือนแล้วก็ตาม


    เหลือเวลาอีกเพียงสิบวันเท่านั้น ก็จะถึงเทศกาลเก็บเกี่ยวของอาณาจักรสวรรค์แห่งสมุนไพรแล้ว แต่ที่อาณาจักรอเคเซียแห่งนี้เป็นเทศกาลเริ่มต้นล่าสัตว์เวท นั้นทำให้การซื้อขายของใช้จำเป็นเริ่มมีความผันผวนมากขึ้น ซึ่งราคาของบ้างอย่างก็เริ่มเพิ่มราคาบางแล้ว


    เขาที่เดินผ่านร้านค้าสองข้างทางนั้น ได้สังเกตเห็นว่าพวกยาทั้งระดับต่ำและระดับกลางต่างมีราคาสูงขึ้นเล็กน้อย เมื่อเทียบกับเมื่อสามวันที่ผ่านมา เช่นเดียวกับอาวุธระดับต่ำสุดและระดับต่ำ ที่ราคาปรับตัวขึ้นบางแล้วโดยเฉพาะอาวุธประเภทดาบและธนู


    ในตอนนี้น่าจะเป็นช่วงที่ครอบครัวดีลเลอร์กำลังเตรียมตัวออกไปล่าอย่างแน่นอน ซึ่งเมื่อเขากลับไปถึงเมืองหลวงอเคเซียคงจะสวนทางกันพอดี นั้นทำให้เขาต้องการที่จะไปถึงให้เร็วขึ้นสักเล็กน้อย จึงได้เลื่อนการเดินทางมาเป็นวันนี้แทนที่จะเป็นวันพรุ่งนี้ นั้นทำให้การเตรียมสิ่งของต่างๆมันกระชั้นชิดอย่างที่เห็น


    หลังจากคิดอะไรเรื่อยเปื่อยมาสักพัก ในที่สุดด้านหน้าของเขาก็เป็นทางเขาสู่สนามประลองทั้งแปดแห่งเสียที แม้ว่าวันนี้จะมีคนอยู่ภายในเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพราะว่าการประลองภายในแต่ละตระกูลเพิ่งจะจบลงไปเมื่อวานนี้ ทำให้วันนี้ทุกคนต่างพักผ่อนแล้วเริ่มออกมาอีกทีในวันมะรืน ซึ่งจะเป็นวันเปิดการประลองรอบสอง เพื่อหาผู้ที่จะได้อันดับหนึ่งถึงสามของทั้งรุ่นเยาว์และรุ่นอาวุธโส


    เมื่อเขาสู่สนามประลอง เขามุ่งตรงไปยังโต๊ะกรรมการที่มีคนนั่งรออยู่แล้วสามคน คนแรกเป็นทั้งกรรมาการและพิธีกร รวมทั้งเป็นโฆษกของงานนี้อีกด้วย 'แอนโทนี่'


    ส่วนอีกสองคนนั้น คนหนึ่งเป็นชายแก่ที่ชายหนุ่มเคยเจอมาก่อนหน้านี้ เป็นผู้ที่คอยแจกเหรียญลงเวทย์ให้กับผู้ชนะ ส่วนอีกคนเขาเพิ่งเคยเห็นในวันนี้ มันเป็นชายวัยกลางคนที่ใส่ชุดเหมือนพ่อค้าวานิชแถบทะเลทราย มันมีผ้าโพกหัวที่เป็นเอกลักษณ์ที่เด่นชัดของมัน มันกำลังมองยังชายหนุ่มอย่าวพิจารณา


    "ผู้เข้าแข่งขันจากตระกูลรองของท่านยูโซ 'บิชอบ จูเนียร์ ดิ แอสลาส' มีอะไรให้ข้าแอนโทนี่ผู้นี้รับใช้หรือขอรับ" เสียงทักทายดังออกมาจากฝั่งของแอนโทนี่ ตั้งแต่ที่ชายหนุ่มมาถึงบริเวณที่สามารถคุยกันได้โดยไม่ต้องตะโกน


    "ข้าขอไม่อ้อมค้อม ข้าต้องการแลกเปลี่ยนเหล่านี้เป็นของรางวัล" เขาเรียกเอาเหรียญลงเวทย์นับร้อยเหรียญออกมา พวกมันถูกบรรจุอยู่ในถุงหนังใบเล็กๆ วึ่งมันถูกโยนลงไปบนโต๊ะที่ทั้งสามคนนั่งอยู่


    "ขอรับ" แอนโทนี่ยิ้มให้ชายหนุ่ม ก่อนจะดันถุงเหรียญลงเวทย์เหล่านั้นไปให้ชายในชุดพ่อค้าชาวตะวันออกกลาง


