{Fic my hero academia} dark hero accelerator

ตอนที่ 8 : ฉันไม่ใช่ฮีโร่....

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,776
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 672 ครั้ง
    3 มี.ค. 63

หลังจากเหตุการณ์ทุกอย่างสงบลง เหล่าวิลเลินที่บุกโจมตีUSJก็ถูกจับหมด ยกเว้นโทมุระและคุโรคิริที่สามารถหนีไปได้ และพวกนักเรียนทุกคนก็ปลอดภัยดี

 

ทุกคนต่างพูดคุยกันถึงเหตุการณ์เกิดขึ้น

 

“เอ๊ะ แล้วพวกมิโดริยะกับคนอื่นล่ะ อยู่ไหน?” อุรารากะถามขึ้นเมื่อสังเกตุว่า ทั้งมิโดริยะ บาคุโก โทโดโรกิ และคิริชิมะ ไม่ได้อยู่กับพวกเขาด้วย

 

“อ้อ ถ้าพวกนั้นล่ะก็ ฉันเห็นเอาแต่นั่งอยู่ตรงนั้นมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วล่ะ อิจิโร่กล่าวขึ้นพร้อมกับชี้นิ้วไปที่พวกมิโดริยะ ที่ตอนนี้กำลังนั่งขอตกกันอยู่ทุกคน

 

“เฮ้ พวกนายเป็นอะไรรึเปล่า...” อิดะซึ่งเป็นหัวหน้าหัวได้เดินเข้ามาทักพวกเขาทั้งสี่คนด้วยความเป็นพร้อมกับคนทั้งห้องที่เหลือ

แต่เมื่อเดินเข้ามาใกล้พวกเขาก็ต้องแปลกใจเมื่อสังเกตุเห็นว่าทั้งสี่คนนั้นต่างตัวสั่นกันทั้งนั้นไม่เว้นแม้แต่บาคุโก ถือเป็นครั้งแรกที่ทุกคนเห็นบาคุโกมีอาการแบบนี้

 

“เป็นอะไรรึเปล่ามิโดริยะ นายดูสั่นๆนะ” อิดะก้มลงแตะบ่าของมิโดริยะ

 

“อ้อ! ไม่เป็นไรหรอกอิดะ ฉันสบายดีไม่ได้บาดเจ็บอะไรมากด้วย” มิโดริยะสะดุ้งเล็กน้อยแต่ก็พยายามซ้อนสีหน้าตัวเองแล้วยิ้มกลบเกลื้อน

 

“พลังระดับนั้น... เป่าเจ้าสัตว์ประหลาดนั่นหายไปได้ในพริบตา เล่นซะพวกเราอึ้งตาค้างกันไปเลย” คิริชิมะพึมพำออกมาในขณะที่ยังนั่งของทุกอยู่

 

“พลังระดับนั้น? อ้อ... หรือว่าพวกนายจะหมายถึงไอ้ก้อนพลังที่โผล่ขึ้นมาตอนนั้นน่ะเหรอ? ฉันว่ามันสุดยอดดีออก” อาชิดะเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แน่นอนว่าพวกนักเรียนที่อยู่ตรงหน้าประตูต่างเห็นมันทั้งนั้น เพียงแต่พวกเขาไม่ได้เห็นมันใกล้ๆเหมือนพวกมิโดริยะจึงไม่มีทางที่จะเข้าใจความกลัวที่พวกมิโดริยะรู้สึกอยู่ตอนนี้หรอก

 

“นั่นสินะ ฉันล่ะอยากรู้จริงๆว่ามันเป็นอัตลักษณ์แบบไหน แล้วเป็นของฮีโร่คนไหนด้วย” คามินาริเอ่ยด้วยน้ำเสียงร่าเริง สร้างเสียงซุบซิบให้กับคนในห้อง เพราะพวกเขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่ามันเป็นอัตลักษณ์ของใคร

 

“มันไม่ได้เป็นของพวกฮีโร่น่ะสิ” โทโดโรกิเอ่ยขึ้น

 

“เอ๋??!!!!” ทั้งของร้องขึ้นด้วยความตกใจในสิ่งที่โทโดโรกิเอ่ยขึ้น

 

