Fic conan นกสีฟ้า (amuro x oc) กำลังรีไรท์

ตอนที่ 9 : Video Game - 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    19 ก.ค. 63

นกสีฟ้า

AMURO x OC

------------------------------------------------------

Video Game - 2

 

Watching all our friends fall
In and out of Old Paul’s
This is my idea of fun
Playing video games
   

 

ใครกัน!?

ไม่มีร่องรอยหรือทันรู้สึกตัวเลย

ไอรีนพลิกตัวกลับตั้งแต่เท้ายังไม่แตะพื้น ขาตวัดฟาดไปอย่างแรงเพื่อป้องกันตัวในทันที ทว่าอีกฝ่ายกลับตั้งรับได้ในเสี้ยววิบ่งบอกว่าสัญชาตญาณของเขาเองก็ไม่ใช่เล่นๆ เช่นกัน

            “เกือบไปแล้วเชียว เป็นเด็กอันตรายใช่เล่นนะ”

            “เหอะ!” เด็กหญิงขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน เพราะมั่นใจว่าถ้านี่คือร่างเดิมเธอจะสามารถทำให้แขนที่ยกรับการเตะนั้นหักได้แน่ๆ ดวงตาที่ถูกฝึกมาให้มองในความมืดพิจารณา คนตรงหน้าคือชายหนุ่มท่าทางสุภาพ ดูทรงแล้วเหมือนจะเป็นนักศึกษาไร้พิษภัยคนหนึ่ง

            ถ้าไม่ติดว่าสามารถรับการโจมตีเธอได้ล่ะนะ

            การโจมตีของเธอย่อมถูกฝึกมาอย่างดี ดังนั้นมันต่างจากการโจมตีทั่วไป หรือว่าท่วงท่าของนักกีฬา แม้ว่าไอรีนจะอยู่ในร่างที่ไม่สะดวกต่อการต่อสู้แต่นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่าคนปกติธรรมดาจะรับมือมันได้ง่ายดายเช่นนี้

            เขาไม่ธรรมดาจริงๆ!

            ร่างเล็กกระโจนเข้าใส่เขาอีกครั้งไม่เปิดโอกาสให้ชายหนุ่มได้ตั้งตัวหมัดเหวี่ยงเข้าที่หน้า เธอไม่ได้หวังผลว่าจะน็อคอีกฝ่ายในทีเดียว แค่หวังว่าเขาจะยกมือขึ้นมากันเปิดจังหวะให้หนีไปได้เท่านั้น

ไอรีนมั่นใจว่าคนตรงหน้าไม่ใช่ตำรวจ ทั้งท่าทาง การลงมือและการที่แอบมาดักคอยอยู่ที่นี่คล้ายจงใจไม่ให้เรย์รับรู้ถึงตัวตน มั่นใจด้วยว่าเขาไม่รู้ว่าเธอจะออกมาทางหน้าต่างนี้ไม่เช่นนั้นคงมีการเตรียมพร้อมที่ดีกว่านี้ การที่ไอรีนออกมาเป็นโชคของเขาเฉยๆ

            อีกฝ่ายมีฝีมือพอสมควร ดังนั้นการหลบหนีจึงเป็นไปได้ยากเหลือเกิน เด็กหญิงก้าวถอยหลัง

            “ถ้านี่เป็นร่างจริงๆ ของเธอ ฉันคงพลาดไปเหมือนกันนะ แต่เพราะว่านี่คือร่างเด็กแรงมันเลยลดลงตามทางกายภาพนั่นแหละ”

            ทำไมถึงรู้!?

            “

            “จะหนีเหรอ ? เราลองมาคุยกันสักหน่อยน่าจะเป็นประโยชน์กับเธอกว่าหรือเปล่า ?”

            “คุณเป็นใครเหรอคะ ?” ไอรีนแสร้งตีหน้าซื่อ “รู้ไหมคะว่าการลักพาตัวเด็กผู้หญิงแถมยังใช้ความรุนแรงกับเธอด้วยเนี่ย มันไม่ดีเลยนะ ?” แม้จะรู้ว่าไม่ทันแล้วก็ตามที

เด็กหญิงก้าวถอยหลัง คิ้วกระตุกเมื่อเห็นว่าหนุ่มนักศึกษาตรงหน้าตนเองส่งเสียงหัวเราะออกมาราวกับว่าคำพูดของเธอนั้นมันตลกนักหนา

            หนอย! ไอรีนพยายามห้ามใจไม่โชว์นิ้วกลาง เธอสบถในใจอย่างหยาบคาย แม้ว่าใบหน้าจะยังนิ่งงันราวกับว่ากำลังระมัดระวังอยู่ก็ตามที

 

ฉันก็กระดากปากที่ทำตัวไร้เดียงสาเหมือนกันย่ะ ไม่ต้องมาหัวเราะหรอก ฉันรู้ดีว่ามันน่าตลก!

