เทพยุทธยันต์​มนตรา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 56,271 Views

  • 112 Comments

  • 1,820 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,283

    Overall
    56,271

ตอนที่ 146 : ตอนที่​ 146 พัฒนา​​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    9 ก.ค. 61

ตอนที่​ 146 พัฒนา​​

"ใครกัน"

ชายอุบาทว์​คนน้อง โกรธ​จัดออกมา เมื่อตอนนี้เป็นครั้งที่สองของวันนี้แล้ว ที่ตัวเองต้องจูบกับพื้นดินแทนที่จะจูบกับปากของสาวงามอันหอมหวานของหญิงสาว

"แกเป็นใคร มายุ่งวุ่นวาย​กับสาวชุดม่วงกันทำไม"

"ปล่อยน้องม่วงข้าเดียวนี้"

ชายอุบาทว์​คนน้อง ที่ทนเห็นภาพบาดตาไม่ได้ เมื่อลู่หานแบกน้องม่วงของตัวเองเอาไว้อ้อมแขนขึ้นมา

"ถ้าไม่อยากเจ็บตัวรีบไสหัวไปซะ"

ชายอุบาทว์​คนน้อง ขับไสไล่สงลู่หานทันที

"สงสัยคงจะไม่ได้ ข้าต้องการ​สาวชุดม่วงคนนี้"

ลู่​หาน ตอบกลับอย่างชัดเจน จนทำให้อีกฝ่ายระเบิด​ความโกรธ​ออกมาทันที

ชายอุบาทว์​คนน้อง พุ่งตรงเข้าใส่ลู่หานอย่างไม่รีรอ เพื่อจะจัดการเล่นงานอีกฝ่าย เพื่อให้รู้ว่าการมาแส่เรื่อง​คนอื่นจะต้องโดนอะไร

ตูมม

หมัดของชายอุบาทว์​คนน้องชกเข้าใส่หน้าลู่หานเข้าอย่างจัง

กร็อก

"อ๊ากกกก"

แต่กับกลายเป็น​ว่าชายอุบาทว์คนน้อง​ได้รับบาดเจ็บ​จนต้องตะโกน​ร้องออกมา

"หมัดเบาหวิวเช่นนี้จะมาชกข้างั้นรึ"

ลู่หาน จัดการบีบกำปั้นอีกฝ่ายอย่างรุนแรง จนกระดูก​ที่มือแตกร้าวหักขึ้นมา

"แกกก บังอาจทำร้ายข้า"

"ข้าจะฆ่าเจ้าซะ"

ชายอุบาทว์​คนน้อง ใช้พลังอำนาจยันต์​ตนเองออกมาทันที

ลิ้นอันน่าขยะแขยง​พุ่งเข้าโจมตีใส่ลู่หานเพื่อจะทำการมัดตัวทันที

ฟุ่บบบ

ลู่หาน ทะยานบินหนีขึ้นท้องฟ้า​ เมื่อเป็นทางหนีทางเดียวที่อีกฝ่ายไม่สามารถ​ไล่ตามได้

"ต่อให้​มีปีกบินบนท้องฟ้า​ก็ไม่รอดจากเงื้อมมือ​ข้าหรอก"

ชายอุบาทว์​คนน้อง จัดการตวัดลิ้นของตนไล่ตามลู่หานขึ้นบนท้องฟ้า​ทันที

"เปลี่ยนทิศทางของลิ้นได้ด้วยงั้นรึ"

ลู่​หาน ที่​มองดู​เส้นทางลิ้นที่เปลี่ยนไป พุ่งทะยานขึ้นลอยตรงมาที่ตนเองราวกับอสรพิษ​ที่เลื้อยมาฉกเหยื่อ

เฟี้ยว ฟุ่บ เฟี้ยว

ลิ้นของศัตรู​ เข้าเล่นงานโจมตี​ใส่ลู่หานอย่างต่อเนื่อง​ เมื่อเป้าหมาย​คราวนี้ไม่ใช่สาวชุดม่วงที่ห้ามทำร้าย แต่เป็นผู้ทดสอบด้วยกันเอง จึงไม่คิดจะออมมือกันแต่อย่างใด