“นายหมายความว่าไง” คามินาริถามด้วยเสียงที่เริ่มจะสั่นตาม

 

“มันเป็นของเจ้าหมอนั่น” โทโดโรกิกล่าวพร้อมกับชี้ไปที่ใครบางคนซึ่งทเมื่อทุกคนหันไปมองก็ผมกับเด็กหนุ่มผมสีขาวคนหนึ่งที่กำลังเดินไปกับท่านผอ.และฮีโร่อีกหลายคน

 

“เอ๊ะ? เจ้าหมอนั่นคือ...”

 

“เขาเป็นหนึ่งในวิลเลินที่โจมตีพวกเราน่ะ” ซึยุตอบ

 

“เอ๋?! แล้วทำไมเขาถึงเดินไปกับฮีโร่คนอื่นๆแบบนั้นล่ะ ไม่ได้ถูกจับใส่กุญแจมือด้วยซ้ำ” ฮางาคุเระกล่าวด้วยความไม่เข้าใจ

 

ทำให้มุกคนต่างมองไปที่เด็กหนุ่มผมสีขาวคนนั้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

 

.

.

.

.

.

 

ณ ห้องของผู้อำนวยการ ท่านผอ.นั่งอยู่ที่โซฟาฝั่งหนึ่งพร้อมกับดูเอกสารบางอย่างอยู่ ส่วนแอคเซลนั่งอยู่ที่โซฟาอีกฝั่งพร้อมกับยกเท้าขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะ

 

“อืมมมมม..... แหม เธอดูจะน่าสนใจกว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีกน่ะ...” ท่านผอ.เอ่ยขึ้นพร้อมกับวางเอกสารข้อมูลลงบนโต๊ะข้างๆกับถ้วยชา

 

“หา?” แอคเซลที่นั่งหลับอยู่ได้ยินดังนั้นก็ลืมตาขึ้นมามองท่านผอ.ด้วยความสงสัย

 

“ก็นะ... ฉันลองให้คนสืบค้นประวัติของเธอให้มากที่สุดเท่าที่เราจะทำได้แล้ว แต่มันน่าสนใจมากเพราะเราไม่พบประวัติอะไรของเธอเลยสักอย่าง แม้แต่ชื่อจริง มันราวกับว่าเธอไม่เคยมีตัวตนมาก่อนยังไงยังงั้นเลย...” ท่านผอ.กล่าว

 

“แล้วตกลงอยากจะคุยอะไรกันแน่ล่ะ คงไม่ได้แค่จะมาคุยปรับทุกข์กันหรอกใช่ไหม” แอคเซลกล่าวด้วยน้ำเสียงรำคาญ

 

“ก็นะ... ก่อนเราจะเริ่มพูดคุยอะไรกัน ฉันอยากจะรู้จักกับเธอให้มากกว่านี้สักหน่อย เอาเป็นว่าก่อนอื่นเริ่มจากบอกชื่อของเธอก่อนได้ไหม” ท่านผอ.กล่าวพร้อมกับประสานมือไว้ที่ตัก

 

“...แอคเซลาเลเตอร์” แอคเซลตอบกลับสั่นๆ

 

“ไม่ใช่ชื่อนั้นสิ ฉันหมายถึงชื่อจริงๆของเธอน่ะ”

 

“ชื่อจริงจำแถบไม่ได้แล้ว...” แอคเซลตอบกลับ

 

“หืม...” ท่านผอ.หรี่ตาลงเล็กน้อย

 

“จำได้แต่ว่าชื่อเป็นอักษรสองตัว นามสกุลเป็นอักษรสามตัว จำได้อยู่แค่นั้นแหละ” แอคเซลกล่าวต่อ

 

“อืม... เอาอย่างงั้นก็ได้ แอคเซลคุง” ท่านผอ.กล่าวด้วยรอยยิ้ม

 

“ชิ! อย่ามาเรียกชื่อคนอื่นย่อๆตามใจชอบแบบนี้สิ”

 

