{Fic my hero academia} dark hero accelerator

ตอนที่ 28 : secert event: ผิดเวลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,257
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 167 ครั้ง
    26 พ.ย. 63

ด้านหน้าของสำนักงานฮีโร่ที่เมื่อครู่ยังสงบเรียบร้อย บัดนี้ได้ถูกระเบิดจนเสียหายยับเยิน ผู้คนเองก็ต่างวิ่งหนีกันอย่างชุลมุนวุ่นวาย และท่ามกลางวุ่นวายเหล่านั้น ตัวการณ์ของความวุ่นวายนี้ก็ได้ยืนอย่างโดดเด่นเป็นสง่าพร้อมกับยิ้มอย่างภาคภูมิใจในผลงานของตัวเอง เธอเป็นเด็กสาวตัวเล็ก ที่ใบหน้าดูห้าวหาญราวกับทอมบอย มีเรือนผมสีม่วงสั้นประดับริบบิ้นผูกผมสีม่วง สวมชุดที่ดูคล้ายกับชุดนักเรียนเป็นเสื้อสูทสีขาวและกระโปรงสั้นสีดำ ที่ด้านค้างเธอมีเด็กผู้หญิงอีกคนที่ใส่ชุดนักเรียนแบบเดียวกันยืนอยู่และแม้ว่าเธอจะตัวใหญ่กว่า แต่ใบหน้าของเด็กสาวสวมแว่นคนนี้กลับมีแต่ความหวั่นไหวและความหวาดกลัวจนเห็นได้ชัด

 

“ที่นี่น่ะเหรอ สำนักงานของฮีโร่แอนตี้วิลเลิน! ใหญ่ไม่เลวหนิ แบบนี้ชื่อเสียงของฉันได้กระฉ่อนแน่!”

 

“เดียวก่อนสิ มิโอะจัง มาโจมตีสำนักงานฮีโร่โต่งๆ แบบนี้มันเสี่ยงเกินไปนะ แถมพวกเรายังใส่ชุดนักเรียนกันอยู่ด้วย ถ้าถูกจับได้ล่ะก็….”

 

“หา!!?”

 

“ฮึ่ย!”

 

เด็กหญิงตัวเล็กตัวเล็กหันกลับไปตวาดใส่เธอจนเธอตัวสั่น ก่อนจะกล่าวต่อว่า

 

“นี่เธอโง่หรือขี้ขลาดกันแน่! เวลานี้พวกฮีโร่ส่วนใหญ่ในเขตนี้น่ะไปรวมตัวกันแถวชิบูย่ากันเกือบหมดแล้ว! ถ้าไม่รีบคว้าโอกาสนี้ไว้จะให้ไปคว้าตอนไหน! ตกลงเธออยากเป็นลูกน้องฉันจริงๆ รึเปล่าเนี่ย!?”

 

“ฮึก… ขอโทษจ้ะ แต่ว่า…”

 

“ชิ! ไร้ประโยชน์จริงๆ ยัยขี้แพ้นี่”

 

เนื่องจากฮีโร่ส่วนใหญ่ไปร่วมกันเพื่อหยุดเหตุวุ่นวายที่ชิบูย่า ทำให้ทั่วทั้งบริเวณนี้ไม่มีฮีโร่เหลืออยู่เลยสักคน ถือเป็นโอกาศดีสำหรับเหล่าวิลเลินในเวลานี้ที่จะก่อความไม่สงบ

 

‘โธ่เอ๋ย!’

