Fic conan Spirytus (Amuro x Shinichi)

ตอนที่ 2 : 002 สุนัขรับใช้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 593
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    6 มิ.ย. 63

Spirytus

 

Pairing : Amuro (zero, Furuya)x Conan (shinichi, Spirytus)

Warning : Plot twist

 

สุนัขรับใช้

             

“จะว่าไป ช่วยบอกเหตุผลที่เจาะจงเป็นผมหน่อยสิครับ ?”

เพราะทำงานร่วมกับสไปริทัสมามากกว่าสี่ครั้งแล้วในญี่ปุ่น และสามครั้งในต่างประเทศ เขาพบว่าเด็กคนนี้หากถามสิ่งที่ไม่ล้ำเส้นก็สามารถได้คำตอบอย่างง่ายดาย แถมเจ้าตัวเองก็ยังดูไม่สนใจว่าเขาเป็นน็อคเลยสักนิด  นอกจากไม่สนใจแล้วก็ยังไม่ขัดขวาง ตราบใดที่แผนการของซีโร่ไม่ไปขวางทางตนเองเข้า เบอร์เบิ้นจึงค่อนข้างจะปากไวกับเจ้าตัวเป็นพิเศษ

ใช่แค่ไม่ขัดขวางสไปริทัส แต่จะไปขวางคอใครก็ตามใจเลย

“ทำไมถามแบบนั้นล่ะครับ” เด็กน้อยเอ่ยถามกลับ หากแต่แววตากลับเปล่งประกายเหมือนจะบอกว่าทำไมถึงพึ่งถามเพราะเขาอยากที่จะบอกมานานแล้วเสียมากกว่า

ให้ตายสิ ไอ้เด็กนี่…

“ก็บางงานเธอไม่ต้องขอตัวผมก็ได้ คนอื่นก็ทำได้แถมดูถนัดกว่า ได้ข่าวว่าก่อนที่จะทำงานกับผมเธอมักทำกับไรย์ ไม่ก็ทำคนเดียวนี่ครับ แต่ช่วงนี้แม้งานง่ายๆ เธอก็ยังเจาะจงเรียกหาผม”

“อืม ถามได้ดี” สไปริทัสหันมา ใบหน้าไร้เดียงสาขยับเป็นรอยยิ้มจนดวงตาหยีลง “แต่จริงๆ ไม่มีอะไรหรอก ผมจงใจเลือกพี่เบอร์เบิ้นก็เพราะว่าผมอยากเลี้ยงสุนัข”

“…”

มือเล็กๆ นั่นเอื้อมออกมาลูบหัวเขาที่ขับรถให้เจ้าตัวอย่างไม่กลัวตาย

“ก็แหม หมาบ้าอีกตัวดันกลับ FBI ไปแล้วนี่นา ผมก็ต้องหาตัวที่มันบ้ารองลงมา แต่จะเอาแบบยินรายนั้นก็ไม่เชื่องเท่าไหร่ ไม่ฉลาดด้วย ผมไม่ชอบ”

เบอร์เบิ้นคิ้วกระตุก รู้สึกอยากเตะเด็กขึ้นมาเสียดื้อๆ

“เธอแค่ไม่ชอบยิน”

“ไม่” สไปริทัสส่ายศีรษะ “ผมแค่เกลียด”

สไปริทัสเกลียดยิน นี่คือสิ่งที่คนในองค์กรต่างรู้ดี เด็กชายที่มีท่าทางใจเย็นและเป็นมิตร ช่างกล่าววาจาจะกลายเป็นหมาบ้าแทบจะทันทีที่เจอชายผมยาวสีเงินคนนั้น ไม่มีใครรู้ว่าทำไม เด็กชายไม่เคยพูดมันกับใคร เฉกเช่นเดียวกันกับยิน 

ใช่ เบอร์เบิ้นมั่นใจว่าชายคนนั้นรู้เหตุผลดี แต่ไม่พูด

ไม่ใช่แค่ไม่พูด แต่เจ้าตัวยังดูไม่ถือสาเสียด้วยซ้ำหากเจอสไปริทัสเอาปืนจ่อหัว ขัดขวางงานหรือกล่าววาจาจิกกัดจนคนฟังอดเจ็บแสบแทนไม่ได้ ในสายตาของเบอร์เบิ้น ยินดูจะตามใจและปล่อยปละเด็กชายมากกว่าทุกคนในองค์กรเสียด้วยซ้ำ

“เกลียดน่ะ หนักกว่าไม่ชอบอีกนะ”

