ราชันเงาแห่งอเคเซีย

ตอนที่ 10 : หอสมุด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,562
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    15 ส.ค. 59

บทที่ 1 : หอสมุด



     ภายในเมืองหลวงอเคเซียสิ่งที่เป็นจุดเด่นและสถานทีสำคัญนอกจากพระราชวังและโรงเรียนหลวงแล้วยังมีอีกสถานที่หนึ่งที่มีอยู่มากมายนั้นคือหอสมุดที่แต่ละหอต่างเก็บรวบรวมทั้งหนังสือ ตำราและคำภีร์ทั้งแบบหายากและทั่วไปโดยยิ่งใกล้โรงเรียนหลวงยิ่งมีหนังสือหายากซุกซ่อนอยู่มากมายโดยเรื่องนี้เป็นที่ทราบกันดีสำหรับประชาชนในเมืองหลวงแห่งนี้

     แม้จะเรียกว่าหนังสือ ตำราและคำภีร์แต่ก็คือสิ่งเดียวกันแต่ที่ต่างกันคือวัสดุที่ใช้ทำพวกมันต่างหากหนังสือมักทำจากกระดาษและเย็บปกด้วยหนังสัตว์ลงเวทย์ ตำราทำจากซี่ไม้แบนๆสลักตัวอักษรลงไปด้วยหมึกเวทมนตร์และเชื่อต่อกันด้วยเชือกหรือเส้นเอ็นสัตว์เวทแล้วม้วนเป็นเล่ม สุดท้ายคำภีร์มักทำจากหนังสัตว์หรือผ้าเย็บรวมเป็นเล่มเช่นหนังสือ

     ในแผ่นดินทลายฟ้าต่างมีวิธีฝึกฝนศาสตร์ต่างๆหลายร้อยหลายพันวิธีและแต่ละวิธีก็มีการถ่ายทอดทีแตกต่างกันไปดังที่กล่าวข้างต้น ในหอสมุดกลางหรือหอสมุดโรงเรียนหลวงมันเป็นหอสมุดทีใหญ่และมีหนังสือหลายล้านเล่มให้ผู้สนใจเข้าค้นคว้าได้โดยมีเพียงบัครแสดงตนว่าเป็นประชาชนในอาณาจักอเคเซียเท่านั้น

     หอสมุดหลวงมิได้ตั้งอยู่ในเขตโรงเรียนแต่ตั้งหางจากโรงเรียนเล็กน้อย วันนี้คือวันที่สองของประเพณีอเคเซียหลังจากวันแรกคือการทดสอบทักษะสัญญากับเสาหินอเคเซีย วันนี้เป็นวันสมัครเข้าเรียนของโรงเรียนหลวงทำให้ทุกเส้นทางที่มุ่งตรงไปยังเขตโรงเรียนแห่งนี้เต็มไปด้วยผู้คนที่เดินเท้าและนั่งรถโดยมีจุดหมายเดียวกัน ยกเว้นเพียงเด็กชายผมแดงส้มที่เดินไปยังที่ตั้งหอสมุดพร้อมเด็กหญิงและหญิงสาวที่หน้าตาน่ารักทั้งคู่เมื่อมองใกล้ๆก็จะพบว่าทั้งคู่หน้าตาคล้ายกัน

     ทั้งสามคนเดินสวนทางกับคนจำนวนมากแล้วมุ่งสู่หอสมุดหลวงโดยมีหญิงสาวซึ่งโตสุดเป็นผู้เดินนำหน้า

     ครรชิตได้แต่เดินตามไปโดยดีพรางนึกถึงเรื่องเมื่อวานนี้ หลังจากตนทดสอบเสร็จเรียบร้อยก็เดินไปหาบิดาและครอบครัวเมอลีนที่มารอรับเด็กชายที่ทำการทดสอบเสร็จแล้ว ในตอนที่เดินออกมาก็มีเหล่าคนจากโรงเรียนหลวงมาเชิญชวนให้เข้าศึกษาต่อแต่ตนเองก็ได้แต่บอกปัดไปอย่างนุ่มนวลด้วยสกิลฝีปากระดับนักเจรจาต่อรอง เหตุผลที่ปฏิเสธคือครอบครัวของตนไม่มีเงินมากพอที่จะส่งตนเรียนจนจบหลักสูตรเพราะปีหนึ่งใช้เงินมากถึงหนึ่งพันเหรียญจิตมาร

     หลังจากกลับถึงบ้านของท่านลุงดีล สองสามีภรรยาก็จัดงานเลี้ยงเล็กๆขึ้นเพื่อเป็นการฉลองที่เด็กชายมีทักษะสัญญาถึงแม้จะเป็นทักษะสัญญาที่ไร้ประโยชน์ก็ตามแต่ก็นับว่ามีเกียรติในอาณาจักรนี้มากกว่าคนที่ไม่มีทักษะสัญญามากนัก เช่นเดียวกับลุงดีลที่มีทักษะสัญญาเช่นกันเลยสามารถตั้งตัวจากการค้าขายได้รวดเร็วเพราะได้รับความเชื่อถือจากการมีทักษะสัญญา

