{Fic my hero academia} dark hero accelerator

ตอนที่ 16 : การแข่งกีฬา3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,038
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 391 ครั้ง
    2 มิ.ย. 63

"แฮ่กๆ... โธ่เว้ย! ไอ้วิลเลินนั่น มาหยาบหน้ากันซะได้!" 

แม้จะสามารถเข้าเส้นชัยมาก่อนแอคเซลได้ แต่นั่นก็ไม่ใช่ชัยชนะที่หอมหวานเลยสักนิดสำหรับบาคุโก กลับกันมันเป็นอะไรที่ขายหน้ามากเลยต่างหาก เพราะดูยังไงก็รู้ว่าแอคเซลจงใจยอมให้คนอื่นเข้าก่อนตัวเอง อย่าว่าแต่แค่บาคุโกเลย ทุกคนที่ผ่านเข้ารอบมาตอนนี้ก็ไม่มีใครสามารถภูมิใจกับตัวเองเลยสักคน แอคเซลแสดงให้ทุกคนเห็นถึงพลังที่พวกเขาไม่มีทางเทียบได้แถมยังจงใจยอมแพ้พวกเขาแบบหน้าตาเฉยยิ่งตอกย้ำถึงความต่างชั้นเข้าไปอีก เรื่องทั้งหมดนี้ทำให้ผู้ผ่านเข้ารอบทั้ง42คน ต้องก้มหน้าลงด้วยความเจ็บใจ..... อ้อ จริงๆ แล้วก็ไม่ทุกคนหรอก เพราะผู้เข้ารอบคนที่42เป็นคนเดียวกำลังยืนอย่างลอยหน้าลอยตา เขาคือใครก็คงรู้ๆ กันอยู่ เขาคนนั้นควรจะเป็นคนที่จะเข้าเส้นชัยมาเป็นคนแรก แต่กลับเลือกที่จะเข้าเส้นชัยมาเป็นคนที่42พอดีซะงั้น

 

เมื่อเสร็จสิ้นการแข่งขันรอบคัดตัวมิดไนท์จึงประกาศผลการแข่งขันออกมา

"42คนแรกที่เข้าเส้นชัยจะได้ผ่านสู่รอบต่อไป! เสียใจด้วยกับเด็กที่ตกรอบแต่ก็ทำได้ดีมาก เอาล่ะ! รอบคัดตัวมาถึงรอบสุดท้ายแล้ว จากนี้ไปกองทัพนักข่าวที่อยู่ที่นี่จะได้พบกับความตื่นเต้นถึงขีดสุด!!" 

สิ่งที่มิดไนท์พูดออกมาสร้างความแปลกใจให้กับบรรดานักข่าวเป็นอย่างมาก เพราะตามปกติงานก๊ฬาของยูเอย์จะจัดคล้ายๆ กันทุกปี

 

"และอีเว้นสุดตื่นเต้นของวันนี้! ฉันรู้ว่าพวกคุณจดจ่อกับมันมาก! มันคืออะไรกันนะ!? ฉันจะบอกให้เอง มันก็คือศึกขึ่ม้าส่งเมือง!!!" 

สิ่งที่ฮีโร่สาวปราะกาศออกมาสร้างความประหลาดใจและความตื่นเต้นได้อย่างที่ผู้จริงๆ แต่แอคเซลกลับทำหน้าตางงๆ

'ขี่ม้าส่งเมือง? มันคืออะไรว่ะนะ'

แอคเซลยืนฟังรายละเอียดอย่างเงียบๆ ซึ่งสรุปใจความได้ประมาณว่าการแข่งขันในรอบนี้ต้องแบ่งทีมกันเป็นทีมล่ะ4คนและแย่งผ้าคาดหัวของผู้ขี่ม้าทีมอื่นๆ และในขณะเดียวกันก็ต้องปกป้องผ้าคาดหัวของตัวเองไปด้วย

ทุกคนจะมีแต้มพื้นฐานมาจากการวิ่งวิบากนั่นหมายความว่าแต้มของแต่ละทีมจะเปลี่ยนไปตามแต้มพื้นฐานที่มีอยู่ จำนวนของแต้มจะขึ้นอยู๋กับอันดับที่เข้าเส้นชัย อันดับที่42มีค่า5แต้ม อันดับที่41มี10แต้ม อันดับที่40มี15แต้ม ก็ประมาณนั้น

แต่ยกเว้นอันดับ1ที่จะมีค่าสูงถึงสิบล้านแต้ม ซึ่งนั้นก็หมายความว่าในศึกครั้งนี้ถ้าใครสามาถชิงผ้าคาดหัวของอันดับ1ได้ ก็รับประกันได้เลยว่าเข้ารอบแน่นอน

และทันทีที่สิ้นเสียงประกาศนั้น ทุกสายตาก็หันไปมองที่ผู้เข้าเส้นชัยเป็นอันดับ1 ซึ่งคนๆ นั้นก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหนุ่มน้อยมิโดริยะนั่นเอง