    มันรับเอาถุงนั้นมา ก่อนที่เทเหรียญทั้งหมดลงบนโต๊ะ เมื่อมันถูกนับโดนชายวัยกลางคนแล้ว เหรียญทั้งหมดก็ถูกชายแก่ที่อยู่ในชุดเหมือนบัณฑิตจีนเก็บไป ถ้าจะพูดให้ถูกคือเหรียญเหล่านั้นสลายกลางเป็นก้อนพลังเวทย์ธาตุโลหะที่เข้มข้น แล้วพวกมันก็ถูกดูดซับไปโดยชายแก่คนนั้น


    "หนึ่งร้อยสี่สิบเจ็ดเหรียญ นี้คือรายชื่อของที่เจ้าสามารถแลกได้" มันสบัดมืออกไป สิ่งที่ปรากฏออกมานั้นเป็นกระดาษรายชื่อเช่นที่ชายหนุ่มตรวจดูเมื่อคืน เขาพยักหน้ารับรู้เพียงเล็กน้อย


    เขาตรวจดูรายชื่อสิ่งของอย่างคราวๆ มีบางรายชื่อที่ถูกขีดฆ่าไปแล้ว เพราะมีการแลกเปลี่ยนของสิ่งนั้นจนหมดสิ้นแล้ว ส่วนใหญ่เป็นของระดับต่ำกับกลาง ส่วนของระดับสูงยังไม่มีผู้ใดแลกเปลี่ยนมันแม้แต่น้อย


    ทั้งสามคนมองดูครรชิตเลือกรายการอย่างรอบครอบ ซึ่งมันใช้เวลานานสักเล็กน้อยสำหรับชายหนุ่ม ที่จะตรวจดูรายชื่อสิ่งของระดับสูงทั้งสิบเอ็ดชิ้นที่มีให้แลก ซึ่งจริงๆแล้วเขากำลังดูรายละเอียดเพิ่มเติมจากบันทึกความทรงจำต่างหาก


    "ข้าต้องการแลกสิ่งนี้" เขาเลือกเศษชิ้นส่วนอะไรบางอย่างออกมา มันเป็นชิ้นส่วนที่สามารถเพิ่มพลังในการดูดซับมานาธาตุมืดได้เล็กน้อย


    "เศษชิ้นส่วนนี้สินะ ก็ดีเหมือนกันไม่มีใครแลกมันมานานมากแล้ว มันมีค่าเพียงร้อยยี่สิบแต้มเจ้าสามารถนำมันไปได้เลย มีสิ่งใดที่เจ้าต้องการอีกหรือไม่ เจ้ายังเหลือแต้มอีกพอสมควร" ชายวัยกลางคนในชุดพ่อค้าพูดขึ้น ก่อนจะกากชื่อชิ้นส่วนที่แตกหักนี้ไป แล้วส่งรายชื่อกลับไปให้ชายหนุ่มอีกครั้ง


    ครรชิตเลือกเฉพาะวัตถุดิบระดับสูงอีกเล็กน้อย ซึ่งมันทำให้แต้มทั้งยี่สิบเจ็ดแต้มนั้นหมดลงพอดี พวกมันเป็นเพียงวัตถุดิบสำหรับการปรุงยา ที่หายากพอสมควรสำหรับอาณาจักรเล็กๆแห่งนี้


    เมื่อได้ของครบตามที่ต้องการแล้ว เขาก็เก็บพวกมันทั้งหมดลงแหวนมิติไป ก่อนที่จะหันหลังเดินออกจากสนามประลองไปอย่างไม่เร่งรีบ


    ที่หน้าประตูทางเข้าบ้านพักของชายหนุ่มตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา ที่นั้นเต็มไปด้วยผู้คนจำนวนสิบกว่าคน พวกมันเป็นแม่บ้านและพ่อบ้านจำนวนห้าคน เป็นเมดและข้ารับใช้ฝึกหัดอีกเจ็ดถึงแปดคน พวกมันมีพลังฝีมืออยู่ในขั้นผู้ใช้ศาสตราวุธขั้นต้นทั้งสิ้น


    พวกมันกำลังรอชายหนุ่มอยู่ หลังจากที่พวกเขาเหล่านี้ได้ทำการเก็บของเสร็จเรียบร้อยแล้ว ของทั้งหมดได้ถูกบรรทุกไว้ด้านหลังรถม้า ซึ่งภายในรถม้ามีที่ว่างมากพอที่จะรองรับคนทั้งสิบกว่าชีวิตได้ทั้งหมด แล้วยังพอเหลือที่ว่างอีกเล็กน้อย