 

ทางด้านเด็กสาวผมทองที่ได้ออกมาดูเหตุการณ์ก่อนหน้าได้แต่มองอย่างเจ็บใจไปที่เด็กสาววิลเลิน แม้เธอจะเป็นฮีโร่ฝึกหัดที่พึ่งจะเริ่มฝึกงานในวันนี้และยังเป็นคนเดียวที่อยู่ในสำนักงาน แต่เธอก็ไม่สามารถทำอะไรกับวิลเลินคนนั้นได้เลยเนื่องจากอัตลักษณ์ของเธอเป็นสายซัพพอร์ตและช่วยเหลือ แถบเอาไปใช้ต่อสู้ไม่ได้เลย

 

‘เราต้องทำสิ่งที่ทำได้ในตอนนี้ให้ดีที่สุด ถึงจะน่าเจ็บใจแต่เราต้องรอจนกว่าโปรฮีโร่คนอื่นจะมา ในระหว่างนี้เราต้องรีบช่วยอพยพคนออกไปจากที่นี่ก่อน’

 

เธอคิดในขณะที่ช่วยอพยพคนออกไปจากสำนักงาน ร่วมกับเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ

 

“เอาล่ะ ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว เข้าไปถล่มสำนักงานนี้ให้ราบเลยดีกว่า”

 

เมื่อพูดเสร็จเธอก็เดินเข้าไปในสำนักงาน โดยไม่รอผู้หญิงอีกคนเลย

 

“อะ! รอด้วยสิมิโอะจัง!”

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

 

“เฮ้ยคันนะ ช่วยทำตัวเป็นประโยชน์ด้วยการวิเคราะห์โครงสร้างที่นี่หน่อย”

 

“ข…เข้าใจแล้ว”

 

เด็กสาวใส่แว่นที่ชื่อคันนะ ได้ทำการเปิดใช่อัตลักษณ์ของเธอ ซึ่งอัตลักษณ์ของเธอก็คือเรดาร์ เป็นความสามารถที่ทำให้เธอรู้โครงสร้างทั้งหมดของสถานที่ต่างๆ อีกทั้งยังสามารถใช้ในการค้นหาตำแหน่งผู้คนหรือวัตถุต่างๆ ได้อีกด้วย

 

“โครงสร้างของที่นี่มีเสาหลักอยู่ห้าต้นในชั้นใต้ดิน ถ้าคิดจะทำลายที่นี่ฉันคิดว่าเราควรเริ่มจากตรงนั้นน่ะ”

 

“ไม่ต้องมาคิดแทนฉันหรอกน่า! แค่บอกเรื่องที่ฉันอยากรู้มาก็พอ!”

 

“ฮึ่ย! ขอโทษด้วย”

 

“ชิ! แต่ก็ช่างเหอะ เอาตามที่เธอบอกก็ได้”

 

เมื่อกำหนดเป้าหมายได้แล้วทั้งสองก็ตรงไปที่ชั้นใต้ดินในทันที แต่แล้ว…

 

“เอ๊ะ?”

 

พวกเธอก็ต้องหยุดชะงักไป เมื่ออัตลักษณ์ของคันนะตรวจจับได้ถึงอะไรบางอย่าง ทำให้เธอหยุดชะงักไป ส่งผลให้มิโอะหยุดเดินไปด้วย

 

“มีปัญหาอะไรอีกเหล่า!?”

 

“เอ่อ… คือว่า เมื่อกี้ฉันตรวจจับสัญญาณบางอย่างได้ เหมือนจะยังมีคนอยู่ในนี้คนหนึ่ง”

 

 

กึก

 

“หือ!?”

 

ทั้งสองหันควับเมื่อได้ยินเสียงของใครบางคนที่เดินเข้ามา และคนที่เดินเข้ามาก็ไม่ใช่ใครนอกเสียจากเด็กหนุ่มผมขาวแอคเซลนั่นเอง

 

 

“หา?”

 

ทางด้านแอคเซลเองก็หยุดชะงักไปเช่นกัน เมื่อเห็นเด็กสาวทั้งสอง ในขณะที่อีกฝ่ายเองก็พากันขมวดคิ้วเล็กๆ

 

‘เอ๋? คนๆ นี้ รู้สึกคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหน’

 

คันนะแอบคิดอยู่ในใจ ในขณะมิโอะยิ้มและทำท่าเหมือนจะเอาเรื่อง

 

“อาๆ ไม่นึกเลยว่าจะยังมีคนเหลืออยู่ในนี้ นี่ อย่าถือกันเลยนะพี่ชาย แต่เกรงว่าต้องขอให้หลีกทางไปด้วย!”