     งานเลี้ยงเล็กๆดำเนินมาจนถึงจนค่ำ จู่ๆบิดาของตนก็ถามเรื่องอนาคตว่าตนต้องการจะทำอะไร

     "เจ้าลูกชายจะเอาไงต่อละ จะเรียนดาบหรือเวทมนตร์ดี" บิชอบพูดทะลุกลางปล้องขึ้นมาจนลุงดีลถึงกับสำลักเหล้าที่จิบอยู่จนต้องให้ภรรยาช่วยลูบหลัง

     "เจ้าบ้านี้ให้เด็กมันพักผ่อนหน่อยก็ไม่ได้น่ะ" ลุงดีลอดตำนิบิชอบเล็กๆน้อยๆไม่ได้เพราะนิสัยเจ้าตัวก็เป็นคนตรงๆแบบนี้มาตั้งแต่หนุ่มๆ

     "ช้าเร็วยังไงลูกข้าก็ต้องเลือก"

     "ข้าขอหาข้อมูลก่อนได้หรือไม่" ครรชิตตอบอย่างไม่แน่ใจนักเมื่อตอนนี้ตนมีแค่วิธีการฝึกเวทย์เท่านั้น ส่วนการฝึกนักรบตนยังไม่ได้ทำเป็นชิ้นเป็นอันมีแต่ข้อมูลคราวๆที่บิดาสอนมาแค่สามวันเท่านั้นและการฝึกแบบนักรบมนตราอีกเหล่าที่ยังไม่ศึกษาเลยแม้แต่น้อย และยังไม่ได้ตรวจสอบระดับพลังมานาแรกเริ่มในบัตรเลยว่าเหมาะกับการฝึกแบบไหนถึงในใจอยากจะฝึกเวทย์อยู่ก็ตามที

     "งั้นพรุ่งนี้ก็ไปที่หอสมุดสิเดี๋ยวข้าให้โรสแมรี่พาเจ้าไปก็ได้" ท่านหญิงเซเรน่าพูดขึ้นมาก่อนจะพยักหน้าให้ลูกสาวคนคนโต

     "เช่นนั้นข้าไปกับจูเนียร์ด้วยนะท่านแม่" ลิลลี่อ้อนมารดาเพื่อตามเด็กชายไปด้วยหลังจากที่มารดาชวนเด็กชายแต่ไม่มีชื่อตน

     เมื่อทนการรบเล้าของลูกสาวคนเล็กไม่ไหวเซเรน่าเลยเอาหนังสือสัญญาออกมาหนึ่งเล่มก่อนจะประทับตราและส่งมอบให้เด็กหญิงก่อนจะกำชับว่า "เจ้าต้องรักษาสัญญานี้ไว้ให้ดีละไม่งั้นเจ้าเข้าหอสมุดไม่ได้แน่เพราะเจ้ายังไม่มีบัตรแสดงตนต้องรอปีหน้าถึงจะได้รับมัน"

     "ข้ารู้แล้วล่ะน่า" ลิลลี่ทำแก้มป่องก่อนจะหันมาชวนเด็กชายคุยเรื่องจะไปทำอะไรที่ห้องสมุดดี

     เขาก็พอรู้จักรสัญญาแบบนี้มันน่าจะเป็นสัญญาบัตรคุ้มครองที่จะให้กับเด็กที่ยังไม่มีบัตรแสดงตนหรือคนต่างอาณาจักรเข้าใช้บริการที่ต้องการบัตรแสดงตนโดนผู้ออกสัญญาจะต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของบุคคลนั้นๆ

     เด็กทั้งสองคุยกันเรื่องหนังสือที่น่าสนใจโดยมีโรสแมร่เสริมในเรื่องของประเภทหนังสือเป็นระยะๆ

     ผู้ใหญ่ทั้งสามมองกลุ่มเด็กที่ส่งเสียงเจื้อแจ้วก่อนจะดื่มกินและคุยเรื่องสัพเพเหระต่างๆจนดึกดื่นจึงพวกเด็กเข้านอนเพื่อมีแรงที่จะลุยหอสมุดในวันพรุ่งนี้

