Fic conan นกสีฟ้า (amuro x oc) กำลังรีไรท์

ตอนที่ 22 : Heart Afire

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 261
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    12 ส.ค. 63

นกสีฟ้า

AMURO x OC

------------------------------------------------------

Heart Afire

 

Nightmares creep while you and me repeat
This bittersweet heat is suffocating
I'm waiting, and always hesitating
Kryptonite desires set my heart afire
Heart on fire, set my heart afire, yeah

 

ไอรีนลืมตาขึ้นมาในช่วงสาย หญิงสาวลุกขึ้นพลางขยี้ตาไปมาเบาๆ ชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นมือที่เล็กจิ๋วทำให้พอรู้ว่าตนเองกลับมาเป็นเด็กแล้ว

แสดงว่าเธอหลับนานน่าดู

ซึ่งก็ไม่แปลกเท่าไหร่ เล่นทั้งตากฝน ทั้งโดนยิงแบบนั้น ไม่ได้กลับร่างเดิมมานานแล้วด้วยนี่นา แต่แบบนั้นย่อมหมายความว่าทุกอย่างจบได้ด้วยดีใช่หรือเปล่านะ ?

ในเมื่อตัวจุดชนวนก็ชิงมาได้ ก็ไม่จำเป็นต้องผ่าท้องเอาระเบิดออก ?

หญิงสาวครุ่นคิด ก่อนสติที่กลับมาเต็มร้อยจะทำให้เริ่มโฟกัสกับร่างกายของตัวเอง

“อึก” ที่ไหล่เจ็บแปลบ ความทรงจำเมื่อคืนย้อนกลับมาในหัว ความทรงจำที่มากกว่าการไขคดีหรือเผชิญหน้ากับคนร้ายทำเอาหญิงสาวในร่างเด็กนิ่งงัน ดูเหมือนว่าเธอกับแฟนที่อายุน้อยกว่าที่พึ่งรู้ตัวจริงของเธอจะมีเรื่องต้องคุยกันยาวแน่ๆ ในวันนี้

” หญิงสาวเกร็งตัวเมื่อสัมผัสได้ถึงเสียงลมหายใจอยู่ข้างๆ

ไม่น่า

เป็นดังที่คาด แฟนหนุ่มที่อายุน้อยกว่านอนมองเธอตาแป๋วอยู่บนเตียงเช่นกัน เขาไม่ได้หลับ แค่นอนแล้วเท้าคางมองมา ริมฝีปากโค้งเป็นรอยยิ้ม

ไอรีนคิ้วกระตุก

“มันน่าขนลุกนะคะโทโอรุคุงที่เธอมานอนมองเด็กๆ แบบนี้” เธอว่าพลางยกมือนวดขมับ “เหมือนพวกกินเด็กเลยค่ะ ฉันก็ว่าตัวเองเคยพูดเรื่องกฎหมายกับเธอออกจะบ่อยนะคะสมัยนั้น

“ผมเปล่ามองเด็กสักหน่อย ผมมอง แฟน ตัว เอง ตอน เด็ก กับมอง ให้ แน่ ใจ ว่า คุณ ยัง อยู่ ต่างหากครับ” เขาเถียงออกมาทันควัน ใบหน้านั้นมุ่งมั่นไม่ยอมให้ไอรีนหยอกล้อแปลกๆ หรือกล่าววาจากำกวมเหมือนตอนที่คริสตี้ชอบทำอีก “ผมคิดมาตั้งแต่คบกันแล้วว่าถ้าได้รู้จักกับไอรีนตั้งแต่เด็กคงดี จะว่าไงดีล่ะ เพราะคุณน่ารักมากๆ จนบางทีผมก็คิดบ่อยๆ ว่าถ้าเราสนิทกันมาแต่เด็กหรือผมได้มีโอกาสเจอไอรีนตอนเด็กก็ดี อยากจะรู้ว่าช่วงเวลานั้นคุณจะน่ารักแบบไหน”