 

เธอพูดขณะที่หันฝ่ามือไปที่แอคเซล

 

“ด… เดียวก่อนสิ มิโอะจัง! เราไม่จำเป็นต้องทำร้ายคนก็ได้!”

 

“หนวกหูเฟ้ย!”

 

เปรี้ยง!

 

สิ้นคำพูดของมิโอะ บางอย่างที่มีลักษณะคล้ายกับใบมีดล่องหนก็พุ่งออกมาจากฝ่ามือของเธอ มันตรงเข้าหาแอคเซลพร้อมกับตัดทั้งพื้นและผนังข้างๆ จนไปรอยทะลุ คันนะถึงกับหลับตาเพราะเธอไม่อยากเห็นภาพของคนที่ถูกใบมีดนั้นตัดร่างจนขาด แต่แล้วภาพที่ไม่มีคาดคิดว่าจะเกิดขึ้นก็เกิด

 

เพล้ง!

 

“เฮือก!!?”

 

ใบมีดนั้นสลายหายไปทันทีเมื่อมันเข้าใกล้ร่างของแอคเซล สร้างความตกใจให้กับทั้งสองเป็นอย่างมาก

 

‘อะไรกัน!? อัตลักษณ์ของเราถูกกั้นเอาไว้ได้เหรอ!? เป็นไปไม่ได้หรอก! พลาสม่าคัตเตอร์ของเราน่ะ สามารถตัดได้แม้กระทั้งผนังคอนกรีตเสริมเหล็กเชียวนะ!’

 

เรียกได้ว่าเมื่อเห็นพลังที่แสนจะภาคภูมิใจของตัวเองถูกรับมือได้ง่ายๆ โดยคนที่ไม่ใช่ฮีโร่ด้วยซ้ำ ก็ทำเอาเธอถึงกับความมั่นใจเมื่อกี้หดหายเลยทีเดียว

 

“หึ!”

 

ตอนนั้นเองที่แอคเซลได้แสยะยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย ทำให้ทั้งสองเผลอก้าวถอยหลังไปแบบไม่รู้ตัว

 

“นึกว่าข้างนอกจะมีเรื่องอะไรใหญ่โตซะอีก ที่แท้ก็เป็นแค่ไอ้เด็กตัวกระเปี๊ยกสองคนเข้ามาเล่นซนนี่เอง”

 

เมื่อถูกอีกฝ่ายดูถูก มิโอะก็พยายามรวบรวมความกล้าที่ยังเหลืออยู่ทั้งหมด ก่อนจะแสยะยิ้มออกมา

 

“หึๆ ใจกล้าดีหนิ ไอ้เวณนี่ ของดูหน่อยเถอะว่า แกจะมีดีสักแค่ไหน!”

 

แม้จะเป็นตอนนี้ แต่ทั้งสองก็คงยังไม่รู้ตัว ว่าการที่พวกเธอเลือกโจมตีสำนักงานฮีโร่เวลานี่มันเป็นอะไรที่ผิดเวลาและสถานที่มากๆ เพราะแม้จะไม่มีฮีโร่คนไหนอยู่ที่นี่ แต่ในเวลากลับมีสิ่งที่ร้ายกว่าอย่างแอคเซลมาอยู่แทน……

 

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.
 

.