     ณ ด้านหน้าของเล็กทั้งสามคือหอคอยสีน้ำตาลๆที่สูงหลายสิบเมตรอาจจะถึงร้อยเมตรเลยด้วยซ้ำมีประตูทางเข้าเพียงประตูเดียวที่ด้านหน้ามีทหารสองคนยืนอยู่ที่หนน้าประตูเหมือนเฝ้าระวังและรักษาความสงบในบริเวณนี้ ด้านในมีพนักงานที่ใส่ชุดคล้ายพนังงานธนาคารในโลกที่ครรชิตจากมาโดยเครื่องแบบนี้เป็นสีขาว-แดงค่อยตรวจสอบบัตรแสดงตน และถัดไปจะเป็นเคาน์เตอร์โค้งตามลักษณะหอคอยจนวนรอบพอดีด้านในเคาน์เตอร์แต่ละช่วงจะมีพนักงงานค่อยบริการทั้งการยืม คัดลอกหรือแม้กระทั้งช่วยค้นหาหนังสือก็มีเช่นกัน

     "ข้าไปก่อนนะ อีกสองชั่วโมงเจอกันลิลลี่ พี่โรสแมรี่" ครรชิตกล่าวลาเด็กสาวทั้งสองก่อนจะไปยังเคาน์เตอร์หนึ่งที่ว่างอยู่

     จากการที่เมื่อคืนประชุมและวางแผนการจนได้ข้อตกลงกันเรียบร้อยแล้วนั้นจะแบ่งเป็นสองกลุ่มคือเด็กชายจะไปหาหนังสือเกี่ยวกับการฝึกนักรบ นักรบมตรา ส่วนเด็กหญิงสองคนจะหาการฝึกฝนเวทมนตร์เพื่อช่วยเด้กชายและเพื่อตัวเองของสองพี่น้องเพราะทั้งคู่ตกลงใจที่จะฝึกเวทมนตร์กันทั้งคู่ดังที่เด็กชายเคยเห็น

     "ไม่ทราบว่าหนูน้อยมีอะไรให้พี่สาวคนนี้ช่วยจ๊ะ" หญิงสาวที่หน้าตาดีที่เป็นพนักงานประจำห้องสมุดถามเด็กชายตัวน้อยที่อยู่ตรงหน้าเคาน์เตอร์

     ครรชิตยิ้มให้พนักงานเล็กน้อยก่อนจะยืนหนังสือที่ตนมีให้เธอก่อนจะพูดด้วยเสียงกังวาลเล็กน้อย "พอดีผมมีเจ้าพวกนี้อยากทราบว่าที่นี้มีฉบับสมบูรณ์หรือดีกว่านี้ไหนนะครับพี่สาว" ลงท้ายเสียงด้วยเสียงหวานเพื่อเอาใจคนตรงหน้าเล็กน้อย

     พนักงานหญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้าเคาน์เตอร์ยิ้มให้เด็กชายหลังจากได้ยินเด็กชายเสียงพี่สาวด้วยเสียงหวานๆก่อนจะเอาหนังสือแต่ละเล่มมาวางเรียงกันตรงหน้าก่อนจะร่ายเวทย์ไร้ธาตุออกมาเพื่อค้นหาหนังสือเหล่านี้ในห้องสมุดหลวง

     "รอสักครู่นะน้องชายเดี๋ยวพี่สาวคนนี้มา" เธอเดินไปหลังเคาน์เตอร์แล้วเดินออกไปทางประตูหลัง

     เวลาผ่านไปสองสามนาทีเธอก็กลับมาพร้อมหนังสือ ตำราและคำภีร์รวมๆเกือบยี่สิบเล่มโดยแต่ละเล่มก็ดูเก่าแก่พอสมควร และที่ด้านข้างของเธอก็มีถาดที่ใส่หนังสืออีกจำนวนมากลอยตามออกมา

     "ยี่สิบสองเล่มนี้เป็นหนังสือที่เธอต้องการ ส่วนที่ถาดนั้นเป็นหนังสืออ้างอิงที่เกี่ยวข้องกับหนังสือที่เธอขอนะจ๊ะ" พนักงานบอกกับครรชิต แต่เขานั้นอ้าปากค้างไปแล้วเพราะไม่คิดว่ามันจะเยอะขนาดนี้

     หลังจากได้สติเขาก็บอกพนักงานว่าจะขอคัดลอกทั้งหมดเพื่อนำไปศึกษาพร้อมกับขอให้เธอสลายหนังสือฉบับคัดลอกจากหมู่บ้านกรีนพีชเพื่อลดพื้นที่จัดเก็บ

     "พี่สาวครับขอรบกวนอีกเรื่องได้ไหม" ครรชิตส่งสายตาใสซื่อใส่หญิงสาวเมื่อเห็นว่าเธอเริ่มขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อต้องคัดลอกหนังสือจำนวนมาก

     "ได้สิจ๊ะ" เธอเปลี่ยนสีหน้าเมื่อได้รับสายตาของเด็กชายตรงหน้าไปแม้ว่ามือของเธอยังคงใส่หนังสือลงในกล่องแล้วคัดลอกมันอย่างต่อเนื่องหนังสือที่คัดลอกออกมาจะอยู่ในรูปหนังสือทั้งหมด

