เทพยุทธยันต์​มนตรา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 52,440 Views

  • 112 Comments

  • 1,699 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,958

    Overall
    52,440

ตอนที่ 168 : ตอนที่​ 168 อสูรปิรันย่า​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 977
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    13 ก.ค. 61

ตอนที่​ 168 อสูรปิรันย่า​

ต่อจากผาน้ำตกก็เป็นการข้ามก้อนหิน​ทวนกระแสน้ำอันเชี่ยวกราก​ขึ้นมา

ครั้งนี้ลู่หานมองเห็นอสูรอันน่ากลัวใต้แม่น้ำ มีฟันอันแหลมคมคอยบดกระชาก​เหยื่อเขี้ยวเป็นชิ้นๆได้เลย

อสูรปิรันย่า ที่ชอบกินเนื้อสดๆ โดยเฉพาะเนื้อมนุษย์​อันโอชะของอสูรปิรันย่าเหล่านี้

"ทำอะไรไม่เข้าท่า"

ลู่หาน แม้จะรู้พิษสงของอสูรปิรันย่าเหล่านี้ดีว่าอันตรายมากแค่ไหน หากตกลงไปในแม่น้ำ แต่ลู่หานกับใช้วิธีการ​ที่คาดไม่ถึงในการโจมตีใส่อสูรปิรันย่าก่อนจะโดนเล่นงานเสียเอง

ฟู่มมมม

เพลิงมังกร​อันร้อนแรง​ยิ่งกว่าลาวา พ่นใส่แม่น้ำขึ้นมาทันที

แม่น้ำอันเชี่ยวกราก​แม้จะสามารถ​ดับไฟของมังกรลงได้ แต่อุณหภูมิ​ในน้ำย่อมเกิดการเปลี่ยนแปลง​ขึ้นแน่ ด้วยอุณหภูมิ​ที่เปลี่ยนแปลง​กะทันหัน​ย่อมทำให้​อสูรปิรันย่าปรับตัวไม่ทัน

ทำให้​ตอนนี้​แม่น้ำที่หนาวเหน็บ​เกิดอุณหภูมิ​ที่ร้อนสูงขึ้นราวกับน้ำเดือดบนกระทะทองแดงเลยทีเดียว

อสูรปิรันย่า ที่มีรูปร่างเหมือนปลาตอนนี้กำลังถูกเผาด้วยน้ำเดือดที่มีอุณหภูมิ​สูงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนแม่น้ำเริ่มระเหยกลายเป็นไอขึ้นมา

ไม่นานอสูรปิรันย่าก็ไม่อาจทนรับกับน้ำเดือดได้ไหว นอนลอยอืดขึ้นมาตายเกลื่อนกลาด​เต็มแม่น้ำทันที

ลู่​หาน สามารถ​ข้ามผ่านก้อนหินไปยังก้อนทันไปได้อย่างง่ายดาย​และรวดเร็ว​ทันที โดยไม่มีอะไรต้องกังวลอีกต่อไป

แต่ขณะที่เหยียบบนก้อนหินถัดไป ก็เกิดการระเบิด​อย่างรุนแรง​ขึ้นมาเล่นงานลู่หานอีกครั้ง

"ฮึ่ม"

ลู่หาน ที่ยังป้องกัน​แรงระเบิดของยันต์​กับดักไว้ได้ทัน จนได้รับความเสียหายขึ้นมาไม่มากนัก

ลู่​หาน ที่ต้องการ​ตามหามือสักยันต์​ระเบิดนี้ให้เจอจนได้ เมื่ออีกฝ่ายคิดเล่นงานคู่ต่อสู้​ที่ตามรั้งท้ายขึ้นมาหลายครั้งแล้ว

หากเป็นคนอื่นที่เจอกับยันต์​กับดัก ระเบิด​แบบนี้เข้า ร่างกาย​คงแหลกเหลว​ไปนานแล้ว

แต่สำหรับลู่หานที่มีร่างกายแปลงเป็นร่างมังกร​ จึงทนรับเปลวเพลิงจากแรงระเบิดได้พอสมควร​ จึงรอดตายมาได้ทุกครั้ง

ลู่​หาน ที่ไล่ตามเส้นทางทวนกระแสน้ำมาเรื่อยๆก็ต้องหยุดชะงักลงอีกครั้ง เมื่อพบว่ามีต้นไม้ยักษ์​โผล่มากลางแม่น้ำ สูงขึ้นไปยาวเสียดฟ้าจนทะลุก้อนเมฆเลยก็ว่าได้