 

 

เขตชิบูย่า ย่านชุมชนใจกลางเมืองที่มีผู้คนสัญจรไปมากันอย่างหนาแน่นไม่ว่าเวลาไหน บัดนี้ได้เต็มไปด้วยร่องรอยการต่อสู้ทั้งตึกอาคารที่เสียหายไปหลายตึกและบริเวณถนนที่เต็มไปด้วยหลุมบ่อ มีรถตำรวจกับรถพยาบาลมาจอดเรียงรายกันและยังมีฮีโร่อีกหลายคนที่เข้ามาดูเหตุการณ์ในครั้งนี้ ในบรรดาฮีโร่เหล่านั้น มีคนที่คุ้นหน้าคุ้นตาอย่างเมาท์เลดี้และคามุอิวู้ดประกอบอยู่ด้วย

 

“ฉันไม่อยากเชื่อเลย ว่าย่านชุมชนที่มีฮีโร่คอยตรวจตาตลอดเวลาแบบนี้จะมีวิลเลินหน้าไหนกล้าออกมาอาละวาดกัน”

 

เมาท์เลดี้พูดพร้อมกับมองร่องรอยความเสียหายแต่ละจุด

 

“จากที่รู้คือช่วงเวลาที่เกิดเหตุเป็นช่วงที่มีฮีโร่อยู่ในบริเวณนี้น้อย เลยเข้ามายับยั้งสถานการณ์ไม่ทัน แต่ถึงยังงั้นก็ถือว่าพวกมันใจกล้ามากอยู่ดีล่ะนะ หนำซ้ำ…”

 

คามุอิวู้ดหันไปมองฮีโร่คนอื่นๆ ที่กำลังประสานงานกับเจ้าหน้าที่เพื่อช่วยเหลือผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ

 

“ขนาดมีโปรฮีโร่ตั้งหลายคนพยายามเข้าสกัดจับกุมแล้ว แต่เจ้าพวกนั้นก็ยังหนีรอดไปได้ แถมมีโปรฮีโร่หลายคนถูกทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสอีก ถือว่าพวกมันร้ายไม่เบา”

 

“นายคิดว่าพวกมันจะเกี่ยวข้องอะไรกับพวกที่บุกโจมตีUSJ ก่อนหน้านี้รึเปล่า”

 

“ไม่รู้สิ แต่ถ้าจะบอกว่านี้เป็นการบุกโจมตี มันก็ดูจะไร้แบบแผนเกินไปหน่อย อีกทั้งจากปากคำของคนที่เห็นเหตุการณ์ ก็เหมือนว่าพวกมันจะสู้กันเองด้วย”

 

“เฮ้”

 

ในขณะที่คามุอิวู้ดกับเมาท์เลดี้กำลังวิเคราะห์สถานการณ์กันอยู่นั้นเอง ก็มีใครบางคนเดินเข้ามาหาพวกเขา

 

เธอคนนั้นเป็นโปรฮีโร่ที่ใส่ชุดคอสตูมเหมือนกับทหารหน่วยจู่โจมสีดำกับหน้ากากกันแก๊ส มีผมสีน้ำเงินเข้มผูกเป็นหางม้าและถือปืนกลกระบอกโตมาด้วย และด้านหลังเธอก็มีลูกน้องอีกหลายคนที่แต่งตัวคล้ายกับเธอ

 

“โทษทีที่มาสายนะ กว่าจะเตรียมตัวเสร็จกินเวลาตั้งนานแหนะ”

 

“ให้ตายสิ เป็นฮีโร่สายปราบปรามแท้ๆ แต่มาช้าแบบนี้ใช้ไม่ได้เลยนะ แอนตี้วิลเลิน”

 

เมาท์เลดี้ว่าเธอด้วยน้ำเสียงหาเรื่องเล็กๆ แต่ก็เหมือนอีกฝ่ายจะไม่ได้สนใจอะไร

 

“เอาน่าๆ ก็เดิมที ที่นี่มันไม่ได้อยู่ในเขตรับผิดชอบของฉันหนิ มันก็ต้องใช้เวลากันบ้าง แล้วว่าแต่มีเรื่องอะไรกันทำไมที่นี่มันถึงเละได้ขนาดนี้กันล่ะเนี่ย”

 

แอนตี้วิลเลินพูดขณะมองไปรอบๆ เธอได้รับแจ้งแค่ว่ามีวิลเลินก่อความไม่สงบแถวชิบูย่าทำให้เธอกับลูกน้องรีบมากันโดยไม่ได้รู้รายละเอียดอะไรเลย

 

“มีวิลเลินสองคนอะไรอาละวาด จากที่ได้ยินมาเหมือนจะสู้กันด้วย แต่ว่าตอนนี้หนีไปแล้วทั้งคู่”

 

“หา? ทั้งที่มีฮีโร่ในพื้นที่เยอะขนาดนี้ พวกนายยังปล่อยให้เจ้าพวกนั้นหนีกันไปได้อีกเหรอ?”