“ถ้าอย่างงั้นต่อไปช่วยเล่าข้อมูลเกี่ยวกับอัตลักษณ์ของเธอให้ฟังหน่อยได้ไหม”

 

แอคเซลจึงเริ่มเล่าเกี่ยวกับพลังของเขาแบบคร่าวๆ ซึ่งท่านผอ.ก็รับฟังอย่างเงียบๆ

 

“อืม... อย่างงี้นี่เอง เป็นอัตลักษณ์ที่น่ากลัวอะไรอย่างงี้ ถ้าอย่างงั้นต่อไปช่วยเล่าหน่อยได้ไหมว่าเธอมาเข้าร่วมกับกลุ่มวิลเลินพวกนั้นได้ยังไง แล้วรู้อะไรเกี่ยวกับพวกมันบ้าง” แอคเซลจึงเริ่มเล่าตั้งแต่ที่เขาถูกชวนโดยบุคคลปริศนาและทุกอย่างที่รู้เกี่ยวกับพวกมัน

 

“สหพันธ์วิลเลินงั้นเหรอ ฉันก็พึ่งเคยได้ยินชื่อพวกมันอยู่เหมือนกัน” ท่านผอ.เลื่อนมือมากอดอก

 

“นี่จะถามแต่คำถามไร้สาระอีกนานไหม จะช่วยบอกมาได้รึยังว่าคำถามจริงๆของแกคืออะไรกันแน่” แอคเซลกล่าวด้วยน้ำเสียงรำคาญ

 

“ก็ได้ๆ ถ้าอย่างงั้นฉันจะขอพูดตามตรงเลยก็แล้วกัน” ท่านผอ.กล่าวแบบยิ้มๆ

 

“แอคเซลคุง... ฉันอยากให้เธอมาเป็นนักเรียนของยูเอย์”

 

“ขอปฏิเสธ” แอคเซลปฏิเสธแถบจะในทันที

 

“ใจเย็นๆ ฟังที่ฉันจะพูดก่อนสิ... ไม่ใช่แค่นักเรียนธรรมดา แต่ฉันอยากให้เธอมาเป็นอาจารย์ผู้ช่วยด้วย ก็... คล้ายๆกับพวกสมาชิกกิตติมศักดิ์นั่นแหละ”

 

“หา? ตกลงมันคืออะไรกันแน่ล่ะนั่น” แอคเซลเริ่มไม่เข้าใจในข้อเสนอของท่านผอ.

 

“เอาอย่างง่ายๆ ฉันอยากให้เธอมาอยู่ทั้งในฐานะนักเรียนและอาจารย์ผู้ช่วย เพื่อที่อย่างแรกเธอจะได้เรียนรู้เรื่องการใช้พลังในทางที่ถูกต้อง และในฐานะอาจารย์ผู้ช่วยที่จะค่อยสอนนักเรียนให้รู้ถึงความน่ากลัวของวิลเลินและมีหน้าที่อีกอย่างคือคอยปกป้องพวกนักเรียน” ท่านผอ.บอกรายละเอียด ซึ่งพอแอคเซลฟังเสร็จแอคเซลก็แสยะยิ้มออกมา

 

“เหอะ... ความน่ากลัวของวิลเลินงั้นเหรอ ถ้าเป็นเรื่องนั้นฉันอาจจะสอนให้ได้นะ....” แต่ไม่นานแอคเซลก็หุบยิ้มพร้อมกับจ้องท่านผอ.ด้วยสายตาคมๆ

 

“แต่ทำไมฉันต้องทำ แล้วที่สำคัญทำไมฉันต้องคอยรับคำสั่งจากหนูขี้เรือนอย่างแกด้วย” แอคเซลด้วยเสียงต่ำ

 

“เธอไม่จำเป็นต้องฟังคำสั่งของฉันก็ได้ คิดซะว่ามันเป็นแค่การจ้างงานก็พอ เพราะนอกจากสองสิ่งนี้ฉันก็ไม่ขออะไรอย่างอื่นอีกแล้ว แน่นอนว่าฉันไม่ได้ขอร้องเธอฟรีๆหรอก เพราะถ้าเธอรับข้อเสนอฉันจัดการเรื่องที่อยู่อาศัยกับค่าใช้จ่ายให้”