     "ไม่ทราบว่าหนังสือการฝึกนักรบและนักรบมนตราเบื้องต้นอยู่ที่ไหนหรอครับพี่สาว"

     "พี่สาวขอนึกก่อนนะจ๊ะ" เธอเอียงคอก่อนจะเอานิ้วเคาะที่แก้มของเธอเป็นจังหวะก่อนจะเอ่ยออกมาหลังจากผ่านไปหลายวินาที

     "ชั้นที่สองโซนที่สิบกับชั้นสองโซนที่สิบสาม โซนที่สิบเป็นการฝึกนักรบแบบพื้นฐานส่วนโวนที่สิบสามเป็นนักรบเวทย์จ๊ะ"

     "เอานี้น้องชายหนังสือทั้งหมด ร้อยเหรียญจิตอสูรจ้า" เธอดันกองหนังสือมาที่เด้กชายก่อนจะวางถาดสีเงินขนาดเล็กไว้บนกองหนังสือ

     ครรชิตเอาเงินออกมาจากแหวนมิติก่อนจะวางบนถาดเงินแล้วค่อยใส่หนังสือลงในแหวนมิติที่ซื้อมาจากลุงดีลอีกสองวงในราคาห้าเหรียญจิตมารด้วยเงินจากบิดาที่มอบไว้ให้เป็นค่าใช้จ่ายทุกๆเดือนทีสะสมไว้เกือบห้าปีของจูเนียร์ ตอนนี้เงินในแหวนเหลืออยู่ประมาณหกถึงเจ็ดเหรียญจิตมาร

     แหวนมิติระดับหนึ่งมีราคาถูกแสนถูกเพราะมันมีพื้นที่ด้านในขนาดหนึ่งลูกบาศก์เมตรเท่านั้นและพวกศิลาจิตอสูรอีทเตอร์ก็มีมากจนแทบจะล้นตลาดเพราะมันเป็นสัตว์เวทที่ขยายพันธุ์ได้รวดเร็วสายพันธุ์เลยทีเดียวจึงทำให้ต้องมีการล่าพวกมันเป็นระยะๆ

     แหวนหนึ่งวงเต็มไปด้วยหนังสืออีกสองวงยังคงว่างเปล่าแต่อีกไม่นานก็คงเต็มไปด้วยหนังสือแน่นอน "ไปก่อนนะครับพี่สาว" ครรชิตพูดด้วยเสียนุ่มๆ

     เมื่อเก็บของเสร็จเด็กชายยิ้มหวานๆและขยิบตาให้พนักงานสาวก่อนจะเดินออกจากเคาน์เตอร์แล้วมุ่งหน้าไปยังชั้นสองเพื่อตามหาหนังสือที่ต้องการทิ้งไว้แต่พนักงานสาวที่เหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่างไปเรียบร้อยด้วยความที่เด็กชายหน้าตาคมเข้มและมีรอยยิ้มที่มีเสน่ห์จึงทำให้พนักงานสาวรับดาเมจไปเต็มๆ

     เวลาผ่านไปสักพักเด้กชายก็หาโซนสิบและสิบสามเจอก่อนจะเดินเลือกหนังสือการฝึกนักรบและนักรบมนตราเบื้องต้นอย่างจริงๆจังๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,037 ความคิดเห็น

  1. #1663 Freedom Pen (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 22:53
    ส่อแวว เจ้าชู้ แต่เด็กเลยน้ะ หึๆ
    #1,663
    0
  2. #544 phairatw (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 12:16
    ขอบคุณครับ
    #544
    0
  3. #383 ULTARJIRAPAT (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 17:10
    ชอบ มีการม่อสาวตั้งแต่เด็กกกนาจาาาส์
    #383
    0
  4. #380 Gnuh (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 13:37
    ขอบคุณครับ
    #380
    0
  5. #282 หยาดน้ำบนยอดหญ้า (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 22:18
    ชายหนุ่มในร่างเด็กสิบขวบ...
    #282
    0
  6. #234 Pallo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 12:15
    โสดค่ะ
    #234
    0
  7. #115 James'z Ks'jaxdd (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 03:15
    ขอบคุณค้าบบ
    #115
    0
  8. #91 วันมะปี (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 12:17
    เนื้อเรื่องน่าสนใจครับ

    แต่คำผิดแล้วก็การเว้นวรรคบางจุดทำให้อ่านแล้วสดุดมากเลยครับ

    ขอบคุณครับ
    #91
    1
  9. #19 arm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 02:09
    ขอบคุณคับ
    #19
    0
  10. #3 วารี (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 19:28
    แหมครรชิตหว่านแสน่ห์เชียว
    #3
    0