 

“อย่างน้อยพวกเราก็ยังมาเร็วกว่าเธอก็แล้วกัน”

 

เมาท์เลดี้พูดเหมือนจะหาเรื่องอีกครั้งทำให้คามุอิวู้ดที่เห็นท่าไม่ดียกมือขึ้นห้าม

 

“เอาเถอะๆ ถึงพวกมันจะหนีไปได้ แต่อย่างน้อยเราก็ยังได้รูปพรรณของเจ้าพวกนั้นมานะ”

 

“รูปพรรณเหรอ”

 

แอนตี้วิลเลินถามด้วยความประหลาดใจ

 

“ใช่แล้ว พวกมันบ้าบิ่น ก่อเรื่องโดยที่ไม่ได้ใส่หน้ากากด้วยซ้ำ เลยโดยประชาชนถ่ายรูปหน้าตาเอาไว้ได้เต็มๆ”

 

คามุอิวู้ดหยิบมือถือขึ้นมาก่อนจะเปิดรูปบางอย่างและยืนให้แอนตี้วิลเลินดู และเมื่อเธอรับมาดูก็ปรากฏเป็นภาพของเด็กหนุ่มคนหนึ่ง คามุอิวู้ดจึงพูดประกอบไปด้วยว่า

 

“คนหนึ่งเป็นเด็กวัยวุ่นผมสีทองสั้น สวมเครื่องแบบนักเรียนสีแดงเลือดหมู่ ตอนนี้เรากำลังหาในฐานข้อมูลอยู่ว่าเป็นเครื่องแบบของโรงเรียนไหน ส่วนอีกคนก็…”

 

 

คามุอิวู้ดขณะยื่นมือไปเลื่อนภาพในมือถือ

 

“เป็นเด็กวัยรุ่นเหมือนกัน ดูแล้วอายุก็น่าจะใกล้เคียงกันด้วย ผมสีดำสั้น มีตาสองสี เป็นสีแดงกับดำ ไม่แน่ใจว่าเกี่ยวอะไรกับอัตลักษณ์ของตัวเขารึเปล่า แถมไม่ได้สวมเครื่องแบบนักเรียนเหมือนคนแรก แต่ใส่เสื้อเชิตแดง เนกไทดำกับเสื้อฮู้ดสีดำ และดูเหมือนจะพกอะไรบางอย่างที่เหมือนกับซองใส่ดาบด้วย จากปากของคนที่เห็นเหตุการณ์ก็บอกว่าเข้าใช้ดาบต่อสู้ด้วย นอกจากนี้ก็….”

 

คามุอิวู้ดทำหน้าเหมือนนึกถึงอะไรบางอย่าง

 

“นอกจากนี้ก็อะไร?”

 

“นอกจากนี้เราคาดว่ายังผู้เกี่ยวข้องอีกสองที่อยู่กับสองคนนี้ด้วย เพียงแต่ว่าพวกเธอหนีไปก่อนที่สองคนนี้จะเริ่มสู้กันซะอีกก็เลยไม่มีรูปภาพ คนหนึ่งเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กน่าจะอายุประมาณสิบขวบเองมั้ง ผมสีน้ำตางสั้น สวมเสื้อเชิตสีขาวทับชุดเดรสสีฟ้า กับอีกคนเป็นวัยรุ่นผู้หญิง ผมสีดำยาว ตาสีแดงและคิดว่าน่าจะมีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดกับเด็กหนุ่มตาสองสีด้วย เพราะจากที่ได้ยินมา พวกเขาสองคนหน้าตาคล้ายกันมากอย่างกับเป็นแม่ลูกกันเลย ถ้าไม่ติดที่ว่าสองนั้นอายุใกล้เคียงกันเกินไป”