ใบหน้าคนถูกกล่าวคำหวานใส่เห่อร้อน

ไอรีนแพ้สายตาแบบนี้ของเรย์ในบางที แม้จะบอกว่าเธอชอบหยอกล้อเขาและเป็นฝ่ายรุกใส่ซะมาก แต่บางทีโหมดลูกหมาของแฟนหนุ่มก็ทำเอารับมือไม่ถูกบ้างเหมือนกัน

สายตาที่มองมาอย่างซื่อตรง มันตรงไปตรงมาราวกับจะบอกว่าไม่มีวันจะโกหกและทำร้ายเธอ สายตาที่ทำให้หญิงสาวเลือกคบกับเขาแม้จะคิดอยู่แล้วว่าชายหนุ่มมีเรื่องโกหกก็ตามที

เยี่ยม!

ทากิซาวะ ไอรีน จีไอจีเอ็นคนเก่งเป็นทาสหมา!

“แฮ่ม! คิดแบบนั้นก็ดีค่ะ” กระแอมกระไอแก้เก้อก่อนกล่าวต่อด้วยใบหน้าขึงขัง “แต่นั่นมันจะน่ารักในกรณีที่เรา อา ยุ เท่า กัน หรือ ต่าง กัน ไม่ มาก แบบตอนนี้ที่เธอเป็นโทโอรุคุงและฉันเป็นคริสตี้นะคะ”

อย่างน้อยก็ในสายตาคนอื่น มันทำให้เขาดูแย่

“อะไรกัน ผมคิดแค่ว่าดีจังเลยที่ได้เห็นกับได้เลี้ยงแฟนตัวเองตอนเป็นเด็กเองนะ”

“โทโอรุคุงคิดแค่นั้น แต่คนที่มองมาจากภายนอกไม่ได้คิดแค่นั้นยังไงล่ะคะ” ไอรีนอธิบาย “จะบอกว่าฉันจุกจิกก็ได้ แต่นั่นก็เพราะว่าไม่อยากให้โทโอรุคุงโดนมองไม่ดีต่างหาก

แต่ก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรไปมากกว่านั้น ไอรีนก็ต้องหุบปากฉับเมื่อแฟนหนุ่มมีท่าทีไม่พอใจ “คะ ?”

หญิงสาวเอียงคอ เอ่ยร้องไปด้วยความสงสัย อะไรล่ะ ทำไมมองเธอแบบนั้น เธอทำอะไรผิด ?

“ไอรีนรู้ ชื่อ จริง ของผมแล้วยังจะเรียกโทโอรุคุงอีกเหรอครับ แบบนี้ออกจะใจร้ายไปหน่อยนะครับ”

ก็ชิน

เรียกโทโอรุคุงมาตั้งแต่ก่อนคบ ยันคบกัน แถมยังเรียกต่อตอนกลายเป็นเด็ก อยู่ดีๆ จะให้เปลี่ยนชื่อเลยก็ไม่ชิน

 “เอาล่ะค่ะ เรย์คุง เท่านี้ก็พอใจแล้วใช่มั้ยคะ ?”

“ที่สุดเลยครับ” เขายิ้ม ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววพอใจตามที่พูดทำให้ดูเหมือนน้องหมาไม่มีผิด และพูดถึงเรื่องหมา

“จะว่าไปฉันไม่เห็นฮาโล่เลยนะคะ” เจ้าลูกหมาสีขาวตัวเล็กนั่น ตั้งแต่ที่ คริสตี้ เข้ามาในบ้านนี้เธอก็ไม่เห็นมันเลย ไม่มีที่นอนน้องหมา หรืออุปกรณ์ใดๆ ในบ้านนี้มีเพียงเธอและเขา

หมาอายุยืนจะตาย

ตอนเธอและเขารับมันมาเลี้ยงมันยังเด็กอยู่เลย ดังนั้นสองปีไม่น่า

“ผมให้คนอื่นไปแล้วครับ ตอนที่คิดว่าไอรีนตายผมค่อนข้างที่จะเสียการทรงตัวพอสมควรน่ะครับ” เรย์กล่าวออกมาตามตรง “ผมคิดว่าตอนนั้นให้คนที่สภาพจิตใจพร้อมกว่าเลี้ยง คงเป็นการดีกับเจ้านั่นด้วย”

“อ้อ”