“แต่ผมชอบสุนัขเชื่องๆ โดยเฉพาะสุนัขตำรวจน่ะ ก็เพราะว่าพวกมันฉลาดนี่นา แถมยังซื่อสัตย์มากด้วย เพราะงั้นเลยชอบพี่เบอร์เบิ้นไงล่ะ”

“พูดจาใจร้ายจังนะ ทำอย่างกับผมไม่ใช่คนแน่ะ”

“อื้อ ในสายตาผมก็ไม่ใช่นะ”

ไม่น่ารักเลยสักนิด

เป็นเด็กที่คุยด้วยแล้วปวดหัวยิ่งกว่ารับมือกับคนในองค์กรหลายคนพร้อมๆ กันเสียอีก เบอร์เบิ้นเกลียด เกลียดเอามากๆ โดยเฉพาะแววตาและรอยยิ้มที่ราวกับจะรู้ทุกอย่าง เกลียดที่อีกฝ่ายดูรู้จักกับเพื่อนสนิทที่โดนฆ่าตายไปแล้วของเขาแต่เขากลับสืบหาอะไรที่เกี่ยวข้องกับเด็กคนนี้จากประวัติของเพื่อนไม่เจอแม้แต่น้อย เกลียดที่ไม่รู้ว่าเด็กด้านข้างเป็นศัตรูหรือมิตรกันแน่ เจ้าตัวไม่ใช่เอฟบีไอ ไม่ใช่ซีไอเอ ไม่ใช่สันติบาล เป็นคนขององค์กรแต่กลับปล่อยให้พวกน็อควิ่งพล่านเต็มไปหมดโดยไม่คิดกำจัด 

เกลียดที่ไม่ว่าจะพยายามสืบหาตัวตนของเด็กนี่เท่าไหร่ก็หาไม่เจอ

เกลียดไอ้ท่าทีราวกับเด็กน้อยที่อยากจับเขาฝึกให้เชื่องนั่น

“ก็พี่เบอร์เบิ้นถาม อ้ะ จอดตรงนี้ผมอยากลงแล้วล่ะครับ”

เด็กน้อยว่าเมื่อรถของเขามาถึงหน้าอพาร์ทเมนต์แห่งหนึ่ง แน่นอนว่าทุกครั้งที่มาส่งเจ้าตัวมักให้พามาจอดที่นี่ ทว่าเมื่อลองใช้เส้นสายสืบคดีดูกลับไม่มีเด็กเล็กอาศัยอยู่ที่นี่แม้เพียงคนเดียว เบอร์เบิ้นรู้ว่าเด็กคนนี้ไม่ได้อาศัยอยู่ที่นี่ แค่จงใจทำให้เหมือนอยู่เช่นนี้เพราะรู้อยู่แล้วว่าโดนตาม ทว่าเจ้าตัวใช้วิธีไหนในการหลบหลีกสายตาของสายที่เขาสั่งให้มาเฝ้าอย่างลับๆ กันนี่แหละคือปัญหา

ออกมาจากอพาร์ทเมนต์นั่นได้ยังไงโดยที่ไม่มีคนเห็นและไม่มีภาพในกล้องวงจรปิดตามถนนกันนะ ?

“ว้า ถึงซะแล้ว ยังอยากคุยต่ออีกหน่อยเลยนะเนี่ย เธอจะไม่ชวนฉันเข้าห้องไปคุยกันต่อหน่อยเหรอ ?” ลองแกล้งถามออกไป ก่อนจะพบว่าใบหน้าอ่อนเยาว์นั้นฉาบทับไว้ด้วยรอยยิ้มรู้ทัน

“แม่บอกว่าอย่าให้คนหน้าแปลกเข้ามาในห้องอะครับ”

เด็กเวรเอ่ยขึ้นมาพร้อมเปิดประตูรถแล้ววิ่งออกไปด้วยท่าทางอารมณ์ดี

โว้ย…

อยากเตะเด็ก

 

             

สไปริทัสถอนหายใจเมื่อพบว่าวันนี้เป็นอีกวันที่เจ้าสุนัขงี่เง่านั่นวางคนไว้รอบๆ อพาร์ทเมนต์ที่ตนเองอยู่เพื่อจับตาดู ทว่าวันนี้จำนวนคนกลับน้อยกว่าทุกทีทำให้คาดเดาได้ไม่ยากว่าเจ้าตัวคงคิดว่าเขาไม่ได้อยู่ที่นี่และจะให้คนสะกดรอยตามตอนเขาเดินออกไปข้างนอกเพื่อหาที่อยู่ที่แท้จริงของเขา