 

            แม้จะน่าอายแต่ไม่ปฏิเสธว่าที่ทำเช่นนี้ เอ่ยวาจาน่ารักๆ ผิดอายุออกไป เพราะกำลังพยายามมองหาทางหนีทีไล่ ถึงจะมั่นใจในทักษะของตัวเองที่ฝึกมามากแค่ไหน แต่ก็แพ้เพราะลักษณะทางกายภาพอยู่ดี

            หรือเธอจะกลั้นใจตะโกนเรียกเรย์ให้ลงมาช่วยดี?

            ให้เขาสอบถามว่าเธอนึกคึกอะไรกระโดดลงจากหน้าต่างเลยโดนลักพาตัวดีกว่าการโดนลักพาตัวไปจริงๆ

           

            ไม่ ไม่มีทาง เขาจะไม่ปลอดภัย! โถ่เอ้ย! เกลียดร่างเด็กชะมัด!

           

“พี่ชาย คุณเป็นพวกของสีดำหรือเปล่าคะ ?”

          “เปล่า เขาไม่ใช่พวกเดียวกับองค์กร” ทว่าเสียงที่ตอบกลับมาคราวนี้กลับคุ้นเคยยิ่งนัก เมื่อมองตามไอรีนก็พบกับเด็กคนนั้น เอโดงาวะ โคนัน!

            “รบกวนพี่คริสตี้ไปด้วยกันหน่อยจะได้มั้ยครับ”

           

 

“ถึงแล้วล่ะ”

“พี่คริสตี้ครับถึงแล้วนะ!

“อ้ะ อือ” ไอรีนเคยคิดว่าเด็กที่ชื่อโคนันไม่ธรรมดา เธอคิดเสมอว่าเด็กคนนี้มันเกะกะเวลาจะทำอะไร เพราะไม่ว่าจะทำอะไรก็โดนจับตาดูอยู่เสมอแถมถามนั่นถามนี่จนน่ารำคาญ เป็นคำถามแสนรู้ราวกับว่าพยายามจะไล่ต้อน แต่กระนั้นก็ไม่ถึงกลับบีบบังคับ ยังพอรู้จักหยุดและเว้นระยะ ไม่ให้จนตรอกจนเกินไป

แต่ในคำถามพวกนั้น ถ้าหากไม่ติดว่าตัวของเธอเคยไปอเมริกามาบ้างเหมือนกันจากภารกิจ ก็คงตอบคำถามของเด็กนี่ไม่ค่อยได้เหมือนกัน

ก็คิดอยู่ว่าไม่ธรรมดาแต่ไม่คิดว่าจะถึงขั้นร่วมมือกับเอฟบีไอ!

“ตอนแรกพวกเราพยายามตามหากันมากว่าพี่คือใครกันแน่ เพราะผมแน่ใจว่าพี่อามุโร่นั้นไม่มีทางมีน้องสาวเด็ดขาด” โคนันอธิบายขณะที่พวกเธอกำลังเดินเข้ามาในบ้าน

ไอรีนอยากถามว่าการที่พูดแบบนี้แปลว่าเขาก็รู้ความจริงใช่ไหมว่าอามุโร่ โทโอรุไม่ใช่ชื่อจริงๆ ถึงได้มั่นใจว่าเขาไม่มีทางมีน้องสาว แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป ถ้าเผื่อว่าโคนันไม่รู้แล้วเธอพูดออกไปมันคงเป็นการเรียกศัตรูหรือจับอดีตคนรักมาแก้ผ้า (ความลับ) ออกเสียมากกว่า

“ฉันพลาดตรงนี้สินะ มิน่าล่ะ” แสร้งพูดออกไปเช่นนั้นทั้งๆ ที่ไม่ได้ถืออะไรเรื่องที่ตัวเองถูกจับได้ว่าไม่ใช่น้องสาวของเรย์จริงๆ

