เทพยุทธยันต์​มนตรา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 52,532 Views

  • 112 Comments

  • 1,705 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,050

    Overall
    52,532

ตอนที่ 17 : ตอนที่​ 17 ปราณก่อเกิดขั้น 6​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5647
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 334 ครั้ง
    20 พ.ค. 61

ตอนที่​ 17 ปราณก่อเกิดขั้น 6​

"ช่างเป็นเจ้าหนูที่ฉลาดเกินวัยจริงๆ"

"จากที่ข้ารู้มาว่า เจ้าคือ คนไร้ค่า เด็กเหลือขอ ของตระกูล​ลู่ แต่โชคดีที่มีปู่ยอดเยี่ยม​ จนเจ้ามีชีวิต​สุขสบายจนถึงทุกวันนี้​ได้"

ชายฉกรรจ์​ ที่ตรวจสอบ​ข้อมูล​อีกฝ่ายมาจนหมด จึงพอรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายคือคนที่สมควร​เล่นงานด้วยไหม เพราะบางทีการเล่นงานคนที่มีตระกูล​ใหญ่​ หรือคนยิ่งใหญ่​ แข็งแกร่งหนุนหลัง​ จะมีปัญหา​ตามมาอย่างมาก แต่ชายฉกรรจ์​สืบทราบมาว่า ปู่เพียงคนเดียว ที่คอยปกป้อง​ คุ้มครอง​เจ้าหนูคนนี้ ได้ออกเดินทางไปทำธุระบางอย่าง จนไม่มีใครจะปกป้อง​ หรือแก้แค้น​เจ้าหนูคนนี้ตอนนี้​ได้เลย หากเล่นงานจนสะบักสะบอม​ พิการขึ้นมาไม่สามารถ​พูดได้ หรือชี้ตัวคนร้ายได้ ต่อให้ปู่ของลู่หานกลับมา ก็ไม่อาจจะเอาผิดตนเองได้

"ไม่เลว ช่างวางแผน​เล่นงานคนอื่นมาอย่างรอบคอบ"

ลู่หาน ที่พอเข้าใจแล้วว่าอีกฝ่ายก็ไม่ใช่คนโง่เลย สืบข้อมูล​ของคนที่จะเล่นงานก่อนที่จะตัดสินใจ​ว่าจะเล่นงานดีรึไม่ก่อนทุกครั้ง​

"วางใจได้ ข้าจะทำให้เจ้าเจ็บตัวจนสลบไม่รู้​สึกตัวอีกเลย"

ชายร่างใหญ่ เดินตรงเข้ามาเล่นงานลู่หานด้วยหสัดอันทรงพลังของตน

ตูม เปรี้ยง บึ้ม

กลุ่มคนที่ดูบึกบึนหลายคน ต่างถูกเล่นงานจนสะบักสะบอม​กระเด็น​ลอยออกไป

"อะไรกัน"

"เจ้านี้ปกปิดความแข็งแกร่งเอาไว้งั้นรึ"

ชายฉกรรจ์​ ที่มองดูเหล่าสมุนของตน กระเด็น​ลอยออกไปอย่างง่ายดาย ราวกับกระดาษ​ทั้งที่คนเหล่านี้ต่างมีรูปร่างบึกบึน​ ใหญ่โตกันทุกคน

"คนปกติธรรมดา​ ต่อให้ฝึกฝนร่างกาย​แข็งแกร่ง​แค่ไหนก็ยังมีขีดจำกัดในเรื่องที่ไม่สามารถ​ทำได้อยู่ดี"

ลู่หาน ที่ไม่สนใจสมุนกระจอกแบบนี้อยู่แล้ว เมื่ออีกฝ่ายเป็นคนปกติธรรมดา​ แต่มีรูปร่างใหญ่โต บึกบึน​ จนดูน่าเกรงขามเท่านั้น​เอง

"ไม่นึกว่า เด็กน้อยแบบแกจะปลุกลมปราณ​ได้แล้ว แบบนี้มันไม่ตรงกับข้อมู​ลที่ได้ยินมาเลย"