หญิงสาวพอจะเข้าใจ

เธอเอื้อมมือไปลูบหัวเขา แม้จะต้องใช้ความพยายามค่อนข้างสูงเพราะร่างเด็กๆ มันค่อนข้างที่จะตัวเล็กก็ตามที ไม่ได้คิดจะบอกให้คนหนุ่มเอาน้องหมากลับมาเพ่อช่วยกันเลี้ยงเหมือนเดิม

สิ่งหนึ่งที่เธอตัดสินใจว่าจะคุยกับเขาในวันนี้

คือทุกเรื่องยกเว้นเรื่องที่ว่าหลังจากจัดการรัมแล้วเธอจะ

“นี่เรย์คุง เรามาคุยกันดีไหมคะ ?”

คนถูกเรียกนิ่งงัน ดวงตาสองคู่มองสบกันเนิ่นนาน ก่อนที่เขาจะพยักหน้าขึ้นลงเป็นการตอบรับ “เอาสิครับ ผมเองก็อยากคุยกับไอรีนในทุกเรื่องเลยล่ะ”

ทุกเรื่องที่พวกเราต่างฝ่ายต่างโกหกกัน

อยากจะบอก โดยไม่มีคำว่าช่วยรออีกสักนิดแล้ว

 

 

“พ่อกับแม่ของฉันเป็นนักวิทยาศาสตร์ค่ะ พวกเขาทำงานภายใต้หน่วยงานรัฐบาล มีบ้างที่ทำร่วมกับเอกชน เพราะพวกท่านฉลาดมากก็เลยเป็นที่ต้องการตัว แต่อยู่มาวันหนึ่งคุณแม่ก็หายตัวไปอย่างลึกลับ” ไอรีนเริ่มเปิดปากเล่าเรื่องที่ตัวเองไม่ได้เอ่ยถึงมานานแสนนานหลังจากที่แฟนหนุ่มเล่าเรื่องของตนเองจบ

“หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ดวงตากลมหลุบลงมองตักตัวเอง เรย์ไม่กล้าที่จะเอ่ยขัดเขาแค่นั่งมองแฟนสาวต่อไปเงียบๆ “คุณพ่อพยายามตามสืบอยู่นาน ก่อนที่เขาจะบอกแก่ฉันและพี่ว่าเหมือนจะเจอคนที่พาแม่ไปแล้ว พ่อจะหายไปสักสัปดาห์หนึ่ง ถ้าไม่ว่าอย่างไรฝากฉันและพี่ดูแลน้องคนเล็กให้ดี แต่ถ้าหากเกินหนึ่งสัปดาห์แล้วพ่อไม่กลับมาให้ฉันและพี่พาน้องหนีไป ที่ไหนก็ได้ ไปและอย่าบอกใคร ออกนอกประเทศหรือเปลี่ยนสัญชาติได้ยิ่งดี”

สันติบาลหนุ่มไม่แน่ใจนักว่าหญิงสาวรู้ไหมว่าตัวเองทำหน้าอย่างไร

มันเศร้ามาก

ดูเหมือนว่าชีวิตวัยเด็กของไอรีนจะไม่ได้ดีนัก สมัยที่คบกันเขาและเธอต่างก็ไม่เคยพูดถึงอดีตเช่นกัน เพราะต่างมีความทรงจำที่ไม่ดีจนไม่อยากกล่าวถึงทั้งนั้น

“ฉันรอ เฝ้ามองที่บานประตูทุกวัน ทุกเวลาที่ว่าง แต่ใช่ค่ะ สุดท้ายแล้วคุณพ่อก็ไม่กลับมา ดังนั้นแล้วฉันกับพี่จึงต้องพาน้องหนีไปตามคำสั่ง แม้ไม่รู้ว่าจะต้องหนีอะไรก็ตาม แต่ระหว่างที่พี่ชายเก็บของฉันสังเกตว่าหน้าบ้านของเรามีจดหมาย เมื่อฉันไปหยิบมันมาอ่านดูก็พบว่าถูกส่งมาจากพ่อ พ่อกล่าวว่าตัวเองและแม่เข้าไปเกี่ยวพันกับองค์กรหนึ่ง พวกมันมีสีเป็นเอกลักษณ์คือสีดำ คนในองค์กรนั้นกำลังสร้างยาที่จะพลิกประวัติศาสตร์โลกขึ้นมา และส่วนผสมที่สำคัญก็คือยีนพิเศษที่อยู่ในตัวของพ่อและแม่ ยีนพวกนั้นมันจะอยู่ในตัวของพวกเราด้วย ให้พวกเราพี่น้องหนีไปให้ไวที่สุด ย้ายประเทศไปได้ยิ่งดี”