ลู่​หาน ที่ยังคงหลบหลีกอย่างรวดเร็ว​ ซึ่งมีความเร็ว​ไม่ยิ่งหย่อน​ไปกว่าสาวชุดม่วงยามเหาะบนท้องฟ้า​เลย

"อะไรกัน ทำไมมันเร็วขนาดนี้กัน"

ชายอุบาทว์​ แทบไม่เชื่อ​ว่าคนที่ตนเองโจมตี​ใส่อยู่ตอนนี้จะเป็นคนสุดท้าย​ที่ผ่านรอบแรกมาได้

"ปีกแบบนั้น อย่าบอกนะว่ามันคือ ยันต์​รูปแบบสัตว์​เทวะ"

กรรมการ​ที่เฝ้ามองดูการต่อสู้​ของผู้ทดสอบ​ด้วยกันเอง จึงมองเห็นลักษณะ​ปีกของลู่หานที่นำออกมาได้อย่างชัดเจน

"เจ้าเด็กนี้ ไม่นึกว่าจะมียันต์​รูปแบบสัตว์​เทวะในตำนานได้"

กรรมการ​รอบแรก ที่ไม่เห็นลู่​หานใช้พลัง อำนาจยันต์​ออกมาเลยในการทดสอบของตนเอง จึงไม่รู้​ว่าลู่หานมีความสามารถ​ ทักษะ​ยันต์​รูปแบบอะไร แต่คราวนี้ลู่หานได้เผยปีกออกมาแล้วส่วนนึง จึงพอคาดเดารูปแบบยันต์​ที่ลู่หานใช้ออกมาได้แล้ว

"เจ้านี้มีความเร็วพอกับสาวชุดม่วงเลยงั้นรึ"

"ไม่สิ ต้องบอกว่ามีความเร็วเหนืิอกว่าสาวชุดม่วงต่างหาก"

ชายอุบาทว์คนพี่​ ที่มองดู​การโจมตีไม่ถูกตัวลู่หานแม้แต่เศษ​เสี้ยวเลย และตอนนี้​ลู่​หานได้ทำการแบบสาวชุดม่วงในขณะที่บินบนอากาศ​หลบการโจมตีอีกด้วย จึงบอกได้ว่าลู่หานมีความเร็ว​มากกว่าสาวชุดม่วงยิ่ง​นัก

"เจ้านี้ จะมากเกินไปแล้ว"

ชายอุบาทว์​ โกรธ​จัดอย่างมาก เมื่อตนเองโจมตีอยู่นาน แต่ไม่อาจจะทำร้ายลู่หานได้เลย

ลู่หาน ที่พยายามจะบินหลบการไล่ล่าจากลิ้นของศัตรู​ เพื่อหาที่ซ่อนปลอดภัย​แก่สาวชุดม่วง แต่อีกฝ่ายยังคงโจมตีไม่ลดละแล้วติดตามตนเองอย่างต่อเนื่อง​ จนไม่มีเวลาจะทำแบบนั้นได้เลย

เฟี้ยวว

ทันใดนั้น มีลิ้นยาวเหยียด​อีกด้านเข้าลอบโจมตีลู่หาน ในขณะที่มัวสนใจการโจมตีของชายอุบาทว์​คนน้องอยู่

ฟุ่บ

แต่กลายเป็นว่าลิ้นที่ลอบโจมตีใส่ลู่​หาน กับสัมผัส​เพียงความว่างเปล่า​เท่านั้น​

"อะไรกัน มันรู้ด้วยรึว่าข้าจะลอบโจมตีใส่มันน่ะ"

ชายอุบาทว์​คนพี่ิ ที่รอเวลาลอบเล่นงาน​ใส่ลู่หานแบบเดียวกับตอนลอบโจมตี​ใส่สาวชุดม่วงกับไม่สามารถ​ทำร้ายลู่หานได้

"พวกหมาลอบกัด ข้ารู้ลักษณะ​นิสัย​แกแล้ว"

