ตอนที่ 148 : ตอนที่​ 148 ต่างกัน​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1142
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    9 ก.ค. 61

ตอนที่​ 148 ต่างกัน​

"แย่แล้ว"

ตูมมมม

ชายอุบาทว์​คนพี่ ที่จะชักลิ้นกลับคืนมาก็ไม่ทันการแล้ว ถูกลู่​หานจับลิ้นเหวี่ยงใส่ผนังอาคารเหมือนกับน้องชาย

"แกกกก"

ชายอุบาทว์​คนพี่ โกรธแค้น​อย่างมาก เมื่ออีกฝ่ายเล่นงานคืนจนได้รับบาดเจ็บออกมา

ชายอุบาทว์​สองพี่น้อง ที่ตอนนี้ไม่กล้าใช้ลิ้นโจมตี​ใส่ลู่หานแล้วในตอนนี้​ เมื่ออีกฝ่าย​สามารถ​ใช้มือเปล่า​จับลิ้นพิษ​ได้อย่างง่ายดาย

ด้วยผิวหนังของมังกร ที่แข็งแกร่งกว่าผิวหนัง​สัตว์​อสูร​ทั่วไป​มากนัก จึงมีผิวหนังที่สามารถ​ทนต่อพิษหรือการโจมตีที่เหนือกว่าสัตว์​อสูร​ทั่วไป​ด้วยเช่นกัน เปรียบเสมือน​มีเกราะห่อหุ้มร่างกายอยู่อีกชั้นนึงเลย​

"หนอย"

ชายอุบาทว์​สองพี่น้อง​ ที่เจ็บใจอย่างมาก เมื่อตัวเองถูกเล่นงานทั้งที่ร่วมมือด้วยกันสองคนแล้ว ในขณะที่อีกฝ่ายกับยังไม่เป็นอะไรเลยจนถึงตอนนี้​

"พี่ เห็นทีต้องปลดปล่อย​ลมปราณ​ที่แท้จริงออกมาแล้วละ"

ชายอุบาทว์​คนน้อง ที่แนะนำออกมา เมื่อตอนนี้ทั้งสองคนตกเป็นรองลู่หานเพียงคนเดียว

ชายอุบาทว์​ทั้งสอง ที่ต้องการ​สงวนพลังเอาไว้เพื่อเก็บไว้ใช้ในการทดสอบรอถัดไป พยายามสงวนลมปราณ​ให้มากที่สุด แล้วใข้ออกมาเท่าที่จำเป็นเมื่อยังมีการทดสอบอีกหลายด่านรออยู่แล้วยังไม่รู้จะเจออะไรอีกในรอบถัดไป จึงไม่คิดจะใช้ลมปราณ​ฟุ่มเฟือย​ออกมาโดยไม่จำเป็น

"ได้"

ชายอุบาทว์ทั้งสอง​ ตกลงปลดปล่อย​พลังลมปราณ​ที่แท้จริงออกมาทันที

ฟู่มมม ตูมมมม

ชายอุบาทว์​ทั้งสอง เป็นเซียนยันต์​มนตราระดับลมปราณ​หลอมรวมขั้นกลางทั้งคู่​ โดยคนน้องอยู่ลมปราณ​หลอมรวมขั้น 4 กับคนพี่ลมปราณ​หลอมรวมขั้น 6

"เอาจริงแล้วสินะ"

ลู่หาน ก็มีความคิดเช่นเดียวไม่ต่างอะไรกับพี่น้อง​ชายอุบาทว์​ทั้งสอง ที่อยากจะสงวนลมปราณ​ไว้สำหรับการทดสอบรอบต่อไปเช่นเดียวกัน จึงไม่ได้เอาจริงแต่แรก

"ใช้ท่าโจมตีประสานเลย"

ชายอุบาทว์​คนพี่ เปล่งพลังอำนาจยันต์​ออกมาเต็มที่ แปลงกายเป็น อสูรน้ำตาลแห่งลุ่มแม่น้ำเต็มตัว และชายอุบาทว์​คนน้องแปลงกายเป็นอสูรเขียวแห่งลุ่มแม่น้ำทั้งตัวด้วยเช่นเดียวกัน

เฟี้ยววว

ชายอุบาทว์​คนน้อง เมื่อแปลงกายเสร็จก็กระโดด​พุ่งตรงหาลู่หานที่ลอยบนอากาศ​อย่างรวดเร็ว

"กำลังขาอะไรกันเนี่ย"

