{Fic my hero academia} dark hero accelerator

ตอนที่ 3 : สหพันธ์วิลเลิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,485
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 582 ครั้ง
    25 ธ.ค. 63

แอคเซลยืนอยู่หน้าสถานที่ที่เหมือนจะเป็นบาร์เหล้า พร้อมกับหยิบแผ่นกระดาษขึ้นมาดู

 

‘พรุ่งนี้เธอไปตามที่อยู่นี่ ที่นั่นเธอจะเจอลูกศิษย์ของฉัน เขาจะเป็นคนหมอบหมายงานและบอกรายละเอียดของแต่ละงานให้เธอฟังเอง’ แอคเซลมองที่อยู่ในกระดาษสลับกับบาน์เหล้าที่อยู่ตรงหน้าเพื่อให้แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้มาผิดที่

 

‘ให้ตายสิ... เจ้าหัวโหลนั่นมันคิดอะไรอยู่กันนะ ถึงให้คนที่อายุไม่ถึง18มาบาร์เหล้าแบบนี้ แต่ก็เอาเถอะ ใครสนกัน’ เมื่อแอคเซลเปิดประตูเขาไปเขาก็พบกับคนสองคนที่กำลังรอเขาอยู่ โดยคนหนึ่งมีตัวเป็นหมอกสีดำสวมชุดบาร์เทนเดอร์ยืนอยู่หลังบาร์ ส่วนอีกคนนั่งอยู่ที่เก้าอี้ข้างบาร์โดยเขาสวมหน้ากากที่มีลักษณะคล้ายกับมืออยู่บนมือ

 

‘หน้ากากอะไรพึลึกชะมัด” แอคเซลแอบคิดอยู่ในใจ

 

“หือ... แกเองเหรอ สมาชิกใหม่ที่อาจารย์แนะนำมานะ” คนที่ใส่หน้าหน้ากากรูปมือชี้นิ้วมาที่แอคเซล

 

“งั้นแกก็คือลูกศิษย์ของไอ้หมอนั่นใช่ไหม ไหนล่ะงานที่จะให้ทำ” แอคเซลไม่ค่อยใส่ใจทั้งสองคนนี้เท่าไร ในใจของเขาตอนนี้มุ่งเน้นไปแต่ค่าตอบแทนจากงาน

 

“อย่าพึ่งรีบร้อนสิครับ ผมว่าก่อนอื่นเรามาแนะนำตัวกันก่อนดีกว่า” ร่างหมอกสีดำพูดขึ้น

 

“กระผมชื่อว่าคุโรคิริ ส่วนที่นั่งอยู่ทางนี้คือคุณชิงาราคิ โทมุระ เป็นหัวหน้าของพวกเราครับ”

 

“และเป็นหัวหน้าของแกด้วย จำใส่หัวไว้ให้ดีล่ะ” โทมุระกล่าวต่อจากคุโรคิริ

 

‘ชิ! ไม่สบอารมณ์เลยที่มันทำเป็นเบ่งอำนาจแบบนี้ แต่ยังไงก็ต้องอดทนไว้ก่อน ไอ้หัวโหลนั่นดังขอไว้ซะด้วยว่า’ แอคเซลคิดไปถึงสิ่งที่ชายในชุดสูทคนนั้นพูด เพราะนอกจากเรื่องว่าจ้างแล้วเขายังขอแอคเซลอีกอย่าง

 

‘แอคเซลาเลเตอร์คุง ฉันยังมีอีกย่างที่อยากจะขอให้เธอทำ อันนี้ถือเป็นงานส่วนตัวจากฉัน’

 

‘ว่ามา...’

 

‘ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอต้องคอยปกป้องลูกศิษย์ของฉัน เข้าใจมั้ย...’