สีดำ

องค์กรและยา

เรย์ใจเต้นแรง พ่อกับแม่ของไอรีนคงไม่ใช่ว่าเข้าไปเกี่ยวกับ

“ฉันตอนนั้นอายุแค่สิบสาม พี่ชายอายุสิบหก น้องชายอายุแปดขวบ พวกเราค่อนข้างงุนงงและสับสน ไม่มีผู้ใหญ่คนไหนที่จะตอบเราได้ว่าควรทำอะไร ไม่สิ เราบอกผู้ใหญ่คนไหนไม่ได้ด้วยซ้ำ กระนั้นแล้วตอนดึกที่กำลังจะหนีพวกมันก็เข้ามา” มือเล็กของคนที่กำลังเล่าเรื่องกำแน่นจนขึ้นข้อขาว ดวงตาของไอรีนเป็นสีแดงจัดบ่งบอกว่ากำลังโกรธมากเพียงไร

น้ำเสียงของเธอเย็นจัด

เยียบเย็นแบบที่เรย์ไม่เคยได้ยินมาก่อน

และสัมผัสรอบตัวเธอก็มีจิตสังหารที่รุนแรง ความอาฆาต มันเหมือนกับตอนที่ไอรีนเจอยิน ในตอนนั้นเธอที่แกล้งหลับตัวเกร็งแน่น บรรยากาศคุกคามถูกปล่อยออกมาจนรู้สึกได้โดยไม่ต้องพยายาม

เขาถึงชวนยินคุยเพื่อเบี่ยงประเด็น

“พวกมันมาหาเราพี่น้อง หวังจะเอาเลือดและอวัยวะของเราไป แต่เราไม่ยอม แม้จะไม่ได้เก่งกาจมาก แต่พวกเราพี่น้องถูกสอนการต่อสู้มาบ้างจึงทำการขัดขืน ทว่าการที่พวกเราสู้ได้ทำให้พวกมันรุนแรงกับเรามากกว่าเดิม เราถูกทำราวกับเป็นเพียงกระสอบทราย พวกนั้นทำร้ายเราและคิดจะเผาเราไปในกองเพลิงหลังเอาเลือดพวกเราออกไปได้จำนวนหนึ่ง

“ไอรีนครับ

ไอรีนตัวสั่นไม่ได้ยินด้วยซ้ำว่าถูกเลือก เธอจมลงไปในความทรงจำ ราวกับว่าภาพอดีตกำลังย้อนเข้ามาในหัวของเธอ มันน่ากลัว ทุกอย่างในคืนนั้น แค่เพียงนึกถึงเธอก็โกรธและหวาดกลัว เป็นเหมือนกับเด็กเล็กที่ควบคุมตัวเองไม่ได้

“พี่ชายตาย น้องชายตาย และฉันก็ใกล้ตายแต่ถูกจีไอจีเอ็นช่วยเอาไว้ พวกเขาเข้ามาและช่วยฉันเอาไว้พร้อมเอ่ยข้อเสนอว่าฉันอยากจะแก้แค้นหรือเปล่า เหมือนที่เคยเล่าให้เรย์คุงฟังไปแล้วนั่นแหละค่ะ ฉันโดนดึงเข้าเป็นจีไอจีเอ็นและอยู่ในหน่วยปฏิบัติการพิเศษ”

“งั้นตอนนี้ ?”