ชายฉกรรจ์​ ที่ไม่คิดว่าเด็กน้อยจะใช้ปราณได้เช่นนี้มาก่อน อีกฝ่ายปกปิดพลังได้ดีมากจนตนยังไม่รู้​ตัวเลย ทั้งที่อยู่​ใกล้กันแท้ๆ

"แต่พลังปราณก่อเกิดขั้น 3 ก็ยังไม่อาจเทียบข้าได้อยู่ดี"

ชายฉกรรจ์​ ปลดปล่อย​ปราณออกมา โดยตนเองมีปราณก่อเกิดขั้น 6 จึงถือว่ามีพลังปราณแตกต่างกันอย่างมาก

"ที่ข้าหันมาเป็น หมอตาทิพย์​ เพราะต้องการเงินจำนวนมาก เพื่อจะได้มีโอกาสเข้าไปยังสถานที่​มีปราณไหลเวียนจำนวนมากในการบ่มเพาะพลัง หรือซื้อยาเพิ่มลมปราณ​สำหรับใช้ช่วยในการเลื่อนระดับปราณให้ก้าวเข้าสู่ขั้นปราณ​หลอมรวม ซึ่งเหลือเพียงอีกไม่กี่ขั้นเท่านั้น ความต้องการ​ข้าก็จะเป็นจริง"

ชายฉกรรจ์​ ที่มีอายุเกินเกณฑ์​ที่สำนักอื่นจะรับเข้าเป็นคนของสำนักแล้ว ไม่ว่าในฐานะศิษย์​หรืออะไรก็ตาม จึงต้องเพิ่งพากำลังตนเอง แล้วใช้วิธีการที่ตนเองได้ยินมา พยายามเลื่อนระดับปราณเพื่อเข้าสู่ระดับ ปราณหลอมรวม ด้วยตัวเองให้ได้ จึงต้องการเงินจำนวนมาก เพื่อซื้อยา สมุนไพร​มาช่วยยกระดับปราณของตน

"หึ ปราณก่อเกิดขั้น 6 มิน่าถึงมั่นใจตัวเอง​พอสมควร"

"เอาละ ข้าจะให้โอกาสเจ้ารีบใช้ พลังยันต์​มนตราของเจ้าซะ ก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้ใช้"

ลู่หาน ที่ไม่สะทกสะท้าน​กับปราณระดับนี้เลย จึงไม่เกรงกลัว​อีกฝ่ายแม้แต่น้อย

"คุณหนู​รีบหนีกันเถอะค่ะ"

สาวใช้เหยาเหยา ที่พยายามจะพาคุณหนู​ของตนหนีทันที เมื่อลู่หานสามารถ​สัมผัส​ลมปราณ​ฝ่ายตรงข้ามได้ แล้วยังระบุระดับลมปราณ​ของคู่ต่อสู้​ได้อีก ซึ่งหากเรื่องที่ลู่หานพูดมาคือเรื่องจริง เช่นนั้น ฝ่ายตรงข้ามก็มีลมปราณ​เหนือกว่าพี่ชายของตัวเองเสียอีกไม่ใช่รึ

ลู่หาน ที่ไม่คิดหนีจากไป เมื่อตอนนี้ได้มีโอกาสต่อสู้​กับ จอมยุทธ​ยันต์​มนตราของจริง หลังจากที่ตนเองลืมตาขึ้นมาอยู่บนสถานที่แห่งนี้แล้ว จึงอยากรับรู้​ว่า จอมยุทธ​ยันต์​มนตรา บนโลกแห่งนี้หรืออาจจะเป็นโลกเบื้องล่างของ เหวแห่งความตาย จะมีความสามารถ​ขนาดไหนกันแน่

"เจ้าจะมั่นใจ​ตัวเองมากเกินไปแล้ว ข้าไม่เคยเจอเด็กจองหอง​อย่างเจ้ามาก่อนเลย"

ชายฉกรรจ์​ ที่หมดความอดทนแล้ว จึงพุ่งเข้าเล่นงานทันที

ตูม

"ไม่คิดจะใช้พลังของยันต์​มนตรา อีกงั้นรึ"

ลู่หาน ที่ผลักสาวใช้เหยาเหยาให้ออกจากการต่อสู้​ของตนเองกับศัตรู

เปรี้ยง บึ้ม ตูม

ลู่หาน ที่มีระดับปราณก่อเกิดขั้น 3 สามารถ​รับมือกับการโจมตีของฝ่ายตรงข้ามที่เหนือกว่า 3 ขั้นได้แบบไม่เสียเปรียบเลยสักนิด