 

‘ดันขออะไรน่ารำคาญมาซะได้’ แอคเซลพร้อมกับยกมือขึ้นมาเกาหัว

 

“เฮ้ย... จะยืนเงียบอีกนานไหม บอกชื่อแกมาได้แล้ว”

 

แอคเซลหลุดจากความคิดก่อนจะมองโทมุระกลับไป

 

“แอคเซลาเลเตอร์”

 

“แอคเซลาเลเตอร์? ถ้าอย่างงั้นอัตลักษณ์ของแกคืออะไร แอคเซลาเลเตอร์” โทมุระถามต่อ

 

“....ควบคุมเวกเตอร์”

 

“หา? มันคืออะไรล่ะนั่น?” ทั้งโทมุระและคุโรคิริต่างไม่เข้าใจว่าควบคุมเวกเตอร์ในที่นี้หมายถึงอะไร

 

“เอาง่ายๆ มันก็คือการควบทิศทางของสะสารและวัตุนั่นแหละ ฉันสามารถควบคุมเวกเตอร์ได้ทุกประเภท ตัวอย่างเช่น โมเมนตัม กระแสไฟฟ้า ความร้อน หรือแม้แต่เสียง ฉันสามารถควบคุมได้หมดทุกเวกเตอร์บนโลกใบนี้”

 

ฟังเพียงแค่นี้ทั้งโทมุระและคุโรคิริก็ตะลึงในความสามารถของเขาแล้ว คุโรคิริหันไปกล่าวกับโทมุระว่า

 

“อาาา ดูเหมือนว่าเราจะได้สมาชิกที่แข็งแกร่งมากๆมาซะแล้วสิครับ”

 

โทมุระจ้องมองแอคเซลอยู่สักพักก่อนจะยกมือขึ้นมาเกาคอแล้วกล่าวว่า

 

“อัตลักษณ์น่าสนใจดีหนิ งั้นตกลงฉันรับแกเป็นสมาชิกก็ได้”

 

“เชอะ! เสียเวลาชะมัด จะบอกได้รึยังว่าจะให้ฉันไม่ทำอะไร”

 

“เราต้องรอคนอื่นก่อนถึงจะเริ่มได้ แต่ในระหว่างนี้ฉันจะเล่ารายละเอียดให้ฟังคราวๆ” โทมุระหลับตาลงก่อนจะลืมตาขึ้นแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร่าว

 

“เป้าหมายของเรา.... คือเราจะทำการบุกUSJที่โรงเรียนยูเอย์ เพื่อทำลายสัญลักษณ์แห่งสันติภาพออลไมท์!”

 

“ออลไมท์?” ก่อนหน้าแอคเซลเคยได้ยินชื่อนั้นมาหลายครั้งแล้ว ได้ยินมาว่าเขาเป็นฮีโร่อันดับหนึ่งของโลก ถึงแม้จะยังไม่เคยเจอตัวเป็นๆก็ตาม

 

“แล้วพวกแกมีดีอะไรจะไปสู้กับออลไมท์กันล่ะ หรือว่าจะให้ฉัน...”

 

“เปล่าๆมันไม่ใช่หน้าที่ของคุณหรอกครับ แต่เป็นเจ้าสิ่งนี้ต่างหาก” ทันใดนั้นเองคุโรคิริก็เปลี่ยนรูปลักษณ์เป็นประตูหมอกสีดำก่อนจะมีสัตว์ประหลาดเดินออกมาจากตัวของเขา

 

“ของแนะนำให้รู้จัก นี่คือโนมุ สัตว์ประหลาดผู้แข็งแกร่งที่สามารถจัดการกับออลไมท์ได้”

 

“โฮกกกกกก!!!” โนมุคำรามออกมาเสียงดังจนทำให้แอคเซลต้องสะท้อนเสียงบางส่วนออกไป

 

“เนี่ยนะไพ่ตายของพวกแก ไอ้ตัวประหลาดหน้าไก่ฟ้าเนี่ยนะ” แอคเซลจ้องมองโนมุด้วยสายตาดูถูก

 

“ถึงมันจะประหลาด แต่สัตว์ประหลาดตัวนี้ก็มีความแข็งแกร่งแบบที่แกคาดไม่ถึงแน่นอน เพราะฉะนั้นอย่าดูถูกมันเชียว” โทมุระเตือนแอคเซลเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมองโนมุด้วยสายตาดูถูก

 

“เจ๋ง.... แล้วแบบนี้หน้าที่ของฉันคืออะไรล่ะเนี่ย”

 

“หน้าที่ของแกคือการคอยอารักขาพวกเราและกำจัดตัวเกะกะ”

 