 

“เหอะ... พูดเหมือนไอ้หัวโหล่นั่นไม่มีผิดเลย” แอคเซลพูดด้วยน้ำเสียงประชด

 

“หึๆ ถ้าเธอพูดแบบนั้นก็อาจจะใช่แหละน่ะ” ท่านผอ.หยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้ววางมันลงตรงหน้าแอคเซล เมื่อแอคเซลหยิบขึ้นมาดูก็พบว่ามันเป็นกุญแจห้องพัก

 

“สิ่งนี้ถือซะว่าเป็นของกำนันจากฉัน ไม่ว่าเธอจะรับขอเสนอหรือไม่ก็ตาม”

 

“หึ ในเมื่อให้มาก็จะขอรับไว้ก็แล้วกัน” แอคเซลกล่าวพร้อมกับเก็บมันเข้ากระเป๋าเสื้อ

 

“มีเรื่องจะพูดแค่นี้ใช่ไหม ฉันจะได้ไปสักที” แอคเซลกล่าวพร้อมกับทำท่าจะลุกออกไป แต่ก็ถูกหยุดไว้ด้วยเสียงของท่านผอ.

 

“แอคเซลคุง.... ฉันเองก็ดูออกเหมือนกันว่าลึกๆเธอไม่ใช่คนเลวร้าย เธอเป็นคนดีกว่าที่ตัวเองรู้ซะด้วยซ้ำ แต่เธอเป็นคนที่ไม่ชอบรับคำสั่งจากใคร เพราะฉะนั้นสิ่งที่ฉันจะพูดต่อจากนี้ไม่ใช่การออกคำสั่ง แต่เป็นคำขอร้อง...” ท่านผอ. เงิยหน้าขึ้นมาสบตากับแอคเซล

 

“ขอร้องล่ะ ช่วยใช้พลังของเธอปกป้องนักเรียนของฉันด้วย” แอคเซลจ้องตาของท่านผอ.อยู่สักพักก่อนจะหันหน้าหนี

 

“เชอะ! ไร้สาระชะมัด” เขากล่าวพร้อมกับเดินไปที่ประตู แต่ก่อนจะเปิดประตูออกไป ท่านผอ.ก็เอ่ยขึ้นมาอีกว่า

 

“แอคเซลคุง พวกเรา... ไม่สิ โลกนี้ต้องการฮีโร่แบบเธอนะ”

 

 

แอคเซลที่ได้ยินดังนั้นก็ตอบโดยไม่หันกลับไปว่า

 

“โลกนี้จะเป็นยังไงฉันไม่สน แล้วที่สำคัญ..... ฉันไม่ใช่ฮีโร่” เมื่อพูดเสร็จเขาก็เปิดประตูออกไป โดยไม่พูดอะไรอีก

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 672 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