 

 

แอนตี้วิลเลินมองไปที่รูปภาพของเด็กหนุ่มทั้งสองคนสลับกันไปมา พร้อมกับวิเคราะห์ไปด้วย

 

‘คดีนี้ท่าจะน่าสนใจแฮะ’

 

“แล้วว่าแต่ เรื่องอัตลักษณ์ของเจ้าพวกนั้นล่ะ เจ้าพวกนั้นมีอัตลักษณ์อะไรกันบ้าง?”

 

“สำหรับเรื่องนั้น เห็นว่า…”

 

 

ติ๊ดๆๆๆ

 

 

“ขอโทษทีนะ รอเดียว”

 

เสียงมือถือของแอนตี้วิลเลินดังขึ้นมาคัดจังหวะคามุอิวู้ดซะก่อน ทำให้เธอรีบคืนมือถือให้คามุอิวู้ดไปก่อนจะหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมารับสาย

 

“ฮัลโหล ว่าไง….. อะไรนะ!!!!?”

 

เธอมีท่าทางที่ดูตกใจมาก ทำเอาเมาท์เลดี้กับคามุอิวู้ดถึงกับสะดุ้ง

 

“เข้าใจแล้ว จะรีบกลับไปเดียวนี้ล่ะ! ขอโทษทีนะฉันต้องไปก่อนแล้ว สำนักงานฉันถูกวิลเลินโจมตี”

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 167 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

306 ความคิดเห็น

  1. #269 yume2005 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2563 / 01:18

    ค้างงงอยากให้เจอน้องแล้วอ่าา
    #269
    0
  2. #265 Yooootaaaaa (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 02:34

    มาเเล้วๆๆhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-03.png

    #265
    0
  3. #264 Jkb119 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 18:14

    ค้างว่ะ
    #264
    0
  4. #263 artifact (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 18:13
    ว่าแต่-ตาสองสีนี่มันมาจากเรื่องอะไร
    #263
    1
    • #263-1 just a bad guy(จากตอนที่ 28)
      26 พฤศจิกายน 2563 / 18:29
      เรื่องอากาเมะกาคิลครับ หาดูเอาไรท์เขาเขียนไว้อยู่สนุกดี
      #263-1
  5. #262 artifact (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 18:12
    ก็เข้าใจว่าต้องมีคาคิเนะละนะ เพราะสเกลพลังคนโลกมายฮีโร่มันกากเกิน จริงๆก็ไม่กากหรอก แต่ถ้าแอคเซ่กากปีกสักอัน มันห่างชั้นราวกับเทพสู้กับมนุษย์
    #262
    0
  6. #260 baimon2003 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 17:31
    รอตอนต่อไป
    #260
    0
  7. #259 baimon2003 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 17:31
    รอตอนต่อไป
    #259
    0
  8. #258 I am ชาลาล่า kun!! (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 17:24
    กดรีเฟรชรัวๆ ไรท์อัพแล้วจริงหรอ...ไรท์อัพแล้วจริงๆงั้นหรอ!!!!!!!
    #258
    0
  9. #257 kasidispa (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 14:25
    นึกว่าตายไปแล้ว
    #257
    0
  10. #256 lastorder20001 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 13:18

    คาคิเนะ เปิดตัวแรงจริงๆ หนทางแห่งการพบเจอของlastorderกับแอคเซลยังอีกยาวไกล
    #256
    0
  11. #255 นักอ่านผู้รักสันโดษ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 13:05
    นึกว่าหายไปแล้วซะอีก ขอ เซระด้วยครับ
    #255
    0
  12. #254 Fjfjfh (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 13:04
    มาเเล้ว
    #254
    0