เทพยุทธยันต์​มนตรา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 52,440 Views

  • 112 Comments

  • 1,699 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,958

    Overall
    52,440

ตอนที่ 155 : ตอนที่​ 155 เอาคืน​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1033
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    13 ก.ค. 61

ตอนที่​ 155 เอาคืน​

รุ่งเช้า

ลู่​หาน ที่เฝ้ารออีกฝ่ายลอบโจมตี​มาอีกครั้ง แต่ไม่มีวี่แววการปรากฏ​ตัวของอสูรจำแลงอีกเลยจนเวลาล่วงเลยมาตอนเช้า

เมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมปรากฏ​ตัวออกมา ลู่หานมีแต่ต้องไปปรากฏ​ตัวต่อหน้าอีกฝ่ายเท่านั้น​ การตามหาอีกฝ่ายในป่าเขาเช่นนี้ เหมือนกับงมเข็มในมหาสมุทร​ แต่นั่นไม่ใช่สำหรับลู่หาน เมื่อตอนนี้มีผู้ช่วยที่จะออกตามหาแทนตนเองได้อยู่ด้วย

"เจอแล้วรึ"

ลู่หาน ที่ได้รับการรายงานจากผู้ช่วยที่ออกไปตามหาคนที่คิดว่าน่าจะเป็นผู้ใช้ยันต์​รูปแบบร่างจำแลงจนเจอในที่สุด

ลู่หาน ที่ไม่ได้ขยับเคลื่อนไหว​เลยจนถึงตอนเช้า มาตอนนี้เริ่มขยับตัวอีกครั้ง พุ่งไปตามเส้นทางที่ได้รับรายงานออกมาอย่างรวดเร็ว​ จนในที่สุด​ก็พบสถานที่แห่งนึง มีเหล่าฝูงสัตว์​อสูร​รายล้อมเป็นจำนวนมาก

"ที่นี้สินะ"

ลู่หาน ที่มองดู​ก็รู้ได้เลบยว่าสถานที่แห่งนี้เหมาะแก่การซ่อนตัวอย่างดี เมื่อคงไม่มีใครหน้าไหนกล้าเข้าใกล้ฝูงสัตว์​อสูร​จำนวนมากมายขนาดนึ้แน่ หากเข้าไปใกล้ก็เท่ากับว่าเป็นการเดินเข้าหาความตายด้วยตนเองเท่านั้น

"ไม่เลวเลย"

ลู่​หาน มองดู​อีกฝ่ายใช้รูปแบบยันต์​ร่างจำแลงในการสร้างสถานที่ซ่อนตัวของตนเอง ราวกับว่าเชี่ยวชาญ​ ศึกษา​มาอย่างดีเลยทีเดียว

รูปแบบยันต์​มีหลากหลาย​ชนิด หลายประเภท​ สามารถ​ใช้ต่อสู้ หรือมาปรับใช้ตามสถานการณ์​ก็ได้ ขึ้นอยู่กับการประยุกต์ใช้​ของแต่ละคน ซึ่งน้อยคนนักจะเอารูปแบบยันต์​ของตนมาใช้สร้างสถานที่ซ่อนตัวตนเองแบบนี้ เพราะมันจะเป็นการสิ้นเปลือง​พลังปราณโดยใช่เหตุ แต่กับบางคนที่มีอุปกรณ์​ยันต์​มนตราจากการได้รับมาของตระกูล​ตนเอง จึงไม่ต้องกังวลกับเรื่องนี้อีกต่อไป​

ลู่​หานที่มองเห็น​ถ้ำแห่งนึงที่รายล้อยสัตว์​อสูร​ด้านหน้ามากมาย ซึ่งเป็นที่ซ่อนตัวของผู้ใช้ยันต์​แน่นอน

"ขอเอาคืนบ้างละ"

ลู่หาน ไม่รอช้าจัดการสักยันต์​รูปแบบร่างจำแลงขึ้นมาทันที

ยันต์​รูปแบบร่างจำแลงของลู่หาน เป็นสิ่งที่ไม่เหมือนของอีกฝ่ายซึ่งคือการประยุกต์ใช้​ใบแบบลู่หานเอง ซึ่งไม่จำเป็นต้องมีชิ้นส่วนของสัตว์​อสูร​เลยสักนิด เพราะ อสูร​โกเลม ล้วนเกิดมาจากหินบนผืนดิน จึงทำให้​ผืนดิน​บนโลกเปรียบเสมือน​ส่วนนึงของโกเลมเลยก็ได้

ไม่นานก็ปรากฎ​ นักรบศิลาออกมา จากพื้นดิน นักรบศิลา หรือ โกเลม ที่เป็นอสูรตนนึงในอดีตที่มีร่างกายเป็นหินผาทั้งตัว ตอนนี้ได้มาอยู่ตรงหน้าลู่หานแล้ว