ไอรีนเหลือบมองชายหนุ่มเจ้าของเส้นผมสีน้ำตาลอ่อนเป็นระยะ แม้เจ้าตัวจะไม่ได้พูดอะไรเลย ทว่าความรู้สึกลึกๆ กลับบอกว่าจะประมาทคนคนนี้ไม่ได้

“ก็นะ หลังจากคลำหากันอยู่นานว่าพี่เป็นใครกันแน่ เราก็เบนเหตุการณ์ไปที่ฝรั่งเศส เดิมทีแล้วผมสงสัยว่าคุณคือไอรีน นักเขียนที่เสียชีวิตไปเพราะเหตุกราดยิงเนื่องจากโครงหน้าของคุณไม่ต่างจากเธอในตอนเด็ก จะมีแตกต่างกันก็แค่สีผมและสีตา ทว่าพอลองเข้าดูข้อมูลของจีไอจีเอ็นที่คุณสึบารุใช้เส้นสายหามาดูจนได้ ก็พบว่ามีคนคนหนึ่งซึ่งมีข้อมูลตรงกับพี่เอามากๆ ทั้งสีผม ลายนิ้วมือ ม่านตา แต่เธอไม่ใช่ทากิซาวะ ไอรีน เธอเป็นเจ้าหน้าที่ในหน่วยปฏิบัติภารกิจพิเศษของจีไอจีเอ็นที่เข้าร่วมภารกิจนอกกฎหมายอันหนึ่งอยู่ เธอคนนั้นชื่อคานาเอะ ยู อายุยี่สิบสี่ ผมเลยสงสัยและอยากได้คำตอบจากพี่สาวเองว่าพี่สาวคือใครกันแน่”

“งั้นนี่ก็คือเหตุผลที่เธอพาฉันมาที่นี่สินะ” ดวงตาของไอรีนหรี่ลง

แปลก

จุดเชื่อมโยงระหว่างคริสตี้กับฝรั่งเศส หรือไอรีน ลากยาวไปจนถึงจีไอจีเอ็นนั้นมันไม่ใช่ว่าแค่เดาจะเดาถูกเสียหน่อย

ใครกันที่เป็นต้นคิด ใครกัน

“นั่นก็เหตุผลหนึ่งนะ” สึบารุที่เงียบอยู่นานเอ่ยขึ้นมาบ้าง ขณะที่เปิดประตูเข้าไปภายในตัวบ้าน ไอรีนเอียงคอ ยังคงแสดงท่าทีไร้เดียงสาออกมาได้อย่างแนบเนียน จากคำพูดของโคนันนั่นแปลว่าพวกเขายังไม่มีอะไรยืนยันได้ว่าเธอคือทากิซาวะ ไอรีนจริงๆ

งั้นก็น่าสงสัยว่าอะไรคือจุดเชื่อมโยงคริสตี้ไปฝรั่งเศส เธอไม่เชื่อหรอกว่าอยู่ๆ พวกเขาจะจับจุดได้แค่เพียงได้คุยกับเธอ ไม่มีทางอย่างเด็ดขาด

“อีกเหตุผลหนึ่งเหรอคะ แปลว่ายังมีอีกเหรอ ?”

“ใช่”

ไอรีนอยากถามอีก ทว่าเธอกลับต้องนิ่งงันเมื่อเข้ามาพบกับเจ้าหน้าที่เอฟบีไออีกสองคนกำลังเปิดดูคลิปวีดีโอที่ตัวเธอกำลังคุยกับเพื่อนร่วมงานผ่านทางโทรศัพท์เกี่ยวกับภารกิจเมื่อสายของวันนี้ มันเป็นคลิปที่เธอต้องการเอาคืนจากตำรวจที่เรย์สั่งให้มาเฝ้าตนแน่ๆ ล่ะ

และดูจากกระดาษที่คอยจดนั่นบอกให้รู้ว่าพวกเขาเข้าใจแล้วว่าเธอส่งรหัสมอสไปตอนที่พูด

 

“เราสงสัยในข้อความที่เธอส่งให้ใครสักคนโดยใช้รหัสมอส ที่บอกว่าให้ดำเนินการตามแผนเดิมเพื่อล่อจับรัมมันหมายความว่าอย่างไง ?”