ลู่หาน ที่เฝ้ามองเหล่าผู้ทดสอบ​คนอื่นๆในชณะที่ตนเองนั่งสมาธิ​บ่มเพาะพลังในสถานที่พักผ่อนคนเดียว​ ก็มองเห็นการลอบโจมตีของชายอุบาทว์​คนพี่มาเรียบร้อย​แล้ว จึงเตรียมตัว​ระวังการลอบเล่นงานจากชายอุบาทว์​คนพี่เอาไว้แล้ว

แม้ลู่หาน จะหลบหลีก​การโจมตีด้วยลิ้นของชายอุบาทว์​คนน้อง แต่ก็ได้แอบเฝ้ามองชายอุบาทว์​คนพี่เป็นระยะ เพื่อหลบการลอบโจมตีจากอีกฝ่าย

"ฮึ่ม"

"น้องพี่ พวกเราต้องร่วมมือกันแล้ว"

ชายอุบาทว์​คนพี่ เรียกน้องชายตนเองขึ้นมา เมื่อการลอบโจมตี​ใส่ลู่หานล้มเหลว แล้วอีกฝ่ายยังสามารถ​เคลื่อนไหว​บนท้องฟ้า​ได้อย่างรวดเร็ว​จนยากจะทำได้ง่าย จึงต้องมีการร่วมมือกันขึ้นมาทันที

"คราวนี้ร่วมมือกันรึ"

ลู่หาน ที่มองดู​อีกฝ่ายตัดสินใจ​ร่วมมือเล่นงานใส่ลู่หานพร้อมกัน จึงทำให้ตอนนี้​ลู่หานต้องรับมือสองคนในคราวเดียว ขณะที่ตนเองแบกสาวชุดม่วงเอาไว้ในอ้อมแขนตนเอง

"โทษทีนะ"

ลู่หาน เปลี่ยนวิธีการแบกสาวชุดม่วง มาเป็นพาดเอาไว้บนบ่า เพื่อเตรียมรับมือชายอุบาทว์​สองพี่น้องขึ้นมา

หากลู่หานยังฝืนดื้อดึงแบกสาวชุดม่วงในอ้อมแขนของตนเองต่อไป ตัวเองก็จะทำไรได้ไม่สะดวกนัก จึงต้องเปลี่ยนวิธีการแบกสาวชุดม่วงไว้บนบ่าแทน

ฟุ่บ เฟี้ยว

ลิ้นของสองพี่น้อง​ ทำการโจมตีใส่ลู่หานพร้อมกันอย่างรวดเร็ว ราวกับอสรพิษ​คู่เข้าเล่นงานใส่ลู่หาน

"ยังช้าไป"

ลู่หาน ยังคงหลบได้ไม่ยากเย็น เมื่อลิ้นทั้งสองต่างมีความเร็ว​ที่ไม่ต่างกันมากนัก และลู่หานที่ประเมิน​ความเร็ว​ลิ้นของศัตรู​ได้แล้ว ทำให้​รู้จังหวะ​ในการหลบหลีบไว้ล่วงหน้า​แล้วในตอนนี้

"เด็กนั่น มันพัฒนา​ขึ้นระหว่างทดสอบรึเนี่ย"

กรรมการ​ทั้งสอง ต่างประหลาดใจ​เมื่อเห็นลู่หานหลบหลีบการโจมตีของคู่ต่อสู้​ได้ล่วงหน้า​ก่อนจะถึงตัวเองเสียอีก หากไม่มีประสบการณ์​ต่อสู้​มากพอ ไม่มีทางจะทำเช่นนี้ได้แน่

กรรมการ​ทั้งสอง ที่มองเห็น​ลู่หานยังเป็นเด็กน้อย ไม่ใช่จอมยุทธ​ยันต์​มนตราที่มีอายุหลายร้อยปีเลยด้วยซ้ำ แต่สามารถ​ใช้เทคนิค​ระดับสูง​ออกมาได้ในการทดสอบแบบนี้ เป็นเรื่องน่าตกใจ​ยิ่งนัก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

0 ความคิดเห็น


เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น