หนุ่มน้อยมิโดริยะตัวสั่นเพราะรู้สึกได้ถึงแรงกดดันจากทุกสายตาที่จ้องมอง แม้ว่าเขาจะเข้าเส้ยชัยมาเป็นอันดับ1ได้เพราะโชคช่วย แต่มันก็ไม่สำคัญแล้ว เพราะตอนนี้เขาได้ตกเป็นเป้าหมายอันดับ1ในการแข่งศึกขี่ม้าส่งเมืองซะแล้ว

 

แต่.... แม้ว่าทุกสายตาจะจ้องไปที่มิโดริยะด้วยหมายจะชิงผ้าคาดหัว กลับมีสาตตาหนึ่งที่มองเข้าด้วยความรู้สึกที่ต่างออกไป แอคเซลมองมิโดริยะด้วยสายตาที่ไม่ค่อยจะสบอารมณ์นัก ตั้งแต่ที่เห็นหน้าครั้งแรกแล้วแอคเซลก็รู้สึกไม่ชอบมิโดริยะ อาจจะด้วยเพราะแววตา บุคลิก หรือทัศนคติก็ไม่รู้ แต่แอคเซลรู็สึกว่าหนุ่มน้อยมิโดริยะดูคล้ายกับใครบางคนที่เขารู้จัก แถมใครคนนนั้นยังเป็นคนที่เขาไม่ชอบหน้าซะด้วย

'ไอ้เด็กนั่น มันเหมือนกับเจ้าเลเวลซีโร่นักเทศนั่นเลย'

 

"เวลามีจำกัดเพียง15นาที ค่าหัวของแต่ละทีมจะนำแต้มของคนในทีมมารวมกัน คนที่ใส่ผ้าคาดหัวก็คือคนที่ขี่ม้าศึกให้คิดว่าเขาหรือเธอคือผู้นำ จนกว่าเวลาจะหมดพวกเธอต้องสู้กันและขโมยผ้าคาดหัวของทีมอื่นให้ได้มากที่สุด ผ้าคาดหัวจะต้องใส่ไว้เหนือกว่าคอ ยิ่งได้ผ้าคาดหัวมากเท่าไรก็ต้องรักษามันมากเท่านั้นเพราะเธอจะยิ่งเป็นที่ต้องการมากขึ้น และที่สำคัญเกมขี่ม้าส่งเมืองคือถ้าเสียผ้าคาดหัวไปหรือถ้าม้าบาดเจ็บ เธอก็ยังไม่ออกจากเกมเพราะเธอสามารถไปชิงผ้าของตัวเองกลับมาได้ อนุญาติให้ใช้อัตลักษณ์ ฉันอยากจะเห็นความมตื่นเต้นบ้างอย่างที่บอก.... แต่ ถ้าเกิดพวกเธอโจมตีรุนแรงจนเกินเหตุพวกเธอจะได้รับใบแดงและจะต้องออกจากการแข่งในทันที" เมื่อมิดไนท์ประกาศเสร็จ เธอก็ได้แอบหันไปมองแอคเซลเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น

'ถึงมันจะเป็นคำสั่งจากผอ. แต่ฉันก็คาดหวังว่าจะได้เห็นอะไรโหดๆ จากเธออยู่นะ หนุ่มน้อยแอคเซล'

ฮีโร่สาวแอบยิ้มอย่างสนุกสนานอยู่ภายในใจ

ทางด้านแอคเซลที่ได้ยินดังนั้นก็แอบแสยะยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ถึงฟังผ่านๆ มันจะเหมือนเป็นแค่การประกาศเตือนในฐานะกรรมการ แต่แอคเซลรู้ดีว่าแท้จริงแล้วมันเป็นขัอความจากผอ. เนสุ ถึงตัวเขาเองต่างหาก

"เอาล่ะ! พวกเธอมีเวลา15นาทีในการหาเพื่อนร่วมทีม เพราะฉะนั้นรีบหาซะ!"

ในการแข่งครั้งนี้ ผู้เข้าแข่งขันอยู่ทั้งหมดสองคนที่ถูกจับมองเป็นพิเศษ คนแรกคือหนุ่มน้อยมิโดริยะที่ถูกจับตามองในฐานะเป้าหมายอันดับ1ในการชิงคะแนน คนที่สองคือแอคเซลที่ถูกจับตามองในฐานะคนที่จะต้องระวังเป็นพิเศษ 

แม้แอคเซลจะมีอัตลักษณ์ที่น่าทึ้ง แต่เพราะบุคลิกและบรรยากาศรอบๆ ตัวที่ดูอันตรายและไม่น่าเข้าหา จึงทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าไปขอร่วมทีมกับเขาสักคน

ทางด้านมิโดริยะเองก็ดูจะลำบากไม่แพ้กันเพราะคนส่วนใหญ่อยากจะได้คะแนนของเขา จึงไม่มีใครอยากจะอยู่ทีมเดียวกับเขา แต่อย่างน้อยเขาก็สามารถหาได้สองคนคือ อุรารากะ กับ ฮํตสึเมะ เมย์ เด็กสาวจากสาขาสนับสนุน