"บ้าน่า ข้ามีพลังปราณเหนือกว่า 3 ขั้น แต่กับไม่สามารถ​กดดันมันได้เลย แถมมันยังไม่ได้รับบาดเจ็บ​ใดๆเลยด้วย"

ชายฉกรรจ์​ แทบไม่อยากเชื่อว่ามันคือเรื่องจริง เมื่อพลังปราณต่างกัน 3 ขั้น จะรับมือกับตนเองได้อย่างสูสีเช่นนี้

"เจ้ามันก็แค่พวกบ้าพลังเท่านั้น​เอง"

ลู่หาน ที่ไม่คิดจะสนใจคู่ต่อสู้​ระดับนี้เลย เมื่ออีกฝ่ายใช้พลังลมปราณ​แต่กับไม่สามารถ​ควบคุม​ลมปราณ​ได้ดั่ง​ใจ​ จึงทำให้มีพลังปราณกระจายอยู่ทั่วร่าง

ซึ่งแตกต่างจากลู่หานที่ควบคุม​พลังปราณราวกับเป็นส่วนนึงของร่างกาย เมื่อตนเองมีพลังปราณต่ำกว่าอีกฝ่าย 3 ขั้น แต่ก็สามารถ​ชดเชยกันได้ เมื่อลู่หานบังคับปราณทั่วร่างได้ตามใจนึก เมื่ออีกฝ่ายใช้หมัดชกใส่ตนเอง ลู่หานก็ใช้หมัดที่รวบรวมปราณทั่วร่างของตนมาไว้ที่หมัดจุดเดียว จะทำให้หมัดลู่หานมีปราณก่อเกิดขั้น 6 เทียบเท่าอีกฝ่ายชั่วคราว จึงสามารถ​ปะทะต้านหมัดอีกฝ่าย

"หนอย ข้าไม่เชื่อว่าเด็กน้อยเช่นเจ้าจะมีพลังเทียบเท่าข้าได้"

ชายฉกรรจ์​ ที่ไม่เชื่อว่าอีกฝ่ายจะมีพลังเท่าเทียมกับตนเองเด็ดขาด ในเมื่อตนเองมีอายุมากกว่าอีกฝ่าย แล้วเป็นจอมยุทธ​ยันต์​มนตรามานานหลายปีก่อนที่เด็กน้อยตรงหน้าจะเกิดเสียอีก

"ยอมไม่ได้เด็ดขาด"

"เจ้ามันก็แค่โชคดีอยู่ในตระกูล​ลู่ จึงทำให้ปลุกลมปราณ​ได้เร็วเช่นนี้ หากไม่เช่นนั้นเจ้าก็คงไม่ต่างอะไรจากข้า ไม่สิต้องเป็นเศษสวะยิ่งกว่าข้าแน่"

"เพราะเจ้ามีปู่วิเศษ​คอยสนับสนุน​ส่งเสริม เจ้าถึงปลุกลมปราณ​ได้ตั้งแต่วัยเยาว์"

ชายฉกรรจ์​ ที่รับไม่ได้กับเรื่องแบบนี้ เมื่อเด็กน้อยตรงหน้าไม่ต้องดิ้นรนอะไรเลย แต่สามารถ​ปลุกลมปราณ​ได้เร็วแบบนี้ แตกต่างกับตนเองที่ต้องดิ้นรนทุกอย่างเพื่อปลุกลมปราณ​ออกมาได้ แล้วพยายามทำทุกอย่างจนมาอยู่ระดับปราณ​ก่อเกิดขั้น 6 ได้สำเร็จ

วาบ

เกิดแสงสว่างออกมาจากตัวชายหนุ่มฉกรรจ์​ มีลวดลายยันต์​ปรากฏ​ออกมาให้เห็น เป็นรูปร่างของสัตว์​อสูร​ชนิดนึงที่มีพิษ​ร้ายแรง​น่ากลัว แล้วมีลำตัวที่ยาว มีขาจำนวนมากมายตามร่างกาย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 334 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น