 

ชิบหาx

 

“ตำรวจนั่นคือเอฟบีไอเหรอ” เด็กหญิงเอ่ยก่อนสะบัดหน้าไปมา เพื่อเรียบเรียงความคิดเสียใหม่ “ไม่ใช่สิ พี่อามุโร่ไม่ชอบเอฟบีไอดังนั้นพวกคุณน่าจะไปชิงขโมยมามากกว่า ให้เดาว่าพวกคุณสงสัยในตัวของหนู หรือไม่ก็รู้ว่าพี่อามุโร่จะทำอะไรบางอย่างเลยขัดขวางสินะ ?”

ความเงียบเกิดขึ้นมันแปลว่าเธอเดาถูก ดูเหมือนว่าพวกอีกาจะมีศัตรูมากกว่าที่คิดเอาไว้เยอะ เสียดายนักที่ข้อมูลที่เธอรับรู้มีจำกัด เธอไม่ได้รับอนุญาตให้แฝงตัวเข้าไปเป็นน็อคจึงทำได้แต่เพียงรอรับข้อมูลและดำเนินการขัดขวางเท่านั้น ไอรีนอดทอดถอนใจให้แก่ตนเองไม่ได้ที่ประมาทมากไปจนสุดท้ายแล้วตัวตนของเธอก็คล้ายกับจะถูกล่วงรู้ไปเสียได้

แม้จะไม่ทั้งหมด

“จะว่าไปแล้ว” สาวผมทองที่เธอเดาว่าเป็นเจ้าหน้าที่เอฟบีไอพึมพำ เด็กหญิงเอียงคอ

“คะ ?”

“น่ารักจังเลย!

คนถูกชมทำหน้าแหยง ไม่ใช่ว่าไม่ชอบคำชมหรืออะไร เพียงแต่เธอไม่คิดว่าจะได้รับคำชมภายใต้สถานการณ์นี้ต่างหาก แม้ว่าตอนอยู่บนรถโคนันจะเล่าเรื่องให้ฟังคร่าวๆ แล้วว่าตัวของโอกิยะ สึบารุหรือก็คือพ่อหนุ่มที่ดูเป็นนักศึกษาคนนั้นเป็นเอฟบีไอซึ่งไม่ถูกกับเรย์ เขากำลังตามสืบเรื่ององค์กรเหมือนกัน แต่กระนั้นมันก็ยังกำกวมไปหมด พอคิดว่ามาถึงที่หมายจะได้พูดอะไรที่มันจริงจังดันเจอเข้ากับอะไรก็ไม่รู้นี่สิ

“ก็ดูสิ อย่างกับตุ๊กตาเลยนี่นา ตัวเล็กๆ หัวกับตาโตๆ

แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไรมากกว่านั้น ร่างของหญิงสาวผมทองสว่างกลับถูกดึงออกไปแล้วแทนที่ด้วยใครบางคน ใครบางคนที่ไอรีนแน่ใจว่าเคยเห็นใบหน้านี้มาก่อน เพียงแต่น่าแปลกใจที่เจ้าตัวไม่เปลี่ยนไปเลยแม้ว่าเวลาจะผ่านไปสิบกว่าปี ใครบางคนที่ควรจะอยู่ในองค์กรนั่น

ไอรีนมั่นใจว่าเธอไม่มีทางจำเด็กคนนี้ผิด

และเมื่อลองคิดดูว่าทำไมเอฟบีไอถึงเชื่อมโยงตัวตนของคริสตี้ไปถึงฝรั่งเศสได้นั้น ก็คงมีแค่เหตุผลเดียว

มิยาโนะ ชิโฮะ

“ไม่ได้เจอกันนานนะคะ ไอรีน”

ดวงตาสีอเมทิสต์หันมองไปรอบกาย มือเล็กยกขึ้นป้องหน้าตัวเองก่อนจะเริ่มหัวเราะ “ให้ตาย โดนเข้าแล้วสิ

มันแน่อยู่แล้วว่าเธอไม่ได้รู้จักกับเด็กคนนี้เป็นการส่วนตัว ครอบครัวของเธอถูกฆ่าตอนเธออายุสิบสาม เวลานั้นเด็กคนนี้น่าจะพึ่งเกิดเสียด้วยซ้ำ แต่ไอรีนก็เคยเห็นหน้าเธอสมัยเด็กมาบ้างเพราะส่วนหนึ่งคนที่แอบเข้ามาทำการรักษาให้เธอโดยระวังไม่ให้องค์กรรู้ก็คือพ่อกับแม่ของเด็กหญิงตรงหน้านั่นแหละ