    "พวกเราพร้อมแล้วขอรับ นายน้อย" พ่อบ้านโฮซาเอลพูดขึ้น ซึ่งทุกคนก็ทำความเคารพครรชิตอย่างพร้อมเพียงกัน


    "ถ้างั้นก็ออกเดินทางกันเถอะ" ครรชิตส่งสัญญาณให้พวกเขา ก่อนที่ทุกคนจะก้าวขึ้นไปยังรถม้า โดยมีข้ารับใช้ฝึกหัดสองคนเป็นสารถี


    ครรชิตนั้นเดินไปยังที่ว่างก่อนจะเรียกเจ้าไลก้าออกมา ในตอนนี้มันเป็นสัตว์เวทระดับห้าขั้นสูงเสียแล้ว ทำให้มันมีพลังอำนาจมากพอจะสยบรุ่นเยาว์ในตระกูลรองทั้งหมด


    ในตอนนี้เจ้าไลก้ามีขนาดใหญ่ราวกับรถบรรทุกขนาดใหญ่ เมื่อมันกางปีกออกปีกข้างหนึ่งของมันกว้างนับสิบเมตร ซึ่งสามารถคลุมทั้งรถม้าได้เลยทีเดียว มันขู่คำรามออกมาเล็กน้อย ก่อนจะเข้าไปคลอเคลียกับเจ้านายของมัน


    "ไปกันเถอะ ออกเดินทางได้" สิ้นเสียงของครรชิต รถม้าก็เริ่มออกเดินทางมุ่งหน้าสู่เมืองหลวงอเคเซีย โดยมีครรชิตที่นั่งอยู่ยนหลังของไลก้าเดินนำไปอย่างช้าๆ


    การปรากฏตัวของรถม้าพร้อมกับเจ้าไลก้า ส่งผลให้บนทางหลักเต็มไปด้วยความโกลาหลจากผู้คน เพราะด้วยแรงกดดันที่สิงโตวายุคลั่งปล่อยออกมา ก็นับว่ามีพลังพอจะสะกดคนส่วนใหญ่ได้แทบทั้งหมด


    ยังไม่นับรวมกับเจ้าม้าอสูรที่ดูแล้วมีระดับไม่ต่ำกว่าระดับสี่อย่างแน่นอน พวกมันทั้งสามตัวสร้างตวามตกตะลึกให้แก่ผู้พบเห็นได้อย่างมาก ถึงแม้พวกเขาจะเจอกับสัตว์เวทระดับสี่หรือระดับห้ามาบ้าง แต่ไม่เคยเจอแบบใกล้ชิดขนาดนี้มากก่อน


    เพราะส่วนใหญ่แล้วสัตว์ระดับสี่และห้านั้น จะได้พวกนักรบของตระกูลหลักเป็นผู้เข้าปะทะ ส่วนพวกมันที่เป็นนักรบระดับต่ำกว่าก็ค่อยฆ่าพวกระดับสามลงไปเพียงเท่านั้น


    เมื่อพ้นจากภูเขาของตระกูลแอสลาส พวกเขาก็เริ่มใช้ความเร็วที่มากขึ้นเล็กน้อย เพื่ออ้อมเมืองแบล๊คร็อคที่กำลังเต็มไปด้วยผู้คนไป เพราะไม่อยากจะเสียเวลาเดินฝ่าฝูงชนไปในตอนนี้


    การอ้อมเมืองแบล๊คร็อคทำให้พวกเขาเสียเวลาไปเล็กน้อย ที่ทางแยกใกล้กับทางออกประตูทิศเหนือของเมือง ที่นั้นมีเด็กสาวที่กำลังขี่จิ้งจอกสีทองขนาดใหญ่ที่มีหางสามหาง และที่ด้านข้างก็มีพวกมันขนาบข้างอีกข้างละสองตัว พร้อมกับที่ด้านหน้าของกลุ่มจิ้งจอกมีอีกหนึ่งตัวที่ดูตัวใหญ่กว่าตัวอื่น มันกำลังทำหน้าที่เป็นจ่าฝูงหรือผู้นำทางในตอนนี้


    เมื่อกลุ่มของเขาเข้าไปใกล้ พวกมันทั้งหกตัวก็ส่งเสียงร้องอย่างยินดีทักทายมาตามสายลม ซึ่งครรชิตก็โบกมือไปให้กับพวกมัน ใกล้ๆกับพวกมันมีคนหลายสิบคนนอนหมอบกระแตอยู่ข้างๆพวกมัน ซึ่งพวกมันยังไม่ตายเพียงแค่สลบไปเท่านั้น


