เทพยุทธยันต์​มนตรา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 56,404 Views

  • 112 Comments

  • 1,824 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,416

    Overall
    56,404

ตอนที่ 149 : ตอนที่​ 149 ข่มขู่​​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1143
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    9 ก.ค. 61

ตอนที่​ 149 ข่มขู่​​

"หึหึ น้องม่วง เจ้าพวกนี้คือ พี่น้อง​ของเจ้าสินะ"

"ถ้าไม่อยากให้นางเป็นอะไร จงใช้ผงนิทราของเจ้าเล่นงานชายคนนั้นซะ"

ชายอุบาทว์​ ข่มขู่​ออกมา เมื่อตนเองเห็นว่าการปรากฏ​ออกมาตอนแรกของสาวชุดม่วง คือการมาช่วยเหลือ​สาวงามที่ถูกน้องชายตัวเองจับเอาไว้ จึงคาดเดาไว้แล้วว่าอีกฝ่ายต้องมีความผูกพัน​กับสาวงามพวกนี้แน่

ชายอุบาทว์​คนพี่​ ที่มองดู​บริเวณ​โดยรอบก็ไม่พบเจอกรรมการ​รอบสอง จึงไม่คิดว่าจะทำตาม กฏกติกา​แต่อย่างใด​ เมื่อตอนนี้​กรรมการ​รอบสองไม่อยู่​แล้ว การแหกกฏขึ้นมาจะเป็นไรไป แล้วหลังจาก​เล่นงานลู่หานได้เมื่อไร ค่อยโยนความผิดให้ลู่หานก็ทำให้​ตัวเองรอดแล้ว

แม้ตอนนี้สาวชุดม่วงจะไม่สามารถ​เคลื่อนไหว​ได้ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่สามารถ​ใช้ทักษะ ผงนิทรา​ ออกมาได้เสียหน่อย

หากสาวชุดม่วง ใช้ผงนิทราใส่ลู่หานในขณะที่​ตัวติดกันอยู่แบบนี้ ย่อมต้องทำให้​ลู่หานถูกผงนิทราเข้าเต็มที่แน่

สาวชุดม่วง ลังเลออกมาทันที เมื่อตอนนี้​พี่น้องตนถูกจับ แล้วลู่หานยังเป็นผู้มีพระคุณ​ที่ช่วยเหลือ​ตนเองเอาไว้ด้วย จึงไม่อาจทำร้ายลู่หานได้เช่นกัน

"ช่างสกปรกนัก"

ลู่หาน ที่ไม่อาจจะทำไรได้มากนักในตอนนี้ เมื่อตนเองแบกสาวชุดม่วงไว้บนบ่า การจะเข้าไปช่วยสาวชุดครามในระยะประชิด ก็มีโอกาสเสี่ยงจะถูกอีกฝ่ายเล่นงานสวนกลับมา

"มัวชักช้าอะไรอยู่ได้"

ชายอุบาทว์​คนพี่ จัดการใช้ลิ้นบีบคอสาวชุดครามทันที เมื่อตอนนี้​เหลือเวลาไม่มากนัก การทดสอบรอบสองจะหมดลง แล้วมีสิทธิ์​ที่กรรมการ​รอบสองจะปรากฏ​ตัวออกมา จึงต้องรีบดำเนินการโดยเร็ว

"ทำเถอะ พี่น้องเจ้ากำลังลำบากอยู่"

ลู่หาน ที่ยอมให้อีกฝ่ายทำตามความต้องการ​ โดยกล่าวกับสาวชุดม่วงออกมา ให้ใช้ผงนิทราเล่นงานใส่ตนเอง ไม่งั้นสาวชุดครามมีสิทธิ์​ตายได้ เมื่อดูจากนิสัยของชายอุบาทว์​แล้ว ว่าเป็นคนชั่วร้าย สกปรก ขี้โกงมาก ยอมทำทุกอย่าง​เพื่อให้ได้ตามที่ต้องการ จึงอาจจะไม่ลังเลที่จะสังหารสาวชุดครามทิ้งทันที เมื่อตอนนี้กรรมการ​รอบสองก็ไม่ได้อยู่แถวนี้ด้วย จึงทำให้​อีกฝ่ายหากแหกกฏออกมาได้

สาวชุดม่วง ได้ยินเช่นนั้นก็ประหลาดใจขึ้นมา ไม่นึกว่าจะมีคนยอมโดนเล่นงาน เพื่อช่วยเหลือ​คนอื่นที่ยังไม่รู้​จักกันเช่นนี้เลย