ก่อนหน้านี้เขาได้ลองไปขอร่วมทีมกับอีดะ แต่อีดะนั้นได้ร่วมทีมกับคนอื่นไปแล้ว ซึ่งถือว่าโชคร้ายมากเพราะอัตลักษณ์ของอีดะจะสามารถอุดจุดอ่อนของทีมเขาได้พอดี การจะหาคนที่สามารถมาทดแทนได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย

'ร่วมทีมกับอีดะคุงไม่ได้' มิโดริยะคิดพร้อมกับหันไปมองคนอื่นๆ

'แต่ด้วยคุณฮัตซึเมะกับคุณอุรารากะก็ยังพอไหว.... แต่ก็ยังขาดไปอีกคนหนึ่ง ดูเหมือนทุกคนจะมีทีมกันหมดแล้วด้วย ไม่สิ! ต้องยังมีเหลืออยู่ พลังที่ยังขาดไป ใครสักคนที่จะสามารถเติมเต็มจุดอ่อนนั้นได้!' เวลาเริ่มใกล้จะหมด มิโดริยะจึงรีบกวาดสายตาหาสมาชิกคนสุดท้าย ใครก็ตามที่ยังเหลืออยู่ และที่สำคัญเขาจะต้องเป็นคนที่สามารถมาลบจุดอ่อนของทีมเขาได้พอดี!

'เอ๊ะ... เขายังไม่มีทีมงั้นหรอ...' ทันใดนั้นเองมิโดริยะก็เห็นใครคนหนึ่ง ที่ยังไม่มีกลุ่มอยู่คนเดียว ใครคนนั้นสามารถลบจุดอ่อนของทีมเขาได้อย่างพอดิบพอดี ไม่สิ ด้วยอัตลักษณ์ของเขา ไม่ว่าไปอยู่ทีมไหนก็ต้องมีประโยชน์อย่างมหาศาลแน่นอน

แต่เหตุผลที่ทำให้เขายังยืนอยู่คนเดียว ก็คงเป็นเพราะทุกคนกลัวเขาจนพากันเดินหนี

จริงอยู่ที่มิโดริยะเองก็กลัวเขา แต่ตอนนี้ไม่มีคนอื่นอีกแล้ว คนๆ นั้นเป็นตัวเลือกเดียวที่ยังเหลืออยู๋ เมื่อคิดได้ดังนั้นมิโดริยะจึงกลืนน้ำลายอึกใหญ่พร้อมกับรวบรวมความกล้าก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาคนๆ นั้น

"เดกุคุง?" อุรารากะเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย

มิโดริยะเดินตรงเข้าไปหาคนนั้นๆ อย่างรวดเร็วและทันทีที่เขาคนนั้นรู้สึกตัวเขาก็หันมามองมิโดริยะ

"เอ่อ... คือว่า" ทันทีที่มิโดริยะเอ่ยปากขึ้น ทุกคนก็หันมามองเขาเป็นตาเดียว ไม่ใช่ว่าเพราะมิโดริยะพูดดังหรืออะไรหรอก แต่เพราะทุกคนทึ้งในความกล้าของเขาต้างหาก ที่กล้าเข้าไปคุยกับคนๆ นี้

"ช่วยร่วมทีมกับพวกเราได้มั้ย คุณแอคเซลาเลเตอร์"

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 391 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

305 ความคิดเห็น

  1. #111 PUNNACOTTA-01 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 03:05

    รอ~~ชั้นรอเธออยู่~~~

    #111
    0
  2. #110 ugimigok (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 21:11
    มาต่อเร็วได้มั้ย~~~
    #110
    0
  3. #108 simmmmmy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 00:13

    อยากอ่านแน่วววววววๆๆๆๆๆๆๆๆ💖💖💖💖✨✨✨✨✨

    #108
    0
  4. #106 kanguri (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 19:38
    ใจกล้ามากลูก
    #106
    0
  5. #105 นักอ่านผู้รักสันโดษ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 23:40
    โทมะกลายเป็นนักเทศแล้วสิน่ะ
    #105
    0
  6. #103 FC_Vocaloid (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 18:12

    กล้ามากลูก!!!

    #103
    0
  7. #102 kun010 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 17:28
    ในที่สุดดดดดด
    #102
    0
  8. #101 phannawithlazy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 14:05

    โทโดโรกิ เอ็งหมดสิทธิ์ได้ที่หนึ่งแล้วล่ะถ้าพี่แอคตกลงอ่ะ

    #101
    0
  9. #100 [Shiro-san] (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 11:58

    ขอให้ไม่โดนปฎิเสธนะอิคคุง
    #100
    0
  10. #99 rishkkkk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 11:04

    ในที่สุดก็มาแล้วววววว
    #99
    0
  11. #98 tawanZ_ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 11:00
    รออ่านต่อเลย อิคคุงคือใจกล้ามากค่ะ//ปรบมือ รอดูความเเข็งเเกร่งของทีมนี้ได้เลย
    #98
    0