ลู่​หาน ที่มองดู​เส้นทางที่กำหนดให้ของลานทดสอบที่สี่ จึงไม่มีทางอื่นไปต่อ นอกจากปีนต้นไม้ยักษ์​ขึ้นด้านบนท้องฟ้า​เท่านั้น

ลู่​หาน ที่พยายามจะใช้การบินทะยานขึ้นไปบนฟ้า แต่พอบินได้ระดับนึงต้องร่วงตกลงด้วยกดดันที่ถาโถมทับร่างลู่​หานขึ้นมา

ทำให้​ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องปีนป่ายต้นไม้ยักษ์​ขึ้นบนท้องฟ้า​เท่านั้น

"ระวัง"

ลู่​หาน รีบช่วยเหลือ​อสูรผีเสื้อ​สีรุ้งที่ตอนนี้บินนำหน้าลู่หาน เพื่อคอยสำรวจกับดักเท่าที่ตนหาได้ จนจู่ๆก็มีบางอย่างพุ่งใส่อสูรผีเสื้อ​สีรุ้ง จนจะเขมือบอีกฝ่ายลงไป

ลู่​หาน มองดู​เป็นดอกไม้กินคน ที่ขึ้นตามลำต้นของต้นไม้ จ​ะคอยกินเหยื่อที่เข้าไปใกล้ และยังส่งกลิ่นหอมหวานล่อลวงเหยื่ออีกด้วย

อสูรผีเสื้อ​สีรุ้ง ที่ชื่นชอบน้ำหวานจากดอกไม้อย่างมาก จึงไม่ทันระวังตัวขึ้นมา เกือบถูกล่อลวงจากดอกไม้กินคนกลายเป็นอาหารขึ้นมาแล้ว

ลู่​หาน ที่มองเห็น​อาการของอสูร​ผีเสื้อ​สีรุ้ง คงไม่อาจเรียกออกมาใช้กับสถานที่ตอนนี้ได้ผล เมื่ออสูรผีเสื้อ​สีรุ้งชื่นชอบ​น้ำหวานจากดอกไม้ จนอาจจะทำให้ถูกล่อลวง และลดการระวังตัวลงคงจะกลายเป็นอาหารของดอกไม้กินคนในอีกไม่นานแน่ จึงตัดสินใจ​เก็บอสูรลงไป

ลู่​หาน ที่ตอนนี้ต้องใช้ฝีมือ ความสามารถ​ ประสบการณ์​ของตนเองอย่างแท้จริงแล้วในตอนนี้ เมื่อไม่อาจเพิ่งพาอสูรผีเสื้อ​สีรุ้งให้คอยนำทาง และสนับสนุน​ช่วยเหลือ​ตนเองได้ในสถานที่นี้

ดอกไม้กินคน ที่โผล่ออกมาเล่นงานลู่หานอย่างต่อเนื่อง​เมื่อเข้าใกล้ขึ้นมา แต่ก็ไม่อาจจะสร้างความเสียหายแก่ลู่หานได้เลย

โดยลู่​หานสังเกตุ​ได้ว่าดอกไม้กินคนจะมีดอกตูมปรากฏ​ออกมาตามลำตัวต้นไม้ยักษ์​ คอยส่งกลิ่นหอมหวานแก่เหยื่อให้มาติดกับ

ลู่หาน ที่ไม่ใช่อสูรผีเสื้อสีรุ้ง จึงไม่สนใจกลิ่นหอมล่อลวงพวกนี้เลย แต่ถึงกระนั้นเพื่อความปลอดภัย​ ลู่​หานก็กลั้นลมหายใจ​เพื่อไม่สูดลมกลิ่นล่อของดอกไม้เหล่านี้

ทำให้​ลู่​หานไม่พลาดเสียทีให้กับดอกไม้กินคนง่ายๆ จึงเป็นงานง่ายสำหรับลู่หานในตอนนี้

แต่สิ่งนึงที่ลู่หานต้องระวังคือ ยันต์​กับดัก ที่ลู่หานเจอมาหลายครั้ง จนต้องระมัดระวัง​ขึ้นอย่างมาก เพื่อไม่ให้พลาดท่าได้อีก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

0 ความคิดเห็น


เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น