มันคือความช่วยเหลือจากเพื่อนของคุณพ่อคุณแม่ที่อยู่ในวงการนักวิทยาศาสตร์เช่นเดียวกัน

ดังนั้นเธอไว้ใจแม่ของมิยาโนะ ชิโฮะและนับเป็นบุญคุณเสมอ

ดังนั้นแล้ว

“เอาสิ อยากรู้เรื่องอีกา ทากิซาวะ ไอรีนหรือว่าเรื่องของคานาเอะ ยูฉันจะเล่าให้ฟังทั้งหมดแต่แลกกันพวกคุณก็ต้องเล่าเรื่องที่พวกคุณรู้และจะดีมากถ้าให้ความร่วมมือในแผนการของฉันเกี่ยวกับการล่ารัมด้วย” เพราะอย่างไรเสียก็ต้องเปิดเผยตัวตนของตนเองในอีกไม่ช้า ดังนั้นแล้วเธอจึงไม่คิดใช้สรรพนามเหมือนเด็กอีกต่อไป ดวงตาสีม่วงเปล่งประกาย บรรยากาศในห้องเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดในทันที

 “พูดแบบนี้แสดงว่าเธอมีเหยื่อที่จะใช้ล่อมันออกมาสินะ

 

 

กว่าจะได้กลับมายังห้องก็เกือบสายใกล้ถึงเวลาตื่นนอนของเธอพอดี ไอรีนมองหน้าต่างห้องที่เธอกับเรย์อยู่ก่อนเริ่มปีนขึ้นไปด้วยความคล่องแคล่ว เด็กหญิงไม่คิดจะเข้าทางประตูหน้าให้เขารู้ตัว

เหตุผลหลักๆ เลยเพราะเธอพึ่งตกลงให้เอฟบีไอสอดมือเข้ามาในแผนการที่ควรมีแต่จีไอจีเอ็นและพวกสันติบาลเท่านั้น ซึ่งถ้าเรย์รู้คงยอมรับไม่ได้อยู่แล้ว

มือกำราวระเบียงขณะออกแรงเกร็งตัวเพื่อเหวี่ยงร่างกายของตัวเองขึ้นมา สมองยังคงคิดถึงบทสนทนาแบบส่วนตัวระหว่างตนกับเอฟบีไอสาวที่ชื่อโจดี้ ทั้งที่ควรจะตัดมันออกจากหัวไปแท้ๆ แต่มันกลับติดตึงอยู่ในหัว

 

เธอจะไม่บอกเขาเหรอ ? หล่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด แววตาคู่นั้นที่จ้องมองมาราวกับกำลังมองผ่านเธอไปถึงบางสิ่ง แววตาของคนที่คิดถึงอดีต

จะไม่บอกเขาเหรอว่าเธอคือคนรักของเขาและเธอยังไม่ตาย

ไอรีนเข้าใจความหมายนี้ดี เพราะในขณะที่เล่าแผนและแลกเปลี่ยนข้อมูลกันกับทั้งโคนันและสึบารุ โจดี้เป็นเพียงคนเดียวที่พยายามเอ่ยขัดเรื่องที่เธอไม่ยอมบอกกับเรย์ว่าตัวตนที่แท้จริงของตัวเองคือใคร ต่างจากสองคนนั้นที่ไม่ได้ขัดขวางอะไรซ้ำยังสนับสนุนให้เธอเก็บเป็นความลับนั่นแหละดีแล้ว

ใช่สิ ก็ฉันกลายมาเป็นแบบนี้นี่นา ขืนเขารู้ว่าคนรักตัวเองกลายมาเป็นแบบนี้คงเสียใจเปล่าๆ หญิงสาวในร่างเด็กหญิงว่า สังคมในยุคปัจจุบันที่ให้ความสนใจแก่ความรุนแรงที่เกิดในเด็กและ Pedophilia ภาพลักษณ์นั้นสำคัญมากกว่าที่คิด อีกทั้งร่างเด็กนี่ยังอ่อนแอเกินไป แค่ปกป้องตัวเองด็นับว่าเต็มกลืนแล้ว ถ้าต้องลากเรย์เข้ามาเกี่ยวข้องในส่วนที่มากกว่าความรับผิดชอบของเขาเอง  