“เฮ้อ... เป็นงานที่หน้าเบื่อชะมัด แต่ช่วยไม่ได้รับมาแล้วยังไงก็ต้องทำล่ะนะ” แอคเซลเกาหัวอย่างรำคาญก่อนจะเดินไปที่เก้าตัวหนึ่งเพื่อรอเวลาที่งานจะเริ่ม

 

“ถึงมันจะมีอัตลักษณ์หน้าสนใจ แต่ฉันไม่ชอบท่าทางของมันเลยว่ะ” โทมุระกล่าวกับคุโรคิริ

 

“ช่วยอดทนหน่อยเถอะครับ อัตลักษณ์ของเขาจะเป็นประโยชน์อย่างมหาศาล และจะเป็นกำลังรบสำคัญของเราแน่นอนครับ” คุโรคิริกล่าวอย่างมีเหตุผล

 

.

.

.

.

.

 

เมื่อเวลาผ่านไปสักพักจนคนเริ่มมารวมตัวกันครบ คุโรคิริก็เดินมาหาแอคเซลพร้อมกับยื่นของบางอย่าง

 

“นี่ของคุณครับ แอคเซลาเลเตอร์” คุโรคิริกล่าวพร้อทกับยื่นหน้ากากกันแก๊สสีขาวแบบครึ่งหน้าให้แอคเซล

 

“อะไรเนี่ย?” แอคเซลถามพร้อมกับมองหน้ากาก

 

“ท่านผู้นั้นฝากมาให้คุณ หน้ากากของคุณครับ”

 

“ทำไมฉันจะต้องใส่ด้วย” แอคเซลมองอย่างไม่พอใจ

 

“มันเป็นเรื่องจำเป็นของวิลเลินน่ะครับ ที่จะต้องปกปิดตัวตนเอาไว้”

 

“ฉันไม่สนยังไงฉันก็ไม่ใส่” แอคเซลยังคงปฏิเสธหลังชนฝา

 

“ถ้าไม่ใส่ผมเกรงว่าจะให้คุณไปกับพวกเราไม่ได้นะครับ”

 

“นี่แกขู่ฉันงั้นเหรอ” แอคเซลมองคุโรคิริด้วยสายตาแข็งกร่าว

 

“ผมไม่ได้ขู่ครับ แต่เป็นความจริง” คุโรคิริกล่าวอย่างใจเย็น แอคเซลจ้องมองคุโรคิริสักพักก่อนจะรับหน้ากากมาด้วยความรำคาญ

 

“ชิ! แค่ใส่ก็จบแล้วใช่ไหม” แอคเซลกล่าวพร้อมกับใส่หน้ากาก

 

“ถ้าอย่างนั้นก็ได้เวลาแล้วครับ”

เมื่อแอคเซลใส่หน้ากากทางก็เริ่มอธิบายแผนการให้กับวิลเลินทุกคน

 

สรุปก็คือให้จัดการกับพวกนักเรียนในยูเอย์ อย่าวัดกันที่อายุ แต่ให้วัดที่อัตลักษณ์กับความสามารถของพวกเขา เพราะพวกเขาคือเมล็ดพันธ์ุที่จะเติบโตกลายเป็นฮีโร่และความหวังของโลกในอนาคต เมื่อบอกคำสั่งและคำแนะนำเสร็จแล้ว คุโรคิริก็กลายร่างเป็นประตูหมอกสีดำ

 

“ไปกันเถอะ ไปให้ความสิ้นหวังกับออลไมท์กัน” โทมุระกล่าวพร้อมกับแสยะยิ้มอย่างน่ากลัวก่อนจะเดินเข้าไปในประตูหมอกดำพร้อมกับโนมุ ตามด้วยวิลเลินคนอื่นที่ค่อยๆทยอยเดินตามกันเข้าไป

 

‘งานนี้มีตัวเกะกะเยอะจริงๆ แต่เอาเถอะ ถึงมีใครโดนลูกหลงตายไปฉันก็ไม่สนอยู่แล้ว’

 

แอคเซลคิดก่อนเดินตามเข้าประตูไปเป็นคนสุดท้าย.....

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 582 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

305 ความคิดเห็น

  1. #247 love-3000 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2563 / 19:13

    วายป่ะ

    #247
    1
  2. #6 ~[...]~ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:11
    ต่ออออ
    #6
    0
  3. #5 Aekieiezaaaa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:39
    ต่อโลดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #5
    0