สาวชุดม่วง หันมามองลู่หานคราวนึง จากนั้นจึงมองกลับไปยังชายอุบาทว์​สองพี่น้อง จากนั้นมองไปยังสาวชุดครามขึ้นมา

"ว่าไง น้องม่วงคิดจะเงียบอีกนานไหม"

"งั้นต้องทรมานมากกว่านี้สินะ จึงจะทำให้เจ้าตัดสินใจ​ง่ายขึ้นน่ะ"

ชายอุบาทว์​คนพี่ จัดการเตรียมใช้ลิ้นบีบคอสาวชุดครามแรงขึ้นมาทันที

แต่ทันใดนั้นก็เกิดกระแสลมรุนแรง​จนยกชายอุบาทว์​ทั้งสองคนลอยตัวขึ้นบนท้องฟ้า​

"อะไรกัน"

พี่น้องอุบาทว์​ ที่ตอนนี้แปลงกายเป็น สัตว์​อสูรเต็มตัวแล้ว จึงมีรูปร่างใหญ่โตกว่ามนุษย์​ แต่กระแสลมมหาศาลที่เกิดขึ้นมากะทันหัน​ ก็ยังสามารถ​แบกสองพี่น้อง​อุบาทว์​ให้ลอยตัวขึ้นบนฟ้าได้

ไม่นานพี่น้อง​อุบาทว์​ก็สูงกระแสลมพาตัวขึ้นไปสูงหลายหมื่นฟุต จนทำให้​ตอนนี้พี่น้องอุบาทว์​หวาดกลัวขึ้นมาทันที การตกลงไปที่สูงหลายหมื่นฟุต ต่อให้ตัวเองตอนนี้แปลงเป็น ร่างสัตว์​อสูรเต็มตัวแล้วก็ตาม ก็มีสิทธิ์​บาดเจ็บ​สาหัส​ หรืออาจถึงตายได้เลย

"พี่"

ชายอุบาทว์​คนน้อง ไม่รู้​ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ จึงหันไปถามพี่ชายตนเองทันที

"เป็นฝีมือเจ้าใช่ไหม"

"รีบพาตัวพวกข้ากลับเดี้ยวนี้"

ชายอุบาทว์​คนพี่ ที่มองดู​สาวชุดครามที่อยู่ใกล้ตัวสุดในตอนนี้​ ว่าน่าจะเป็นคนทำให้เกิดกระแสลมขึ้นจนพัดพาพวกตนลอยขึ้นมาบนท้องฟ้า​แบบนี้ได้ จึงสั่งอีกฝ่ายออกมาทันที

"อั๊ก"

"เกิดอะไรขึ้นกัน"

ชายอุบาทว์​คนพี่ จู่ๆก็หายใจอึดอัด​ขึ้นมา

ด้วยความสูงหลายหมื่นฟุต ย่อมทำให้ระบบทางเดินหายใจ​ติดขัดออกมา แถมร่างกาย​ตอนนี้​เริ่มขยับตัวลำบากมากยิ่งขึ้น ด้วยแรงดันอากาศ​จำนวนมากจนทำให้​ชายอุบาทว์​คนพี่เริ่มอ่อนแรงลงเรื่อยๆ ลิ้นที่เคยพันคอของสาวชุดครามก็เริ่มคลายตัวลง จนสาวชุดครามหลุดออกมาได้ในที่สุด

ตอนนี้พี่น้อง​อุบาทว์​มีอาการ​ย่ำแย่ลงอย่างมาก ไม่อาจจะทำไรได้สะดวกนัก ค่อยๆร่วงลงสู่พื้นดินขึ้นเรื่อยๆ

"ไม่นะ"

"ใครก็ได้ช่วยด้วย"

พี่น้อง​อุบาทว์​ ร้องขอความช่วยเหลือ​ออกมาทันที เมื่อพวกตนเองกำลังจะโหม่งลงสู่พื้นโลกแล้ว

ตอนนี้สติของชายอุบาทว์​คนน้องหลุดลอยออกไปเรียบร้อย​จนสลบไปแล้ว ทำให้​ชายอุบาทว์​คนน้องคลายการกลายร่างลงจนกลับสู่ร่างมนุษย์​ดังเดิม

ส่วนชายอุบาทว์​คนพี่ ตอนนี้มีสภาพไม่ต่างกันนัก เมื่อตนเองใกล้หมดสติด้วยเช่นกัน สภาพร่างกาย​กลับคืนรูปแบบมนุษย์​ดังเดิม

หากพี่น้องอุบาทว์​ตกลงด้วยร่างกายมนุษย์​เช่นนี้​ไม่มีทางมีชีวิต​รอดได้อย่างแน่นอน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

0 ความคิดเห็น


เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น