306 ความคิดเห็น

  1. #272 SamTv (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2563 / 18:56
    เป็นคนซึนจริงๆ555+
    #272
    0
  2. #270 P_Chan and Me_Kung (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2563 / 07:38
    นึกว่าlast orderจะโผล่มา;-;
    #270
    0
  3. #244 Xxxsam (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 13:13
    โลลิอยู่ไหน
    #244
    0
  4. #232 phetlada1990 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 03:55
    นึกว่าจะออกมาร้ายกว่านี้สักหน่อยเหมือนปกกับคำโปรย นี่เหมือนแค่คนซึนๆปากด่าแต่ใจอ่อน แอบไม่ฉลาดเท่าไหร่ที่สร้างศัตรูกับพวกวิลเลนทั้งที่เพิ่งมาโลกนี้เพราะพรรคพวกอะไรก็ไม่มีให้มาช่วยถ้าโดนยำ
    #232
    2
    • #232-1 XRONOS TIMEKEEPER(จากตอนที่ 8)
      6 กันยายน 2563 / 11:50
      เอคเซลคุงเป็นแบบนี้อยู่แล้วครับ iq สูงมาก แต่ eq ต่ำ ถึงกระนั้นแทนที่จะเป็นตัวร้ายที่จิตใจต่ำตม กลับมีความเป็นผู้พิทักษ์เด็กน้อยอยู่ในตัว อย่างตอน last order ถึงแม้ปากจะร้ายแต่ก็เข้าปกป้องโดยไม่สนผลลัพธ์ที่ตามมาเหมือนกัน
      #232-1
    • #232-2 Don't disappoint(จากตอนที่ 8)
      1 พฤศจิกายน 2563 / 10:53
      อ่าว งี้ไรท์ก็ใส่ข้อมูลตัวละครได้แบบเหมือนลอกนิสัยเดิมมาเลยอะดิ หายากนะเนี่ย
      #232-2
  5. #218 ลุนแลงอ้ะ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 18:52
    เธอมันซึนนนน เธอมันหล่อเท่หหหห์
    #218
    0
  6. #216 Clover115 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 23:32
    เท่ชะมัด
    #216
    0
  7. #212 iN3310K (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 15:19
    ทีนี้ก็บอกความสามารถของตัวเองให้ทั้งตัวดีและตัวร้ายละ ที่เหลือก็รอคนมากำหราบสินะ ไม่ต้องบอกนะว่าถ้ารู้จุดอ่อนแล้วจะเป็นอย่างไร ขนาดคนอย่างคามิโจยังซัดให้ร่วงได้อ่ะ 555+
    #212
    0
  8. #97 ริสค์ กาย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 02:46

    ใครๆก็ดูออกว่าพีหงอกแกซึน

    #97
    2
    • #97-1 phannawithlazy(จากตอนที่ 8)
      27 พฤษภาคม 2563 / 12:05


      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 27 พฤษภาคม 2563 / 12:06
      แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 28 พฤษภาคม 2563 / 13:58
      #97-1
    • #97-2 phannawithlazy(จากตอนที่ 8)
      27 พฤษภาคม 2563 / 12:05
      น่าร้ากก
      #97-2
  9. #29 แม่เจคOP (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 13:18
    UA ต้องเป็นนักเรียนตลอดเลยรึ
    #ไม่ใช่ไม่สนุก...มีเยอะจนเดาทางได้ล่ะ555
    #ต้องแหวกๆ
    #29
    1
    • #29-1 แม่เจคOP(จากตอนที่ 8)
      4 มีนาคม 2563 / 13:25
      ไม่ได้มีเจตนาทำให้รู้สึกแย่ครับ...แค่เจอแบบ"นักเรียน"เยอะเฉยๆ
      อยากลองอาจารย์บ้าง555
      #29-1
  10. #28 อ่านอย่างเดียวว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 11:56
    ทุกเรื่องแนวนี้ จะต้องบอกความสามารถของตัวเองด้วยตลอด
    #28
    0
  11. #27 Brother of Thong (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 18:43
    ส่งลาสออรเดอร์มาที อยากเห็นอาการโลลิค่อน
    #27
    0
  12. #26 ~[...]~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 18:09
    ต้องเอาโลลอมาปราบ
    #26
    0
  13. #25 jirayut25403 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 17:30
    ไม่อยากได้แอคเป็นฮีโร่อ่ะชอบสไตร์ดิบเถื่อนทำตามใจแบบวิลเลินดีกว่า
    #25
    0
  14. #24 Sebastian8845 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 16:32
    สนับสนุนส่งลาสออเดอร์มาด้วยเอาเเบบไปเป็นเด็กที่ถูกจับโดยวิลเลินก็ได้อยู่นะ.....///สัมผัสได้เลยมีคนตายเเน้ๆถ้ามาโผล่อย่างที่กล่าวมา
    #24
    0
  15. #23 V-LA-OA (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 16:25
    ชอบความซึน #ส่งลาสออเดอร์มาด้วยซิ
    #23
    0
  16. #22 poonum2546 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 16:23
    ต้องโลลิเยียวยาจิตใจถึงจะหาย
    #22
    1
    • #22-1 Android Wc(จากตอนที่ 8)
      3 มีนาคม 2563 / 16:37
      งั้นต้องรอเอริจังยาวๆ
      #22-1