ถ้าเรย์เดาไม่ผิด ไอรีนน่าจะมีอีกตัวตนหนึ่ง ตัวตนที่ซึ่งสามารถตรวจสอบได้ อย่างไรเสียตัวตนของจีไอจีเอ็นส่วนมากจะต้องถูกเก็บไว้เป็นความลับ

“ฉันมีอีกชื่อว่าคานาเอะ ยู หรือหัวหน้าปฏิบัติการนกสีฟ้าทีมบีค่ะ นั่นคือสาเหตุว่าทำไมเรย์คุงถึงหาตัวตนของฉันไม่เจอจากดีเอ็นเอและลายนิ้วมือ เพราะว่าไอรีนชื่อเดิมเป็นคนตายค่ะ ส่วนคานาเอะที่อยู่ในจีไอจีเอ็นถูกเก็บประวัติเอาไว้ในกองทัพของฝรั่งเศส” หญิงสาวในร่างเด็กเอ่ยเฉลย ก่อนจะย้อนกลับไปยังประเด็นเดิม “แต่นั่นเอาไว้ก่อน ในตอนนั้นที่พวกมันบุกมาฆ่าเราพี่น้อง ก่อนที่พวกมันจะจากไปเพราะจีไอจีเอ็นบุกเข้ามาเต็มกำลังพอดี พวกมันคนหนึ่งเอ่ยถามคนที่คอยสั่งการซึ่งสวมหน้ากากว่า เอาไงต่อดี รัม  แล้วคนที่สวมหน้ากากก็ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเหมือนหุ่นยนต์ว่าให้ รายงานท่านผู้นั้น ไปเลยว่าเด็กพวกนี้ตายแล้ว เพราะเราไม่มีเวลาตรวจสอบ มันเลยทำให้ฉันรู้ค่ะ

“แปลว่าคุณคือความผิดพลาดแรกของรัม รัมปล่อยให้คุณรอดแต่โกหกกับท่านผู้นั้น” สันติบาลหนุ่มคล้ายเข้าใจอะไรบางสิ่ง ไม่แปลกเลยที่เรื่องนี้จะไม่มีคนในองค์กรรู้หรือออกข่าวใหญ่

ไอรีนยิ้ม แต่เป็นรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตาดำมืด ขณะเอ่ยกระซิบ เธอกดตัวเองลงในอ้อมตัวเอง “ฉันที่เหลืออยู่คนเดียวไม่ปลอดภัย พวกเขาจะสร้างตัวตนปลอมขึ้นมาให้ แต่ฉันไม่ยอม ฉันไม่ยอม ฉันไม่อยากหนี ไม่อยากไปจากประเทศ แต่สุดท้ายก็ไม่สำเร็จ เลยต้องมาคนละครึ่งทาง ใช้ตัวตนปลอมและอยู่ในประเทศ โดยที่ตัวตนปลอมนั้นคู่หมั้นฉันเป็นคนช่วยให้ความร่วมมือด้วย

เรย์ชะงักกับคำว่าคู่หมั้น

จากที่เล่าก็คิดว่าพอรู้ว่าครอบครัวแฟนสาวนั้นรวยมาก ซ้ำสมัยที่จีบกันเธอก็บอกอยู่ว่ามีเชื้อสายขุนนางเก่า แต่ไม่คิดว่าจะหัวโบราณหรือขนาดมีคู่หมั้น

“พี่เซย์เขารับฉันมาเป็นน้องสาว เราเลยหมดสถานะคู่หมั้นกัน และกลายเป็นพี่น้องนับจากวันนั้น ฉันใช้ชีวิตมาในชื่อคานาเอะ ยูจนกระทั่งบรรลุนิติภาวะจึงกลับไปเป็นทากิซาวะ ไอรีนและผลักดันตัวเองออกไปอยู่ใต้แสงไฟที่จับจ้องลงมา เพื่อให้พวกนั้นเพ่งเป้ามาหาฉัน”

“แต่ไม่เลย พวกมันไม่จำเลยสักนิดว่าได้ฆ่าใครลงไป” ไอรีนเริ่มหัวเราะ หากแต่น้ำเสียงนั้นฟังดูเจ็บปวดจนคนฟังอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือออกไปแล้วดึงเธอมากอด หญิงสาวในร่างเด็กขยับเบียดเข้าหาอ้อมกอดนั้นเงียบๆ มือจิกกำเสื้อของแฟนหนุ่มจนยับ แต่ยังคงไม่หยุดเล่า