ตูมมม บึ้มมมม

เสียงพื้นดินสั่นหวั่นไหว​ออกมาทั่วบริเวณ​ พื้นดินเป็นรอยยุบจากการเหยียบย้ำของ อสูร​โกเลม ต้นไม้ ใบหญ้า ก้อนหิน ที่ขวางทางต่างถูกทำลายลงในพริบตาเดียว​

การปรากฏ​ตัวของโกเลม สร้างความหวาดกลัวแก่เหล่าสัตว์​อสูร​บริเวณ​โดยรอบ ยกเว้นสัตว์​อสูร​ที่รายล้อยอยู่หน้าปากถ้ำที่ไม่แสดงอาการออกมาแม้แต่น้อย​

แม้ว่าสัตว์​อสูร​หน้าปากถ้ำเหล่านี้จะมีระดับลมปราณ​หลอมรวมทุกตัวทั้งสิ้น แต่ก็ไม่อาจเทียบกับโกเลมที่มีขนาดรูปร่างสูงใหญ่​ มีร่างกาย​เป็นหินทั้งตัวขึ้นมาได้เลย​

"เสียงอะไรกันน่ะ"

ผู้ทดสอบที่เป็นชายลึกลับ​ในถ้ำ ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที เมื่อได้ยินเสียงดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นมาบริเวณ​หน้าปากถ้ำตนเอง

"บ้าน่า อสูรโกเลม มาปรากฏ​ตัวที่นี้ได้ไง"

ผู้ทดสอบ ตกใจขึ้นมาทันที เมื่อตนเองออกมาดูเหตุการณ์​ด้านนอกที่พบเจอ นักรบศิลา เคลื่อนไหว​มาที่ซ่อนของตนเอง

อสูรโกเลม ที่มีขนาดใหญ่​โตแม้จะไม่ใหญ่โตเท่ากับขนาดถ้ำที่ซ่อนตัวของตน แต่ก็พอจะสร้างความเสียหายทำให้​ถ้ำถล่มลงมาได้เลย

"อย่าบอกนะว่ามันจะมาถล่มถ้ำที่นี้"

ผู้ทดสอบรู้สึกหวาดกลัว​ออกมา เมื่อเป็นเช่นนี้ต้องจัดการอสูร​โกเลมตรงหน้าทิ้งสถานเดียว ก่อนที่ซ่อนตัวจะเสียหายขึ้นมา

ผู้ทดสอบจึงรีบทำการเชื่อมโยง สัตว์​อสูร​ หน้าปากถ้ำ ที่เกิดจากยันต์​รูปแบบร่างจำแลงทันที เพื่อบังคับให้เล่นงาน อสูร​โกเลม ขึ้นมา

สัตว์​อสูร​จำแลงที่ไม่แสดงอาการอะไรเลย จำนวนสิบกว่าตัวด้านหน้าถ้ำ ที่ไร้คนสั่งการ​ควบคุมในตอนแรกเริ่มทำการเคลื่อนไหว​อย่างพร้อมเพรียง​พุ่งเป้าไปที่ อสูร​โกเลม ขึ้นมา

ผู้ทดสอบ ที่เรียกสัตว์​อสูร​จำแลงออกมา โดยใช้รูปแบบยันต์​ร่างจำแลงสร้างขึ้นมา นั้นไม่ได้สร้างจากพลังปราณของตนเอง แต่เป็นพลังปราณของคนในตระกูล​ที่ผนึกไว้ในอุปกรณ์​สักยันต์แบบพิเศษ​ ที่เป็นทั้งเขี้ยว เล็บสัตว์​อสูร​ทั้งหลาย

ส่วนผู้ทดสอบ​ชายลึกลับ​ เป็นคนวาดยันต์​ออกมา แล้วใช้ปราณกระตุ้นให้เกิดการทำงานของพลังอำนาจยันต์​เท่านั้น​ จึงสิ้นเปลือง​ลมปราณ​ไม่มาก

สัตว์​อสูร​จำแลงหน้าปากถ้ำที่มีไว้ข่มขวัญ​ศัตรู​ เมื่อไร้พลัง​ปราณจากผู้สักยันต์​ออกมาเชื่อมต่อสั่งการ​ควบคุม​ก็จะกลายเป็นสัตว์​อสูร​ที่ไร้ชีวิต​จิตใจเหมือนกับก้อนหิน​ ไม่อาจจะเคลื่อนไหว​ได้ด้วยตนเองเพราะเป็นร่างจำแลงที่สร้างขึ้นมาเท่านั้น​ ทำให้​ไม่มีจิตวิญญาณ​ สัญชาตญาณ​ของสัตว์​อสูร​ที่ควรจะมีได้เลย เป็นดั่งหุ่นเชิด​ที่ต้องมีคนควบคุมเท่านั้น แต่การควบคุม​สัตว์​อสูร​อย่างต่อเนื่อง​เป็นอะไรที่สิ้นเปลือง​ลมปราณ​อย่างมาก จึงไม่อาจจะควบคุมเป็นระยะเวลานาน ต้องมีการพักฟื้นพลังปราณออกมา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

0 ความคิดเห็น


เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น