เทพยุทธยันต์​มนตรา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 52,259 Views

  • 112 Comments

  • 1,693 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,777

    Overall
    52,259

ตอนที่ 144 : ตอนที่​ 144 อสูร​เขียวแห่งลุ่มแม่น้ำ​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1072
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    9 ก.ค. 61

ตอนที่​ 144 อสูร​เขียวแห่งลุ่มแม่น้ำ​

"อืม บนหัวข้ามีอะไรงั้นรึ"

ชายอุบาทว์​ ไม่เข้าใจ​ว่าทำไมทุกคนต้องมองดู​ด้านบนของตนเองด้วย จึงหันไปมองดู​ด้านบนหัวตนเองทันที

"อะไรกัน นางเหาะได้ด้วยรึ"

ชายอุบาทว์​ ไม่คิดเลยว่าสาวชุดม่วง จะสามารถ​เหาะเหินบนอากาศ​ได้เช่นนี้มาก่อน

"แน่จริงลงมาสิ น้องม่วง"

ชายอุบาทว์​ ตะโกนเรียกให้อีกฝ่ายลงมา เมื่อตนเอง​ไม่สามารถ​เหาะเหินบนอากาศ​เหมือนกับคงอีกฝ่าย แต่ไม่ว่าจะเรียกให้ลงมายังไงก็ไม่มีการตอบสนองต่ออรกฝ่ายเลย

"ดีละ ถ้าเจ้าไม่คิดจะลงมา ข้าจะจับเจ้าลงมาเอง"

ชายอุบาทว์​ จ้องมองสาวชุดม่วงด้วยความเจ้าเล่ห์​ออกมา

เฟี้ยววว

ทันใดนั้นมีบางอย่างพุ่งตรงไปหาสาวชุดม่วงอย่างรวดเร็ว​จนจับขาของสาวชุดม่วงเอาไว้ได้ ซึ่งสิ่งที่จับขาสาวชุดม่วงเอาไว้อยู่คือ ลิ้นอันน่าขยะแขยง​ของชายอุบาทว์​ที่โผล่ออกมาจากปากอีกฝ่าย​

"จับได้แล้ว"

ชายอุบาทว์​ ที่ใช้รูปแบบยันต์​ราชา​สัตว์​อสูร​ อสูร​เขียวแห่งลุ่มแม่น้ำ ทำให้ดึงความสามารถ​เฉพาะตัว​ของอสูร​ตนนี้ออกมาได้ ด้วยการใช้ลิ้นอันยืดยาวออกมาจับขาอีกฝ่ายไว้ได้

เฟี้ยวววว

ลิ้นอันยืดยาวของชายอุบาทว์​ถูกดึงกลับเข้ามาในปากอย่างรวดเร็ว​ เพื่อทำการลากสาวชุดม่วงให้ลงมาด้านล่างทันที

"อีกเดี้ยวเจ้าก็จะเป็นของข้าแล้ว"

ชายอุบาทว์​ ยิ้มอย่างชั่วร้าย​ เมื่อสาวชุดม่วงที่หายากสุดในบรรดาสาวงามที่นี้กำลังจะตกมาอยู่ในเงื้อมมือ​ตนเอง

สาวชุดม่วง ที่พยายามจะดิ้นให้หลุดจากลิ้นของอีกฝ่าย แต่ด้วยกำลังที่ต่างกันจึงไม่อาจจะสลัดให้หลุดได้เลย

"อย่าดิ้นรนขัดขืนไปเลย"

ชายอุบาทว์​ ที่มองดู​การดิ้นรน​ขัดขืนอันไร้ประโยชน์​ของอีกฝ่ายอย่างไร้ค่าอย่างช่วยไม่ได้

"อืม"

ทันใดนั้นก็มีบางอย่างลอยออกมาจากตัวสาวชุดม่วง ซึ่งราวกับฝุ่นละออง​อะไรสักอย่างนึง

"อะไรน่ะ ฝุ่นละอองพวกนี้"

ชายอุบาทว์​ ที่รำคาญกับฝุ่นละอองที่ปลิวมาทางตน จึงจัด​การใช้มือปัดกวาดฝุ่นละออง​ให้หายไปทางอื่น

"ในที่สุด​ก็จับตัวได้เสียที"

ชายอุบาทว์​ ที่ลากอีกฝ่ายลงมาจากฟากฟ้าได้สำเร็จ จนตอนนี้อีกฝ่ายตกอยู่ในเงื้อมมือ​ของชายอุบาทว์​แล้ว

"หืม ทำไมข้าง่วนเช่นนี้"