ไม่ได้หรอก ฉันรู้ว่าเรย์แข็งแกร่ง เขามีพละกำลัง มีเส้นสายและอำนาจ ป้องกันตัวเองได้ แต่ว่ามันก็จำกัดด้วยคำว่ากฎหมาย ฉันยอมไม่ได้หรอกถ้าเขาจะต้องเจ็บเพราะตัวของฉันเอง

เธอยอมที่จะเป็นคนโกหก

ขอแค่เขาปลอดภัย

อย่างน้อยก็อยากให้รอจนเธอหาทางคืนร่างเดิมได้อย่างถาวร อย่างน้อยก็รอให้ทุกอย่างจบ อย่างน้อยถึงตอนนั้นเธอก็จะสามารถบอกความจริงให้แก่เขาได้โดยไม่ต้องกังวล

ตอนนั้นต่อให้โดนโกรธก็จะไม่เสียใจอะไร

แต่ถ้านานขนาดนั้นเขาจะยังรักเธอไหมนะ ?

 

ดังนั้นให้เรย์เข้าใจว่าไอรีนตายไปแล้วเพื่อที่เขาจะได้หรือว่าความรู้สึกเปลี่ยนไปแล้วฉันก็จะยอมรับ

 

แต่ว่า…’ โจดี้พยายามที่จะเอ่ยเกลี้ยกล่อมคริสตี้อีกทีหนึ่ง หญิงสาวยอมรับว่าตนเองกำลังปล่อยให้อารมณ์ส่วนตัวมานำเหตุผล เพราะว่าเธอคิดถึงเรื่องของตัวเองกับอากาอิ มันทรมานใจจริงๆ กับการไม่รู้อะไร

สำหรับเธอการได้รู้และอยู่ข้างๆ คนรักนั่นเพียงพอแล้ว

โจดี้ สึบารุเอ่ยปรามขึ้นมาเบาๆ ทำเอาหญิงสาวเงียบเสียงลง

เธอยกมือยอมแพ้ ดูเหมือนเรื่องความรักคงต้องปล่อยให้เป็นเรื่องของคนสองคนสินะ

 

ปลายเท้าแตะลงที่พื้นระเบียงห้อง ไอรีนปัดฝุ่นที่ติดตามชุดนอนออก วันที่ถึงกำหนดการณ์นัดรับหนังสือนั่นเธอคงต้องขอให้เพื่อนร่วมงานช่วยหาข้อมูลเกี่ยวกับเอฟบีไอเสียหน่อยเพราะมีบางสิ่งเกี่ยวกับสึบารุซึ่งเธอคาใจ เด็กหญิงครุ่นคิดก่อนจะหยุดชะงักเมื่อพบว่ามีใครบางคนนั่งรออยู่บนเตียงอยู่แล้วด้วยท่าทีใจเย็นขัดกับบบรยากาศมาคุรอบตัวโดยสิ้นเชิง

“เรย์

 

โป๊ะแตกว่าแอบออกไปข้างนอก

มีอะไรเข้าใกล้คำว่าหายนะกว่านี้อีกไหมนะ ?

 

“ไง กลับมาแล้วเหรอ คุณ น้อง สาว” น้ำเสียงนั้นนิ่งสงบ หากแต่แววตาสีซีดกลับมีความโกรธปะปนอยู่ไม่น้อย และคำถามของเขาก็ยิ่งตอกย้ำให้ไอรีนรับรู้ว่าตัวเองไม่น่ารอด “คลิปที่อัดมีอะไรสำคัญหรือไงครับถึงต้องไปขโมยคืนมา ?”

อ้อ มี

หมายถึงมีสิ่งที่ใกล้เคียงกับคำว่าหายนะและมีอะไรอยู่ในคลิป

 

มองดูเพื่อนของเราค่อยๆ ล้มลง

พวกเขาเข้าและออกในโบสถ์

ฉันมีความคิดสนุกๆ

เล่นวีดีโอเกม


TBC.

------------------------------------------------------

ไอรีน...เธอก็โป๊ะแตกตลอดนั่นแหละ-

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

61 ความคิดเห็น

  1. #53 icesupicha (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มกราคม 2564 / 20:29

    เจอคนรู้ทันหลายคนเลยแหะ

    #53
    0