    "เป็นไงบ้างล่ะ เมย์" ครรชิตถามหญิงสาวที่ตอนนี้ทำหน้าเซ็งๆออกมา


    "เจ้าพวกนี้มันน่าตายนัก" เด็กสาวกระทืบเท้าไปยังหนึ่งในพวกคนที่นอนสลบเมือดอยู่ข้างๆ ซึ่งการกระทืบเท้าลงไปนี้เต็มไปด้วยความไม่พอใจอย่างยิ่ง


    "ปล่อยพวกมันไปเถอะ เรารีบออกเดินทางกันดีกว่า แล้วจะไม่เรียกพวกมันกลับไปบางหรือไง" เขาพยักหน้าไปยังพวกสุนัขจิ้งจอกทั้งห้า-หกตัวนั้น


    "ข้าไม่อยากฟังเสียงประท้วงของพวกมันหรอกนะ ท่านอาจารย์"


    "งั้นก็ไปกันเถอะ" เขาหันไปพยักหน้าให้เด็กสาว ก่อนที่จะกระต้นให้เจ้าไลก้าเดินต่อ ซึ่งเขานำขบวนเดินทางนี้เดินหน้าต่อไป โดยมีเขาและเด็กสาวนำหน้า โดยมีเจ้าจ่าฝูงจิ้งจอกคอยคุ้มกันหน้ารถม้า และมีจิ้งจองที่เหลือคอยระหว่างด้านที่เหลือเอาไว้


    เมื่อการเดินทางเป็นไปได้ด้วยดี ชายหนุ่มก็นำเอาเศษชิ้นส่วนที่เพิ่งไปแลกออกมาดู มันเป็นเศษชิ้นส่วนที่เหมือนกับโลหะที่สานกันไปมา และตรงกลางของเศษชิ้นส่วนนี้มีร่องลึกเป็นรูปหยดน้ำ โดยมีขายึดสำหรับยึดอัญมณีประดับเอาไว้อยู่ แต่ตัวอัญมณีด้านในกลับหายไป


    มันมีขนาดประมาณฝ่ามือเด็ก ซึ่งมีรอยตัดที่เรียบสนิทอยู่ด้านข้างทั้งสองด้าน มันเหมือนถูกแบ่งออกเป็นชิ้นๆมากกว่าการแตกหักตามธรรมชาติ และโลหะที่ทำมันก็มีความแข็งแกร็งเดียวกับโลหะเวทมนตร์ระดับสูงเลยทีเดียว เพราะตัวมันเองก็มีพลังมานาไหลเวียนอยู่จำนวนมาก แต่มัน็อ่อนโทรมลงจนเกือบจะสลายหายไปหมดแล้ว


    นอกจากนี้ในร่องลึกนั้นยังจารึกเวทย์ด้วยตัวอักษรที่เก่าแก่อย่างที่สุด ซึ่งเก่าแก่พอๆกับประตูภายในถ้ำที่เขาเจอด้วยซ้ำ แต่มันกลับมีความเก่าแก่พอๆกัน นั้นหมายความว่าเศษชิ้นส่วนของสิ่งนี้ถูกสร้างในยุคเดียวกับประตูหินนั้น


    เขาส่งพลังมานาธาตุมืดลงไปที่วงจรเวทย์ นั้นทำให้วงเวทย์มันทำงานขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ราวกลับว่ามันมิได้ดูดซับพลังมานาธาตุมืดมาอย่างยาวนาน มันคล้ายกับกระหายพลังมานานี้เสียเหลือเกิน


    เมื่อมันได้พลังมานามากพอแล้ว ตัวมันเองก็กระจายละอองแสงสีดำออกมา มันเหมือนสะเก็ดเพลิงสีดำที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่บริเวณร่องลึกนั้น ก่อนที่ความรู้บางอย่างจะพุ่งเข้าสู่สมองของครรชิตโดยตรง


    มันเป็นข้อความสั้นๆเพียงไม่กี่ประโยคเท่านั้น 'มงกุฎทศธาตุ มงกุฎที่เหนือกว่ามงกุฎใดทั้งปวง หนึ่งมงกุฎปกคลุมเหนือทุกธาตุ หนึ่งมงกุฎสั่งการธาตุทั้งสิบ หนึ่งมงกุฎครองพิภพสยบอริราชทั่วแผ่นดิน'


    'หนึ่งมงกุฎประกอบเม็ดพลังทศธาตุ ในทุกธาตุประกอบขึ้นด้วยจิตวิญญาณอันสูงส่ง ทั้งสิบธาตุน้อบรับใช้ผู้ครองมงกุฎดั่งนายตน'