เรย์อยากให้เธอหยุด

“ตลกร้ายที่สุดคือต่อมาพี่ชายของฉันที่เป็นจีไอจีเอ็นเหมือนกันแฝงตัวเข้าไปในองค์กรและถูกจับได้ แต่ก่อนที่เขาจะถูกบังคับให้บอกว่าตัวเองมาจากไหน เขาเคยขอให้ฉันฆ่าเขาซะ

ฆ่าคนสำคัญของตัวเอง

“ฉันพยายามช่วยเขาแทนที่จะฆ่า แต่ก็ไม่สำเร็จเพราะมัน ยิน เขาไล่ต้อนพี่เซย์จนสุดท้ายฉันต้องฆ่าเขาก่อนที่ยินจะฆ่า

มันคือคำสั่ง

ฆ่าคนคนหนึ่งเพื่อรักษาความลับของคนอีกร้อยคน

ไอรีนรู้ว่ายินไม่ใช่คนผิดทั้งหมด แต่เธอก็เกลียดชังชายคนนั้นที่ไล่ต้อนพี่เซย์จนทำให้เขาต้องเลือกทางตายและขอให้เธอลงมืออยู่ดี เกลียด เกลียดยินและโกรธ โกรธพี่เซย์

ย้อนแย้งและสับสน

แต่แน่ใจได้ว่าถ้าหากเจอกันเธอจะฆ่ามัน

“นั่นคือสาเหตุว่าทำไมตอนนั้นฉันถึงได้หลุดการควบคุมไปค่ะ ตอนที่เจอกับยินครั้งแรกในร่างนี้”

สันติบาลหนุ่มลูบแผ่นหลังเล็กไปมาเบาๆ ไอรีนกอดเขาแน่นจนเจ็บทั้งๆ ที่เธออยู่ในร่างของเด็ก บ่งบอกได้เลยว่าเจ้าตัวกำลังเก็บอารมณ์โกรธเอาไว้มากเพียงไร

เรย์เคยคิด

ว่าตัวเองคือคนที่จมดิ่งลงไปในความมืด เขาไม่ชอบอดีต เกลียดองค์กรและแค้นอากาอิ ชูอิจิ ถึงขั้นที่จะฆ่า ยอมทำเรื่องนอกกฎหมายทั้งๆ ที่เป็นผู้ใช้กฎหมาย

มาวันนี้ถึงพึ่งเข้าใจว่าคนข้างกายเขาก็เหมือนกัน

บางที

มันอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเขาดึงดูดกันและกันได้มากกว่าที่คิดขนาดนี้

รอจนไอรีนสงบเขาถึงได้ผละอ้อมกอดออกมา ใบหน้าของหญิงสาวที่กลายเป็นเด็กหญิงยิ้มแผล่ มือสองข้างประกบกัน ฉายแววน่ารักน่าเอ็นดูสมวัย ขัดกับคำพูดอย่างสิ้นเชิง

“แหะๆ จะบอกว่าแผนการจับรัมที่วางไว้ฉันขอให้เอฟบีไอร่วมมือกับเราด้วยค่ะ

ไอรีน

 

ฝันร้ายกำลังย่างกลายเข้ามา

ความหวานอมขมที่แทบจะสำลัก

ฉันเฝ้ารอ และลังเล

ความปราถนาทำให้หัวใจฉันลุกเป็นไฟ

หัวใจอันเร่าร้อน ปลุกมันให้ลุกเป็นไฟ


TBC.

------------------------------------------------------


สีหน้าฟุรุยะ เรย์ ตอนที่กำลังซึ้งละเจอไอรีนสารภาพเรื่องเอฟบีไอ



"ไอรีนนนนนน"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

61 ความคิดเห็น

  1. #60 icesupicha (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มกราคม 2564 / 21:38

    ความแหะๆตอนท้ายนั้น

    #60
    0
  2. #46 NiRE (≧◡≦) ♡ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2563 / 19:30

    น้อง ;-; แต่แสดงว่าพี่กับน้องแท้ๆยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหมคะ

    #46
    0