ลู่หาน ที่มองดู​พลังกระโดดของอีกฝ่ายที่มีกำลังแข็งแรงจนน่ากลัว สามารถ​กระโดด​เพียงครั้งเดียวก็มาถึงตัวเองได้แล้ว

แต่ลู่หานที่สามารถ​เคลื่อนไหว​ได้อย่างอิสระ​บนท้องฟ้า​ ย่อมเป็นฝ่ายได้เปรียบมากกว่าอีกฝ่ายนัก

"หนีไม่พ้นหรอก"

ชายอุบาทว์​คนพี่ ที่เกาะหลังติดมาด้วยกับชายอุบาทว์​คนน้อง จัดการกระโดดโผล่ออกมาจากด้านหลัง​ปรากฏ​ตัวออกมาทันที

ด้วยรูปลักษณ์​ของ อสูรน้ำตาลแห่งลุ่มแม่น้ำ ที่มีขนาดเล็กกว่า อสูร​เขียวแห่งลุ่มแม่น้ำ จึงใช้รูปร่างของน้องชายตนในการหลบซ่อนได้เป็นอย่างดี

ซู่ม

ชายอุบาทว์​คนพี่ ปล่อยการโจมตีด้วยกระสุนน้ำออกมาใส่ลู่หาน

"ฮึ่ม"

ตูมมมม

ลู่หาน ไม่รอช้าจัดการพ่นกระสุนเพลิง สวนกลับใส่กระสุนน้ำอีกฝ่าย

กระสุน​ทั้งสองเข้าปะทะกัน จนเกิดระเบิดการท้องฟ้า​ขึ้นมา

ทำให้กระสุนน้ำอีกฝ่ายกลายเป็นหยดน้ำกระจายเต็มท้องฟ้า​ ส่วนกระสุนไฟของลู่หานที่เข้าปะทะกับกระสุน​น้ำก็เกิดหมอกควันขึ้นมา

"มันพ่นกระสุนไฟได้ด้วยหรอ"

พี่น้อง​อุบาทว์​ ที่เห็นกระสุนน้ำตัวเองถูกทำลายด้วยกระสุนไฟเป็นสิ่งที่ไม่คาดคิดมาก่อน

"รูปแบบยันต์​ของมันคืออะไรกันแน่"

พี่น้อง​อุบาทว์​ ที่ไม่รู้จักรูปแบบยันต์​สัตว์​เทวะ มังกร​ ซึ่งมีน้อยคนนักสำหรับคนในยุคนี้ที่จะรู้จักมังกรในสมัยโบราณ​ได้

ตุบบบ

สองพี่น้องอุบาทว์​ เมื่อลงพื้นเสร็จก็มีเริ่มทำการกระโดดใหม่อีกครั้งขึ้นมา

"กระโดด​อยู่นั่นแหละ"

ลู่​หาน ที่ดักรอเอาไว้แล้ว จัดการใช้กระสุนไฟโจมตีใส่ขณะที่อีกฝ่ายกระโดด​ลอยตัวอยู่กลางอากาศ

ตูม บึ้ม

"อ๊ากกกก"

พี่น้อง​อุบาทว์​ ถูกกระสุน​ไฟเข้าเล่นงานอย่างจัง จนร้องโหยหวน​ออกมา

ลู่​หานที่บินบนท้องฟ้า​ได้ ย่อมได้เปรียบอย่างมาก เมื่ออีกฝ่ายต้องเพิ่งการกระโดดเพียงอย่างเดียวถึงจะเข้ามาใกล้ลู่หานได้ ส่วนการโจมตีระยะไกลก็มีโอกาสถูกลู่หานหลบได้ง่าย

ทำให้​ถึงแม้ว่าจะใช้พลังเต็มที่แล้วก็ตาม พี่น้อง​อุบาทว์​ก็ตกเป็นรองลู่หานอยู่ดี

"ต่างกันอะไรขนาดนี้"

ชายอุบาทว์​คนน้อง เริ่มถอดใจเมื่อไม่อาจทำไรลู่หานได้เลย

"อย่าเพิ่งถอดใจสิ เจ้าน้องชายโง่"

ชายอุบาทว์​กระตุ้น​น้องชายตนเองขึ้นมา เมื่อตอนนี้​ไม่ว่าจะเป็นการโจมตีประสาน หรือทักษะอะไรก็ตามล้วนไม่อาจทำไรลู่หานได้

เฟี้ยววว

ทันใดนั้นชายอุบาทว์​คนพี่ ใช้ลิ้นอันน่าขยะแขยง​จัดการมัดตัวสาวงามชุดครามมาคนนึง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

0 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น