ฉลาดดี…

แต่น่าเสียดายที่ความคิดของเบอร์เบิ้นหรือฟุรุยะ เรย์คนนั้นไม่มีความแฟนตาซีแฝงเอาไว้อยู่แม้แต่น้อยเลยคิดไม่ถึงว่าเขาจะเข้ามา แต่ออกไปในรูปลักษณ์อื่น หรือยังคงอยู่ต่อในรูปลักษณ์อื่น

เด็กชายก้มมองยาในมือของตัวเอง ก่อนสลัดกลุ่มคนพวกนั้นให้หลุดโดยการเดินวกวนไปมาตามห้องและชั้นต่างๆ เพื่อเข้าไปในห้องน้ำรวมของตัวอาคาร นี่คือสาเหตุที่เขาเลือกอยู่ที่แห่งนี้ ระบบรักษาความไม่ค่อยแน่นหนาเท่าไหร่ บางจุดกล้องวงจรปิดเสีย แต่อาศัยความเป็นมิตร การสังเกตของผู้อยู่อาศัยแทน และยังมีห้องนั่งเล่น ห้องน้ำรวม ราวกับหอพักของเด็กมหาวิทยาลัยจึงง่ายที่จะสลับตัว

เม็ดยาสีขาวแดงถูกยัดเข้าใส่ปาก เพราะว่ากินมาตั้งหลายครั้งแล้วจึงไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรนัก รอคอยอยู่สักพักความร้อนและความเจ็บปวดที่แล่นตรงเข้ามาในร่างกายทำให้เด็กชายรีบถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกก่อนที่จะคว้าชุดตัวใหญ่ที่เตรียมสำรองเอาไว้ในกระเป๋าออกมาสวมใส่เอาไว้ นั่งกัดฟันรออยู่พักหนึ่งพร้อมเสียงกระดูกลั่น ร่างกายของเขาก็ขยายขนาดกลับสู่สภาวะที่ควรจะเป็น

เด็กนักเรียนชั้นมัธยมปลายไม่ใช่เด็กประถม…

คุโด้ ชินอิจิ นั่งปรับอารมณ์ตัวเองอยู่พักใหญ่ ก่อนที่ความไร้เดียงสาของเด็กๆ จะหายไปจากแววตาเหลือแค่เพียงความมั่นใจและฉลาดหลักแหลม ผสมไปกับความสุขุมตามแบบฉบับ

กระเป๋าที่พกมามันเป็นกระเป๋าแบบพิเศษ ที่ถ้าไม่ได้มาเปิดดูก็คงไม่รู้ว่าสามารถใช้ได้ทั้งสองด้าน ชายหนุ่มกลับเอาด้านในที่สีอ่อนกว่าออกมาก่อนจะยัดข้าวของทุกอย่างเก็บเข้าไปก่อนจะตรงเข้าไปยังห้องที่ตนเองเช่าเอาไว้ด้วยท่าทีราวกับเด็กหนุ่มที่พึ่งเลิกเรียนและกลับมาบ้าน

สายสืบหลายคนที่ตาม สไปริทัส มาไม่มีใครแม้แต่น้อยที่จะเอะใจว่าเขาคือคนเดียวกันกับเด็กคนนั้น

แน่อยู่แล้วล่ะ…

ยานั่นน่ะถ้าไม่ใช่พวกระดับสูงขององค์กรก็จะไม่ได้ข่าวนี่นา ซ้ำเรื่องที่ดูแฟนตาซีเช่นนี้มันก็ดูอยู่เหนือความเป็นจริงที่สามัญสำนึกของคนปกติจะคิดได้อยู่แล้ว

จริงไหมล่ะ ?

เสียงเรียกเข้าดังขึ้น

ชินอิจิก้มมองรายชื่อที่ปรากฎบนหน้าจอ

 

[ โมริ รัน ]

 

TBC.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

62 ความคิดเห็น

  1. #57 ginaphongsavhas (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 10:12

    อย่าเตะน้องงงง

    #57
    0
  2. #32 PLM1312 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 07:35
    ให้ตายเถอะ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เฟี้ยวฟ้าวมากๆเลยค่ะ กดหัวใจให้รัวๆ แล้วก็เป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะคะ❤❤❤
    #32
    0
  3. #29 Rui_Ii (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 15:05

    อย่าเตะ นว้องงง

    #29
    0
  4. #21 PrincessDark (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 06:17
    ตื่นเต้นๆ เอ็นดูความปากจัดของน้อง แรงมากกกกก
    #21
    0
  5. #2 Kudo Kamolchanok (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 22:51

    น้องเข้าไปทำอะไรในองค์กรรรร

    #2
    0