    'ทั้งทศธาตุต่างทลายด้วยไร้ธาตุ ทั้งสิบธาตุถูกกระจายทั่วทั้งพิภพ ไร้ธาตุผู้พิชิตมงกุฎทศธาตุ'


    เสียงนี้ดังก้องอยู่ในหัวของครรชิตนับสิบรอบ จนมันจางหายไปในเวลาไม่นาน แต่มันกลับฝั่งลึกลงไปในความทรงจำของเขาเสียแล้ว



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1439 ยังเจี้ยม (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2559 / 19:55
    ตูละงงเลยจำได้ว่ามันบอกจะทวงคืนสิ่งที่พ่อสูญเสียสรุปพ่อมันเสียเฟอร์นิเจอร์กับเครื่องเรือนฮาโคตร
    #1,439
    0
  2. #1355 jasweem (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 10:12
    ได้คืนมั้ย
    #1,355
    0
  3. #1309 benzza1256 (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 20:54
    นึกว่าจะ อลังกว่านี้ สรุป มันมาประลองเอาที่ดินคืนแค่นี้ -.-
    #1,309
    0
  4. #1270 cutehell (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 00:39
    เฝ้ารอวันประลองมา100กว่าตอน นึกว่ามันจะมาแก้แค้นตระกูลให้พ่อ เป็นการประลองที่กากที่สุดที่เคยอ่านมา
    #1,270
    0
  5. #1255 demister009 (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 14:36
    ไม่ล้างแค้นให้พ่อแล้วหรือ
    #1,255
    0
  6. #1254 donut1 (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 14:33
    คือ lord of the ring ป่าว
    #1,254
    0
  7. #1251 manima (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 12:04
    ยังไม่ได้เอาสมบัติจากประตูหินนั้นเลย
    #1,251
    0
  8. #1245 thalian (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 02:24
    ไอ๊ย่ะ   เดอะ หลอด ออฟ เดอ คราว
    #1,245
    0
  9. #1241 nuang1 (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 16:16
    ต้องตามหาชิ้นส่วนให้ครบ งานหนักเลย
    #1,241
    0
  10. #1239 phairatw (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 14:16
    ขอบคุณครับ
    #1,239
    0
  11. #1238 Gnuh (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 14:11
    ขอบคุณครับ
    #1,238
    0
  12. #1236 089110 (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 12:33
    ได้ของแรมาแล้ว ต่อไปก็ไปหาเมียสินะ
    #1,236
    0
  13. #1235 neschan (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 11:01
    ได้ของสุดยอดอะไรมาอีกอ่ะเนี่ย
    #1,235
    0
  14. #1234 inasba (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 08:04
    ได้ของดีแล้วสิ
    #1,234
    0
  15. #1233 คนเช็ดเงา (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 01:42
    แล้วต้องเอาไป หลอมที่ภูเขาไฟ รึป่าว??
    #1,233
    0
  16. #1232 NessZero (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 01:10
    สวมปุ๊บ ของรักของข้าาาาาา ของรัก
    #1,232
    0
  17. #1231 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 00:50
    ขอบคุณครับ
    #1,231
    0
  18. #1230 Sonsawaeng (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 00:41
    ของรักของข้า
    #1,230
    0
  19. #1229 you shall no pass!!! (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 00:23


    Ash nazg durbatulûk, ash nazg gimbatul, ash nazg thrakatulûk agh burzum-ishi krimpatul.!!!!!!!
    #1,229
    0
  20. #1228 qwasan00 (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 00:06
    ขอบนะคับนิยายดีๆก่อนนอน...นั้นมันมงกุฎ 10ธาตุ "ไม่ใช้ของรักของข้า"5555
    #1,228
    0
  21. #1227 phatotorag (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 23:37
    มงกุฏของข้าาาาาา
    #1,227
    0
  22. #1226 Impact Thunder (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 23:35
    เปลื่ยนจากมงกุดเป้นแหวนนี้ใช่เลยนะครับ 5555 ขอบคุณครับ
    #1,226
    0
  23. #1225 kamol1122 (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 22:46
    สนุกมากครับ
    #1,225
    0
  24. #1224 กระต่ายน้อย (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 22:38
    ขอบคุณค่ะไรท์ สนุกมากค่ะ รอตอนต่อไปค่ะ
    #1,224
    0
  25. #1223 กระต่ายน้อย (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 22:38
    ขอบคุณค่ะไรท์ สนุกมากค่ะ รอตอนต่อไปค่ะ
    #1,223
    0