เทพยุทธยันต์​มนตรา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 52,299 Views

  • 112 Comments

  • 1,696 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,817

    Overall
    52,299

ตอนที่ 147 : ตอนที่​ 147 ร่วมมือ​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1089
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    9 ก.ค. 61

ตอนที่​ 147 ร่วมมือ​

"อะไรกัน มันหลบได้ก่อนที่ลิ้นจะถึงตัวมันเสียอีก"

ชายอุบาทว์​พี่น้อง ต่างตกใจออกมา เมื่อลิ้นของตัวเองกับไม่สามารถ​เล่นงานลู่หานได้เลย แม้จะร่วมมือ​กันแล้วก็ตาม

"เอาไงดี พี่"

"ข้าไม่มีทางยอมให้เจ้านั่นผ่านไปรอบต่อเด็ดขาด"

"มันต้องจบเส้นทางอยู่รอบนี้ ไม่สิต้องตายในรอบนี้ต่างหาก​"

ชายอุบาทว์​คนน้อง ที่ไม่ยอมปล่อยให้เรื่องมันจบลงง่ายๆเช่นนี้แน่ เมื่อสาวชุดม่วงที่ตนเองหมายปองกับถูกอีกฝ่ายแย่งชิงเอาไปกับมือตนเองเช่นนี้

"ใจเย็น​ๆน้องชาย"

"หากเราร่วมมือกันดีๆก็สามารถ​เล่นงานมันได้แน่"

ชายอุบาทว์​คนพี่ แนะนำน้องชายตนขึ้นมา เมื่ออีกฝ่ายมีคนเดียว แล้วยังมีสาวงามที่ติดพิษ​ตนอ่อนล้าไม่อาจขยับตัวเคลื่อนไหว​ได้อีก ไม่มีทางจะยื้อการต่อสู้​ได้นานแน่

ฟุ่บ ฟุ่บ เฟี้ยว เฟี้ยว

การโจมตีด้วยลิ้นทั้งสอง ต่างเล่นงานลู่หานอย่างต่อเนื่อง​ไม่ยอมปล่อยให้หลุดรอดออกไปได้ง่ายๆ

แปะ แปะ

"หยดน้ำรึ ไม่สิฝนหรอ"

ลู่หาน ที่สัมผัส​กับหยดน้ำลงบนแขนตนเองขึ้นมา จนต้องเอะใจทันที เมื่อสถานที่ทดสอบแห่งนี้ไม่น่าจะมีฝนตกลงมาได้ แล้วจะมีหยดน้ำเกิดขึ้นได้ยังไงกัน

"แย่ละ"

ลู่หาน ที่มองดู​แขนตรงที่เปื้อนหยดน้ำตกลงมาดีๆ ก็พบว่าความจริงแล้วมันคือ น้ำลายที่ติดมากับลิ้นของศัตรู​ ซึ่งน้ำลายพิษ​นี้กำลังแทรกซึม​เข้าสู่​ผิวหนัง​ของลู่หานขึ้นมา

"รู้ตัวแล้วรึ"

ชายอุบาทว์​คนพี่ ที่ใช้ลิ้นโจมตีอย่างต่อเนื่อง​ ได้แอบทำการสะบัดลิ้นจนน้ำลายที่ติดตรงลิ้นกระเด็น​ออกมาเล่นงานลู่หานโดยที่อีกฝ่ายคาดไม่ถึง​ขึ้นมา

"ถ้ามันไม่มีสาวชุดม่วงนั่น ป่านนี้พิษข้าฆ่ามันไปแล้ว"

ชายอุบาทว์​ ที่ลดอานุภาพ​พิษลงมา เมื่อลู่หานยังคงแบกสาวชุดม่วงไว้บนบ่าตนเองอยู่

"ฮึ่ม"

ลู่หาน ที่เริ่มแปลงสภาพแขนตนเองเป็นแขนมังกร​ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว​ เพื่อป้องกันน้ำลาย​พิษจากอีกฝ่ายทันที

"เล่นงานมันไปเรื่อยๆ อีกไม่นานพิษ​ของช้าจะออกฤทธิ์​แล้ว เมื่อนั้นเจ้านั่นก็ไม่ต่างจากลูกไก่ในกำมือ"

ชายอุบาทว์​คนพี่ สั่งน้องชายตนออกมา เมื่อน้ำลาย​พิษได้สัมผัสถูกตัวลู่หานเรียบร้อย​ เหลือเพียงรอคอยเวลาให้พิษ​ออกฤทธิ์​เท่านั้น​เอง