ชายอุบาทว์​ ที่จู่ๆก็รู้สึกง่วงนอน​ขึ้นมาอย่างน่าแปลกประหลาด​

ดวงตาของชายอุบาทว์​ ที่ค่อยหดเล็กลงจนจะปิดตาลงไปในไม่ช้า

"ฮึ่ม ข้ายังไม่แตะต้อง​น้องม่วงเลย ข้าจะยอมหลับง่ายๆเช่นนี้ได้ไงกัน"

ชายอุบาทว์​ ไม่มีทางยอมปล่อยตัวเองให้หลับลงไปง่ายๆได้ จึงพยายามลืมตากว้างขึ้นมา แต่ก็ไม่อาจจะทานทนกับอาการง่วนนอนได้ไหว จนสุดท้ายก็ล้มลงนอนกับพื้น

"เจ้าอุบาทว์​นั้น ล้มลงไปเฉยเลย"

ผู้ทดสอบ​คนอื่น ต่างประหลาด​ใจขึ้นมา เมื่อจู่ๆชายอุบาทว์​ล้มลงไปนอนอย่างไม่มีเหตุผล

"ดีล่ะ ในเมื่อมันล้มลงไปแล้ว ก็เป็นตาข้าละ"

เหล่าผู้ทดสอบ​ ต่างจ้องมอง​สาวชุดม่วงอย่างพร้อมเพรียง​กัน เมื่อตอนนี้​สาวชุดม่วงที่มีคะแนนเยอะสุดปรากฏ​ตัวออกมาแล้ว ซึ่งหากสามารถ​จับตัวสาวชุดม่วงเอาไว้ได้ ก็จะทำให้ได้คะแนนผ่านเข้ารอบทันที

แต่สำห​รับ​บางคนที่มีคะแนนถึงแล้ว หรือเหลือคะแนน​อีกไม่มากแล้ว จึง​นับว่าเป็นโอกาสดีของตนเองแล้วในตอนนี้ เพื่อจับสาวชุดม่วงสร้างชื่อเสียงให้กับตนเอง

ฟุ่บ เฟี้ยว ฟุ่บ

ทุกคนต่างทะยานพุ่งตรงเข้าหาสาวชุดม่วงในเวลาไล่เลี่ยกันอย่างรวดเร็ว​ เพื่อเป็นคนแรกที่จะจับสาวชุดม่วงให้ได้

ตอนนี้สาวชุดม่วงต่างถูกหลายล้อมจากผู้ทดสอบจำนวนหลายคน จึงยากจะหลบหนีไปได้ง่ายๆ

"ยอมให้จับดีๆเถอะ น้องม่วง"

เหล่าผู้ทดสอบ ต่างเขยิบเข้ามาใกล้สาวชุดม่วงมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ทันใดนั้นสาวชุดม่วงก็เหาะขึ้นบนท้องฟ้า

"คิดว่าเจ้าสามารถ​บินได้คนเดียวรึ"

ผู้ทดสอบ​บางคน ที่มีรูปแบบยันต์​สัตว์​อสูร​มีปีก หรือมีทักษะ​ ความสามารถ​ในการเหาะบนอากาศ​อยู่แล้ว จึงไล่ตามขึ้นบนท้องฟ้า​ทันที

เฟี้ยว ฟุ่บบ

การไล่จับกลางอากาศ​จึงเริ่มต้นขึ้น ผู้ทดสอบ​ที่เป็นผู้ไล่ล่า กับสาวชุดม่วงที่เป็นผู้ถูกล่า ต้องหลบหนี​การจับกุม​ของอีกฝ่ายให้ได้นานที่สุด

"เร็วอะไรเช่นนี้"

"นี้มันไม่ใช่ความเร็ว​ธรรมดา​เสียแล้ว"

ผู้ทดสอบ ที่สามารถ​บินฟ้าได้ พยายามไล่ตามจับอย่างสุดความสามารถ​ก็ยังไม่อาจตามจับอีกฝ่ายได้ทัน

สาวชุดม่วง ที่มีแค่คนเดียวกับหลบหนีการจับกุม​ของผู้ทดสอบจำนวนหลายคนได้อย่างว่องไว​ ราวกับว่าท้องฟ้า​เป็นของตนเองแต่เพียงผู้เดียว

ไม่ว่าผู้ทดสอบจะรายล้อมสาวชุดม่วงเช่นใด​ ก็ไม่อาจจะสัมผัสกับอีกฝ่ายแม้เพียงปลายเส้นลมได้เลย

สาวชุดม่วง ที่มีความเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ จนทำให้ผู้ทดสอบ​บางคนเริ่มถอดใจ เหน็ดเหนื่อย​กันออกมามากขึ้นเรื่อยๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

0 ความคิดเห็น


เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น