"แปลกจัง ทำไมพิษ​ยังไม่ออกฤทธิ์​กัน"

ชายอุบาทว์​คนพี่ ที่รู้สึก​แปลกใจ เมื่อตอนนี้​ถึงเวลาที่พิษ​คงควรออกฤทธิ์​เล่นงานลู่​หานได้แล้ว

"ดีละ ตาข้าตอบโต้บ้างละ"

ลู่​หาน ที่มองดู​แขนตนเองไม่เป็นอะไรแล้ว และไม่มีอาการจากน้ำลายพิษ​เล่นงานแต่อย่างใด​ จึงเริ่มเอาคืนทันที

หมับ

ตูมมม

ลู่หาน ใช้มือจับลิ้นยืดยาวของอีกฝ่ายขึ้นมา เหวี่ยงใส่กับอาคารทันที

"อั๊ก"

คนที่ถูกเหวี่ยงเป็นชายอุบาทว์​คนน้อง กระอักเลือด​ออกมาเมื่อถูกลู่หานจับลิ้นที่ยืดยาวออกไปเหวี่ยงกระแทก​ผนังอาคารอย่างรุนแรง

"มันกล้าจับลิ้นโดยไม่กลัวพิษ​เลยรึ"

ชายอุบาทว์​คนพี่ ที่มองดู​ลู่หานกล้าใช้มือจับลิ้นโดยไม่หวาดกลัวน้ำลายพิษที่เคลือบบนลิ้นเลยสักนิด

แม้พิษ​ของรูปแบบยันต์​ อสูร​เขียวแห่งลุ่มแม่น้ำ จะมีอานุภาพ​อ่อนกว่าลิ้นพิษ​ของรูปแบบยันต์​ อสูรน้ำตาลแห่งลุ่มแม่น้ำ ตนเองก็ตาม แต่หากจับลิ้นโดยตรงที่มีน้ำลายพิษ​ติดอยู่เป็นจำนวนมากก็อาจจะเกิดอาการแบบเดียวกับพิษของตนเองได้ หรืออาจจะติดพิษ​หนักกว่าถูกน้ำลายพิษ​ของตัวเองเสียอีก

โดยเฉพาะมือที่ใช้จับพิษ จะมีผลเร็วกว่าการถูกพิษ​ที่ขาเหมือนกับสาวชุดม่วงอีกด้วย เมื่อมืออยู่ใกล้กับหัวใจ ระบบทางเดินหายใจ และส่วนสำคัญของร่างกาย​ทั้งหมด​ล้วนอยู่ช่วงบนครึ่งลำตัว​ขึ้นไป

"อะไรกัน แขนนั่น"

ชายอุบาทว์​ มองเห็น​แขนลู่หานที่ต่างไปจากเดิม เมื่อตอนนี้แขนของลู่หานไม่ใช่แขนของมนุษย์แล้ว แต่เป็นแขนของอะไรบางอย่าง

ลู่​หาน ที่แปลงกายเฉพาะแขนตนเองให้กลายเป็นแขนมังกร​ จึงสามารถ​จับลิ้นที่มีน้ำลายพิษ​อีกฝ่ายได้อย่างสบายๆ

ลู่หาน ที่ทำการทดสอบมาแล้วในตอนโดนน้ำลายพิษ​ของชายอุบาทว์​คนพี่ แต่กับไม่เป็นอะไรเลยในตอนนี้​ เมื่อลู่หานแปลงเป็นแขนของมังกรได้ทัน​ก่อนที่พิษจะลุกลามมากไปกว่านี้ จึงทำให้เชลล์​ผิวหนังตรงแขนลู่หานเกิดการเปลี่ยนแปลง​ขึ้นด้วย จนอาจจะมีส่วนในการขจัดน้ำลายพิษออกไปได้สำเร็จ

เมื่อพิษไม่อาจทำร้ายลู่หาน แล้วไม่มีผลกับแขนมังกร​ด้วย ทำให้​ลู่หานกล้าใช้มือมังกร​จับลิ้นศัตรู​อย่างไม่เกรงกลัว​พิษ​อีกต่อไป จัดการเล่นงาน​คืนทันที

ลู่หาน ที่จัดการคว้าลิ้นพิษ​ของชายอุบาทว์​คนพี่ต่อทันที เมื่อจัดการเล่นงานน้องชายอีกฝ่ายไปแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

0 ความคิดเห็น


เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น